Yedi kiralık dairesi var, ama hâlâ temizlik için işe gidiyor
Tokyo'da yaşayan 56 yaşındaki Koichi Matsubara'nın kiraları ve yatırımları yılda yaklaşık 30 milyon yen gelir sağlıyor. Buna rağmen haftada üç sabahını bir apartman binasını temizleyerek geçiriyor. Dört saat süren vardiyalarından ayda yaklaşık 100 bin yen kazanıyor. Hareket etmek, düzenli bir rutine sahip olmak ve kendini amaç sahibi hissetmek istediği için bu işi sürdürüyor.
İçindekiler
- Yedi kiralık dairesi var, ama hâlâ temizlik için işe gidiyor
- Fabrika maaşından ilk dairesine
- Kira geliri portföyün büyümesine nasıl katkı sağladı?
- Az miktardaki maaş onun için neden hâlâ önemli?
- Bedensel hareket ve günlük yaşamda bir yer
- Kayda değer varlıkların ardındaki mütevazı yaşam tarzı
- Tokyo'da temel işler ve gayrimenkul riskleri
- Takdir, sorular ve sınırlar
- Öne Çıkanlar
Matsubara yerleri paspaslıyor, girişleri düzenliyor ve küçük tamiratlarla ilgileniyor. Komşularının çoğu sıradan bir iş gününün ardındaki serveti fark etmiyor; o da bu konudan nadiren söz ediyor. Varlıklarından elde ettiği yıllık gelir yaklaşık 203 bin dolara, aylık temizlik görevlisi maaşı ise yaklaşık 680 dolara denk geliyor.
Tokyo'da ve yakın banliyölerde yedi kiralık dairesinin yanı sıra hisse senetlerine ve fonlara yatırımları var. Buna karşın günlük harcamaları mütevazı kalıyor. Ucuz bir dairede yaşıyor, yemeklerinin çoğunu evde hazırlıyor, bisikletle ulaşım sağlıyor ve temel özelliklere sahip bir akıllı telefon kullanıyor. Yıllardır yeni kıyafet almadığını söylüyor.
Bu tezat, çalışma hayatını daha fazla para kazanmaktan başka bir şey üzerine kurmuş bir adama ilgiyi artırdı. Yatırım geliri, günlük ihtiyaçlarının çok ötesini karşılıyor. Temizlik işi ona harekete geçmek, zihnini canlı tutmak ve güne belirli bir saatte başlamak için bir neden sunuyor.
Onun hikâyesi Tokyo'daki yaşama dair birkaç soruyu da gündeme getiriyor: Sıradan bir fabrika maaşıyla çalışan biri nasıl gayrimenkul sahibi oldu, maddi açıdan bağımsız biri neden bedensel emek gerektiren bir işte çalışmayı sürdürür ve sade bir yaşam tarzı finansal özgürlüğe ne ölçüde katkı sağlar? Yanıtlar, yıllar süren birikime ve konut fiyatlarının düşük olduğu bir dönemde yapılan ilk alıma uzanıyor.
Fabrika maaşından ilk dairesine
Matsubara tek ebeveynli bir ailede büyüdü ve ortaöğretimi bitirdikten sonra çalışmaya başladı. İlk tam zamanlı fabrika işi ayda yaklaşık 180 bin yen, yani yaklaşık 1.220 dolar kazandırıyordu. Pahalı harcama alışkanlıkları edinmeden önce tasarruf etmeyi öğrendi, bir birikim hedefi koydu ve bu hedefe bağlı kaldı.
Birkaç yıl içinde yaklaşık üç milyon yen, yani kabaca 20 bin dolar biriktirdi. Fiyatların düşük olduğu bir dönemde küçük bir stüdyo daire almasına bu para yetti. Konut ilanlarını takip etti, uygun fiyat bekledi ve satıcıların beklemekten yorulduğu, fiyatların gerilediği sırada alım yaptı.
Matsubara konut kredisini erken kapattı ve istikrarlı kiracılar bulmaya odaklandı. Daha yüksek fiyattan hızlı satış yapmaya bel bağlamak yerine kira gelirini temel aldı. Zaman içinde mülklerine yenilerini ekledi.
Japonya'nın 1990'larda yaşanan varlık balonunun ardından geçirdiği uzun uyum süreci, bu yaklaşımın arka planını oluşturuyor. Pek çok mahallede konut fiyatlarının toparlanması yıllar aldı. Mülk değerlerinin hızla yükselmesinden çok düzenli kira gelirine önem veren sabırlı alıcılar, o dönemde fırsatlar bulabildi.
Mali durumundaki ilerleme, kesin alım tarihleri belirtilmemiş olsa da kısa bir zaman çizelgesiyle özetlenebilir:
- Matsubara ortaöğretimi bitirdikten sonra çalışmaya başladı; ilk tam zamanlı fabrika işi ayda yaklaşık 180 bin yen kazandırıyordu.
- Birkaç yıl içinde yaklaşık üç milyon yen biriktirdi ve fiyatların düşük olduğu bir dönemde küçük bir stüdyo daire aldı.
- Konut kredisini erken kapattı, istikrarlı kiracılara odaklandı ve yatırımlarını zamanla genişletti.
- 2 Ekim 2025 itibarıyla 56 yaşında olan Matsubara'nın yedi kiralık dairesi vardı ve haftada üç sabah temizlik görevlisi olarak çalışmayı sürdürüyordu.
Kira geliri portföyün büyümesine nasıl katkı sağladı?
Bir kiralık daire, içinde kiracı yaşadığı sürece gelir sağlar; ancak bu para harcanabilir hâle gelmeden önce ev sahibinin ödemesi gereken faturalar vardır. Vergiler, bina giderleri ve bakım masrafları gelirden pay alır. Geriye kalan tutar, borç alınan miktar olan konut kredisi anaparasının ödenmesine yardımcı olabilir ya da yeni bir alım için biriktirilebilir.
Matsubara'nın mülkleri bu aşamalı süreçle çoğaldı. İlk dairenin geliri bir sonraki alımı destekledi; daire sayısı arttıkça yeni yatırımlara ayrılabilecek para da çoğaldı. Bu, bileşik getirinin pratik bir örneği: Mevcut varlıklardan elde edilen gelir, kendileri de gelir sağlayabilecek yeni varlıkların oluşturulmasına yardımcı oluyor.
Alım fiyatı önemlidir, çünkü kira getirisini etkiler. Brüt kira getirisi, giderler düşülmeden yıllık kiranın satın alma fiyatına bölünmesiyle hesaplanır. Daha düşük fiyata almak bu oranı yükseltebilir. Tokyo'da küçük dairelerin brüt kira getirisi çoğu zaman düşük tek haneli oranlarda kalıyor.
Matsubara'nın yaklaşımı, mülklerin kiracı bulmaya devam etmesine ve giderlerin yönetilebilir düzeyde tutulmasına da bağlıydı. Dikkatli alıcılar uzun süreli boş kalma dönemlerini sınırlamaya, giderleri öngörülebilir tutmaya ve konut kredilerini ilk belirlenen takvimden daha hızlı kapatmaya çalışır. Düzenli temizlik, küçük tamiratların gecikmeden yapılması ve açık iletişim kiracıların kalmasını sağlayabilir; böylece yeni kiracı bulmanın getirdiği aksama ve masraflar azalır.
Hisse senetleri ve fonlar da birikimlerini değerlendirebileceği başka bir alan sundu. Japonya'da banka faizleri yıllarca sıfıra yakın kaldı ve mevduatta tutulan para çok az getiri sağladı. Matsubara, parasının bir kısmını bankada atıl bırakmak yerine gayrimenkul dışındaki yatırımlara yöneltti.
Az miktardaki maaş onun için neden hâlâ önemli?
Matsubara'nın temizlik görevlisi maaşı, Tokyo'da ortalama maaş olarak belirtilen aylık yaklaşık 350 bin yenin, yani yaklaşık 2.400 doların çok altında. Yatırım geliri, temizlik maaşını mali durumunun küçük bir parçası hâline getiriyor. Bu işin onun için değeri, zamanını nasıl geçirdiğinde yatıyor.
Belirli bir programa sahip olmayı, hafif bedensel işler yapmayı ve binayı yaşanabilir tutmasına yardım etmesi için sakinlerin kendisine güvendiğini bilmeyi seviyor. Paspas yapmak, girişlerde dolaşmak ve küçük işleri tamamlamak onu hareketli tutuyor. Kısa sohbetler de emeklilikte düzenli bir program olmadığında bulması zorlaşabilen sosyal temas olanağı sağlıyor.
Tokyo'da hem ev sahipliği hem de temizlik görevliliği yapan Matsubara, çalışmayı sürdürme nedenini şöyle anlatıyor:
Her gün yapacak bir şeyim olsun, sağlıklı kalayım ve kendi başıma düşünebileyim istiyorum.
Maddi bağımsızlık, ona işini taşıdığı anlam, sağladığı düzen ve diğer insanlarla kurduğu bağ için seçme olanağı veriyor. Maaşa pek ihtiyacı yok ama sorumluluklar üstlenmek ve güne belirgin bir başlangıç yapmak istiyor. Çalışmayı tamamen bırakma fikri ona cazip gelmedi.
Bedensel hareket ve günlük yaşamda bir yer
Hafif bedensel işler; bacaklar, gövde ve sırt dâhil olmak üzere çeşitli kas gruplarını çalıştırır. Doktorlar, kiloyu kontrol etmeye, tansiyonu yönetmeye ve ruh hâlini desteklemeye yardımcı olması için orta yaşlarda düzenli günlük aktiviteyi sık sık öneriyor. Matsubara da temizlik rutinini hareket etmeyi sürdürmenin ve zihnini canlı tutmanın bir yolu olarak görüyor.
Japonya, dünyanın en uzun yaşam beklentisine sahip ülkelerinden biri. İleri yaştaki pek çok kişi geleneksel emeklilik yaşından sonra da çalışmayı sürdürüyor ya da kısa vardiyalarda çalışıyor. Bu tür işlere genellikle arubaito deniyor; bu sözcük yarı zamanlı çalışma için kullanılıyor. Matsubara'nın haftanın sınırlı bir bölümünde çalışma tercihi, istihdam yoluyla aktif kalmaya yönelik bu daha geniş eğilimle örtüşüyor.
Yerel yönetimler ve işverenler de yürüyüş kulüpleri, toplum merkezlerindeki spor salonları ve kişinin deneyim ve dayanıklılığına uygun daha hafif görevler aracılığıyla hareketli yaşamı teşvik ediyor. Matsubara için apartman binası, tamamlanacak yararlı işlerin ve karşılaşabileceği insanların bulunduğu hazır bir rutin sunuyor.
Tercihinde bu unsurların birlikteliği önem taşıyor: Aynı vardiya hem bedensel hareketi hem küçük sorumlulukları hem de gündelik sohbetleri içeriyor. Varlıkları farklı bir çalışma düzenini mümkün kılsa da temizlik arabası, sürdürmeyi seçtiği bir iş gününün parçası.
Kayda değer varlıkların ardındaki mütevazı yaşam tarzı
Matsubara'nın harcama alışkanlıkları, varlıkları büyürken de sade kaldı. Araba sahibi olmak yerine bisiklete biniyor, yemeklerini evde hazırlıyor, temel özelliklere sahip bir telefon kullanıyor ve ucuz bir daireyi tercih ediyor. Gereksiz yere kıyafet almıyor; yeni kıyafet almayalı yıllar olduğunu söylüyor.
Mali durumunu gözlerden uzak tutuyor. Sahip olduklarını paylaşmıyor ve zenginliğin dışa dönük göstergelerinin peşinde koşmuyor. Sosyal medyada ve mahalle sohbetlerinde sık sık, varlıklı olduğu hâlde bunu belli etmeyen biri anlamında “görünmez milyoner” diye anılıyor.
Finans tartışmalarında bu yaklaşım bazen “gösterişsiz servet” olarak adlandırılıyor. Temel hesap basit: Daha az harcamak, gelirle gider arasındaki farkı büyütür ve tasarrufla yatırıma daha fazla para ayırmayı sağlar. Gelir arttıkça aynı mütevazı yaşam tarzını sürdürmek bu farkı daha da açabilir.
Giderlerin istikrarlı olması mali stresi de azaltabilir. Piyasalar zayıfladığında veya yatırım geliri bir süre düştüğünde, ihtiyaçları sınırlı olan bir hane ani değişiklikler yapmak ya da kötü geçen bir ay yüzünden paniğe kapılmak zorunda kalmaz.
Onun alışkanlıkları; dikkatli harcamayı, mütevazı görünmeyi ve hâlâ iş gören eşyalara değer vermeyi öne çıkaran Japon geleneğini andırıyor. Mottainai kavramı, israf karşısındaki üzüntüyü ifade ediyor. Matsubara'nın günlük yaşamında bu tutum; ulaşım, yemek, giyim ve konuta ilişkin pratik tercihlerinde görülüyor.
Tokyo'da temel işler ve gayrimenkul riskleri
Tokyo'daki medyan ücretler ülke ortalamasının hayli üzerinde, ancak pek çok hizmet sektörü işi hâlâ düşük ücretli. Bina görevlileri ve temizlik çalışanları ortak alanları temizliyor, küçük bakım işlerini yapıyor ve sakinlerin sorularını yanıtlıyor. Yeni kulelerde denetim ve tamirat sırasında yüklenicilerin çalışmalarını takip etmeye de yardımcı olabiliyorlar.
Bu görevler binada yaşayanların güvenliğine ve konforuna katkı sağlıyor. Bu işler genellikle yarı zamanlı ve öngörülebilir saatler sunuyor; bu da onları sabit bir rutini tercih edenler için uygun kılıyor. Matsubara'nın haftada üç sabah çalışması, tam bir çalışma haftasını gerektirmeden ona bu düzeni sağlıyor.
Küçük kiralık daireler ise gayrimenkul yatırımına başlamak için yaygın bir seçenek olmayı sürdürüyor. Japonya'da on yıllar boyunca faizlerin son derece düşük seyretmesi, konut kredilerini ucuzlatırken tasarruf hesaplarını daha az kazançlı hâle getirdi. Bu ikili durum, bazı tasarruf sahiplerini kiralık daire almaya yöneltti.
Mülk sahibi olmak yine de önemli sorumluluklar getiriyor. Ekonomik gerilemeler sırasında boş dairelerin sayısı artabilir; böylece ev sahibinin, boş daireden kira geliri elde edemediği hâlde faturaları ödemesi gerekir. Eski binalar büyük onarımlar isteyebilir. Sigorta, vergiler ve ortak alan giderleri de masraflardan sonra elde kalan geliri azaltır.
Düzenli bakım ve doğru kayıt tutma, küçük bir ev sahibinin güvenilir nakit akışı elde etmesini ya da tekrar tekrar mali sorunlarla karşılaşmasını belirleyebilir. Matsubara'nın istikrarlı kiracılara odaklanması ve konut kredilerini erken kapatması, mülklerini nasıl büyüttüğünü açıklarken ilk alımlarıyla birlikte değerlendirilmelidir.
Takdir, sorular ve sınırlar
Matsubara'nın hikâyesine yönelik kamuoyu tepkileri, disiplinine duyulan hayranlıktan konuta erişim, sınıf ve şans üzerine sorulara kadar uzanıyor. Bazıları onun sağlık ve amaç duygusu için çalışmayı sürdürme terciğini takdir ediyor. Diğerleri ise bugün işe başlayan birinin, düşük fiyatlardan yararlanan bu gayrimenkul stratejisini tekrarlayıp tekrarlayamayacağını soruyor.
Tartışmalar; bedensel emeğe ve bu işi yapanlara duyulan saygıyı, stresi azaltıp hareket alanını artırabilecek tutumlu alışkanlıklara ilgiyi ve ev sahiplerinin tamirat ile evrak işlerine ne kadar zaman ayırdıklarına yönelik merakı da beraberinde getirdi. Sık tekrarlanan bir nokta şu: Üniforma ya da maaş, bir kişinin mali durumunu veya yaptığı işin değerini pek göstermez.
Matsubara'nın deneyiminde başka tasarruf sahiplerinin paylaşmayabileceği koşullar da var. Bazı konut piyasaları pahalı, kimi gelirler tasarrufa çok az yer bırakıyor ve aile sorumlulukları yatırıma ayrılabilecek parayı sınırlayabiliyor. Dikkatli birikim yapan herkes Tokyo'nun merkezinde kiralık mülk alamaz.
Onarımlar, vergiler, giderler ve dairelerin boş kalması uygun olmayan zamanlarda baş gösterebilir. Hisse senedi piyasaları uzun süre düşüşte kalabilir; sağlık durumundaki bir değişiklik de çalışma ya da yatırım planlarını aksatabilir. Gayrimenkul almayı düşünen herkes, alım sözleşmesini imzalamadan önce bina kurallarını, gelecekteki onarımlar için ayrılması gereken parayı ve mahalledeki eğilimleri incelemelidir.
Matsubara'nın hikâyesindeki pratik alışkanlıklar, portföyünün büyüklüğünün düşündürdüğünden daha basit: Gelirinizden az harcayın, pahalı borçlardan kaçının, acil durum birikimi tutun ve yatırım giderlerinden sonra elinizde ne kaldığını bilin. Çalışma yaşamına bir öncelik daha ekliyor: Bedensel hareketi günün parçası hâline getirmek ve sağlığını destekleyen bir iş seçmek.
Matsubara için bu öncelikler artık sıradan bir apartman binasında buluşuyor. Yedi kiralık dairesi ve hisse senedi ile fonlardan oluşan portföyü gelir sağlıyor. Haftanın üç sabahında yaptığı temizlik ise ona sürdürmek istediği düzeni, hareketi ve yararlı işleri sunuyor.
Öne Çıkanlar
- 56 yaşındaki Koichi Matsubara, kiralardan ve yatırımlardan yılda yaklaşık 30 milyon yen, yani yaklaşık 203 bin dolar kazanıyor.
- Tokyo'da haftada üç gün, günde dört saat temizlik görevlisi olarak çalışıyor; ayda yaklaşık 100 bin yen, yani 680 dolar kazanıyor.
- Tek ebeveynli bir ailede büyüyen Matsubara, ayda yaklaşık 180 bin yen kazandığı fabrika işiyle çalışma hayatına başladı ve birkaç yıl içinde yaklaşık üç milyon yen biriktirdi.
- Fiyatların düşük olduğu dönemde ilk stüdyo dairesini aldı, konut kredisini erken kapattı ve zamanla yedi kiralık daireye sahip oldu.
- Bisiklete binerek, yemeklerini evde hazırlayarak ve mütevazı alışverişler yaparak harcamalarını düşük tutarken hisse senetlerine ve fonlara da sahip.
- Temizlik işinin kendisine temel gelirden çok sağlık, düzen, zihinsel canlılık ve amaç duygusu sağladığını söylüyor.
- Deneyimi, konuta erişim, doğru zamanlama ve aynı yaklaşımın bugün de mümkün olup olmadığı hakkında takdir ve tartışmalara yol açtı.
- Kiralık mülkler; dairelerin boş kalması, onarımlar, sigorta, vergiler ve bina giderleri gibi maliyet ve riskler taşıyor.






