1.204 çiftlik kapandı, 333’ü hâlâ faaliyet gösteriyor
Tarım, Gıda ve Köyişleri Bakanlığına göre Güney Kore, 21 Aralık 2025 itibarıyla kayıtlı 1.537 köpek eti çiftliğinin 1.204’ünü kapatmıştı. Ülke, köpek eti sektörüne yönelik yasağı Şubat 2027’de uygulamaya koymaya hazırlanırken 333 çiftlik hâlâ faaliyet gösteriyor.
İçindekiler
- 1.204 çiftlik kapandı, 333’ü hâlâ faaliyet gösteriyor
- Yasayla neler değişiyor?
- Çiftçiler satamadıkları hayvanlarla karşı karşıya
- Geçim kaybı çiftliklerin ötesine uzanıyor
- Tazminat neden hâlâ tartışmalı?
- Yüz binlerce köpeğin gidecek bir yere ihtiyacı var
- Barınak planları ötanazi sorusuyla karşı karşıya
- Yurt dışına sahiplendirme sınırlı bir seçenek sunuyor
- Değişen tutumlar kültürel tartışmayı yeniden şekillendiriyor
- Uzun bir tarih ve belirsiz bir hukuki konum
- Şubat 2027 kesin son tarihi getiriyor
- Öne Çıkanlar
Kapanan çiftlikler, kayıtlı çiftliklerin yaklaşık yüzde 78’ini, yani neredeyse her 10 çiftlikten 8’ini oluşturuyor. İlk takvime göre 2026 veya 2027’de kapanması planlanan çiftliklerin yarıdan fazlası faaliyetlerini şimdiden durdurdu. Böylece geçiş süreci, sahiplerinin başlangıçta belirlediği takvimin önüne geçti.
Özel yasa, o yıl 9 Ocak’ta Ulusal Meclis’ten geçmesinin ardından Ağustos 2024’te yürürlüğe girdi. Yasanın temel yasakları, üç yıllık geçiş döneminin sonunda uygulanabilir olacak. Düzenleme genellikle köpek eti tüketiminin yasaklanması olarak tanımlansa da insanların yemesi için et tedarik eden faaliyetleri hedef alıyor. Köpek eti yemek ise hâlâ yasal.
Tarım Bakanlığı, çiftliklerin hızla kapanmasını yasağa yönelik kamuoyu desteğine, erken kapatma karşılığında çiftçilere verilen ödemelere ve yerel yönetimlerin teşviklerine bağlıyor. Yetkililer, bu hızın Güney Kore’yi köpek eti yetiştiriciliğini Şubat 2027’deki son tarihe kadar, hatta yasak bütünüyle uygulanmaya başlamadan önce sona erdirme yolunda ilerlettiğine inanıyor.
Tarım Bakanlığı sözcüsü, geçiş sürecini ülkenin hayvanlara yaklaşımındaki daha kapsamlı bir değişimin parçası olarak tanımlayarak kalan çiftçilere sürece katılma çağrısı yaptı.
Kalan çiftlikleri hükümetin çabalarına etkin biçimde destek vermeye ve Kore’nin hayvan refahını gözeten bir ülkeye dönüşmesine katkıda bulunmaya çağırıyoruz.
Çiftlik sayısındaki azalma, geçiş sürecinin yalnızca bir boyutu. Çiftçiler ve diğer işletmeler gelir kaybı, itiraz konusu olan tazminatlar ve borçlarla karşı karşıya; yüz binlerce köpeğin ise bakıma ya da yeni yuvalara ihtiyacı var. Hükümetin hem bir sektörü kapatması hem de geride kalan hayvanlarla ilgilenmesi gerekiyor.
Yasayla neler değişiyor?
Ulusal Meclis’in kabul ettiği yasa, geçiş dönemi sona erdiğinde köpeklerin kesilmesini ve insan tüketimi için köpek eti satılmasını yasa dışı hâle getiriyor. Bu ticaret için köpek yetiştirmek ve beslemek ile dağıtım faaliyetleri de yasağın kapsamında. Bu ayrım önemli: cezai yaptırımlar köpek etinin ticari tedarikine uygulanırken tüketimin kendisi yasal kalıyor.
Köpek yetiştirme ve kesme suçları için öngörülen cezalar en fazla üç yıl hapis veya 30 milyon won, yaklaşık 22.768 dolar, para cezası. Köpek eti dağıtımı ise iki yıla kadar hapis veya 20 milyon won para cezasıyla sonuçlanabilir. Çiftçi Chan-woo, son tarihe kadar işletmesini tasfiye edemezse iki yıla kadar hapis cezasıyla karşı karşıya kalabileceğini söylüyor.
Geçiş süreci birkaç önemli tarihte ilerledi:
- 9 Ocak 2024: Ulusal Meclis, köpek eti sektörünü yasaklayan yasayı kabul etti.
- Ağustos 2024: Özel yasa yürürlüğe girdi; geçiş süreci, tanınan süre boyunca devam etti.
- 21 Aralık 2025: Hükümet verilerine göre kayıtlı 1.537 tesisten 1.204’ü kapandı.
- Şubat 2027: Sektör yasağının bütünüyle uygulanmaya başlaması planlanıyor.
Tarım Bakanlığı, çiftçilerin başka hayvancılık alanlarına geçmesine yardımcı olmak için yerel yönetimlerle birlikte çalışıyor. Destekler arasında tesisleri dönüştürmek için finansman ve işletmelerin uyarlanmasına yönelik danışmanlık bulunuyor. Denetim kurumları, kapatılan işletmelerin yeniden köpek yetiştiriciliğine başlamasını önlemek için denetimleri de artırdı.
Tarım Bakan Yardımcısı Park Beomsu, yetkililerin yasak öncesinde çiftçileri köpek yetiştiriciliğini gönüllü olarak bırakmaya ikna etmeye çalışacağını söyledi. Hükümetin yaklaşımı, sabit bir yasal son tarihi, işletmelerin daha erken ayrılmasını mümkün kılmayı amaçlayan mali destekle birleştiriyor.
Çiftçiler satamadıkları hayvanlarla karşı karşıya
Kendisi de kesim için köpek yetiştiren Bakan Joo Yeong-bong, yasal son tarih gelmeden alıcılarını kaybeden bir işletmeyi anlatıyor. 60 yaşındaki çiftçi, Kore Yenilebilir Köpekler Derneği başkanı.
Joo, hayvanlarını satmaya çalışmasına rağmen tüccarların artık çiftliğe uğramadığını söyledi.
Geçen yazdan beri köpeklerimizi satmaya çalışıyoruz ama tüccarlar sürekli tereddüt ediyor," dedi. "Bir kişi bile gelmedi.
Birikimlerini bu işe yatıran çiftçiler şimdi pratik bir sorunla karşı karşıya: sektörden ayrılmaları gerekiyor ama çiftliklerinde kalan köpekler için alıcı bulamıyorlar. Bazı aileler için bu iş, kuşaklar boyunca gelir kaynağı oldu.
Misillemeden çekindiği için adının açıklanmamasını isteyen 33 yaşındaki et üreticisi Chan-woo’nun 600 köpeği var. Geçiş sürecine ilişkin anlatımına göre hayvanları elden çıkarması için 18 ayı vardı; aksi hâlde iki yıla kadar hapis cezasıyla karşı karşıya kalacaktı.
Chan-woo, son tarih ile hayvan sayısını azaltma imkânı arasındaki uçuruma dikkat çekti.
Gerçekçi olmak gerekirse, yalnızca benim çiftliğimdeki köpek sayısını bile bu süre içinde elden çıkaramam," diye açıkladı. "Bu noktada bütün varlığımı [çiftliğe] yatırdım, ama yine de köpekleri almıyorlar.
Joo, borçların ve başka iş bulma zorluğunun çiftçiler üzerindeki baskıyı artırdığını söyledi.
İnsanlar çok zor durumda," diyor Joo. "Borç içinde boğuluyoruz, ödeyemiyoruz; bazıları yeni bir iş bile bulamıyor... Durum umutsuz.
Sektördeki kaygılar, kapanması gereken işletmelere paralarını yatırmış genç çiftçiler için özellikle yoğun. İçinde bulundukları durum şöyle anlatıldı:
Bu sektördeki gençler gerçekten karanlık bir gerçekle karşı karşıya. Köpekleri satamadıkları için çiftliklerini de hızla kapatamıyorlar. İleriye de geriye de gidemeden sıkışıp kaldılar.
Geçim kaybı çiftliklerin ötesine uzanıyor
Shin Seung-cheol, 40 yıl boyunca köpek eti dağıtım şirketi işletti. İşletme en parlak döneminde yıllık 5 milyar won, yaklaşık 3,8 milyon dolar, satış yaptı ve altı kişiyi istihdam etti. Shin şimdi geçimini sağlamak için yerel pazarlarda sebze satıyor.
Shin’in anlattıkları, işletmesini kaybetmenin yarattığı stresi kanser teşhisiyle ilişkilendiriyor. Ailesi, işletmeden geriye kalanlarla uğraşmayı sürdürüyor. Bu durum, sektörün küçülmesinin çiftçilerin yanı sıra dağıtımcıları ve aileleri de etkilediğini gösteriyor.
Ulusal Köpek Eti Derneği, 50’den fazla yerel yönetime karşı idari dava açmayı planladığını duyurdu. Bu tür davalar, kamu kurumlarının aldığı kararlara itiraz ediyor. Yaklaşık 400 kişinin katıldığı girişim, ülkedeki ilgili 4.140 işletmenin yaklaşık yüzde 10’unu temsil ediyor.
Dernek Başkanı Park Myung-jin, anlaşmazlığı küçük işletmelerin ayakta kalma mücadelesi olarak tanımladı.
Bu, yüz binlerce küçük işletme sahibinin geçim mücadelesiyle ilgili.
Derneğin planladığı hukuki girişim, desteğin çiftliklerle ticaretin diğer kolları arasında nasıl paylaştırıldığına yönelik memnuniyetsizliği yansıtıyor. Restoran sahipleri ve dağıtımcılar, kendilerine sunulan desteğin işletmelerini kapatmak veya değiştirmek için yetersiz olduğunu söylüyor.
Tazminat neden hâlâ tartışmalı?
Tarım Bakanlığının tazminat planı, çiftliklerini erken kapatan çiftçilere köpek başına 225.000 ila 600.000 won, yaklaşık 170 ila 450 dolar, ödeme öngörüyor. Kore Köpek Eti Çiftçileri Derneği, başlangıçta hayvan başına 2 milyon won, yaklaşık 1.505 dolar, talep ettikten sonra bu aralığı yetersiz bularak reddetti.
Hükümetin en yüksek ödemesi, talep edilen tutarın yüzde 30’u: 2 milyon won’a karşılık 600.000 won. Ödeme aralığının alt sınırı olan 225.000 won ise talep edilen tutarın yalnızca yüzde 11’inden biraz fazlasına denk geliyor. Kapanışları hızlandırmak amacıyla hazırlanan planın neden muhalefetin odağı hâline geldiğini bu fark açıklamaya yardımcı oluyor.
Sektör temsilcileri farklı işletmelere ayrılan bütçelere de dikkat çekiyor. Tarım Bakanlığı 2025’te köpek çiftliklerinin kapatılması ve tesislerin dönüştürülmesi için 70 milyar won’dan fazla kaynak ayırdı. Gıda Güvenliği Bakanlığı ise bağlantılı küçük işletmelere destek için 3,9 milyar won bütçe belirledi.
Restoran sahipleri ve dağıtımcılar doğrudan nakit ödemeler yerine çoğunlukla başka tür destek alıyor. Bu destekler arasında işletmeyi kapatma danışmanlığı ve tabelaların değiştirilmesi için kısmi yardım bulunuyor. İşletme sahipleri, bu önlemlerin kaybolan geçim kaynaklarının yerini almaya yetmediğini düşünüyor.
Hükümet, mevcut yasalar ve onaylanmış ana planlar çerçevesinde hareket ettiğini söylüyor. Yetkililere göre ek tazminat için bakanlıklar arasında karar alınması gerekiyor ve yürürlükteki düzenlemeler uyarınca bu mümkün olmayabilir. Öte yandan birçok işletme sahibi, daha önce çalışmalarını kabul eden toplum tarafından terk edildiğini düşünüyor.
Planlanan geçiş süreci kasaplara tazminat verilmesini de içeriyor. Çiftliklerin ve mezbahaların sökümünü yerel yönetimler denetleyecek. Başka tarımsal işletmelere geçen eski çiftçiler ve kasaplar düşük faizli kredi alabilecek. Tüccarlar ve restoran sahiplerine de işletmelerini kapatmaları ve yeni iş bulmaları için mali destek sağlanacak.
Yüz binlerce köpeğin gidecek bir yere ihtiyacı var
Tahminlere göre Güney Kore’de gıda amacıyla 466.000 ila 520.000 köpek yetiştiriliyor. Bu aralık, beslenme, barınma, veteriner bakımı ve mümkün olduğunda sahiplendirilecek yuvalar gerektiren hayvanlardan oluşan büyük bir bakım yüküne işaret ediyor.
Hwak adıyla bilinen Humane World for Animals Korea’da kampanya yöneticisi Lee Sangkyung, yasanın kabul edilmesine rağmen acil bir kurtarma sorununun çözümsüz kaldığını söyledi.
Köpek eti yasağı kabul edilmiş olsa da hem hükümet hem de sivil toplum kuruluşları kalan köpekleri nasıl kurtaracakları konusunda hâlâ çözüm arıyor," diye açıkladı. "Eksik kalan konulardan biri, geride bırakılmış köpeklerin durumuna ilişkin tartışma.
Hükümet, çiftlik sahiplerinin teslim ettiği köpeklerin mülkiyetini yerel yönetimlerin üstleneceğini ve hayvanları barınaklarda yöneteceğini söylüyor. Geriye kalan hayvanlar için kapsamlı bir yerleştirme planı henüz kesinleşmedi.
Et sektörü, daha ağır hayvanların daha fazla kâr getirmesi nedeniyle büyük köpekleri tercih etti. Bu tercih, birçok sakinin apartmanlarda yaşadığı ve potansiyel sahiplerin genellikle küçük evcil hayvanları tercih ettiği Güney Kore kentlerinde sahiplendirmeyi şimdi zorlaştırıyor.
Et çiftliklerinden kurtarılan köpekler, hastalık ve travma endişeleriyle bağlantılı damgalamayla da karşılaşıyor. Birçoğu, Güney Kore’de tehlikeli olarak sınıflandırılan safkan veya melez Tosa inu köpeği. Bu ırktan bir köpeği evcil hayvan olarak beslemek için hükümet onayı gerekiyor. Kurtarma barınakları da şimdiden aşırı kalabalık.
Hayvan refahı savunucuları; büyüklük, damgalama, ırk kısıtlamaları ve sınırlı barınak kapasitesinin birleşimini "engellerden oluşan kusursuz bir fırtına" olarak tanımlıyor. Dolayısıyla bir çiftliğin kapanması ikinci bir sorunu da beraberinde getiriyor: sahiplendirilme ihtimali düşük olabilecek hayvanlara uygun bakım sağlamak.
Barınak planları ötanazi sorusuyla karşı karşıya
Kore Hayvan Refahı Derneği Başkanı Cho Hee-kyung, Eylül 2024’te hayvan hakları gruplarının mümkün olduğunca çok köpeği kurtarmaya çalışacağını, ancak "geride köpekler kalacağını" kabul etti.
Cho, geride kalan hayvanların kayıp veya terk edilmiş köpekler için oluşturulan sisteme girmesi hâlinde neler olabileceğini anlattı.
Geride kalan köpekler ‘kayıp ve terk edilmiş hayvanlar’ hâline gelirse, bu yürek parçalayıcı olsa da ötanazi uygulanacak.
Seul Ulusal Üniversitesi Veterinerlik Beşeri Bilimler ve Sosyal Bilimler Bölümü doçenti Chun Myung-Sun, söz konusu tercihlerin doğrudan ele alınması çağrısında bulundu. Ötanazi, hayvanı barındırmaya veya sahiplendirmeye devam etmek yerine yaşamına son vermek anlamına geliyor.
Köpeklerin nasıl ‘elden çıkarılacağı’ konusunda somut bir tartışma yapılması gerekiyor," dedi. "Hem sahiplendirme hem de ötanazi seçenekler arasında olmalı. Ama köpekleri zalimce kesimden kurtarmak için bunca çaba gösterdikten sonra onlara ötanazi uygulanırsa insanların yüreklerinin burkulması ve öfkelenmesi anlaşılır.
Hükümet, hayvanlara ötanazi uygulamanın planının "kesinlikle" bir parçası olmadığını söylüyor. Yetkililer, yasak yürürlüğe girdikten sonra hayvanlar için sahiplendirme ayarlamayı veya onları bakım tesislerine taşımayı planlıyor; yuva bulma seçeneklerini inceliyor.
Hayvan barınaklarını genişletmek ve özel tesisleri desteklemek için yılda yaklaşık 6 milyar won, yani 4,3 milyon dolar, yatırım yapılıyor. Asıl zorluk, bu finansmanı ve taahhütleri hâlâ çiftliklerde bulunan hayvanlara yetecek sayıda yere dönüştürmek.
Yurt dışına sahiplendirme sınırlı bir seçenek sunuyor
Hayvan refahı kuruluşları, köpekleri Kanada, Birleşik Krallık ve ABD’deki sahiplere gönderdi. Hwak, 2023’te Asan kentindeki bir çiftlikten yaklaşık 200 köpeği kurtardı; köpeklerin tamamı daha sonra Kanada ve ABD’ye gönderildi.
Çiftliğin 74 yaşındaki eski sahibi Yang Jong-tae, kurtarma ekibinin köpeklere yaklaşımını görmenin hayvanlara bakışını değiştirdiğini söyledi.
Hayvanlara, insanlara davranır gibi, çok nazikçe ve sevgiyle yaklaştıklarını görünce gerçekten etkilendim," diye hatırladı. "Biz onlara öyle davranmıyoruz. Bizim için köpek yetiştirmek sadece geçimimizi sağlamanın bir yoluydu. Ama hayvan grubu üyeleri köpeklere onuru olan bireylermiş gibi davrandı ve bu içime dokundu.
Yang buna rağmen köpeklerin, gıda amacıyla yetiştirilen diğer hayvanlardan neden farklı muamele görmesi gerektiğini sorguladı.
Köpekler hayvan olduğu için köpek eti yasaklanıyorsa inek, domuz veya tavuk gibi diğer hayvanları yemek neden serbest?" diye sordu. "Aynı şey. İnsanlar yaşasın diye doğada bu hayvanlar var.
Hwak, 2015’ten bu yana Güney Kore’deki et çiftliklerinden yaklaşık 2.800 köpeğe yeni yuva buldu. Gıda amacıyla yetiştirilmeye devam edilen tahmini 466.000 ila 520.000 köpekle karşılaştırıldığında bu sayı, yaklaşık yüzde 0,5’e denk geliyor. Rakamlar, tek tek kurtarma programlarıyla ülke çapındaki geçiş sürecinin ölçek farkını ortaya koyuyor.
Hwak, aşamalı kapatma planına açık bir kurtarma bileşeni eklenmesi için bakanlık nezdinde "yoğun" lobi faaliyeti yürüttü. Hayvan refahı kuruluşları, onlarca yıllık endüstriyel yetiştiriciliğin biriktirdiği çok sayıdaki köpeğin sorumluluğunun kendilerine bırakılmaması gerektiğini savunuyor.
Değişen tutumlar kültürel tartışmayı yeniden şekillendiriyor
Hükümet anketlerine göre katılımcıların yüzde 8’i 2024’te önceki 12 ay içinde köpek eti yemişti. Bu oran 2015’te yüzde 27’ydi. Böylece 19 puanlık düşüş görüldü. 2023’teki Gallup Korea anketi de tüketimin azaldığını ortaya koydu.
Katılımcıların yaklaşık yüzde 7’si Şubat 2027’ye kadar köpek eti yemeyi sürdüreceğini, yaklaşık yüzde 3,3’ü ise yasak bütünüyle uygulanmaya başladıktan sonra da yemeye devam edeceğini söyledi. Güney Korelilerin yaklaşık üçte biri hâlâ yasağa karşı çıkıyor. Bu da tüketimin azalmasıyla yasağa desteğin farklı meseleler olduğunu gösteriyor.
Evcil hayvan kültürünün yaygınlaşmasını yansıtan biçimde, genç kuşaklar köpekleri giderek daha fazla arkadaş olarak görüyor. First Lady Kim Keon Hee yasağa defalarca destek vererek kampanyanın kamuoyunda daha fazla dikkat çekmesini sağladı. Çiftçiler gösteriler sırasında kendisine ağır eleştiriler yöneltti ve kaba sözler sarf etti.
COVID-19 salgını da tartışmanın değişmesine katkıda bulunmuş olabilir. Canlı hayvan pazarlarında hastalıkların hayvanlardan insanlara geçmesi endişesi, belediye yetkililerinin köpek eti satıcılarıyla kesim tesislerini yıkma konusunu görüşmesine yol açtı. Araştırmalar, salgının kentlerde bu tür hastalıkların riskini azaltmak amacıyla uygulamaya son verilmesine yönelik tartışmaları başlatmaya yardımcı olmuş olabileceğini gösteriyor.
Daha önceki tartışmalar çoğu zaman ulusal kimliğe odaklanıyordu. 1988 Seul Olimpiyatları, 2002 FIFA Dünya Kupası ve 2018 Kış Olimpiyatları öncesinde Batılı ülkelerden gelen eleştiriler yoğunlaştı. Güney Kore hükümeti, yabancı ziyaretçileri rahatsız etmemek için bu etkinliklerden önce köpek eti satışını geçici olarak yasakladı.
Sivil toplumun bazı kesimleri bu kararları, dışarıdan yerel geleneklerin yabancı değerlerle değiştirilmesine yönelik baskı anlamına gelen kültürel emperyalizm olarak eleştirdi. Bazı karşıtlar için bu baskı, sömürgecilik deneyimlerini hatırlattı ve köpek eti tüketimini ulusal bir kültür simgesi olarak savunma eğilimini güçlendirdi. Kamuoyunda etkili isimler de bu gerekçelerle uygulamaya destek verdi.
Yasak yaklaşırken muhalefet sürdü. Aralık 2023’te köpek çiftçileri, milletvekillerinin evleri ve Seul’deki hükümet simge yapılarının yakınında iki milyon köpeği serbest bırakmakla tehdit etti. Bu tehdit; hayvan refahı, kültürel kimlik ve ekonomik yaşam mücadelesini bir araya getiren tartışmanın ne kadar yoğun olduğunu gösterdi.
Uzun bir tarih ve belirsiz bir hukuki konum
Köpek eti Kore’de binlerce yıldır tüketiliyor, ancak Kore beslenme kültürünün temel bir parçası olmadı. Arkeolojik bulgular, Neolitik Çağ’da, yaklaşık MÖ 6000 ila MÖ 2000 arasında, köpeklerin yenmiş olabileceğine işaret ediyor.
Budizmin vejetaryenliği teşvik ettiği, MS 57’den 935’e uzanan Silla döneminde ve 918’den 1392’ye uzanan Goryeo döneminde tüketim yaygın değildi. 1392’den 1897’ye uzanan Joseon Hanedanı döneminde bazı devlet görevlileri köpeklerin insanların yoldaşı olduğunu savunarak yenmelerinin yasaklanması çağrısında bulundu.
Köpek eti bazı özel günlerde yenen bir lezzet olarak da görülüyordu. Köpek etinden yapılan bir çorba olan bosintang, Kore takviminde yazın en sıcak üç gününü ifade eden Sambok ile ilişkilendiriliyor ve şifalı olduğuna inanıldığı için tüketiliyordu.
Modern hukuk sektörü belirsiz bir konuma yerleştirdi. Köpekler 1975-1978 yılları arasında hukuken tam anlamıyla çiftlik hayvanı statüsündeydi, ancak bu durum değişti. Hayvanları Koruma Yasası, köpeklerin gıda amacıyla kesilmesini açıkça yasaklamıyor. Bununla birlikte hayvanların "acımasız biçimde" öldürülmesini ve köpeklerin sokak gibi açık alanlarda ya da aynı türden diğer hayvanların önünde öldürülmesini yasaklıyor.
1962 tarihli Hayvancılık Ürünlerinin İşlenmesi Yasası, yani hayvanların hijyenik koşullarda kesilmesini ve et işlenmesini düzenleyen temel yasa, köpek etini çiftlik hayvanları listesine almıyor. Bu nedenle köpek yetiştiriciliği, diğer hayvancılık sektörlerine kıyasla daha az düzenlemeye tabi kaldı; insancıl kesim yöntemlerini zorunlu kılan kurallar da bulunmuyordu.
Köpek eti Çin, Vietnam, Endonezya, Laos, Myanmar, Hindistan’ın kuzeydoğusundaki bazı bölgeler ve Afrika’daki bazı ülkelerde de tüketiliyor. Güney Kore, ekonomik ve kültürel ağırlığı ve endüstriyel ölçekte köpek çiftliklerine sahip tek ülke olması nedeniyle uluslararası alanda özellikle dikkat çekti.
Şubat 2027 kesin son tarihi getiriyor
Tarım Bakanlığı, yasak bütünüyle uygulanmaya başladığında köpek yetiştiriciliğinin sona erdirilebileceğinden emin. Takvime göre kalan işletmeler kapanacak; yerel yönetimler tesislerin sökülmesine yardımcı olacak, meslek değişimini destekleyecek ve teslim edilen hayvanların sorumluluğunu üstlenecek.
Chan-woo, çiftçilerin ellerindeki köpek sayısını azaltabilmesi için geçiş süresinin uzatılmasını umuyor.
"Şu anda tek umudumuz, kalan köpeklerle ilgili sürecin daha kademeli ilerleyebilmesi için geçiş süresinin uzatılması," dedi.
Joo da çiftçilerin bu olasılığa tutunduğunu, ancak son tarihin insanlar üzerindeki sonuçlarından korktuğunu anlattı.
Şu anda insanlar hâlâ bir şeylerin değişebileceği umuduyla tutunuyor; belki geçiş süresi uzatılır," dedi. "Ama 2027’ye gelindiğinde gerçekten korkunç bir şey olacağına inanıyorum. Hayatları tamamen altüst olmuş çok fazla insan var.
Hükümetin mevcut tutumu, sürenin uzatılmasını düşük ihtimal hâline getiriyor. Uygulama tarihi Şubat 2027 olarak kalırken geçiş süreci daha uzun bir ek süreye değil, gönüllü erken kapanışlara odaklanıyor.
Güney Kore’nin deneyimi, köpek eti tüketimini tartışan diğer ülkelere dersler sunabilir. Ülkenin yaklaşımı yasal yasağı tazminat ve işletme desteğiyle bir araya getirirken hayvan bakımı ve yeni geçim kaynakları oluşturma gibi zorlu işleri de çözüm bekleyen konular olarak bırakıyor.
Kayıtlı çiftliklerin yüzde 78’inin kapanması, Güney Kore toplumunun köpeklere giderek daha çok gıda olarak değil, yoldaş olarak yaklaşmasında büyük bir değişime işaret ediyor. Geçişin tamamlanması için kalan 333 çiftliğe, geçimini bu ticaretten sağlayan insanlara ve gidecek yer bekleyen yüz binlerce hayvana odaklanmak gerekiyor.
Öne Çıkanlar
- 21 Aralık 2025’e kadar Güney Kore’deki kayıtlı 1.537 köpek eti çiftliğinin 1.204’ü, yaklaşık yüzde 78’i, kapandı.
- 2026 veya 2027’de kapanması planlanan çiftliklerin yarıdan fazlası planlanandan önce kapandı.
- Yasa 9 Ocak 2024’te kabul edildi, Ağustos 2024’te yürürlüğe girdi ve Şubat 2027’de bütünüyle uygulanmaya başlayacak.
- Yasak, köpek eti tedarik sektörünü hedef alıyor; köpek eti yemek hâlâ yasal.
- Erken kapanış ödemeleri köpek başına 225.000 ila 600.000 won arasında; sektörün talebi ise 2 milyon won.
- Ulusal Köpek Eti Derneği, yaklaşık 400 kişinin katılımıyla 50’den fazla yerel yönetime karşı dava açmayı planladığını duyurdu.
- Tahminen 466.000 ila 520.000 köpeğin gideceği yer belirsizliğini koruyor; sahiplendirme ve barınak kapasitesi baskı altında.
- Hükümet, ötanazinin planının parçası olmadığını söylüyor ve barınakların genişletilmesiyle özel tesislerin desteklenmesi için yılda yaklaşık 6 milyar won yatırım yapıyor.
- Hwak, 2015’ten bu yana et çiftliklerinden yaklaşık 2.800 köpeğe yeni yuva buldu.
- Hükümet anketlerinde köpek eti tükettiğini söyleyenlerin oranı 2015’te yüzde 27 iken 2024’te yüzde 8’e geriledi; yine de Güney Korelilerin yaklaşık üçte biri yasağa karşı çıkıyor.






