Rekor düzeyde babalık izni, uzun çalışma günlerinin baskısıyla karşı karşıya
Japonya'da geçen mali yılda babaların yüzde 40'ından fazlası babalık izni kullandı; bu, son ulusal ankette kaydedilen en yüksek oran oldu. Ancak birçok baba kısa süre içinde işe döndü. Bu da yasal bir hakkı çocuklarla geçirilen kalıcı bir zamana dönüştürmenin ne kadar zor olduğunu gösteriyor. 1 Aralık 2025 itibarıyla ülkede, babalığa ilişkin değişen beklentiler ile hâlâ uzun çalışma günlerine ve son dakikada belirlenen fazla mesailere dayanan iş yerleri arasındaki uçurum büyüyor.
İçindekiler
- Rekor düzeyde babalık izni, uzun çalışma günlerinin baskısıyla karşı karşıya
- Babalık, günlük yaşamın görünür bir parçası hâline geliyor
- İş ve işe gidiş geliş, çocuklarla geçirilen zamanı nasıl azaltıyor?
- Babaların ruh sağlığı da gözetilmeli
- Bazı babalar ebeveynliği mümkün kılmak için iş değiştiriyor
- Kirin, ebeveynlik çalışma düzenini değiştirdiğinde neler olduğunu deniyor
- Hükümet reformları ve önerileri farklı yaklaşımlar benimsiyor
- Doğumların azalması tartışmayı daha acil hâle getiriyor
- Güvenilir çocuk bakımı ve planlı çalışma günlük yükü azaltabilir
- Destek, izin bittikten sonra da sürmeli
- Öne Çıkanlar
İzin kullanımındaki artış keskin bir değişime işaret ediyor. On yıl önce izni çok az erkek kullanıyordu; 2019'da oran hâlâ tek haneli rakamlardaydı. Japonya, yüksek gelirli ülkeler arasında erkeklere en uzun ücretli ebeveyn izinlerinden birini sunuyor. Buna rağmen iş temposunu koruma ve iş arkadaşlarının yükünü artırmaktan kaçınma baskısı, birçok erkeğin iznini kısa tutmasına yol açıyor.
Japonya Kabine Ofisinin 20 bin çalışanla yaptığı anket, değişim arzusunun doğum sonrası izinle sınırlı olmadığını gösteriyor. Erkeklerin yüzde 34,1'i çalışma saatlerini azaltmak istediğini belirtti. Hem erkeklerin hem kadınların yüzde 40'ından fazlası aileleriyle daha fazla zaman geçirmek istiyor. Evde olma isteğini en güçlü biçimde dile getirenler genç babalardı. Ancak yoğun iş yükünü, personel eksikliğini ve geç saate kadar çalışmanın ödüllendirilmesini engel olarak görüyorlardı.
Aileler daha az görünür bir sorunla da karşı karşıya: Babalar doğum çevresinde depresyon, yas ve kaygıyla mücadele edebiliyor. Nagano eyaletindeki özel bir klinik, işe alım tercihlerindeki değişiklikler ve şirketlerin denemeleri aynı pratik zorluğa işaret ediyor. İzin kullanmak bir adım; işe döndükten sonra çocukların hayatına katılmayı sürdürmek için yeterli zamanı ve desteği bulmak ise başka bir adım.
Babalık, günlük yaşamın görünür bir parçası hâline geliyor
Kamu kampanyaları, çocuk bakımına aktif katılan baba fikrinin daha tanıdık hâle gelmesine yardımcı oldu. Çocuklarla ilgilenen erkekleri ifade eden bir kelime oyunu olan ikumen, 2000'lerin sonlarında günlük dile girdi. Evlerde ve kamusal yaşamda daha görünür hâle gelen bu role bir ad verdi.
Kâr amacı gütmeyen Fathering Japan kuruluşu, ebeveynliğin erkeklerin deneyimle öğrenebileceği bir beceri olduğu fikrini destekliyor. Kuruluşun çalışmaları, çocuk sahibi çalışanları desteklerken onlardan iyi iş çıkarmalarını bekleyen yöneticiyi ifade eden iku boss kavramını da teşvik ediyor. Bu yaklaşım, evde yaşananlarla yöneticilerin aldığı kararları birbirine bağlıyor.
Şehir sokaklarında kreşe giderken hem evrak çantası hem de bebek bezi çantası taşıyan takım elbiseli erkeklere giderek daha sık rastlanıyor. Bu gündelik rutinler basit bir kültürel mesaj veriyor: Çocuklara bakmak babaların da sorumluluğu.
Babalar ve yöneticilerle yapılan araştırmalar, izin kararlarının aynı anda çeşitli baskıları yansıttığını gösteriyor. Bazı erkekler kariyerlerinin zarar görmesinden endişe ediyor; bazılarıysa izni ebeveyn olarak gelişme fırsatı sayıyor. Annenin yardım isteği veya bebeğin sağlık sorunu da kararı etkileyebiliyor. Destekleyici yöneticiler ve esnek çalışma saatleri izni teşvik ederken, iş arkadaşlarına yük olma endişesi caydırıcı oluyor.
Toplumsal beklentiler de önem taşıyor. Çocuk bakımına katılan babalar daha görünür oldukça, daha fazla erkek izni olağan karşılamaya başlıyor. Halk sağlığı araştırmaları, babaların çocukların ilk dönemlerindeki katılımını çocuklar için faydalar ve annelerin daha iyi toparlanmasıyla ilişkilendiriyor. Dolayısıyla değişim, hem günlük sorumlulukları paylaşmayı hem de aile sağlığını desteklemeyi kapsıyor.
İş ve işe gidiş geliş, çocuklarla geçirilen zamanı nasıl azaltıyor?
27 binden fazla aileyi kapsayan ulusal bir veri kümesine dayalı araştırma, daha uzun saatler çalışan babaların hem iş günlerinde hem de izin günlerinde çocuklarıyla daha az zaman geçirdiğini ortaya koydu. Daha uzun işe gidiş geliş süreleri de birlikte geçirilen zamanın ve çocuk bakımı faaliyetlerinin azalmasıyla ilişkiliydi.
Çocuklara kitap okumak, banyo yaptırmak, kreşten almak ve akşam rutinleri; eve geç dönüldükten sonra telafisi kolay olmayan bir zaman gerektiriyor. Çalışan aileler üzerine yapılan araştırmalarda, günlük çalışma saatleri arttıkça babaların çocuk bakımı görevlerinin daha küçük bir bölümünü üstlendiği görüldü. Bu örüntü annelerin çalıştığı ailelerde de sürdü ve azalma hafta içi günlerle sınırlı kalmadı.
İşe gidiş geliş, enerjiyi tüketip esnekliği sınırlayarak bir başka engel oluşturuyor. Uzun yolculuk yapan bir babanın, kreş aradığında veya akşam rutiniyle ilgilenmesi gerektiğinde planını değiştirecek daha az imkânı oluyor. Birçok hane için temel engel, ebeveynliğe ilgi duymamak değil, çalışma gününün düzeni.
Ulusal araştırmada iş yerinin büyüklüğü de etkiliydi. Çok büyük kuruluşlarda çalışan erkekler, küçük şirketlerde çalışan erkeklere kıyasla çocuklarıyla daha az zaman geçirme eğilimindeydi. Daha fazla yönetim kademesi, geç saate kadar çalışmaya yönelik daha katı beklentiler ve çalışma saatlerini değiştirme konusunda daha az özgürlük bu örüntünün olası açıklamaları arasında.
Fazla mesaisi yoğun olan 20-39 yaşlarındaki erkek çalışanların yaklaşık üçte biri, geç saate kadar kalanların daha iyi değerlendirildiğini söyledi. Üçte biri de patronların veya iş arkadaşlarının çalışma saatlerini azaltma girişimlerini anlamadığını belirtti. Katılımcıların neredeyse yarısı yoğun iş yükünü, çoğu da iş gücü eksikliğini gerekçe gösterdi.
Bu teşvikler, evde daha fazla zaman geçirmek isteyen babaları bile yeniden ofise yöneltebiliyor. Cömert bir izin hakkı doğumun hemen ardından yardımcı olabilir; ancak aynı iş yükü ve değerlendirme uygulamaları izin bittikten sonra da aile yaşamını şekillendirmeyi sürdürüyor.
Babaların ruh sağlığı da gözetilmeli
Nagano eyaletindeki Shinshu Üniversitesi Hastanesi, 2024'te Japonya'nın babaların doğum çevresindeki ruh sağlığına adanmış ilk kliniğini açtı. Doğum çevresindeki bakım, hamilelik ve doğum dönemini kapsıyor. Anneleri tedavi eden personel, çok sayıda eşin de zorlandığını fark etmişti. Böylece çoğunlukla annelerle ilişkilendirilen bir sorun, babalara yönelik sağlık hizmetlerinin de konusu hâline geldi.
Hastanede doğum çevresindeki ruh sağlığı alanında uzman olan Murakami Hiroshi, ayakta tedavi programında yılda yaklaşık 20 babayla görüşüyor. Tedavi gören anneler eşlerinin sağlığıyla ilgili endişelerini dile getirince bu hizmeti geliştirdi. Erkeklerin ebeveynlikte daha büyük rol üstlenmesini teşvik eden politikalarla birlikte desteğin de genişlemesi gerektiğini söylüyor.
Erkekler ebeveynlikte daha büyük rol üstlendiğinde veya çocuk bakımı izni kullandığında ruh sağlıkları zorlanabilir. Politikalar ve klinik destek birlikte ilerlemeli.
Ito Yoshiki, eşi Rena'yla ilk çocukları ölü doğduktan sonra yardım aradı. Rena'nın fiziksel ve ruhsal sağlığı kötüleşirken Ito ona destek olmaya çalıştı; bu sırada kendisi de uykusuzluk ve başka sorunlar yaşamaya başladı. Çift başka bir çocuğun doğumuna hazırlanırken şimdi kliniğe gidiyor.
Ito, sıkıntısını dile getirmek yerine saklamak zorunda hissettiği baskıyı anlattı.
Güçlü olmam ve zayıflık göstermemem gerektiğini hissediyordum. Bu görüşmeler olmasaydı belki de içimi hiç açmazdım.
Doğum sonrası depresyon erkekleri de etkileyebilir. Nagano kliniğinde anlatılan deneyimler, babalara yönelik desteğin bebek bakımının pratik taleplerinin yanı sıra yas, uyku sorunları ve stresi de kapsaması gerektiğini gösteriyor.
Bazı babalar ebeveynliği mümkün kılmak için iş değiştiriyor
Hafta içi üç çocuğunu kreşten alan Kawanishi Keiji, ilk çocuğu doğduğunda daha az fazla mesai gerektiren bir iş aradı. Bu değişikliği yaptıktan sonra bile hasta çocuğuna bakmak için izin alınca hoşnutsuzlukla karşılaştı.
Kawanishi, yöneticisinin bu tür devamsızlıkların erkekler için uygun olmadığını ima ettiğini söyledi. Tepkiyi şöyle anlattı:
Erkeklerin böyle bir izin almaması gerektiği ima edildi.
Eşinin üzerindeki yükü azaltmak için bir kez daha iş değiştirdi. Deneyimi, bir babanın evde daha fazla zaman geçirmeyi sağlayacak bir işi özellikle seçmiş olsa bile, yöneticisinin tepkisinin aile içindeki bakım paylaşımını etkileyebileceğini gösteriyor.
Ebeveynlere yönelik kariyer danışmanlığı hizmetleri, daha fazla esneklik arayan erkeklerin ilgisinin arttığını bildiriyor. Bazıları görev değiştiriyor, bazılarıysa mevcut işlerinde farklı düzenlemeler talep ediyor. Hizmet sağlayıcılardan biri, kullanıcılarının yaklaşık yüzde 30'unun erkek olduğunu söylüyor; bu oran on yıl önce işe alım uzmanlarını şaşırtabilirdi.
Hizmet sağlayıcının kurucusu, ev ve iş sorumluluklarını dengelemede zorlanan bir baba olarak şirketlerin çalışma saatlerini, personel düzenini ve değerlendirme yöntemlerini yeniden ele alarak çalışanları elde tutabileceğini ve tükenmişliği azaltabileceğini savunuyor. Büyük ve küçük şirketlerdeki babalarla yapılan anketler de ebeveynlerin ihtiyaçlarına uyum sağlamanın ve çalışanlara işleri üzerinde daha fazla kontrol vermenin değerini destekliyor.
İş yeri ebeveynliğe alan açıp daha fazla özerklik sağladığında babalar çocuk bakımına daha fazla katılıyor. Stresin yüksek olduğu ortamlarda katılım düşme eğilimi gösteriyor. Yazılı politikalar önemli; ancak çalışanların bu haklardan yararlanıp yararlanamayacağını yöneticilerin günlük kararları da belirliyor.
Kirin, ebeveynlik çalışma düzenini değiştirdiğinde neler olduğunu deniyor
Kirin Holdings, çalışanları ebeveynliğin zaman baskısıyla tanıştıran ve bir ay süren Nari Kirin Mom and Dad Training adlı bir simülasyon geliştirdi. Deneme sırasında kreşten gelen ve çocuğun ateşi olduğunu bildiren kurgusal bir telefon, katılımcıların toplantıları iptal etmesini ve görevleri açık bir devir planıyla iş arkadaşlarına aktarmasını gerektiriyordu.
Alıştırma, beklenmedik bir bakım sorumluluğunu çalışma gününün parçası hâline getirdi. Çalışanlar, bir göreve atanmış kişinin her zaman müsait olacağını varsaymak yerine işleri yeniden düzenlemek zorunda kaldı. Deneme sırasında fazla mesai keskin biçimde azaldı ve gelecekte ebeveyn olacak çalışanların kendilerine güveni arttı.
Program genişletildikçe Kirin, kazanımların sürdüğünü bildirdi. Çocuk bakımı izni kullanan ve işe dönen kadınların oranı yüzde 100'e yaklaştı. Çocuk bakımı izni kullanan erkeklerin oranı 2017'de yüzde 29 iken 2021'de yüzde 50'ye yükseldi; artış 21 yüzde puan oldu.
Alıştırma sona erdikten sonra da ekiplerin beklentileri değişmeye devam etti. Kirin'in deneyimi, gerçek bir aile acil durumu çalışma düzenini aksatmadan önce görev devrini prova etmenin ve toplantıları yeniden düzenlemenin pratik değerini gösteriyor.
Hükümet reformları ve önerileri farklı yaklaşımlar benimsiyor
Japonya'nın 2018'de kabul edilen Çalışma Tarzı Reformu Yasası, fazla mesaiyi sınırladı ve ücretli izin kullanımını teşvik etti. Hükümet daha sonra ebeveyn izni seçeneklerini genişletti ve erkeklerin en başından itibaren çocuk bakımına katılmasını teşvik etmek için doğum sonrası babalara özel izin getirdi.
Tokyo metropol yönetimi de personeline haftada dört gün çalışma seçeneği sunmaya başladı. Ayrıca çalışanların günlük çalışma saatlerini azaltmasına imkân veren kısmi çocuk bakımı izni oluşturdu. Her iki önlem de ebeveynlerin evdeki gerekli bakımdan vazgeçmeden çalışmayı sürdürmesine yardımcı olmayı amaçlıyor.
Gelişmeler birkaç yıla yayılıyor:
- 2017: Kirin'de çocuk bakımı izni kullanan erkeklerin oranı yüzde 29'du.
- 2018: Japonya, fazla mesaiyi sınırlayan ve ücretli izin kullanımını teşvik eden Çalışma Tarzı Reformu Yasası'nı kabul etti.
- 2019: Babaların babalık izni kullanma oranı ulusal düzeyde hâlâ tek haneli rakamlardaydı.
- 2021: Kirin'de çocuk bakımı izni kullanan erkeklerin oranı yüzde 50'ye ulaştı.
- 2024: Shinshu Üniversitesi Hastanesi, babaların doğum çevresindeki ruh sağlığına adanmış kliniğini açtı.
- 1 Aralık 2025 itibarıyla: Son ulusal anket, babalık izni kullanımının yüzde 40'ı aştığını gösterirken Tokyo daha kısa çalışma haftası ve günlük çalışma saatlerinin azaltılması seçeneklerini devreye sokmuştu.
Daha kapsamlı öneriler arasında zorunlu babalık izni de bulunuyor. Yaşlanma ve nüfus eğilimleri üzerine çalışan bir ekonomist, İskandinav ülkelerindeki baba kotalarına işaret ederek bu uygulamayı savunuyor. Bu kotalar, ebeveyn izninin annelere devredilemeyen bir bölümünü babalara ayırarak daha fazla erkeğin izin kullanmasını teşvik ediyor.
Ekonomist, genç çalışanlar izne çıktığında personel açığını kapatmak için yaşlı çalışanların daha fazla rol üstlenmesini de öneriyor. Çalışanlar yokken verimliliği korumanın yolları olarak yeni teknolojiler ve daha iyi iş organizasyonu gösteriliyor.
Kyoto Üniversitesi'nden bir profesör, fazla mesai ücretlerinin artırılmasını önerdi. Ek çalışma saatlerini daha maliyetli hâle getirmek, işverenleri ek personel almaya veya dijital sistemlere yatırım yapmaya yönelterek rutin işler için uzun çalışma günlerine bağımlılığı azaltabilir. Böylece daha kısa çalışma saatleri çocuk sahibi olan ve olmayan çalışanlar için daha kabul edilebilir hâle gelebilir.
Fathering Japan'ın iku boss yaklaşımı, politikaları günlük uygulamaya dönüştüren kişiye odaklanıyor. Ebeveynlik için ayrılan zamana saygı gösteren yöneticiler izni teşvik edebilir, iş arkadaşları arasında sorunsuz görev devrini düzenleyebilir ve ekiplerin hedefleri doğrultusunda çalışmasını sağlayabilir. Zorunlu izin ve daha yüksek fazla mesai ücretleri hâlâ öneri aşamasında; uygulamaya geçiş tarihleri açıklanmadı.
Doğumların azalması tartışmayı daha acil hâle getiriyor
Japonya'da toplam doğurganlık hızı 2023'te 1,20'ye geriledi. Bu oran, göç olmaksızın nüfusun sabit kalması için gereken 2,1'in altında. Doğurganlık hızı, mevcut doğum oranları kadının doğurganlık dönemi boyunca sürseydi bir kadının ortalama kaç çocuk sahibi olacağını ifade ediyor.
Sağlık Bakanlığı, art arda dokuzuncu yıllık düşüşle 2024'te 720.988 doğum kaydetti. Aynı yıl ölümler 1,62 milyona ulaştı. Japonya'nın nüfusu azalıyor ve yaşlanıyor; ortanca yaş 50'ye yakın. Bu, nüfusun yaklaşık yarısının bu yaştan büyük, diğer yarısının ise küçük olduğu anlamına geliyor.
Evlilik sayısı 2023'te yaklaşık dokuz dekadaki ilk kez 500 binin altına düştü. Japonya ve Güney Kore dâhil, çalışma saatlerinin çok uzun olduğu ülkelerde doğum oranları genellikle daha düşük. İş günleri geç saatlere uzadığında ebeveynler çocuk sahibi olmayı erteleyebiliyor veya tek çocukla yetinebiliyor.
Uluslararası çalışma istatistikleri, ücretsiz işlerin de ne kadar eşitsiz paylaşıldığını gösteriyor. Japonya'da erkekler ev işleri ve aile bakımına günde ortalama yaklaşık 68 dakika, kadınlar ise yaklaşık 242 dakika ayırıyor. Dolayısıyla kadınlar her gün yaklaşık 174 dakika daha fazla, erkeklerin ayırdığı sürenin üç buçuk katından fazla zaman harcıyor.
Bu farkı azaltmak, evde sorumlulukların farklı paylaşılmasını ve daha kısa, öngörülebilir çalışma günlerini gerektiriyor. Akşamları sürekli müsait olmayan bir baba, ailenin tercihleri ne olursa olsun bakımın paylaşılmasına daha az fırsat bırakıyor.
Hükümetin yanıtları arasında çocuk bakımı sübvansiyonları, daha fazla kreş yeri ve kamuya ait flört uygulamaları gibi pilot programlar bulunuyor. Ailelerin deneyimleri, uzun çalışma saatleri sürdüğü ve iş yerleri babaların çocuk bakımına aktif katılımına direndiği sürece maddi desteğin ve yeni hizmetlerin etkisinin sınırlı kaldığını gösteriyor.
Güvenilir çocuk bakımı ve planlı çalışma günlük yükü azaltabilir
Ebeveynler, çocuk bakımının kalitesinin mevcut yer sayısı kadar önemli olduğunu söylüyor. Güvenilir ve esnek kreş hizmetleri, her iki ebeveynin de acil telefonlar nedeniyle planlarını tekrar tekrar baştan düzenlemeden çalışma gününü tamamlamasına yardımcı oluyor.
Şirketler gereksiz toplantıları azaltarak, okul etkinliklerini ve hastalık günlerini karşılayacak personel düzeni kurarak ve açık görev devir rutinleri oluşturarak aynı baskıyı hafifletebilir. Çalışanları masada geçirdikleri zamana göre değil tamamladıkları işe göre değerlendirmek, ebeveynlere sürekli istisna talep etmeden çocukları kreşten alma ve yatma zamanı rutinlerine katılma fırsatı verir.
Yöneticiler, doğum izni planlamasına doğum tarihini beklemek yerine hamilelik haberini alır almaz başlayabilir. Erken hazırlık, ekiplere sorumlulukları dağıtmak ve iş arkadaşlarını çalışanın yokluğuna hazırlamak için zaman kazandırır.
İşverenler ekiplerin ne sıklıkla geç saatlere kadar çalıştığını da izleyebilir ve artışları yöneticilere açıklatabilir. Haftanın birkaç günü uzaktan çalışmaya izin vermek işe gidiş geliş süresini azaltabilir. İzin döneminde işlerin nasıl sürdürüleceğine ilişkin yayımlanmış bir rehber, iş arkadaşları iş akışının nasıl devam edeceğini bilirken bir babanın bir ya da üç ay izin kullanmasını kolaylaştırabilir.
Yöneticileri babalık izni kuralları konusunda eğitmek de pratik bir adım. Yalnızca talebe yanıt vermek yerine izni teşvik etmeye yönelik basit rehberlik, sürecin kullanımını kolaylaştırabilir. Bu tür değişiklikler, işten uzak kalma hakkını bu yokluğu mümkün kılacak personel düzeniyle buluşturuyor.
Destek, izin bittikten sonra da sürmeli
Doğumdan sonra annelere destek veren hastaneler ve klinikler, babaların da bakım hizmetlerine erişmesini sağlayabilir. Babaların depresyon taraması, temel danışmanlık ve destek grupları anne hizmetlerinin yanında sunulabilir. Babalar derslere davet edilebilir; kaygı, uyku sorunları veya yas ortaya çıktığında yardım alabilecekleri yerlere yönlendirilebilir.
Nagano'daki ilk deneyim, babaları açıkça hizmete davet etmenin erkeklerin aksi takdirde kendilerine saklayabilecekleri sorunları anlatmalarına yardımcı olabileceğini gösteriyor. Erkeklerin ebeveynlikte daha büyük pay üstlenmesi yönündeki beklentilerle birlikte sağlık desteğinin de genişlemesi gerekiyor.
Politika yapıcılar, ikinci bir yetişkin gelir elde ettiğinde ailelerin cezalandırılmaması için vergi ve yardım kurallarını da inceleyebilir. Fazla mesai ücretlerinin artırılması, personel ihtiyacını karşılamak için uzun çalışma günlerinin rutin çözüm olarak kullanılmasını caydırabilir. Kamu işverenleri daha kısa haftaları ve günleri deneyip sonuçları özel şirketlerin kullanabileceği şekilde yayımlayabilir.
Japonya'nın ilerlemesi, izin kullanan babaların oranından fazlasıyla ölçülecek. İznin süresi ve babaların işe döndükten sonra çocukların hayatına katılımı da önemli. Daha kalıcı bir değişim, akşam rutinlerinin paylaşılmasında ve ekiplerin işlerini ebeveynliğin olağan sorumluluklarına göre planlamasında görülebilir.
Öne Çıkanlar
- Geçen mali yılda babaların yüzde 40'ından fazlası, rekor düzeyde babalık izni kullandı; ancak birçok izin kısa sürdü.
- Kabine Ofisi anketine göre erkeklerin yüzde 34,1'i çalışma saatlerini kısaltmak, hem erkeklerin hem kadınların yüzde 40'ından fazlası aileleriyle daha fazla zaman geçirmek istiyor.
- 27 binden fazla aileyi kapsayan araştırma, uzun çalışma saatleri ve işe gidiş geliş sürelerini çocuklarla daha az zaman geçirmekle ilişkilendirdi.
- Shinshu Üniversitesi Hastanesindeki klinik, doğum çevresinde depresyon, yas ve stres yaşayan babaları tedavi ediyor.
- Kirin'de çocuk bakımı izni kullanan erkeklerin oranı 2017'de yüzde 29'dan 2021'de yüzde 50'ye yükseldi.
- Tokyo, personeline dört günlük çalışma haftası ve kısmi çocuk bakımı izniyle günlük çalışma saatlerini azaltma seçenekleri sunuyor.
- Zorunlu babalık izni ve daha yüksek fazla mesai ücretleri, iş yerlerindeki teşvikleri değiştirmeye yönelik öneriler arasında.
- Japonya'da doğurganlık hızı 2023'te 1,20, 2024'te doğum sayısı 720.988 oldu.
- Yöneticilerin desteği, güvenilir çocuk bakımı, planlı personel düzeni ve ruh sağlığı hizmetlerine erişim, babaların çocuk bakımına kalıcı katılımı açısından temel önem taşıyor.






