Yurt Dışından Eşlerin Payı Artarken Güney Kore'de Evlilikler ve Doğumlar Azalıyor

13 dakikalık okuma
INTERVIEW | Population Expert Deciphers South Korea's Declining Births ...

Otuz yıllık düşüşün ardından küçük bir toparlanma

Güney Kore'de 2024'te 222.400 evlilik ve yaklaşık 238.000 doğum kaydedildi. Bu toparlanma, aile kurmadaki çok daha büyük bir düşüşün içinde gerçekleşti. Evlilikler 1990'ların ortasından bu yana neredeyse yarı yarıya azalırken yıllık doğum sayısı, 1995'te kaydedilen 715.000'in yaklaşık üçte birine geriledi. Çiftler daha ileri yaşlarda evleniyor, ebeveynler daha yaşlı oluyor ve uluslararası evlilikler artık her 11 evlilikten yaklaşık birini oluşturuyor.

İçindekiler
  1. Otuz yıllık düşüşün ardından küçük bir toparlanma
  2. Evlilikler ve doğumlar ne kadar azaldı?
  3. Çiftler daha ileri yaşlarda evleniyor ve ebeveyn oluyor
  4. Daha küçük aileler ve evlilikle yakın bağ
  5. Demografik düşüşün en derin olduğu bölgeler
  6. İş ve hane giderleri ebeveynlik isteğini neden azaltıyor?
  7. 2024 ve 2025'teki iyileşmenin ardında ne var?
  8. Nakit yardımlar, çocuk bakımı ve izin olanakları genişliyor
  9. Yabancı eşler aile yaşamında daha büyük yer tutuyor
  10. Nüfusun küçülmesi emeklilik, bakım ve istihdamı değiştiriyor
  11. İnsanların tereddüt etmesine yol açan nedenleri hangi değişiklikler ele alabilir?
  12. Önemli Noktalar

Kore İstatistik Kurumu verilerine göre toplam doğurganlık hızı, 2023'teki rekor düşük 0,72 seviyesinden 2024'te 0,75'e yükseldi. Bu oran, mevcut doğum örüntülerinin sürmesi hâlinde bir kadının sahip olması beklenen ortalama çocuk sayısını ifade ediyor. 1995'te 1,63 seviyesindeydi. Güney Kore'nin son verisi, gelişmiş ekonomiler arasındaki en düşük oran olmayı sürdürüyor ve Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ortalamasının yaklaşık yarısına karşılık geliyor.

Yetkililer son dönemdeki iyileşmeyi kısmen pandemi sırasında ertelenen düğün ve doğumlara, kısmen de 30'lu yaşlarının başındaki kadın nüfusunun geçici olarak artmasına bağlıyor. Evlilikler 2024'te üst üste ikinci yıl artarken, 2025'in ilk verileri doğumların yükselmeyi sürdürdüğünü gösterdi.

Buna rağmen Güney Kore, demografların “süper yaşlı” dönem olarak tanımladığı aşamaya girdi. Ölümler doğumları aşıyor ve ortanca yaş hızla yükseliyor. Çocuk sayısının azalması ve yaşlı nüfusun artması; çalışabilecek kişi sayısını, emeklilik ve bakım için gereken kaynakları ve genç ailelerin göç ettiği bölgelerdeki okulların geleceğini değiştiriyor.

Politika yapıcıların önündeki acil görev iki yönlü: evlilik ve ebeveynliği daha az maliyetli hâle getirip kariyerlere daha az zarar vermesini sağlamak, aynı zamanda kamu hizmetlerini ve işverenleri yaşlanan nüfusa hazırlamak. Yıllık kayıtlardaki toparlanma bir nebze rahatlama sağlasa da uzun süreli düşüşün ardındaki etkenler konut, eğitim, çalışma hayatı ve bakım sorumluluğunun kimde olduğuna ilişkin beklentilere derinden kök salmış durumda.

Reklam

Evlilikler ve doğumlar ne kadar azaldı?

Kore İstatistik Kurumunun tarihsel serisi, kaba evlenme hızının 1995'te 1.000 kişi başına 8,7 evlilikten 2024'te 4,4'e gerilediğini gösteriyor. Bu ölçüt, evlilik sayılarını nüfusun büyüklüğüne göre değerlendirerek yıllar arasındaki değişimi karşılaştırmayı kolaylaştırıyor. Kurum yıllık verilerini Kore İstatistik Kurumu aracılığıyla yayımlıyor.

Yıllık evlilik sayısı 1996'da 434.900 ile zirveye çıktıktan sonra 2022'de 191.700'e geriledi. Kayıtlar 2023'te 193.700'e, 2024'te ise 222.400'e yükseldi. İkinci yıldaki daha güçlü artışa rağmen son toplam, 1990'ların ortasındaki seviyenin yaklaşık yüzde 44 altında kaldı.

Doğumlar daha keskin bir düşüş gösterdi. 1995'teki 715.000'den 2024'te yaklaşık 238.000'e gerileme, önceki toplamın yaklaşık üçte ikisine denk geliyor. Dolayısıyla son dönemdeki iyileşme, Güney Kore'nin otuz yıl önceki doğum ve evlilik sayılarının çok daha düşük bir tabanından başlıyor.

Önemli tarihler, hem uzun süreli daralmayı hem de son dönemdeki yön değişikliğini ortaya koyuyor:

  • 1995: Güney Kore'de 715.000 doğum, 1,63 doğurganlık hızı ve 1.000 kişi başına 8,7 evlilik kaydedildi.
  • 1996: Yıllık evlilik sayısı 434.900 ile zirveye çıktı.
  • 2005: Uluslararası evlilikler, sonraki düşüşten önce zirve yaptı.
  • 2022: Yıllık evlilik sayısı 191.700'e gerilerken uluslararası evlilikler yeniden artmaya başladı.
  • 2023: Evlilikler 193.700'e yükseldi, ancak doğurganlık hızı rekor düşük 0,72'ye indi.
  • 2024: Evlilikler 222.400'e, doğumlar yaklaşık 238.000'e yükseldi; doğurganlık hızı ise hafifçe artarak 0,75 oldu.
  • Nisan 2025: Doğum sayısı bir yıl öncesine göre yüzde 8,7 artarak 20.717'ye ulaştı; evlilik kayıtları üst üste 13'üncü ayda da arttı.

Çiftler daha ileri yaşlarda evleniyor ve ebeveyn oluyor

İlk kez evlenen erkeklerin ortalama yaşı 1995'te 28,4 iken 2024'te 33,9 oldu. Kadınlarda ortalama yaş 25,3'ten 31,6'ya yükseldi. İlk evlilikler artık otuzlu yaşlarda yoğunlaşıyor; otuz yıl önce yaygın olan daha genç yaşların yerini bu dönem aldı.

Ebeveynlerin yaşı da arttı. Annelerin doğum sırasındaki ortalama yaşı 27,9'dan 33,7'ye, babaların ortalama yaşı ise 31,1'den 36,1'e yükseldi. 35 yaş ve üzerindeki annelerin doğumları, 1995'te toplamın yüzde 4,8'ini oluştururken 2024'te bu oran yüzde 35,9'a çıktı.

Reklam

Çiftler ilk çocuklarını evlilikten sonra daha uzun süre bekleyerek de dünyaya getiriyor. Evlilikle ilk çocuk arasındaki ortalama süre 1,5 yıldan 2,5 yıla uzadı. Evlilik yaşının yükselmesi ve sonrasında daha uzun süre beklenmesi, ebeveynliğe geçişi yetişkinlik döneminin daha ileri aşamalarına taşıyor.

İkizler dâhil çoğul doğumların oranı da aynı dönemde yüzde 1,3'ten yüzde 5,7'ye çıktı. Bu değişim çoğunlukla anne yaşının yükselmesi ve doğurganlık tedavilerinin daha yaygın kullanılmasıyla ilişkilendiriliyor.

Daha küçük aileler ve evlilikle yakın bağ

İlk çocukların sayısı 1995'te 345.800 iken 2024'te 146.100'e geriledi. Ancak ikinci ve üçüncü doğumlar çok daha keskin biçimde azaldığı için ilk çocukların tüm doğumlardaki payı yüzde 48'den yüzde 61'e yükseldi. İkinci doğumlar yaklaşık dörtte üç oranında azalırken üçüncü doğumlarda da benzer bir düşüş görüldü.

Dolayısıyla Güney Kore'de iki değişim aynı anda yaşanıyor: Ebeveynliğe adım atanların sayısı azalıyor ve daha az aile ek çocuk sahibi oluyor. İlk çocukların payındaki artış, doğumların giderek aile yaşamının başlangıç aşamasında yoğunlaştığını gösteriyor.

Evlilik dışı doğumlar, 1995'te toplamın yüzde 1,2'sini oluştururken 2024'te yüzde 5,8'ine yükseldi. Uluslararası ölçütlere göre bu oran hâlâ düşük. Doğumların yaklaşık yüzde 95'i evlilik içinde gerçekleşiyor; bu nedenle doğum eğilimi, evlilik kaydı yaptıran çiftlerin sayısıyla yakından bağlantılı.

Yetkililer, evliliklerdeki artışın neden doğum artışından önce gelebileceğini açıklarken bu bağlantıya dikkat çekiyor. Evlilikle ilk çocuk arasındaki ortalama 2,5 yıllık süre de evlilik ve doğum kayıtlarındaki değişikliklerin neden farklı zamanlarda ortaya çıktığını anlamaya yardımcı oluyor.

Demografik düşüşün en derin olduğu bölgeler

Güney Gyeongsang eyaletinde doğumlar 30 yılda yaklaşık yüzde 80 ile en keskin düşüşü kaydetti. Busan ve Kuzey Jeolla'da düşüş yaklaşık yüzde 75 oldu. Bu kayıplar, ülke genelindeki yaklaşık üçte ikilik azalmadan daha büyük.

Güney Kore'deki doğumların yarısından fazlası 2024'te Seul metropol bölgesinde gerçekleşti. Gyeonggi eyaleti yüzde 28, Seul yüzde 19 ve Incheon yüzde 6 pay aldı. Bu üç oran toplamda yüzde 53'e ulaşıyor.

Bazı bölgelerde çocuk sayısının azalmasıyla okullar şimdiden birleştirildi veya kapatıldı. Genç sakinlerini kaybeden topluluklarda öğrenci sayısının azalması, ailelerin çocuklarını hangi okullara gönderebileceğini ve yerel hizmetlerin nasıl düzenleneceğini değiştiriyor. Doğumların başkent çevresinde yoğunlaşması da aile kurma sürecini, birçok genç yetişkinin evliliği ve çocuk sahibi olmayı erteleme nedeni olarak gösterdiği konut baskısına yaklaştırıyor.

Reklam

İş ve hane giderleri ebeveynlik isteğini neden azaltıyor?

Özellikle Seul çevresinde konut pahalı ve özel eğitim yaygın biçimde gerekli görülüyor. Aileler, ev ve özel ders masraflarının birleşiminin ağır bir yük oluşturduğunu ve daha kalabalık aileleri düşünmeyi zorlaştırdığını söylüyor. Uzun çalışma saatleri bakıma ayrılabilecek zamanı azaltırken işten uzak kalmak kariyer açısından ciddi kayıplara yol açabiliyor.

Güney Kore'de çalışma saatleri OECD ölçütlerine göre uzun olmayı sürdürüyor ve cinsiyetler arası ücret farkı gelişmiş ülkeler arasında en yüksek seviyelerden biri. Kadınlar ücretsiz bakım işlerinin de çok daha büyük bölümünü üstleniyor. Pek çok genç yetişkin için evlilik ve ebeveynlik, kariyeri sürdürmekle aile sorumluluklarını üstlenmek arasında seçim yapmayı gerektiriyor gibi görünüyor.

Seul'de yaşayan 30 yaşındaki televizyon yapımcısı Yejin, BBC'ye verdiği röportajlarda bu baskıları anlattı. İşyerindeki çalışma saatlerinin ve beklentilerin çocuk sahibi olmaya yer bırakmadığını, anne olması hâlinde ev işlerinin muhtemelen kendisine kalacağını söyledi.

Kore'de çalışmak zor; bitmek bilmeyen bir iş döngüsüne sıkışıp kalıyorsunuz.

Ebeveyn izni verileri, bakımın ne kadar eşitsiz paylaşıldığını gösteriyor. Her iki ebeveyn de çocuğun ilk yıllarında izin hakkına sahip olsa da 2022'de yeni babaların yalnızca yaklaşık yüzde 7'si izin kullandı; annelerde bu oran yaklaşık yüzde 70'ti. Pek çok kadın işten uzak kalmanın kariyerine zarar vermesinden korkuyor. OECD araştırmaları bu baskıları düşük doğurganlık ve kadınların iş gücünden çekilmesiyle ilişkilendiriyor.

Sosyologlar ve savunucular aile kurma tercihlerini sınırlayan koşullara da dikkat çekiyor. Eşcinsel evlilik tanınmıyor ve evli olmayan kadınların donör spermle döllenme tedavilerine erişimi kısıtlı. Küçük ama sesini duyuran 4B hareketi, katı toplumsal cinsiyet rollerini protesto etmek amacıyla bazı kadınları flört etmekten, cinsel ilişkiden, evlilikten ve çocuk sahibi olmaktan vazgeçmeye teşvik ediyor. Think Global Health ve diğer araştırmacıların analizleri, yalnızca nakit teşviklerin bu tercihleri değiştirmediğini savunuyor.

2024 ve 2025'teki iyileşmenin ardında ne var?

Doğumlar 2024'te bir önceki yıl kaydedilen rekor düşük seviyeden yükselirken doğurganlık hızı 0,72'den 0,75'e çıktı. Yetkililer nedenlerden biri olarak ertelenen aile planlarını gösteriyor: Pandemi sırasında ertelenen düğünler ve doğumlar şimdi kayda geçiyor.

30-34 yaş grubundaki kadın nüfusu da 1990'ların başındaki bebek patlamasının yansıması olarak geçici biçimde daha büyük. Günümüzde doğumların yaygın olduğu yaşlarda daha fazla kadının bulunması, çocuk doğurma çağındaki kadın sayısının uzun vadede azalmasına rağmen doğum sayısını artırabiliyor.

Reklam

Nisan 2025'te 20.717 doğum kaydedildi. Bu, bir yıl öncesine göre yüzde 8,7 artış anlamına geliyor ve 34 yılın en hızlı aylık yükselişi oldu. Evlilik kayıtları üst üste 13'üncü ayda da arttı. 2025'in ilk çeyreğinde doğumlar, 2024'ün aynı dönemine kıyasla yüzde 7,3 yükseldi.

Toparlanmanın ne kadar süreceği henüz belirsiz. Ölümler doğumları aşmayı sürdürüyor, doğurganlık yenilenme düzeyinin çok altında ve doğurganlık çağındaki kadınların sayısı azalmaya devam ediyor. Yenilenme düzeyi, bir kuşağın zaman içinde kendini yerine koyması için gereken oranı ifade ediyor. Doğumlarda geçici artış bir nebze rahatlama sağlarken uzun vadeli düşüş, aile yaşamının koşullarında değişiklik yapılmasını gerektiriyor.

Nakit yardımlar, çocuk bakımı ve izin olanakları genişliyor

Ardışık hükümetler aile desteğine yüzlerce trilyon won harcadı. Bu önlemler arasında çocuk yardımları, konut destekleri, evli çiftler için tüp bebek (IVF) tedavisinin karşılanması, kreş hizmetlerinin genişletilmesi ve ücretli ebeveyn izninin uzatılması yer alıyor. Tüp bebek tedavisinde yumurtalar vücut dışında döllendikten sonra embriyo rahme aktarılıyor.

2024 ve 2025'te eklenen girişimler babalık iznini uzatıyor, esnek çalışma düzenleri getiriyor ve yeni evlilere yönelik kredi ve konut desteği sağlıyor. Yerel yönetimler ve şirketler de insanların tanışıp ilişki kurmasını teşvik etmek amacıyla buluşma etkinlikleri ve başka girişimler deniyor.

Devlet başkanı olduğu dönemde Yoon Suk Yeol demografik durumu ulusal acil durum olarak nitelendirdi ve doğumları teşvik etmeye yönelik önceki harcamaların işe yaramadığını söyledi. Güney Kore'yi aşırı ve gereksiz ölçüde rekabetçi olarak tanımlayan Yoon, düşük doğum oranını normal koşullardan geçici bir sapma olarak değil, yapısal bir sorun olarak ele alan politikalar talimatını verdi.

Araştırmacılar, yardımların hane gelirini artırdığını ancak çalışma kültürünün değişmesi, bakım sorumluluğunun daha eşit paylaşılması ve eğitim rekabetinin yoğunluğunun azaltılmasıyla desteklenmesi gerektiğini savunuyor. OECD de düşük doğurganlık analizinde benzer noktalara değiniyor.

Seul Ulusal Üniversitesi'nden ekonomist Hong Sok chul, yalnızca maliyetleri düşürmenin yeterli olmayacağını söyledi. Yerel medyaya yaptığı açıklamada daha kapsamlı değişikliklere çağrı yaptı:

Yapısal toplumsal sorunları çözmek için çaba gösterilmeli.

Ekonomistler, demograflar ve uluslararası medya kuruluşları, son artışın kalıcı bir toparlanma olarak görülmesi konusunda temkinli olunmasını istiyor. Endişeleri aynı baskılarda yoğunlaşıyor: Potansiyel ebeveynlerin sayısının azalması, aile yaşamının pahalı olması ve bakımın paylaşılmasını zorlaştıran istihdam düzenlemeleri.

Reklam

Yabancı eşler aile yaşamında daha büyük yer tutuyor

Uluslararası evlilikler 1995'te 13.500 iken 2024'te yaklaşık 20.800'e çıktı. Tüm evlilikler içindeki payları yüzde 3,4'ten yüzde 9,3'e yükseldi; başka bir deyişle her 30 evlilikten yaklaşık birinden her 11 evlilikten yaklaşık birine çıktı. Farklı ülke vatandaşları arasındaki evlilikler artık son otuz yılın herhangi bir döneminden daha büyük bir paya sahip.

Koreli erkeklerle yabancı kadınlar arasındaki evlilikler 2024'te yaklaşık 15.600'e, Koreli kadınlarla yabancı erkekler arasındaki evlilikler ise yaklaşık 5.000'e ulaştı. Uluslararası evlilikler 2005'te zirve yaptı, ardından düştü ve 2022'de yeniden artmaya başladı.

Bu örüntü, kırsal evlilik piyasalarındaki uzun süreli dengesizlikler de dâhil olmak üzere kişisel tercihleri ve ekonomik koşulları yansıtıyor. Uluslararası evlilikler, toplam düğün sayısının küçüldüğü bir dönemde daha yaygın hâle geldikçe çok kültürlü hanelere destek, aile politikalarının daha görünür bir parçası oluyor.

Think Global Health ve OECD'nin de aralarında bulunduğu araştırmacılar ve kuruluşlar, daha fazla yabancı işçi ve ailenin iş gücünü korumaya ve yaşlanan nüfusu desteklemeye yardımcı olabileceğini savunuyor. Doğurganlık artsa bile önümüzdeki yıllarda 20'li ve 30'lu yaşlarındaki kadınların sayısı azalacak. Yönetilen göç, Güney Kore'de hâlihazırda yaşayan çok kültürlü ailelere daha iyi destekle birlikte bu geçişi kolaylaştırabilir.

Dil programları, okul desteği ve ayrımcılığa karşı koruma, bu hanelerdeki çocukların başarılı olmasına yardımcı olabilir. İşverenlerin ve yerel yönetimlerin kapsayıcılığa yapacağı yatırımlar da özellikle uluslararası evliliklerin artmayı sürdürmesi ve göçün daha fazla istihdam açığını kapatması hâlinde gelecekteki çalışan ve toplum önderi havuzunu genişletebilir.

Nüfusun küçülmesi emeklilik, bakım ve istihdamı değiştiriyor

OECD, doğurganlığın düşük kalması ve göçün sınırlı olması hâlinde Güney Kore nüfusunun önümüzdeki altı on yılda yarıya inebileceğini tahmin ediyor. 2080'lerde yaşlıların nüfustaki payı yüzde 60'a yaklaşabilir.

Yaşlı bağımlılık oranının yükselmesi bekleniyor. Bu oran, yaşlı nüfusun çalışma çağındaki nüfusa kıyasını gösteriyor. Oran arttığında emeklilik ve bakım hizmetlerinin, potansiyel çalışan ve vergi mükelleflerinden oluşan görece daha küçük bir kesim tarafından desteklenmesi gerekiyor. Güney Kore, daralan vergi tabanının yanı sıra emeklilik sistemleri ve uzun süreli bakım üzerinde artan baskıyla karşı karşıya.

Sağlık ve sosyal yardım bütçeleri gelirlerden daha hızlı büyüyor. Bakım, inşaat ve ileri imalat sektörlerindeki işverenler çalışan sıkıntısı yaşıyor; gençler ise işsizlik veya eksik istihdamla ve seçkin işlere girebilmek için uzun değerlendirme süreçleriyle karşılaşıyor. Bir meslekteki iş gücü açığı, başka bir meslekteki yoğun rekabetle aynı anda görülebiliyor.

Reklam

Amerikalı hukuk akademisyeni Joan C. Williams, 2023'te ülkedeki kamu eğitim kanalı için hazırlanan bir belgeselde Güney Kore'nin doğurganlık verilerine sert tepki verdi. Sözleri, uzmanların demografi tartışmalarının dışına taşan kaygıyı yansıtıyordu:

Güney Kore'nin işi çok zor.

Politika yapıcılar, işverenler, okullar ve aileler şimdi kişisel tercihlere saygı gösterirken çocuk sahibi olmanın maliyet ve risklerini azaltma göreviyle karşı karşıya. Aynı zamanda ihtiyaçları yaşlanmayla birlikte değişen bir nüfusa yönelik hizmetleri de düzenlemeleri gerekiyor.

İnsanların tereddüt etmesine yol açan nedenleri hangi değişiklikler ele alabilir?

Araştırmacılar tek bir ödeme veya program yerine bir dizi önlem öneriyor. Daha kısa çalışma saatleri, öngörülebilir programlar ve gerçek anlamda esnek çalışma, ebeveynlerin kariyerlerini sürdürmesine yardımcı olur. Ücreti iyi olan ve yaygın biçimde kullanılan babalık izni, bakımın ev içinde paylaşılmasını kolaylaştırır.

Açılış saatleri uzun ve güvenilir kreşler, büyükanne ve büyükbabalara veya özel öğretmenlere bağımlılığı azaltır. Özellikle iş yerlerine yakın bölgelerde genç çiftlerin başlangıçta karşılaştığı maliyetleri düşüren konut politikaları da bir başka kaygı kaynağını ele alır.

Eğitim reformu, okul sonrası programların genişletilmesini, en çok rağbet gören semtlerin dışındaki okulların güçlendirilmesini ve aşırı özel dersleri caydırmaya yönelik çalışmaları içerebilir. Ebeveynler pahalı dershane saatleri satın almak için daha az baskı hissederse ikinci çocuğun algılanan maliyeti düşer.

Bu önerilerin merkezinde toplumsal cinsiyet eşitliği yer alıyor. Ebeveyn izni sırasında ve sonrasında ayrımcılığa karşı daha güçlü denetim, daha adil ücret ve terfi düzenlemeleri, işten uzak kalmayı cezalandırmayan uygulamalar ebeveynliğin kadınların kariyeri için daha az tehdit oluşturmasını sağlar. Bazı uzmanlar, Fransa ve İskandinav ülkelerinde olduğu gibi ebeveyn izninin bir bölümünün babalara ayrılmasını ve kullanılmayan iznin devredilmeyip yanmasını öneriyor. Bu tür uygulamaların erkeklerin izin kullanımını artırdığı görülüyor.

Mali destek de çözümün bir parçası olmaya devam ediyor. Yeni yönetim, yeni evlilere düşük faizli büyük krediler ve çocuk sayısına bağlı borç affı, 18 yaşına kadar genişletilmiş yardımlar ve kalabalık ailelerin yükünü azaltacak vergi değişiklikleri önerdi. Bu yardımları çalışma ve eğitim reformlarıyla birleştirmek, genç yetişkinlerin tereddüt etmesine yol açan daha fazla nedeni ele alabilir.

Göç, nitelikli ve ihtiyaç duyulan alanlarda çalışanlara öngörülebilir yollar sunarak ve ailelerini destekleyerek bu değişiklikleri tamamlayabilir. Evli olmayan kadınların yardımcı üreme yöntemlerine erişimini kısıtlayan engeller dâhil aile kurmayı sınırlayan kuralların güncellenmesi de politikaları insanların yapmak istedikleri tercihlere yaklaştırır.

Önemli Noktalar

  • Evlilikler 2024'te 222.400'e yükseldi, ancak 1990'ların ortasındaki seviyenin yaklaşık yüzde 44 altında kaldı.
  • Doğumlar 1995'te 715.000 iken 2024'te yaklaşık 238.000'e geriledi. Doğurganlık, 2023'teki 0,72 seviyesinden hafifçe toparlanarak 0,75'e çıktı.
  • İnsanlar daha ileri yaşlarda evleniyor ve doğumların yüzde 35,9'u artık 35 yaş ve üzerindeki annelere ait.
  • İlk çocuklar doğumların yüzde 61'ini oluştururken ikinci ve üçüncü doğumlar 1995'ten bu yana yaklaşık dörtte üç oranında azaldı.
  • Uluslararası evlilikler 2024'te yaklaşık 20.800'e ulaştı ve tüm evliliklerin yüzde 9,3'ünü oluşturdu.
  • Gyeonggi, Seul ve Incheon doğumların yüzde 53'ünü oluştururken Güney Gyeongsang, Busan ve Kuzey Jeolla özellikle keskin düşüşler yaşadı.
  • 2025'in başlarında doğumlar, ertelenen aile planlarının ve 30'lu yaşlarının başındaki kadın nüfusunun geçici olarak artmasının etkisiyle yükseldi.
  • Konut ve eğitim giderleri, uzun çalışma saatleri ve bakım sorumluluklarının eşitsiz dağılımı aile kurmayı zorlaştıran başlıca baskılar olmaya devam ediyor.
  • Mali destek, izin ve çocuk bakımı olanaklarının genişletilmesinin yanı sıra işyeri reformu, eğitim değişiklikleri ve göç önerileri de gündemde.
  • Ölümler doğumları aşmayı sürdürüyor; Güney Kore hem aile kurma tercihlerini desteklemek hem de daha küçük ve yaşlı bir nüfusa hazırlanmak zorunda.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir