Muazzam bir mineral kaynağı, çözüme kavuşmamış bir tercih
Cook Adaları, yetkililerin deniz tabanında milyarlarca metrik ton mineral nodül bulunduğunu tahmin ettiği, yaklaşık 2 milyon kilometrekarelik bir okyanus alanı üzerinde hak sahibi. Bu yataklar, ABD ve Çin’in bilimsel ve teknik iş birliği için sunduğu rekabetçi teklifleri beraberinde getirdi; küçük bir Pasifik ülkesini kaynaklar, uluslararası kurallar ve nüfuz mücadelesinin merkezine yerleştirdi.
İçindekiler
- Muazzam bir mineral kaynağı, çözüme kavuşmamış bir tercih
- Bu sular neden ilgi çekiyor?
- Washington araştırmayı ruhsat girişimiyle birleştiriyor
- Çin araştırma ve eğitim yoluyla iş birliğini geliştiriyor
- Deniz tabanında yetki kimde?
- Madencilik okyanus tabanını nasıl etkiler?
- Araştırmalar yaşamı ve bilgi eksikliklerini ortaya koyuyor
- Cook Adalıları geliri okyanusu korumayla tartıyor
- Ticari gerekçe yatakların varlığından fazlasına bağlı
- Şekillenmekte olan kararlar
- Özet
25 Ekim 2025 itibarıyla ülkede deniz tabanı madenciliği yasak. Üç işletmeci arama ruhsatına sahip; ikisinin ABD ile bağlantısı var, biri ise Cook Adaları’na ait. Bu işletmecilerin çalışmaları, okyanus tabanını araştırmak ve çıkarımın uygulanabilir olup olmadığını incelemekten ibaret. Hiçbir yerde ticari çıkarım başlamadı ve Uluslararası Deniz Yatağı Otoritesi henüz madencilik ruhsatı vermedi.
İlginin odağında, yüzeyin binlerce metre altında dağınık halde bulunan ve yaklaşık patates büyüklüğündeki kayaçlar var. Polimetalik nodül adı verilen bu oluşumlar kobalt, nikel, manganez, bakır ve eser miktarda nadir toprak elementi içeriyor. Bu malzemeler elektrikli araçlarda, elektrik depolamada, ileri elektronik ürünlerde ve savunma sistemlerinde kullanılıyor. Talebin artması ve karadaki yataklar üzerindeki baskı, okyanus tabanını daha fazla gündeme taşıdı.
Washington araştırma ve haritalandırma çalışmalarını finanse ederken Pekin, bilim, eğitim ve teknolojiyi kapsayan resmî bir iş birliği programı oluşturdu. İki hükümet de katılımlarını sorumlu kalkınmaya destek olarak sunuyor. Her ikisinin de güvenilir mineral tedarikine ve derin okyanusu yöneten kurallara ilişkin stratejik çıkarları bulunuyor.
Cook Adalıları açısından öncelikli tercih, güvenilir kanıtların nasıl toplanacağı ve bu çalışmalara kimin katkıda bulunacağı. Daha kapsamlı karar ise bilim insanlarının son derece yavaş, hatta belki hiç iyileşemeyeceğini söylediği ekosistemlere müdahalenin; kamu hizmetleri ve iklim direnci için sağlayabileceği olası gelire değip değmeyeceği.
Bu sular neden ilgi çekiyor?
Cook Adaları, Hawaii ile Yeni Zelanda’nın yaklaşık ortasında yer alıyor. Doğal kaynaklar üzerinde hak sahibi olduğu deniz alanı olan münhasır ekonomik bölgesi, kara yüzölçümünden katbekat büyük. Ülke içindeki araştırmalar ve dış analizler, nodül yataklarının Pasifik’teki en büyük yoğunlaşmalardan biri olabileceğine işaret ediyor.
Deniz Tabanı Mineralleri Otoritesi; politikaları, çevresel başlangıç çalışmaları ve mevzuata uyumu denetliyor. Başlangıç çalışması, bir faaliyet başlamadan önceki koşulların kayda geçirilmesi demek; böylece sonraki ölçümler nelerin değiştiğini gösterebiliyor. Olası bir deniz tabanı madeni için bu, makineler bölgeye girmeden önce hayvanları, yaşam alanlarını, tortuları ve su koşullarını anlamayı gerektiriyor.
Üç arama işletmecisi, hem mineral kaynakları hem de çıkarımın uygulanabilirliği hakkında bilgi topluyor. Arama ve çıkarım farklı kararlar gerektiriyor: Bir alanı araştırmak, orada neler bulunduğunu ortaya koymaya yardımcı olabilirken madencilik nodüllerin çıkarılmasına ve çevrelerinin bozulmasına yol açar. Cook Adaları liderleri, aramanın ötesine geçilecekse kapsamlı bilimsel çalışmalar, şeffaf kurallar ve deniz çevresiyle yerel geçim kaynaklarını koruyacak güvenceler gerektiğini söylüyor.
Potansiyel kaynağın çevresinde araştırma gemileri, inceleme gemileri ve kamu kurumları çalışmalar yürütüyor. Bu çalışmaların bulguları, kültürü, balıkçılığı ve koruma altındaki yaşam alanlarını da destekleyen bir deniz alanına ilişkin kararları şekillendirecek. Ülke, veri toplamayı ve çevresel değerlendirmeleri sürdürüyor; madenciliğin ilerleyip ilerleyemeyeceğine ilişkin bir karar tarihi açıklanmadı.
Washington araştırmayı ruhsat girişimiyle birleştiriyor
Başkan Donald Trump, ABD kurumlarına deniz tabanı mineralleriyle ilgili çalışmaları hızlandırma talimatı veren bir başkanlık kararnamesini nisanda imzaladı. Kararname, mevcut küresel kurallardan önce çıkarılmış 1980 tarihli bir yasa kapsamında izin sürecinin önünü açtı ve yetkililere ABD sularında ve ulusal yetki alanı dışında aramayı destekleme talimatı verdi.
Kararname, ABD’nin Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi ile onlarca yıldır sürdürdüğü gayriresmî uyumdan uzaklaşma anlamına geliyordu. Washington bu anlaşmayı onaylamadı, ancak genel olarak seyrüsefer ve denizcilik kurallarına uydu. Ulusal sular dışındaki faaliyetler için yurt içinde ruhsat verilmesini teşvik etmesi, bu uyumu baskı altına alıyor.
ABD, Cook Adaları’yla bir araştırma ortaklığı da başlattı. Bir ABD araştırma gemisi deniz tabanının bazı bölümlerini inceliyor; girişim yerel kapasiteyi geliştirmek, haritalandırma, veri toplama ve teknik yardım için finansman da içeriyor. Açıklanan amaç, ülkenin seçeneklerini değerlendirmesine yardımcı olmak.
İki hükümet, yaklaşımlarını ABD Dışişleri Bakanlığının Ağustos 2025’te yayımladığı ortak iş birliği açıklamasında ortaya koydu. Açıklama; bilimsel araştırma ve çevrenin korunmasını ekonomik bağımsızlık, yüksek standartlar ve şeffaflıkla ilişkilendiriyor. Cook Adaları sularında araştırma yürüten ABD bağlantılı şirketlere de dikkat çekiyor.
ABD ve Cook Adaları hükümetleri, ortak taahhütlerini açıklamada şöyle ifade etti:
Birlikte, deniz tabanı minerallerinin sorumlu biçimde geliştirilmesini ve derin okyanusa ilişkin küresel bilimsel anlayışı ilerletmeyi, ayrıca deniz tabanı kaynaklarının şeffaf yönetiminde yüksek bir standart belirlemeyi taahhüt ediyoruz.
Nisan ayındaki başkanlık kararnamesinden kısa süre sonra, The Metals Company’nin ABD iştiraki, uluslararası sularda ABD iç hukuku kapsamında madencilik ruhsatı için başvurdu. Bu başvuru mevcut uluslararası sisteme meydan okudu ve yetki alanlarına ilişkin anlaşmazlık ihtimalini doğurdu. Pasifik’teki ortaklar artık Washington’ın dikkatli bilimsel iş birliği vaadinin yanı sıra madencilik onayı için başka bir yol açma girişimini de değerlendirmek zorunda.
Çin araştırma ve eğitim yoluyla iş birliğini geliştiriyor
Çin’in uluslararası deniz tabanı aramalarında hâlihazırda geniş bir varlığı bulunuyor. Hükümet destekli kuruluşları, uluslararası sularda başka herhangi bir ülkeninkinden daha fazla arama sözleşmesine sahip. Pekin, araştırma gemilerine, toplama teknolojisine ve deniz tabanı haritalandırmasına yatırım yaparken Uluslararası Deniz Yatağı Otoritesi (ISA) bünyesindeki kural koyma süreçlerinde de etkisini artırıyor.
Cook Adaları, deniz tabanı araştırmaları, kapasite geliştirme ve teknoloji transferi alanlarında ortak komite kurulmasını ve iş birliği yapılmasını öngören bir mutabakat zaptını şubatta Çin’le imzaladı. Yetkililer, anlaşmanın madencilik hakkı vermediğini ve iç hukuk kurallarını değiştirmediğini söyledi. Çin, iş birliğinin deniz hukuku ilkeleri de dahil olmak üzere uluslararası hukuka uygun yürütüleceğini belirtti.
Cook Adaları hükümeti, daha fazla şeffaflık çağrılarının ardından Çin’le eylem planının ayrıntılarını yayımladı. Planda bir defaya mahsus ödenecek, birkaç milyon dolar değerinde bir hibe ile hidrografi, lojistik ve okyanus araştırmalarında iş birliği yer aldı. Hidrografi, su kütlelerinin ve deniz tabanının ölçülüp tanımlanmasını kapsıyor. Planda güvenliğe ilişkin herhangi bir hüküm bulunmuyordu.
Pekin, Kiribati’yle daha yakın kaynak iş birliği olasılığını da araştırdı. Cook Adaları’nda Çin’in teknik yardımı ve ABD’nin bilimsel desteği, hükümete daha fazla kaynak ve daha güçlü pazarlık imkânı sağlıyor. Ancak karmaşık kanıtları değerlendirmek, dış aktörlerin çıkarlarını yönetmek ve ülkenin önceliklerini savunmakla sorumlu küçük bir idarenin üzerindeki yükü de artırıyor.
Deniz tabanında yetki kimde?
Deniz hukuku çerçevesinde kurulan ISA, ulusal yetki alanlarının dışındaki deniz tabanlarında yürütülen mineral faaliyetlerini düzenliyor. Düzinelerce arama sözleşmesi verdi, ancak ayrıntılı bir madencilik koduna ilişkin müzakereler yıllardır sürüyor. Bu kod, çevresel gereklilikler de dahil olmak üzere ticari faaliyetlerin koşullarını belirleyecek.
Birçok hükümet ve bilim insanı, riskler daha iyi anlaşılana kadar ISA’nın yavaş ilerlemesini veya süreci duraklatmasını istiyor. Düzinelerce ülke duraklamayı destekliyor; aralarında birkaç Pasifik ülkesinin de bulunduğu giderek büyüyen bir grup moratoryum çağrılarına destek verdi. Arama sözleşmesi sahibi şirketler ise mineral üretimi için ne zaman ve nasıl izin isteyebileceklerine ilişkin netlik talep ediyor.
ABD ne deniz hukuku anlaşmasına taraf ne de ISA üyesi. Ulusal suların ötesinde yurt içi ruhsatlandırma yoluna yönelmesi, uluslararası çerçeveye doğrudan meydan okuyor. Hukuk uzmanları, tek taraflı onayların ortak kuralları zayıflatabileceği, başka hükümetleri benzer adımlar atmaya teşvik edebileceği ve daha sonra ortak bir sisteme dönülmesini zorlaştırabileceği uyarısında bulunuyor. Bu tür ruhsatlar davalarla ve diplomatik itirazlarla da karşılaşabilir.
Çin, ISA süreçlerine tam olarak katılıyor ve yaklaşımını düzenli olarak uluslararası hukuka uygun diye nitelendiriyor. Ancak stratejik kaygılar hukuki üyeliğin ötesine uzanıyor. Bazı analistler, deniz tabanı çalışmalarında kullanılan teknolojilerin askerî haritalandırma, gözetleme ve deniz altı altyapısıyla ilgili faaliyetlere de hizmet edebileceği uyarısında bulunuyor. Dolayısıyla hangi ülkenin bayrağı altında yürütülürse yürütülsün, bu faaliyetler sınırları aşan çevresel, hukuki ve stratejik çıkarlar doğurabilir.
Madencilik okyanus tabanını nasıl etkiler?
En muhtemel hedefler, derin okyanus çukurlarındaki yumuşak tortuların üzerinde bulunan nodüller. Önerilen bir madencilik sistemi, deniz tabanında ilerleyen büyük bir robotik toplayıcıyı kullanacak; nodüller bir boruya alınıp yüzeydeki bir gemiye taşınacak. Nodüllerden ayrılan su daha sonra yeniden denize bırakılacak.
Toplayıcı, güzergâhı boyunca tortuları ve canlıları rahatsız edecek. Pompalar ve destek gemileri gürültü yaratacak, ışıklar ise karanlığa uyum sağlamış hayvanları etkileyebilecek. Dipte karışan tortular bir bulut halinde yayılıp deniz canlılarını örtebilir ve metalleri suya taşıyabilir. Atık suyun su sütununun daha üst katmanlarına boşaltılması, etkileri henüz yeterince anlaşılmamış başka bir tortu bulutu oluşturacak.
Derin okyanus soğuk ve karanlık; burada yaşayan birçok tür yavaş büyüyüp çoğalıyor. Bilim insanları zararın ağır, hatta muhtemelen geri döndürülemez olabileceği uyarısında bulunuyor. Gürültü ve titreşim, zayıf sinyallere bağlı yaşayan hayvanları etkileyebilir; yaşam alanlarındaki değişiklikler süngerleri, mercanları ve mikropları da etkileyebilir. Geçmişteki bazı deneme sahalarında onlarca yıl geçmesine rağmen çok az iyileşme görüldü.
Derin deniz ekosistemlerinin madencilik bulutlarını ve dayanıklılığını inceleyen, Kaliforniya Üniversitesi’nde okyanus bilimi profesörü Douglas McCauley, hem çıkarım için acele edilmesi hem de atık su boşaltımının riskleri konusunda uyarıda bulundu:
"Önerilen madencilik, gezegendeki en hassas ya da dayanıklılığı en düşük ekosistemlerden bazılarında yapılacak," dedi McCauley.
McCauley, derin denizlere yönelik yeni hücumu "Pandora’nın kutusunun çok tehlikeli biçimde açılması" olarak da nitelendirdi. Kaygıları arasında, sıkı denetim olmadan atık suyun yol açabileceği zararlar da yer alıyor.
Mühendisler, deniz tabanından çıkarımın ormansızlaşma, yerinden edilme ve madencilik atıklarını tutan atık barajları gibi karadaki madenlerle bağlantılı bazı zararlardan kaçınabileceğini savunuyor. Karşı çıkanlar ise uzun süre varlığını sürdürebilen ve yavaş iyileşen ekosistemlerin yeterince ölçülmemiş risklerine dikkat çekiyor. Balıkçılık kaygıları, doğrudan maden sahasının üzerindeki sularla da sınırlı değil: Ton balıkları ve diğer türler Pasifik boyunca göç ediyor ve yaygın müdahalelerin değiştirebileceği besin ağlarına bağlı yaşıyor.
Araştırmalar yaşamı ve bilgi eksikliklerini ortaya koyuyor
E V Nautilus araştırma gemisi son aylarda Cook Adaları sularındaki derin deniz yaşam alanlarını görüntülemek için yerel ortaklarla çalıştı. ABD kurumlarının desteğiyle, ABD merkezli bir okyanus araştırma vakfı tarafından işletilen gemi; mercanları, süngerleri ve oyuklarda yaşayan canlıları kayda aldı. Ülkenin deniz koruma alanındaki deniz tabanı özelliklerini ayrıntılı gösteren görüntüler de elde etti.
Yerel çevre grupları, DNA ve çevresel DNA örneklemesi çağrısında bulunurken elde edilen bilgileri memnuniyetle karşıladı. Çevresel DNA, canlıların çevrelerinde bıraktığı genetik materyal; incelenmesi, kameraların gözden kaçırabileceği yaşam biçimlerini belirlemeye yardımcı olabilir. Deniz Tabanı Mineralleri Otoritesi, görüntü kalitesinin daha büyük türleri tanımaya ve başlangıç haritalarını iyileştirmeye yardımcı olacağını belirtti.
Mühendisler ve düzenleyici kurumlar izleme standartlarını da test ediyor. Avustralya’nın ulusal bilim kurumu, Hawaii ile Meksika arasında bulunan Clarion-Clipperton Bölgesi’ndeki kirleticileri ve biyolojik etkileri izlemek için risk temelli çerçeveler ve yöntemler geliştirdi. Birkaç Pasifik ülkesi bu bölgede arama sözleşmelerine sahip.
Birçok ruhsatlı bölgede bilimsel başlangıç verileri hâlâ eksik; araştırmacılarla düzenleyici kurumlar da hangi düzeyde çevresel zararın kabul edilebilir olduğu konusunda uzlaşamıyor. İzleme yöntemleri hem toplayıcının yakınındaki değişiklikleri hem de tortu bulutlarının suyun başka yerlerindeki etkilerini ele almalı. Bu nedenle Cook Adaları’nın değerlendirmeleri, zararın kontrol edilip edilemeyeceğine karar vermeden önce onu anlama yönündeki daha geniş çabanın bir parçası.
Cook Adalıları geliri okyanusu korumayla tartıyor
Cook Adaları’nda kamuoyu bölünmüş durumda. Bazı sakinler mineral gelirini sağlık hizmetlerini, eğitimi ve iklim değişikliğine karşı direnci finanse etmenin olası bir yolu olarak görüyor. Diğerleri ise geçimlerini ve kültürlerini destekleyen okyanusun kalıcı biçimde zarar görmesinden endişe ediyor.
Arama ruhsatı bölgelerinde görüntü ve örnek toplamak için bulunan gemilerin dönüşünde protestolar düzenlendi. Pankartlarda okyanus anlamına gelen moana’nın madenciliğe açılmasına karşı çıkıldı. Sivil toplum grupları bağımsız denetim, araştırmalar için daha fazla zaman ve halkın karar sürecine daha güçlü katılımını talep etti.
Deniz Tabanı Mineralleri Otoritesinden üst düzey yetkili Edward Herman, bu aşamada Çin, ABD ve diğer ortaklarla iş birliğinin deniz bilimini ilgilendirdiğini vurguladı. Hükümetin açıkladığı tutum, bilimin netleşmesi ve halkın görüşünün alınmasının ardından karar verileceği yönünde.
Te Ipukarea Society’nin direktörü Alanna Matamaru Smith, daha güçlü bağımsız denetim ve halkın sürece daha geniş katılımını istiyor. Araştırmaların kâr etmeyi umanlar tarafından şekillendirilmemesi gerektiğini savunuyor ve büyük güçlerin önceliklerinin yerel sesleri bastırmasından kaygı duyuyor. Bilgi için şirketlere ve yabancı hükümetlere bağımlılığı şöyle anlattı:
Günün sonunda araştırmalar hâlâ madencilik şirketleri tarafından yürütülüyor; ayrıca veri sağlamaları için Çin’e ve ABD’ye güveniyoruz," dedi. "Bunlar dünyadaki güçlü devletler. Biz ise küçük Cook Adaları’yız.
Cook Adaları’yla anayasal bağları bulunan Yeni Zelanda, Çin anlaşmaları istişare yapılmadan imzalanınca itiraz etti. Wellington bütçe desteğini duraklattı, ardından bilim ve çevrenin korunmasına odaklanan yeni ABD iş birliğini memnuniyetle karşıladı. Eski Avustralya Başbakanı Scott Morrison, bölgesel bir forumda yaptığı konuşmada, Cook Adaları’nın tercih yapmakta ve isterse deniz tabanından ulusal zenginlik elde etmekte özgür olması gerektiğini söyledi.
Ticari gerekçe yatakların varlığından fazlasına bağlı
Clarion-Clipperton Bölgesi; geniş alanı, yoğun nodül yatakları ve diğer mineral bölgelerine kıyasla görece düz deniz tabanıyla şirketlerin ve hükümetlerin ilgisini çekiyor. The Metals Company, hak iddia ettiği alanların bazı bölümlerine ilişkin kaynak tahminlerini yayımladı ve toplama sistemlerini denedi.
Yatırımcılar, elektrikli araçların ve enerji depolamanın kobalt ve nikel talebini ve fiyatlarını canlı tutacağını savunuyor. Deniz tabanı minerallerini, karada madenciliğin yüksek toplumsal ve çevresel maliyetler doğurduğu yerlerden gelen tedarike olası bir takviye ya da alternatif olarak görüyorlar.
Eleştirmenler, kobalt oranını düşürmeye yönelik adımlar da dahil olmak üzere pil kimyasındaki değişikliklere dikkat çekiyor. Geri dönüşüm ve ikame de yeni çıkarım baskısını azaltabilir. Talebi abartan veya işletme maliyetlerini düşük hesaplayan şirketler, pahalı gemilerinin ve toplayıcılarının atıl kalması riskiyle karşı karşıya.
Cook Adaları herhangi bir ekonomik modelde metal fiyatlarının ötesindeki unsurları da hesaba katmak zorunda. Çevresel güvencelerin, izlemenin, acil durum fonlarının, zarar sorumluluğunun ve uzun yıllar sürecek koruma çalışmalarının hepsinin maliyeti olacak. Gelir paylaşımına yönelik her sistemin toplulukların önceliklerini ve koruma alanlarını yöneten kuralları da gözetmesi gerekecek.
Deniz altı kabloları başka bir pratik kaygı doğuruyor. Bu bağlantılar küresel interneti taşıyor ve Pasifik ada devletlerinin iletişim ve ticaret için az sayıda bağlantıya bağımlılığı bulunuyor. Mühendisler, güzergâhlarla madencilik faaliyetlerinin kesiştiği yerlerde ağır makinelerin ve hareketlenen tortuların kabloları tehdit edebileceği uyarısında bulunuyor. Ortak haritalandırma, önceden bildirim ve bölgesel davranış kuralları riski azaltabilir, ancak bu uygulamalar henüz standartlaşmış değil.
Şekillenmekte olan kararlar
Cook Adaları birbiriyle kesişen bilimsel, ticari ve diplomatik süreçlerle karşı karşıya. Washington araştırmaları desteklerken yurt içi ruhsatlandırmanın peşinde; Pekin ise bilim ve eğitim yoluyla iş birliğini geliştiriyor. ISA’da üretim kurallarının netleşmesini isteyen hükümetlerle sürecin duraklatılmasını savunanlar arasında müzakereler sürüyor.
2025’teki başlıca gelişmeler, rakip yaklaşımların ne kadar hızlı ivme kazandığını gösteriyor:
- Şubat: Cook Adaları, ortak komite kurulmasını ve deniz tabanı araştırmaları, kapasite geliştirme ve teknoloji transferi alanlarında iş birliğini öngören bir mutabakat zaptını Çin’le imzaladı.
- Nisan: Başkan Trump, ulusal yetki alanlarının dışındaki çalışmalar da dahil olmak üzere deniz tabanı mineralleriyle ilgili faaliyetleri hızlandırmaları için ABD kurumlarına talimat verdi. The Metals Company’nin ABD iştiraki kısa süre sonra madencilik ruhsatı için başvurdu.
- Ağustos: ABD ve Cook Adaları, bilim, şeffaflık ve sorumlu kalkınma vurgusu yapan ortak açıklamayla deniz tabanı kaynaklarına ilişkin iş birliğini ortaya koydu.
- 25 Ekim: Madencilik yasak olmaya devam ederken Cook Adaları araştırma ve çevresel değerlendirme çalışmalarını sürdürüyor; kamuoyu tartışması da devam ediyor.
Ülkenin nihai tercihi, kanıtların gücüne, toplulukların görüşlerine ve uygulamaya yönelik bir denetim sisteminin sularını koruyacağına güvenilip güvenilemeyeceğine bağlı olacak. Pasifik liderleri şeffaflığı, bağımsız bilimi ve yerel kararlara saygıyı temel standartlar olarak görüyor. Çin’in araştırma ve eğitim ilişkilerinin genişlemeyi sürdürmesi beklenirken Washington’ın ruhsatlandırma yaklaşımı olası hukuki ve diplomatik zorluklarla karşı karşıya.
Cook Adaları açısından ortaklarını çeşitlendirmek yatırım ve bilgi sağlayabilir. Liderlerin aynı zamanda dış rekabetin, ülkenin yurdunu ve geçim kaynaklarını tanımlayan okyanusu korumak da dahil olmak üzere ulusal önceliklere hizmet etmesini sağlaması gerekiyor.
Özet
- Cook Adaları’nın geniş okyanus alanı ve mineral nodülleri, ABD ve Çin’in rekabet halindeki araştırma ortaklıklarının ilgisini çekti.
- Ülkede madencilik yasak. Üç işletmeci arama ruhsatına sahip ve hiçbir yerde ticari deniz tabanı çıkarımı başlamadı.
- ABD, bilimsel iş birliğini desteklerken ulusal suların ötesindeki faaliyetler için yurt içi ruhsatlandırma yolu izliyor.
- Çin’le yapılan anlaşma, madencilik hakkı vermeden araştırma, eğitim ve teknoloji transferini kapsıyor.
- Bilim insanları tortu bulutları, atık su, gürültü ve yavaş iyileşen ekosistemlerin bozulması nedeniyle kalıcı zararlar oluşabileceği uyarısında bulunuyor.
- Cook Adalıları, kamu ihtiyaçlarına sağlayabileceği olası gelirle okyanusa yönelik riskler arasında bölünmüş durumda; bağımsız araştırma ve daha güçlü istişare çağrıları yapılıyor.
- ISA’nın madencilik kurallarına ilişkin müzakereler sürerken düzinelerce ülke sürecin duraklatılmasını destekliyor.
- Ekonomik kararlarda değişen mineral talebi, çevresel maliyetler, zarar sorumluluğu, koruma alanları ve altyapı riskleri hesaba katılmalı.






