Japon Spekülasyona Sınırlama Getirmeyi Değerlendirirken Tokyo'da Konut Fiyatları Rekor Kırdı

13 dakikalık okuma
Japon Spekülasyona Sınırlama Getirmeyi Değerlendirirken Tokyo'da Konut Fiyatları Rekor Kırdı

94,89 milyon yenlik konut ve fiyatları düşürmenin azalan yolları

Gayrimenkul Ekonomi Enstitüsü'ne göre, Tokyo metropol bölgesinde yeni inşa edilen bir dairenin ortalama fiyatı Nisan-Eylül 2025 döneminde 94,89 milyon yene yükseldi; bu, bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 19,3 artış anlamına geliyor. Rekor, piyasaya giren yeni konut sayısının on yılda neredeyse yarıya indiği ve yerel hanelerin giderek azalan konut stoku için yatırımcılarla rekabet etmek zorunda kaldığı bir dönemde kırıldı.

İçindekiler
  1. 94,89 milyon yenlik konut ve fiyatları düşürmenin azalan yolları
  2. Konut sayısının azalması ve yenin zayıflığı neden önemli?
  3. Yabancı alıcılara ilişkin rakamlar ne gösteriyor?
  4. Japonya'nın DTÖ taahhütleri kısıtlamaları neden zorlaştırıyor?
  5. İnşaat şirketleri hızlı yeniden satışlara ceza getiriyor
  6. Vergiler ve boş konutlar politika tartışmalarında
  7. Daha fazla inşaat ve haneler için daha iyi erişim
  8. Yurt dışındaki kısıtlamaları örnek almak neden zor?
  9. Yetkililer ve bir ekonomist ne diyor?
  10. Alıcıları neler bekliyor, sırada ne var?
  11. Öne Çıkanlar

İnşaat şirketleri 2014'te metropol bölgesinde yaklaşık 45 bin yeni konutu satışa sunarken bu sayı 2024'te yaklaşık 23 bine geriledi. Bu rakamlar kabaca yüzde 49'luk bir düşüşe işaret ediyor. Artan inşaat ve arsa maliyetleri, kentsel dönüşüm projelerindeki gecikmeler ve inşaat sektöründeki sınırlı kapasite, kaybedilen arzın yerine yenisini koymayı zorlaştırdı.

Başbakan Sanae Takaichi, Arazi, Altyapı, Ulaştırma ve Turizm Bakanlığı'na (MLIT) yabancı uyrukluların kaç daire satın aldığını belirleme ve sonuçları hızla yayımlama talimatı verdi. Bakanlık, ilkbahardan bu yana alıcıların uyruğunu ve ikamet yerini izlemek için gayrimenkul kayıtlarını inceliyor. 16 Aralık 2025 itibarıyla sıradaki önemli adım sonuçların yayımlanması; ancak bunun için bir tarih açıklanmadı.

Yenin zayıf olması, Japonya'daki gayrimenkulleri daha güçlü para birimleriyle alım yapanlar için ucuzlattığından, yabancı talep kamuoyundaki tartışmaların odağına yerleşti. Buna rağmen ön hükümet bulguları, yabancı alıcıların işlemlerdeki payının sınırlı olduğuna işaret ediyor. Yakın tarihli bir araştırmaya göre Tokyo'da yeni konut alanların yaklaşık yüzde 3'ünün adresi yurt dışındaydı.

Japonya'nın Dünya Ticaret Örgütü kapsamındaki taahhütleri, alımları alıcının uyruğuna göre kısıtlama önerilerini zorlaştırıyor. İnşaat şirketleri, hızlı yeniden satışlara karşı sözleşme cezaları uygulamaya başladı. Politika tartışmaları ise vergilere, daha iyi kayıt ve bildirim sistemlerine, kuralların uygulanmasına ve daha fazla konut inşasına yöneliyor. Temel sorun alıcıların kimliğinden daha geniş: talep, yeni konut arzını aşmaya devam ediyor.

Reklam

Konut sayısının azalması ve yenin zayıflığı neden önemli?

Tokyo'da yeni daire arzının yetersiz olması, her projede daha fazla alıcının rekabet etmesine yol açıyor. Satışa sunulan konut sayısı azaldığında alıcıların alternatifleri azalıyor ve inşaat şirketlerinin fiyatları artırma imkânı genişliyor. Kentsel dönüşüm projelerindeki gecikmeler, arsa ve inşaat maliyetlerinin yüksekliği ile sınırlı inşaat kapasitesi, yeni projelerin piyasaya ne kadar hızlı çıkabileceğini kısıtlıyor.

Yenin değer kaybetmesi, dolar, avro veya diğer güçlü para birimlerine sahip alıcılardan gelen talebi artırdı. Dolarını yene çeviren bir alıcı, Japon para birimi zayıfladığında aynı dolar bütçesiyle daha fazla yen elde edebilir. Bu nedenle kurdaki yüzde 10'luk bir hareket, bir gayrimenkulün yen cinsinden fiyatındaki artışın büyük bölümünü telafi edebilir.

Yatırımcılar, başka yerlerdeki belirsizlik ortamında Tokyo'yu nispeten güvenli bir piyasa olarak da görüyor. Siyasi istikrar, gelişmiş bir konut kredisi piyasası ve merkezi semtlerdeki güçlü kira talebi bu cazibeyi artırıyor. Böylece kira geliri arayan alıcılar ile ev sahibi olmak isteyen haneler aynı projelerdeki konutlar için rekabet edebiliyor.

Japonya'da konut kredisi faizleri küresel ölçekte düşük seviyelerde kalıyor. Merkez bankası para politikası ayarlarını kademeli olarak değiştirse de sabit faizli krediler birçok hane için hâlâ karşılanabilir düzeyde. Düşük borçlanma maliyetleri, özellikle konut sayısının imar planları, arsa bulunabilirliği ve inşaat takvimleriyle kısıtlandığı yerlerde, alıcıların daha yüksek fiyatları karşılamasına olanak tanıyor.

Arz, finansman ve kur hareketleri birlikte etkili oluyor. Satın alınabilecek konut sayısı çok azsa alım gücünün artması, konutların erişilebilirliğini pek iyileştirmiyor. Bu etkenlerin birleşimi, hükümet yabancı alıcıların payını hâlâ ölçmeye çalışırken bile fiyatların neden yeni rekorlara ulaştığını açıklamaya yardımcı oluyor.

Yabancı alıcılara ilişkin rakamlar ne gösteriyor?

MLIT'nin kayıt incelemesi, politika yapıcılara kimlerin nereden alım yaptığına dair daha net bir tablo sunmayı amaçlıyor. İlk bulgular, yabancı alıcıların payının kamuoyu tartışmalarında sıkça varsayılandan daha düşük olduğunu gösteriyor. İncelemeye katılan bir kişi, oranın tartışmalarda öne sürülenden düşük göründüğünü söyledi.

Reklam

Alıcıların yaklaşık yüzde 3'ünün yurt dışı adresine sahip olduğunu ortaya koyan araştırma, uyruğu değil ikamet yerini ölçüyor. Japonya'da yaşayan ve çalışan yabancı uyrukluların Japonya'da adresi olabilir. Dolayısıyla yurt dışı adreslerinin sayımı, yabancı vatandaşların sayımından farklı bir grubu kapsıyor. Her iki ölçüm de talebi anlamaya yardımcı olsa da farklı sorulara yanıt veriyor.

Arzın kısıtlı olduğu bir piyasada alımların küçük bir bölümü bile fiyatları etkileyebilir. Yeni istasyonların yakınındaki veya kıyı bölgelerinde yürütülen kentsel dönüşüm projelerindeki konutlar hem oturmak isteyenleri hem de kazanç elde etmeyi amaçlayan yatırımcıları çekebilir. Popüler bir projede yoğunlaşan rekabet, genel piyasadaki yabancı katılım sınırlı olsa bile o projenin fiyatlarını etkileyebilir.

Bazı alıcılar, inşaat tamamlanmadan sözleşmeleri yeniden satarak kâr etmeye çalışıyor. Bu işlemler, aynı projede sonraki satışlarda daha yüksek fiyatların belirlenmesine yol açabilir. Bu nedenle inşaat şirketlerinin getirdiği yeni kısıtlamalar uyruğa değil, hangi alıcı olduğuna bakılmaksızın hızlı yeniden satışlara odaklanıyor.

Hükümet yetkilileri, yabancı alımlara ilişkin kaygıları ele alırken yabancı sakinlere yönelik düşmanlığı körüklememeye çalışıyor. Öncelikleri arasında alımları daha doğru ölçmek, kimlik tespiti ve bildirim şartlarını güçlendirmek, tapu kayıtlarını daha anlaşılır hâle getirmek bulunuyor. Konut ve konaklama kurallarının uygulanması da tartışmaların bir parçası; özellikle konut amacıyla satılan evlerin yasa dışı biçimde kısa süreli turistik konaklamaya dönüştürüldüğü durumlarda.

Japonya'nın DTÖ taahhütleri kısıtlamaları neden zorlaştırıyor?

Japonya'nın Dünya Ticaret Örgütü'nün kuruluşu sırasında benimsediği hukuki tercihler, yabancı alımlara yönelik kapsamlı bir kısıtlamanın neden zor olacağını açıklamaya yardımcı oluyor. Uruguay Turu müzakereleri DTÖ'yü kurdu ve en çok kayrılan ülke muamelesi ile ulusal muamele gibi ilkeleri sisteme yerleştirdi. Japonya, 1995'te DTÖ döneminin başlamasıyla gayrimenkul işlemlerinde liberal bir yaklaşım benimsedi; yurt dışından yatırımı teşvik etti ve alıcıların uyruğuna dayalı kısıtlamalardan kaçındı.

En çok kayrılan ülke muamelesi, ticaret ortaklarına eşit davranılmasıyla ilgili. Ulusal muamele ise taahhüt kapsamındaki sektörlerde yabancı katılımcılara yerli katılımcılarla karşılaştırıldığında nasıl davranıldığını ifade ediyor. Bu yükümlülüklerin geçerli olduğu durumlarda, yabancı alıcıya Japon alıcıdan daha elverişsiz koşullar sunmak için uyruğu temel almak zor olabilir.

Reklam

Japonya'nın taahhütlerini değiştirmek teoride mümkün, ancak bu adım ticaret ortaklarıyla görüşmeler yapılmasını gerektirir ve itirazlara ya da tazminat taleplerine yol açabilir. Japonya'daki gayrimenkullere yatırım yapan ülkelerin sakinleri için karşılıklı önlemler de gündeme gelebilir. Taahhütleri yeniden düzenlemek zaman alacağından bu, acil bir erişilebilirlik sorununa karmaşık bir yanıt olur.

ABD ve Avustralya, düzenlemelerinde arazi alımlarında yabancı ve yerli alıcıları birbirinden ayırmaya imkân tanıdı. Japonya ise benzer sınırlamalar getirmedi. Gayrimenkul işlemlerini açık tutma yönündeki önceki tercihi, bu yaklaşımı tersine çevirmeyi amaçlayan öneriler için bugün daha yüksek bir hukuki eşik oluşturuyor.

Japonya'nın güvenlik kaygılarına yönelik ayrı bir yasal çerçevesi bulunuyor. 2021'de kabul edilen bir yasa, Öz Savunma Kuvvetleri üsleri ve nükleer tesisler dâhil kritik noktaların çevresindeki arazilerin kullanımını hükümetin inceleyip düzenlemesine imkân tanıyor. Arazi kullanımının ulusal güvenlik kaygılarına yol açtığı durumlarda izleme ve olası müdahale olanağı sunuyor. Yasanın amacı, genel konut piyasasını etkileyen fiyat baskılarından ziyade belirli bölgeler ve faaliyetlerle sınırlı.

Tüm alıcı ve satıcılara eşit biçimde uygulanan önlemler, bu sınırlar içinde daha uygulanabilir bir yol sunuyor. Hızlı spekülasyonu caydıran veya konutların boş tutulmasının maliyetini artıran kurallar, uyruğa değil davranışa göre tasarlanabilir. Ancak siyasi açıdan bu politikalar Japon yatırımcıları ve haneleri de etkiler.

İnşaat şirketleri hızlı yeniden satışlara ceza getiriyor

Büyük inşaat şirketleri satış sözleşmelerini sıkılaştırmaya başladı. Bir şirket, Tokyo'daki büyük bir kıyı projesinden konut almak isteyenlere, konutun tesliminden önce yeniden satış yapılması hâlinde kaporanın yanacağını ve sözleşmenin feshedileceğini bildirdi. Bir başka şirket ise Tokyo'daki birden fazla projesinde beş yıl boyunca yeniden satışı yasakladı; kuralları ihlal edenlere konut fiyatının yüzde 20'si tutarında ceza uygulayacağını duyurdu.

Her iki yaklaşım da uyruğu veya ikamet yeri ne olursa olsun tüm alıcılara uygulanıyor. Hedef, esas olarak kısa sürede daha yüksek fiyata yeniden satmak amacıyla yapılan alımlar, yani al-sat. Teslimden önce getirilen kısıtlama, alıcının tamamlanmış konutu teslim almadan önce satın alma sözleşmesini devretmeye çalışabileceği dönemi kapsıyor.

Hızlı yeniden satışlar, benzer gayrimenkullerin değerlemesinde referans olarak kullanılan yeni karşılaştırma fiyatları oluşturabilir. Bir sözleşme yüksek bir fiyat farkıyla el değiştirdiğinde bu işlem, sonraki alıcılardan talep edilen fiyatı etkileyebilir. İnşaat şirketleri, al-sat teşvikini azaltmanın daha fazla konutun kullanma niyeti olan alıcılarda kalmasını sağlayacağını ve proje içindeki fiyatları daha istikrarlı hâle getireceğini umuyor.

Reklam

Daha fazla inşaat şirketi bu kuralları benimserse, söz konusu hükümler merkezi semtlerdeki popüler yeni projelerde yaygınlaşabilir. Alıcılar açısından bunun pratik sonucu, yeniden satış özgürlüğünün uzun bir süre kısıtlanabilmesi ve sözleşme ihlalinin ağır bir maliyeti olabilmesi.

İnşaat şirketleri, konutta oturma ihtimali yüksek alıcılara öncelik vermek için başka yöntemlere de başvurabilir. Kura, kullanım amacı beyanı, aynı isimle birden fazla konut alımına sınır getirilmesi ve finansmanın daha yakından incelenmesi, sırf ticaret amacıyla konut biriktirmeyi zorlaştırabilir. Şirketlerin, uyruk temelinde ayrımcılıktan kaçınırken adil erişim ve titiz doğrulama ile inşaat finansmanına yardımcı olan ön satışlar arasında denge kurması gerekiyor.

Vergiler ve boş konutlar politika tartışmalarında

Japonya, kısa süre elde tutulan gayrimenkullerden elde edilen kazançları bireyler için hâlihazırda daha yüksek oranlarda vergilendiriyor. Politika yapıcılar, teslimden önce sözleşmeleri kapsayan işlemler dâhil olmak üzere hızlı yeniden satışlara yönelik daha güçlü kuralları değerlendirebilir veya yüksek vergi oranlarının uygulandığı süreyi uzatabilir. Amaç, kısa sürede alıp satmanın getirisini azaltmak olur.

Bu tür değişikliklerde, hayatlarında gerçekten yaşanan değişiklikler nedeniyle satış yapmak zorunda kalan kişilerin durumunun da göz önünde bulundurulması gerekir. Spekülasyonu hedefleyen bir kural, taşınmak zorunda kalan sıradan bir haneyi de etkileyebilir. Soru, acil satışlara da aynı yükü getirmeden al-satın nasıl caydırılacağı.

Boş konut vergisi ise farklı bir davranışı, konutun kullanılmadan tutulmasını hedefler. Dünyanın çeşitli kentleri, mülk sahiplerini boş konutlarını kiraya vermeye veya satmaya teşvik etmek için bu tür vergiler uyguluyor. Uyruk ayrımı gözetmeksizin tüm mülk sahiplerine uygulanacak bir Japonya vergisi, haneler konut bulmakta zorlanırken birimlerin boş tutulmasının maliyetini artırabilir.

Tadilat veya belgelenmiş zorlayıcı durumlar için muafiyetler, boş konut politikasını daha adil hâle getirebilir. Elde tutma maliyetlerindeki artış, mevcut konutların yeniden kullanıma açılmasını hedeflerken yeniden satış vergileri al-sat teşvikini hedefler. Arzı ve bölge sakinlerinin konuta erişimini artırmaya yönelik önlemlerle birlikte her iki seçenek de tartışılıyor.

Daha fazla inşaat ve haneler için daha iyi erişim

Tokyo'da yeni konut sayısının 2014'te yaklaşık 45 binden 2024'te yaklaşık 23 bine düşmesi, inşaatı erişilebilirlik tartışmalarının merkezine yerleştiriyor. Spekülatif talebi azaltmak baskıyı hafifletebilir; ancak daha geniş bir konut proje stoğu alıcılara daha fazla seçenek sunar ve her satışta yaşanan rekabeti azaltır.

Reklam

Olası önlemler arasında kullanılmayan ofislerin konuta dönüştürülmesi için onay sürecinin hızlandırılması, toplu taşıma hizmetlerinin iyi olduğu bölgelerde izin verilen taban alanının makul ölçüde artırılması ve daha yoğun yapılaşmayı destekleyen altyapı yatırımları bulunuyor. Emsal, bir arsaya büyüklüğüne oranla ne kadar inşaat alanı yapılabileceğini belirler. Diğer koşullar elverdiğinde daha fazla alana izin verilmesi, ek konutlara yer açabilir.

Hedefli sübvansiyonlar, yeni inşaatın lüks kulelerde yoğunlaşması yerine orta gelir grubuna hitap eden konutlara yönelmesini teşvik edebilir. Arsa bulunabilirliği, inşaat takvimleri ve kapasite kısıtları nedeniyle bu seçeneklerin konut arzını artırması zaman alır.

İlk kez ev alacaklara yönelik destekler, belirli gelir sınırının altındaki hanelere peşinat yardımı, daha düşük kapanış masrafları veya konut kredisi garantisi sağlayabilir. Bu tür önlemler bölge sakinlerinin rekabet gücünü artırabilir; ancak borçlanmaya yönelik geniş kapsamlı destek alım gücünü de yükseltir. Konut sayısı sabit kalırsa bu ek talep fiyatları artırabilir.

Satışın tamamlanması sırasında standartlaştırılmış bildirimlerle alıcının uyruğu veya ikamet durumu kaydedilebilir; sonuçlar toplu ve kimliksiz biçimde yayımlanabilir. Şirketler veya başka düzenlemeler üzerinden mülkün nihai sahibinin kim olduğunu belirlemeye yönelik daha güçlü kurallar, şeffaf olmayan mülkiyet yapılarının kullanımını da azaltabilir.

Mevcut konut kurallarının uygulanması da pratik bir önlem sunuyor. Konut birimlerinde yasa dışı kısa süreli konaklamanın önlenmesi, komşuları korur ve evlerin bölge sakinlerine ayrılmasına yardımcı olur. İnşaat, hedefli destek, şeffaflık ve denetim birlikte ele alındığında aynı konut kıtlığının farklı boyutlarına çözüm sunar.

Yurt dışındaki kısıtlamaları örnek almak neden zor?

Kanada, 2023'te yabancıların konut alımlarına geçici yasak getirdi ve daha sonra bu yasağı uzattı. Singapur'da yabancı yerleşik olmayan alıcılara uygulanan ek alım vergisi, vatandaşlar ve daimi ikamet sahiplerine kıyasla çok daha yüksek. Bu politikalar yabancı alıcıların piyasaya giriş koşullarını doğrudan değiştiriyor.

Avustralya, yabancı alımların çoğunu yeni inşaatlara yönlendiriyor ve mevcut konutların yasa dışı alımlarına karşı sıkı denetim uyguluyor. Yeni Zelanda ise 2018'de yerleşik olmayanların mevcut konutların çoğunu satın almasını, anlaşmalara dayalı bazı istisnalar dışında, kısıtladı.

Her yaklaşım, ilgili ülkenin kendi yasalarını ve ticaret taahhütlerini yansıtıyor. Japonya'nın DTÖ dönemi düzenlemeleri, yerli ve yabancı alıcıları farklı muameleye tabi tutmak için daha az alan bırakıyor; yatırımcılar için açık olmak da Tokyo'nun cazibesinin bir parçası. Bu nedenle benzer kısıtlamaları benimsemek karmaşık ve tartışmalı bir hukuki değişiklik gerektirir.

Reklam

Japonya için daha kolay uygulanabilir seçenekler, herkese yönelik teşvikleri değiştirmeye ve inşaatın önündeki engelleri kaldırmaya odaklanıyor. Böylece tartışma, alıcının uyruğundan; bir işlemin spekülatif baskıyı artırıp artırmadığına, konutu boş bırakıp bırakmadığına ya da barınma talebini karşılamaya katkı sağlayıp sağlamadığına kayıyor.

Yetkililer ve bir ekonomist ne diyor?

Arazi bakanı, sosyal uyumu desteklerken daire işlemleriyle ilgili sorunlar konusunda diğer kurumlarla birlikte çalışmayı taahhüt etti. Bakanlar, olguların ortaya konması ve politikaların yasal sınırlar içinde tutulması gerektiğini vurguladı. MLIT'nin tapu kayıtlarını incelemesi bu çabanın merkezinde yer alıyor.

Dai-ichi Life Araştırma Enstitüsü başekonomisti Osamu Tanaka, fiyatları yükselten etkenlere karşı kapsamlı bir yanıt verilmesi çağrısında bulundu. Tanaka şöyle dedi:

Yabancı uyrukluların edindiği gayrimenkullerin oranı düşük olsa bile bu alımlar fiyatları yükseltebilir. Tek bir neden olmadığı için kapsamlı bir yaklaşım gerekiyor.

Tanaka'nın değerlendirmesi tartışmanın iki ana başlığını bir araya getiriyor: sınırlı arzın olduğu bir piyasada alıcıların küçük bir bölümü bile etkili olabilir; ancak konutların erişilebilirliği bu grubun alımlarından daha fazlasına bağlıdır. Kur hareketleri, finansman maliyetleri, inşaat kısıtları ve spekülatif yeniden satışlar da hanelerin karşılaştığı fiyatları şekillendiriyor.

Mevcut strateji daha iyi verileri, mevcut kuralların uygulanmasını, fiyatları şişiren davranışların kısıtlanmasını ve arzı artırma çabalarını bir araya getiriyor. Bunların hiçbiri ortalama fiyatların hemen düşmesini sağlamayı vaat etmiyor. Ancak birlikte, baskıyı hafifletip Tokyo'da yaşayan ve çalışan hanelerin konuta erişimini iyileştirebilirler.

Alıcıları neler bekliyor, sırada ne var?

Oturmak için konut arayanlar, daha az sayıda birim için artan rekabetin yanı sıra daha sıkı sözleşme koşullarıyla karşı karşıya. Alıcılar daha yakından incelenmeye ve teslim öncesinde sözleşmenin devrini kısıtlayan hükümlere hazırlıklı olmalı. Taşınma veya satış planı, ilgili projeye özgü kısıtlamaları dikkate almalı.

Hızlı kazanç peşindeki yatırımcılar, inşaat şirketlerinin cezaları artırması ve kısa elde tutma sürelerine daha yüksek vergi getirilmesi önerilerinin gündeme gelmesiyle daha büyük risklerle karşı karşıya. Satıcıların ve inşaat şirketlerinin önünde hâlâ çok sayıda potansiyel alıcı var; ancak fiyat belirleme güçleri kamuoyunun ve düzenleyici kurumların daha yakından incelemesine tabi.

Japonya'daki politika tartışmaları birkaç aşamada ilerledi:

  • Japonya, 1995'te DTÖ dönemine gayrimenkul işlemlerine açık bir yaklaşımla girdi.
  • 2014-2024 arasında Tokyo metropol bölgesindeki yıllık yeni daire arzı yaklaşık 45 bin birimden 23 bin civarına geriledi.
  • Japonya, 2021'de kritik güvenlik noktalarının çevresindeki arazi kullanımını düzenleyen bir yasa çıkardı.
  • MLIT, 2025 ilkbaharından bu yana alıcıların uyruğunu ve ikamet yerini izlemek için tapu kayıtlarını inceliyor.
  • Nisan-Eylül 2025'te yeni dairelerin ortalama fiyatı 94,89 milyon yene ulaştı; bu, bir önceki yıla göre yüzde 19,3 artış demek.

MLIT'nin sonuçları yayımlaması, yabancı katılımına ilişkin kararların işlem verilerine dayanmasına yardımcı olacak. Daha büyük görev ise istihdam ve eğitim fırsatlarıyla insanları çekmeye devam eden bir kentte sürdürülebilir konut arzını yeniden inşa etmek. Japonya'nın spekülasyonu caydırmak, mevcut konutları daha verimli kullanmak ve ticaret taahhütleri kapsamında inşaatı genişletmek için elinde araçlar bulunuyor.

Öne Çıkanlar

  • Tokyo metropol bölgesinde yeni dairelerin ortalama fiyatı Nisan-Eylül 2025'te 94,89 milyon yene ulaştı; yıllık artış yüzde 19,3 oldu.
  • Yıllık yeni konut arzı 2014'te yaklaşık 45 bin birimken 2024'te 23 bin civarına geriledi; düşüş kabaca yüzde 49 oldu.
  • Bir araştırmaya göre Tokyo'da yeni konut alanların yaklaşık yüzde 3'ünün yurt dışı adresi vardı; MLIT, tapu kayıtları üzerinden alıcıların uyruğunu ve ikamet yerini inceliyor.
  • Japonya'nın DTÖ taahhütleri, alıcının uyruğuna dayalı kısıtlamaları zorlaştırıyor.
  • İnşaat şirketleri teslim öncesi satışlarda kaporanın yanması uygulamasını başlattı; bazı projelerde beş yıl süreyle yeniden satış yasağı ve yüzde 20 ceza getirildi.
  • Politika seçenekleri arasında hızlı yeniden satışlara ve boş konutlara vergi getirilmesi, daha fazla inşaat, hedefli alıcı desteği, mülkiyet bildirimlerinin iyileştirilmesi ve konut kurallarının uygulanması bulunuyor.
  • Sıradaki önemli adım MLIT'nin tapu kayıtları incelemesinin sonuçlarını yayımlaması.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir