Seul’de konut piyasası hareketlenirken Güney Kore emlak sahipliği vergilerini artırmayı değerlendiriyor

13 dakikalık okuma
Seul’de konut piyasası hareketlenirken Güney Kore emlak sahipliği vergilerini artırmayı değerlendiriyor

Seul’de konut ilanlarının azlığı, sahiplik vergilerini yeniden gündeme taşıyor

Güney Kore, yükselen fiyatlar, azalan satılık konut sayısı ve Seul’de spekülatif alımların yeniden canlandığına dair işaretler, konut piyasasını soğutma çabalarını zorlaştırırken emlak sahipliği vergilerini artırmayı değerlendiriyor. 23 Ekim 2025 itibarıyla Cumhurbaşkanı Lee Jae Myung, Haziran 2026’daki yerel seçimler öncesinde yetkililerden üretken olmayan talebe karşı mevcut tüm araçları kullanmalarını istedi.

İçindekiler
  1. Seul’de konut ilanlarının azlığı, sahiplik vergilerini yeniden gündeme taşıyor
  2. Yıllık vergi yükünü iki vergi katmanı belirliyor
  3. 5 milyar won değerindeki bir konut verginin boyutunu gösteriyor
  4. Yüksek satış vergileri konutları neden piyasadan çekebiliyor?
  5. Sahiplik vergisi yükünü ölçmenin iki yolu
  6. Seçim siyaseti vergi tartışmasını şekillendiriyor
  7. Dengelenmiş bir vergi paketi neler içerebilir?
  8. Kiracılar değişiklikleri depozito ve kira üzerinden hissedebilir
  9. Merkez bankasına göre sorun vergiden ibaret değil
  10. Mülk sahiplerinin ve kiracıların izlemesi gerekenler
  11. Öne Çıkanlar

Tartışmanın merkezinde bir dengesizlik var: Konut sahibi olmanın yıllık vergi yükü görece sınırlı kalırken, satış işlemi çok daha yüksek bir vergi yükü doğurabiliyor. Maliye yetkilileri bunun, sahipleri mülklerini satışa çıkarmamaya yönelttiğini ve alıcıları başkentin en çok rağbet gören semtlerinde sınırlı sayıdaki konut için rekabete ittiğini savunuyor.

Talebi sınırlamak için konut kredilerine getirilen tavanlar, yükselen faiz oranları, sıkılaştırılan kredi kuralları ve kısıtlamalara tabi bölgelerin genişletilmesi gibi önlemler alındı. Ancak faaliyetteki toparlanma, vergi sistemi elde tutup beklemeyi ödüllendirmeyi sürdürürken bu önlemlerin Seul’ün en pahalı semtlerini soğutmakta zorlandığını gösteriyor.

Emlakçılar, sınırlı konut stoku, hayal kırıklığına uğrayan alıcılar ve satışa çıkan evler için sık sık verilen yüksek tekliflerden söz ediyor. Bu baskı, işlerin, okulların ve hizmetlerin belirli bölgelerde yoğunlaşmasının daha geniş bir sonucu: Kore nüfusunun yaklaşık yarısı Seul bölgesiyle bağlantılıyken yeni konut arzı talebi karşılamakta zorlanıyor.

Yönetim, konut arzını artırmaya yönelik adımların ve mülk el değiştirdiğinde alınan vergilerde olası değişikliklerin yanı sıra sahiplik vergilerini de değerlendiriyor. Önündeki acil mesele, ipotek ödemeleri ve yükselen borçlanma maliyetleriyle zaten baş etmeye çalışan hanelere ani yükler getirmeden daha fazla konutu piyasaya kazandırmak.

Yıllık vergi yükünü iki vergi katmanı belirliyor

Kore’de emlak sahipliği iki temel vergiyle vergilendiriliyor. Belediyeler yerel emlak vergisi toplarken, yüksek değerli mülkler için ülke çapında kapsamlı emlak vergisi uygulanıyor. Her iki vergi de devletin belirlediği değerlemelere, muafiyetlere ve diğer kurallara bağlı olduğundan, yalnızca ilan edilen vergi oranına bakarak mülk sahibinin ne kadar ödeyeceği anlaşılamıyor.

Reklam

Yerel emlak vergisi genellikle konutun piyasa fiyatı yerine, yetkililerin belirlediği takdir edilen değerin yüzde 60’ı üzerinden hesaplanıyor. Artan oranlı vergi dilimleri kabaca yüzde 0,1 ile yüzde 0,4 arasında değişiyor; daha yüksek oranlar, daha yüksek değer dilimlerinde uygulanıyor. Artan oranlı vergilendirmede, vergilendirilebilir tutar yükseldikçe oran da artıyor.

Hesaplamada devletçe belirlenen değerin yalnızca bir kısmı esas alındığı ve oranlar da düşük olduğu için, özellikle pahalı semtlerde yaşayanlar dahil tek konut sahibi hanelerin fiilî vergi yükü genellikle düşük kalıyor. Fiilî oran, ödenen verginin mülkün değerine oranını ifade ediyor.

Kapsamlı emlak vergisi, daha büyük mülk varlıklarına ulusal düzeyde ek bir vergi getiriyor. Birden fazla mülkün toplam takdir edilen değerinin ilk 900 milyon wonluk kısmı vergiden muaf; tek konut sahibi haneler için muafiyet 1,2 milyar won. İlgili eşiğin üzerindeki tutarlara yüzde 0,5 ile yüzde 5 arasında artan oranlar uygulanıyor. Birden fazla konutu olanlara daha yüksek oranlar uygulanıyor.

İndirimler ve muafiyetler malikin koşullarına göre değişiyor. Ulusal verginin genel amacı, daha büyük mülk portföylerine ve lüks konutlara daha fazla yükümlülük getirmek. Bu muafiyet ve düzenlemeler, ödenen tutarın en yüksek yasal oran üzerinden yapılacak basit bir hesaplamadan neden çok daha düşük olabileceğini de açıklıyor.

5 milyar won değerindeki bir konut verginin boyutunu gösteriyor

Maliye Bakanı Koo Yoon cheol, düşük elde tutma vergileri ile yüksek sermaye kazancı vergilerinin piyasayı kilitlediği görüşünün kamuoyundaki en görünür savunucusu oldu. Sermaye kazancı vergisi, konut gibi bir varlık satıldığında elde edilen kârdan alınıyor.

Koo, daha sıkı bir sahiplik vergisinin ne kadar maliyet getirebileceğini göstermek için ABD’nin bazı bölgelerinde sıkça örnek verilen yüzde 1’lik varsayımsal yıllık emlak vergisini kullandı. Bu hesaba göre 5 milyar won değerindeki bir konut için yıllık vergi yaklaşık 50 milyon won tutuyor.

Reklam

Koo, uluslararası karşılaştırmalardan ve çok daha yüksek yıllık verginin hane gelirine getirebileceği baskıdan söz ederken şunları söyledi:

ABD’deki gibi yüzde 1’lik emlak vergisi oranı uygulasaydık, 5 milyar won değerinde konutu olan bir malik her yıl yaklaşık 50 milyon won ödemek zorunda kalırdı. Yıllık gelirinin yarısı vergilere gidiyorsa böyle bir konutu elde tutmak sürdürülemez hâle gelir.

Bu örnek, pahalı bir varlığa sahip olmakla o varlığın devam eden masraflarını karşılayacak gelire sahip olmak arasındaki farkı ortaya koyuyor. Yıllık verginin artması, ipotek ödemeleri ve diğer hane giderlerine ek bir yük getirecek. Bu nedenle, değerli konutları olsa da nakit imkânı sınırlı olan emeklilere ve diğer mülk sahiplerine kolaylık sağlanması reform tartışmasının bir parçası.

Maliye Bakanlığı, hedefini vergi sistemini rasyonelleştirmek olarak tanımlıyor. Bu kapsamda elde tutma ve işlem vergileri arasındaki denge ile olası değişikliklerin aşamalı olarak nasıl yürürlüğe konabileceği inceleniyor. Yetkililer, beklenmedik sarsıntıları önlemek için reformun dikkatle değerlendirileceğini söylüyor. Henüz nihai bir vergi paketi ya da uygulama tarihi açıklanmadı.

Yüksek satış vergileri konutları neden piyasadan çekebiliyor?

Kore’de elde tutma vergileri, muafiyetler ve değerlemenin yalnızca kısmen esas alınması hesaba katıldığında fiilî oranlar bakımından benzer ülkelere kıyasla düşük. İşlem vergileri, özellikle sermaye kazancı vergileri ise çok daha yüksek ve en yüksek oranlar arasında yer alıyor. Birden fazla konutu olanlara ve düzenlemeye tabi bölgelerde belirli satışları yapanlara uygulanan vergiler hızla artabiliyor.

Satışta yüksek vergiyle karşılaşan mülk sahipleri, konutlarını ilana koymayı erteleyebiliyor. Bu, devir hızını düşürerek mevcut sahiplerden yeni alıcılara geçen konut sayısını azaltıyor. Seul’ün rağbet gören semtlerinde sınırlı stok, kredi kuralları sıkı olsa bile rekabeti artırıp fiyatları yükseltebiliyor.

Geçici olarak iki konut sahibi olmak, kuralların nasıl etkileşime girebildiğini gösteriyor. Yeni bir konut alıp eski dairesini kiraya veren bir hane, tek konut sahipliğiyle bağlantılı avantajlı vergi uygulamasından yararlanmaya devam etmek için genellikle üç yıl içinde eski mülkünü satmayı hedefliyor.

Yeni düzenleyici sınıflandırmalar bu satışı zorlaştırabiliyor. Alıcıların mülkte ikamet etme şartı ve mevcut kira sözleşmesini devralma kısıtlamaları, uygun alıcıların sayısını azaltıyor. Kiracının oturduğu bir konutu, taşınması gereken bir alıcıya satmak güç olabiliyor.

Reklam

Birden fazla konut sahibi olanlara yönelik daha ağır vergilerin ertelenmesi Mayıs 2026’da sona erecek. Ek vergiler, temel sermaye kazancı vergisi oranına 20 puan ekleyebiliyor. Yerel ek vergilerle birlikte, sıkı konut denetimi uygulanan ve düzenleme hedef bölgesi olarak belirlenen bazı alanlardaki satışlarda fiilî oran çok yüksek seviyelere ulaşabiliyor.

Bazı malikler satış yapmak yerine mülklerini devretmeyi ya da beklemeyi tercih edebilir. Her iki durumda da satın alınabilecek konut sayısı azalabilir. Seul genelindeki emlakçılar, geçici olarak iki konut sahibi olma durumu, kiracı hakları ve ikamet şartlarının bir araya gelerek zamanında satış yapmayı zorlaştırdığı örnekler anlatıyor.

Sahiplik vergisi yükünü ölçmenin iki yolu

Araştırmalarda Kore’deki elde tutma vergilerinin ne ölçüde düşük olduğu konusunda farklı değerlendirmeler yapılıyor. Bir araştırma grubu, mülk değerinin yaklaşık yüzde 0,15’i düzeyinde fiilî oran hesaplıyor; bu oran, OECD ortalaması olan yaklaşık yüzde 0,33’ün altında. Bu hesaplamaya göre Kore’nin tahmini oranı karşılaştırma ortalamasının yarısından az.

Bir kamu maliyesi enstitüsü ise Kore’nin emlak vergilerinin, toplam vergi gelirine veya gayrisafi yurt içi hasılaya oranla ölçüldüğünde özellikle düşük görünmediğine dikkat çekiyor. Gayrisafi yurt içi hasıla ya da GSYH, ekonomide üretilen mal ve hizmetlerin değerini ölçüyor.

Bu hesaplamalar farklı sorulara yanıt veriyor. Fiilî oran, mülk sahibinin ödediği verginin mülk değerine oranını ölçüyor. Gelir ve GSYH ölçütleri ise vergi sisteminin ekonomi genelinde ne kadar gelir topladığını gösteriyor. Gayrimenkul hanehalkı servetinin çok büyük bir bölümünü oluşturduğu için Kore, bireysel fiilî oranlar düşük olsa bile emlak vergilerinden önemli miktarda gelir elde edebiliyor.

Vergilerin artırılıp artırılmayacağına ve kimin daha fazla ödeyeceğine karar verirken bu farklı ölçütler önem taşıyor. Bir konutu elde tutmanın maliyetini değiştirmeyi amaçlayan politika, hükümetin toplam vergi gelirini artırmayı hedefleyen politikadan farklı bir soruna odaklanıyor.

Seçim siyaseti vergi tartışmasını şekillendiriyor

Cumhurbaşkanı Lee, konut arzı planlarının yanı sıra vergi değişikliklerini de gündemde tutarak spekülatif talebe karşı daha güçlü adımlar atılması çağrısında bulundu. Cumhurbaşkanlığı politika şefi Kim Yong beom, inandırıcı bir karşılık için hem vergilendirme hem de konut arzı üzerinde çalışılması gerektiğini savundu.

Kim, sahiplik vergilerinin tartışmada neden yer alması gerektiğini açıklarken şunları söyledi:

Vergi sistemine dokunamayacağımızı söylemek yanlış. İnandırıcı bir konut politikası hem vergi hem de arz reformlarını içermeli.

Reklam

İktidardaki Demokrat Parti, kısa vadede arzı artırmaya odaklanıyor. Parti yöneticileri yeniden geliştirme ve yeniden inşa çalışmalarını hızlandırma, kamu konutları için takvimleri uzatma ve onay süreçlerini kolaylaştırma planları açıkladı. Ayrıca şimdilik emlak vergisi kurallarında değişiklik yapılmasının gündemde olmadığını söylediler.

Opposition People Power Party, uzun süredir konut arzında özel sektörün daha fazla rol almasını, düzenlemelerin azaltılmasını ve belirlenmiş bölgelerde birden fazla konutu olan mülk sahiplerini etkileyen yüksek işlem vergilerinde kolaylık sağlanmasını savunuyor. Dolayısıyla siyasi tartışma hem konutların nasıl inşa edileceğini hem de mevcut sahiplerin satışa nasıl teşvik edileceğini kapsıyor.

Haziran seçimleri öncesinde sahiplik vergilerinin artırılması hassas bir konu. Parti stratejistleri, özellikle kredi maliyetlerinin ipotekli haneleri zaten zorladığı bir dönemde, artışın önemli seçim bölgelerindeki orta sınıf konut sahiplerini uzaklaştırabileceği uyarısında bulunuyor. Bu nedenle birçok gözlemci, yönetimin politika yönü daha önce netleşse bile ayrıntılı görüşmelerin seçimlerin sonrasına kalmasını bekliyor.

Mülk sahiplerinin ve politika yapıcıların kararlarını şimdiden etkileyen birkaç tarih var:

  • 23 Ekim 2025: Yönetim konut politikasını gözden geçirirken elde tutma vergilerinin artırılması gündemde kalıyor.
  • Yeni konut alındıktan sonraki üç yıl içinde: Geçici olarak iki konut sahibi olanlar, tek konut sahipliğine tanınan avantajlı vergi uygulamasını korumak için genellikle eski mülklerini satmayı hedefliyor.
  • Mayıs 2026: Birden fazla konut sahibi olanlara uygulanan daha ağır sermaye kazancı vergisinin ertelenmesi sona erecek.
  • Haziran 2026: Yerel seçimler, konut sahiplerine yönelik vergi artışı tartışmaları için siyasi açıdan hassas bir son tarih oluşturuyor.

Dengelenmiş bir vergi paketi neler içerebilir?

Reform önerileri iki ana grupta toplanıyor. Bir grup, konutları süresiz elde tutmayı daha az cazip ve satışı daha az maliyetli hâle getirmek amacıyla elde tutma vergilerinin ölçülü biçimde artırılmasını, işlem vergilerinin ise düşürülmesini savunuyor. Diğer grup, sahiplik maliyetlerindeki hızlı artışın kiralar veya depozitolar üzerinden kiracılara yansıyabileceği uyarısında bulunuyor.

Sonuç, ayrıntılara bağlı olacak. Yıllık verginin artırılması mülkü elde tutma maliyetini değiştirirken, satış vergisinin düşürülmesi konutu piyasaya çıkarma maliyetini azaltıyor. Bu önlemleri birlikte tasarlamak, mülk sahiplerine uyum sağlama süresi tanırken daha fazla konutun satışa çıkmasını teşvik edebilir.

Gündemdeki seçenekler arasında şunlar yer alıyor:

  • Değerli mülkler için elde tutma vergilerinin ölçülü biçimde artırılması; emekliler dahil değerli varlıkları olup gelirleri sınırlı olan hanelere kolaylık sağlanması.
  • Özellikle tek konut sahibi haneler ve geçici olarak iki konut sahibi olanlar için olağan satışları engelleyen sermaye kazancı ek vergilerinin hedefli biçimde düşürülmesi.
  • Vergilendirilebilir değerlerin ani sıçramalar olmadan emlak değerlerini izlemesi için şeffaf ve sık değerleme güncellemeleri yapılması.
  • Vergi faturaları nedeniyle satış baskısını azaltmak amacıyla yaşlı mülk sahiplerine ve evlerinde uzun yıllardır yaşayanlara indirim veya ödeme ertelemesi sağlanması.
  • Hanelerin ve piyasanın uyum sağlayabilmesi için uygulamanın aşamalı yürütülmesi.
Reklam

OECD ülkelerindeki deneyimler bu tercihlerin neden siyasi açıdan zor olduğunu gösteriyor. Konut sahipleri, satış sırasında ödenen bir vergiye kıyasla her yıl tekrarlanan bir yükü daha güçlü hissediyor. Açık değerleme kuralları, öngörülebilir vergi faturaları ve vergi gelirleriyle yerel hizmetler arasındaki görünür bağlantı, kamuoyu desteğinin oluşmasına yardımcı olabilir.

Bu nedenle iletişim ve zamanlama da politika tasarımının parçası. Mülk sahiplerinin değerlemelerin nasıl hesaplandığını, hangi kolaylıklardan yararlanabileceklerini ve vergi faturalarının ne zaman değişeceğini anlaması gerekiyor. Öneriler, üzerinde anlaşılmış yeni kurallardan ziyade dengeli bir paket için ortaya atılan fikirler niteliğinde.

Kiracılar değişiklikleri depozito ve kira üzerinden hissedebilir

Ekonomistler, daha yüksek elde tutma vergilerinin kiraları ne ölçüde etkileyeceği konusunda görüş ayrılığı yaşıyor. Konut arzının sınırlı olduğu yerlerde ev sahipleri, ek maliyetlerin bir bölümünü zamanla kiracılara yansıtabilir. Seul’deki sıkı arz koşulları bu kaygıyı daha da artırıyor.

Jeonse sistemi, sahiplik maliyetlerinin kiracıları etkileyebileceği başka bir yol oluşturuyor. Jeonse kapsamında kiracı, aylık kira ödemek yerine konutta oturma hakkı karşılığında yüksek miktarda depozito veriyor. Ev sahipleri bu depozitoyu yatırımlarda değerlendiriyor; bazıları da bu parayı ek mülk alımlarını finanse etmekte kullandı.

Yıllık vergi maliyetlerinde keskin bir artışla karşılaşan ev sahibi, getirisini korumak için daha yüksek depozito talep edebilir veya aylık kira sistemine geçebilir. Bu da kiracının kira sözleşmesinin başında bulması gereken nakit tutarını ya da her ay ödediği miktarı değiştirir.

Bazı tasarım tercihleri bu baskıyı sınırlayabilir. Politika yapıcılar artışları aşamalı olarak uygulayabilir, tek konut sahibi ev sahiplerini koruyabilir ve daha fazla mülkün piyasaya çıkmasını teşvik etmek için işlem vergilerini aynı zamanda düşürebilir. Kiracıların sözleşmeyi yenileme hakları, yenileme sırasında kira artışlarına getirilen sınırlar ve depozito iadelerine ilişkin açık kurallar da önem taşıyor.

Kore’de kiracılara sözleşmeyi iki yıla kadar uzatma hakkı tanınıyor ve birçok bölgede yenileme sırasında kira artışlarına sınır uygulanıyor. Bu korumalar kiracılara yardımcı olurken satış süreleriyle de etkileşime giriyor. Alıcının konutta oturmasının zorunlu olduğu bir bölgede kira sözleşmesi uzatılırsa, mülk sahibi avantajlı vergi uygulaması sona ermeden satış yapmayı daha zor bulabilir.

Merkez bankasına göre sorun vergiden ibaret değil

Kore Merkez Bankası Başkanı Rhee Chang yong, emlak piyasasındaki toparlanmayı körükleyebilecek politikalara karşı uyarıda bulundu. Konut sorununu, talebin belirli okul bölgelerinde ve mahallelerde yoğunlaştığı, tek bir politika aracıyla çözülemeyecek karmaşık bir mesele olarak tanımladı.

Reklam

Rhee, konut talebini eğitim ve başkent bölgesi içindeki göçle ilişkilendirdi. Haneler aynı popüler semtlere taşınmayı sürdürürse büyük ölçekli bir inşaat programı bile fiyatları dizginlemekte zorlanabilir. Arzın nerede üretildiği de inşa edilen konut sayısı kadar önemli.

Rhee ayrıca hanehalkı borcu ve konutla ilgili makroihtiyati politikada merkez bankasının daha güçlü bir rol üstlenmesi çağrısında bulundu. Makroihtiyati politika, çok sayıda hanenin mülk almak için yüksek tutarlarda borçlanmasından kaynaklanan riskler dahil olmak üzere finansal sistem genelindeki riskleri sınırlamayı amaçlayan önlemleri ifade ediyor.

Başkanın tutumu, yönetimin arzın, talep kısıtlamalarının ve vergilendirmenin birlikte işlemesi gerektiği görüşüyle örtüşüyor. Yetkililer, konut sahipliği vergilerini tek başına ele almak yerine farklı varlık türleri arasındaki vergi adaletini de incelemeyi değerlendiriyor.

Son emlak önlemlerine finans piyasaları da tepki verdi. Politika beklentilerine duyarlı olan kısa vadeli devlet tahvillerinin getirileri, yatırımcıların soğuyan konut piyasasının merkez bankasına konut balonunu körüklemeden faiz oranlarını ayarlama alanı sağlayabileceğini öngörmesiyle geriledi.

Yatırımcılar, vergi tercihleri ile konut kısıtlamalarının ekonomik büyüme ve enflasyonla nasıl etkileşeceğini izliyor. Merkez bankasının temkinli yaklaşımı ek bir sınırlama oluşturuyor: Faiz politikasıyla ekonominin geneline destek vermek, daha kolay borçlanma konut talebini de artırdığında zorlaşabiliyor.

Mülk sahiplerinin ve kiracıların izlemesi gerekenler

Kapsamlı emlak vergisi eşiğinin altındaki tek konut sahibi haneler, reform öncelikle yüksek değerli varlıkları hedeflerse yakın dönemde büyük değişikliklerle karşılaşmayabilir. Yine de nihai vergi faturaları, onaylanacak paketin kapsamına, değerleme kurallarına, muafiyetlere ve indirimlere bağlı olacak.

Düzenleme hedef bölgelerinde birden fazla konutu olan mülk sahipleri için zamanlama daha acil bir mesele. Daha ağır sermaye kazancı vergisinin Mayıs ayında geri dönmesi bekleniyor. Özellikle konutun kiracı tarafından kullanıldığı ve olası alıcıların ikamet şartıyla karşılaştığı durumlarda, satışı ertelemek seçenekleri daraltabilir.

Geçici olarak iki konut sahibi olanların kira sözleşmelerinin bitiş tarihlerini, üç yıllık satış süresini ve arazi işlem izni bölgelerindeki kuralları dikkate alması gerekiyor. Bu bölgelerdeki işlem ve ikamet koşulları satışı zorlaştırabilir. Kiracıların sözleşme yenileme hakları, mülkün sahibinin satmayı planladığı tarihten daha uzun süre konutta oturulmasına yol açabilir.

Ev sahipleri, gelir ve birikimlerinin daha yüksek yıllık sahiplik vergisini karşılayıp karşılayamayacağını ve satış vergilerinin düşmesinin mülkü elde tutmanın mali hesabını nasıl değiştireceğini değerlendirebilir. Kiracılar açısından en acil konular depozito koşulları, sözleşme yenileme hakları ve sahiplerin artan maliyetlerini karşılamaya çalıştığı semtlerde jeonse sisteminden aylık kiraya geçiş ihtimali.

Hükümetin temel tercihi, vergi faturalarını yönetilebilir düzeyde tutarken ve konutların el değiştirmesini teşvik ederken mülkü elde tutma dürtüsünü nasıl değiştireceği. Özellikle Seul bölgesinde talebin işlerin, okulların ve hizmetlerin çevresinde yoğunlaştığı yerlerde arzı artırma adımları da bu görevin bir parçası olmayı sürdürüyor.

Öne Çıkanlar

  • 23 Ekim 2025 itibarıyla Kore, Seul’de yükselen fiyatlar, azalan satılık konut sayısı ve yeniden canlanan spekülatif alımlar karşısında emlak elde tutma vergilerini artırmayı değerlendiriyor.
  • Yerel emlak vergisi genellikle devletçe belirlenen değerin yüzde 60’ı üzerinden ve yaklaşık yüzde 0,1 ile yüzde 0,4 arasındaki oranlarla hesaplanıyor.
  • Ulusal kapsamlı emlak vergisinde birden fazla mülkün toplam takdir edilen değerinin 900 milyon wonluk, tek konut sahibi hanelerin ise 1,2 milyar wonluk kısmı muaf. Eşiği aşan tutarlara yüzde 0,5 ile yüzde 5 arasında oranlar uygulanıyor.
  • Maliye Bakanı Koo Yoon cheol, yüzde 1’lik varsayımsal yıllık verginin 5 milyar won değerindeki bir konuta 50 milyon won vergi getireceğini belirtti.
  • Yüksek satış vergileri, kiracı düzenlemeleri ve ikamet kısıtlamaları konutların ilana çıkmasını engelleyebilir veya satışları zorlaştırabilir.
  • Birden fazla konut sahibi olanlara uygulanan daha ağır sermaye kazancı vergisinin, haziran ayındaki yerel seçimlerden önce, Mayıs 2026’da geri dönmesi bekleniyor.
  • Demokrat Parti arzı artıracak önlemlere öncelik verirken cumhurbaşkanlığı, vergi reformunu gündemde tutuyor.
  • Olası reform, elde tutma vergilerinde ölçülü artışları, daha düşük işlem vergilerini, hedefli kolaylıkları ve aşamalı uygulamayı bir araya getiriyor.
  • Kiracıların maliyetleri, hanehalkı borcu ve popüler okul bölgelerinde yoğunlaşan talep temel kaygılar arasında yer alıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir