Güneydoğu Asya’da Azalan Balık Stokları Gıdayı, İşleri ve Kıyı Geleneklerini Tehdit Ediyor

13 dakikalık okuma
Philippines to Continue to Send Vessels to Contested South China Sea Shoal

Palawan’dan Lombok’a baskı kıyılara ulaşıyor

Yasa dışı, bildirilmeyen ve düzenlenmeyen balıkçılık, dünya genelinde doğal ortamlarda avlanan balıkların yaklaşık beşte birini oluşturuyor ve her yıl 36,4 milyar ABD dolarına kadar yasa dışı kazanç sağlıyor. Güneydoğu Asya’da bu faaliyet; azalan avlar, zarar gören resifler, tehlikeli çalışma koşulları ve değişen iklimle iç içe geçerek kıyı ailelerini ve küresel deniz ürünleri pazarlarını destekleyen denizler üzerindeki baskıyı artırıyor.

İçindekiler
  1. Palawan’dan Lombok’a baskı kıyılara ulaşıyor
  2. Anlaşmazlık yaşanan sularda zarar gören üreme alanları da var
  3. General Santos genç ton balıkları sorunuyla karşı karşıya
  4. Endonezya’da ton balığı sıkıntısı fabrika işçilerini de etkiliyor
  5. Tayland’ın deniz ürünleri sektörü baskı altındaki denizlere bağlı
  6. Köpekbalığı pazarları daha geniş bir tehdidi gözler önüne seriyor
  7. Azalan balıklar bir aile mesleğini tehdit ettiğinde
  8. Yasa dışı avlar ve istismar nasıl gizli kalıyor?
  9. Çin’in politika değişiklikleri bölgesel gerilimlerle karşılaşıyor
  10. Av kotaları, ortak kurallar ve mürettebata destek
  11. Bilinmesi Gerekenler

Palawan’daki Rizal açıklarında Filipinli mürettebat, Çin sahil güvenlik, donanma ve milis gemilerinin kendilerini gölge gibi takip ettiğini ve kovaladığını anlatıyor. Doğu Lombok’taki Tanjung Luar’da, tehdit altında kabul edilen türler de dahil olmak üzere sıra sıra köpekbalığı ve vatoz kıyıya çıkarılıyor. Tayland’da göçmen işçiler, soğuk hava depolarına konulacak deniz ürünlerini boşaltırken fabrikalar küçük balıkları ve hedeflenen türlerle birlikte yakalanan diğer canlıları hayvan yemine dönüştürüyor.

Asya balıkçılığı ve su ürünleri yetiştiriciliği, doğal avcılık ve yetiştiricilikten elde edilen küresel üretimin yarısından fazlasını sağlıyor. Buna karşın araştırmacılar, Asya’daki balıkçılık faaliyetlerinin yüzde 64’ünün orta ila yüksek risk altında olduğunu tahmin ediyor. Batı Orta Pasifik ve Doğu Hint Okyanusu’nda yasa dışı, bildirilmeyen ve düzenlenmeyen avlar, kayıtlı avın üçte birini aşabiliyor.

Zayıf denetim, yolsuzluk ve çözüme kavuşmamış deniz sınırı anlaşmazlıkları, genellikle IUU balıkçılığı olarak kısaltılan bu faaliyetin sürmesine yardımcı oluyor. Yasa dışı balıkçılığa genel bakış, Asya sularında yoğunlaşan ekonomik ve çevresel zararı ele alıyor.

Maliyetler, kaybolan balıklarla sınırlı kalmıyor. Balıkçı gemilerinde zorla çalıştırma ve insan ticareti vakaları belgelendi. Terk edilmiş ağlar yaban hayatına zarar veriyor. Azalan av miktarları fabrikaları ve hane bütçelerini sıkıştırırken, bir zamanlar yerel avlara dayanan bazı bölgeler giderek ithalata bağımlı hâle geliyor. General Santos’taki pazar alanlarından Bitung’daki fabrikalara ve yerli toplulukların atalarından kalma sularına kadar bu kriz; gıdayı, işi, egemenliği ve kültürü ilgilendiriyor.

Reklam

Anlaşmazlık yaşanan sularda zarar gören üreme alanları da var

Palawan yakınlarındaki Filipinli balıkçılar, yalnızca av kotalarıyla çözülemeyecek bir sorunla karşı karşıya: balıkçılık alanlarına erişim. Mürettebat, Sabina Sığlığı yakınındaki tesislerin balıkçılık ve deniz taşımacılığında kullanılan sular üzerindeki denetimi güçlendirmesinden endişe ediyor. Çin gemileriyle yaşanan çatışmalar balık arayışını daha tehlikeli hâle getiriyor.

Bu anlaşmazlıkların ortasında kalan resifler, balıkların besin ve barınak bulduğu üreme alanları da. Bilimsel çalışmalar, büyük ölçekli tarama faaliyetlerinin ve inşaat malzemesi olarak kullanılmak üzere dev deniz tarağı çıkarılmasının geniş çaplı zarara yol açtığını ortaya koydu. Bir değerlendirmede, ihtilaflı bölgelerde en az 160 kilometrekarelik mercan resifinin zarar gördüğü belirlendi.

Bu değerlendirmeye, dolgu ve liman inşaatı nedeniyle kalıcı olarak kaybedilen 17 kilometrekarelik alanın yanı sıra tarama ve deniz tarağı çıkarma faaliyetlerinin uzun vadeli hasar verdiği 140 kilometrekareden fazla alan da dahil edildi. Resif hasarı değerlendirmesi, bu suları korumaya yönelik işbirliği yaklaşımlarını da ele alıyor.

Yaşam alanlarının yok olması, balıkların büyüyebileceği yerleri azaltarak yerel gıda kaynaklarını zayıflatıyor ve tekneleri ihtilaflı bölgelere daha fazla girmeye zorluyor. Deniz bilimcileri ve politika uzmanları, Spratly bölgesinde bir barış parkı kurulmasını, kaynakların ortak yönetimini ve kışkırtıcı inşaatların durdurulmasını önerdi. Bu öneri, gerilimin azaltılmasını balıkçılığı sürdüren ve kıyıları koruyan ekosistemlerin yeniden canlandırılmasıyla ilişkilendiriyor.

General Santos genç ton balıkları sorunuyla karşı karşıya

Filipinler’in güneyindeki General Santos kendisini ton balığının başkenti olarak tanımlıyor. Tüccarlar Tokyo, Seul ve Los Angeles’a gönderilecek değerli balıkları incelerken endüstriyel gırgır tekneleri konserve fabrikalarına daha küçük, henüz yetişkinliğe ulaşmamış ton balıkları boşaltıyor. Yerel yetkililer ve kampanya yürütenler, çok fazla genç balığın avlandığını ve denetimdeki boşlukların koruma önlemlerini zayıflattığını kabul ediyor.

Suşi ve konserve ton balığı talebi, balıklar küçülüp azaldıkça filoları daha uzaklara gitmeye ve denizde daha uzun süre kalmaya itiyor. Deneyimli bir balıkçı, eskiden evine yakın sularda tek gecede büyük balıklar yakalarken şimdi düşük ücret karşılığında ailesinden aylarca uzakta kaldığını anlattı.

Reklam

Balıkçı, bunun ailesi üzerindeki etkisini şöyle özetledi:

Artık geçinmek ve ailemi doyurmak daha zor.

Filipinler’de Greenpeace için çalışan bir kampanya sorumlusu, 2018’de yerel filoların ve endüstriyel gemilerin çok fazla genç ton balığı yakalayarak stokların geleceğini tehdit ettiği uyarısında bulundu:

Bir ton balığı neslini tüketiyorlar.

Genç balıkların avlanması, bir sonraki nesle tam katkı sağlayamadan bu canlıların ortadan kaldırılması anlamına geliyor. Avrupa Birliği, balıkçılık yönetimi nedeniyle daha önce Filipinler’i uyarı listesine almış ve bunun üzerine daha sıkı bir yasa çıkarılmıştı. Buna rağmen açık denizlerdeki düzenlenmemiş faaliyetlere ilişkin endişeler sürerken, limanlardaki konveyör bantlarında hâlâ genç balıklar görülüyor.

Yerel düzenleyiciler ve tüccarlar, av kotalarını, teknelerde daha iyi denetimi ve tedarik zinciri boyunca izlenebilirliği öncelikler arasında sayıyor. İzlenebilirlik, pazarda satılan bir balığı yakalandığı tekneye ve yere bağlayan kayıtların tutulması demek. İşçi korumaları da mürettebatın korkmadan yardım istemesini sağlayabilir.

Endonezya’da ton balığı sıkıntısı fabrika işçilerini de etkiliyor

Çin’den sonra dünyanın en büyük ikinci deniz ürünleri üreticisi olan Endonezya, aşırı avlanma ve değişen iklimin baskısıyla karşı karşıya. Büyük bir liman kenti olan Bitung’da av miktarlarının düşmesi, fabrika üretimini ve istihdamı azalttı. Balıkçılar daha uzun yolculuklardan ve alışıldık mevsimleri okumayı zorlaştıran hava koşullarından söz ediyor; bunlar kazançlarını düşürüyor ve mürettebatı borca sürüklüyor.

Bitung’da eski bir ton balığı konservesi işçisi olan Ahmad Solihin, taksi şoförlüğü yapmak için fabrikadaki işinden ayrıldı. Av miktarındaki düşüş, tesisin kârlılığını ve fazla mesai fırsatlarını azalttı. Kazancı artık kirasını ve temel ihtiyaçlarını karşılamaya yetmiyordu. Kararını şöyle açıkladı:

Balık avı azalınca işverenim kâr edemedi ve sonunda ek gelir elde edemez oldum. Bu yüzden ayrılmaya karar verdim.

Orta Cava’daki Pekalongan’dan balıkçı Warjono, bir zamanlar her seferde bir tona ulaşan avlarının alışıldık sularda yarıdan fazla azaldığını anlattı. Öngörülemeyen hava koşulları artık hem gelirini hem de güvenliğini etkiliyor.

Reklam

Warjono, değişen koşulların nesiller arasında aktarılan bilgiyi nasıl zayıflattığını şöyle anlattı:

Atalarımızın eskiden yaptığı gibi hava durumunu ve rüzgârın yönünü tahmin edemiyorsanız, ne kadar balık yakalayacağınızı da tahmin edemezsiniz.

Endonezya Uzun Olta Ton Balığı Birliği, maliyetler yükselip balık azalırken Benoa Körfezi’ndeki ton balığı teknelerinin sayısının 2009’da yaklaşık 1.000’den 300’ün altına düştüğünü söylüyor. Bu rakamlara göre düşüş yüzde 70’i aşıyor. Kaptanlar aylık avlarının yarıya indiğini anlatıyor. İşçiler ve filolar üzerindeki bu baskılar, Endonezya ton balığı sektörüne ilişkin haberde ayrıntılarıyla ele alınıyor.

Cakarta, altı bölgede izin verilen av miktarına sınır koymayı ve balık popülasyonlarının toparlanabilmesi için av sezonlarını düzenlemeyi amaçlayan Ölçülü Balıkçılık politikasını başlattı. Politika, geliri ve istihdamı istikrara kavuşturmayı da hedefliyor. Haberde, politikanın tam olarak ne zaman uygulanacağına ilişkin bir takvim verilmiyor.

Tayland’ın deniz ürünleri sektörü baskı altındaki denizlere bağlı

Tayland bölgesel bir deniz ürünleri merkezi olmayı sürdürüyor; ancak yerel stokların azalması nedeniyle pek çok tüketici dondurulmuş olarak ithal edilen balıkları yiyor. Samut Sakhon’da Burmalı işçiler, vatozları ve diğer türleri soğuk hava depolarına boşaltıyor. İşçi hakları savunucuları, yetersiz denetimin insan ticaretini, ücret hırsızlığını ve tehlikeli çalışma koşullarını gizleyebileceği konusunda uzun süredir uyarıda bulunuyor.

Bazı vakalar IUU balıkçılığını zorla çalıştırmayla ilişkilendiriyor. Azalan avlar, teknelerden işleme tesislerine ve tüketicilere uzanan tedarik zincirini baskı altına alırken, bir zamanlar yakın sulardan beslenen bölgelerde ithalata bağımlılık artıyor.

Chumphon’da balık unu fabrikaları küçük doğal balıkları ve hedef dışı avları öğüterek su ürünleri yetiştiriciliğinde ve hayvancılıkta kullanılan yeme dönüştürüyor. Bu küçük yem balıkları, daha büyük balıkların, deniz kuşlarının ve deniz memelilerinin besin kaynağı. Büyük miktarlarda avlanmaları diğer hayvanları da besinden mahrum bırakıyor ve denizlerdeki balık miktarını azaltıyor.

Terk edilmiş balıkçılık ekipmanları da yaralanmalara yol açıyor. Taylandlı araştırmacıların Rayong’da bulduğu bir şahin gagalı deniz kaplumbağası, terk edilmiş ağlara dolandıktan sonra iki ön yüzgecini kaybetmişti. Genellikle hayalet ağlar olarak adlandırılan bu ekipmanlar, balıkçılar kullanmayı bıraktıktan sonra da deniz canlılarını yakalamayı sürdürebiliyor.

Reklam

Köpekbalığı pazarları daha geniş bir tehdidi gözler önüne seriyor

Doğu Lombok’taki Tanjung Luar, Endonezya’nın en büyük köpekbalığı pazarlarından biri. Yüzgeçler Hong Kong’a ve Çin anakarasına gönderilirken et, deri ve kıkırdak yerel tedarik zincirlerinde ve kozmetik sektöründe kullanılıyor. Buraya çıkarılan türlerden bazıları nesli tükenmekte olan veya hassas türler olarak sınıflandırılıyor.

Balıkçılar ve tüccarlar, başka iş imkânlarının kısıtlı olduğu bölgelerde köpekbalığı avcılığının geçim kaynağı sağladığını söylüyor. Koruma alanındaki bilim insanları ise mevcut av düzeylerinin türleri çöküşe sürüklediği ve deniz besin ağlarını, yani hayvanlarla besin kaynakları arasındaki bağlantıları bozduğu uyarısında bulunuyor.

Küresel bir yeniden değerlendirmeye göre, köpekbalığı ve vatoz türlerinin üçte birinden fazlası yüksek yok olma riskiyle karşı karşıya; tehdidin temel nedeni her yerde aşırı avlanma. Değerlendirmenin yazarları, bilimsel verilere dayalı av kotaları, etkili deniz koruma alanları ve en fazla tehdit altındaki türlerin ölümünü azaltacak ticaret denetimleri çağrısı yapıyor. Köpekbalığı ve vatozların yeniden değerlendirilmesi, pazardaki görüntüleri çok daha geniş bir koruma sorununun parçası olarak ele alıyor.

Azalan balıklar bir aile mesleğini tehdit ettiğinde

Vietnam’da balık sosu üreticileri, ürünlerine özgün karakterini veren hamsileri bulmakta zorlanıyor. Isınan denizler ve düşen oksijen düzeyleri balık sürülerini daha açığa itebiliyor veya sürülerin boyutunu küçültebiliyor; yoğun avlanma da baskıyı artırıyor. Geleneksel üretimin yapıldığı kasabalardaki üreticiler, doğru balığı doğru zamanda bulmakta zorlanıyor.

Aile işletmesini yürütmeye yardımcı olan ve bilişim teknolojileri öğretmenliği yapan Bui Van Phu, bu mesleği oğluna aktarmak istiyor. Tehlikede olanı şöyle anlattı:

Balık sosu yalnızca bir çeşni değil; korunması gereken bir zanaat, kültür ve gelenek.

Hamsi arzı ve aile üretimi üzerindeki baskılar, balık sosu hakkındaki haberde anlatılıyor. Bu üreticiler için avların belirsizleşmesi, bir gelir kaynağının yanı sıra bir becerinin devamlılığını da tehdit ediyor.

Reklam

Denizlerde yaşayan yerli bir topluluk olan Malezya’nın Bajau Laut halkı da benzer bir kayıpla karşı karşıya. Azalan avlar ve öngörülemeyen hava koşulları, onları karada çalışmaya yöneltiyor. Güney Tayland’da Urak Lawoi ve diğer topluluklar balıkçılıktan turizme geçiyor. Bu değişimler, yaşadıkları yerle kurdukları bağı, pratik bilgilerini ve gündelik hayatlarını şekillendiren inançlarını etkiliyor.

Yasa dışı avlar ve istismar nasıl gizli kalıyor?

Deniz ürünlerine yönelik güçlü talep, birçok balıkçılık sahasında zayıf kurallarla ve yakalanma olasılığının düşük olmasıyla buluşuyor. Avın balıkçı teknesinden denizdeki soğutmalı bir taşıyıcı gemiye aktarıldığı aktarma işlemi, balıkların nereden geldiğini ve hangi mürettebat tarafından yakalandığını belirsizleştirebiliyor.

Kolaylık bayrakları, tekne sahiplerinin gemilerini denetimi sınırlı uzak ülkelerde kaydettirmelerine imkân tanıyor. Mürettebat listeleri denizde değiştiriliyor, sevk belgeleri ise avın kaynağını gizleyebiliyor. Balıklar limana ulaşana kadar izledikleri güzergâhı takip etmek zorlaşabiliyor. Kıyı ülkeleri lisans ücretlerini ve vergileri kaybederken yasal işletmeciler, bu maliyetlerden kaçınan gemilerle rekabet etmek zorunda kalıyor.

Soruşturmalar, balıkçı gemilerinde zorla çalıştırma, borç esareti ve şiddet içeren istismar vakalarını belgeledi. Bazı işçiler uygun ücret veya belgeler olmadan aylarca, hatta yıllarca bu koşullarda mahsur kalıyor. General Santos çevresindeki Filipinli balıkçılar, sınır ötesine gönderildiklerini, yurt dışında gözaltına alındıklarını ve yardım almadan evlerine dönmekte zorlandıklarını anlatıyor.

Mürettebatı korumak ve avları denetlemek birbiriyle bağlantılı işler. İşçilerin sendikalara erişebilmesi ve istismarı bildirebileceği kanallara sahip olması gerekirken denetçilerin de güvenilir gemi, av ve istihdam kayıtlarına ihtiyacı var. Zayıf düzenlemeler hem işçi sömürüsünün hem de yasa dışı balıkçılığın yaygınlaşmasına imkân tanıyor.

Çin’in politika değişiklikleri bölgesel gerilimlerle karşılaşıyor

Çin, dünyanın en büyük uzak deniz balıkçılığı filosuna sahip ve sık sık bölgesel gerilimlerin odağında yer alıyor. Bununla birlikte ülkede politika da değişmeye başladı; denizlerden yapılan avları sınırlama, yakıt sübvansiyonlarını azaltma ve toplam izin verilebilir av sistemleriyle tekne bazında kotaları deneme planları var.

Toplam izin verilebilir av, ne kadar balık tutulabileceğine ilişkin üst sınır belirler. Kotalar ise izin verilen miktarı teknelere veya diğer katılımcılara dağıtır. Çin, açık deniz filosunu küçültmek ve uzak denizlerdeki üretimi istikrara kavuşturmak istediğini belirtti. Bu planlar, balıkçılık reformları değerlendirmesinde ele alınıyor.

Reklam

Yerel korumacılık ve artan talep engel olmaya devam ediyor. Değişikliklerin yasa dışı faaliyetleri azaltıp azaltmayacağını tutarlı denetim belirleyecek. Yakıt sübvansiyonlarından balık stoklarını koruma teşviklerine geçiş, kamu desteğinin ödüllendirdiği şeyi değiştirebilir: teknelerin çalışmasına yardımcı olmaktan balık kaynaklarını gözetmeye.

Endonezya daha önce sıkı denetim uygulamalarını denedi; şimdi ise izin verilen faaliyetleri ve av miktarını sınırlayan balıkçılık bölgeleri tasarlıyor. Filipinler, Avrupa Birliği’nin uyarısının ardından yasal çerçevesini güçlendirdi. Bu ülkelerin tamamında kuralları çiğnemeyi kârlı kılan boşlukları kapatmak için uydu takibi, liman denetimleri ve mahkeme yaptırımları gerekiyor.

Tarihli gelişmeler, baskının ne kadar uzun süredir biriktiğini gösteriyor:

  • 2009: Endonezya Uzun Olta Ton Balığı Birliği’ne göre Benoa Körfezi’nde yaklaşık 1.000 ton balığı teknesi vardı.
  • 2018: Filipinler’de Greenpeace için çalışan bir kampanya sorumlusu, filoların bir ton balığı neslini tükettiği uyarısında bulundu.
  • 7 Eylül 2025: Endonezya’nın Ölçülü Balıkçılık politikası, altı bölgede izin verilen av miktarına sınır getirerek azalan avlara karşı yürütülen çalışmaların bir parçasını oluşturuyor.

Av kotaları, ortak kurallar ve mürettebata destek

Hükümetler sürdürülebilir av kotaları koyduğunda, yıkıcı balıkçılığı durdurduğunda, üreme alanlarını koruduğunda ve kuralları adil biçimde uyguladığında balık popülasyonları toparlanabilir. Su ürünleri yetiştiriciliği, dünyadaki deniz ürünlerinin yarısından fazlasını zaten sağlıyor. Sorumlu yem kullanımı ve temiz yetiştiricilik uygulamaları, doğal popülasyonlar üzerindeki baskıyı azaltmaya yardımcı olabilir.

Küresel balık üretimine ilişkin veriler, doğal avcılığın yatay seyrederken su ürünleri yetiştiriciliğinin büyüdüğünü gösteriyor. Dolayısıyla yetiştiricilik ve balıkçılık sorumlu biçimde yönetildiği sürece okyanuslardan alınan av sürekli artırılmadan balık arzı büyüyebilir. Su ürünleri yetiştiriciliğinin doğal yem balıklarına yönelik talebini azaltmak da bu çabanın bir parçası.

Önerilerden biri, ülkelerin deniz kaynaklarına erişimi kontrol ettiği sular olan münhasır ekonomik bölgelerde ASEAN öncülüğünde devredilebilir bireysel kota sistemi kurulması. Hükümetler türlere göre yıllık sınırlar belirleyecek, balıkçılara kota payları dağıtacak ve bu payların devredilmesine izin verecek.

Kotalar, gelecekteki değeri sağlıklı balık popülasyonlarına bağlı bir varlığa dönüşebilir. Destekleyenler, bunun balıkçıları stokları korumaya teşvik ettiğini ve avcılığın verimli çalışabilecek işletmelere kaymasını sağladığını savunuyor. Diğer bölgelerden elde edilen bulgular, özel sektöre yönelik teşviklerin kamusal koruma hedefleriyle örtüştüğü sistemlerde çöküşlerin daha az olası olduğunu gösteriyor. Bölgesel kota sistemi, üzerinde anlaşmaya varılmış bir ASEAN programı değil, henüz bir öneri niteliğinde.

Reklam

Diğer pratik önlemler teknelerde, limanlarda ve pazara uzanan güzergâhta yaşananları ele alıyor:

  • Mevcut en iyi bilimsel verileri kullanarak yıllık av kotaları ve avlanma stratejileri belirleyin.
  • Kurcalanmaya karşı korumalı gemi takip sistemleri kullanın ve ihlal riski daha yüksek gemilere elektronik gözlemciler yerleştirin.
  • Aktarma işlemleri için izin, denetim ve eksiksiz belge zorunluluğu getirin ya da aktarmaları limanlara taşıyın.
  • Yasa dışı avlanmış balıkları pazarlardan uzak tutmak için Liman Devleti Önlemleri Anlaşması’na katılın ve anlaşmayı uygulayın.
  • Ağdan tüketiciye kadar avın belgelerini ve izlenebilirliğini sağlayın.
  • Hassas bölgelerde patlayıcı ve zehirle balık avlamayı yasaklayın, en fazla zarar veren trol ağlarını aşamalı olarak kullanımdan kaldırın.
  • Doğal yem balıklarına talebi azaltmak için alternatif su ürünleri yetiştiriciliği yemleri geliştirin.
  • Genç balıklara barınak sağlayan mercan resiflerini, deniz çayırlarını ve mangrovları koruyun.
  • Mürettebat haklarını, sendikalara erişimi ve etkili şikâyet kanallarını destekleyin.
  • Küçük tekne balıkçılarının kurallara uyabilmesi ve avın az olduğu mevsimleri atlatabilmesi için güvenlik ekipmanı, kredi ve sigorta sağlayın.

Büyük deniz ürünleri alıcıları da hangi uygulamaların kazanç sağladığını etkiliyor. Markalar, izlenebilir tedarik talep edebilir, denetimsiz aktarmaları reddedebilir ve hedef dışı avı ile yaşam alanlarına verilen zararı azaltan av araçları ve balıkçılık faaliyetleri için sertifika isteyebilir. Kıyı ailelerinin hem daha sağlıklı balık stoklarına hem de toparlanma sürecindeki kısıtlamaları atlatmak için yeterli desteğe ihtiyacı var.

Bilinmesi Gerekenler

  • Asya balıkçılığı ve su ürünleri yetiştiriciliği, küresel üretimin yarısından fazlasını sağlıyor; Asya’daki balıkçılık faaliyetlerinin yüzde 64’ü orta ila yüksek risk altında.
  • IUU balıkçılığı, dünya genelinde doğal ortamlarda avlanan balıkların yaklaşık beşte birini oluşturuyor ve yılda 36,4 milyar ABD dolarına kadar yasa dışı kazanç sağlıyor.
  • Filipinli mürettebat Palawan yakınlarında çatışmalar yaşandığını bildirirken, bir resif değerlendirmesinde ihtilaflı sularda en az 160 kilometrekarelik hasar tespit edildi.
  • General Santos çevresinde genç ton balıklarının avlanması gelecekteki stokları tehdit ediyor. Endonezya’da azalan avlar fabrika işlerine ve balıkçı teknelerine mal oluyor.
  • Tayland; azalan yerel stoklarla, işçi istismarıyla, balık unu talebiyle ve terk edilmiş ağların yol açtığı yaralanmalarla karşı karşıya.
  • Köpekbalığı ve vatoz türlerinin üçte birinden fazlası, aşırı avlanmanın yol açtığı yüksek yok olma riski altında.
  • Balıkların azalması Vietnam’ın balık sosu geleneğini ve kıyı yerli topluluklarının geleneklerini tehdit ediyor.
  • Balıkçılığı yeniden canlandırmada av kotaları, yaşam alanlarının korunması, liman denetimleri, izlenebilirlik ve işçi haklarının korunması merkezi öneme sahip.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir