Endonezya’nın Genç Profesyonelleri Neden Ülkeden Ayrılıyor ve Bu, Ülkede Ne Anlama Geliyor?

8 dakikalık okuma
Endonezya’nın Genç Profesyonelleri Neden Ülkeden Ayrılıyor ve Bu, Ülkede Ne Anlama Geliyor?

Daha Fazla Genç Endonezyalı İş İçin Yurt Dışına Bakıyor

Avustralya İçişleri Bakanlığı verilerine göre, Avustralya 2023-2024 döneminde Endonezyalılara 4.285 Çalışma Tatili Vizesi verdi. Bu sayı, 2022-2023 dönemindeki 2.984 vizeden daha yüksek. Verilen vize sayısındaki 1.301’lik, yani yaklaşık yüzde 44’lük artış, genç Endonezyalıların yurt dışında iş bulmaya yönelik artan ilgisinin göstergelerinden biri. Endonezyalılar artık Avustralya’nın Çalışma Tatili Vizesi programında en büyük vatandaşlık grubunu oluşturuyor.

İçindekiler
  1. Daha Fazla Genç Endonezyalı İş İçin Yurt Dışına Bakıyor
  2. Siyaset Bilimi Mezunu Fabrikada İş Buldu
  3. Konaklama ve Turizm Kariyeri Bali’nin Ötesine Taşınıyor
  4. Ülkedeki Fırsatlar Neden Yetersiz Kalıyor?
  5. Genç İşsizliği Ulusal Oranın Üzerinde
  6. Endonezya Neleri Kaybetme Riskiyle Karşı Karşıya?
  7. Altın Endonezya 2045 Hedefi İçin Zorluk
  8. Ülkeye Gönderilen Para Hemen Fayda Sağlıyor
  9. Yurt Dışı Deneyimini Ülkede Fırsata Dönüştürmek
  10. Öne Çıkan Noktalar

Bu sayıların ardında iş bulmakta zorlanan mezunlar, daha iyi ücret arayışındaki çalışanlar ve ülkelerinde kuramadıklarını düşündükleri kariyerleri yurt dışında inşa etmek isteyen genç profesyoneller var. Bu kişilerin ülkeden ayrılması, beyin göçüne ilişkin kaygıları artırıyor: Eğitimli ve nitelikli kişilerin kaybı, bu kişilerin çalışmalarının Endonezya ekonomisine katkı sağlayabileceği anlamına geliyor.

“Önce bir git” anlamına gelen #KaburAjaDulu etiketi, ekonomik koşullara ve ülke içindeki iş piyasasına yönelik hayal kırıklığını yansıtıyor. Bazı genç Endonezyalılar için yurt dışına gitmek işe girmenin bir yolu. Başkaları içinse uluslararası deneyim kazanma ve ülkelerindeki fırsatların ötesine geçme olanağı sunuyor.

Endonezya zor bir dengeyle karşı karşıya. Yurt dışında çalışmak göçmenlerin yaşamını iyileştirebilir ve ailelerine para göndermelerini sağlayabilir. Ancak nitelikli kişilerin uzun süre ülkeden ayrılması, Endonezya’nın istihdam yaratma, teknoloji geliştirme ve 2045’e yönelik ekonomik hedeflerine ulaşma kapasitesini de zayıflatabilir.

Siyaset Bilimi Mezunu Fabrikada İş Buldu

25 yaşındaki siyaset bilimi mezunu Fikri Haikal, daha ileri eğitim için burs kazanamayınca ve Endonezya’dan iş teklifi alamayınca Çalışma Tatili Vizesi programıyla Avustralya’ya gitti. Fırsat arayışı, onu aldığı eğitimden çok farklı bir işe yöneltti.

Fikri şimdi bir tavuk işleme fabrikasında çalışıyor. İş hayatının beklenmedik yönünü anlatırken şunları söyledi:

Fabrika işçisi olacağımı hiç düşünmemiştim,

Avustralya’daki iş gücü açığının, iş bulmayı Endonezya’dakinden daha kolay hâle getirdiğini belirtti. Fikri’nin deneyimi, yapılan iş kişinin hayalindeki kariyerden farklı olsa bile mezunlar için iş bulmanın nasıl öncelik kazanabildiğini gösteriyor.

Reklam

Fikri’nin yurt dışına taşınması, vize sayılarına kişisel bir boyut katıyor. Ülkesinde ne eğitimine devam edebilmesi ne de iş bulabilmesi ona ilerleme olanağı sunmuştu. Avustralya’da ise işçi talebi, beklemediği bir meslekte çalışsa da geçimini sağlayabileceği bir fırsat yarattı.

Konaklama ve Turizm Kariyeri Bali’nin Ötesine Taşınıyor

Viona Maharani Endonezya’dan ayrılırken farklı bir noktadan yola çıktı. Bali’deki bir turizm meslek yüksekokulundan mezun olan Viona, beş yıldızlı birkaç otelde çalışmıştı. Kariyerini ilerletmek ve uluslararası deneyim kazanmak amacıyla konaklama sektöründe staj yapmak üzere ABD’ye gitti.

Viona, ABD’de ya da başka bir ülkede olsun, yurt dışında çalışma fırsatlarını değerlendirmeyi sürdürmek istediğini söyledi:

İster ABD’de ister başka bir ülkede olsun, yurt dışında çalışma deneyimimi zenginleştirmeyi sürdürme fırsatlarına büyük değer vereceğim,

Viona’nın deneyimi, nitelikli Endonezyalıların ülkeden ayrılmasının başka bir nedenini ortaya koyuyor. Karar, yalnızca iş arayışıyla değil, bilgi edinmek ve mesleki açıdan ilerlemekle de ilgili olabilir. Fikri, ülkesinde fırsat bulamayınca bir kapı aradı; Viona ise Bali’de edindiği deneyimi daha ileri taşımak istedi.

Ülkedeki Fırsatlar Neden Yetersiz Kalıyor?

Sınırlı iş olanakları, yerinde sayan ücretler ve kariyerde ilerleme imkânlarının azlığı, eğitimli Endonezyalıları yurt dışında iş aramaya yönelten baskılar arasında. Mezunlar, özellikle kayıtlı istihdamda kendilerine uygun bir iş bulmakta zorlanabiliyor; ekonomik belirsizlik de geleceklerini öngörmelerini güçleştiriyor.

Kayıtlı istihdamın Endonezya’daki payının daralması ve kayıt dışı çalışmanın yaygınlaşması kaygıları artırıyor. Temel sorun, ekonominin nitelikli çalışanları uygun işlerde istihdam edebilme kapasitesi. Eğitimini tamamlamak, mezunun aldığı eğitimi kullanabileceği ve kariyerini geliştirebileceği bir işe girmesini garanti etmiyor.

Yolsuzluk ve haraç da iş ortamını sekteye uğratarak hem Endonezyalı hem de yabancı şirketlerin yatırım yapma isteğini azaltıyor. Yatırım, istihdam açısından önemli; çünkü şirketlerin faaliyet kurmak, büyümek ve işe alım yapmak için gerekçelere ihtiyacı var. Yatırımın önünün kesilmesi, mezunlara fırsat yaratmayı zorlaştırıyor.

Bu baskılar, çalışanların bireysel tercihlerini ekonomi genelindeki koşullara bağlıyor. Ülkede iş bulmak zorlaştığında ya da kariyerde ilerleme imkânı kısıtlı kaldığında, yurt dışındaki daha yüksek ücretler ve daha iyi yaşam koşulları cazip hâle geliyor.

Reklam

Genç İşsizliği Ulusal Oranın Üzerinde

Uluslararası Çalışma Örgütü, Endonezya’daki genç işsizliği oranını 2024’te yüzde 13,1 olarak açıkladı. Bu oran Hindistan, Malezya, Vietnam, Filipinler ve Tayland’dakinden yüksek. Endonezya İstatistik Kurumu’nun yakın tarihli bir araştırması ise genç işsizliğini yüzde 16,16, ulusal işsizlik oranını da yüzde 4,76 olarak belirledi.

Endonezya İstatistik Kurumu’nun verileri esas alındığında genç işsizliği oranı, ulusal oranın yaklaşık 3,4 katına denk geliyor. Başka bir deyişle, gençler arasında işsizlik, genel iş gücüne kıyasla çok daha yaygın. Bu fark, genç Endonezyalıların iş piyasasını yalnızca ulusal orana bakıldığında görünenden farklı deneyimleyebileceğini açıklamaya yardımcı oluyor.

İki kurumun genç işsizliği için açıkladığı oranlar farklı; ancak ikisi de her on gençten birinden fazlasının işsiz olduğuna işaret ediyor. Endonezya’da kalıp kalmamaya karar veren gençler için acil mesele, işe girmenin gerçekçi bir yolunu ve zamanla ilerleme imkânı sunan bir kariyeri bulmak.

Endonezya Neleri Kaybetme Riskiyle Karşı Karşıya?

Ekonomi Reformları Merkezi (CORE Indonesia) İcra Direktörü Mohammad Faisal, uzun süreli yetenek kaybının yalnızca mevcut çalışan sayısını değil, daha fazlasını etkileyebileceği uyarısında bulundu. Nitelikli kişiler şirketlerin büyümesine, yatırım çekilmesine ve teknoloji geliştirilmesine de katkı sağlıyor.

Faisal, Endonezya ekonomisinin karşılaşabileceği olası maliyeti şöyle anlattı:

Uzun süreli beyin göçü, Endonezya’nın en iyi yeteneklerini kaybetmesine yol açabilir. Oysa bu kişiler yatırım çekmeye yardımcı olarak ve teknolojik ilerlemeyi destekleyerek ülkede istihdam yaratılmasına katkıda bulunabilir,

Faisal’ın uyarısı, istihdama yönelik daha geniş bir riske işaret ediyor. Nitelikli bir kişinin katkısı, yaptığı işle sınırlı kalmayıp başkaları için yarattığı iş ve fırsatlara da uzanabilir. Bu katkının kaybı, insanları ülkeden ayrılmaya yönelten koşulları iyileştirmeyi zorlaştırabilir.

Gadjah Mada Üniversitesi’nden iş gücü uzmanı Tadjuddin Noer Effendi de sağlık, teknoloji ve eğitim alanlarında olası iş gücü açıklarına dikkat çekti. Bu sektörler eğitimli çalışanlara bağlı; dolayısıyla nitelikli iş gücünü ülkede tutmak, hizmet sunumu ve ekonomik büyüme açısından da önemli.

Reklam

Altın Endonezya 2045 Hedefi İçin Zorluk

Endonezya’nın Altın Endonezya vizyonu, ülkeyi 2045’e kadar dünyanın en büyük ekonomilerinden biri hâline getirmeyi amaçlıyor. Tadjuddin, nitelikli çalışanların yurt dışına göç etmesi ve kritik sektörlerde iş gücü açığı yaşanması riski karşısında bu hedefe kuşkuyla yaklaştığını ifade etti.

Kaygıları, Endonezya’nın demografik avantajını da kapsıyor: Çalışabilecek büyük bir nüfusa sahip olmanın sunduğu ekonomik fırsatı. Bu avantaj, insanların üretken işlerde çalışmasına ve becerilerini ülkelerinde kullanmasına bağlı.

Tadjuddin, nitelikli çalışanların ülkeden ayrılmasının, Endonezya yaygın refaha ulaşamadan yaşlanan nüfusa geçişi hızlandırabileceği uyarısında bulundu. Bu tehlikeyi “demografik paradoks” olarak tanımladı: Nüfusun yeterli bir bölümü refaha kavuşmadan ülke yaşlanabilir.

Bu zorluk, bugünün istihdam kararlarını 2045 hedefiyle ilişkilendiriyor. Gençlerin şimdi fırsatlara ihtiyacı var; Endonezya’nın ekonomik planlarıysa aynı kuşağın becerilerini ülkede tutmaya ve geliştirmeye bağlı.

Ülkeye Gönderilen Para Hemen Fayda Sağlıyor

Yurt dışında çalışan Endonezyalılar, ülkelerindeki ekonomiye de önemli destek sağlıyor. Endonezya Göçmen İşçileri Koruma Ajansı’na göre, ülkeye gönderilen işçi gelirleri 2024’te yüzde 13 artarak 253 trilyon rupiye, yaklaşık 15,57 milyar ABD dolarına ulaştı.

İşçi gelirleri, göçmenlerin ülkelerine gönderdiği paradır. Bu transferler Endonezya genelindeki aileleri ve yerel ekonomileri destekliyor, ülkenin döviz rezervlerine katkı sağlıyor. Nitelikli çalışanların yurt dışına gitmesi ülkedeki kapasiteye ilişkin kaygılar yaratırken, bu gelirler yurt dışında çalışmanın doğrudan ekonomik faydasını oluşturuyor.

Dolayısıyla Endonezya’nın göz önünde bulundurması gereken birden fazla çıkar var. Aileler yurt dışında kazanılan paradan yararlanabilirken işverenler ve kamu hizmetleri, ülkede çalışacak nitelikli insanlara ihtiyaç duyuyor. Politika yapıcıların önündeki zorluk, göçün sağladığı faydaları desteklerken ülke içindeki kariyerleri daha cazip hâle getirmek.

Yurt Dışı Deneyimini Ülkede Fırsata Dönüştürmek

Tadjuddin, Endonezya’nın nitelikli vatandaşlarının yurt dışında edindiği deneyim ve bilgileri ülkelerine getirmesi hâlinde göçten fayda sağlayabileceğini savundu. Beyin kazanımı olarak adlandırılan bu yaklaşımda, insanlar edindikleri bilgileri ülkelerine taşıdığında yurt dışındaki çalışma deneyimi, ülkenin beceri birikimine katkıya dönüşebilir.

Geri dönüşü teşvik etmenin değerini şöyle anlattı:

Hükümet yurt dışında yaşayan Endonezyalıları ülkelerine dönmeye teşvik edebilirse bu büyük bir kazanç olur; çünkü beraberlerinde yurt dışından değerli deneyim ve bilgi getirirler,

Nitelikli Endonezyalıları ülkeye dönmeye teşvik edecek destekler ve altyapı, bu deneyimi yenilik ve ekonomik büyümeye dönüştürmeye yardımcı olabilir. Bu çabanın merkezinde ülkedeki istihdam olanaklarını iyileştirmek var; çünkü mesleğine geri dönenlerin de öğrendiklerini kullanabilecekleri fırsatlara ihtiyacı var.

Reklam

Gadjah Mada Üniversitesi’nden Dr. Hempri Suyatna, eğitim ile iş piyasası arasında daha yakın bir uyum sağlanması çağrısında bulundu. Kampus Merdeka gibi programlar staj ve girişimcilik yoluyla öğrencileri istihdama hazırlamayı hedefliyor; ancak bu etkinlikleri gerçek iş fırsatlarına dönüştürme konusunda hâlâ zorluklar bulunuyor.

Suyatna ayrıca çalışan talebini belirlemek ve bu talebi mezunların becerileriyle eşleştirmek, işe alımlardaki nepotizmle mücadele etmek için kapsamlı bir ulusal strateji önerdi. Talebi belirlemek, işverenlerin hangi pozisyonları doldurmak istediğini ve bu işler için hangi becerilerin gerektiğini saptamak anlamına geliyor. Böylece eğitim ve öğretim, öğrencileri mevcut işlere daha iyi hazırlayabilir.

Öneriler, sorunun birkaç unsurunu bir araya getiriyor: istihdama hazırlık, işe alımlara erişim, yatırım ve ilerleme fırsatları. Nitelikli çalışanları ülkede tutmak ve deneyim kazanmış Endonezyalıları geri dönmeye teşvik etmek için ülke içindeki iş piyasasını iyileştirmek, yeniliği desteklemek ve daha cazip bir yatırım ortamı oluşturmak büyük önem taşıyor.

Öne Çıkan Noktalar

  • Avustralya, 2023-2024 döneminde Endonezyalılara 4.285 Çalışma Tatili Vizesi verdi; bu sayı önceki yıl 2.984’tü.
  • Sınırlı iş olanakları, yerinde sayan ücretler, ekonomik belirsizlik ve kariyerde ilerleme imkânlarının kısıtlı olması, genç profesyonelleri yurt dışında iş aramaya yöneltiyor.
  • Uluslararası Çalışma Örgütü 2024’te genç işsizliğini yüzde 13,1 olarak açıklarken Endonezya İstatistik Kurumu bu oranı yüzde 16,16, ulusal işsizlik oranını ise yüzde 4,76 olarak bildirdi.
  • Faisal ve Tadjuddin, yetenek kaybının sürmesinin istihdam yaratmayı, teknolojik ilerlemeyi ve sağlık, teknoloji ile eğitim alanlarındaki iş gücünü zayıflatabileceği uyarısında bulundu.
  • Ülkeye gönderilen işçi gelirleri 2024’te yüzde 13 artarak 253 trilyon rupiye ulaştı ve aileleri ve yerel ekonomileri destekledi.
  • Öneriler arasında eğitim ile istihdam arasındaki bağların güçlendirilmesi, işe alımlarda adaletin sağlanması, yatırım ortamının iyileştirilmesi ve nitelikli Endonezyalıların ülkeye dönmesinin teşvik edilmesi bulunuyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir