Avustralya, devasa kredi ağında üçüncü sırada
Avustralya, 2000-2023 döneminde Çin devlet kurumlarıyla bağlantılı yaklaşık 130 milyar ABD doları, yani kabaca 200 milyar Avustralya doları kredi aldı. Böylece yalnızca ABD ve Rusya’nın ardından geldi. Bu kaynaklar, Çin’in sanayi ekonomisine girdi sağlayan madenlerin yanı sıra yollar, limanlar, süpermarketler ve bira fabrikalarına uzanan yaklaşık 1.350 anlaşma ya da faaliyeti destekledi.
İçindekiler
- Avustralya, devasa kredi ağında üçüncü sırada
- Avustralya verileri ne gösteriyor?
- Madencilik neden bu kadar çok yatırım çekti?
- Yatırım incelemesi nasıl değişti?
- Değişimin ardındaki tarihler
- Güvenlik kaygıları en çok nerelerde yoğunlaşıyor?
- Süt ürünleri şirketinin satın alınması finansal karmaşıklığı ortaya koydu
- Fortescue mali köprüyü açık tutuyor
- Çin’in kredileri Avustralya’nın çok ötesine ulaşıyor
- Yurt içi borçlar da hesaba katılması gereken bir unsur
- Bilinmesi Gerekenler
AidData’nın Chasing China projesi, Avustralya’ya aktarılan bu kaynakları çok daha geniş bir ağın parçası olarak ele alıyor: Aynı dönemde 200 ülkede toplam 2,2 trilyon ABD doları tutarında Çin kredisi ve hibesi. Bulgular, gelişmekte olan ülkelerde Kuşak ve Yol Girişimi’yle özdeşleştirilen kredilerin, zengin ekonomiler için de önemli bir finansman kaynağı hâline geldiğini gösteriyor.
Avustralya’nın bu kredilerle ilişkisi, en büyük ticaret ortağı Çin’le ilişkileriyle birlikte değişti. Borçlanma, özellikle Batı Avustralya ve Queensland’de istihdamı, vergi gelirlerini ve ihracat kapasitesini destekledi. Kaynaklara ve altyapıya yapılan yatırımlar ise mülkiyet, ulusal güvenlik ve satın almaların ardındaki finansman yapılarının daha yakından incelenmesine yol açtı.
22 Kasım 2025 itibarıyla tablo, seçici bir açıklığa işaret ediyordu. Avustralya’nın yatırım incelemesini genişletmesinin ardından şirket devralmalarıyla bağlantılı krediler yavaşlarken yeni tesisler ve şirket faaliyetleri için finansman sürüyordu. Fortescue’nun Çin yuanı cinsinden aldığı yaklaşık 2 milyar ABD doları tutarındaki kredi, emisyonları azaltma desteği de dâhil olmak üzere mali bağların sürdüğünü gösterdi.
200 milyar Avustralya dolarının bileşimi, tutarı kadar önemli. Avustralya’daki Çin kaynaklı resmî kredilerin yaklaşık yüzde 77’si doğrudan yabancı yatırımla bağlantılıydı; başka bir deyişle bu krediler, şirket ve varlıkların satın alınması ya da kurulmasıyla ilişkiliydi. Öykünün büyük bölümü, kısa vadeli ticaret finansmanından veya finansal menkul kıymet alımlarından ziyade şirket yatırımlarıyla ilgili.
Avustralya verileri ne gösteriyor?
AidData, Avustralya’da doğrudan yabancı yatırımla bağlantılı 100 milyar ABD dolarını aşan Çin kredisi kaydetti. Bu ölçüte göre Avustralya, ABD’yi geride bıraktı. Krediler, brownfield yatırım olarak bilinen mevcut varlıkların satın alınmasını ve greenfield yatırım adı verilen yeni tesislerin kurulmasını finanse etti.
Avustralya’daki toplamın yaklaşık yüzde 63’ü sanayi, madencilik ve inşaat sektörlerine gitti. Enerjinin payı yüzde 15, ulaşımınki yüzde 11 oldu; geri kalan kaynaklar finans, teknoloji ve diğer hizmetlere aktarıldı. Bu dağılım, üretim finansmanını üretimin sürmesi için gereken enerji sistemleri ve ulaşım ağlarıyla ilişkilendiriyor.
Avustralya’ya verilen krediler maden patlamasıyla arttı ve 2008’de Çinli şirket Chinalco’nun Rio Tinto’da büyük bir hisse almaya çalıştığı sırada sıçrama yaptı. Emtia döngüleri finansman talebini şekillendirdi: Genişleyen madenler büyük harcamalar gerektirirken değişen fiyatlar şirketlerin borçlanma ihtiyaçlarını ve yatırım kararlarını etkiledi.
AidData’nın icra direktörü ve araştırmanın başyazarı Brad Parks, Pekin’in kredi portföyünün ölçeği ve kapsamının daha önce sanılandan çok daha büyük olduğunu söyledi. Zengin ülkelere verilen kredilerin büyük bölümünü kritik altyapı, kritik mineraller ve yüksek teknoloji varlıklarının satın alınmasına odaklı olarak nitelendirdi.
AidData araştırmacıları, önceki küresel tahminlerin kredi ağının boyutunu olduğundan küçük gösterdiğini belirtti. Bulgular, hem zengin müttefiklere hem de rakiplere ulaşan; yüksek getiri potansiyeli olan sektörleri ve tedarik zincirlerinin darboğazlarını hedefleyen finansmanı ortaya koyuyor. Darboğazlar, bir kaynak ya da tesis üzerindeki kontrolün çok sayıda başka işletmeyi etkileyebileceği noktalar.
Madencilik neden bu kadar çok yatırım çekti?
Avustralya madenciliği; maden ocaklarına, demiryollarına, yollara, elektriğe ve işleme tesislerine sürekli yatırım yapılmasını gerektiriyor. Avustralya’nın demir cevherinin büyük bölümü Çin’deki çelik fabrikalarına gidiyor ve Çin sermayesi çoğu zaman bu ticareti izliyor. Krediler, kaynak şirketlerinin kapasite artırmasına, gelecekteki üretimi satmak için anlaşmalar yapmasına ve emtia fiyatlarındaki dalgalanmaları yönetmesine yardımcı oldu.
İlişki yalnızca demir cevherinden ibaret değil. Çin finansmanı kömür, lityum ve nadir toprak elementlerine de ulaştı. Lityum ve nadir toprak elementleri; enerji dönüşümüyle ilişkilendirilen pillerde, mıknatıslarda ve diğer teknolojilerde kullanılıyor. Böylece kaynak yatırımları yeni sanayi tedarik zincirlerine bağlanıyor.
Sydney Teknoloji Üniversitesi bünyesindeki Avustralya-Çin İlişkileri Enstitüsü’nün direktörü James Laurenceson, yatırımın ölçeğini ticari ilişkinin öngörülebilir bir sonucu olarak nitelendirdi.
Dünyanın en büyük ikinci ekonomisi. Avustralya’ya büyük çapta yatırım yapmış olması şaşırtıcı değil. Çin, Avustralya’nın en büyük müşterisi ve özellikle çok miktarda madencilik ürünü satın alıyor. Burada devrede olan, iki ekonomi arasındaki tamamlayıcılık.
Laurenceson, hassas yatırımlarla olağan ticari faaliyetleri birbirinden ayırdı. Ona göre nadir toprak elementleriyle ilgili bazı anlaşmalar jeopolitik kaygılara yol açabilirken madencilikle bağlantılı kredilerin çoğu tartışma yaratmayacak nitelikte. Avustralya’daki finansmanın büyük bölümü geleneksel kaynaklar, altyapı ve lojistik alanlarında yoğunlaştı.
Japonya ve Kore daha önceki bir örneği oluşturuyor. Bu ülkelerin ticaret şirketleri ve bankaları, 1960’lardan itibaren Avustralya’daki kaynak projelerini finanse etti. Emtia alıcıları, fiyat dalgalanmalarına maruz kalma riskini azaltmak için zaman zaman tedarikçilere yatırım yapıyor. Çin de sanayi talebinin büyüdüğü 2000’li ve 2010’lu yıllarda bu modeli çok daha büyük ölçekte sürdürdü.
Çin kredileri, maden çıkarma faaliyetlerinin ötesine de uzandı. Madencilik şirketleri genişleme projeleri için borçlanırken lojistik projeleri, kaynakların madenlerden limanlara taşınması için finansman aldı. Qantas, Woolworths ve Fosters Group gibi şirketler de veri setinde yer alıyor. Bunlar çoğunlukla satın almalarla bağlantılı borçlanma veya mevcut borçların yeni kredilerle değiştirilmesi anlamına gelen yeniden finansman yoluyla kaydedildi.
Yatırım incelemesi nasıl değişti?
Avustralya, 2015’te yabancı yatırım incelemesini sıkılaştırmaya başladı; ulusal çıkarları korumak amacıyla Hazine Bakanı ile Yabancı Yatırım İnceleme Kurulu’nun yetkilerini genişletti. Sonraki on yılda kritik altyapı ve verilere ilişkin kaygılar arttı.
Yetkililer 2022’de enerji depolama, medya, finans ve tarım ya da gıda güvenliğini daha sıkı incelemeye tabi sektörlere ekledi. Değişiklikler, özellikle denizaşırı kredi kuruluşlarının finanse ettiği mevcut varlıkların satın alınmasını etkiledi.
Birleşme ve satın almalarla bağlantılı krediler, reformlardan önce yılda ortalama yaklaşık 3,2 milyar ABD dolarıyken sonrasında yaklaşık 850 milyon dolara geriledi. Bu rakamlara göre düşüş yılda yaklaşık 2,35 milyar dolar, yani yüzde 73 oldu.
AidData, greenfield yatırımlarında benzer bir düşüş bulmadı. İncelemelerde mevcut stratejik varlıklara özellikle dikkat ediliyor; ancak hassas teknoloji ya da altyapı içeren yeni projeler de denetime takılabiliyor. Dolayısıyla kredi eğilimi, yeni kapasite yatırımlarındaki finansmandan ziyade devralma finansmanında daha belirgin bir yavaşlamaya işaret ediyor.
Değişimin ardındaki tarihler
Avustralya’nın deneyimi, emtia talebini, büyük işlemleri ve yatırım kurallarındaki değişiklikleri birbirine bağlayan yirmi yılı aşkın bir dönemde şekillendi. Bazı tarihler, ilişkinin hızlı genişlemeden daha ayrıntılı incelemeye nasıl geçtiğini açıklamaya yardımcı oluyor.
- 2000-2023: AidData, yaklaşık 1.350 Avustralya anlaşması ya da faaliyetini destekleyen yaklaşık 130 milyar ABD doları tutarında Çin kredisi kaydetti.
- 2008: Maden patlaması sırasında Chinalco’nun Rio Tinto’da büyük bir hisse almaya çalışmasıyla krediler sıçrama yaptı.
- 2015: Canberra, yatırım incelemesini sıkılaştırmaya başladı ve Hazine Bakanı ile Yabancı Yatırım İnceleme Kurulu’nun yetkilerini genişletti.
- 2017: Çinli girişimci Lu Xianfeng, Çin ve Avustralya kredileriyle desteklenen Avustralya merkezli bir şirket aracılığıyla Van Diemen's Land Company’yi satın aldı.
- 2022: Avustralya, incelemeyi enerji depolama, medya, finans ve tarım ya da gıda güvenliği gibi sektörlere genişletti.
- 2023: Çinli resmî kredi kuruluşları dünya çapında yaklaşık 140 milyar ABD doları kredi sağlarken Kuşak ve Yol faaliyetleri teknoloji, metaller, madencilik ve yeşil enerjiye daha fazla yöneldi.
- 2030: Fortescue, yenilenebilir enerji ve elektrifikasyon yatırımlarıyla Avustralya’daki faaliyetlerinde Kapsam 1 ve Kapsam 2 emisyonlarını azaltmayı hedefliyor.
Kronoloji, kaynak ticaretine dayalı yerleşik bağımlılığı mülkiyet, teknoloji ve tedarik güvenliğine ilişkin yeni kaygılarla bir araya getiriyor. Avustralya’nın araçları artık daha ayrıntılı incelemeleri, mülkiyet koşullarını ve varlıkların işleyişini düzenleyen güvenceleri kapsıyor.
Güvenlik kaygıları en çok nerelerde yoğunlaşıyor?
Nadir toprak elementleri, lityum işleme, yarı iletken ekipmanları, veri merkezleri ve hassas iletişim sistemleri, önemli teknolojiler ya da tedarik zincirleri üzerinde nüfuz sağlayabilecekleri için yakından inceleniyor. Kritik mineraller savunma, temiz enerji ve ileri imalat için önem taşıyor. Bu nedenle çıkarma ve işleme faaliyetlerinin kontrolü hem ticari hem stratejik açıdan değerli.
Araştırmacılar, Çinli devlet kredi kuruluşlarının kredileri Cayman Adaları veya Bermuda gibi offshore merkezler üzerinden, kimi zaman iştirak bankalarını kullanarak aktardığı örnekleri belgeledi. Bu düzenlemeler fonların asıl kaynağını gizleyebiliyor ve bir yatırımın nihai sahip ya da kontrol sahiplerini belirlemeyi zorlaştırabiliyor.
Avustralyalı düzenleyiciler, açıklama yükümlülüklerini genişleterek, inceleme eşiklerini düşürerek ve kontrol ilişkilerinin daha açık biçimde ortaya konmasını isteyerek karşılık verdi. Politikanın amacı, ticari açıdan sağlam yatırımların önünü açık tutarken stratejik varlıkları ya da verileri yabancı devlet aktörlerinin nüfuzuna sokabilecek işlemleri tespit etmek.
Lityum, kobalt ve nadir toprak elementlerine talep artıyor; bu da mineralleri çıkaran varlıklar ve onları işleyen tesisler için rekabeti kızıştırıyor. Yatırım incelemesi, mülkiyet koşulları ve faaliyetlere ilişkin güvenceler, ekonomik faydalar ile güvenlik riskleri arasındaki dengeyi yönetme araçları.
Süt ürünleri şirketinin satın alınması finansal karmaşıklığı ortaya koydu
Lu Xianfeng’in 2017’de Avustralya’nın en büyük süt ürünleri işletmelerinden biri olan Van Diemen's Land Company’yi satın alması, karmaşık finansman yapılarının madencilik ve teknolojiyle sınırlı olmadığını gösterdi. Avustralya merkezli bir şirket, Çinli ve Avustralyalı kredi kuruluşlarından aldığı birden fazla krediyle satın almayı gerçekleştirdi.
Satın alma, yatırım ve istihdamın korunması vaadi taşıyordu. Daha sonra Çin’de yapılan açıklamalar, alıcının mali durumuna ve işlemi destekleyen borç katmanlarına ilişkin kaygılara yol açtı. Varlığın halka açık bir şirkete bağlı iştirak bünyesine aktarılması girişimi, kârlılık kaygılarını gerekçe gösteren Çinli düzenleyicilerin itirazıyla karşılaştı.
Yatırım incelemeleri genellikle ulusal çıkarları ve belirli sektörlerle bağlantılı riskleri değerlendirirken alıcıların mali durumuna yönelik kontroller daha sınırlı olabiliyor. Süt şirketi örneği, varlık yüksek teknoloji sektörlerinin dışında olsa bile bir işlemin finansman yapısının inceleme sürecini zorlayabileceğini gösterdi.
Karmaşık finansman zincirleri, çapraz garantiler ve ilişkili şirketler arasındaki işlemler uluslararası birleşme ve satın almalarda yaygın. Çapraz garanti, bir şirketin başka bir şirketin borcunu ödemeyi taahhüt etmesi anlamına geliyor. Bu tür düzenlemeler, yurt dışından gelen devlet desteği ya da politika yönlendirmesiyle bir araya geldiğinde ekonomik egemenlik ve dayanıklılığı değerlendirmek için yükümlülükler ve kontrol konusunda daha fazla şeffaflık gerekiyor.
Fortescue mali köprüyü açık tutuyor
Dünyanın en büyük demir cevheri üreticilerinden Fortescue, yaklaşık 2 milyar ABD dolarına karşılık gelen 14,2 milyar yuan tutarında sendikasyon kredisi aldı. Sendikasyon kredisi, tek bir banka yerine bir grup kredi kuruluşu tarafından sağlanıyor.
Kredi beş yıl vadeli ve sabit faiz oranı yüzde 3,8. Kredi verenler arasında Bank of China, ICBC ve önde gelen diğer Çinli ve uluslararası kuruluşlar bulunuyor. Fortescue, bunu bir Avustralya şirketine sağlanan türünün ilk örneği olarak nitelendirdi. Kaynaklar genel şirket ihtiyaçları ve karbonsuzlaşma projelerinde kullanılabilecek.
Fortescue, 2030’a kadar Avustralya’daki faaliyetlerinde Kapsam 1 ve Kapsam 2 emisyonlarını azaltmak için milyarlarca dolar yatırım yapıyor. Kapsam 1, şirketin kendi faaliyetlerinden kaynaklanan emisyonları; Kapsam 2 ise satın aldığı elektrik ve diğer enerjiyle bağlantılı emisyonları kapsıyor. Planlar arasında büyük ölçekli yenilenebilir enerji, ağır ekipmanların elektrifikasyonu ve henüz ilk aşamalarındaki yeşil hidrojen projeleri bulunuyor.
Fortescue’nun yönetim kurulu başkanı Andrew Forrest, finansmanı sanayi dönüşümüne ve Çinli kuruluşlarla daha yakın ortaklıklara destek olarak sundu.
ABD, dünyanın en büyük sanayisi olacak bu alana yatırım yapmaktan geri çekilirken Çin ve Fortescue, küresel yeşil sanayi devrimine öncülük etmek için gereken yeşil teknolojiyi geliştiriyor.
Kredi, temiz teknoloji alanındaki Çin sanayi kapasitesini kaynak üretiminden kaynaklanan emisyonları azaltmaya yönelik Avustralya çabalarına bağlıyor. Yuan cinsinden olması da Çin para biriminin uluslararası şirket finansmanında giderek daha fazla kullanıldığına işaret ediyor.
Çinli kredi kuruluşları yeşil finansmanı büyütmeye ve batarya, güneş enerjisi ekipmanı ve elektrik şebekelerine yönelik tedarik zincirlerini desteklemeye çalışıyor. Avustralyalı maden şirketleri ise yatırımcı ve müşterilerden emisyonlarını azaltma baskısı görüyor. Elektrifikasyon ve yenilenebilir enerji finansmanı, yönetişim, tedarik süreçleri ve teknoloji transferiyle bağlantılı riskler de gözetilerek her iki amaca hizmet edebilir.
Çin’in kredileri Avustralya’nın çok ötesine ulaşıyor
Çinli resmî kredi kuruluşları 2023’te dünya çapında yaklaşık 140 milyar ABD doları kredi sağladı. Bu tutar, Washington’ın sağladığının iki katından fazla ve Dünya Bankası’nınkinden yaklaşık 50 milyar dolar daha yüksekti. Çin en büyük resmî kredi kuruluşu olmayı sürdürürken, mevcut faaliyetlerinin dörtte üçünden fazlası üst orta gelirli ve yüksek gelirli ülkelerdeki projeleri destekledi.
Çin’den resmî sektör kredisi alan ülkeler arasında 200 milyar doları aşan tutarla ABD ilk sıraya çıktı; bu kaynaklar binlerce projeyi ve işlemi destekledi. Avrupa da önemli ölçüde finansman aldı. 2000’li yılların başıyla karşılaştırıldığında düşük gelirli ve alt orta gelirli ülkelerin payı küçülürken orta gelirli ve zengin pazarların payı arttı.
Bu kredilerin büyük bölümü, getiri ve stratejik nüfuz sağlayabilecek varlıkları hedefleyen ticari finansman niteliğinde. Çin’in denizaşırı finansmanının, geleneksel yardımların ve Kuşak ve Yol Girişimi’yle yaygın biçimde özdeşleştirilen gelişmekte olan ülkelerin çok ötesine uzandığını gösteriyor.
Girişimin başlamasından on yıl sonra, yatırımlar ve inşaat sözleşmeleri birlikte hesaplandığında toplam katılım 1 trilyon ABD dolarını aştı. Kuşak ve Yol anlaşmaları 2023’te artarken enerji dönüşümüyle bağlantılı teknoloji, metaller ve madenciliğe daha fazla yöneldi.
Yeşil enerji harcamalarının payı girişimin başlangıcından bu yana en yüksek seviyeye çıkarken elektrik iletimi ve depolama alanlarına ilgi arttı. Yatırımların çoğuna Çinli özel şirketler öncülük etse de büyük inşaat sözleşmelerinde kamu iktisadi teşebbüsleri ağırlığını korudu.
Yurt içi borçlar da hesaba katılması gereken bir unsur
Çin’deki yerel yönetim finansman araçları, yıllarca süren altyapı harcamalarının ardından ağır borç yükleri biriktirdi. Bu kuruluşlar yurt içi yatırımların finansmanına yardımcı oluyor. Ancak zayıflayan bilançolar, hükümet hesapları dışında yeni borçlanmayı sınırlama ve finansmanın daha büyük bölümünü şeffaf yerel yönetim tahvillerine yöneltme çabalarını beraberinde getirdi.
Bu kuruluşların denizaşırı kredilerle doğrudan bağlantıları sınırlı. Yine de yurt içi finansmanı istikrara kavuşturma baskısı, geri ödemesi uzun yıllar alan denizaşırı projelere kredi kuruluşlarının yaklaşımını etkileyebilir; bu durum, nakit akışları daha öngörülebilir ya da stratejik değeri daha yüksek anlaşmaları teşvik edebilir.
Avustralya’nın konumu, güçlü ticari talebi daha sıkı denetimle bir araya getiriyor. Kaynak ve altyapı yatırımları büyümeyi destekleyebilir; kritik işlevler, veriler ve teknolojiler üzerindeki kontrol ise inceleme gerektiriyor. Offshore finansman merkezleri, katmanlı mülkiyet yapıları ve yuanın daha yaygın kullanımı işlemlerin denetlenmesini zorlaştırıyor.
Olası politika adımları arasında nihai mülkiyetin daha iyi açıklanması, ilişkili şirketler arasındaki finansman işlemlerinin daha güçlü biçimde kayıt altına alınması ve gelen yatırımlara ilişkin standartlar konusunda müttefiklerle eşgüdüm yer alıyor. Avustralya’da daha fazla mineral işleme kapasitesi kurmak, katma değerin daha büyük bölümünün ülkede kalmasını sağlayabilir. İhracat pazarlarını ve tedarik zincirlerini çeşitlendirmek, sağlam yatırımlara erişimi korurken yoğunlaşma riskini azaltabilir.
Kritik varlıklara finansman arayan şirketler daha yakından inceleniyor ve daha uzun süreçlerle karşılaşıyor. Güçlü yönetişim, şeffaf hesaplar ve güvenilir ortaklar bu süreci kolaylaştırabilir. Özellikle temiz enerji alanındaki ve daha düşük emisyonla üretilen metallere yönelik yeni tesisler, ulusal önceliklere ve sağlam standartlara uyduklarında daha kolay onay alabilir. İnceleme çerçevesinde başka değişiklikler için herhangi bir tarih açıklanmadı.
Bilinmesi Gerekenler
- Avustralya, 2000-2023 döneminde Çin’den yaklaşık 130 milyar ABD doları, yani kabaca 200 milyar Avustralya doları kredi aldı; ABD ve Rusya’nın ardından üçüncü sırada yer aldı.
- Kredilerin yaklaşık yüzde 77’si doğrudan yabancı yatırımla bağlantılıydı; varlıkların satın alınması ya da inşası için 100 milyar ABD dolarından fazla finansman sağlandı.
- Sanayi, madencilik ve inşaat yaklaşık yüzde 63’lük pay aldı; enerjinin payı yüzde 15, ulaşımınki yüzde 11 oldu.
- Birleşme ve satın almalarla bağlantılı krediler, yatırım incelemesi sıkılaştırıldıktan sonra yılda yaklaşık 3,2 milyar ABD dolarından 850 milyon dolara düştü. Yeni inşaat faaliyetlerinde benzer bir gerileme görülmedi.
- Kritik mineraller, altyapı, veriler ve hassas teknolojiler; finansman kaynakları ve nihai kontrol dâhil olmak üzere yakından inceleniyor.
- Van Diemen's Land Company’nin satın alınması, karmaşık borç yapılarıyla desteklenen devralmaları incelemenin güçlüklerini ortaya koydu.
- Fortescue, şirket ihtiyaçlarını ve karbonsuzlaşma çalışmalarını desteklemek üzere beş yıl vadeli, yüzde 3,8 faizli, yaklaşık 2 milyar ABD doları tutarında 14,2 milyar yuan kredi aldı.
- Çinli resmî kredi kuruluşları 2023’te dünya çapında yaklaşık 140 milyar ABD doları sağladı; bu, daha zengin ekonomilere yönelimin arttığını gösteriyor.
- Avustralya, ticari açıdan sağlam yatırımlara açık kalırken ulusal güvenlikle bağlantılı işlemlere daha sıkı güvenceler uyguluyor.






