Güney Kore'deki Silikon Pil Araştırması, Jel Elektrolitle Elektrikli Araçlarda 1.000 Kilometre Menzili Hedefliyor

7 dakikalık okuma
South Korean Silicon Battery Research Targets 1,000 km EV Range With Gel Electrolyte

Jel, silikonun daha fazla enerji depolamasını sağlıyor

Güney Kore'deki Pohang Bilim ve Teknoloji Üniversitesi (POSTECH) araştırmacıları, üniversitenin açıklamasına göre enerji yoğunluğunu yaklaşık yüzde 40 artırırken kararlı performansını koruyan silikon ve jel tabanlı bir pil sistemi geliştirdi. 2 Şubat 2024'te duyurulan araştırmada, pilin malzemenin tekrar tekrar genleşip büzülmesine dayanmasına yardımcı olmak için 5 mikrometre boyutunda silikon parçacıkları ve elektron ışını kullanılıyor.

İçindekiler
  1. Jel, silikonun daha fazla enerji depolamasını sağlıyor
  2. Silikon neden kullanımı zor bir malzeme?
  3. Jel ve elektron ışını nasıl çalışıyor?
  4. Yüzde 40'lık artış menzil açısından ne anlama geliyor?
  5. Bir başka çalışma silikonun koruyucu katmanını ele alıyor
  6. İkinci ekibin testlerinde neler ölçüldü?
  7. Yayından üretime
  8. Öne Çıkanlar

Çalışma, elektrikli araçların tek şarjla 1.000 kilometre yol kat etmesini mümkün kılmayı amaçlıyor. POSTECH bu mesafeyi bir araştırma hedefi olarak sunuyor. Üniversitenin duyurusu, pil sistemine ilişkin sonuçları aktarıyor; araç gösterimi, ticari lansman tarihi ve fiyat ise henüz belirtilmiyor.

POSTECH Kimya Bölümü'nden Profesör Soojin Park, doktora öğrencisi Minjun Je ve Dr. Hye Bin Son bu yaklaşımı geliştirdi. Çalışmaları, üniversitenin araştırma duyurusunu yayımlamasından önce, 17 Ocak 2024'te Advanced Science dergisinde çevrim içi yayımlandı.

Temel fikir, yüksek depolama kapasitesine sahip bir malzemenin kullanımını kolaylaştırmak. Silikon, pil anotlarında yaygın olarak kullanılan grafitten çok daha fazla lityum depolayabiliyor ancak şarj sırasında boyutu büyük ölçüde değişiyor. POSTECH ekibi, silikon parçacıklarını kimyasal bağlarla esnek bir jele birleştirerek yapının bu hareketi tolere etmesine yardımcı oldu.

Sürücüler için avantaj açık: Bir pilde daha fazla enerji depolamak, şarj molaları arasındaki yolculukları uzatabilir. Pil üreticileri açısından araştırma, görece ucuz silikon parçacıklarını kararlı çalışmadan ödün vermeden kullanma sorununa çözüm arıyor.

Silikon neden kullanımı zor bir malzeme?

Silikonun depolama kapasitesi avantajının beraberinde mekanik bir sorun da geliyor. POSTECH'e göre malzeme, şarj sırasında başlangıç boyutunun üç katından fazla genleşiyor, ardından pil boşalırken büzülüyor. Bu hareketin tekrarlanması elektroda ve çevresindeki malzemelere baskı uyguluyor.

Reklam

Anot, pilin iki elektrotundan biridir. Şarj sırasında lityum iyonları elektrolitten geçerek enerjinin depolandığı anoda girer. Pil kullanılırken süreç tersine işler. Elektrolitin, elektrot yapısının tekrarlanan şarj döngüleri boyunca çalışmayı sürdürmesini sağlarken iyonların hareketine de izin vermesi gerekir.

Araştırmacılar, oluşan zorlanmayı yönetmeye yardımcı olmak için sıklıkla son derece küçük silikon parçacıkları kullandı. POSTECH, nano ölçekte silikon üretimini karmaşık ve pahalı olarak nitelendiriyor. Mikrometre ölçeğindeki daha büyük parçacıklar üretim maliyeti ve enerji yoğunluğu açısından avantaj sağlıyor, ancak bunların genleşmesini tolere etmek daha zor.

POSTECH'in deneyinde kullanılan parçacıklar 5 mikrometre, yani metrenin beş milyonda biri boyutundaydı. Üniversite, bunların geleneksel silikon anotlarda nano ölçekte kullanılan parçacıklardan yaklaşık 100 kat daha büyük olduğunu belirtiyor. Bu, araştırmanın ilk açıklamasında belirtilen 1.000 katlık farktan ziyade, resmî duyuruda verilen parçacık karşılaştırmasıdır. Mikrometrenin kendisi de nanometrenin 1.000 katı uzunluğundadır.

Jel ve elektron ışını nasıl çalışıyor?

POSTECH ekibi, daha büyük silikon parçacıklarını jel polimer elektrolitle bir araya getirdi. Polimer, uzun moleküler zincirlerden oluşan bir malzemedir. Bu pilde polimerin esnek yapısı, lityum iyonlarının hareketine izin verirken elektrolitin silikonun boyutundaki değişiklikleri tolere etmesine yardımcı oluyor.

Araştırmacılar daha sonra silikon parçacıklarıyla jel arasında kovalent bağlar oluşturmak için elektron ışını kullandı. Kovalent bağlar, atomların elektronları paylaştığı kimyasal bağlantılardır. Burada bu bağlantılar, silikon genleşip büzülürken oluşan iç baskının dağılmasına yardımcı oluyor.

Bu yaklaşımda silikon ve onu çevreleyen elektrolit, bütünleşik bir yapı olarak ele alınıyor. Araştırmacılar yalnızca daha küçük parçacıklara dayanmak yerine, parçacıkların çevrelerindeki malzemeye nasıl bağlandığını değiştirdi. POSTECH, ortaya çıkan yapısal kararlılığı bu bağlantılara ve jelin harekete uyum sağlama becerisine bağlıyor.

Reklam

Ekibe liderlik eden POSTECH kimya profesörü Park, sonucu silikonun depolama kapasitesini pratikte kullanmaya yönelik bir ilerleme olarak nitelendirdi:

Mikro silikon anot kullandık, buna rağmen kararlı bir pil elde ettik. Bu araştırma, yüksek enerji yoğunluklu gerçek bir lityum iyon pil sistemine bizi biraz daha yaklaştırıyor.

Üniversite ayrıca jel sisteminin, sıvı elektrolit kullanan geleneksel pillerle benzer iyon iletkenliğine sahip olduğunu bildiriyor. İyon iletkenliği, yüklü parçacıkların bir malzeme içinde ne kadar kolay hareket ettiğini ifade eder. Elektrolitin, pil şarj olurken ve güç sağlarken iyon akışını desteklemesi gerektiğinden bu hareketin verimli kalması önem taşıyor.

Yüzde 40'lık artış menzil açısından ne anlama geliyor?

POSTECH, silikon ve jel elektrolit sisteminin enerji yoğunluğunda yaklaşık yüzde 40 iyileşme sağladığını bildiriyor. Enerji yoğunluğu, bir pilin kütlesine veya hacmine kıyasla ne kadar enerji depoladığını ifade eder. Bu değeri artırmak, pilin orantılı biçimde ağırlaşmasını veya büyümesini önlerken daha fazla enerji taşımanın yollarından biridir.

Üniversitenin duyurusunda elektrikli araçların menzili için yaklaşık 700 kilometre referans alınırken, araştırmacıların hedeflediği mesafe 1.000 kilometre olarak belirtiliyor. 700 kilometreden 1.000 kilometreye çıkmak 300 kilometre, yani yaklaşık yüzde 43 artış anlamına geliyor.

Bu rakamlar, enerji yoğunluğundaki yüzde 40'lık artışın neden ilgi çekici olduğunu gösteriyor. Basit bir örnekle, 700 kilometrelik menzili yüzde 40 artırmak 980 kilometreye ulaşmayı sağlar; bu da belirtilen hedefe yakın. Bu hesaplama, aracın aynı oranda enerji tükettiğini ve pilin kullanılabilir enerjisinin de aynı oranda arttığını varsayıyor.

Bir aracın gerçek menzili ağırlığına, verimliliğine, hızına, sıcaklığa ve pil takımının tasarımına da bağlıdır. Pratikteki görev, malzemenin depolama kapasitesi avantajını önce eksiksiz bir pile, ardından araca taşımaktır. POSTECH'in bildirdiği kararlı çalışma, daha büyük silikon parçacıkları ve benzer iyon iletkenliği birleşimi, bu görevin birkaç yönünü birlikte ele alıyor.

Bir başka çalışma silikonun koruyucu katmanını ele alıyor

Yazarları arasında Ai-Min Li ve Chunsheng Wang'ın da bulunduğu farklı bir araştırma ekibi, 8 Şubat 2024'te Nature Communications'ta bir çalışma yayımladı. Bu çalışmada da 5 mikrometre boyutunda silikon parçacıkları kullanıldı, ancak farklı bir çözüm izlendi: Silikonun hareketini tolere eden koruyucu bir yüzey katmanı oluşturmak üzere tasarlanmış sıvı bir elektrolit.

Reklam

Makale, kapasite kaybının başlıca nedenlerinden birinin katı elektrolit ara yüzeyinin, genellikle SEI olarak kısaltılan yapının zarar görmesi olduğunu açıklıyor. Bu, anot üzerinde oluşan ince bir koruyucu katmandır. Katman çatladığında sıvı elektrolit hasarlı silikon parçacıklarına girip yeniden tepkimeye girebilir; bunun sonucunda yeni katmanlar oluşur ve elektriksel temas bozulur.

Li ve çalışma arkadaşları; floroetilen karbonat, sülfolan ve florlu bir eter olan TTE içeren bir elektrolit tasarladı. Bu karışım, 4,3 voltta çalışan hücreleri destekliyor ve lityum florür ile lityum oksit bakımından zengin bir koruyucu katman oluşturuyor.

Yazarlar bu katmanı, lityum ve silikon malzemesine zayıf bağlandığı anlamında, silikon karşıtı (silicon-phobic) olarak tanımlıyor. Bu zayıf bağlanma, silikonun koruyucu kabuğun içinde kabuğun kendisine daha az baskı uygulayarak genleşip büzülmesini sağlıyor. POSTECH'in yaklaşımında ise baskıyı dağıtmak için silikonla esnek jel arasında güçlü kimyasal bağlantılar kullanılıyor.

Dolayısıyla iki çalışma aynı hareket sorununu farklı ara yüzlerde ele alıyor. Biri silikonu esnek bir çevre yapısına bağlıyor; diğeri ise daha zayıf bağlandığı bir koruyucu katmanın içinde silikonun hareket etmesine izin veriyor.

İkinci ekibin testlerinde neler ölçüldü?

Nature Communications'taki çalışma, silikon anotların 250'den fazla döngü boyunca gram başına 2.175 miliamper saat kapasite ve yüzde 99,8 Coulombik verimlilik sağladığını bildiriyor. Gram başına kapasite, belirli bir malzeme kütlesinin ne kadar elektrik yükü depolayabildiğini ifade eder. Döngü, bir şarj ve deşarj turudur.

Coulombik verimlilik, deşarj sırasında alınan yükü şarj sırasında verilen yükle karşılaştırır. Yüzde 99,8 oranı, ölçülen her döngüde yaklaşık yüzde 0,2 fark olduğu anlamına gelir. İstenmeyen tepkimeler zaman içinde yük ve malzeme tükettiğinden, bu farkı düşük tutmak önemlidir.

Ekip ayrıca nominal kapasitesi 100 miliamper saat olan bir kese hücreyi test etti. Hücre, 120 döngü boyunca katot malzemesinin gramı başına 172 miliamper saat sağladı ve Coulombik verimliliği yüzde 99,9'un üzerinde tuttu. Kese hücrede pil bileşenleri esnek bir muhafazanın içine yerleştirilir.

Bu ölçümler, sıvı elektrolit tasarımının elektrot kapasitesini, verimliliğini ve döngü performansını ortaya koyuyor. POSTECH'in öne çıkan sonucu ise jel sisteminin enerji yoğunluğunda sağladığı yaklaşık yüzde 40'lık iyileşmeyle ilgili. Her çalışma, daha büyük silikon parçacıklarının lityum iyon pillerde kullanılabilir hâle getirilmesine yönelik farklı ölçümler sunuyor.

Reklam

Yayından üretime

POSTECH, üretim sürecini basit ve uygulamaya hazır olarak tanımlıyor. Daha büyük silikon parçacıklarının kullanılması, nano ölçekte parçacık üretiminin maliyetini ve karmaşıklığını azaltırken elektron ışını da bütünleşik yapı için gereken bağları oluşturuyor.

Üniversitenin duyurusunda, Kore Ulusal Araştırma Vakfı'nın Bağımsız Araştırmacı Programı'ndan alınan destek belirtiliyor. Yayın tarihleri, aynı dönemde silikonun genleşme sorununu çözmeye yönelik başka bir çalışmanın yanında bu sonucu da ortaya koyuyor:

  • 17 Ocak 2024: POSTECH ekibinin çalışması Advanced Science dergisinde çevrim içi yayımlandı.
  • 2 Şubat 2024: POSTECH, silikon ve jel elektrolit sonuçlarını ve araç menzilini 1.000 kilometreye çıkarma hedefini duyurdu.
  • 8 Şubat 2024: Nature Communications, 5 mikrometre boyutunda silikon parçacıkları için sıvı elektroliti inceleyen ayrı çalışmayı yayımladı.

Her iki projede de öne çıkan pratik avantaj aynı: Silikon bol bulunan ve yüksek depolama kapasitesi sunan bir malzeme; daha büyük parçacıklar ise üretim güçlüklerini azaltabiliyor. Bu avantajları, tekrarlanan kullanım boyunca kapasitesini koruyan pillere dönüştürmek için çevredeki malzemelerin silikonun hareketini tolere etmesi gerekiyor.

Öne Çıkanlar

  • POSTECH, silikon ve jel elektrolitin bütünleştiği pil sisteminde enerji yoğunluğunun yaklaşık yüzde 40 arttığını bildiriyor.
  • Araştırmacılar, silikon genleşip büzülürken baskının dağılmasına yardımcı olan kimyasal bağları oluşturmak için elektron ışını kullandı.
  • Kararlı sistemde 5 mikrometre boyutunda parçacıklar kullanıldı. POSTECH'e göre bunlar geleneksel silikon nanoparçacıklardan 100 kat daha büyük.
  • 1.000 kilometre araç menzili araştırmanın hedefi; duyuru pil geliştirmeye odaklanıyor.
  • Nature Communications'ta yayımlanan ayrı bir çalışmada sıvı elektrolit ve koruyucu yüzey katmanı kullanıldı; silikon anotların 250'den fazla döngü boyunca performans gösterdiği bildirildi.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir