Yapay zekâyla seyahatini planlayan Çinli emekli, Tibet’e 43 saatlik tren yolculuğu yaptı

7 dakikalık okuma
Chinese Retiree Takes 43-Hour Train to Tibet After Using AI to Plan His Trip

Onlarca yıllık yolculukların ardından varılan son durak

Yaşı nedeniyle seyahat şirketlerinin kendisini kabul etmemesi üzerine, Tan soyadlı Çinli bir emekli, Wuxi’den Lhasa’ya 3.000 kilometreden uzun yolculuğunu kendi başına ayarladı. Gideceği yeri araştırmak için yapay zekâdan yararlandı, tren biletini ve otelini telefonundan ayırttı ve Tibet’e ulaşmak için 43 saat yolculuk yaptı.

İçindekiler
  1. Onlarca yıllık yolculukların ardından varılan son durak
  2. Tan yola çıkmadan önce yapay zekâya neler sordu?
  3. Rakım ve hareket kabiliyeti neden önemliydi?
  4. Alt yatak ve istasyonda sıcak karşılama
  5. Saraylar, tapınaklar ve gündelik sokaklar
  6. Emeklilikten sonra büyüyen seyahat tutkusu
  7. Yolculuğun tarihleri
  8. Listesinde şimdiden başka yerler de var
  9. Öne çıkan noktalar

Tan, 10 Ekim’de Jiangsu eyaletindeki Wuxi’den yola çıktı ve 12 Ekim’de Lhasa’ya ulaştı. Çin’deki seyahatlerinde en sona bıraktığı bu yeri ziyaret ettikten sonra 21 Ekim’de sağ salim evine döndü. Dönüşünü anlatan haberlerde yaşı 96, aynı yolculuğa ilişkin diğer anlatımlarda ise 94 olarak veriliyor. Shanghai Jiao Tong Üniversitesi’yle yapılan doğrulamada gerçek yaşının 94 olduğu belirlendi; 96 rakamı, Wuxi’deki yerel nominal yaş hesaplama geleneğinden kaynaklanıyor.

Tan, yolculuk öncesinde seyahat listesinde yer alan 34 eyalet düzeyindeki idari bölgenin 33’ünü ziyaret etmişti. Tibet’i ise en zor varış noktası olarak gördüğü için sona bırakmıştı. Yakınları ve arkadaşları yüksek rakımın etkilerinden endişe ederken seyahat acenteleri de grup turlarına katılma taleplerini reddetti.

Lhasa’daki bir restoranda başka bir gezginin kendisiyle karşılaşıp görüntülerini çekmesinin ardından Tan’ın yolculuğu internette ilgi gördü. Çok paylaşılan bu hikâyenin ardında kişisel hazırlık, akıllı telefon kullanma becerisi ve güzergâh boyunca insanların sağladığı pratik yardımlar vardı.

Tan yola çıkmadan önce yapay zekâya neler sordu?

Tan, kızının önceki yıl telefonunda yapay zekâ kullandığını gördükten sonra bu teknolojiyle denemeler yapmaya başladı. Merak edip bir uygulama indirdi ve kullanmayı kendi kendine öğrendi.

Tibet’e gitmeden önce, kendi yaşındaki birinin Lhasa’ya seyahat edip edemeyeceğini sordu. Asistan kesin bir yanıt veremedi. İnsanların fiziksel durumlarının farklılık gösterdiğini bilen Tan, yolculuğu araştırmayı sürdürdü.

Bu belirsizliğe rağmen neden yola çıkmaya karar verdiğini açıklayan Tan, şunları söyledi:

Yapay zekânın yanıtlayamadığı soruların cevabını bulmak için o yere kendim gideceğim.

Reklam

Asistanı daha somut işler için de kullandı: rakımları kontrol etti, gezilecek yerleri buldu ve bir gezi planı hazırladı. Tren biletini almak ve konaklama yerini ayırtmak için ise akıllı telefonunu kullandı. Seyahat sırasında güzergâhlara bakabildi ve ortak yolculuklar da dâhil olmak üzere araç çağırabildi.

Tan’ın deneyimi, bu özel yolculuğu planlarken yerine getirilmesi gereken farklı işleri gösteriyor. Yapay zekâ, yerler ve güzergâhlar hakkında bilgi toplamasına yardımcı oldu. Ailesinin en çok kaygılandığı soru, kendi bedeninin yüksek platoya nasıl tepki vereceğiydi; bu, yola çıkmadan önce de kişisel bir sağlık belirsizliği olarak kaldı.

Rakım ve hareket kabiliyeti neden önemliydi?

Lhasa’nın yüksek rakımı, Tan’ın ailesiyle arkadaşlarının temkinli davranmasını istemesinin başlıca nedeniydi. Yüksek rakımlarda hava basıncının düşmesi, her nefeste alınan oksijen miktarının alçak rakımlara göre azalmasına yol açar. Bazı ziyaretçilerde baş ağrısı, mide bulantısı, baş dönmesi veya olağandışı yorgunluk gibi belirtilerle ortaya çıkabilen irtifa hastalığı görülür.

Tan, kaldığı süre boyunca irtifa hastalığı belirtisi yaşamadığını söyledi. Bununla birlikte yolculuk, hayatının büyük bölümünü etkileyen başka bir fiziksel güçlüğü de beraberinde getirdi: sol bacağındaki kas kaybı.

Kaslarını çalıştırmak için yıllarca bisiklete binmişti, ancak çok sayıda basamağın bulunduğu yerlerde hâlâ yardıma veya hareket desteğine ihtiyaç duyabiliyordu. Onun için bir yere ulaşmakla orada dolaşmak ayrı pratik meselelerdi. Tren yatakları, istasyon aktarmaları ve turistik yerlere erişim gibi konuların tümü önemliydi.

Seyahat acentelerinin kendisini kabul etmemesi, yolculuğu geleneksel bir grup turu dışında ayarlamasını gerektirdi. Ancak Lhasa’ya vardığında rezervasyonlar ve geziler konusunda yardım aldı; ulaşım ve otel çalışanları da kendisine destek oldu.

Alt yatak ve istasyonda sıcak karşılama

Tan, uzun tren yolculuğu için başlangıçta yalnızca üst yatak bulabilmişti. Alt yatakta seyahat eden genç bir kadın, yer değiştirmeyi teklif etti.

Ücret farkını ödemeyi teklif etti, ancak kadın kabul etmedi. Yer değişikliği sayesinde sürekli üst yatağa çıkmak zorunda kalmadan uyuyabildi. Basamakları inip çıkmakta zorlanan biri için bu yararlı bir değişiklikti.

Lhasa Tren İstasyonu’nda görevliler ona tekerlekli sandalye sağladı ve araç çağırma uygulamaları üzerinden ayarlanan araçların bulunduğu alana kadar eşlik etti. Otel çalışanları da planlarını ve yardıma ihtiyacı olup olmadığını sordu.

Reklam

Bu bireysel yardımlar yolculuğun çeşitli aşamalarını kolaylaştırdı: trende uyumayı, istasyondan çıkmayı ve her günün planını yapmayı. Tan tek başına yola çıkmış ve rezervasyonlarını kendisi yapmıştı; ancak insanlar yardım teklif ettiğinde bunu kabul etti.

Tan’ın yolculuğa dair anlatımında bu karşılaşmalara geniş yer verildi. Gördüğü yerlerin yanı sıra, yabancıların yardım etme isteği de en çok hatırladığı deneyimlerden biri oldu.

Saraylar, tapınaklar ve gündelik sokaklar

Tan’ın ziyaret ettiği yerler arasında Potala Sarayı Meydanı, Jokhang Tapınağı, Zongjiao Lukang Parkı ve Tibet Müzesi vardı. Lhasa’daki tarihî saray ve bahçe kompleksi Norbulingka’yı da gezdi.

Lhasa Kültür ve Turizm Bürosu, yolculuğunu öğrendikten sonra Tan’la iletişime geçti. Tibet Müzesi ve Norbulingka ziyaretlerini ayarlamasına yardımcı oldu, rezervasyonları yaptı ve etkinlikler sırasında kendisine eşlik edecek birini görevlendirdi.

Turizm dairesi, WeChat üzerinden paylaştığı bir bilgilendirmede, hikâyesini duyduktan sonra Tan’a ulaştıklarını söyledi. Tibet Müzesi’ni ve Norbulingka’yı ziyaret etmek istediğini öğrenince vakit kaybetmeden rezervasyon yaptılar ve ziyaretleri boyunca ona eşlik ettiler. Görevliler, onayını aldıktan sonra 16 Ekim günü öğle saatlerinde otelini ziyaret etti; ihtiyaçlarını görüştükten sonra iki turistik yere de kendisine eşlik etti. Daire, Tan’ı fiziksel olarak güçlü, işitme ve görme duyuları keskin, enerjik ve iletişimi açık biri olarak tanımladı; Tan’ın görevlilere tekrar tekrar yorulup yorulmadıklarını sorduğunu da belirtti. Daire ayrıca bir Tibet operası gösterisinde ve Lhasa’daki diğer gezilerinde de ona eşlik etmeyi planladı.

Tan, Lhasa Nehri’nde akşam gezisine çıktı ve geleneksel Tibet kıyafetlerini denedi. Şehir sokaklarını otobüsle dolaşarak, tanınmış turistik yerlerin yanı sıra gündelik şehir yaşamına da zaman ayırdı.

Potala Sarayı’nda genç ziyaretçilerle yaptığı konuşmaları anlatan Tan, şunları söyledi:

Potala Sarayı’nda birçok gençle tanıştım. Onlarla konuşmak beni çok mutlu etti, kendimi de daha genç hissettim.

Sohbet etme merakı bu ziyaretle sınırlı değildi. Seyahatlerinde yerel otobüs ve taksilere binmeyi, sokaklarda yürümeyi ve bölge sakinleriyle konuşmayı seviyordu. Lhasa’da bu alışkanlıkları, şehri önceden belirlenmiş bir gezi programının ötesinde deneyimlemesini sağladı.

Emeklilikten sonra büyüyen seyahat tutkusu

Tan’ın ailesinin kökleri Guangdong eyaletindeki Taishan’a uzanıyor. Biyografik bilgiler, çocukluğunun Malezya’da geçtiğini ve 19 yaşında Çin’e döndüğünü aktarıyor. Çocukluk yıllarına ilişkin bu bilgileri veren anlatımlarda özgün kaynak belirtilmiyor.

1954’te Shanghai Jiao Tong Üniversitesi’ne giren Tan, beş yıllık bir programda araç üretimi eğitimi aldı. Mezuniyetinin ardından Nanjing’deki Puzhen Araç Üretim Fabrikası’nda çalıştı. Fabrika bugün CRRC Nanjing Puzhen’in bünyesinde yer alıyor. Üniversiteye kabulü, öğrenim programı ve sonrasındaki işi Shanghai Jiao Tong Üniversitesi’yle doğrulandı. Üniversitenin Wuxi mezunlar derneğinden alınan bilgiler de Tan’ın 1959’da mezun olduğunu ve 1988’de emekliye ayrıldığını gösteriyor.

Gençliğinden beri seyahat etmeye ilgi duyuyordu, ancak iş ve aile sorumlulukları buna çok az zaman bırakıyordu. 1988’de emekli olması, bu tutkusunun peşinden gitmesine imkân verdi. Eşiyle birlikte Wuxi’ye yerleşti ve seyahatlerine Pekin’le başladı.

Reklam

Sonraki onlarca yılda Çin’in dört bir yanını dolaştı; Tibet yolculuğundan önce Sincan’ı da ziyaret etti. Dolayısıyla Lhasa, uzun bir kişisel projenin doruk noktasıydı; kayda değer bir mesafeye yaptığı ilk yolculuk değildi.

Bu projenin kapsamı, Tan’ın kararlılığını anlamaya yardımcı oluyor. Listesindeki 34 eyalet düzeyindeki bölgenin 33’ünü ziyaret etmişti; geriye yalnızca Tibet kalmıştı. En zor olacağını düşündüğü bu yeri bilerek sonraya bırakmıştı.

Yolculuğun tarihleri

Tan’ın yolculuğu, yola çıkışından Wuxi’ye dönüşüne kadar 12 takvim gününe yayıldı. Gidiş tren yolculuğu tek başına 43 saat sürdü ve 3.000 kilometreden uzun bir mesafeyi kapsadı.

  • 1988: Tan emekliye ayrıldı, Wuxi’ye yerleşti ve seyahatlerine daha fazla zaman ayırmaya başladı.
  • 10 Ekim: Biletini ve konaklama yerini kendisi ayarladıktan sonra trenle Lhasa’ya doğru yola çıktı.
  • 12 Ekim: Lhasa’ya vardı ve şehri keşfetmeye başladı.
  • Kaldığı süre boyunca: Önemli turistik yerleri ziyaret etti, akşam nehir gezisine çıktı ve turizm yetkilileriyle tanıştığı diğer kişilerden yardım aldı.
  • 21 Ekim: Sağ salim Wuxi’ye döndü.

Tren, onu aşağı Yangtze Nehri bölgesinden Qinghai-Tibet Platosu’na taşıdı. Tan için bu uzun yolculuk, listesindeki diğer yerleri tamamlamayı beklerken ertelediği ziyaretin gerekli başlangıcıydı.

Listesinde şimdiden başka yerler de var

Tan, Çin’in eyalet düzeyindeki bölgelerini dolaşmayı tamamlamış olsa da yeni seyahat planları yapıyor. Guangxi’yi ziyaret edip Pinglu Kanalı’nı görmek istiyor; ayrıca Anhui eyaletindeki Hefei’ye dönerek şehrin nasıl değiştiğini keşfetmeyi umuyor. Henüz bir hareket tarihi açıklanmadı.

Gençlere verdiği tavsiyede merakı sağlıkla birlikte düşünüyordu: Yeterince uyuyun, çok geç saatlere kadar ayakta kalmayın ve fırsat buldukça seyahat edin. Kendi yolculuğu hem yola çıkma isteğini hem de bilet, konaklama ve ulaşımı ayarlamak için gereken pratik çalışmayı gerektirdi.

Başkalarını görmek istedikleri yerleri ziyaret etmeye teşvik eden Tan, şunları söyledi:

Nereye gitmek istiyorsanız önce cesaretinizi toplayıp o ilk adımı atmayı deneyin.

Öne çıkan noktalar

  • Tan, Wuxi’den Lhasa’ya tek başına gitti; 3.000 kilometreden uzun tren yolculuğu 43 saat sürdü.
  • Rakım ve turistik yerler hakkında araştırma yapmak için yapay zekâdan yararlandı; tren biletini ve otelini akıllı telefonuyla kendisi ayırttı.
  • Yaşı nedeniyle seyahat acenteleri kendisini kabul etmedi. Yaşı, Wuxi’deki yerel nominal yaş hesaplama geleneğine göre 96; doğrulanmış yaşı ise 94’tü.
  • İrtifa hastalığı yaşamadığını söyledi ve 21 Ekim’de sağ salim evine döndü.
  • Yolculuk sırasında yolcular, demiryolu ve otel çalışanları ile Lhasa turizm yetkilileri ona yardım etti.
  • Bir sonraki seyahatinde Guangxi’deki Pinglu Kanalı’nı ve Hefei’yi ziyaret etmeyi umuyor; henüz seyahat tarihi açıklanmadı.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir