Daha fazla işletme açıldı, ancak çoğu kâra geçemedi
Singapur'da Ocak-Ekim 2025 arasında yiyecek içecek sektöründe faaliyet gösteren 2.431 işletme kapandı; kapananların çoğunu yeni işletmeler oluşturdu. Parlamentoda paylaşılan hükûmet verilerine göre kapanan işletmelerin yüzde 63'ü beş yıl veya daha kısa süredir kayıtlıydı. Bu genç işletmelerin yüzde 82'si yıllık vergi beyanlarında hiç kâr açıklamamıştı.
İçindekiler
- Daha fazla işletme açıldı, ancak çoğu kâra geçemedi
- İşletmeler ne kadar hızlı kapanıyor?
- Yeni işletmeler ayakta kalmakta neden zorlanıyor?
- Kira ve personel maliyetleri aynı bütçeyi zorluyor
- Müşteriler daha temkinli harcıyor
- Kapanmalar zincirleri, ünlü restoranları ve yerel favorileri etkiliyor
- Yeni işletmeler rekabeti canlı tutuyor
- Politikalar ve kira tercihleri işletmelerin sürdürülebilirliğini belirliyor
- Catering ve düzenli müşteriler daha istikrarlı gelir sağlıyor
- Tanıdık mekânlar kapanınca mahalleler neler kaybediyor?
- Öne Çıkanlar
Bu veriler, değişen yeme içme ortamının ardındaki mali zorlukları ortaya koyuyor. İşletmeler açılıyor, müşteriler için rekabet ediyor ve güvenilir bir gelir kaynağı oluşturamadan, bazen de bunu başaramadan kapanıyor. Kapanmalar seyyar yemek tezgâhlarından gündelik yeme içme zincirlerine, Michelin yıldızlı bar ve restoranlara kadar uzanıyor.
Singapur aynı on ayda 3.357 yeni işletme kaydetti; bu sayı kapananlardan 926 fazla. Mevcut işletmeciler artan kiralar, yükselen ücretler ve daha temkinli harcamalarla mücadele ederken şehir girişimcileri ve uluslararası markaları çekmeye devam ediyor.
Perakende yiyecek içecek işletmeleri geniş bir yelpazeyi kapsıyor: restoranlar, kafeler, fast food zincirleri, hawker merkezleri, kahvehaneler, pişmiş yemek ve içecek satan tezgâhlar, barlar, catering şirketleri ve paket servis büfeleri. Dolayısıyla baskı, geleneksel restoranların çok ötesine uzanıyor.
10 Kasım 2025 itibarıyla tablo, kırılgan mali yapılarla birlikte süregelen bir yenilenmeye işaret ediyor. Yeni konseptler gelmeye devam ediyor, ancak kârlılık verileri birçok yeni işletmenin cazip bir fikri faturalarını ödeyebilen bir işe dönüştürmekte ne kadar zorlandığını gösteriyor.
İşletmeler ne kadar hızlı kapanıyor?
Singapur'da 2024'te kapanan işletme sayısı şimdiden 3.000'i aşmıştı; bu, yaklaşık 20 yılın en yüksek seviyesine yakındı. 2025 için verilen aylık kapanış sayısı yaklaşık 307. Bu sayı 2024'te 254, 2023 ve 2022'de ise yaklaşık 230'du.
Ancak Ocak-Ekim dönemindeki 2.431 kapanış, ayda yaklaşık 243 kapanışa karşılık geliyor. Bu hesaplama ile belirtilen aylık 307 kapanış arasındaki farkın nedeni açıklanmadı. Her iki rakam da sektördeki işletme devrine ilişkin veriler arasında yer alıyor; ancak on aylık toplam, söz konusu dönem için en net sayıyı veriyor.
Öne çıkan gelişmeler birkaç yıla yayılıyor:
- 2022 ve 2023: Aylık kapanış sayısı ortalama 230 işletme civarındaydı.
- Haziran 2023: Wine RVLT, kurucu ortağı Alvin Goh'a göre zarar etmeye başladı.
- 2024: Aylık ortalama yaklaşık 254 olmak üzere 3.000'den fazla işletme kapandı.
- Haziran 2025: Ramen zinciri Kanada Ya, üç şubesinin ardından Singapur'dan çekildi.
- Ocak-Ekim 2025: Singapur'da 3.357 yeni yiyecek içecek işletmesi kaydedilirken 2.431 işletme kapandı.
- 10 Kasım 2025: Esora'nın kapanması bekleniyordu; Alma by Juan Amador ve Euphoria da kapanacaklarını duyurmuştu.
Yeni işletmeler ayakta kalmakta neden zorlanıyor?
Yeni girişimcileri kendi işinin patronu olma fırsatı ve Singapur'un bir yemek başkenti olarak tanınması cezbediyor. Sektöre giriş engelleri, diğer birçok sektöre kıyasla görece düşük. Küçük bir ekip şirket kurup kira sözleşmesi imzalayabiliyor, personel alabiliyor ve birkaç ay içinde kapılarını açabiliyor.
Hızlıca açılmak ile kâra geçmek aynı şey değil. Giderlerin büyük bölümünü gıda, kira ve iş gücü oluşturuyor; bu da satışların beklentilerin altında kalmasına veya beklenmedik faturalara karşı çok az pay bırakıyor. İşletmeci, ilk müşteriye hizmet vermeden önce bile mekânın düzenlenmesi, ruhsatlar, depozitolar ve pazarlama için ödeme yapmış olabiliyor.
Birçok işletmeci, müşteri trafiği düzenli hâle gelene kadar ne kadar zamana ve paraya ihtiyaç duyacağını hafife alıyor. Satışlar tahminlerin altında kalırsa işletmeyi ayakta tutmak için ayrılan birikimler hızla tükenebiliyor.
Yıllık vergi beyanları, birkaç yoğun haftayı değil, bir mali yılın tamamındaki kârı ölçüyor. Kapanan genç işletmelerin yüzde 82'sinin yıllık kâr açıklamamış olması, birçoğunun sürdürülebilir bir kazanç düzeyine hiç ulaşamadığını veya giderler geliri aşmadan önce yalnızca kısa süreliğine kâr ettiğini düşündürüyor.
Günlük istikrar da başka bir zorluk. Çoğu zaman uzun saatler boyunca haftada altı ya da yedi gün çalışmak, güvenilir rutinler gerektiriyor. Personel değişimi hizmet kalitesini ve yemeklerin niteliğini düşürebiliyor. Düzenli müşteriler olmadan ve müşterilerin işletmeyi tercih etmesi için belirgin bir neden sunulmadan, devam eden faturaları karşılayacak kadar satış yapmak zorlaşıyor.
Kira sözleşmesi devam ederken yaşanan kira veya ücret artışı, mütevazı ölçüde kâr eden bir konsepti bile zarara sürükleyebiliyor. Girişimcinin işletmeyi kurmasına tutku yardımcı olabilir, ancak ayakta kalmak için hızla tekrarlanabilir bir iş modeli oluşturmak ve en başından itibaren maliyetleri kontrol etmek gerekiyor.
Kira ve personel maliyetleri aynı bütçeyi zorluyor
Bazı işletmeciler, sözleşme yenileme döneminde kiraların yüzde 20 ila 49 arttığını ve bunun son 15-20 yılın en sert artışı olduğunu söylüyor. Müşteri trafiği gözde alışveriş merkezleri ve iş bölgelerine geri döndükçe mülk sahiplerinin pazarlık gücü arttı, rağbet gören konumlar yeniden yüksek fiyatlarla kiralanmaya başladı.
Piyasanın daha zayıf olduğu dönemde kira sözleşmesi imzalayan işletmeler, yenileme görüşmelerinde zorluk yaşadı. Sakin günlerde bile ödenmesi gereken kira, gelirlerin zaten düştüğü bir dönemdeki büyük artışı özellikle ağırlaştırıyor.
Diğer büyük baskı unsuru iş gücü. Ücretler yükselirken daha büyük rakipler, az bulunan çalışanları çekmek için çok daha yüksek maaşlar sunabiliyor. Eğitim zaman alıyor ve zorlu bir sektörde personel devri yüksek seyrediyor.
Yabancı işçi istihdam etmek; harçlar, asgari maaş koşulları ve yurt dışından gelen personelin oranını sınırlayan kotalar gibi ek yükümlülükler getiriyor. Harçlar, işverenlerin yabancı işçi çalıştırmak için ödediği ücretlerdir; kotalar ise işe alabilecekleri yabancı çalışan sayısını sınırlar. Bu kurallar birlikte hem personel tercihlerini hem de işletme maliyetlerini etkiliyor.
Singapur Restoranlar Birliği, ciddi bir personel sıkıntısı yaşandığı uyarısında bulunarak yabancı işçi kotalarının yeniden değerlendirilmesini istedi. Satışları düzensiz seyreden küçük işletmeler için personel ihtiyacını karşılarken ücretleri ve diğer istihdam giderlerini ödemek özellikle zor olabiliyor.
Wine RVLT şarap barının kurucu ortağı Alvin Goh, yaklaşık on yılın ardından işletmeyi kapatma kararını şöyle açıkladı:
Haziran 2023'ten beri zarardayız. Kirayı, maaşları ve tedarikçilere yapılacak ödemeleri karşılayabilmek için sürekli cebimizden para koyduk.
Wine RVLT'nin deneyimi, devam eden zararların işletme sahiplerinin kendi paralarıyla karşılanmasının yarattığı baskıyı gösteriyor. Sabit giderler artmaya devam ederken müşteri harcamaları zayıfladığında, işletmenin toparlanmak için pek az alanı kalabiliyor.
Müşteriler daha temkinli harcıyor
Restoran sahipleri, önceki zirvelere kıyasla gelirlerin yaklaşık yüzde 10 ila 30 düştüğünü bildiriyor. Müşteriler daha ucuz yemekleri veya evde yemeyi daha sık tercih ederken bazı keyfî harcamalar seyahat ve diğer deneyimlere kaydı.
Resmî veriler, 2025'in ortalarında restoran gelirlerinin bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla düştüğünü gösterdi. Bu, işletmecilerin anlattığı zayıf ticari tabloyla örtüşüyor. Restoran gelirleri, işletmelere giren satış tutarını ölçüyor; gelirlerdeki düşüş, maaşlar, kira, malzemeler ve diğer faturalar için elde kalan parayı azaltıyor.
Johor Bahru da Singapur sakinlerini Johor Boğazı'nın karşı kıyısına çekiyor. Benzer yemekler orada yüzde 30 ila 40 daha ucuza mal olabiliyor. Bu da bütçelerini daha verimli kullanmaya çalışan haneler için yolculuğu cazip hâle getiriyor.
Singapur'daki işletmeler açısından sınırın öte yanında yemek için harcanan para, aksi hâlde ülkede kalabilecek bir harcama. Woodlands ile Johor Bahru arasında yapılması planlanan Hızlı Ulaşım Sistemi'nin açılmasıyla sınır ötesi yolculukların artması bekleniyor. İşletmeciler, ulaşımın kolaylaşmasının önümüzdeki yıllarda hafta sonu yemeklerini ve dışarıda yeme alışkanlıklarını nasıl etkileyeceğini izliyor.
Kapanmalar zincirleri, ünlü restoranları ve yerel favorileri etkiliyor
Kapananlar arasında uluslararası markalar, Michelin yıldızlı restoranlar, özel kulüpler ve uzun süredir faaliyet gösteren mahalle işletmeleri de bulunuyor. Bu çeşitlilik, baskının farklı fiyat aralıklarına, mutfaklara ve mekân türlerine yayıldığını gösteriyor.
Bazı işletmeler kapanmadan önce uzun yıllar faaliyet gösterdi. Bazılarıysa büyük ilgiyle Singapur'a gelen yeni işletmelerdi. Öne çıkan isimler şöyle:
- Uluslararası zincirler: Burger & Lobster, Raffles Hotel ve Jewel Changi Airport'taki son şubelerini kapattı. Eggslut, 2021'de büyük ses getirerek Singapur'a girdikten sonra son şubesini de kapattı. The Manhattan Fish Market'in son şubesinin kapanmasıyla marka yaklaşık 20 yıllık faaliyetini sonlandırdı.
- Gündelik yeme içme: Kanada Ya, üç ramen şubesiyle faaliyet gösterdikten sonra haziranda Singapur'dan çekildi. Hokkaido Ramen Santouka, tek şubesini 17 yılın ardından kapattı. Güveç ve sukiyaki sunan üst segment Japon restoranı Black Cow, dokuz yıl sonra kapandı.
- Fine dining: Bir Michelin yıldızlı modern Japon restoranı Esora'nın sekiz yılın ardından kapanması bekleniyordu. Michelin yıldızlı Alma by Juan Amador ve Euphoria da kapanacaklarını duyurdu. Poise ve Imbue da sahneden çekildi.
- Kulüpler ve barlar: Özel kulüp 1880, yaklaşık sekiz yılın ardından kapandı. Wine RVLT, dokuz yıllık faaliyetini sonlandırdı.
- Miras ve mahalle işletmeleri: Ka Soh, 86 yıllık geçmişini noktaladı. Dong Fang Hong Sotong Ball Seafood Soup, 45 yılın ardından kapandı. Very Lucky Turtle Soup, sahiplerinin emekliye ayrılmasıyla kapılarını kapattı. Bishan Park'ta bir ailenin işlettiği bistro Burp Kitchen & Bar, 11 yılın ardından faaliyetini sonlandırdı.
Very Lucky Turtle Soup'un kapanış gerekçesi emeklilik olarak açıklanırken Wine RVLT'nin kurucu ortağı uzun süreli mali zararlardan söz etti. Geniş listedeki işletmeler, görece yeni konseptlerden kuşaklar boyunca müşterilerine hizmet veren mekânlara kadar farklı evrelerde bulunuyor.
Tanıdık mahalle mekânlarının ve ünlü restoranların birkaç ay içinde kapanması, insanların nerede yemek yiyip buluştuğunu değiştiriyor. Bunun etkileri restoran sıralamalarının ve rehber kitapların ötesine uzanıyor.
Yeni işletmeler rekabeti canlı tutuyor
Ocak-Ekim dönemindeki 3.357 yeni kayıt, girişimcilerin fırsat görmeye devam ettiğini gösteriyor. Açılan işletmeler kapananları geride bıraktı; bu da çalışanlar, müşteriler ve uygun mekânlar için rekabeti yoğun tuttu.
Uluslararası markalar konseptlerini denemek veya büyümek için Singapur'u tercih etmeyi sürdürüyor. Özellikle güveç ve mala alanında Çin ana karasından gelen işletmeciler hızla yayılırken ABD'den bazı konseptler franchise ortakları aracılığıyla geldi. Yerel gruplar da uygun fiyat odaklı lokantalardan başlı başına birer destinasyon olarak tasarlanan restoranlara kadar farklı mekânlar açıyor.
Özgün bir misafirperverlik anlayışı ve fiyat-performans, müşterileri çekmeye devam ediyor. 2025'te yeni bir mekân açan ve son on yılda birçok projeyi hayata geçiren restoran işletmecisi Jay Gray, güvenini korumasını şöyle açıkladı:
Sanırım Singapur pazarına yeterince inanıyorum. En önemli şey olan misafirperverliğe odaklanırsanız işletmeyi sürdürebileceğinize de inanıyorum.
Belirgin bir kimliği, istikrarlı hizmeti ve makul bir maliyet yapısını bir araya getiren işletmeler büyümeyi sürdürebilir. Ancak COVID-19 kısıtlamalarının gevşetilmesinin ardından yaşanan toparlanma dönemine kıyasla hata payı daha düşük.
Politikalar ve kira tercihleri işletmelerin sürdürülebilirliğini belirliyor
Singapur Restoranlar Birliği'nin yabancı işçi kotalarının gözden geçirilmesi çağrısı, personel politikasını sektörün gündeminin merkezine taşıyor. İşe alım zorluklarının hafiflemesini isteyen işletmecilerin, ülkede ikamet eden çalışanlar için iş kalitesini koruma gereğiyle de karşı karşıya olduğu belirtiliyor.
Mekân maliyetleri de başka bir zor hesap oluşturuyor. Deneyimli işletmeciler genellikle kiranın toplam maliyetlerin yüzde 20'sinin altında kalmasını hedefliyor. Bu, işletme giderlerinin beşte birinden daha azını kiraya ayırmak anlamına geliyor; müşteri trafiğinin en yoğun olduğu merkezî konumlarda bu hedefe ulaşmak zor olabiliyor.
Bazı işletmeler daha küçük mekânları, binaların ikinci katlarındaki birimleri veya yerinde yemek ile teslimatın bir arada sunulduğu modelleri tercih ediyor. Bu yaklaşımlar, müşterilere birden fazla kanaldan ulaşırken mekân giderlerini daha yönetilebilir düzeye çekmeyi amaçlıyor.
Bazı mülk sahipleri, seçili durumlarda gelirden pay alınan düzenlemeleri ve daha kısa süreli taahhütleri değerlendiriyor. Gelir paylaşımlı modelde mülk sahibine yapılacak ödemenin en azından bir bölümü işletmenin kazancına bağlanıyor. Kiracıların ve mülk sahiplerinin pazarlık gücü alışveriş merkezlerine ve bölgelere göre değişmeye devam ediyor.
Teknoloji ve eğitim, personel ihtiyacını yönetmenin başka bir yolunu sunuyor. Sipariş kioskları, masada QR kodla ödeme, merkezî mutfaklar ve daha kısa menüler hizmet kalitesini düşürmeden gereken iş yükünü azaltabiliyor. Dijital araçlar ve beceri geliştirme için hükûmet destek programları bulunuyor; bunlardan erken yararlanan işletmeciler personel sayılarını genellikle daha etkili yönetiyor.
Merkezî mutfak, aynı hazırlık işlerini her şubede tekrarlamak yerine tek bir yerde topluyor. Bu tür değişiklikler, ayakta kalabilecek bir işletmenin baskılara direnmesine yardımcı olabilir; ancak temel konseptin yine de yeterli sayıda müşteri çekmesi ve gelir ile gider arasında işleyen bir denge kurması gerekiyor.
Catering ve düzenli müşteriler daha istikrarlı gelir sağlıyor
Etkinlikler ve kurumsal müşterilerden gelen taleple desteklenen catering sektörü, 2025'in ikinci çeyreğinde yüzde 17,8 büyüdü. Bu durum bazı restoranlara yemek salonlarının ötesinde gelir elde etme fırsatı sundu.
Daha az müşteri mekânda yemek yediğinde satışları dengelemek için bazı işletmeciler artık kaynaklarını catering ve teslimata ayırıyor. Merkezî mutfaklar, hazırlığı tek yerde toplayıp şubelerde yinelenen işleri azaltarak bu yaklaşımı destekleyebiliyor.
Ayakta kalmayı başaran işletmeler kira sözleşmelerine ve konum riskine yakından dikkat ediyor. İsrafı ve ürün çeşitliliğinden kaynaklanan değişkenliği azaltmak için menülerini sınırlı tutuyor, kolay tanınan bir marka oluşturuyor ve düzenli müşterilerden oluşan bir topluluk geliştiriyor.
Yemek hazırlama ve müşterilere hizmetten ödemelerin ve hesapların tutarlılığını kontrol etmeye kadar çalışma gününün her aşamasında güvenilir rutinler önem taşıyor. Bu sistemler, farklı vardiyalarda tutarlı kaliteyi korumaya yardımcı oluyor.
Pazarlama ve sadakat çalışmaları da daha hedefli hâle geliyor. Önceden sipariş verme teşvikleri, sakin saatlere özel menüler ve yakındaki işletmelerle ortaklıklar, restoranın kimliğini korurken boş kapasitenin doldurulmasına yardımcı olabiliyor.
Haneler harcamalarını kısmaya çalışırken fiyat-performans güçlü bir çekim unsuru. İstikrar da önemli: Ne bekleyeceğini bilen müşterilerin geri dönme olasılığı daha yüksek; bu da işletmenin her yeni müşteriyi çekmek için harcaması gereken tutarı azaltıyor.
Tanıdık mekânlar kapanınca mahalleler neler kaybediyor?
Kafeler, hawker merkezleri ve gündelik yeme içme mekânları ev ve iş yeri dışında buluşma alanları olarak hizmet veriyor. Bazen üçüncü mekânlar olarak adlandırılan bu yerlerde insanlar gayriresmî biçimde bir araya geliyor ve gündelik bağlarını sürdürüyor.
Köklü bir tezgâh veya mahalle restoranı kapandığında müşteriler bir menüden fazlasını kaybediyor. Buluşmak için tanıdık bir mekânı da yitirebiliyorlar. Özgün işletmeler ortadan kalktıkça şehrin yemek kültürüne ilişkin belleği de daralıyor.
Ekonomik koşulların zorlaşmasının, maliyetleri daha fazla şubeye yayabilen ve otomasyondan yararlanabilen büyük zincirlerin ve standart konseptlerin lehine işlemesi kaygı yaratıyor. Bağımsız işletmeciler, kira ve ücretlerdeki aynı artışları karşılamakta daha fazla zorlanabiliyor.
Zincirler hanelere uygun fiyatlarla kaliteli yemek de sunabiliyor; yeni konseptler çeşitliliği artırabiliyor. Singapur'un önündeki zorluk, bu yenilenmeyi sürdürürken yeme içme ortamını farklı kılan miras işletmelerini ve bağımsız girişimcileri de korumak.
Kapanış ve açılış rakamları değişimin iki yönünü de gösteriyor. Binlerce yeni girişimci denemeye devam ederken binlerce işletme de faaliyetini sonlandırıyor. Mali baskı işletmecileri etkiliyor, ancak mekânların değişen dağılımı çevrelerindeki toplulukların gündelik yaşamını da şekillendiriyor.
Öne Çıkanlar
- Singapur'da Ocak-Ekim 2025 arasında yiyecek içecek sektöründe 2.431 işletme kapandı, 3.357 yeni işletme kaydedildi.
- Kapanan işletmelerin yüzde 63'ü beş yıl veya daha kısa süredir kayıtlıydı. Bu gruptakilerin yüzde 82'si vergi beyanlarında hiç yıllık kâr açıklamamıştı.
- 2025 için belirtilen aylık kapanış sayısı 307'ydi. Bu sayı 2024'te 254, 2023 ve 2022'de yaklaşık 230'du. On aylık toplam, ayda yaklaşık 243 kapanışa karşılık geliyor.
- Bazı işletmeciler kiralarda yüzde 20 ila 49 artış, gelirlerde ise önceki zirvelere kıyasla yaklaşık yüzde 10 ila 30 düşüş bildirdi.
- Yükselen maaşlar, personel sıkıntısı, yabancı işçi harçları, maaş koşulları ve kotalar baskıyı artırdı. Singapur Restoranlar Birliği kotaların yeniden değerlendirilmesini istedi.
- Johor Bahru'daki yemekler, Singapur'daki benzer seçeneklere kıyasla yüzde 30 ila 40 daha ucuza mal olabiliyor ve harcamaları sınırın öte yanına çekiyor.
- Kapanmalar uluslararası zincirleri, Michelin yıldızlı restoranları, barları, özel kulüpleri, köklü lokantaları ve mahalle işletmelerini etkiledi.
- Etkinlikler ve kurumsal taleple desteklenen catering sektörü, 2025'in ikinci çeyreğinde yüzde 17,8 büyüdü.
- İşletmeciler kira sözleşmelerini dikkatle yöneterek, menüleri sınırlı tutarak, teknolojiden ve merkezî mutfaklardan yararlanarak, düzenli müşterileri elde tutmaya çalışarak maliyetleri kontrol ediyor.






