Çin ihracat kontrollerini sıkılaştırırken Japonya derin deniz nadir toprak elementi denemelerine hazırlanıyor

12 dakikalık okuma
Çin ihracat kontrollerini sıkılaştırırken Japonya derin deniz nadir toprak elementi denemelerine hazırlanıyor

Japonya'nın mineral güvenliği için 6.000 metrelik bir sınav

Japonya, Tokyo'nun yaklaşık 1.900 ila 2.000 kilometre güneydoğusunda bulunan uzak Minamitorişima atolü yakınlarındaki sularda Ocak 2026'da deneme madenciliğine başlamayı planlıyor. Hedef, 5.000 ila 6.000 metre derinlikte bulunan nadir toprak elementleri içeren çamur. Hükümet planlamacıları, elektrikli araçlarda, rüzgar türbinlerinde, akıllı telefonlarda, tıbbi ekipmanlarda ve gelişmiş silahlarda kullanılan metallere yurt içinden kaynak oluşturmayı amaçlayan bu faaliyeti, bu derinlikte dünyada bir ilk girişim olarak tanımlıyor.

İçindekiler
  1. Japonya'nın mineral güvenliği için 6.000 metrelik bir sınav
  2. Küçük bir metal grubu neden bu kadar önemli?
  3. Minamitorişima yakınlarındaki suların altında ne var?
  4. Numune alımından fabrikalara tedarike uzanan takvim
  5. Mühendisler çamuru altı kilometre suyun içinden nasıl çıkaracak?
  6. Çamuru toplamak neden yalnızca ilk adım?
  7. Yüzeyin altındaki çevresel sorular
  8. Tedarik şoklarına karşı maliyetli bir güvence
  9. İhracat kontrolleri Japonya'yı daha geniş ortaklıklara yöneltiyor
  10. Geri dönüşüm ve farklı mıknatıslar da aynı stratejinin parçası
  11. Öne çıkanlar

Takvim ilk seferin ötesine uzanıyor. Ocak 2027'de devreye alınması planlanan pilot sistem, günde yaklaşık 350 ton çamur çıkaracak. Çıkarma, işleme ve maliyetler projenin gerekliliklerini karşılarsa özel şirketlere tedarik 2028 civarında başlayabilir. 18 Ekim 2025 itibarıyla bunlar hedef niteliğinde; mühendislik ve ticari testler henüz yapılmadı.

Japon araştırmacılar, Minamitorişima çevresindeki nadir toprak kaynağının yaklaşık 16 milyon ton olduğunu tahmin ediyor. 2018 tarihli bir analizde, elemente bağlı olarak belirli elementlerin yaklaşık 420 ila 780 yıl boyunca tedarikine yetecek miktarlar bulunduğu belirtildi. Bazı konsantrasyonlar karadaki tipik yataklardakinden yüksek ve çamur değerli orta ve ağır nadir toprak elementleri içeriyor.

Çin'in ihracat kontrollerini sıkılaştırması, Japonya açısından bu kaynakları daha da acil hale getirdi. Pekin, nisanda çeşitli orta ve ağır nadir toprak elementlerine kısıtlama getirdi, ardından 9 Ekim'de kontrollerini genişletti. Japon üreticiler aksaklıkları şimdiden yaşadı: yılın başlarında uygulanan kontroller, Nissan ve Suzuki'yi bazı montaj faaliyetlerini kısa süreliğine durdurmaya zorladı.

Tokyo'nun öncelikli amacı, ilk malzeme ithalattan pahalıya mal olsa bile güvenilir bir alternatif tedarik kaynağı oluşturmak. Bu hedefe ulaşmak, Pasifik tabanından tam olarak işlenmiş metallere ihtiyaç duyan üreticilere uzanan bir ekipman ve fabrika zincirini gerektiriyor.

Reklam

Küçük bir metal grubu neden bu kadar önemli?

Nadir toprak elementleri, elektronik ürünleri ve temiz enerji ekipmanlarını daha küçük, daha güçlü ve daha verimli hale getirmek için kullanılan 17 metalik elementten oluşan bir gruptur. Her birinin özellikleri kullanım alanını belirlediğinden, tek bir elementin tedarikini güvence altına almak diğer elementlerdeki kıtlığı otomatik olarak çözmez.

Neodimyum, praseodimyum ve samaryum; elektrikli araç motorlarının ve rüzgar türbini jeneratörlerinin içindekiler de dahil olmak üzere güçlü kalıcı mıknatısların üretiminde kullanılıyor. Disprozyum ve terbiyum, mıknatısların yüksek sıcaklıklarda performansını korumasına yardımcı oluyor; bu, araç tahrik sistemleri ve havacılık bileşenleri için önemli bir gereklilik. İtriyum, evropiyum ve gadolinyum ise ekranlarda, lazerlerde, tıbbi görüntülemede ve özel alaşımlarda kullanılıyor.

Çin hem madencilikte hem de ham kaynakları oksitlere, metallere ve mıknatıs alaşımlarına dönüştüren işlemede hakim konumda. Üreticilerin bu işlenmiş malzemelere ihtiyacı var; bu nedenle ayrıştırma ve rafinaj, tedarikte kritik bir darboğaz oluşturuyor. İhracat kısıtlamaları üretim planlarını aksatabiliyor, fiyatları keskin biçimde değiştirebiliyor ve fabrikaları siyasi anlaşmazlıklara açık hale getiriyor.

Japonya bu kırılganlığı 2010'da, diplomatik bir anlaşmazlığın ardından Çin'in Japonya'ya nadir toprak elementi ihracatının keskin biçimde düşmesiyle yaşadı. O dönemde Japonya'nın ihtiyacının yaklaşık yüzde 90'ını Çin karşılıyordu. Avustralya, Hindistan ve Kazakistan'la yapılan anlaşmaların yanı sıra Malezya ve Vietnam'daki rafinerilere yapılan yatırımlar bu oranı yüzde 60'ın biraz altına indirmeye yardımcı oldu.

Bu değişim, başlangıçtaki yaklaşık yüzde 90'lık pay ile mevcut yüzde 60'ın altındaki düzey esas alındığında, yaklaşık 30 yüzde puanlık bir düşüş anlamına geliyor. Buna rağmen Çin, Japonya'nın en büyük tedarik kaynağı olmayı sürdürüyor. Nissan ve Suzuki'de yaşanan kesintiler, özel malzemelerdeki kıtlığın montaj hatlarına nasıl yansıyabildiğini gösteriyor.

Minamitorişima yakınlarındaki suların altında ne var?

Minamitorişima'daki kaynak, karadaki geleneksel kaya yataklarından ziyade ince taneli çamurdan oluşuyor. Araştırmalar ve tortu karotları, orta ve ağır elementlerin görece yüksek konsantrasyonları da dahil olmak üzere, alışılmadık bir nadir toprak elementi karışımı içeren katmanları ortaya çıkardı. Neodimyum ve gadolinyumun yanı sıra disprozyum ve terbiyum da özellikle önemli.

Çin dışındaki karasal yatakların çoğu, daha hafif nadir toprak elementlerinden daha yüksek oranlarda içeriyor. Minamitorişima çamurundaki ağır elementler daha kıt ve daha yüksek fiyatlara sahip; bu da yatağa özel bir stratejik değer kazandırıyor. Çamur, karadaki birçok cevhere kıyasla görece az miktarda radyoaktif toryum ve uranyum da içeriyor. Bu durum bazı işleme tehlikelerini ve atık yönetimi zorluklarını azaltıyor.

Reklam

Hedef bölge, atolden yaklaşık 100 ila 150 kilometre uzakta ve Japonya'nın münhasır ekonomik bölgesi içinde yer alıyor. Bu konum, Tokyo'ya arama ve üretim üzerinde denetim sağlarken faaliyetleri sanayi merkezlerinden uzaklaştırıyor. Mesafe nakliye, bakım ve acil müdahaleyi zorlaştırıyor; derinlik ise açık deniz ekipmanlarını mevcut mühendislik olanaklarının sınırlarına itiyor.

Japonya'nın deniz tabanındaki kaynakları nadir toprak elementli çamurla sınırlı değil. Japon araştırmacıların yürüttüğü ayrı bir araştırmada, daha geniş Pasifik bölgesinde yaklaşık 5.500 metre derinlikte 200 milyon tondan fazla manganez yumrusu tespit edildi. Bu yumruların tahminen 610.000 ton kobalt içerdiği belirtiliyor; bu miktar, mevcut tüketim hızında Japonya'nın yaklaşık 75 yıllık ihtiyacına denk geliyor. Ayrıca 740.000 ton nikel içeriyor; bu da yurt içi talebin yaklaşık 11 yıllık karşılığı.

Yumrular deniz tabanında bulunurken Minamitorişima projesinin çamuru toplayıp suyla karışık halde yukarı pompalaması gerekiyor. Mühendisler, ekonomik ölçekte üretime ulaşmak için gelecekteki bir faaliyette günde birkaç bin ton çamur toplanması gerekeceğini tahmin ediyor. Bu miktar, planlanan pilot sistemin kapasitesinin çok üzerinde.

Numune alımından fabrikalara tedarike uzanan takvim

Yenilikçi okyanus projeleri için kurulan ulusal platform, Japonya Deniz-Yer Bilimi ve Teknolojisi Ajansıyla birlikte hükümet projesini yönetiyor. Ajansın araştırma gemileri, Chikyu sondaj gemisi de dahil olmak üzere, ağır ekipman ve uzun boru dizilerini kullanma kapasitesi sunuyor.

İlk operasyonda sistemin malzemeyi güvenilir biçimde toplayıp yüzeye çıkarıp çıkaramayacağı sınanacak. Bir operasyonda laboratuvar çalışmaları için yaklaşık 35 ton çamur çıkarılması ve bunun birkaç düzine kilogram nadir toprak elementi içerebilmesi bekleniyor. Pilot aşamada planlanan günlük 350 tonluk kapasite, daha büyük ölçekte ayrıştırma ve rafinaj denemeleri için yeterli malzeme sağlayacak.

  • 2010: Diplomatik bir anlaşmazlık, Çin'in Japonya'ya nadir toprak elementi ihracatında keskin bir düşüşe yol açtı. Japonya o dönemde ihtiyacının yaklaşık yüzde 90'ı için Çin'e bağımlıydı.
  • 2018: Japon bilim insanları, Minamitorişima kaynağının belirli nadir toprak elementlerini yaklaşık 420 ila 780 yıl boyunca tedarik etmeye yeteceğini belirtti.
  • Nisan 2025: Çin, çeşitli orta ve ağır nadir toprak elementlerine yönelik ihracat kontrollerini sıkılaştırdı.
  • 9 Ekim 2025: Pekin kontrolleri genişletti ve kapsama daha fazla element ekledi.
  • Ocak 2026: Japonya, 5.000 ila 6.000 metre derinlikte deneme madenciliğine başlamayı planlıyor.
  • Ocak 2027: Günde yaklaşık 350 ton çamur çıkarılması için pilot sistem kurulması planlanıyor.
  • 2028 civarı: Proje teknik ve ticari gereklilikleri karşılarsa özel şirketlere malzeme tedariki başlayabilir.

Bu aşamalı ilerleme, Japonya'ya ne kadar kullanılabilir malzeme çıkarabileceğini ve makinelerin ne kadar güvenilir çalıştığını öğrenmesi için zaman tanıyor. İlk üretim sınırlı olacak; kapasitenin artırılması pilot sistemin performansına bağlı.

Reklam

Mühendisler çamuru altı kilometre suyun içinden nasıl çıkaracak?

Chikyu ve diğer ekipmanların zorlu bir işi başarması gerekiyor: boruları deniz tabanına indirmek, çamuru toplamak ve su sütununda 6.000 metreye ulaşabilen bir derinlikten yüzeye taşımak. Çamur kil kıvamında olduğundan, operatörlerin borudan akabilmesi için deniz suyuyla karıştırarak bir bulamaç oluşturması gerekiyor.

Boru, derin su petrol operasyonlarında tipik olarak kullanılan borulardan daha uzun olacak. Petrol sahalarında kullanılan yükseltici boruların çoğu yaklaşık 3.500 metre uzunluğunda. Bu uzunluğun artırılması ağırlığı yükseltiyor ve titreşimlere maruz kalmayı artırıyor. Mühendisler, metal yorgunluğuna yol açabilecek ve şiddeti zamanla artabilecek tekrarlayan bir hareket olan rezonansı önlemek için borunun hareketlerini modelledi.

Bu derinlikte onarım yavaş ve riskli olacağından deniz tabanındaki ekipmanın sağlam ve görece basit olması gerekiyor. Japon ekipleri, çamuru yaklaşık 4 milimetre veya daha küçük parçacıklara ayıran makineler geliştirdi. Bu, enerji tüketimini sınırlarken çamurun pompalardan geçmesine yardımcı oluyor.

Deniz tabanının kendisi de başka bir mühendislik sorunu yaratıyor. Hedef çamurun altındaki zayıf tortu katmanları ağır makinelerin batmasına veya temellerin çökmesine yol açabilir. Sistem tasarımcıları bu katmanları dikkate alarak ekipman temellerini buna göre düzenledi.

Güvenilir toplama, testin yalnızca bir parçası. Operatörlerin bulamacı uzun boru boyunca kesintisiz biçimde akıtması, gemi ve ekipman üzerindeki yükleri yönetmesi ve anlamlı işleme denemeleri için gemiye yeterli miktarda malzeme çıkarması gerekiyor. Her aşama, bir günde toplanabilecek çamur miktarını etkiliyor.

Çamuru toplamak neden yalnızca ilk adım?

Bulamaç gemiye ulaştığında operatörler suyu ayıracak ve malzemeyi analiz ile ayrıştırma için Japonya ana karasına taşıyacak. Disprozyum, terbiyum, neodimyum ve gadolinyum gibi elementlerin daha sonra sanayi müşterilerinin kullanabileceği ürünlere dönüştürülmesi gerekiyor.

Nadir toprak elementlerinin ayrıştırılması, tekrarlanan çözücü ekstraksiyonu aşamaları, pH ölçümleriyle asitliğin dikkatle kontrolü ve sıkı kalite denetimleri gerektiriyor. Bu süreç elementleri birbirinden ayırıyor ve güçlü mıknatıslar ile elektronik bileşenler gibi zorlu uygulamalar için gereken saflık düzeyine ulaşıyor. Ayrıştırılan malzemeler daha sonra oksitlere, metallere ve mıknatıs alaşımlarına dönüştürülüyor.

Dolayısıyla Japonya'nın açık deniz ekipmanlarının yanı sıra yeni rafinaj kapasitesine de ihtiyacı var. Küresel ayrıştırma kapasitesinin büyük bölümü, özellikle orta ve ağır nadir toprak elementlerinde, Çin'in elinde. Japonya'da veya ortak ülkelerde tesis kurmak zaman alıyor ve yatırımlar kısmen mıknatıs üreticilerinin uzun vadeli satın alma taahhütlerine bağlı.

Reklam

Yetkililer, ileriki aşamalarda ön işleme yapmak üzere Minamitorişima'da küçük bir tesis kurulmasını gündeme getirdi. Atol yakınındaki basit bir rafineri, gemilerin ana karaya taşıması gereken miktarı azaltabilir. Daha iyi gemi planlaması, toplama sahasına yakın işleme ve konteyner kullanımı da nakliye maliyetlerini düşürebilir.

Çamurun görece düşük radyoaktif içeriği bazı atık işlemlerini kolaylaştırabilir; ancak fabrikaların yine de güvenilir kimyasal süreçlere ve istikrarlı ürün kalitesine ihtiyacı olacak. Mıknatıs üreticilerinin özelliklerine uygun malzeme tedarik etmek, tedarik zincirinin son pratik sınaması olacak.

Yüzeyin altındaki çevresel sorular

Derin deniz madenciliği, abisal derinliklerdeki ekosistemler yeterince anlaşılmadığı ve bozulma sonrasında yavaş toparlanabildiği için tepki görüyor. Toplayıcılar ve pompalar, suyu filtreleyerek beslenen hayvanları örtebilecek tortu bulutları oluşturabilir ve çevredeki suyun kimyasını değiştirebilir.

İnce parçacıklar su sütununa yayılabilir; bilim insanları iz metallerin besin ağlarına karışmasından endişe ediyor. Ağır ekipmanların çıkardığı gürültü balıkları ve deniz memelilerini de etkileyebilir. Ticari madencilik için önerilen ölçekte bu etkileri inceleyen kontrollü çalışma sayısı az olduğundan, etkilerin boyutunu ölçmek zor.

Japonya'nın aşamalı programı, teknoloji geliştikçe çevresel bilgi toplamayı amaçlıyor. Minamitorişima yakınlarındaki testlerde tortu bulutlarının yerel akıntılarda nasıl hareket ettiği haritalanacak ve parçacıkların yeniden nasıl çöktüğü ölçülecek. Mühendisler yayılımı sınırlamak için pompa hızlarını, toplama başlıklarını ve boşaltım noktalarını ayarlayabilir.

Gelecekteki izinleri değerlendiren düzenleyiciler, bozulan alanın büyüklüğünü, mevsimsel çalışma takvimlerini ve biyolojik çeşitlilik izleme çalışmalarını dikkate alacak. Kabul edilebilir çevresel riske ilişkin kararlar, mühendislik denemeleriyle birlikte şekillenecek.

Uluslararası Deniz Yatağı Otoritesi, uluslararası sularda madencilik için bir kurallar bütünü oluşturmayı planlıyor. Japonya'nın projesi münhasır ekonomik bölgesi içinde yer alıyor ve ülkenin iç düzenlemelerine tabi. Uluslararası standartlar, kredi kuruluşları ve satın alma anlaşmalarını değerlendiren şirketler açısından yine de önem taşıyor. Bazı büyük bankalar, çevresel etkiler daha iyi anlaşılana ve kapsamlı değerlendirmeler yapılana kadar derin deniz madenciliğine finansman sağlamayı kısıtladı veya durdurdu.

Tedarik şoklarına karşı maliyetli bir güvence

Japonya projeyi ekonomi ve ulusal güvenlik politikasının bir parçası olarak ele alıyor. Hükümet, ilk üretimin maliyeti piyasa fiyatlarını aşsa bile kritik mineraller için alternatif bir kaynak istiyor. Her açık deniz seferinin 150 milyon yenden fazlaya mal olması bekleniyor.

6.000 metreye ulaşan özel boru sistemi ve ilgili ekipmanların maliyeti on milyarlarca yen düzeyinde. Bir alım için yaklaşık 12 milyar yen harcandığı bildirildi. İlk testten pilota, oradan da düzenli üretime geçiş; gemilere, deniz tabanı makinelerine ve karadaki tesislere daha fazla harcama yapılmasını gerektirecek.

Reklam

Piyasa fiyatları, bu yatırımların ticari üretimi destekleyip destekleyemeyeceğini belirlemeye yardımcı olacak. Mıknatıs talebinin daha hızlı artması veya ihracat kontrollerinin sıkılaşması, pahalı açık deniz çıkarımını ekonomik kılacak ölçüde fiyatları yükseltebilir. Fiyatların düşmesi ise maliyetlerin karşılanmasını zorlaştırır.

Hükümet desteği ve satın alma sözleşmeleri de önemli olacak. Rafinaj tesislerinin malzeme tedarik etmeye başlamadan önce sermayeye ihtiyacı var; üreticilerin ise kaliteye ve tedarike güvenmesi gerekiyor. Bazı uluslararası kredi kuruluşlarının getirdiği kısıtlamalar da finansman üzerindeki baskıyı artırıyor.

Yetkililer, çıkarımdan oksit ve metal üretimine, oradan da mıknatıs alaşımlarına uzanan her aşamayı öğrenmenin ve sabırlı olmanın önemini vurguluyor. Amaç ilk seferlerden hızlı kâr elde etmek değil; aksaklıklara karşı bir güvence oluşturmak ve teknoloji geliştikçe kapasiteyi artırabilmek.

İhracat kontrolleri Japonya'yı daha geniş ortaklıklara yöneltiyor

Çin'in nisan ayındaki kısıtlamaları, mıknatısların yüksek sıcaklıklarda performans göstermesine yardımcı olan disprozyum ve terbiyumu da kapsıyordu. 9 Ekim'de kapsamı genişletmesiyle daha fazla element kısıtlamalara eklendi ve Çin'in işleme kapasitesine bağımlı ülkelerdeki endişeler arttı.

Washington'daki yetkililer önlemleri sanayi tedarik zincirlerine yönelik doğrudan bir tehdit olarak nitelendirdi. ABD, Çin'den ithalata yüzde 100'e varan ek gümrük vergilerinin gündemde olduğunu belirtti. Müttefik hükümetler ise tedarik kaynaklarını çeşitlendirmek ve yeni üretim kesintilerini önlemek için eşgüdümlü çaba çağrısı yaptı.

Japonya, ABD, Hindistan ve Avustralya'yla eşgüdümü hızlandırdı ve Avrupa Birliği'yle tedarik zinciri işbirliğini görüştü. Görüşmeler arama, veri paylaşımı, rafinaj ve stoklamayı kapsıyor. Ortak amaç, üretimi daha fazla bölgeye yaymak ve tek bir tedarikçiye veya işleme merkezine bağımlılığı azaltmak.

Pasifik'teki diğer hükümetler de deniz tabanı kaynaklarını inceliyor. Cook Adaları, nikel, kobalt ve manganez içeren yumruların aranması için sularının bazı bölümlerini açtı. Japonya'nın projesinde olduğu gibi, bir ülkenin münhasır ekonomik bölgesindeki faaliyetler iç hukuk çerçevesinde yürütülebilirken Uluslararası Deniz Yatağı Otoritesi uluslararası sular için kurallar hazırlıyor.

Alıcıların deniz tabanından çıkarılan mineralleri kabul etmesi çevre standartlarına, kaynağın izlenebilirliğine ve denetimlere duyulan güvene bağlı olacak. Bu nedenle Japonya'nın kendi kaynağı üzerindeki denetimi, uluslararası müşterilerin ve finansörlerin talepleriyle birlikte ele alınıyor.

Geri dönüşüm ve farklı mıknatıslar da aynı stratejinin parçası

Japonya'nın Malezya ve Vietnam'a yaptığı yatırımlar, Çin dışındaki rafinaj kapasitesinin genişlemesine yardımcı oldu. Ancak orta ve ağır nadir toprak elementlerinin işlenmesi, tedarik zincirinin özellikle kısıtlı bir halkası olmayı sürdürüyor. Minamitorişima, verimli biçimde ve gereken saflıkta ayrıştırılabilmeleri halinde bu elementler için olası bir kaynak sunuyor.

Reklam

Araştırmacılar ve üreticiler daha az nadir toprak elementi kullanan veya hiç kullanmayan mıknatıslar da geliştiriyor. Bazı tasarımlar disprozyum içeriğinin bir bölümünü başka malzemelerle değiştiriyor veya tedariki daha kısıtlı elementleri daha az kullanıyor. Ancak bu değişiklikler mıknatıs boyutu veya performansında ödün verilmesini gerektirebilir.

Nissan ve Waseda Üniversitesi, kullanım ömrünü tamamlamış motorlardan ve mıknatıs hurdalarından nadir toprak elementlerini geri kazanacak süreçler geliştiriyor. Japonya stratejik stoklarını da genişletti ve kullanılmış ürünlerdeki değerli bileşenleri toplamak ve yeniden işlemek için sistemler kurdu.

Geri dönüşüm, malzeme değişiklikleri ve stoklama yeni kaynaklar üzerindeki baskıyı azaltabilir ve aksaklıklar sırasında üreticilere daha fazla zaman kazandırabilir. Bunlar, Çin dışında madencilik ve rafinaj kapasitesi oluşturma çabalarını tamamlayıcı nitelikte.

Minamitorişima için temel zorluk, tüm bu sanayi aşamalarını güvenilir bir faaliyette birleştirmek. Başarılı bir deneme; güvenilir toplama, yönetilebilir nakliye maliyetleri, etkili ayrıştırma ve müşterilerin tekrar tekrar aynı kalitede kullanabileceği malzeme üretimini sağlamalı. Ocak 2026 testi, Ocak 2027'de daha büyük pilotun başlaması planlanan bu zincirin ilk adımı.

Öne çıkanlar

  • Japonya, Ocak 2026'da Minamitorişima yakınlarında 5.000 ila 6.000 metre derinlikte deneme madenciliği yapmayı planlıyor.
  • Araştırmacılar, değerli orta ve ağır elementleri de içeren yaklaşık 16 milyon tonluk nadir toprak kaynağı bulunduğunu tahmin ediyor.
  • Ocak 2027'de devreye alınması planlanan pilot sistem günde yaklaşık 350 ton çamur çıkaracak; özel sektöre tedarik 2028 civarında başlayabilir.
  • Mühendislik zorlukları arasında 6.000 metreye ulaşan boru, bulamacın istikrarlı biçimde taşınması, deniz tabanı temelleri ve işleme kapasitesi bulunuyor.
  • Çevresel izleme çalışmaları tortu bulutlarını, çöken parçacıkları ve derin deniz ekosistemleri üzerindeki etkileri inceleyecek.
  • Her seferin 150 milyon yenden fazlaya mal olması bekleniyor; özel ekipmanlar için milyarlarca yen harcanması gerekiyor.
  • Japonya, Çin'e bağımlılığını 2010'daki yaklaşık yüzde 90 düzeyinden yüzde 60'ın biraz altına indirdi; ancak ihracat kısıtlamalarına karşı hâlâ savunmasız.
  • Ortaklıklar, rafinaj yatırımları, geri dönüşüm, farklı mıknatıs tasarımları ve stoklar Japonya'nın daha güvenilir tedarik arayışını destekliyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir