ASEAN’ın Nükleer Planları 2030’lu Yılları Hedeflerken Singapur Temkinli

12 dakikalık okuma
ASEAN’ın Nükleer Planları 2030’lu Yılları Hedeflerken Singapur Temkinli

Nükleer Hedefler İlerliyor, Kamuya Açık Ayrıntılar Geride Kalıyor

Hükümetler 2030’lu yıllarda elektrik üretimine başlamayı tartışırken Singapur, Güneydoğu Asyalı komşularının nükleer santral kurma yolunda ne kadar ilerlediğini henüz doğrulayamıyor. Enerji ve Bilim ve Teknolojiden Sorumlu Bakan Tan See Leng, parlamentoda yaptığı açıklamada yetkililerin bölgesel planları değerlendirmek için kamuya açık sınırlı bilgileri Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) dahil uluslararası ortaklardan gelen bilgilerle karşılaştırdığını söyledi.

İçindekiler
  1. Nükleer Hedefler İlerliyor, Kamuya Açık Ayrıntılar Geride Kalıyor
  2. Singapur Ülkedeki ve Bölgedeki Hazırlıkları İnceliyor
  3. İnşaat Öncesinde Ülkelerin Hazırlaması Gerekenler
  4. Endonezya ve Filipinler Birden Fazla Tasarımı Değerlendiriyor
  5. Vietnam, Malezya ve Tayland Farklı Öncelikler Belirliyor
  6. Reaktör Seçenekleri Arasındaki Farklar
  7. Güvenlik, Atık ve Eğitim Kamu Güvenini Belirliyor
  8. Finansman Uzun İnşaat Takvimlerine Uymalı
  9. Ortak Şebekeler Nükleer Enerji Arzını Destekleyebilir
  10. Singapur’un Kararı Yerel Koşullara Bağlı
  11. Bilinmesi Gerekenler

7 Kasım 2025 itibarıyla önerilen takvimler birkaç ülkeyi kapsıyor: Filipinler yaklaşık 2032’de nükleer enerji üretmeyi, Endonezya 2030’ların başı ile ortası arasında ilk santralini devreye almayı, Malezya elektrik üretim karmasına en erken 2031’de nükleer enerjiyi dahil etmeyi, Vietnam ise 2030 ile 2035 arasında nükleer enerji geliştirme çalışmalarına dönmeyi hedefliyor. Kesin teknoloji tercihleri, ayrıntılı proje açıklamaları ve net inşaat takvimleri ise sınırlı.

Ekonomiler büyüyüp dijital altyapı genişledikçe ASEAN’da elektrik talebinin 2050’ye kadar üç katına çıkması bekleniyor. 2022’de bölgenin elektriğinin yaklaşık üçte ikisi kömür ve gazdan, yaklaşık üçte biri ise yenilenebilir kaynaklardan sağlandı. Daha düşük emisyon ve daha güvenli enerji arzı isteyen hükümetler bu nedenle nükleer enerjiyi değerlendiriyor. Bölgesel çalışmalar ASEAN Enerji İşbirliği Eylem Planı’nın desteğiyle yürütülüyor.

Dr. Tan, Endonezya’nın uzak bölgelerindeki yerler de dahil olmak üzere bazı ülkelerin olası santral sahalarını gündeme getirdiğini söyledi. Singapur, kendi nükleer enerji çalışmalarını yürütürken bu planları ve risklerini izliyor. Ülke, bu teknolojiyi kullanma konusunda henüz karar vermiş değil.

Temel mesele, hükümetlerin hedeflerini uygun sahalara, yetkin düzenleyici kurumlara, eğitimli çalışanlara ve finansmana sahip projelere nasıl dönüştüreceği. Yatırımcılar ve komşu ülkeler şu anda neyin inşa edileceği, nerede işletileceği ve ne zaman elektrik sağlamaya başlayacağı konusunda sınırlı bilgiye sahip.

Reklam

Singapur Ülkedeki ve Bölgedeki Hazırlıkları İnceliyor

Singapur, komşu ülkelerin programlarına ilişkin daha net bir tablo oluşturmak için uluslararası işbirliğinden yararlanıyor. Dr. Tan, tek bir açıklamaya dayanmak yerine kamuya açık kısıtlı bilgileri uluslararası kuruluşlardan gelen bilgilerle karşılaştıran bir değerlendirme sürecini anlattı.

Enerji Piyasası Kurumu, Singapur’un daha düşük karbon emisyonlu elektrik stratejisinin bir parçası olarak ileri nükleer teknolojileri değerlendiriyor. Ulusal Çevre Ajansı ise nükleer faaliyetlerin güvenliğini ve hesap verebilirliğini sağlamaya yönelik denetimleri inceliyor.

Birleşik Krallık merkezli mühendislik şirketi Mott MacDonald, suyla soğutulan küçük modüler reaktörleri (SMR) ve çeşitli IV. Nesil tasarımları kapsayan teknik bir çalışma yürütüyor. IV. Nesil, geleneksel santrallerden farklı soğutucular, çalışma sıcaklıkları veya yakıt çevrimleri kullanan ileri reaktör konseptlerini ifade ediyor.

Dr. Tan, komşu ülkelerin ileri tasarımları seçmesi halinde Singapur’un hazırlık düzeyinin muhtemelen onlarınkiyle aynı seviyede olacağını belirtti. Ülke, bu teknolojilerin kendi koşullarına uygun olup olmadığını değerlendirirken kapasitesini de geliştiriyor.

İnşaat Öncesinde Ülkelerin Hazırlaması Gerekenler

Malezya, Endonezya ve Vietnam’da tıp, malzeme bilimi ve eğitim amacıyla kullanılan araştırma reaktörleri bulunuyor. Bu tesisler arasında Malezya’daki Triga Puspati reaktörü, Endonezya’nın Serpong, Bandung ve Yogyakarta’daki reaktörleri ve Vietnam’daki Da Lat reaktörü yer alıyor. Elektrik üretmek üzere bir santral kurmak ise daha kapsamlı bir program gerektiriyor.

IAEA’nın Kilometre Taşları Yaklaşımı, erken değerlendirmeden yaygınlaştırmaya uzanan ve beş aşamada tanımlanan bir yol haritası sunuyor. Hükümetlerin, altyapının on dokuz başlığındaki çalışmaları eşgüdümlemek üzere Nükleer Enerji Programı Uygulama Kuruluşu kurması gerekiyor.

Değerlendirme aşaması genellikle iki ila üç yıl, hazırlık aşaması üç ila beş yıl, uygulama aşaması ise yedi ila sekiz yıl sürüyor. Bu süreler, açıklanan başlangıç tarihinin reaktörün kendisinin yanı sıra kurumlar, düzenlemeler ve inşaat alanındaki ilerlemeye de bağlı olduğunu gösteriyor.

Bölgesel programlar farklı hızlarda ilerliyor. Açıklanan hedefler ve gözden geçirme tarihleri şu takvimi ortaya koyuyor:

  • 2030-2035: Vietnam, Ninh Thuan 1 ve 2 projelerini planlıyor.
  • En erken 2031: Malezya, elektrik üretim karmasına nükleer enerjiyi dahil etmeyi değerlendiriyor.
  • 2032 civarı: Filipinler ilk nükleer enerji üretimini hedefliyor. Endonezya’daki bağımsız bir geliştirici de bu tarihlerde işletmeye başlamayı amaçlıyor.
  • 2030’ların başı ile ortası: Endonezya ilk nükleer santralini devreye almayı görüşüyor.
  • 2030’ların sonu: Tayland küçük modüler reaktörleri araştırıyor.
  • 2026: Vietnam, Bütünleşik Nükleer Altyapı İncelemesi’ne hazırlanıyor.
Reklam

Endonezya ve Filipinler Birden Fazla Tasarımı Değerlendiriyor

Endonezya, iki santrale bölünmüş toplam 500 megavatlık başlangıç düzeyinde bir nükleer program açıkladı. Seçenekler arasında küçük modüler reaktörler ve adalardan oluşan ülkeye uygun olabilecek yüzer santraller bulunuyor. Ülkenin elektrik şirketi ABD ve Japonya’dan ortaklarla işbirliği olanaklarını araştırdı.

Bağımsız geliştiriciler erimiş tuz kullanan reaktörler ve yüzer üniteler önerdi; geliştiricilerden biri yaklaşık 2032’de işletmeye başlamayı hedefliyor. Endonezya, olası santral sahalarının sayısının arttığını da bildiriyor ve araştırma reaktörlerini işletme konusunda onlarca yıllık deneyime sahip. Elektriğinin büyük bölümü hâlâ fosil yakıtlardan sağlanıyor. Talep arttıkça nükleer enerji geliştirilmesi, daha düşük karbon emisyonuyla kesintisiz elektrik sağlayabilir.

Filipinler, 2032 civarında ilk santralini kurmak için gerekli politikaları hayata geçiriyor. Uzun vadeli planı, yüzyıl ortasına kadar birkaç gigavatlık nükleer kapasiteye ulaşmayı hedefliyor. Milletvekilleri bağımsız bir düzenleyici kurum için yasal çerçeveyi ilerletirken yetkililer, uzak bölgelere hizmet verebilecek küçük modüler reaktörler, mikroreaktörler ve yüzer ünitelerin tedarikçileriyle temas kurdu.

Manila, atıl durumdaki Bataan tesisini yeniden kullanma olasılığını da değerlendiriyor. Malampaya gaz sahasındaki üretimin düşmesi, gelecekteki elektrik arzına ilişkin kararları acil hâle getiriyor.

Filipinler Enerji Bakanlığı, ilk nükleer projelere açık piyasa erişimi ve fiyatlandırma kuralları sağlamak için önlemler açıkladı. Geliştiricilerin finansman sağlayabilmesi için elektriği nasıl satabileceklerini ve fiyatların nasıl belirleneceğini bilmeleri gerekiyor.

Vietnam, Malezya ve Tayland Farklı Öncelikler Belirliyor

Vietnam, 2030’lu yıllarda kömürün yerini alacak kaynaklar ararken daha önce durdurduğu nükleer enerji programını yeniden gündeme aldı. Mevcut planlarda Ninh Thuan 1 ve 2 sahaları 2030-2035 döneminde yer alıyor; bu projelerin birkaç bin megavat kapasite sağlaması ve 2050’ye kadar daha da genişletilmesi öngörülüyor.

Vietnam, 2026’da yapılacak Bütünleşik Nükleer Altyapı İncelemesi’ne hazırlanıyor ve Asya, Avrupa ile Kuzey Amerika’dan deneyimli ortaklarla çalışıyor. Amaç, inşaat kararı almadan önce kurumları güçlendirmek ve çalışanları eğitmek.

Malezya, 2050’ye kadar net sıfır emisyona ulaşma ve sanayi ile büyüyen veri merkezi sektörüne güvenilir elektrik sağlama hedefleri doğrultusunda nükleer enerjiyi değerlendiriyor. Politika yapıcılar, nükleer enerjinin elektrik üretim karmasına en erken 2031’de dahil edilmesini görüştü. Mevcut çalışmalar ön fizibilite değerlendirmelerini, yasal çerçeveleri ve halkla diyaloğu kapsıyor.

Malezya ayrıca uluslararası kıyaslama çalışmalarına hazırlanıyor ve denetim kapasitesini geliştiriyor. Nükleer enerji destekçileri, daha düşük karbon emisyonlu kesintisiz elektrik sağlanacağını ve küçük modüler reaktörlerin başlangıçtaki mali taahhüdü azaltabileceğini belirtiyor. Eleştirmenler ise atık, güvenlik ve maliyet konularına dikkat çekerek ölçülü bir yaklaşım ve güçlü şeffaflık çağrısı yapıyor.

Reklam

Tayland, 2030’ların sonu için küçük modüler reaktörleri değerlendiriyor. Enerji planlarında, karbon nötrlüğüne yönelik daha kapsamlı geçişin parçası olarak bu ünitelerden yaklaşık 600 megavatlık kapasite öngörülüyor. Bangkok uluslararası işbirliği programlarına katıldı ve takvimini esnek tutarken düzenleme kapasitesini geliştiriyor.

Singapur, güvenlik ve maliyet koşullarına bağlı olarak küçük modüler reaktörlerin 2050’ye kadar elektriğinin yaklaşık yüzde 10’unu sağlayıp sağlayamayacağını inceliyor. Kamboçya ve Myanmar ise yalnızca ilk adımları attı. ASEAN genelinde bakanlar, en iyi uygulamaların paylaşılması ve güvenlik önlemlerinin uyumlaştırılması için bölgesel bir hazırlık çerçevesini görüştü.

Reaktör Seçenekleri Arasındaki Farklar

Suyla soğutulan büyük, geleneksel reaktörler yüksek miktarda ve kesintisiz elektrik üretir; birçok ülkede uzun işletme geçmişine sahiptir. Birden fazla güvenlik katmanı bulunan basınçlı su veya kaynar su sistemleri kullanırlar. Böylece sistemlerden biri arızalanırsa diğeri koruma sağlayabilir. Tasarımları kanıtlanmış olsa da inşaatları karmaşıktır.

İleri tasarımlar, daha fazla esneklik ve farklı yakıt çevrimleri sunarken eşit ya da daha yüksek güvenlik sağlamayı amaçlıyor. IV. Nesil konseptleri arasında yüksek sıcaklıkta gaz, erimiş tuz, sodyum ve kurşunla soğutulan sistemler bulunuyor. Bazıları, elektrik üretiminin yanı sıra endüstriyel ısı ve hidrojen üretimine uygun sıcaklıklara ulaşacak şekilde tasarlanıyor.

Birçok ileri tasarım pasif güvenlik özellikleri kullanıyor. Bu sistemler pompalara bağlı olmak yerine yerçekimi ve sıcaklık değiştikçe akışkanın hareket etmesi anlamına gelen taşınım gibi doğal kuvvetlerden yararlanıyor. Hem geleneksel hem de ileri reaktörler, projelerin bütçe ve takvimlerine bağlı kalması hâlinde iklim hedeflerini destekleyebilir.

Küçük modüler reaktörler genellikle ünite başına 50 ila 300 megavat üretir. Fabrikalarda imal edilmeleri, ardından sahaya taşınıp monte edilmeleri için tasarlanırlar. Geliştiriciler daha kısa inşaat süreleri, her bir ünite için daha düşük finansman ihtiyacı ve orta büyüklükteki şebekelere daha kolay entegrasyon hedefliyor.

Elektrik talebi arttıkça işletmeciler aşamalı olarak yeni modüller ekleyebilir. İlk projeler, bir tasarımın ilk kez inşa edilmesinden kaynaklanan risklerle karşı karşıya. Standartlaşma ve tekrarlanan inşaatlardan kazanılan deneyim zamanla maliyetleri düşürebilir.

Yüzer nükleer santrallerde reaktörler bu amaçla yapılmış gemi veya mavnalara yerleştirilir ve kıyı yakınlarında demirlenir. Adalara, limanlara ve sanayi bölgelerine elektrik sağlayabilir; yakıt ikmali veya bakım için başka bir yere taşınabilirler. Geliştiriciler bu yaklaşımın arazi ihtiyacını azalttığını ve devreye alma sürecini hızlandırabileceğini savunuyor.

Reklam

Düzenleyici kurumların deniz güvenliğini, acil durum planlamasını ve çevrenin korunmasını yine de değerlendirmesi gerekir. İleri reaktörler, sudaki tuzu gideren arıtma işlemi olan tuzdan arındırmayı ve endüstriyel süreçler için ısı sağlamayı da destekleyebilir. Elektriğin yanında bu hizmetleri sunmak projelerin ekonomik açıdan uygulanabilirliğini artırabilir.

Güvenlik, Atık ve Eğitim Kamu Güvenini Belirliyor

ASEAN’ın sismik açıdan aktif bir bölgede yer alması, nükleer planlamada saha seçimini ve mühendisliği kritik hâle getiriyor. Reaktörlerin katı sismik standartları karşılaması ve sağlam acil durum düzenlemelerine sahip olması gerekiyor. Yeni tasarımlar, ağır kazaların meydana gelme olasılığını azaltmak için pasif sistemleri daha basit yerleşimlerle birleştiriyor.

Kullanılmış nükleer yakıtın uzun süre yönetilmesi gerekiyor. Çoğu ülke, yakıtın önce havuzlarda soğutulduğu, ardından santral sahasında onlarca yıl kuru depolama kaplarında tutulduğu ve sonunda güçlü güvenlik önlemlerine sahip korunaklı tesislerde bir araya getirildiği bir süreç izliyor.

Bazı tedarikçiler yakıtı geri almayı veya yeniden işlemeyi teklif ederek reaktörü işleten ülkenin yükünü azaltabilir. Ancak hükümetlerin atık yönetiminin her aşaması için açık yasalara, finansmana ve kamu denetimine ihtiyacı var.

Çalışanlar da uygulamaya dönük bir gereklilik. Santral işletmecileri, düzenleyiciler ve acil durum ekipleri geliştirilmesi zaman alan uzmanlık becerilerine ihtiyaç duyuyor. Bölgesel tahminlere göre, kapsamlı nükleer programlar için gereken çalışan sayısında binlerce kişilik açık bulunuyor.

Deneyimli işletmecilerle ortaklıklar, burslar ve bölgesel eğitim merkezleri bu iş gücünün yetişmesine katkı sağlayabilir. Kamu güveni, güvenlik önlemlerinin sürdürülmesine ilişkin maliyetlerin yanı sıra güvenlik ve atık konularında inandırıcı denetime ve açık tartışmaya da bağlı.

Finansman Uzun İnşaat Takvimlerine Uymalı

Büyük reaktörler milyarlarca dolarlık yatırımlar, uzun geri ödeme sürelerine sahip krediler ve istikrarlı hükümet politikaları gerektiriyor. Küçük ünitelerin de güvenilir inşaat bütçelerine ve üretecekleri elektriğin alıcı bulacağına dair güvenceye ihtiyacı var.

ABD’de öne çıkan bir küçük modüler reaktör programında, iptal edilmeden önce öngörülen elektrik fiyatı megavat saat başına yaklaşık 55 dolardan 89 dolara yükseldi. Megavat saat başına 34 dolar, yani yaklaşık yüzde 62’lik bu artış, ilk maliyet tahminlerinin ne ölçüde değişebileceğini gösteriyor.

IAEA’da enerji ekonomisti olan Brianna Lazerwitz, yatırımcıların geliştirme riskleri, uzun takvimler ve karmaşık sorumluluk kurallarının bir arada olduğu bir ortamla karşı karşıya kaldığı uyarısında bulundu. Bu kaygıların nükleer yatırımları nasıl etkilediğini şöyle anlattı:

Nükleer projeler, diğer büyük altyapı projelerine kıyasla yatırımcılar açısından kendilerine özgü riskler taşıyor.

Reklam

Bölgede görüşülen öneriler arasında çok taraflı kalkınma bankalarını projelere erken aşamada dahil etmek, geliştirme çalışmalarını aşamalara bölmek ve veri merkezleri ile sanayi parkları gibi büyük tüketicilerden elektrik alım taahhüdü almak bulunuyor. Açık ve bağımsız düzenlemeler de yatırımcıların algıladığı riskleri azaltabilir.

Daha fazla hükümet net sıfır emisyon stratejilerine nükleer enerjiyi dahil ettikçe yatırımcıların ilgisi artıyor. Küresel bir finansörler grubu, nükleer kapasitenin 2050’ye kadar üç katına çıkarılması çağrısında bulundu.

ASEAN enerji bakanları, ülkelerin ilerlemelerini değerlendirmelerine ve kurumlarını hazırlamalarına yardımcı olmak üzere ASEAN Nükleer Enerjiye Hazırlık Çerçevesi’ni de duyurdu. Sınırları aşan elektrik şebekelerine yönelik yeni finansman girişimleri, elektriğin ihtiyaç duyulan yerlere aktarılmasına yardımcı olarak nükleer enerjinin sisteme entegrasyonunu destekleyebilir.

Ortak Şebekeler Nükleer Enerji Arzını Destekleyebilir

Laos-Tayland-Malezya-Singapur Elektrik Entegrasyon Projesi, birden fazla ulusal sınır arasında elektrik ticaretinin mümkün olduğunu gösterdi. Laos’tan gelen hidroelektrik, Tayland ve Malezya üzerinden Singapur’a ulaşıyor.

Bölge bakanları, planlanan on sekiz ASEAN Elektrik Şebekesi bağlantısından dokuzunun tamamlandığını ve 10 gigavattan fazla kapasite sağlandığını belirtiyor. Buna göre planlanan bağlantıların yarısı tamamlandı. Kapasite hedefi 2030’a kadar 25 gigavat.

Malezya Başbakan Yardımcısı Fadillah Yusof, Laos-Tayland-Malezya-Singapur projesinin daha geniş çaplı elektrik ticareti için uygulanabilir bir iş modeli sunduğunu söyledi. Modelin kapsamını şöyle anlattı:

Bu iş modeli, ASEAN Elektrik Şebekesi çerçevesinde tüm ASEAN ülkelerine yaygınlaştırılabilir.

Fadillah, paylaşılan şebekelerin talebin zirve yaptığı veya üretimin düştüğü dönemlerde komşuların birbirine destek olmasını sağlayarak enerji güvenliğini artırdığını söyledi. Nükleer santraller açısından daha geniş ve bağlantılı bir sistem, kesinti veya bakım sırasında destek sağlayabilir; güneş ve rüzgâr enerjisi üretimi artarken elektrik arzının eşgüdümüne yardımcı olabilir.

Nükleer reaktörler, gündelik talebi karşılayan sürekli arz olan baz yük elektriği sağlayabilir. Ülkeler arasındaki bağlantılar, bu üretimin daha geniş bir pazara sunulmasını sağlarken işletmecilere arz ve talebi dengelemede daha fazla seçenek verir.

Singapur’un Kararı Yerel Koşullara Bağlı

Singapur’un kullanılabilir arazisi ve rüzgâr kaynakları sınırlı. Çatı güneş enerjisinden mümkün olan en yüksek ölçüde yararlanılsa bile elektrik talebinin yalnızca bir bölümü karşılanabilir. İthalat anlaşmaları ülkenin ihtiyaçlarını karşılamaya yardımcı oluyor. Uzun vadeli güvenlik ise ülke içinde veya sınır yakınında güvenilir ve daha düşük karbon emisyonlu elektriğe ihtiyaç duyulduğuna işaret ediyor.

Reklam

İleri küçük modüler reaktörler, daha az alana ihtiyaç duymaları, pasif güvenlik özellikleri içerebilmeleri ve Singapur’un şebekesine uyabilecek olmaları nedeniyle değerlendirilen seçeneklerden biri. Ülkenin 2012’deki ön fizibilite çalışması, eski nükleer santrallerin nüfus yoğunluğu yüksek bir şehir devleti için uygun olmadığı sonucuna varmıştı. Yeni tasarımlar incelenen seçenekleri değiştirdi.

Mevcut değerlendirmeler, elektrik ithalatının ve ASEAN Elektrik Şebekesi’nin rolünün yanı sıra santral sahalarını, acil durum planlamasını, atık yönetimini ve sigortayı kapsıyor. Yetkililer teknik kapasiteyi geliştiriyor, halkla iletişim kuruyor ve uluslararası ortaklarla yakın temasını sürdürüyor.

IAEA Genel Direktörü Rafael Mariano Grossi, yakın tarihli bir ziyaretinde Singapur’un karar verdikten sonra hızla ilerlemesini sağlayacak teknik uzmanlığa ve kurumlara sahip olduğunu söyledi. Nükleer enerjiyi ülke açısından neden önemli gördüğünü şöyle anlattı:

Singapur, nükleer enerjiye ihtiyaç duyan bir ülkenin en ideal örneği olabilir.

Singapur’un kararı yerel koşullardaki güvenlik, güvenilirlik, karşılanabilirlik ve çevresel performansa bağlı olacak. Hükümet, ileri reaktörlerin yararları ve riskleri hakkında düzenli bilgilendirme yapılacağını ve halkla diyaloğun süreceğini belirtiyor.

Bilinmesi Gerekenler

  • Singapur nükleer enerji kullanma kararı almadı ve komşu ülkelerin programlarının olgunluk düzeyini henüz doğrulayamıyor.
  • ASEAN’da elektrik talebinin 2050’ye kadar üç katına çıkması bekleniyor. 2022’de elektriğin yaklaşık üçte ikisi kömür ve gazdan sağlandı.
  • Hedefler arasında Malezya için en erken 2031, Filipinler için 2032 civarı, Endonezya için 2030’ların başı ile ortası, Vietnam için 2030-2035 ve Tayland için 2030’ların sonu yer alıyor.
  • Vietnam, 2026’da yapılacak uluslararası nükleer altyapı incelemesine hazırlanıyor.
  • Daha büyük geleneksel santrallerin yanı sıra küçük modüler ve yüzer reaktörler de değerlendiriliyor.
  • Finansman, güvenlik, atık yönetimi, düzenlemeler ve eğitimli çalışanlar, inşaat ve işletme için temel gereklilikler arasında.
  • Planlanan on sekiz ASEAN Elektrik Şebekesi bağlantısından dokuzu tamamlandı. Kapasite 10 gigavatı aştı; 2030 hedefi 25 gigavat.
  • Singapur, güvenlik ve maliyet koşullarına bağlı olarak küçük modüler reaktörlerin 2050’ye kadar elektriğinin yaklaşık yüzde 10’unu sağlayıp sağlayamayacağını inceliyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir