Düşen satın alma oranına karşı kiracılar üzerindeki baskı artıyor
Güney Kore Arazi, Altyapı ve Ulaştırma Bakanlığına göre, Seul'deki ev sahipleri 2025'te yıllık hane gelirlerinin medyan olarak 11,7 katı değerinde konutlarda yaşarken, başkentteki kiracıların konut giderleri aylık gelirlerinin yüzde 21,5'ine ulaştı. Ülke genelinde, hane reisi olduktan sonra ilk evini satın almak için beklenen ortalama süre sekiz yıla çıktı.
İçindekiler
- Düşen satın alma oranına karşı kiracılar üzerindeki baskı artıyor
- 11,7 yıllık gelir ne anlama geliyor?
- Daire fiyatları yükselirken Seul'deki oran neden düştü?
- Kira tüm bölgelerde gelirin daha büyük bir bölümünü alıyor
- Genç kiracılar ve yeni evliler artan maliyetlerle karşı karşıya
- Yaşlı kiracılar gelirlerinin neredeyse dörtte birini hâlâ konuta ayırıyor
- Daha fazla hane ev sahibi oluyor, yaşam alanı büyüyor
- Destek tercihleri gelir düzeyine göre ayrışıyor
- Araştırma takvimi ve konut alanındaki sonraki dönüm noktaları
- Öne çıkanlar
Bakanlığın 17 Kasım 2026'da yayımladığı 2025 Konut Araştırması, 61 bin haneyi kapsadı. Bulgular, özellikle genç yetişkinler ve yeni evli çiftler üzerinde kira baskısı artarken ev sahipliği ve yaşam alanında iyileşme olduğunu gösteriyor.
Seul'de konut fiyatlarının gelire oranı, daire fiyatlarındaki artışa rağmen 2024'teki 13,9 seviyesinden 2025'te 11,7'ye geriledi. Yetkililer düşüşü, araştırmada fiyatlar için haziran ayının referans alınmasına ve örneklemde daha ucuz konutların payının artmasına bağladı. Gyeonggi eyaletinde ise oran 6,9'dan 7,5'e yükselerek ters yönde hareket etti.
Ülke genelinde kiracıların gelirinden kiraya ayrılan medyan pay yüzde 17'ye ulaştı ve 2017'den bu yana görülen en yüksek düzeyle eşitlendi. Bakanlığın ayrıntılı verilerine göre önceki yıl bu oran yüzde 15,8'di; bu, 1,2 puanlık artış anlamına geliyor. Yayımlanan başka bir veride ise önceki düzey yüzde 15,7 olarak verildi.
Sonuçlar, hanelerin aynı anda iki baskıyla karşı karşıya olduğunu ortaya koyuyor: Konut satın almak hâlâ kazanca kıyasla yüksek miktarda para gerektirirken kira, aylık bütçenin giderek daha büyük bir bölümünü alıyor. Yeni evli hanelerin yüzde 73,1'i kira ve kredi ödemelerinin yük oluşturduğunu bildirdi. Bu oran genç hanelerde yüzde 69,3, genel olarak hanelerde ise yüzde 55,9 oldu.
11,7 yıllık gelir ne anlama geliyor?
PIR olarak bilinen fiyat-gelir oranı, ev sahibi bir hanenin konutunun değerini yıllık hane geliriyle karşılaştırıyor. 11,7 oranı, her wonun biriktirilebildiği varsayımıyla konutun değerinin toplam gelirin 11,7 yıllık miktarına eşit olduğu anlamına geliyor.
Yiyecek, ulaşım, eğitim ve diğer gündelik giderler, gerçek hayatta tasarruf etmeyi çok daha yavaş hâle getiriyor. Oran, tek bir çalışanın maaşı yerine birden fazla kişinin kazancını da içerebilen hane gelirini esas alıyor.
Seul, ülkenin 17 eyalet ve büyük şehri arasında en yüksek orana sahipti. Onu 7,6 ile Sejong, 7,5 ile Gyeonggi izledi. Ülke genelindeki oran 2024'teki 6,3 düzeyinde değişmeden kaldı.
Seul, Incheon ve Gyeonggi'yi kapsayan geniş başkent bölgesinde oran 8,7'den 8,2'ye geriledi. Diğer büyük şehirlerde 5,8, eyalet bölgelerinde ise 3,8 olarak kaydedildi. Böylece Seul'deki 11,7'lik oran, ülke genelindeki 6,3'lük oranın yaklaşık 1,9 katına ulaştı.
İlk konut alımlarında ise farklı bir zaman çizelgesi ortaya çıktı. İlk evini satın alan haneler, hane reisi olduktan sonra ortalama sekiz yıl bekledi. Bu süre 2024'te 7,9, 2017'de 6,8 yıldı. Bu ölçüm insanların hayatında geçen süreyi, PIR ise konut değeri ile gelir arasındaki ilişkiyi gösteriyor.
Daire fiyatları yükselirken Seul'deki oran neden düştü?
Araştırmada konutların değeri 16 Haziran 2025, yani haziran ayının üçüncü pazartesi günü itibarıyla hesaplandı. Yetkililer, bu zamanlamanın yılın ikinci yarısındaki daha güçlü fiyat artışlarını kapsamadığını söyledi. Araştırmanın 2006'da başlamasından bu yana her yıl aynı referans tarihi kullanılıyor.
Bununla birlikte, Seul'deki konut fiyatları 2025'in ilk yarısında zaten yüzde 2'den fazla artmıştı. Yetkililer, örneklemdeki konut bileşiminin değişmesine de dikkat çekti. Görece ucuz sıra evlerin ve çok daireli konutların payı artarken, bu konutlardan bazılarının fiyatları geriledi.
Kore İnsan Yerleşimleri Araştırma Enstitüsünde kıdemli araştırma görevlisi olan Kang Mina, Sejong'daki bir bilgilendirme toplantısında düşüşte medyan hesaplamasının belirleyici olduğunu açıkladı:
İstatistiksel hata olup olmadığını birkaç kez kontrol ettik. Oranın 11,7'ye düşmesinin nedeni medyanı kullanmamız. Daire fiyatlarının yükseldiği doğru. Ancak 61 bin haneden oluşan örneklemde, daha düşük fiyatlı konutların payının artması gibi değişiklikler, genel konut fiyatı dağılımının orta bölümünü aşağı çekti. Ortalama kullanılmış olsaydı bu kadar düşmezdi.
Medyan, gözlemler sıralandığında ortada kalan değerdir. Daha ucuz konutların payının artması, pahalı dairelerin fiyatları yükselirken bile bu orta değeri aşağı çekebilir. Değerlerin toplanıp sayısına bölünmesiyle hesaplanan ortalama ise pahalı konutlardan farklı biçimde etkilenir.
Bilgilendirme toplantısında Gyeonggi'deki oranın 6,9'dan 7,5'e yükselmesi ayrıntılı olarak açıklanmadı. Kang, araştırmacıların Seul'deki fiyat dağılımını yakından incelediklerini, Gyeonggi'nin dağılımını ise ayrıca kontrol etmeleri gerektiğini söyledi.
Kira tüm bölgelerde gelirin daha büyük bir bölümünü alıyor
Seul'deki kiracılar, ülkenin en yüksek medyan kira-gelir oranına (RIR) sahipti: yüzde 21,5. Bu oran yüzde 20,8'den yükseldi. Gyeonggi'de ise oran yüzde 15,2'den yüzde 17,4'e çıktı; bu, 17 eyalet ve büyük şehir arasındaki en büyük artış oldu.
Daha geniş başkent bölgesinde oran yüzde 18,4'ten yüzde 19,7'ye yükseldi. Diğer büyük şehirlerde yüzde 15,2'den yüzde 16,2'ye, eyalet bölgelerinde ise yüzde 12,7'den yüzde 13,3'e çıktı. Kira baskısı üç bölge grubunun tamamında arttı.
RIR, aylık kirayı ve kira depozitolarının aylık karşılığını içeriyor. Güney Kore'de pek çok kiracının olağan aylık kira ödemek yerine yüksek miktarda depozito verdiği jeonse sistemi kullanması nedeniyle bu önemli. Depozitonun aylık eşdeğer maliyete dönüştürülmesi, farklı kiralama biçimlerinin karşılaştırılmasını sağlıyor.
2025 hesaplamasında, tek bir ulusal oran yerine her eyalet veya büyük şehre özel dönüşüm oranları kullanılmaya başlandı. Her iki yöntemde de ülke genelindeki sonuç yüzde 17 olarak kaldı. Başkent bölgesinde yeni yöntemle yüzde 19,7 olan oran, önceki yöntemle yüzde 20,3'tü.
Bakanlığın konut politikası direktörü Lee Yuri, kira yükünün artmasını hane gelirleri nispeten az değişirken jeonse ve aylık kiraların yükselmesine bağladı. Ayrıca 2022 ve 2023'teki dolandırıcılık vakalarının ardından gerileyen sıra ev ve çok daireli konutlardaki jeonse fiyatlarının toparlanmaya başladığına dikkat çekti.
Kang, kira baskısının kısmen yüksek depozitolardan aylık ödemelere geçişle bağlantılı olduğunu söyledi. Ev sahipleri ile kiracılar farklı piyasalarla karşı karşıya: Ev sahipliği oranı konut değerlerinin gelire kıyasını, kira oranı ise kiralık bir konutta oturmanın maliyetini ölçüyor.
Genç kiracılar ve yeni evliler artan maliyetlerle karşı karşıya
19-34 yaş aralığında bir kişinin hane reisi olduğu genç haneler, kiracılığa büyük ölçüde bağımlı olmayı sürdürdü. Kendi evinde yaşayanların oranı yüzde 12,2'den yüzde 14,8'e çıkarken, yüzde 80,6'sı kiracıydı.
Bu hanelerde medyan kira yükü yüzde 16'dan yüzde 17,4'e yükseldi. Yedi yıl veya daha kısa süredir evli çiftlerden oluşan yeni evli hanelerde ise oran daha hızlı artarak yüzde 17,7'den yüzde 20,2'ye çıktı. Böylece medyan kira maliyeti aylık gelirin beşte birini aştı.
Yeni evlilerde konut fiyatının gelire oranı da 6,0'dan 6,2'ye yükselirken, genç ev sahiplerinde 6,0'dan 5,6'ya geriledi. Yeni evli hanelerin yüzde 45,7'si, yüzde 43,9'dan yükselerek, sahibi oldukları konutlarda yaşıyordu; yüzde 51,6'sı kiracıydı.
Evlilik ve aile kurma kararları, yanıtlarında öne çıktı. Genç haneler, evliliği erteleme veya evlenmeme nedeni olarak ekonomik koşulların zorluğuna dört üzerinden 3,21 puan verdi. Bunu, depozito dâhil konut bulma güçlüğü 3,19 puanla yakından izledi.
Yeni evliler, çocuk sahibi olma kararlarını etkileyen konutla ilgili başlıca etken olarak konut maliyetlerine dört üzerinden 3,30 puan verdi. Konut güvencesizliği 3,27 puanla onu izledi. Doğumu teşvik etmek için tercih ettikleri destekler arasında, yüzde 34'ün seçtiği çok çocuklu ailelere yönelik konut kredilerinin genişletilmesi ve yüzde 31,1'in seçtiği çocuk sayısına bağlı konut maliyeti yardımı yer aldı.
Konum da önemliydi. Evlilik sonrasında nerede yaşayacaklarını değerlendirirken genç hanelerin yüzde 48,8'i işe uzaklığı ilk sıraya koydu; ulaşım kolaylığı yüzde 13,6 ile çok geride kaldı. Yanıtlar, maddi yardımın yanı sıra iş yerlerine yakın konutlara yönelik talebe işaret ediyor.
Yaşlı kiracılar gelirlerinin neredeyse dörtte birini hâlâ konuta ayırıyor
Hane reisi 65 yaş ve üzeri olan hanelerde medyan kira yükü yüzde 24,7 ile incelenen yaş ve aile grupları arasındaki en yüksek düzeye ulaştı. Oran 2024'teki yüzde 25,4'ten gerilemesine rağmen genç ve yeni evli kiracılardaki oranların üzerinde kaldı.
Ödenen gerçek kira görece düşük olsa bile düşük gelirler bu yüksek oranı açıklamaya yardımcı oluyor. Yaşlı ev sahiplerinde fiyat-gelir oranı 9,1'den 7,6'ya düştü.
Yaşlı hanelerde ev sahipliği oranı yüzde 75,3 ile yüksek düzeydeydi; bu oran yüzde 75,9'dan hafifçe geriledi. Konut ihtiyaçları bakım ve güvenliği de kapsıyordu: Yüzde 36'sı ileri yaşlarda en çok ihtiyaç duyulan hizmet olarak eve gelen sağlık veya hemşirelik hizmetlerini, yüzde 33,7'si ise yemek ve temizlik gibi işlerde yardımı seçti.
Konut iyileştirmeleri kapsamında yüzde 34,4'ü alarm düğmeleri gibi acil durum iletişim sistemlerini, yüzde 28,9'u ise gaz kesme ekipmanları gibi otomatik güvenlik cihazlarını istedi. Yüzde 21,7'nin tercih ettiği ev onarım yardımı, en çok istenen konut programları arasında yüzde 21,8'lik konut satın alma kredisi desteğiyle neredeyse aynı düzeyde yer aldı.
Daha fazla hane ev sahibi oluyor, yaşam alanı büyüyor
Ülke genelinde ev sahipliği yüzde 61,4'ten yüzde 62'ye, sahibi olduğu konutta yaşayanların oranı ise yüzde 58,4'ten yüzde 59,1'e yükseldi. Her iki oran da araştırmanın 2006'da başlamasından bu yana en yüksek düzeye ulaştı.
Bu iki ölçüt farklı sorulara yanıt veriyor. Ev sahipliği, başka bir yerde yaşıyor olsa bile konut sahibi olan haneleri sayıyor. Konut sahibi olduğu evde yaşayanların oranı ise gerçekten kendi mülkünde oturan haneleri kapsıyor.
Başkent bölgesi, yüzde 56'lık ev sahipliği ve yüzde 53,1'lik konut sahibi olduğu evde yaşama oranıyla ülke ortalamasının altında kaldı. Eyalet bölgelerinde bu oranlar sırasıyla yüzde 70,7 ve yüzde 68,2 oldu.
Kişi başına ortalama konut alanı 36 metrekareden 38,2 metrekareye çıktı. Hane başına ortalama alan 68,1 metrekareden 71,5 metrekareye yükseldi. Asgari konut standartlarının altında kalanların oranı yüzde 3,8'den yüzde 3,6'ya geriledi.
Genç hanelerde asgari standartlarda daha büyük bir iyileşme görüldü; standartların altında kalanların oranı yüzde 8,2'den yüzde 5,6'ya düştü. Apartman dairesinde yaşayanların oranı yüzde 31'den yüzde 34,9'a yükselirken, olağan konut dışında sınıflandırılan yerlerde yaşayanların oranı yüzde 5,3'ten yüzde 3,2'ye geriledi.
Yeni evliler, ortalama 76 metrekareyle genel hanelerden daha büyük konutlarda yaşıyordu. Ancak haneleri daha kalabalık olduğu için kişi başına düşen alan 30 metrekareyle daha azdı. Yaşlı hanelerde asgari standartların altında kalanların oranı yüzde 2,1'den yüzde 2,5'e yükseldi.
Destek tercihleri gelir düzeyine göre ayrışıyor
Konut destek programlarına ihtiyaç olduğunu söyleyenlerin oranı yüzde 38,2'den yüzde 45,9'a, yani 7,7 puanlık bir artışla yükseldi. Kang, soruda genel olarak konut desteğine ihtiyaç duyulup duyulmadığının sorulduğunu, katılımcıların yanıt verirken kendi durumlarını veya toplumun ihtiyaçlarını göz önünde bulundurabildiğini açıkladı.
Konut satın alma kredisi desteği yüzde 31,2 ile ilk sırada yer aldı. Onu yüzde 21,8 ile jeonse depozito kredileri, yüzde 12,2 ile uzun süreli kiralama için kamu konutları ve yüzde 11,8 ile aylık kira yardımları izledi.
Düşük gelirli haneler kiralık konut bulmaya daha fazla önem verdi. Jeonse kredisi desteğini yüzde 23,1, aylık kira yardımını yüzde 20,1 tercih etti; her iki oran da yüzde 17,9'luk konut satın alma kredisi desteğinin üzerindeydi. Üst gelir grubundaki hanelerin yüzde 47,6'sı konut satın alma yardımını seçti.
Genç haneler en çok yüzde 35,4 ile jeonse kredisi istedi; yüzde 21,3 ile konut satın alma kredisi bunu izledi. Yeni evliler ise yüzde 44,9 ile konut satın alma kredisini, yüzde 27,2 ile jeonse kredisini tercih etti.
Bir konuta sahip olma arzusu güçlü kalmayı sürdürse de zayıfladı. Konut sahibi olunması gerektiğini söyleyenlerin oranı 2022'deki yüzde 89,6'dan 2025'te yüzde 85,6'ya düştü. Bu oran üst gelirli hanelerde yüzde 93,4, düşük gelirli hanelerde yüzde 78,6 oldu.
Araştırma takvimi ve konut alanındaki sonraki dönüm noktaları
Bakanlık, araştırmayı yürütmesi için Kore İnsan Yerleşimleri Araştırma Enstitüsü ile Korea Research'i görevlendirdi. Görüşmeler 2025'in ikinci yarısında gerçekleştirildi. 55 bin haneyle yüz yüze görüşülürken, o yıl uygulamaya konan yöntemle 6 bin hane uzaktan anket doldurdu.
Tarihler, ölçülen konut koşullarını daha yakın tarihli politika duyurularından ayırıyor:
- 16 Haziran 2025: Araştırmada konut fiyatları için kullanılan referans tarihi.
- 2025'in ikinci yarısı: Hane görüşmeleri hem yüz yüze hem uzaktan yöntemlerle gerçekleştirildi.
- 29 Ekim 2026: Hükümet, Seul yakınlarında önerilen altı kamu konutu alanını duyurdu.
- 17 Kasım 2026: Bakanlık, 2025 Konut Araştırması bulgularını yayımladı.
- 18 Kasım 2026: Ayrıntılı araştırma raporunun bakanlığın Statistics Nuri hizmetinde yayımlanması planlandı.
Hükümetin 76 bin 700 konutluk arz planı, Seul yakınlarındaki Gyeonggi'de altı alanı kapsıyor ve inşaatın 2030'a kadar başlaması hedefleniyor. Bu takvime göre yeni arz, araştırmada kaydedilen kira baskılarından birkaç yıl sonrasına kalıyor.
Bulgular, konut politikasının neden aynı anda birden fazla görevi olduğunu gösteriyor: Kiracıların mevcut maliyetlerini karşılamasına yardımcı olmak, konut satın almaya çalışan haneleri desteklemek ve işlerine ve ailelerine uygun konumlarda yeterli yaşam alanına sahip evler sağlamak.
Öne çıkanlar
- Seul'de medyan konut fiyatı-gelir oranı 2024'teki 13,9'dan 2025'te 11,7'ye geriledi.
- Yetkililer düşüşü haziran ayındaki referans tarihine ve örneklemde daha ucuz konutların payının artmasına bağladı.
- Medyan kira yükü Seul'de gelirin yüzde 21,5'ine, ülke genelinde ise yüzde 17'sine ulaştı.
- Yeni evli kiracılarda bu oran yüzde 20,2, yaşlı kiracılarda ise yüzde 24,7 oldu.
- İlk evi satın almak, hane reisi olduktan sonra ortalama sekiz yıl aldı.
- Ev sahipliği yüzde 62'ye yükselirken, yüzde 45,9'u konut destek programlarına ihtiyaç duyduğunu belirtti.






