Tayland’da Doğumların Azalması, Aile Kurmanın ve Yaşlanmanın Maliyetini Gözler Önüne Seriyor

11 dakikalık okuma
Thailand's Birth Slump Exposes the Cost of Raising a Family and Growing Old

Dokuz yılda 260.000 daha az doğum

Thailand Development Research Institute'ın (TDRI) aktardığı Eyalet İdaresi Dairesi verilerine göre Tayland'da 2023'te yaklaşık 510.000 doğum kaydedildi. Bu sayı, 2014'teki 770.000 doğumdan daha düşüktü. Dokuz yıldaki düşüş yaklaşık %34 oldu. 2024'e gelindiğinde 60 yaş üzerindekiler nüfusun yaklaşık beşte birini oluşturuyordu. Bu durum aileler, işverenler ve kamu maliyesi üzerinde aynı anda baskı yaratıyordu.

İçindekiler
  1. Dokuz yılda 260.000 daha az doğum
  2. Demografik değişim nasıl gelişti?
  3. Aile bütçesi neden önemli?
  4. Okullar, çocuk doğmadan önce kararları etkiliyor
  5. Ebeveynlerin çalışma saatlerine uygun bakıma ihtiyacı var
  6. Kişisel özgürlük ve güven duygusu da önemli
  7. Mevcut çocukların daha fazla desteğe ihtiyacı var
  8. Yaşlanan nüfus çalışma hayatını ve vergileri değiştiriyor
  9. Göç ve daha uzun kariyerler daha yakın vadeli seçenekler sunuyor
  10. Önemli Noktalar

Eyalet İdaresi Dairesinin Kayıt İdaresi Bürosu kaynaklı resmî doğum istatistikleri veri seti, 2023 yılına ait ülke genelindeki doğum verilerini eyalet ve cinsiyete göre ayrımlarla XLSX dosyasında sunuyor.

Dünya Bankasının Tayland doğurganlık verilerine göre toplam doğurganlık hızı 2024'te kadın başına 1,2 doğumdu. Bu ölçüt, o yılın doğum eğilimleri sürseydi bir kadının yaşamı boyunca kaç çocuk sahibi olacağını tahmin ediyor. Bu oran, göç olmaksızın bir kuşağın kendini yenilemesi için genellikle gereken kadın başına yaklaşık 2,1 çocuğun oldukça altında.

Bu sayıların ardında para, zaman ve ebeveynlerin çocuklarına nasıl bir çocukluk sunabileceklerine dair kararlar var. Barınma, eğitim ve bakım giderleri; ücretler ve çalışma saatleriyle yarışıyor. Ailelerin küçülmesi, yardım edebilecek akraba sayısını da azaltırken yaşam süresinin uzaması yaşlılara bakım ihtiyacını artırıyor.

Bu nedenle Tayland, farklı zaman çizelgelerine sahip iki görevle karşı karşıya: çocuk sahibi olmak isteyenler için ebeveynliği daha yönetilebilir kılmak ve ihtiyaçları şimdiden artan yaşlı nüfusu desteklemek. Bugün doğan bir bebeğin iş gücüne katılması yıllar alacak. Daha iyi çocuk bakımı, daha güçlü okullar, mevcut çalışanlara destek ve uygulanabilir bir göç politikası aynı sorunun farklı yönlerine yanıt veriyor.

Demografik değişim nasıl gelişti?

Tayland, hızlı nüfus artışını yavaşlatmak için bir dönem daha küçük aileleri teşvik etti. Thailand Science Research and Innovation bünyesindeki Research Cafe'nin yayımladığı 2019 tarihli araştırma incelemesi, nüfusun 1960'ta 26 milyondan 1970'te 34 milyona yükselişini aktardı. Daha iyi sağlık hizmetleri ve sanitasyon daha fazla insanın hayatta kalmasına yardımcı olurken kadınlar ortalama beşten fazla çocuk sahibi oluyordu.

Manasigan Kanchanachitra'nın öncülük ettiği araştırmalardan yararlanan inceleme, gönüllü aile planlamasının başarılı biçimde yaygınlaştırıldığını anlattı. Doğum kontrol yöntemi kullanımı 1969'da %14,8'den 2002'de %73,5'e yükseldi. Sonraki dönemde eğitim, ücretli çalışma ve aile yaşamına ilişkin değişen beklentiler daha az çocuk sahibi olma eğilimini güçlendirdi.

Reklam

Başlıca dönüm noktaları, nüfus artışını yavaşlatmayı amaçlayan politikanın nüfus azalmasına yönelik kaygılara nasıl dönüştüğünü gösteriyor:

  • 1963-1983: Tayland'da yılda yaklaşık 1 milyon doğum kaydedildi.
  • 1970'ler: Ulusal nüfus programı, gönüllü aile planlaması yoluyla daha küçük aileleri teşvik etti.
  • 2014: Yıllık doğum sayısı yaklaşık 770.000 oldu.
  • 2022: Sağlık yetkilileri 485.085 doğum bildirirken ölümler üst üste ikinci yıl doğumları aştı.
  • 2023: TDRI'ın aktardığı Eyalet İdaresi Dairesi verilerine göre doğum sayısı yaklaşık 510.000 oldu.
  • 2024: Dünya Bankası kadın başına doğurganlık hızını 1,2 doğum olarak kaydetti.

Veriler hem uzun vadeli düşüşü hem de tek tek yıllar arasındaki bazı değişimleri ortaya koyuyor. 2023'teki toplam, geniş ailelerin daha yaygın olduğu dönemlerdeki yıllık doğum sayısının yaklaşık yarısı düzeyinde kaldı.

Aile bütçesi neden önemli?

Tartışmalarda dile getirilen kentlere ilişkin tahminler, çocuk büyütme maliyetini 1,5 milyon ila 5 milyon baht arasında gösteriyor. Giderler eğitim, barınma, sağlık hizmetleri ve ailenin koşullarına göre değişiyor. Çocuk sahibi olmayı düşünenler için asıl soru, işlerini sürdürürken ve ileriki yılları için birikim yaparken bu masrafları düzenli biçimde karşılayıp karşılayamayacakları.

TDRI'ın kapsayıcı kalkınma araştırmaları direktörü Somchai Jitsuchon'un açıklamalarına dayanan Temmuz 2024 tarihli analizi, beklentilerin ebeveynliğin algılanan maliyetini nasıl yükselttiğini anlatıyor. Ebeveynler saygın bir okul, özel ders, dil kursu veya müzik dersi isteyebilir. Bu standardı sağlayamayacağını düşünen çiftler çocuk sahibi olmaktan vazgeçebilir.

Somchai, iş stresini de bu hesabın bir parçası olarak görüyor. Yavaş büyüyen bir ekonomide çalışanlar daha çok çalışma baskısı hissedebilir; oysa bir bebeğe bakmak ciddi enerji gerektirir. Para ve zaman birbirini etkiliyor: Daha çok kazanmak evden daha uzun süre ayrı kalmak anlamına gelebilirken çalışma saatlerini azaltmak çocuk bakımı için daha az para bırakabilir.

Thammasat Üniversitesi ekonomi doçenti Sasiwimon Warunsiri Paweenawat, kadınlar arasında yükseköğretim ve istihdamın yaygınlaşmasının, daha fazla bakım sorumluluğu üstlendiklerinde kaybetme riski taşıdıkları gelirle bağlantılı olduğunu belirtiyor. Çocuk sahibi olmanın maliyeti; alışveriş ve okul faturalarının yanı sıra gelir akışının kesilmesini ve kariyerde ilerlemenin yavaşlamasını da kapsıyor.

Okullar, çocuk doğmadan önce kararları etkiliyor

Kamu eğitimi, TDRI'ın önerdiği çözümün temel unsurlarından biri. Somchai, daha az prestijli devlet okulları da dâhil olmak üzere her okulun iyi eğitim sunması gerektiğini savunuyor. Böylece ebeveynler, çocuklarının geleceğinin pahalı bir okulun ücretini ödeyebilmelerine bağlı olmayacağı konusunda daha fazla güven duyabilir.

Reklam

Özel dersler ve ek kurslar, eğitimi temel okul erişiminin düşündürdüğünden çok daha büyük bir hane giderine dönüştürebilir. Ebeveynler çocuklarının geleceğini güvenceye almak için ek ders satın almaları gerektiğine inanıyorsa beklenen ebeveynlik maliyeti, okula kayıt başlamadan çok önce yükseliyor.

2019 tarihli araştırma incelemesi de benzer bir sonuca vardı. Eğitim ve sağlık giderlerinin azaltılmasını, okullar arasındaki kalite farklarının daraltılmasını önerdi. Bu yaklaşım, desteği yalnızca doğum çevresinde yoğunlaştırmak yerine doğumları teşvik etmeyi ailelerin çocukluk boyunca yararlanacağı hizmetlerle ilişkilendiriyor.

Tartışmalarda öğrencilerin ne okuduğuna ilişkin kaygılar da yer alıyor. Tayland'ın gelecekteki iş gücüne ilişkin değerlendirmelerde aktarılan tahminler, yükseköğretime kayıtlı öğrencilerin %70 ila %75'inin beşerî ve sosyal bilimler alanlarında olduğunu; bilim, teknoloji, mühendislik ve matematikten oluşan STEM alanlarının daha küçük bir paya sahip olduğunu gösteriyor. Bu tahminin yılı ve sınıflandırması belirtilmiyor. TDRI'ın daha geniş kapsamlı önceliği, daha az sayıda çalışanın daha fazla değer üretebilmesi için iş gücündeki becerilerin geliştirilmesi.

Ebeveynlerin çalışma saatlerine uygun bakıma ihtiyacı var

Çocuk bakımı, aile kararlarının iş yeri kurallarıyla kesiştiği bir başka alan. Mahidol Üniversitesi Nüfus ve Sosyal Araştırmalar Enstitüsü doçenti Jongjit Rittirong, çalışan ebeveynlerin çocuklarının ilk beş yılında güvenilir bakım hizmetine ihtiyacı olduğunu savunuyor.

Jongjit, ebeveynlerin yakınındaki bakım hizmetlerinin değerini şöyle anlatıyor:

Bazıları iş yerlerinde çocuk bakımı olmasını tercih ediyor; böylece gün içinde uğrayıp çocuklarını görebiliyor ve emzirebiliyorlar.

TDRI'ın 2024 önerileri arasında iş yerinde veya eve yakın, kaliteli çocuk bakımı; ebeveynlerin çocuklarıyla birlikte işe gidip onları iş çıkışı alabilmesi de var. Aile ağlarının küçülmesi bu hizmetleri daha değerli kılıyor; çünkü daha az hane, çalışma saatleri boyunca çocuklara bakmaları için büyükanne ve büyükbabalara, teyze, hala, amca veya dayılara güvenebiliyor.

Ebeveyn izni de uzun süredir gündemde olan bir konu. Önceki tartışmalarda 98 güne, yani 14 haftaya kadar doğum izninden söz edilmişti. 2019 tarihli incelemede 90 günlük bir düzenleme ele alınmış ve iznin 180 güne çıkarılması önerilmişti. Bu rakamlar, o dönemde tartışılan politika koşullarına aitti; aileler izin planı yaparken kendi iş ilişkilerine uygulanan kuralları dikkate almalı.

İş Kanunu (No. 9) B.E. 2568 (2025) kapsamında yürürlükte olan yasal hak, 7 Aralık 2025'ten itibaren 98 günden 120 güne çıkarılan doğum iznidir. Çalışma Bakanlığının 18 Ocak 2026 tarihli duyurusuna göre işverenler, normal ücretin en fazla 60 günlük kısmını ödemek zorunda. Yasa ayrıca hasta, engelli veya özel gereksinimli çocuğa bakım için %50 ücretle 15 gün ek izin ve tam ücretle 15 gün babalık izni öngörüyor.

Daha uzun ücretli ebeveyn izni, esnek çalışma saatleri, uygun fiyatlı konut ve küçük çocuklar için sağlık sigortası Jongjit'in önerileri arasında. Bunlar birlikte, ebeveynlerin iyileşme, beslenme, bakım ve ücretli işi bir arada yürütmek zorunda kaldığı doğum sonrası döneme yanıt veriyor.

Reklam

Kişisel özgürlük ve güven duygusu da önemli

Genç yetişkinler bebek bezi veya okul ücretlerinden daha fazlasını hesaba katıyor. Somchai'nin analizleri, seyahate, iş değiştirme özgürlüğüne ve farklı bir yaşam biçimini deneme olanağına değer veren insanları anlatıyor. Özellikle çocuk bakımını ayarlamak zorsa ebeveynlik bu seçimleri güçleştirebilir.

2019 tarihli inceleme, çocuk sahibi olma konusundaki isteksizliğin son ekonomik baskılardan önce de var olduğunu gösteriyor. İncelemede, 2012'de doğurganlık çağındaki evli kadınların yalnızca %18,83'ünün gelecekte çocuk sahibi olmak istediğini ortaya koyan bulgular aktarılmıştı. Çocuğu olmayan evli kadınların %36,91'i ise hiç çocuk istemediğini belirtmişti.

Orta gelirli haneler, yaşlılıkta destek kaynağı olarak çocuk sahibi olma ihtiyacını daha az da hissedebilir. Somchai'nin 2023 tarihli analizi, emeklilik dönemini birikimlerinin ve kamu sağlık hizmetlerinin yardımıyla geçireceklerini düşünen çiftleri anlatıyor. Bazıları ayrıca çocuğun büyüyeceği toplum, çevre veya siyasi koşullar konusunda kaygı duyuyor.

Genç Thais'lerin evcil hayvanlara daha fazla harcama yaptığına ilişkin tartışmalar, hane önceliklerindeki bu geniş kapsamlı değişimin bir parçası. Bazıları çocuk sahibi olmadan bir yaşamı seçerken para ve bakım emeğini hayvanlara yöneltiyor. Bu kararlar ekonomik baskılar, kişisel tercihler ve geleceğe ilişkin beklentilerle birlikte şekilleniyor; dolayısıyla tek seferlik bir nakit teşvik yeterli bir yanıt olmaktan uzak kalıyor.

Mevcut çocukların daha fazla desteğe ihtiyacı var

TDRI'ın 2023 tarihli politika değerlendirmesi, çözümün merkezine mevcut çocukların iyi olma hâlini koyuyor. Somchai'nin aktardığı verilere göre 15 yaş altındaki çocukların %57'si nüfusun en yoksul %40'ına giren hanelerde yaşıyordu.

Bu yoğunlaşma hem eşitlik hem de gelecekteki iş gücü açısından önemli. Aileleri yeterli bakım veya öğrenme olanaklarını karşılayamayan çocukların yeteneklerini geliştirme fırsatları daha sınırlı olabilir. Yetişkinliğe ulaşan kuşaklar küçüldükçe Tayland'ın her çocuğa yatırım yapması daha da önem kazanıyor.

Somchai, çocuk destek ödeneğinde yoksul çocukları kapsama oranına ilişkin belirli bir eksikliğe dikkat çekti: %30'luk dışlama hatası. Başka bir deyişle destek alması gereken yoksul çocukların yaklaşık onda üçü bu destekten yararlanamıyordu. Somchai, çocuk gelişim merkezlerine erişimin yaygınlaştırılmasıyla birlikte ödeneğin herkese verilmesini önerdi.

Büyükanne ve büyükbabaların da uygulamaya dönük desteğe ihtiyacı var. Ebeveynlerin bulunmadığı ve çocukları büyükanne ya da büyükbabaların yetiştirdiği ailelerde eğitim, bakımın niteliğini ve çocukların gelişimini iyileştirebilir. Bu yaklaşım, doğurganlık tartışmasını çoğu zaman sınırlı kaynaklarla önemli sorumluluklar üstlenen hanelerle ilişkilendiriyor.

Reklam

Yaşlanan nüfus çalışma hayatını ve vergileri değiştiriyor

Tayland'ın yaş yapısı, doğum sayısındaki olası bir artışın telafi edebileceğinden daha hızlı değişiyor. TDRI'ın Temmuz 2024 tarihli yazısında yaşlı nüfus 13 milyonun üzerinde gösterilmişti. Mahidol Üniversitesi Nüfus ve Sosyal Araştırmalar Enstitüsü, 2024 ortasında yaklaşık 66 milyonluk nüfus içinde 60 yaş ve üzeri kişi sayısını yaklaşık 14 milyon olarak tahmin etti. Diğer demografik değerlendirmelerde ise ülke nüfusu 70 milyonun üzerinde hesaplandı.

Somchai, o sırada yaklaşık %20 olan yaşlı nüfus oranının birkaç yıl içinde %30'a çıkabileceği uyarısında bulundu. Tartışmalarda aktarılan daha uzun vadeli bir öngörüye göre eğilim sürerse nüfus 2083'te 33 milyona düşebilir. Bu tür tahminler gelecekteki doğum, ölüm ve göç sayılarına bağlı.

Haneler açısından yaşlanma, yalnız yaşayamayacak durumda olan yaşlı bir yakına bakmak için bir yetişkinin çalışma saatlerini azaltması anlamına gelebilir. Hükümet açısından ise vergi ödeyen çalışan sayısı azalırken sağlık ve destek hizmetlerine talebin artması demek. Dolayısıyla baskı hem daha yüksek harcama ihtiyacından hem de gelir elde edenlerin sayısının azalmasından kaynaklanıyor.

Somchai'nin 2023 tarihli değerlendirmesinde, verimlilikte önemli artışlar olmazsa yıllık ekonomik büyümenin %2'nin altına düşebileceği uyarısı yer aldı. Somchai, bu oranı yirmi yıl önce belirttiği %5 ila %7'lik ve daha yakın dönemdeki %3 ila %4'lük büyümeyle karşılaştırdı. Verimlilik, her çalışanın ürettiği değer miktarını ifade ediyor. Daha iyi eğitim, ekipman ve iş organizasyonu, daha küçük bir iş gücünün daha fazla üretim yapmasına yardımcı olabilir.

Otomasyon bazı açıkları kapatabilir; ancak çalışanların yeni işlerin gerektirdiği becerileri kazanması için fırsatlara ihtiyacı var. Aksi hâlde işletmeler makinelerden yarar sağlarken bu makineler yüzünden işini kaybeden çalışanlar güvenceli bir iş bulmakta zorlanabilir.

Göç ve daha uzun kariyerler daha yakın vadeli seçenekler sunuyor

Yaşlı çalışanlar ve göçmenler, gelecekte doğacak bir kuşaktan daha kısa sürede katkı sağlayabilir. TDRI'ın 2024 tarihli analizinde birçok özel işletmede 55, kamu hizmetinde ise 60 olan emeklilik yaşının ötesinde çalışma süresinin uzatılması ele alındı. Bunun için insanların sağlık ve yeteneklerine uygun işlere ve çalışma koşullarına ihtiyaç var.

Somchai, komşu ülkelerden gelen yaklaşık 3 milyon çalışana da dikkat çekti. Özellikle kendi ülkelerindeki ekonomik fırsatlar iyileşirken Tayland'ın bu çalışanları çekmek ve ülkede tutmak için hakları, sosyal yardımları ve beceri eğitimini geliştirmesi gerektiğini savundu.

Reklam

Önerileri, bazı göçmenler ve Tayland'da büyüyen çocuklar için kalıcı oturum veya vatandaşlık seçeneklerinin değerlendirilmesini de kapsıyor. Eğitim ve mesleki gelişim, bu kişilerin ekonomiye daha kapsamlı katkı sunmasına yardımcı olabilir. Bunlar, ayrıntıları üzerinde hâlâ çalışılması gereken politika önerileriydi.

Diğer ülkeler farklı çözüm yolları gösteriyor. TDRI, Singapur'un mali teşviklerini, Güney Kore'nin konut maliyetlerini azaltmaya yönelik çabalarını ve başka yerlerdeki daha uzun izinleri veya babalara yönelik izinleri ele alıyor. Çin'le ve İsveç ile Fransa'nın sosyal yardım sistemleriyle yapılan karşılaştırmalar, bakım masraflarını kimin üstleneceğine ilişkin tartışmayı genişletiyor: bireysel haneler mi, işverenler mi yoksa vergi mükellefleri mi?

Tayland'ın temel sorunu, desteği yıllar boyunca güvenilir biçimde sunabilmek. Daha iyi okullar, beklenen eğitim giderlerini azaltıyor. Çocuk bakımı ebeveynlerin çalışmayı sürdürmesine yardımcı oluyor. Eğitim ve göçe yönelik destek, mevcut iş gücüne katkı sağlıyor. Jongjit, doğumları artırmanın sosyal yardım alanında hızlı bir kampanya değil, uzun süreli çaba gerektirdiğini vurguluyor.

Jongjit'in değerlendirmesi, politika yapıcıların karşı karşıya olduğu zaman çizelgesini özetliyor:

Doğum oranını kısa sürede ya da birkaç yıl içinde artırmak imkânsız.

Önemli Noktalar

  • Tayland'da yıllık doğum sayısı 2014'te yaklaşık 770.000'den 2023'te 510.000'e geriledi; düşüş yaklaşık %34 oldu.
  • Dünya Bankası, 2024'te kadın başına doğurganlık hızını 1,2 doğum olarak kaydetti.
  • Çocuk bakımı ve eğitim giderleri, iş baskısı ve kişisel tercihler ebeveynlik kararlarını şekillendiriyor.
  • TDRI daha güçlü devlet okulları, erişilebilir çocuk bakımı, herkese yönelik çocuk ödeneği ve çocuk büyüten büyükanne-büyükbabalara destek öneriyor.
  • Yaşlanan nüfus bakım ihtiyacını artırırken iş gücü ve vergi gelirleri üzerinde baskı yaratıyor.
  • Daha uzun çalışma yaşamı, beceri gelişimi ve göçmenlere yönelik daha iyi destek, doğum sayısındaki artıştan daha kısa sürede katkı sağlayabilir.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir