Büyük kuşaklar emekli olurken daha küçük kuşaklar iş hayatına atılıyor
Tayvan, nüfusuna toplamda 6,67 milyon kişi ekleyen iki kuşağın emeklilik dalgasıyla karşı karşıya. Bu sırada çok daha küçük kuşaklar iş gücüne katılıyor. Hükümet tahminleri, hâlihazırda başlayan ilk dalganın ardından yaklaşık on altı yıl içinde ikinci bir dalganın gelmesiyle çalışma çağındaki nüfusta keskin bir azalma yaşanacağını öngörüyor.
İçindekiler
- Büyük kuşaklar emekli olurken daha küçük kuşaklar iş hayatına atılıyor
- İki emeklilik dalgası ne zaman gelecek?
- Nüfus kadar iş gücüne katılım da önemli
- Emeklilik sonrasında çalışmayı neler şekillendiriyor?
- Çalışan sayısının azalması verimlilik üzerindeki baskıyı artırıyor
- Emeklilik ve bakım politikaları yeniden değerlendiriliyor
- Mezunların kayıtlı istihdama geçişini desteklemek
- Göç ve teknoloji yardımcı olabilir; bakım ihtiyacı da artıyor
- Şirketler işe alım havuzunu nasıl genişletebilir?
- Öne Çıkanlar
İçişleri Bakanlığı, bu değişimin ardında iki doğum patlaması dönemi olduğunu belirtiyor. 1958-1966 yıllarında doğanlar nüfusu 3,78 milyon artırırken, 1976-1982 arasındaki ikinci artış 2,89 milyon kişiyi daha ekledi. 1950'lerin sonlarında ve 1960'ların başlarında doğanlar 2023'te emekli olmaya başladı ve büyük bir kuşağın çalışma yaşamı sona erdi.
Bakanlığa göre, son dönemde iş hayatına katılan kuşakların toplamı 1,6 milyonu aşmıyor. İlk emeklilik dalgasındaki 3,78 milyon kişiyle karşılaştırıldığında arada 2 milyondan fazla fark var. Dolayısıyla işverenler basit bir aritmetik sorunla karşı karşıya: Emekliliğe ulaşanların sayısı, onların yerini alacak kişilerin sayısından çok daha fazla.
Tayvan'ın nüfusu da aynı dönemde azalıyor. Temmuz sonu itibarıyla nüfus 23.337.936'ya geriledi; bu, bir önceki yıla göre 71.387 kişilik düşüş anlamına geliyor ve azalış art arda on dokuzuncu ayda da sürdü. Daha az sakin, daha fazla emekli ve daha küçük genç kuşaklar bir araya gelerek iş gücü arzını daraltıyor.
İstihdam eğilimleri baskıyı artırıyor. Tayvan'da 65 yaş ve üzerindekilerin yalnızca yaklaşık yüzde 10'u çalışmaya devam ediyor. Bu oran Güney Kore, Japonya ve Singapur'da yaklaşık yüzde 25-35. 15-29 yaş grubunda iş gücüne katılım yaklaşık yüzde 38; Avrupa ve ABD'de ise oran yüzde 60'a yakın.
Bu güçlük işe alımları ve iş gücü sayılarını şimdiden etkiliyor. Tayvan'ın vereceği yanıt; kaç kişinin çalışmayı sürdürebileceğine veya yeniden işe dönebileceğine, her çalışanın ne kadar üretim yapabildiğine ve göçün ülke içindeki iş gücü arzını nasıl destekleyebileceğine bağlı olacak.
İki emeklilik dalgası ne zaman gelecek?
Tayvan'ın demografik sıkışması onlarca yıl içinde oluştu. Savaş sonrasında doğan büyük kuşaklar aynı dönemde iş hayatına girdi. Ardından doğurganlık azalırken yaşam süresi uzadı; bu da onları izleyen kuşakların küçülmesine ve nüfus içinde emeklilikte daha uzun yıllar geçirenlerin payının artmasına yol açtı.
İlk emeklilik dalgası 2023'te başladı. İkinci dalganın, 1970'lerin sonları ile 1980'lerin başlarında doğanlar olağan emeklilik yaşına ulaştığında, 2040'ların başında gelmesi bekleniyor. İki dalga yaklaşık yirmi yıla yayılıyor ve hükümetin çalışma çağındaki nüfusta yaklaşık 6,67 milyon kişilik azalma öngörüsünün temelini oluşturuyor.
- 1958-1966: İlk doğum patlaması nüfusa 3,78 milyon kişi ekledi.
- 1976-1982: İkinci doğum patlaması nüfusa 2,89 milyon kişi ekledi.
- 2023: 1950'lerin sonları ile 1960'ların başlarında doğanlar emekli olmaya başladı.
- 2025: Tayvan'ın süper yaşlı toplum statüsüne ulaşması bekleniyor; 65 yaş ve üzerindekiler nüfusun beşte birinden fazlasını oluşturacak.
- 2028: Çalışma çağındaki nüfusun toplam nüfustaki payının üçte ikinin altına düşeceği öngörülüyor.
- 2040'ların başı: Daha sonraki doğum patlaması kuşağı olağan emeklilik yaşına ulaşacak.
- 2070: Nüfus yaklaşık 15 milyona düşebilir; 65 yaş ve üzerindekiler nüfusun yaklaşık yüzde 46,5'ini oluşturabilir.
Ulusal Kalkınma Konseyinin uzun vadeli tahminlerine göre Tayvan'da ortanca yaş da bugünkü yaklaşık 45'ten 2070'e kadar 62'nin üzerine çıkacak. Ortanca yaş, nüfusun yarısının daha genç, diğer yarısının daha yaşlı olduğu noktayı ifade eder.
Çalışma çağındaki nüfusun payının düşmesi, daha fazla emekliyi ve diğer bakıma muhtaç kişileri destekleyen potansiyel çalışan havuzunun küçülmesi demek. İstihdam oranı, verimlilik veya göçte kayda değer artışlar olmazsa çalışabilecek kişi sayısı işverenler üzerindeki baskıyı artırmayı sürdürecek.
Nüfus kadar iş gücüne katılım da önemli
Tayvan'da gençler ve yaşlılar arasındaki düşük iş gücüne katılım, demografik açığın yönetilmesini zorlaştırıyor. Nüfus verileri bir yaş grubunda kaç kişi bulunduğunu gösterirken iş gücüne katılım, bunların kaçının çalıştığını veya iş aradığını ortaya koyuyor.
15-29 yaş grubunun iş gücüne katılım oranı yaklaşık yüzde 38. Eğitimin uzaması, daha fazla gencin yirmili yaşlarının sonlarına kadar tam zamanlı çalışmaya başlamamasına neden oluyor. Bu da oranın Avrupa ve ABD'de bildirilen yaklaşık yüzde 60'ın altında kalmasını açıklamaya yardımcı oluyor.
Yaşlılar, iş gücü havuzunu genişletmek için başka bir fırsat sunuyor. Tayvan'da 65 yaş ve üzerindeki nüfusun yaklaşık yüzde 10'u çalışmayı sürdürürken Güney Kore, Japonya ve Singapur için belirtilen karşılaştırılabilir oranlar yüzde 25-35 arasında. Sağlıkları yerinde olsa da çok sayıda yaşlı yetişkin iş hayatından ayrılıyor.
Tayvan, ülkeye yeni çalışanlar getirmenin yanı sıra daha fazla kişinin iş gücüne katılmasını sağlayarak çalışan sayısını artırabilir. Yaşlılar için bu, daha kısa çalışma saatleri veya fiziksel açıdan daha az yorucu bir iş anlamına gelebilir. Gençler içinse eğitimden istikrarlı istihdama daha açık bir geçiş yolu sunabilir.
İki yaş grubunun farklı desteğe ihtiyacı var. Eğitimin uzaması genç yetişkinlerin çalışmaya ne zaman başlayacağını etkilerken emeklilik düzenlemeleri, iş yeri uygulamaları ve aile sorumlulukları yaşlıların ne zaman işi bırakacağını belirliyor. Katılımı artırmak için bu pratik koşullara odaklanmak gerekiyor.
Emeklilik sonrasında çalışmayı neler şekillendiriyor?
Tayvan'daki emekliler üzerine yapılan araştırmalar, kişilerin önceki mesleklerinin çalışmayı sürdürüp sürdürmemelerini etkilediğini gösteriyor. Özel şirketlerde çalışmış kişiler ile kendi hesabına çalışanların, eski kamu görevlilerine kıyasla emeklilikten sonra gelir elde etmeyi sürdürme olasılığı daha yüksek.
Önceki işteki esneklik ve bağımsızlık da ücretli ya da ücretsiz işlere dönme kararını etkiliyor. Çalışma saatlerini seçmeye veya görevlerini kendi başına yönetmeye alışkın biri, düzenli bir işten ayrıldıktan sonra etkin kalmanın daha fazla yolunu bulabilir.
Tayvan'da yaşlı yetişkinlerin istihdam oranının düşük olması, erken emekliliği teşvik eden emeklilik kuralları, iş yerlerinin yaşlı çalışanlara tam olarak uyum sağlayamaması ve esnek işlerin sınırlı olması gibi çeşitli etkenlerden kaynaklanabilir. Bir kişi çalışabilecek durumda olsa da sunulan çalışma saatlerini veya görevleri kendisine uygun bulmayabilir.
Erkekler ve kadınlar da farklı eğilimler sergiliyor. Araştırmaya göre erkekler emeklilikten sonra ücretli işlerde veya kendi hesabına çalışmaya daha yatkınken kadınlar çoğunlukla aile bakımına yönelik ücretsiz işlere yöneliyor. Bakım sorumlulukları büyük ölçüde kadınların omuzlarında ve iş yeri düzenlemeleri ücretli istihdama dönmelerini zorlaştırabiliyor.
Esnek çalışma saatleri, kademeli emeklilik, iş paylaşımı ve kuşaklar arası iş birliği, yaşlı yetişkinlerin istihdamla bakım sorumluluklarını dengelemesine yardımcı olabilir. Kademeli emeklilik, kişinin işi bir anda bırakmak yerine çalışma saatlerini azaltmasına olanak tanır. İş paylaşımı, tek bir görevi çalışanlar arasında bölerek işin aksamadan sürmesini ve herkesin daha kısa süre çalışmasını sağlar.
Eğitim de önemli. Özellikle dijital araçların kullanımına yönelik, mevcut becerileri tazeleyen kurslar yaşlı çalışanların etkin kalmasına ve çalışma yaşamlarını uzatmasına yardımcı olabilir. İşverenlerin bu eğitimi, söz konusu becerilerden yararlanan ve çalışanın koşullarına uyum sağlayan işlerle desteklemesi gerekiyor.
Çalışan sayısının azalması verimlilik üzerindeki baskıyı artırıyor
Tayvan'ın ekonomik sorunu hem çalışan sayısıyla hem de çalışanların ne kadar üretim yapabildiğiyle ilgili. Tayvan'dan elde edilen bulgular, yaşlı bir iş gücünün deneyim ve birikmiş bilgi sayesinde üretimi destekleyebileceğine, yaşlı bağımlılık oranındaki artışın ise büyümeyi baskıladığına işaret ediyor.
Yaşlı bağımlılık oranı, yaşlı nüfusun çalışma çağındaki nüfusa oranını gösterir. Bu oran yükseldikçe daha küçük bir potansiyel iş gücü daha fazla emekliyi desteklemek zorunda kalır. Nüfus yaşlandıkça emeklilik ve sağlık harcamaları da baskı altına girer.
Verimlilik bu ilişkinin temel unsurlarından biri. Toplam faktör verimliliği ya da TFV, bir ekonominin mal ve hizmet üretmek için iş gücünü, ekipmanı ve diğer kaynakları ne kadar etkili bir biçimde bir araya getirdiğini ifade eder. Daha iyi beceriler, teknoloji ve organizasyon, çalışanların mevcut kaynaklarla daha fazla üretim yapmasına yardımcı olabilir.
İş gücü sıkıntısı ücretleri yukarı çekebilir ve şirketleri otomasyona, yazılıma ve yapay zekâya yatırım yapmaya yöneltebilir. Bu yatırımlar çalışan başına üretimi artırabilir. Ancak kâr marjları düşük olan küçük ve orta ölçekli işletmeler yeni ekipman ve sistemlerin maliyetini karşılamakta zorlanabilir.
İş gücü piyasalarına ilişkin araştırmalar, yaşlı ve genç çalışanların birbirlerini tamamlama eğiliminde olduğunu gösteriyor. Ekipler, deneyimli çalışanların birikimini genç meslektaşlarının yeni becerileriyle birleştirebilir. Sağlıklı çalışma yaşamını uzatmak, yaş ayrımcılığını azaltmak ve çalışan bakım verenleri desteklemek de iş gücüne kapasite kazandırabilir.
Uluslararası Para Fonu, küresel yaşlanmaya ilişkin bir analizinde yaşlanan nüfusla bağlantılı ekonomik yavaşlamayı sınırlayabilecek politikaları sıraladı. Kurum şu değerlendirmede bulundu:
Sağlıklı yaşlanmayı destekleyen, yaşlıların iş gücüne katılımını artıran, cinsiyet eşitsizliklerini gideren ve emeklilik yaşlarını artan yaşam beklentisine göre uyarlayan politikalar, yaşlanmanın olumsuz etkilerini hafifletmeye yardımcı olabilir.
Tayvan için bu önlemler, insanların iş hayatından fiilen ayrıldığı yaşı yükseltmeyi, hedefe yönelik eğitim sunmayı ve 50 yaş ve üzerindekiler için esnek çalışmayı daha erişilebilir hâle getirmeyi kapsıyor. Orta yaşta daha iyi sağlık, insanların çalışabilecekleri süreyi de uzatabilir.
Emeklilik ve bakım politikaları yeniden değerlendiriliyor
Tayvan, yaşlanan nüfusa yönelik çalışma ve sosyal politikalarını yeniden tasarlamaya başladı. Hükümet planları, yaşlı çalışanların istihdamını teşvik etmeye, yaşam boyu öğrenmeyi özendirmeye ve iş yerlerini yaşlanan çalışanların ihtiyaçlarına uyarlamaya odaklanıyor.
Yetkililer, kişilerin yarı zamanlı çalışırken kısmi emekli maaşı almasına olanak tanıyacak esnek emeklilik düzenlemelerini değerlendirdi. Şirketlere yaşlı çalışanları istihdamda tutmaları veya işe almaları için teşvik verilmesi de seçeneklerden biri. Emeklilik ve sosyal güvenlik reformları, çalışanlarla emekliler arasındaki denge değişirken bu sistemlerin mali açıdan sürdürülebilir kalmasını amaçlıyor.
Kadınlar ve bakım verenler bu yanıtın merkezinde yer alıyor. Uygun fiyatlı çocuk bakımı, güvenilir uzun süreli bakım hizmetleri ve daha kapsamlı ebeveyn izni, ebeveynlerin, özellikle de annelerin, istihdamla bağlarını korumasına yardımcı olabilir. Kariyer arasından sonra kadınların işe dönmesinin önündeki engelleri kaldırmak da açık pozisyonların doldurulmasına ve belirli becerilerdeki eksiklerin azaltılmasına katkı sağlayabilir.
Bakım hizmetleri iş gücü arzını iki yönden etkiliyor. Bu hizmetlerin kendisi bir iş gücü gerektirirken aile üyelerinin bakım vermek için işlerini bırakmak yerine ücretli işlerini sürdürmelerine de yardımcı oluyor. Dolayısıyla hizmetlerin genişletilmesi hem bakım çalışanlarının istihdam edilmesini hem de yakınlarının desteğe ihtiyaç duyduğu kişilerin desteklenmesini gerektiriyor.
Tayvan, yabancı iş gücüne yönelik bazı kısıtlamaları gevşetti ve uzun süreli bakım hizmetlerini genişletti. Bu önlemler hastanelerde, evde sunulan bakım hizmetlerinde ve imalatta personel baskısını kısmen hafifletiyor. Esnek emeklilik düzenlemeleri ve değerlendirme aşamasındaki diğer önlemler de politika tartışmalarının bir parçası olmayı sürdürüyor.
İşverenlerin ve kamu kurumlarının bu çabaları birbiriyle ilişkilendirmesi gerekecek. Uygun işler mevcut olduğunda eğitim daha faydalı oluyor; çocuk bakımı ve yaşlı yakınlara yönelik bakım hizmetleri güvenilir olduğunda da esnek çalışmayı sürdürmek kolaylaşıyor.
Mezunların kayıtlı istihdama geçişini desteklemek
Çalışma Bakanlığı, işçi sigortasına kaydolmamış yaklaşık 196.000 üniversite ve yüksekokul mezunu tespit etti. Bu sisteme kayıtlı olmamaları, kayıtlı istihdama geçişin tıkandığına işaret ediyor ve okuldan işe geçişi çalışma politikalarının bir başka önemli başlığı hâline getiriyor.
İş başında öğrenme, çıraklık programları ve istikrarlı bir ilk işe geçiş için daha açık yollar, mezuniyet ile istihdam arasındaki süreyi kısaltabilir. İşverenler, işçi sigortasına kayıt gibi resmî hakları içeren istihdamla bağlantılı stajlar sunabilir; böylece işe başlamak, düzenli istihdamın sağladığı korumaları da beraberinde getirir.
Tayvan'da 15-29 yaş grubunun yaklaşık yüzde 38 olan iş gücüne katılım oranı, Avrupa ve ABD'de belirtilen yüzde 60'a yakın seviyelere doğru iyileşme alanı bulunduğunu gösteriyor. Eğitimin uzaması aradaki farkın bir kısmını açıklıyor; bu da eğitim sonrasındaki geçişi özellikle önemli kılıyor.
Üniversiteler, meslek okulları, işverenler ve iş gücü kurumları eğitim programlarını gerçek açık pozisyonlarla eşleştirebilir. Bu tür ortaklıklar, mezunların işverenlerin ihtiyaç duyduğu becerileri öğrenmesine ve şirketlerin yeni personel alımı için daha güvenilir bir yol bulmasına yardımcı olabilir.
Genç çalışanlar ve yaşlı çalışanlar birlikte çalışmaktan da yararlanabilir. Çıraklık benzeri programlar yeni katılanlara pratik deneyim kazandırırken mentorluk görevleri, emekli olmaya yaklaşan çalışanların saatlerini azaltmadan veya işten ayrılmadan önce bilgilerini aktarmalarına olanak tanır.
Göç ve teknoloji yardımcı olabilir; bakım ihtiyacı da artıyor
Japonya, Güney Kore ve Singapur, ülke içindeki iş gücünü yabancı çalışanlarla veya yeteneklerle destekleyen ekonomilere örnek oluşturuyor. Dünyada 65 yaş ve üzerindekilerin nüfusa oranının en yüksek olduğu Japonya, yabancı çalışan sayısını yaklaşık iki milyona çıkardı ve daha fazla artış planlıyor.
Tayvan da benzer bir yolu izleyebilir. Nitelikli ve orta düzey becerilere sahip çalışanlara daha fazla kalıcı vize verilmesi, bu kişilerin daha uzun süre ülkede kalmasını destekleyebilir. Eğitim ve barınma olanakları da çalışanların Tayvan'daki istihdamı geçici bir düzenleme olarak görmek yerine aileleriyle birlikte yerleşmelerine yardımcı olabilir.
Otomasyon ve yapay zekâ, sınırlı personel sayısının üstesinden gelmenin başka bir yolunu sunuyor. Gelişmiş makineler, yazılımlar ve yeniden tasarlanan iş süreçleri tekrarlayan görevleri azaltıp çalışan başına üretimi artırabilir. Ancak şirketlerin ekipmanı kullanabilecek ve sistemlerden etkili biçimde yararlanabilecek çalışanlara yine de ihtiyacı var.
Teknoloji ilerlese de sağlık ve sosyal bakım hizmetleri daha fazla insana ihtiyaç duyacak. Tayvan, toplum temelli hizmetler ve evde sunulan destek yoluyla uzun süreli bakım programlarını genişletti. Yaşlı nüfusun artması, bu hizmetleri sunacak çalışanlara duyulan ihtiyacı da artırıyor.
Daha fazla eğitim olanağı, daha iyi ücretler ve bakım emeğine daha fazla değer verilmesi, yerli ve yabancı çalışanları bu alanlara çekebilir. Hastaneler, sigortacılar ve toplum temelli hizmet sağlayıcılar arasında kurulacak eşgüdüm de bakımın iyileştirilmesine ve maliyetlerin azaltılmasına katkı sunabilir.
Göç, teknoloji ve bakım hizmetleri aynı sorunun farklı yönlerine yanıt veriyor. Yabancı çalışanlar personel sayısını artırıyor, teknoloji çalışanların daha fazla üretmesine yardımcı oluyor, bakım hizmetleri ise hem yaşlı sakinleri hem de istihdamda kalması gereken yakınlarını destekliyor.
Şirketler işe alım havuzunu nasıl genişletebilir?
İşverenler, çalışabilecek durumdaki kişilerin istihdama katılmasını engelleyen veya mevcut kapasitelerinin altında çalışmalarına yol açan iş ve işe alım uygulamalarını değiştirerek bugünden yanıt verebilir. Çalışma saatlerini, görevleri ve iş yeri beklentilerini düzenlemek, büyük harcamalar gerektirmeden daha fazla pozisyonu erişilebilir kılabilir.
Araştırmalar ve iş yeri deneyimleri çeşitli pratik önlemlere işaret ediyor:
- Yaşlı çalışanlara ve bakım verenlere uygun esnek çalışma saatleri, farklı vardiya seçenekleri ve yarı zamanlı işler sunun.
- Azaltılmış çalışma saatlerini mentorluk ve bilgi aktarımıyla birleştiren kademeli emeklilik programları oluşturun.
- Bir görevin kesintisiz yürütülmesi gerektiğinde tek bir kişinin tam zamanlı çalışmasını gerektirmeyen iş paylaşımı yöntemini kullanın.
- Özellikle dijital okuryazarlığı ve temel veri araçlarını kapsayan, becerileri tazeleyen kurslar sunun.
- Fiziksel zorlanmayı ve yaralanma riskini azaltmak için ergonomiyi, güvenliği ve yaşlı çalışanlara uygun ekipmanı iyileştirin.
- Mezunlar için çıraklık benzeri programlar oluşturun ve bunları işçi sigortasına kayıt gibi resmî haklarla ilişkilendirin.
- Mümkün olduğunda uzaktan ve hibrit çalışmayı kullanın; performansı masa başında geçirilen süreye göre değil, üretime göre değerlendirin.
- Eğitimi açık pozisyonlarla eşleştirmek için meslek okulları, üniversiteler ve iş gücü kurumlarıyla birlikte çalışın.
Genç ve yaşlı çalışanlar için kariyer yolları oluşturmak, şirketlerin işe alımlarda değerlendirdiği kişi grubunu genişletebilir. İş gücü arzının daraldığı bu dönemde daha hızlı işe alım, daha düşük personel devri ve bilgi birikiminin daha iyi korunması olası kazanımlar arasında.
Tayvan'da iki emeklilik dalgası bu düzenlemeleri giderek daha acil hâle getiriyor. Büyük kuşaklar iş hayatından ayrılırken daha küçük kuşaklar geliyor. İşverenlerin, deneyimi korurken yeni çalışanları istikrarlı işlere kazandıracak yollar bulması gerekiyor. Demografik açığın ekonomi tarafından ne ölçüde karşılanabileceğini iş gücüne katılım, verimlilik ve göçün her biri etkileyecek.
Öne Çıkanlar
- Hükümet tahminlerine göre Tayvan'da iki emeklilik dalgasıyla bağlantılı çalışma çağındaki nüfus azalması yaklaşık 6,67 milyon kişi olacak.
- İlk doğum patlaması 1958-1966 arasında 3,78 milyon kişi ekledi; ikinci dalgada 1976-1982 arasında 2,89 milyon kişi eklendi.
- İlk emeklilik dalgası 2023'te başladı. İkinci dalganın, 2025'ten yaklaşık on altı yıl sonra, 2040'ların başında gelmesi bekleniyor.
- Son dönemde iş hayatına katılan kuşakların toplamı 1,6 milyonu aşmıyor; bu, ilk dalgayla karşılaştırıldığında 2 milyondan fazla açık bırakıyor.
- 65 yaş ve üzerindekilerin yaklaşık yüzde 10'u çalışmayı sürdürüyor. Güney Kore, Japonya ve Singapur'da bu oran yaklaşık yüzde 25-35.
- 15-29 yaş grubunun iş gücüne katılımı yaklaşık yüzde 38; Avrupa ve ABD'de oran yüzde 60'a yakın.
- Tayvan'ın nüfusu temmuz sonunda 23.337.936 oldu; art arda on dokuz aylık düşüşün ardından bir önceki yıla göre 71.387 kişi azaldı.
- Tahminlere göre Tayvan 2025'te süper yaşlı toplum statüsüne ulaşacak, çalışma çağındaki nüfusun payı ise 2028'de üçte ikinin altına düşecek.
- 2070'e kadar nüfus yaklaşık 15 milyona gerileyebilir; 65 yaş ve üzerindekiler nüfusun yaklaşık yüzde 46,5'ini oluşturabilir ve ortanca yaş 62'yi aşabilir.
- Politika seçenekleri arasında esnek emeklilik, eğitim, bakım verenlere destek, göç, otomasyon ve uzun süreli bakım hizmetlerinin genişletilmesi bulunuyor.






