15 megavatlık iki ünite, çelik üretiminden açığa çıkan ısıyı elektriğe dönüştürüyor
Çin, süperkritik karbondioksit kullanan dünyanın ilk ticari enerji üretim tesisi olarak tanımlanan sistemi, Guizhou eyaletinin Liupanshui kentindeki Shougang Shuicheng Steel’de elektrik şebekesine bağladı. Proje, her biri 15 megavat gücünde iki üniteden oluşuyor. Toplam kurulu gücü 30 megavat olan sistem, çelik üretiminden açığa çıkan ısıyı elektriğe dönüştürüyor.
İçindekiler
- 15 megavatlık iki ünite, çelik üretiminden açığa çıkan ısıyı elektriğe dönüştürüyor
- Karbondioksiti süperkritik yapan nedir?
- Verimlilik iddiaları buhar sistemleriyle nasıl karşılaştırılıyor?
- Çelik üretimi neden elverişli bir ısı kaynağı sunuyor?
- Endüstriyel işletime odaklanan bir geliştirme programı
- Teksas pilot tesisi ve adı geçen araştırmacılar ne söylüyor?
- Nükleer ve güneş enerjisi bu teknolojiyi nerede kullanabilir?
- Türbinler, keçeler ve yataklar zorlu koşullarla karşı karşıya
- Kontroller ve ısı eşanjörleri kullanılabilir güç çıkışını belirliyor
- Su, emisyonlar ve yakalanan CO2’nin rolü
- Ticari yaygınlaşma güvenilirliğe ve tedarikçilere bağlı
- Özet
China National Nuclear Corporation’ın (CNNC) bünyesindeki Çin Nükleer Enerji Enstitüsü, tesisi Jigang International Engineering and Technology’nin mühendislik desteğiyle kurdu. Sistem, türbinlerini çalıştırmak için buhar kullanmak yerine, süperkritik CO2 olarak bilinen özel bir fiziksel durumdaki karbondioksiti dolaştırıyor. Bu gaz genellikle sCO2 olarak kısaltılıyor.
Üretici, ünitelerin çelik fabrikalarında buhar kullanan geleneksel sistemlere kıyasla atık ısıyı en az yüzde 50 daha verimli biçimde yakalayıp kullanabildiğini belirtiyor. Tesisin işletmecisi açısından en önemli fayda pratik: Normalde egzoz kanallarından ve soğutma sistemlerinden kaçıp gidecek ısı, elektrik kaynağına dönüşerek tesisin yerel şebekeden ihtiyaç duyduğu enerjiyi azaltıyor.
Şebekeye bağlantı, teknolojiyi ticari endüstriyel kullanıma taşıyor. Bu aşamada ekipmanın, çelik tesisinin değişken üretim koşullarıyla birlikte çalışması gerekiyor. Daha küçük türbinler, daha hızlı devreye girme ve yüksek sıcaklıklardaki daha yüksek ısıl verim, sCO2’yi atık ısı sistemleri, gelişmiş nükleer reaktörler ve yoğunlaştırılmış güneş enerjisi santralleri geliştirenler için cazip kılıyor.
28 Kasım 2025 itibarıyla Guizhou’daki proje, bu çalışmalar açısından önemli bir dönüm noktası niteliğinde. Teknolojinin uzun vadeli performansı, bakım ihtiyaçları ve ekonomik uygulanabilirliği, aylar ve yıllar sürecek işletme deneyimiyle ortaya çıkacak. Elektrik üreten bu tesis, aynı zamanda teknolojinin laboratuvar dışında kullanımına ilişkin deneyim kazandıracak.
Karbondioksiti süperkritik yapan nedir?
Karbondioksit, yaklaşık 31 santigrat derece sıcaklık ve 74 bar basınçta kritik noktasına ulaşır. Her iki eşik de aşıldığında, gaz ve sıvıyla ilişkilendirilen özelliklere sahip yoğun bir akışkana dönüşür. Mühendisler bu yoğunluktan yararlanarak, aynı güç düzeyinde buharla çalışacak sistemlere kıyasla daha küçük türbinler ve ısı eşanjörleri tasarlayabilir.
Karbondioksit kapalı bir devrede dolaşır. Isıyı emer, bir jeneratörü döndüren türbinden geçerek genleşir, kalan ısının bir bölümünü bırakır ve daha fazla enerji toplamak üzere geri dönmeden önce sıkıştırılır. Gaz, ısıyı ekipman boyunca taşır; ısıyı sağlayan yakıt değildir.
Mühendisler bu düzeni Brayton çevrimi olarak adlandırır. Gaz türbinleri ve jet motorlarında kullanılan çevrimlerle bağlantılıdır; ancak bu sistem çalışma akışkanı olarak CO2 kullanır ve reküperatörler içerir. Reküperatör, devrenin içinde ısıyı geri kazanan; sıcak çıkan akışkandan daha soğuk dönüş akışkanına enerji aktaran bir ısı eşanjörüdür.
Çelik tesisinde sinterleme ve benzeri süreçlerden çıkan sıcak gazlar bir ısı eşanjöründen geçirilir. Bu gazların enerjisi, endüstriyel egzozun enerji sistemindeki akışkanla karışmasına gerek kalmadan CO2’yi ısıtır. Isınan CO2 daha sonra türbinden geçerek genleşir ve jeneratörün elektriğe dönüştürdüğü mekanik hareketi üretir.
Türbinden çıktıktan sonra CO2 hâlâ kullanılabilir ısı taşır. Reküperatör, bu ısının bir bölümünü gelen akışı ısıtmak için kullanır. Bir soğutucu istenmeyen ısının kalanını alır ve kompresör akışkanı ana ısı eşanjörüne doğru geri gönderir. Kritik noktasına yakın CO2’yi sıkıştırmak normal bir gaza kıyasla daha az enerji gerektirir; böylece tesisin kendi ekipmanlarını çalıştırdıktan sonra elektriğe kalan pay artar.
Verimlilik iddiaları buhar sistemleriyle nasıl karşılaştırılıyor?
Geleneksel buhar sistemleri, ısıyı elektriğe dönüştürmek için olgunlaşmış ve güvenilir bir yöntem olan Rankine çevrimini kullanır. Bu sistemlerin ekipmanı görece büyüktür. Çok yüksek sıcaklık ve basınçlara çıkılmadan verimliliği daha da artırmak zorlaşır. Süperkritik CO2, yoğun bir çalışma akışkanını dahili ısı geri kazanımıyla birleştirerek farklı bir seçenek sunar.
Çin’deki projeye ve uluslararası pilot tesislere ilişkin raporlar, yüksek sıcaklıklarda çalışan sCO2 çevrimlerinin yüzde 50’nin üzerinde ısıl verime ulaşabildiğini, benzer çalışma koşullarındaki modern buhar çevrimlerinin ise yüzde 40’a yakın kaldığını gösteriyor. Isıl verim, çevrime giren ısının ne kadarının kullanılabilir güce dönüştüğünü ifade eder. Bu örnek değerlerde, sCO2 çevriminde giren ısının yarısından fazlası, buhar çevriminde ise yaklaşık beşte ikisi güce dönüşür.
Üreticinin atık ısıyı yakalama ve kullanmada en az yüzde 50 iyileşme sağlandığı yönündeki iddiası, çelik fabrikalarındaki geleneksel sistemlerle yapılan karşılaştırmaya dayanıyor. Atık ısı tesisinin gerçek verimliliği, kullanılabilir ısının sıcaklığına ve ekipman tasarımına bağlıdır. Bu nedenle Guizhou sisteminin performansı, güç ünitesinin tesisin ısı akışlarıyla ne ölçüde uyumlu olduğuna bağlı olacak.
Yoğun CO2, belirli bir güç çıkışı için daha küçük türbin ve borular kullanılmasına da olanak tanır. Kompakt ekipman, güç ünitesi ve yardımcı makineler için gereken alanı azaltabilir. Endüstriyel süreçlerdeki sıcaklık gün içinde değiştiğinde, sistemin daha hızlı devreye alınıp kapatılabilmesi esnekliği artırabilir.
Çelik üretimi neden elverişli bir ısı kaynağı sunuyor?
Çelik tesisleri sinterleme, kok üretimi ve sıcak haddeleme süreçlerinde büyük miktarda enerji tüketir. Sinterleme, ince cevher parçacıklarını sonraki işlemlere uygun daha büyük parçalar hâline getirir. Sinterleme hatları ve fırınlar, 700 santigrat derecenin (1.292 Fahrenheit) çok üzerindeki sıcaklıklarda önemli miktarda ısı açığa çıkarır.
Fırınlar ve egzoz gazlarını taşıyan kanallar bu ısıyı üretim alanından uzaklaştırır. Bir ısı eşanjörü, akışın bir bölümünü yakalayıp enerjisinin bir kısmını temiz CO2 devresine aktarabilir. Bu enerjinin geri kazanılması tesisin enerji dengesini iyileştirir ve hâlihazırda sürdürülen bir faaliyetten potansiyel olarak istikrarlı bir elektrik kaynağı sağlar.
Shougang Shuicheng Steel, tesisi ve yüksek sıcaklıktaki atık ısı akışlarına erişimi sağladı. Endüstriyel ortam aynı zamanda esneklik açısından zorlu bir sınama sunuyor: Güç sistemi, düzenli işletimi destekleyecek kadar güvenilir kalırken üretim koşulları değiştikçe bu değişikliklere yanıt vermeli.
Kapalı devre, geleneksel buhar sistemlerine kıyasla daha az su gerektirir; çünkü büyük miktarda kazan besi suyuna ihtiyaç duymaz ve ıslak soğutma kulelerine bağımlılığı azaltabilir. Su kaynaklarının sınırlı olduğu yerlerde düşük su ihtiyacı önemlidir. CO2 ayrıca görece tepkisizdir ve yüksek sıcaklıklarda birçok alaşım için buhardan daha az aşındırıcıdır; bu da bazı malzeme sorunlarını hafifletebilir.
Normal işletim sırasında dolaşımdaki CO2 sistemin içinde kalır. Envanterde küçük kayıplar meydana gelebilir ve bunların yönetilmesi gerekir; ancak çevrim sürekli taze CO2 beslemesine bağlı değildir. Kompakt makineler, daha az yardımcı sistem ve esnek işletim bir araya geldiğinde, atık ısı geri kazanımını mevcut bir endüstriyel tesise uyarlamak işletmeci için kolaylaşabilir.
Endüstriyel işletime odaklanan bir geliştirme programı
Çin Nükleer Enerji Enstitüsü, sCO2 teknolojisi üzerinde on yılı aşkın süredir çalışıyor. Program kapsamında devreler, türbinler, yataklar, keçeler ve kontrol sistemlerinin yanı sıra yayımlanmış bileşen testleri ve pilot düzenekler yer alıyor. Guizhou’daki tesis, bu farklı mühendislik çalışmalarını ticari bir enerji projesinde bir araya getiriyor.
Jigang International Engineering and Technology, ağır sanayiyle entegrasyona destek verirken Shougang Shuicheng Steel de işletim ortamını sağladı. Her biri 15 megavat gücündeki iki ünite, projeye yedeklilik kazandırıyor ve işletmecilerin gerçek üretim koşullarında kontrol stratejilerini sınamasına imkân veriyor.
CNNC, tesisi ağır sanayi ve enerji üretiminde gelecekte kurulacak üniteler için bir temel olarak tanımlıyor. Amaç, farklı sahalarda tekrarlanabilecek standart modüller geliştirmek. Ekipmanları büyük ölçekte üretmek ve daha az özelleştirmeyle kurmak, endüstriyel ısının geri kazanılmasına yönelik ekonomik gerekçeyi güçlendirebilir.
Geliştirme sürecindeki dönüm noktaları farklı dönemlere yayılıyor:
- Çin Nükleer Enerji Enstitüsü, on yılı aşkın süredir sCO2 bileşenlerini, kontrollerini ve pilot sistemlerini geliştirip test ediyor.
- 2024’te Teksas’taki Supercritical Transformational Electric Power pilot projesi ilk aşamasını tamamladı; entegre makine ve kontrollerle tam hızda çalışmayı gösterdi.
- 28 Kasım 2025 itibarıyla Shougang Shuicheng Steel’deki ticari Çin tesisi şebekeye bağlandı.
- Çin’in açıkladığı iklim hedefleri, karbon emisyonlarını 2030’dan önce zirveye ulaştırmak ve 2060’tan önce karbon nötrlüğüne erişmek.
Teksas pilot tesisi ve adı geçen araştırmacılar ne söylüyor?
ABD de sCO2 enerji ekipmanları geliştiriyor. Teksas’taki Supercritical Transformational Electric Power projesi, kısaca STEP, 10 megavat elektrik çıkış gücüne sahip bir pilot tesis. ABD Enerji Bakanlığı tarafından desteklenen ve bir konsorsiyumun liderliğinde yürütülen proje, 2024’te ilk aşamasını tamamladı; elektrik üretti ve entegre türbomakineler ile kontrollerin tam hızda çalışabildiğini gösterdi.
STEP’i destekleyen Southwest Research Institute’taki araştırmacılar, kompresör, türbin, ısıtıcılar, soğutucular ve yazılımın tek bir tesis olarak birlikte sınanmasının önemini vurguluyor. Enstitünün Makine Bölümü Direktörü ve Teksas projesinin katılımcılarından Tim Allison, entegre sistemin çalıştırılmasını önemli bir başarı olarak nitelendirdi.
Entegre sistemi çalıştırmak kayda değer bir başarı. Bu, ekibin bileşenleri başarıyla devreye alma çalışmalarının ardından geldi ve tesis kontrolleri, kompresör, ısı eşanjörleri, ısıtıcı, türbin ve CO2 envanterinin yanı sıra tesisin elektrik ve gaz beslemesi ile soğutma suyu sistemleri de dâhil olmak üzere tüm ekipmanın birlikte çalıştığını gösteriyor.
Çin’in nükleer sektörünü inceleyen Carnegie Uluslararası Barış Vakfı kıdemli araştırmacısı Mark Hibbs, Çin’in teknik liderliğini gösterme çabalarının hızını değerlendirdi.
Çinliler çok ama çok hızlı ilerliyor. Programlarının durdurulamaz olduğunu dünyaya göstermek istiyorlar.
Teksas’taki pilot tesis ile Guizhou’daki kurulum, geliştirmenin farklı aşamalarını temsil ediyor. STEP, pilot bir tesiste entegre çalışmayı gösterirken Çin’deki proje, endüstriyel bir süreci ısı kaynağı olarak kullanarak teknolojiyi ticari işletime taşıyor. ABD, Avrupa ve Asya’daki ekipler bileşen güvenilirliği ve tesis entegrasyonu üzerine çalışmalarını sürdürüyor.
Nükleer ve güneş enerjisi bu teknolojiyi nerede kullanabilir?
Gelişmiş nükleer reaktörler, sCO2 ile enerji dönüşümüne uygun sıcaklıklarda çalışabilir. Yüksek sıcaklıklı gaz soğutmalı, erimiş tuzlu ve sodyum soğutmalı hızlı reaktörler, basınçlı su reaktörlerinden daha yüksek çıkış sıcaklıklarını hedefliyor. Kompakt bir türbin, alanın ve yalın tasarımın öncelik olduğu küçük modüler reaktörlere de uygun olabilir.
Gelişmiş reaktör tasarımcıları, bazı tasarımlarda buhar ekipmanlarının büyük bölümünü daha küçük türbin ve reküperatörlerle değiştirerek sCO2’yi varsayılan enerji dönüşüm sistemi olarak planlıyor. Uzak bölgelerde kullanılmak üzere tasarlanan taşınabilir nükleer kaynaklar da aynı kompakt makinelerden yararlanabilir. Çevrimin daha yüksek verimliliği, belirli bir elektrik çıkışını sağlamak için daha küçük bir reaktör çekirdeğine imkân verebilir.
Yoğunlaştırılmış güneş enerjisi de bir başka kullanım alanı sunuyor. Bu santraller güneş enerjisini ısı olarak topluyor, erimiş tuzlarda depoluyor ve elektrik üretmesi için bir güç ünitesine aktarıyor. Çin’deki bir gösterim planı, tedarikçilerin hazırlık düzeyini ve işletim davranışını değerlendirmek üzere Dunhuang’daki bir güneş kulesi gösterim santralinin buhar güç ünitesini sCO2 sistemiyle değiştirmeyi hedefliyor.
Dunhuang’daki çalışma iki zorlu bileşene bağlı: erimiş tuzdan CO2’ye enerji aktaracak güvenilir bir ısı eşanjörü ve kritik noktasına yakın CO2’yi kontrol edebilen kompresörler. Malzeme, keçe ve kontrol sistemlerindeki ilerlemeler bu görevleri ulaşılabilir kılıyor.
Güneş ısıl projelerinde daha yüksek verimlilik, aynı şebeke çıkışı için daha küçük bir güneş kolektörü sahası ve daha küçük bir türbin salonu anlamına gelebilir. Daha az su kullanımı, güneş ve nükleer projelerin kurulabileceği yerlere ilişkin kısıtlamaları hafifletebilir. Daha büyük güç ünitelerine ölçek büyütmek, ısı eşanjörleriyle döner makinelerin işletmedeki tesislerde dayanıklılığını koruyup korumamasına bağlı olacak.
Türbinler, keçeler ve yataklar zorlu koşullarla karşı karşıya
Kompakt türbinlerin yüksek sıcaklıklara ve yüksek devirlere dayanması gerekir. Akademik ve endüstriyel araştırmalarda, dakikada yaklaşık 30 bin ila 40 bin devirle dönen rotorlar ile 600 santigrat derecenin üzerindeki sıcaklıklara maruz kalan kanat ve gövdeler ele alınıyor. Bu koşullar, malzeme ve mekanik tasarım konusunda dikkatli seçimler gerektiriyor.
İç silindirler ve rotorlar için genellikle nikel bazlı alaşımlar ve gelişmiş çelikler, gerilme ve maliyet dengesini sağlamak için dış gövdelerde ise ferritik çelikler kullanılıyor. Mühendislerin dayanımı, korozyon direncini ve ısıl genleşmeyi hesaba katması gerekiyor. Parçalar ısındıkça genleşiyor; dönen ve sabit bileşenler arasındaki boşlukların, verimi koruyacak kadar dar olurken parçaların birbirine sürtmesini önleyecek genişlikte kalması gerekiyor.
Kuru gaz keçeleri, CO2’nin mil çevresinden sızmasını sınırlar. Yataklar döner makineleri destekler. Bazı tasarımlarda yağlı yatakları basitleştirmek ve ısıl sorunları önlemek için yağlı yataklar yerine gaz yatakları da araştırılıyor.
25 megavat sınıfındaki bir türbin üzerinde yapılan araştırma, dengeleme pistonunun soğutma gazı bölümüne yerleştirilmesinin rotoru kısalttığını, kaçak yollarını azalttığını ve mekanik kayıpları düşürdüğünü ortaya koydu. Daha kısa bir rotor kararlılığı artırabilir ve gövde tasarımını basitleştirebilir. Başka bir düzenlemede yağlı yataklar gaz yataklarıyla değiştirildi; mil daha da kısaldı ve ayrı bir soğutma ve yağlama sistemine ihtiyaç kalmadı.
Bu iyileştirmeler hem verimlilik hem güvenilirlik açısından önem taşıyor. Kısa bir testte iyi performans gösteren türbinin, rutin endüstriyel ekipmana dönüşebilmesi için sıcaklık, basınç ve çıkıştaki tekrarlanan değişimlere de dayanması gerekiyor.
Kontroller ve ısı eşanjörleri kullanılabilir güç çıkışını belirliyor
Küçük ölçekli gösterimler, pompa hızı, ısı girdisi ve elektrik yükündeki değişikliklerin, dengelenmeden önce basınç ve akışın hedef değeri aşmasına yol açabildiğini gösterdi. Mühendisler en iyi güç ve verimi sağlayan kararlı çalışma bölgelerini belirlemek için kütlesel debi, basınç oranı ve dönme hızı bileşimlerini inceliyor.
Küçük bir sCO2 türbin jeneratörü testinde onlarca kilovat düzeyinde elektrik üretildi ve en iyi koşullarda toplam verim yaklaşık yüzde 59 olarak kaydedildi. Bu sonuç, teknolojinin potansiyelini ve etkili işletim için gereken hassasiyeti ortaya koyuyor.
Kompresörler, CO2’nin kritik noktasına yakın bölgelerde özel bir zorlukla karşılaşıyor. Küçük sıcaklık değişimleri yoğunlukta büyük değişimlere yol açarak kompresör performansını etkileyebiliyor. Kontrol sistemlerinin, çevrimin sorunsuz çalışmasını sağlayacak hızda yanıt vermesi gerekiyor.
Endüstriyel sahalardaki ısı eşanjörleri farklı türden zorlanmalara maruz kalıyor. Kirli egzoz gazlarından temiz CO2 devresine enerji aktaran ekipmanların, ısı aktarım yüzeylerinde biriken kirlenmeye ve değişen sıcaklıklardan kaynaklanan gerilmelere dayanması gerekiyor. Devrenin içindeki reküperatörlerin ise aşırı basınç kaybına yol açmadan, kompakt bir alanda geniş bir ısı aktarım yüzeyi sunması gerekiyor.
Güvenilir işletim, bütün bu parçaların birlikte çalışmasına bağlı. Isı eşanjörleri akışı kısıtlıyor, kompresörler verimsiz çalışıyor ya da keçeler fazla akışkan kaçırıyorsa daha iyi türbinler de tüm faydalarını sağlayamaz.
Su, emisyonlar ve yakalanan CO2’nin rolü
Çin’in karbon emisyonlarını 2030’dan önce zirveye ulaştırma ve 2060’tan önce karbon nötrlüğüne erişme taahhütleri, enerji yoğun sektörleri enerjiyi daha verimli kullanmaya yöneltiyor. Çelik üretiminden açığa çıkan ısının geri kazanılması, tesisin fosil yakıtlarla çalışan şebekelerden aldığı elektriği azaltabilir. Daha az su kullanımı, özellikle geleneksel soğutmanın kıt su kaynakları gerektirdiği kurak bölgelerde ikinci bir kaynak avantajı sağlar.
Nükleer ve güneş ısıl projelerinde daha yüksek verimlilik, temiz elektriğin maliyetini doğrudan düşürebilir. Kompakt güç ekipmanları gemilere veya uzak sanayi sahalarına da kurulabilir. Böylece bulunduğu yerdeki ısı elektriğe dönüştürülüp yine orada kullanılabilir ve enerji güvenliği desteklenebilir.
Bazı analistler, karbon yakalamayla olası bağlantılara dikkat çekiyor. Yakalanan CO2, ilke olarak kapalı devrede kullanılan akışkanı sağlayabilir. Enerji ekipmanının döner makineleri korumak ve korozyonu azaltmak için temiz ve kuru CO2’ye ihtiyacı var.
Kapalı bir güç çevrimi CO2’yi tekrar tekrar kullanır; bu nedenle sürekli yakalanan gaz akışı yerine sınırlı miktarda CO2 envanteri yeterlidir. Karbon yakalamayla kurulacak işbirliği, ortak taşıma, depolama ve saflaştırma ekipmanlarına odaklanır. CO2 sistemde enerjiyi taşır; yakılmaz veya başka bir ürüne dönüştürülmez.
Ticari yaygınlaşma güvenilirliğe ve tedarikçilere bağlı
Guizhou projesi, sürekli işletim, bakım döngüleri ve çelik üretiminden açığa çıkan ısıyı enerjiye dönüştürmenin ekonomisi hakkında bilgi sağlayacak. Performans iddiaları aylara ve yıllara yayılan işletimde doğrulanırsa çelik ve çimento tesislerinde yeni ünitelerin kurulması olası.
Üreticilerin hızlı dönüş için tasarlanmış ısı eşanjörleri, kuru gaz keçeleri ve jeneratörler için güvenilir tedarik zincirlerine ihtiyacı olacak. Daha geniş çaplı kurulum için birden fazla tedarikçinin bulunması önem taşıyor. CO2 kullanılan basınçlı kaplar, borular ve keçelere ilişkin kod ve standartların da olgunlaşması gerekecek.
Tesis işletmecilerinin çevrimi güvenle çalıştırmak ve sorunları teşhis etmek üzere eğitim alması gerekecek. Gösterimlerin ardından tekrarlanan kurulumlar maliyetleri düşürmeye ve işletmecilere sistemlerin olağan endüstriyel koşullarda çalışacağı konusunda güven vermeye yardımcı olabilir.
Çin’deki şebeke bağlantısı, bu vaadin ticari koşullarda sınanmasını sağlıyor. İlk somut başarı, çelik üretiminde hâlihazırda açığa çıkan ısıdan elektrik üretmek. Ağır sanayide, güneş ısıl santrallerinde ve gelişmiş nükleer sistemlerde daha geniş kullanım ise umut vadeden verimlilik ve kompaktlığın güvenilir, tekrarlanabilir ekipmanlara dönüştürülmesine bağlı.
Özet
- Çin, Guizhou eyaletinin Liupanshui kentindeki Shougang Shuicheng Steel’de, her biri 15 megavat gücünde iki üniteden oluşan ticari bir sCO2 enerji projesini şebekeye bağladı.
- Üretici, atık ısıyı yakalama ve kullanmanın buhar kullanan geleneksel çelik fabrikası sistemlerine göre en az yüzde 50 daha verimli olduğunu belirtiyor.
- CO2, yaklaşık 31 santigrat derece ve 74 barın üzerindeki koşullarda kapalı bir devrede dolaşarak kompakt enerji ekipmanları boyunca ısı taşıyor.
- Projeyi Çin Nükleer Enerji Enstitüsü geliştirdi; Jigang International Engineering and Technology mühendislik desteği sağladı.
- Elektrik çıkış gücü 10 megavat olan Teksas STEP pilot tesisi, 2024’te ilk aşamasını tamamlayarak entegre işletimi gösterdi.
- Planlanan Dunhuang dönüşümü de dâhil olmak üzere gelişmiş nükleer reaktörler ve yoğunlaştırılmış güneş enerjisi santralleri potansiyel kullanım alanları arasında.
- Dayanıklı türbinler, keçeler, yataklar ve ısı eşanjörleri ile hızlı yanıt veren kontroller temel mühendislik görevleri olmaya devam ediyor.
- Daha az elektrik ve su kullanımı endüstriyel verimliliği destekleyebilir; teknolojinin yaygınlaşması ise işletim sonuçlarına, tedarikçilere, standartlara ve maliyetlere bağlı.






