Hindistan, yanı başındaki pazarı daralırken zorlanıyor
Bangladeş, 2023-2024 döneminde Hindistan’dan yaklaşık 724 bin ton soğan satın aldı; bu, Hindistan’ın toplam soğan ihracatının yaklaşık yüzde 42’sine karşılık geliyordu. 28 Kasım 2025 itibarıyla bu kritik ticari ilişki baskı altındaydı: Ticaret tahminleri, Dakka’nın ithalat izinlerini sıkılaştırması ve daha fazla tedarikçi arayışına girmesiyle 2025-2026 döneminde alımların keskin biçimde düşeceğine işaret ediyordu.
İçindekiler
- Hindistan, yanı başındaki pazarı daralırken zorlanıyor
- Bangladeş neden bu kadar değerli bir alıcı oldu?
- İhracat kısıtlamaları alım kararlarını nasıl değiştirdi?
- Bangladeş daha yüksek maliyetlerle ve daha sıkı izinlerle karşı karşıya
- Pakistan, Çin ve diğer tedarikçiler için fırsatlar doğuyor
- Tohum ve depolama Bangladeş’in hedeflerini şekillendiriyor
- Lasalgaon’da çiftçiler baskıyı hissediyor
- İhracatçılar kaybedilen satışların ötesinde maliyetlerle karşı karşıya
- Öngörülebilir kurallar ve daha iyi kalite öncelik taşıyor
- Depolama ve eşgüdüm her iki taraf için de önemli
- Öne Çıkanlar
Hintli ihracatçılar yılların en zorlu sezonlarından biriyle karşı karşıyaydı. Bangladeş Pakistan ve Çin’den tedarik seçeneklerini değerlendirirken Suudi Arabistanlı alıcılar giderek Yemen ve İran’a yönelmişti. Filipinler ise Çin sevkiyatlarının azaldığı dönemlerde Hindistan’dan alım yapma eğilimindeydi. Soğanı yurt içinde uygun fiyatlı tutmayı amaçlayan tekrarlanan ihracat kısıtlamaları, yurt dışındaki müşterileri başka tedarik kanalları oluşturmaya yöneltmişti.
Maharashtra ve Karnataka’daki üreticiler için yurt dışındaki alıcıları kaybetmek, hasat döneminin en yoğun olduğu zamanlarda daha fazla önem taşıyor. İhracat siparişleri, aksi halde iç piyasayı dolduracak soğanların alıcı bulmasına yardımcı oluyor. Siparişler yavaşladığında çiftçiler, depolama ömrü sınırlı ürünlerini satmaları gereken dönemde fiyatların düşmesiyle karşı karşıya kalabiliyor.
Bangladeş’in yaklaşımı üç önlemi bir araya getiriyor: alternatif tedarikçiler bulmak, ithalatı kendi hasat dönemlerine göre yönetmek ve yurt içi üretimle depolama kapasitesini geliştirmek. Hintli ihracatçılar ayrıca Hindistan soğan tohumlarının sınır ötesine taşınmasının rakip ülkelerin kendi soğan üretimini artırmasına yardımcı olduğundan ve zaman içinde Hindistan’dan tedarik ihtiyacını azaltabileceğinden endişe ediyor.
Baskı, sınırı geçen kamyonların sayısının ötesine uzanıyor. Çiftçilerin maliyetlerini karşılayacak fiyatlara, ihracatçıların sözleşmeleri yerine getirebilecekleri güvenilir kurallara, ithalatçı ülkelerin ise söz verilen zamanda ulaşacak tedariklere ihtiyacı var. Hindistan’ın kıtlık dönemlerinde tüketicileri koruma çabaları, bu dengeyi çeşitli pazarlarda sürdürmeyi zorlaştırdı.
Bangladeş neden bu kadar değerli bir alıcı oldu?
Bangladeş’in Hindistan’a yakınlığı soğan ticaretine pratik bir avantaj sağlıyor. Kısa kamyon güzergâhları ve oturmuş sınır ticareti, nakliye maliyetlerini düşük, teslimatları hızlı tutuyor. Hız önemli; çünkü nem, elleçleme ve depolama koşulları soğanın kalitesini birkaç gün içinde değiştirebiliyor.
Tahminlere göre Hindistan soğanı, on yılın önceki yıllarının çoğunda Bangladeş’in ithalatının yarısından çok daha fazlasını oluşturuyordu; arzın daraldığı bazı dönemlerde bu oran daha da yükseliyordu. Bu oran, Bangladeş’in ithalatında Hindistan’ın payını gösteriyor. 2023-2024 dönemi için verilen yüzde 42’lik oran ise Hindistan’ın toplam soğan ihracatının ne kadarının Bangladeş’e gittiğini ifade ediyor.
Bangladeş’in yıllık tüketiminin büyük bölümünü yerli soğan karşılıyor; ancak depolama sırasındaki kayıplar, ithalatın kapatmaya yardımcı olduğu açıklar yaratıyor. Hindistan’ın ihracat politikası öngörülebilir olduğunda sevkiyatlar, Dakka’daki Karwan Bazar ve Chattogram’daki Khatunganj gibi ticaret merkezlerinde fiyatların dengelenmesine yardımcı olabiliyor.
Nashik soğanı, özellikle oteller ve yemek hizmeti işletmeleri tarafından keskin aroması ve tutarlı kalitesi nedeniyle tercih ediliyor. Nashik, Lasalgaon ve Pimpalgaon’daki büyük açık artırma pazarları üreticilerin ürünlerini bir araya getirerek bölge için gösterge fiyatlar oluşturuyor. Mandi olarak bilinen bu pazarlarda, ihracat talebindeki zayıflamanın etkisi görünür hale geliyor.
Hintli üreticiler hasatlarını satmak için bu pazarlara güveniyor. Yurt dışından siparişler duraklarsa iç piyasadaki alıcılara daha fazla soğan kalıyor. Ürün girişinin yoğun olduğu dönemlerde arz fazlası, açık artırma fiyatlarını üretim maliyetlerinin altına çekebiliyor ve çiftçilerin ürünü yetiştirmek için harcadıkları parayı geri kazanmalarını zorlaştırıyor.
İhracat kısıtlamaları alım kararlarını nasıl değiştirdi?
Hindistan, şiddetli yağış, zararlı sorunları veya depolama kayıplarının ardından yurt içi fiyatlar yükseldiğinde soğan ihracatını tekrar tekrar kısıtladı. Gıda enflasyonunda önemli bir yeri olan soğan için hükümet, daha fazla ürünü ülke içinde tutup tüketiciler üzerindeki baskıyı hafifletmek amacıyla ticaret kısıtlamalarından yararlanıyor.
Aşırı yağışın ürünlere zarar vermesinin ardından Eylül 2020’de taze soğan ihracatına ülke çapında yasak getirildi. Sonraki sezonlarda yurt içi fiyatları yönetmek için ihracat vergileri ve lisans uygulamaları kullanıldı. Vergi, ihraç edilen sevkiyata ek maliyet getirerek yurt dışındaki alıcılar için fiyatı artırıyor.
Bir politika döneminde yüzde 40’lık ihracat vergisi, tüccarların hesaplarını hemen değiştirdi. 2025’in bazı dönemlerinde uygulanan kısıtlamalar arasında yüzde 30-40 aralığındaki vergiler, belirli ihracatçılar için kotalar ve büyük sevkiyatlara özel izinler yer aldı. Kotalar ne kadar ürün gönderilebileceğini sınırlarken izinler hangi sevkiyatların yapılabileceğini belirliyor.
Bu önlemler yerel fiyatları düşürdü, ancak yabancı müşteriler daha güvenilir teslimat sağlayabilecek tedarikçilere yöneldi. Bazı alternatifler daha pahalıydı veya nakliyesi daha zordu. Buna rağmen alıcıların bu seçenekleri geliştirmek için nedeni vardı: Değişen kurallar teslimatı aksatıyorsa daha ucuz bir siparişin değeri azalıyor.
Hindistan’ın yakın dönemdeki politika değişiklikleri daha uzun süreli bir eğilimin parçasıydı:
- Eylül 2020: Aşırı yağışın ürünlere zarar vermesinin ardından Hindistan taze soğan ihracatını yasakladı.
- Sonraki sezonlar: İhracat vergileri ve lisans uygulamaları, yurt içi fiyatları yönetmek için tekrarlanan araçlar haline geldi.
- 2023-2024: Bangladeş, Hindistan’ın soğan ihracatının yaklaşık yüzde 42’sine karşılık gelen yaklaşık 724 bin ton, yani 7,24 lakh ton soğan satın aldı.
- Ocak 2025 ortası: Bangladeş soğana yüzde 10 ithalat vergisi getirdi.
- 2025’in bazı dönemleri: Hindistan’ın uyguladığı kısıtlamalar arasında yüzde 30-40 oranında vergiler, belirli ihracatçılar için kotalar ve sevkiyatlara özel izinler yer aldı.
- 2025-2026: İthalat izinlerinin sıkılaştırılması ve tedarik kaynaklarının çeşitlendirilmesiyle Bangladeş’in alımlarının keskin biçimde düşeceği tahmin edildi.
Bangladeş daha yüksek maliyetlerle ve daha sıkı izinlerle karşı karşıya
Hindistan’ın ihracat vergisinin etkisi Bangladeş’te birkaç gün içinde hissedildi. İthalatçıların siparişleri durdurup yeni maliyetleri hesaplamasıyla toptan ve perakende soğan fiyatları yükseldi. Tüccarlar, daha önceki sözleşmelerde kararlaştırılan fiyatlarla vergi sonrasında sevkiyatları Bangladeş’e getirmenin maliyeti arasında büyük farklar oluştuğunu belirtti.
Dakka ve Chattogram’daki perakende fiyatları haftadan haftaya arttı. Gelecekteki arz beklentilerinin değişmesiyle yerli soğanın fiyatı da yükseldi. Bangladeş daha sonra kıtlığı hafifletmek için Myanmar ve Çin’den ithalata izin verdi ve yeni ruhsatlar çıkardı; bunun ardından fiyatlar gecikmeli olarak bir miktar geriledi.
Dakka’nın ocak ortasında uygulamaya koyduğu yüzde 10’luk ithalat vergisi de fiyat hesabına bir katman daha ekledi. Hintli ihracatçılar, Lasalgaon gibi pazarlara geç kharif soğanının girişinin arttığı bir dönemde sınırın iki tarafındaki vergilerin kendi ürünlerini daha az rekabetçi hale getirdiğini savundu.
Bangladeş, ithalatı yerel hasatlarla uyumlu hale getirmeye çalışırken zaman zaman Hindistan’dan gelen ürünlere yönelik izinleri de yavaşlattı. Bu yaklaşımla yurt dışından gelen ürünlerin zamanlaması, yerli üretimle birlikte yönetilmeye çalışılıyor. Ancak tüccarlar, bazı dönemlerde eski stokların azaldığını belirterek yerel ürün piyasaya çıkmadan önce açık ve net izinler talep etti.
Hindistan’daki çiftçiler derhal baskı altında kaldı; çünkü kharif ve geç kharif soğanları olağan ortam koşullarında yalnızca kısa süre saklanabiliyor. İhracat siparişleri geciktiğinde çiftçiler, fiyatlar toparlanana kadar hasatlarını her zaman bekletemiyor. Hızlı satış düşük kazanç getirebilir; beklemek ise soğanların çürümesine yol açabilir.
Pakistan, Çin ve diğer tedarikçiler için fırsatlar doğuyor
Bangladeş’in ticaret planlamacıları hem soğan hem de patates için daha geniş bir tedarikçi listesi hazırladı. Maliyet karşılaştırmalarında Çin, Pakistan ve Türkiye olası soğan tedarikçileri olarak öne çıkıyor; birim fiyatlar mevsime ve nakliye düzenlemelerine göre değişiyor.
Hindistan ihracatı kısıtladığında açığı çoğu zaman Myanmar ve Çin kapattı. Pakistan da uygulanabilir bir seçenek haline geldi. Bu, önceki on yılda diplomatik ilişkilerdeki sınırlamalar düşünüldüğünde kayda değer bir değişim. Önceki arz krizlerinde Bangladeş, ticarette uzun aralar yaşanmasının ardından Pakistan’dan hükümet düzeyinde soğan alımı ayarlamıştı.
Hindistan’ın son dönemdeki kısıtlamaları sırasında Suudi Arabistanlı ithalatçılar Hindistan’dan alımlarını azaltıp Yemen ve İran’a daha fazla yöneldi. Bu ticari ilişkiler Körfez’deki alıcılara Hint ürününe alternatifler sunuyor ve Hindistan’ın ihracat kuralları öngörülemez kalırsa devam edebilir.
Filipinler farklı bir örnek izliyor; öncelikle Çin’den tedarik sağlıyor ve Çin sevkiyatlarının azaldığı dönemlerde Hindistan soğanı alma eğiliminde oluyor. Yıl boyunca ürün bulunabilmesi ve alıcılarla kurulan köklü ilişkiler, Asya’daki çeşitli pazarlarda Çin’in lehine işliyor.
Hava koşulları alternatif tedarikçileri de etkiliyor. Pakistan’ın Sindh bölgesindeki şiddetli yağış 2025’in bazı dönemlerinde arzı aksatıp fiyatları yükseltirken, Hindistan’ın batısındaki mevsim dışı yağışlar kırmızı soğan sevkiyatlarını geciktirdi. Alıcılar, bir ülkedeki aksaklığın başka seçeneklerini ortadan kaldırmaması için alımlarını farklı kaynaklara yayıyor.
Pakistanlı üreticiler Bangladeş ve Körfez’e satış yapmak için daha büyük bir fırsat yakaladı; ancak seller bu avantajı kesintiye uğratabiliyor. Hindistan ise artık hem köklü tedarikçilerin hem de Hint soğanına kısıtlama getirilen dönemlerde güçlenen ticaret kanallarının rekabetiyle karşı karşıya.
Tohum ve depolama Bangladeş’in hedeflerini şekillendiriyor
Hintli ihracatçılar, soğan tohumlarının komşu ülkelere taşınmasının rakiplerin üretimini artırmasına yardımcı olmasından endişe ediyor. Geliştirilmiş tohumların ve tarım bilgisinin Pakistan ile Bangladeş’te verimi artırdığını, yerel ürünler daha fazla talebi karşıladıkça Hindistan’dan ithalatın azalabileceğini söylüyorlar.
Açık sınırlarda sebze tohumu hareketini denetlemek zor. Nashik kırmızı soğanıyla özdeşleşen tat gibi özellikler, tohumlarla ve Hindistan’daki yetiştirme yöntemlerini bilen üreticiler aracılığıyla başka ülkelere taşınabiliyor. İhracatçılar bunu, ticaret kısıtlamalarının siparişlerde yol açtığı anlık kayıpların yanı sıra pazar payına yönelik uzun vadeli bir tehdit olarak görüyor.
Bangladeş hasat sonrasında kaybolan ürün miktarını da azaltmaya çalışıyor. Yetersiz elleçleme uygulamaları ve modern depoların eksikliği, soğan mahsulünün büyük bölümünün bozulmasına yol açıyor. Hasat iyi olsa bile çok fazla soğan depolama sürecinden sağ çıkamazsa ülke daha sonra ithalata ihtiyaç duyabiliyor.
Daha iyi depolama, tüccarların ürün girişinin yoğun olduğu dönemde alım yapıp arzın azaldığı aylarda satışa sunmasına olanak vererek fiyatların daha istikrarlı kalmasına yardımcı olabilir. Modern soğuk hava depolarına yapılan yatırımlar Bangladeş’te patates için olumlu sonuçlar verdi. Uygun teknolojinin ve finansman olanaklarının soğana da yaygınlaştırılması Dakka’nın öncelikleri arasında.
Bangladeş Tarım Bakanı Dr. Mohammad Emdadullah Mian, hükümetin hedefini yakın zamanda Dakka’da düzenlenen bir seminerde anlattı. Tarımsal projelerde mali disiplini uygularken üretimi ve depolama kapasitesini artırma planlarından söz etti; ithalata bağımlılığın azaltılmasını çiftçilerin adil gelir elde etmesiyle ilişkilendirdi.
Bangladeş, ithalatı durdurma hedefiyle üç yıl içinde soğan ve zencefilde kendine yeter hale gelmeyi amaçlıyor. Çiftçiler ürünleri için adil bir fiyatı hak ediyor ve politikalarımız bunu yansıtacak.
Bu hedefe ulaşmak için tohum, mekanizasyon, depolama ve çiftliklerle pazarlar arasındaki bağlantıların geliştirilmesi gerekiyor. İthalat izinleri, tarifeler ve yurt içi alımların da bakanlıklar arası eşgüdümle hasat takvimlerine göre düzenlenmesi gerekecek. Üç yıllık hedef açıklanırken kesin bir tamamlanma tarihi verilmedi.
Bangladeş, arzın azaldığı aylarda hâlâ önemli miktarda ithalata ihtiyaç duyuyor. Yerel üretimi artırmak ve hasadın daha büyük bölümünü koruyabilmek bu mevsimsel açıkları azaltacaktır. Hintli ihracatçılar için sevkiyatları yeniden artırmak, hem ticaret politikasına hem de Bangladeş’in tarımsal yatırımlarının hızına bağlı.
Lasalgaon’da çiftçiler baskıyı hissediyor
Lasalgaon’a günlük soğan girişi yaklaşık 15 bin kuintalden yoğun günlerde 20 bin kuintalin üzerine çıktı; zirve döneminde daha da artması bekleniyor. Bir kuintal 100 kilograma eşit olduğundan bu miktarlar sırasıyla yaklaşık 1.500 ton ve 2.000 tonun üzerinde ürünü ifade ediyor.
Bu artış, önceki günlük miktara göre üçte birden fazla. Soğan akışındaki bu büyüme, ihracat pazarlarına erişimin zayıflamasıyla birleşince açık artırmalarda çiftçilerin aldığı fiyatlar üzerindeki baskıyı artırıyor.
Toptan fiyatlar aralık ayındaki seviyelerden sert biçimde geriledi. Üreticiler, ihracat kanalları tıkalı kalırsa kazançların ortalama üretim maliyetlerinin altına düşebileceği uyarısında bulunuyor. Taze kharif ve geç kharif soğanı satan çiftçiler için ürünün kısa süre saklanabilmesi zamanlamayı özellikle zorlaştırıyor.
Çiftçiler her hasadı aylarca güvenle bekletilebilecek bir stok gibi değerlendiremiyor. Sıcak hava bu soğanların satış süresini kısaltıyor; bozulma ise geciken bir satışı ürün kaybına dönüştürebiliyor. Bu nedenle ürün girişlerinin hızla arttığı dönemlerde ihracat talebi özellikle değerli hale geliyor.
Maharashtra ve Karnataka’daki üreticiler, yoğun hasat dönemlerinde ihracat talebine bel bağladıkları için bu sıkışmanın daha geniş etkileriyle karşı karşıya. Arzın kıt olduğu dönemlerde tüketicileri koruyan kısıtlamalar, pazarların yerli alıcıların kolayca tüketebileceğinden fazla soğan aldığı zamanlarda üreticiler için ağır sonuçlar doğurabiliyor.
İhracatçılar kaybedilen satışların ötesinde maliyetlerle karşı karşıya
Hintli ihracatçılar, vergi ve sevkiyat izinlerindeki ani değişikliklerin sözleşmeleri yeniden müzakere etmeye veya iptal etmeye zorladığını söylüyor. Bu kesintiler cezalara yol açabiliyor, paketleme tesislerini atıl bırakabiliyor ve yurt dışındaki müşterilerin güvenini zayıflatabiliyor.
Gıda tedariki ayarlayan bir alıcının fiyatı, miktarı ve teslimat zamanını bilmesi gerekiyor. İhracatçının teslimat yapabilme olanağı anlaşma yapıldıktan sonra değişirse alıcı, gelecekteki siparişlerini başka bir yere verme gerekçesi buluyor. Tekrarlanan kesintiler uzun vadeli taahhütler almayı zorlaştırıyor.
Bangladeş ve Körfez pazarları bir zamanlar Hint ürünlerinin alıcı bulmasına ve yurt içi fiyat istikrarına katkıda bulunan ticari ilişkiler sunuyordu. İhracatçılar artık geleneksel ortaklarıyla geleceğe yönelik daha az sipariş anlaşmasına sahip; bu da üreticilerden alım planlamayı ve paketleme kapasitesini verimli kullanmayı zorlaştırıyor.
Yemen ve İran, Suudi alıcılarla ticari bağlarını güçlendirdi; Çin ise Asya’daki çeşitli pazarların tercih ettiği tedarikçi olmaya devam ediyor. Kısıtlamalar gevşedikten sonra bir siparişi geri kazanmak başka, müşterileri tedariklerinin büyük bölümü için yeniden Hindistan’a güvenmeye ikna etmek ise daha geniş bir ticari zorluk.
Öngörülebilir kurallar ve daha iyi kalite öncelik taşıyor
Hintli üreticiler ve ihracatçılar, ihracat kuralları için açık bir takvim ve vergi ya da kota uygulamasını devreye sokacak şeffaf ölçütler talep ediyor. Kısıtlamaların ne zaman değişebileceğini bilmek, işletmelerin sözleşme fiyatlarını belirlemesine ve teslimatları daha az ani sürprizle planlamasına yardımcı olur.
Yurt içi ürün girişinin hızla arttığı dönemlerde vergilerin gözden geçirilip düşürülmesi için hızlı bir süreç de istiyorlar. Geç kharif hasadının zirve yaptığı dönemde artan arza karşılık kısıtlamaların gevşetilmesi, depolama kayıpları artmadan ihracat kanallarını açık tutarken mandi fiyatlarını dengeleyebilir.
Bazı Hintli paketleme işletmeleri, çiftliğin menşei, pestisit verileri ve nakliye süreleri hakkında bilgi sunan QR kodlarına yatırım yapıyor. İzlenebilirlik, alıcının bir soğanın nereden geldiğini ve tedarik zincirinde hangi aşamalardan geçtiğini takip edebilmesi anlamına geliyor. Bu bilgiler Avrupa’daki ve Güneydoğu Asya’nın bazı bölgelerindeki süpermarket zincirleri için önem taşıyor.
Bu bilgileri sunmak kısa vadede maliyetleri artırsa da daha yüksek değerli ve mevsimsel fiyat dalgalanmalarına daha az duyarlı siparişlere erişim sağlayabilir. Daha iyi sınıflandırma, liman yakınlarında gelişmiş paketleme tesisleri ve müşteri tercihlerini karşılayan çeşitler de Hindistan’ın tutarlı kalite konusundaki itibarını destekleyebilir.
Bangladeş’in güvenini yeniden kazanmak için güvenilir tedarik ve adil fiyatlandırma gerekiyor. İhracatçılar, hava koşullarından kaynaklanan aksaklıklara esnek hükümlerle yanıt veren, sigortayla ve Hindistan’ın farklı bölgelerinden tedarikle desteklenen uzun dönemli anlaşmalar geliştirebilir.
Hintli ihracatçılar hükümetten, rakip pazarlara soğan tohumu hareketini kısıtlamasını da istedi. Bu tür kısıtlamaların araştırma hedefleri ve özel tohum ticaretini düzenleyen kurallarla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Geliştirilmiş Hint çeşitlerine yatırım yapmak, fikri mülkiyeti korumak ve tohum akışını daha yakından izlemek, endişeleri gidermenin başka yollarını sunuyor.
Depolama ve eşgüdüm her iki taraf için de önemli
Hindistan, Pakistan ve Bangladeş’in tamamı soğan üretimini sekteye uğratabilen hava koşullarıyla karşı karşıya. İhracat kısıtlamaları yurt içi fiyat baskısına verilen tekrarlanan bir yanıt olurken, ithalatçı komşular yeni tedarikçiler bularak ve kendi ürünlerine yatırım yaparak karşılık veriyor.
Bu döngü, fiyatlar dengelendikten sonra da sürebiliyor. Alıcılar kıtlık sırasında kurdukları ilişkileri koruyor, alternatif tedarikçi ülkelerdeki çiftçiler de bu pazarlara ürün sunmak için teşvik kazanıyor. Bir sonraki hava olayı ticaret güzergâhlarını yeniden değiştirebiliyor.
Mevsimsel ihtiyaçlar, mahsullerin gelişimine ilişkin ortak bilgi paylaşımı ve acil durum tedarik düzenlemeleri üzerine bölgesel görüşmeler, ülkelerin kıtlıkları daha az ani kesintiyle yönetmesine yardımcı olabilir. Bu önlemlerin ithalat, ihracat ve çiftçi fiyatlarına ilişkin ulusal kararlarla birlikte işlemesi gerekir.
Depolama ve nakliye yatırımları sorunun başka bir yönünü ele alıyor: hasat edilen soğanları tüketicilerin ihtiyaç duyduğu zamana kadar kullanılabilir halde tutmak. Bangladeş için daha fazla yerli ürünü korumak, ithalatı azaltma hedefini destekliyor. Hindistan içinse daha iyi elleçleme ve güvenilir ihracat kanalları, yoğun hasat dönemlerinin ağır kayıplara yol açmasını önlemeye yardımcı oluyor.
Bangladeş’in tedarik kaynaklarını çeşitlendirmesi Hintli ihracatçılar üzerindeki baskıyı şimdiden artırıyor; üretim ve depolama planları ise talebin daha da azalabileceğine işaret ediyor. Yakın vadeli öncelikler pratik: tüketicilere düzenli ürün sağlamak, çiftçilere maliyetlerini karşılama olanağı sunmak ve alıcıların sipariş vermeyi sürdürmesini sağlayacak kadar güvenilir ticaret taahhütlerinde bulunmak.
Öne Çıkanlar
- Bangladeş, 2023-2024 döneminde yaklaşık 724 bin ton Hint soğanı satın aldı; bu, Hindistan’ın soğan ihracatının yaklaşık yüzde 42’siydi.
- Ticaret tahminleri, izinlerin sıkılaştırılması ve tedarik kaynaklarının çeşitlendirilmesiyle Bangladeş’in 2025-2026 dönemindeki alımlarının keskin biçimde düşeceğine işaret etti.
- Hindistan’ın kısıtlamaları arasında Eylül 2020’deki ihracat yasağı ve 2025’in bazı dönemlerindeki yüzde 30-40 oranında vergiler yer aldı.
- Bangladeş, Ocak 2025 ortasında soğana yüzde 10 ithalat vergisi getirdi ve izinleri yerel hasat dönemlerine göre yönetti.
- Bangladeş Çin, Pakistan ve Türkiye’den tedarik seçeneklerini değerlendirirken Myanmar ve Çin daha önceki arz açıklarını kapatmıştı.
- Suudi alıcılar giderek Yemen ve İran’a yöneldi; Filipinler, Çin’den arzın azaldığı dönemlerde Hindistan’dan soğan alma eğilimindeydi.
- Lasalgaon’a günlük ürün girişi yaklaşık 15 bin kuintalden yoğun günlerde 20 bin kuintalin üzerine çıkarak çiftçi fiyatları üzerindeki baskıyı artırdı.
- Bangladeş, üretimi ve depolamayı iyileştirerek üç yıl içinde soğan ve zencefilde kendine yeter hale gelme hedefini açıkladı.
- Hintli ihracatçılar öngörülebilir kurallar, kalite ve izlenebilirliğin geliştirilmesi ve sınır ötesi tohum hareketinin daha yakından izlenmesi çağrısında bulundu.






