Küçük Çocuklara Yönelik Sınavlar İçin Hak Uyarısı
Güney Kore Ulusal İnsan Hakları Komisyonu, okul öncesi çocuklara yönelik giriş sınavlarından endişe duyan 800’den fazla kişinin imzaladığı dilekçenin ardından, 25 Ağustos 2025’te Eğitim Bakanlığına aşırı erken özel eğitimi ele alması çağrısında bulundu.
İçindekiler
- Küçük Çocuklara Yönelik Sınavlar İçin Hak Uyarısı
- Okul Öncesi Giriş Sınavlarında Çocukları Neler Bekliyor?
- Erken İngilizce Eğitimi Ne Kadar Yaygınlaştı?
- Daechi-dong’daki Hazırlık Kurslarının İçinden
- Aileler Neden Bu Kadar Erken Başlamak Zorunda Hissediyor?
- Akademik Baskı Çocuklar İçin Ne Anlama Gelebilir?
- Şikâyet Denetim Kurumuna Nasıl Ulaştı?
- Komisyon Hangi Hakları Tespit Etti?
- Hangi Değişiklikler İsteniyor?
- Maliyet Sınıfın Ötesine Geçiyor
- Öne Çıkanlar
Yerel olarak hagwon diye bilinen özel akademiler, dört ve beş yaşındaki çocuklara yönelik zorlu kabul sınavları düzenlemeye başladı. Çoğunlukla yedi yaş sınavları diye anılan bu sınavlar, akademik rekabetin ne kadar erken başlaması gerektiği ve hazırlığın oyunun yerini almasıyla çocukların neleri kaybettiği konusundaki daha geniş tartışmanın odak noktalarından biri hâline geldi.
Komisyon, özel akademiler doğrudan soruşturma yetkisinin dışında kaldığı için dilekçeyi usul gerekçeleriyle reddetti. Buna rağmen, daha geniş kapsamlı insan hakları kaygılarını kabul eden ve erken özel eğitimin izlenip düzenlenme biçiminde değişiklik yapılmasını isteyen, nadir görülen bir politika görüşü yayımladı.
Denetim kurumu, aşırı erken eğitim uygulamalarının “Anayasa ve BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’de güvence altına alınan sağlık, gelişim, dinlenme ve oyun haklarını ihlal edebileceği” uyarısında bulundu. Kurumun müdahalesi, genellikle akademik başarı ve ebeveynlerin tercihleri üzerinden yürütülen tartışmanın merkezine küçük çocukların ihtiyaçlarını yerleştirdi.
Aileler hem yüksek maliyetlerle hem de zor kararlarla karşı karşıya. Bazı okul öncesi programlarının aylık ücreti, ek ders ve akademi masrafları hariç 2 milyon wonu, yani yaklaşık 1.500 doları aşıyor. Ebeveynler çocuklarına avantaj sağlamak için bu programlara yönelirken, programların çocukların mutluluğu ve sağlığı üzerindeki etkilerinden de endişe duyuyor.
28 Ağustos itibarıyla komisyonun tavsiyeleri; ülke çapında anket yapılması, sonuçların kamuoyuyla paylaşılması ve küçük çocuklara yönelik yoğun programların daha sıkı denetlenmesi çağrılarını yeniden gündeme getirmişti. Bu önlemler için herhangi bir takvim açıklanmadı.
Okul Öncesi Giriş Sınavlarında Çocukları Neler Bekliyor?
Seçkin özel akademiler, okul öncesi çocukları kabul etmek için yedi yaş sınavlarını kullanıyor. Değerlendirmelerde İngilizce, matematik, hatta kodlama yer alabiliyor; bunlar genellikle daha büyük öğrencilerle ilişkilendirilen ders ve beceriler. Aileler bir yer kazanmak için kurslara, özel öğretmenlere ve sınav kılavuzlarına başvuruyor; bu süreçte binlerce dolar harcayabiliyor.
Rekabet, Seul’ün varlıklı Gangnam, Seocho ve Songpa semtlerindeki prestijli İngilizce eğitim veren anaokullarına girişte özellikle yoğun. Bu tür eğitimde çocuklar, İngilizceyi yalnızca ayrı bir ders olarak öğrenmek yerine öğrenme sürelerinin büyük bölümünde İngilizce kullanıyor.
Bazı seçkin anaokulları, çocukların yetenek testlerini ve İngilizce mülakatlarını geçmesini şart koşuyor. Aylık ücretler 1.000 doları aşabiliyor; üniforma ve eğitim materyalleri de masrafları artırıyor. Dolayısıyla kabul sürecinde hem çocuğun performansı hem de ailenin hazırlık ve eğitim masraflarını karşılama gücü belirleyici oluyor.
Kabulün ardından da baskı sürebiliyor. Çocuklar, Amerikan ilkokullarında üçüncü veya dördüncü sınıflar için hazırlanan müfredatı izleyebiliyor. Ebeveynler, çocuklarının bu talepleri karşılamasına yardımcı olmak için ek özel derslere veya başka akademilere ödeme yapıyor.
Bu erken rekabetin doruk noktası bazen “Yedi Yaş Gosi’si” diye anılıyor. Bu, okuldan sonra gidilen seçkin İngilizce akademilerine kabul için yapılan, son derece rekabetçi bir sınav. Okul öncesi kabul süreçleri ile sonraki akademi sınavları, akademik açıdan öne geçme yarışının art arda gelen aşamalarına dönüşüyor.
Erken İngilizce Eğitimi Ne Kadar Yaygınlaştı?
Milletvekili Kang Kyung-sook ile Özel Eğitim Kaygısı Olmayan Bir Dünya adlı sivil toplum kuruluşunun 2024 tarihli raporuna göre, Gangnam, Seocho ve Songpa’daki anaokullarının yüzde 74’ünden fazlası İngilizce eğitim programları yürütüyordu.
On anaokulunun okul öncesi çocuklara ilkokul düzeyinde tam müfredat sunduğu tespit edildi. Yalnızca bir kurum, oyun merkezli eğitim lehine erken akademik öğrenmeyi aktif biçimde reddediyordu. Bu bulgular, raporda ele alınan tercihlerde akademik hazırlığın ne denli etkili olduğunu gösteriyor.
Güney Kore genelinde özel İngilizce anaokullarının sayısı beş yılda yüzde 37 artarken, genel anaokullarına kayıtlar geriledi. Eğilim, Seul’ün en varlıklı semtlerinin dışına, diğer kentlere de yayılarak akademik açıdan öne geçme rekabetini daha fazla küçük çocuğa taşıdı.
Uluslararası raporlara göre, Güney Kore’de altı yaşından küçük çocukların neredeyse yarısı özel eğitim alıyor. Bu yaygınlık, küçük bir çocuğun giriş sınavı hakkındaki tartışmanın aile harcamaları, çocuk gelişimi ve eğitim fırsatları üzerine daha geniş bir çekişmeye dönüşmesini açıklamaya yardımcı oluyor.
Ücretsiz devlet anaokulları mevcut olsa da birçok ebeveyn, rekabet avantajı sağlayacağı düşüncesiyle özel eğitime yönelmek zorunda hissediyor. Özel sektörün büyümesi ve genel anaokullarına kayıtların düşmesi, bu talebin gücünü yansıtıyor.
Daechi-dong’daki Hazırlık Kurslarının İçinden
Seul’deki Daechi-dong, çoğu zaman özel eğitimin merkezi olarak tanımlanıyor. Burada ebeveynler çocuklarını üç yaşından itibaren hazırlık programlarına yazdırıyor; bazı çocuklar dört yaşına geldiğinde İngilizce anaokuluna giriş için hazırlıklar başlamış oluyor.
Çocuklar harfleri tanımayı, İngilizce yanıt vermeyi ve sınıf içi davranışları öğreniyor. Çocuklar uyum sağladıkça dersler 30 dakikadan başlayıp kademeli olarak bir saate uzayabiliyor. Kelime ve cümle öğrenmenin yanı sıra mülakat provası da yapılıyor.
Ebeveynler özel öğretmenlere ve sınav kılavuzlarına yüzlerce dolar harcıyor. Bazıları anaokulu kaydı için sırada yer tutmaları amacıyla kişileri de işe alıyor; bu da rekabetin sınıf dışına, kabul sürecini güvenceye alma aşamasına kadar uzandığını gösteriyor.
Bazı aileler İngilizceye yoğun maruz kalmayı pekiştirmek için evde İngilizce adlar kullanıyor. Ancak çocuklar İngilizceye çok fazla zaman ayırdıkları için temel Korece kelimeleri kullanmakta zorlanabiliyor. Ebeveynler çoğu zaman gelecekteki bir akademik engeli ortadan kaldırmayı hedefliyor: İngilizceyi erken yaşta öğrenmenin, ilkokulda matematik gibi ileri derslere daha fazla zaman bırakacağı düşünülüyor.
Tek başına bir programın aylık ücreti 2 milyon wonu aşabiliyor. Özellikle çocuğun yoğun müfredatı takip etmek için desteğe ihtiyacı olduğunda, ek özel dersler ve akademiler toplam maliyeti artırıyor. Aileler hem sisteme girmek hem de girdikten sonra tempoya ayak uydurmak için ödeme yapıyor.
Aileler Neden Bu Kadar Erken Başlamak Zorunda Hissediyor?
Güney Kore’de eğitim, toplumsal hareketlilik ve ekonomik güvenceye giden başlıca yollardan biri olarak görülüyor. Topluca SKY diye anılan Seul Ulusal Üniversitesi, Kore Üniversitesi ve Yonsei Üniversitesine kabul edilmek, başarıya açılan bir kapı sayılıyor.
Bu inanç, aileleri üniversite başvurularından çok önce özel eğitime büyük yatırımlar yapmaya yöneltiyor. Erken İngilizce dersleri, ileri matematik ve rekabetçi okul öncesi kabulleri; seçkin üniversitelere, sonrasında da Samsung gibi büyük şirketlerde saygın işlere giden adımlar olarak görülüyor.
Erken yaşta ders çalışmaya verilen önemin kökleri, soylu ailelerden gelen çocukların devlet memurluğu sınavına küçük yaşta yoğun biçimde hazırlanmaya başladığı Joseon Hanedanlığı dönemine uzanıyor. Günümüzün rekabeti farklı bir eğitim yolunu izlese de erken başlama baskısı güçlü biçimde sürüyor.
Yıllar ilerideki konuları çalışmak bu yaklaşımın bir parçası. Üçüncü sınıf öğrencilerinin altıncı sınıfa yönelik matematik çalışması yaygın; bazı beşinci sınıf öğrencileri ise kalkülüse yöneliyor. Okul öncesi hazırlık, ailelerin olağan zamandan önce bir sonraki akademik aşamaya ulaşmaya çalıştığı çok daha uzun bir sürecin başlangıcında yer alıyor.
Güney Kore güçlü akademik performansıyla tanınıyor; ancak eğitim kültürü, öğrencilere yüklediği baskının yoğunluğu nedeniyle de eleştiriliyor. Okul öncesi giriş sınavlarının üniversite sınavlarına benzeyecek kadar zorlayıcı olduğu bile söyleniyor. Bu niteleme, çok küçük çocukları olan aileler açısından kabul sürecinin ne kadar talepkâr olabildiğini yansıtıyor.
Ebeveynler pratik bir ikilemle karşı karşıya: Sistemin dışında kalmak, çocuğun geride kalmasına izin vermek gibi hissettirebilir; sisteme katılmak ise dinlenme, oyun ve ilişkiler için ayrılan zamandan vazgeçmek anlamına gelebilir. Daechi-dong’da bir ebeveyn bu gerilimi şöyle anlattı:
Katılmazsanız çocuğunuz geride kalıyor. Katılırsanız da mutluluğu ve sağlığı için endişeleniyorsunuz.
Akademik Baskı Çocuklar İçin Ne Anlama Gelebilir?
Çocuk gelişimi uzmanları, yoğun ders programları ve zorlu sınavların duygusal strese, kaygıya ve huzursuzluğa yol açabileceği uyarısında bulunuyor. Küçük çocuklarda saç dökülmesi gibi fiziksel belirtiler de görülebiliyor.
İş birliği, öz düzenleme ve empati erken çocukluk dönemindeki önemli beceriler. Öz düzenleme; hayal kırıklığının ardından sakinleşmek veya sırasını beklemek gibi duygu ve davranışları yönetmeyi öğrenmek anlamına geliyor. Ezber ve sınav hazırlığı çocuğun gününe hâkim olduğunda bu becerilere daha az zaman ayrılabiliyor.
Seul’deki eğitim bölgelerinin verileri, depresyon veya kaygı tanısı konan çocukların sayısının beş yılda ikiye katlandığını gösteriyor. Ruh sağlığı uzmanları da küçük çocuklarda tik bozuklukları ve stresle bağlantılı diğer rahatsızlıklarda artış bildiriyor; bu sıkıntıların büyük bölümünü ilkokuldan önce başlayan kesintisiz akademik baskıya bağlıyor.
Çocuklar açısından acil mesele, günlük yaşamın dengesini kurmak. Cümle ezberlemeye veya mülakat provası yapmaya ayrılan saatler; oyuna, dinlenmeye, kendini ifade etmeye ve başkalarıyla ilişki kurmayı öğrenmelerine yardımcı olan sosyal deneyimlere daha az zaman bırakıyor.
Düzenleme ve denetim ihtiyacına ilişkin kaygı şöyle dile getirildi:
Çocuk gelişimi uzmanları arasında giderek güçlenen görüş açık: Erken çocukluk eğitimi sektörüne yönelik özel düzenlemeler ve doğru denetim olmadan, Kore’nin en küçük öğrencileri her ne pahasına olursa olsun başarıyı önceleyen bir kültürün bedelini ödeyebilir.
Akademik baskı, Güney Kore’de herkesin bildiği ama açıkça konuşulmayan bir mesele. Okul öncesi sınavlarına ilişkin tartışma, bu tanıdık kaygıyı çocukların temel duygusal ve sosyal becerilerini hâlâ geliştirdiği bir döneme taşıyor.
Şikâyet Denetim Kurumuna Nasıl Ulaştı?
Yedi Yaş Sıkıştırılmış Sınavlarına Karşı Ulusal Şikâyetçiler adlı koalisyon, 2025’in başlarında insan hakları şikâyetinde bulundu. Koalisyon, okul öncesi kabul sınavlarına hazırlığı çocuk haklarının ihlali olarak nitelendirdi ve okul öncesi ile ilkokulun ilk yıllarındaki gölge eğitim için ülke çapında soruşturma çağrısı yaptı.
Burada gölge eğitim, akademi dersleri ve özel dersler de dâhil olmak üzere örgün okul sistemi dışındaki özel eğitimi ifade ediyor. Koalisyonun kaygısı, bu paralel sistemdeki rekabetin örgün eğitim daha başlamadan çocukluğun biçimini değiştirmesiydi.
Koalisyon sözcüsü, çocuklardan neler beklendiğini şöyle anlattı:
Çocuklar akademilere kabul edilmek uğruna İngilizce cümleleri ezberlemeye ve mülakat provaları yapmaya zorlanıyor.
800’den fazla kişinin imzaladığı dilekçede, okul öncesi giriş sınavlarının yaygınlaşmasına karşı hükümetin harekete geçmesi istendi. Komisyonun dilekçeyi usul gerekçeleriyle reddetmesi üzerine, müdahalenin başlıca sonucu politika görüşü oldu.
Gelişmeler birkaç aşamada yaşandı:
- 2024’te Milletvekili Kang Kyung-sook ile Özel Eğitim Kaygısı Olmayan Bir Dünya, Seul’ün varlıklı üç semtinde İngilizce eğitim programlarının ve erken akademik öğretimin yaygın olduğunu bildirdi.
- 2025’in başlarında Yedi Yaş Sıkıştırılmış Sınavlarına Karşı Ulusal Şikâyetçiler insan hakları şikâyetinde bulundu ve ülke çapında soruşturma talep etti.
- 25 Ağustos 2025’te Ulusal İnsan Hakları Komisyonu, Eğitim Bakanlığını aşırı erken özel eğitimi ele almaya çağıran politika görüşünü yayımladı.
Komisyonun sınırlı soruşturma yetkisi yanıtını şekillendirdi. Özel akademiler bu yetkinin dışında kalsa da denetim kurumu daha geniş hak kaygılarını ele aldı ve hükümete önlemler önerdi.
Komisyon Hangi Hakları Tespit Etti?
Ulusal İnsan Hakları Komisyonu, meseleyi Güney Kore Anayasası ve BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’de koruma altına alınan haklarla ilişkilendirdi. Komisyonun kaygıları yalnızca akademik başarıyla değil, sağlık, gelişim, dinlenme ve oyun haklarıyla da ilgiliydi.
Komisyon, aşırı rekabetin küçük çocuklar üzerindeki etkisini şöyle açıkladı:
Komisyon, aşırı rekabetin yön verdiği bu erken eğitim uygulamalarının küçük çocukları oyun, kendini ifade etme ve dinlenme gibi yaşlarına uygun deneyimlerden mahrum bıraktığını vurguladı.
Denetim kurumu ayrıca şöyle dedi:
Bu uygulamalar çocuk haklarını açıkça zedeliyor.
Kurum şu çağrıda bulundu:
Tüm çocukların gelişim düzeylerine uygun ortamlarda büyüyüp öğrenebilmesini sağlayacak sistematik güvenceler.
Gelişim düzeyine uygun öğrenme, etkinlik ve beklentilerin çocuğun gelişim aşamasına göre belirlenmesi anlamına geliyor. Bu tartışmada komisyon, çok küçük çocukların daha büyük öğrencilere yönelik akademik görevlere itilirken yaşlarına uygun deneyimlerden mahrum bırakılmasından endişe duyuyor.
Politika görüşü böylece okul öncesi sınavlarını çocuk hakları meselesi olarak yeniden çerçeveledi. Ebeveynlerin gelecekteki başarıya ilişkin umutları da tartışmanın bir parçası olmaya devam ederken, çocukların bugün büyümek için ihtiyaç duyduğu zaman ve koşullar da gündeme geldi.
Hangi Değişiklikler İsteniyor?
Komisyon, Eğitim Bakanlığına üç temel önlem önerdi:
- Erken çocukluk dönemindeki özel eğitime yönelik ülke çapında bir anket yapılması.
- Anket sonuçlarının açıklanmasının zorunlu kılınması.
- Küçük çocukları hedefleyen sınav temelli programlar ile yoğun yabancı dil öğretiminin daha sıkı düzenlenmesi.
Ülke çapında yapılacak bir anket, erken özel eğitimin incelenmiş bölgelerin dışında nasıl yürütüldüğüne dair daha net bir tablo ortaya koyabilir. Sonuçların kamuoyuyla paylaşılması, ailelerin ve politika yapıcıların bu bulgulara erişmesini sağlar; düzenleme ise küçük çocuklardan en ağır taleplerde bulunan programları hedef alır.
Çocuk hakları savunucuları, erken çocukluk eğitiminde daha fazla şeffaflık ve oyun yoluyla öğrenmeye yeniden odaklanılması çağrısında da bulunuyor. Önerileri, bir programın akademik avantaj sağlayıp sağlamadığı sorusunun yanına çocukların günlük deneyimlerini de koyuyor.
Bazı uzmanlar, özel eğitim sağlayıcılarına bağımlılığı azaltmak ve çocuklara daha eşit fırsatlar sunmak için ilkokul öncesinde ücretsiz kamu eğitimi verilmesini öneriyor. Ücretsiz devlet anaokulları zaten mevcut; ancak bu öneri, özel eğitimin cazibesinin sürmesine ilişkin kaygıyı yansıtıyor.
Uluslararası karşılaştırmalar, erken çocukluk eğitiminin düşünme becerileri, sosyal gelişim, sonraki eğitim hayatındaki başarı ve ekonomik fırsatlar açısından değerini ortaya koyuyor. Güney Kore’deki yüksek özel eğitim harcamaları, yoğun rekabet ve erken akademik baskı; oyun, yaratıcılık ve duygusal iyilik hâline öncelik veren yaklaşımlardan ayrışıyor.
Reform tartışmasının odağında bu önceliklerin uygulamada ne anlama geldiği bulunuyor: kabul sınavı provalarına daha az bel bağlanması, özel programlar hakkında daha iyi bilgi sağlanması ve akademik gelişime alan açarken dinlenme ile oyunu geri plana itmeyen öğrenme ortamları oluşturulması.
Maliyet Sınıfın Ötesine Geçiyor
Aileler, erken özel eğitimin hem maddi yükünü hem de ne kadar hazırlığın yeterli olduğuna karar vermenin duygusal yükünü taşıyor. Aylık ücreti 2 milyon wonu aşan bir programa; özel dersler, sınav kılavuzları, üniformalar, materyaller ve ek akademi dersleri de eklenebiliyor.
Eğitimin psikolojik ve mali baskıları, Güney Kore’nin demografik kriziyle ilgili tartışmanın da bir parçası. Ülkede doğum oranı dünyadaki en düşük seviyede ve çocuk yetiştirip eğitmenin getirdiği yük, mevcut sistemin sürdürülebilirliğine ilişkin kaygıları artırıyor.
Kaliforniya Üniversitesi’nde fahri profesör olan Joanne Williams, Güney Kore’de doğurganlık oranının rekor düzeyde düşük olmasına şu sert sözlerle tepki gösterdi:
Kore’nin işi tamamen bitmiş.
Williams’ın tepkisi, eğitim baskısı ile demografik kriz arasındaki bağa ilişkin kaygıyı öne çıkardı. Ancak bireysel ebeveynler için önlerindeki seçimler somut: bir kurs daha için ödeme yapmak, bir sınava daha hazırlanmak ya da çocuğa oyun için daha fazla zaman tanımak.
Komisyonun müdahalesi, akademik başarıyla çocukların sağlığı ve gelişimi arasında nasıl denge kurulacağına ilişkin tartışmayı yeniden alevlendirdi. Tavsiyeler, bir sonraki kararları eğitim yetkililerine bırakırken aileler, geride kalmanın bedelinin ağır olabileceği ve tempoya ayak uydurmanın zorlayıcı olduğu bir sistemde yol bulmaya çalışıyor.
Öne Çıkanlar
- Ulusal İnsan Hakları Komisyonu, 800’den fazla kişinin imzaladığı dilekçenin ardından 25 Ağustos 2025’te Eğitim Bakanlığına aşırı erken özel eğitimi ele alması çağrısında bulundu.
- Özel akademiler komisyonun doğrudan soruşturma yetkisinin dışında kaldığı için dilekçe usul gerekçeleriyle reddedildi.
- Okul öncesi giriş sınavlarında İngilizce, matematik ve kodlama yer alabiliyor; bazı çocuklar için hazırlık üç yaşında başlıyor.
- 2024 tarihli bir rapora göre Gangnam, Seocho ve Songpa’daki anaokullarının yüzde 74’ünden fazlasında İngilizce eğitim programları bulunuyordu.
- Özel İngilizce anaokullarının sayısı ülke çapında beş yılda yüzde 37 artarken genel anaokullarına kayıtlar geriledi.
- Bazı programların aylık ücreti, ek özel ders ve akademi masrafları hariç 2 milyon wonu, yani yaklaşık 1.500 doları aşıyor.
- Komisyon, ülke çapında anket yapılmasını, sonuçların yayımlanmasını ve küçük çocuklara yönelik sınav temelli programlarla yoğun dil programlarının daha sıkı düzenlenmesini istedi.
- Ailelerin akademik başarı umutlarının yanı sıra çocukların sağlığı, gelişimi, dinlenmesi ve oyun hakkı da tartışmanın merkezinde yer alıyor.






