Tayvan’ın Mighty Hornet IV’i uçuş testlerini tamamladı; ortaklar yerel üretimi planlıyor

9 dakikalık okuma
Taiwan's Mighty Hornet IV Completes Flight Tests as Partners Plan Local Production

Güney Tayvan’daki denemeler jet motorlu saldırı İHA’sını ilerletiyor

Tayvan ve ABD’li savunma şirketi Kratos, güney Tayvan’da Mighty Hornet IV saldırı İHA’sının uçuş değerlendirmelerini tamamladı. Kratos yöneticisi Steve Fendley, uçağın şiddetli rüzgâr ve sert hamlelere rağmen tüm değerlendirme hedeflerini karşıladığını söyledi. 16 Ekim 2026’da yayımlanan ayrıntılara göre uçak, çıkarma gemilerine saldırmak üzere tasarlandı; pist olmadan havalanabiliyor ve birim başına 500.000 ABD dolarından daha ucuza mal oluyor.

İçindekiler
  1. Güney Tayvan’daki denemeler jet motorlu saldırı İHA’sını ilerletiyor
  2. Test aşamaları nasıl bir araya geliyor?
  3. Eğitim hedefini silaha dönüştürmek
  4. Performans değerleri ne anlama geliyor?
  5. Kıyı savunması neden ana görev?
  6. Yüksek adetli üretimin maliyet hesabı
  7. Önleme ve önerilen diğer görevler
  8. Tayvan’da üretime giden üç aşama
  9. Yurt dışından ilgi ve daha büyük bir uçak olasılığı
  10. Öne çıkanlar

Programda, Kratos’un değiştirilmiş MQM-178 Firejet hedef İHA’sı; sensörler, görev sistemleri ve Tayvan Ulusal Chung-Shan Bilim ve Teknoloji Enstitüsü (NCSIST) tarafından geliştirilen patlayıcı bir harp başlığıyla bir araya getiriliyor. Bildirilen menzili 1.000 kilometreye ulaşırken Fendley, havada kalış süresini yaklaşık iki saat, hızını ise Mach 0,7 ile Mach 0,85 arasında veriyor.

Uçuş değerlendirmeleri, daha önceki ve kapsamı daha dar bir aşamanın ardından geldi. Kratos, 5 Şubat 2026 tarihli ortak test duyurusunda, ortakların Tayvan’a ait faydalı yükü ve görev sistemini uçakla başarıyla test ettiğini, tasarımda değişiklik gerekmediğini bildirmişti. Açıklamada uçuş testlerinin 2026’nın ilerleyen dönemlerinde yapılacağı belirtilmişti.

Tayvan açısından bu silahın cazibesi, hava üslerinde yoğunlaştırılmak yerine kıyı boyunca farklı noktalara dağıtılabilmesi. Ortaklar açısından sıradaki zorluk ise başarıyla test edilen uçağı yüksek adetlerde üretilebilir hâle getirmek. Önerilen üretim planı, ABD’den sağlanan gövdelerle başlayıp Tayvan’da montaja geçiyor; nihayetinde teknoloji transferi ise ABD hükümetinin onayına bağlı.

Test aşamaları nasıl bir araya geliyor?

Mighty Hornet IV, ilk kez Eylül 2025’te kamuoyuna tanıtıldı. Askerî eğitimlerde hedef olarak kullanılmak üzere üretilen Firejet’ten türetilen bir saldırı uçağı olarak geliştirildi. Geliştirme sürecinde tek tek sistemlerden bütünleşik uçağa kadar çeşitli testler yapıldı.

  • Eylül 2025: Kratos ve NCSIST, Taipei Havacılık ve Savunma Teknolojileri Fuarı’nda sergilenen uçağı tanıttı. 19 Eylül’de yayımlanan bir haberde gemilere karşı saldırı görevi belirtilmişti.
  • Ocak 2026: Daha önceki bir geliştirme haberinde ABD’de test planlarından, üretim süreçlerinin kontrollerinden ve mühendislik iyileştirmelerinden söz edildi.
  • 5 Şubat 2026: Kratos, entegrasyon testlerinin başarıyla tamamlandığını duyurdu ve uçuş testlerinin aynı yılın ilerleyen dönemlerinde yapılacağını bildirdi.
  • Ekim 2026: Fendley, güney Tayvan’daki uçuş değerlendirmelerinin başarıyla tamamlandığını açıkladı. 16 Ekim’de yayımlanan ayrıntılarda tüm değerlendirme hedeflerinin karşılandığı belirtildi.

Ocak ayındaki bilgi, planlanan takvimi aktarıyordu. Şirketin şubat açıklaması entegrasyon aşamasının tamamlandığını ve sıradaki planlı uçuş aşamasını belgeliyordu; ekim ayındaki haber ise sonraki uçuşların sonuçlarını aktardı.

Reklam

Kratos İnsansız Sistemler Bölümü Başkanı Fendley, şirketin duyurusunda şubat ayında ulaşılan başarıyı şöyle anlattı:

İki kuruluşun bu testte elde ettiği başarı, uçuş testlerine geçilmesini sağlayan önemli bir dönüm noktasıdır.

NCSIST’in teknik ekibi de gereksinimleri ve tasarım çalışmalarını tamamlamak üzere Kratos’un Oklahoma City’deki tasarım ve üretim tesisini ziyaret etti. Şubat ayındaki duyuruda, bu ziyaretin ortakların kendi tesislerinde aylar süren planlama, tasarım ve alt sistem testlerinin ardından yapıldığı belirtildi.

Eğitim hedefini silaha dönüştürmek

Projenin merkezindeki uçağı MQM-178 Firejet sağlıyor. Değiştirilmiş uçağa saldırı görevi kazandıran donanım ise NCSIST tarafından geliştiriliyor. Bu donanım arasında yerli sensörler, güdüm ve kontrol ekipmanı, elektronik harp sistemleri ve yüksek patlayıcılı bir harp başlığı bulunuyor.

Fendley’nin dönüşümü anlatışı, ortakların özgün tasarımı nasıl yeniden kullandığını gösteriyor. Başka bir uçağın radar sinyallerini taklit edebilen burun ekipmanının yerini sensörler alıyor. Daha önce hedef eğitimi ekipmanı taşıyabilen kanat altı noktaları ise harp başlıklarına uyarlanıyor.

Ortaya çıkan araç, jet motorlu bir dolanan mühimmat olarak tanımlanıyor. Dolanan mühimmat, hedef ararken veya hedefin ortaya çıkmasını beklerken havada kalabiliyor ve ardından saldırıya geçebiliyor. Mighty Hornet IV’ün seyir sırasında keşif yapabildiği ve son dalışında hedefi vurabildiği belirtiliyor.

Kratos’un açıkladığı yaklaşım, her bileşeni baştan geliştirmek yerine kendini kanıtlamış bir Amerikan uçağını Tayvan yapımı görev ekipmanlarıyla birleştirmek. Şirket, şubat ayındaki açıklamasında olgun Firejet teknolojisinin fikir aşamasından çalışan bir sisteme geçişi hızlandırdığını bildirmişti. Ortakların hedefi, hem olası bir saldırıyı caydırmak hem de operasyonel kullanıma hazır olmak için Tayvan’da çok sayıda Mighty Hornet IV sistemi bulundurmak.

Performans değerleri ne anlama geliyor?

Fendley, uçağın hızını Mach 0,7 ile Mach 0,85 arasında veriyor. Kratos’un şubat açıklamasında bu değer Mach 0,8, daha önceki bir geliştirme haberindeyse yaklaşık Mach 0,69 olarak belirtilmişti. Mach, hızı ses hızına göre ifade eder; dolayısıyla bu değerler ses hızının altında, ancak yüksek hızda uçuşa işaret ediyor.

Kratos ayrıca uçağın 35.000 feet’in üzerinde bir operasyon tavanı olduğunu belirtiyor. Bu, uçağın etkili biçimde çalışacak şekilde tasarlandığı en yüksek irtifayı ifade ediyor. Fendley’nin sonraki açıklamasında, yaklaşık 2G ila 3G’ye dayanabilen sıradan ve daha yavaş İHA’lara kıyasla, kısa süreli 12G ve sürekli 9G yüke dayanabildiği de belirtiliyor.

Reklam

G, ivmeyi Dünya’nın yerçekimine göre ölçer. Daha yüksek G sınırları, uçağın daha keskin manevralara dayanmasını sağlarken gövdeye binen yükü de artırıyor. Fendley, otonom uçuş kontrol yazılımının Tayvan’da karşılaşılan şiddetli rüzgâr ve sert hamleler sırasında iyi performans gösterdiğini söyledi.

Bildirilen 1.000 kilometrelik menzil ile yaklaşık iki saatlik havada kalış süresi, performansın farklı yönlerini anlatıyor: uçağın ne kadar yol alabileceğini ve ne kadar süre havada kalabileceğini. Daha önceki bir geliştirme haberinde harp başlığının ağırlığı da yaklaşık 30 kilogram olarak verilmişti. Uçuşların kesin tarihleri, ayrıntılı test sonuçları, bu değerlerin dayandığı uçuş profilleri, teslimat adetleri ve operasyonel kullanıma geçiş takvimi kamuoyuna açıklanmadı.

Kıyı savunması neden ana görev?

Fendley, Tayvan’da Mighty Hornet IV’ün temel görevinin kıyı savunması olduğunu söylüyor. Önerdiği konuşlandırma planında fırlatma sistemleri, ormanlık alanlar da dâhil olmak üzere kıyı şeridindeki gizli noktalara yerleştiriliyor. Uçaklar buradan, işgal kuvvetlerini taşıyan gemilere saldırabiliyor.

İHA, pnömatik raydan veya roket desteğiyle havalanabiliyor; böylece geleneksel bir piste ihtiyaç duymuyor. Fendley, sistemin 30 dakika içinde konuşlandırılıp havalanabileceğini söylüyor. Bu nedenle fırlatma ekipmanı, ekipmanın taşınması ve sistemi çalıştıran mürettebat, kıyı savunma planının temel unsurları arasında yer alıyor.

Dağıtık konuşlanma, rakibin silahı nerede araması gerektiğini değiştiriyor. Uçaklar yalnızca yerleşik hava üslerinden değil, kıyıdaki birden çok noktadan da havalanabiliyor. Fendley’nin anlatımına göre gizli fırlatma noktaları ile hızın bir araya gelmesi, olası bir saldırı sırasında çıkarma gemilerine yönelik taarruzları destekleyecek.

Bu görev, İHA’nın Tayvan’ın Hsiung Feng II ve Hsiung Feng III gemisavar füzeleriyle birlikte kullanılmasına yönelik önceki önerilerle de örtüşüyor. Önerilen kombinasyon, savunmacılara yaklaşan deniz kuvvetlerine karşı farklı maliyet ve uçuş özelliklerine sahip çeşitli silahlar kullanma olanağı sağlayacak.

Yüksek adetli üretimin maliyet hesabı

Fendley, birim fiyatın 500.000 ABD dolarının altında olacağını tahmin ediyor ve uçağın geleneksel bir savaş uçağının muharebe etkinliğinin yaklaşık yüzde 90’ına yakınını sağlayabileceğini savunuyor. Bu karşılaştırmayı, yüksek adetli alımın ticari ve askerî gerekçelerinden biri olarak sunuyor; ancak açıklamasında bu yüzdeyi ölçmek için ortak bir kıstas belirtmiyor.

Reklam

Daha somut karşılaştırması, önleme maliyetleriyle ilgili. Her biri 1 milyon ila 2 milyon ABD dolarına mal olan hava savunma füzelerinden söz ediyor. Fiyatı 500.000 ABD dolarının altında olan bir İHA’ya karşı, böyle bir önleyici füzenin tek atışlık maliyeti saldıran uçağın fiyatının iki ila dört katından fazla.

Bu örnekte baskı hem harcamalardan hem mühimmat stoklarından kaynaklanıyor. Tekrarlanan İHA saldırılarına pahalı füzelerle karşılık veren savunmacı, hızla yenilenmesi zor olabilecek silahları tüketiyor. Ateş açmayan savunmacı ise bir geminin veya başka bir hedefin vurulması riskini kabul ediyor.

Kratos bu yaklaşımı “erişilebilir ölçekte kitlesel üretim” olarak adlandırıyor; yani sayıca üstünlüğü kuvvetin işlevsel bir parçası hâline getirecek kadar çok, görece ucuz uçak üretmek. Tayvan açısından bunun pratik yararı, saldırı kapasitesini daha az sayıda ve daha pahalı silah üzerinde toplamak yerine çok sayıda platforma yayabilme olasılığı.

Önleme ve önerilen diğer görevler

Fendley, özellikle Ukrayna savaşında kullanılan Rusya’nın Geran-4 ve Geran-5 sistemlerini anarak hızlı saldırı İHA’larına karşı da rolü olabileceğini düşünüyor. Fendley’ye göre elektrik motoru ve bataryayla çalışan bazı daha yavaş önleyiciler hızlı hedefleri yakalamakta zorlanabilir; Mighty Hornet IV’ün jet motoru ise daha yüksek hız sağlıyor.

Bu öneri, esas olarak taarruz silahı olarak tanıtılan projeye hava savunma görevi de ekleyecek. Hareket hâlindeki bir uçağı bulmak, izlemek ve ona ulaşmak için sensör ve görev sistemlerinin bu görevi desteklemesi; gövdenin hızının ve manevra kabiliyetinin de yeterli olması gerekiyor.

Daha önceki geliştirme açıklamalarında keşif, elektronik harp, iletişim rölesi ve hedef ya da aldatıcı araç görevleri için başka olası konfigürasyonlar da sıralanmıştı. İletişim rölesi, doğrudan haberleşemeyen kullanıcılar arasında sinyal aktarır; elektronik harp ekipmanı ise elektronik sinyalleri tespit edebilir veya bunlara müdahale edebilir.

Daha uzun menzilli taarruz konseptinde Mighty Hornet IV’ün Hsiung Feng IIE seyir füzesiyle birlikte kullanılması öngörülüyor. Daha önceki bir haberde bu füzenin menzili 500 ila 700 kilometre, İHA’nın bildirilen menzili ise 1.000 kilometre olarak verilmişti. Önerilen eşleşme, daha ucuz bir saldırı platformunu mevcut bir füze sistemiyle bir araya getirecek.

Tayvan’da üretime giden üç aşama

Kratos ve NCSIST, yerel üretimi üç aşamada gerçekleştirmeyi planlıyor. İlk aşamada gövde ABD’den sağlanırken Tayvan görev ekipmanlarını entegre edecek. İkinci aşamada ise Amerikalı ortağın sağladığı bileşen kitleri kullanılarak montaj ve testler Tayvan’a taşınacak.

Reklam

Üçüncü aşama, teknoloji transferini ve Tayvanlı üreticilerin bağımsız seri üretimini kapsayacak; bu aşama ABD hükümetinin onayına bağlı. Son aşama için onay gerektiğinin belirtilmesi, üretim düzenlemesini programın büyümesi açısından uçağın uçuş performansı kadar önemli kılıyor.

Daha önceki geliştirme çalışmaları arasında üretim süreçlerinin doğrulanması ve mühendislik iyileştirmeleri de yer aldı. Karbon bazlı kompozitler konusunda uzman Carbon-Based Technology’nin, yapısal bütünlük, ısı dayanımı, güvenilirlik ve tekrarlanabilir üretime odaklanarak havacılıkta karbon fiber üretim süreçleri ve mühendislik desteği sağladığı belirtildi.

Bir prototipin seri üretime geçmesiyle bu gereklilikleri karşılamak daha zor hâle geliyor. Her uçağın, planlanan hız ve manevra yüklerine dayanabilecek, aynı standartta üretilmiş gövde ve bileşenlere sahip olması gerekiyor. Dolayısıyla üretim çalışmaları, çok sayıda uçağın aynı standartta nasıl üretileceğine de odaklanıyor.

Daha önceki bir haberde, programın önerilen 1,25 trilyon Tayvan doları tutarındaki özel savunma bütçesine dâhil edilmesinin değerlendirildiği de belirtilmişti. Bu rakam Mighty Hornet IV’e ayrılan bir bütçeyi değil, daha geniş kapsamlı harcama paketini ifade ediyor.

Yurt dışından ilgi ve daha büyük bir uçak olasılığı

Ekim ayındaki test haberinde yayımlanan ayrıntılara göre onlarca ülke Mighty Hornet IV hakkında bilgi aldı. Bunlardan yedisi bütçe ve fiyat teklifi görüşmelerine geçti. Bu da yerel üretim geliştikçe ortaklara Tayvan dışında potansiyel müşteriler sağlayabilir.

Kratos ve NCSIST, XQ-58 Valkyrie temelli daha büyük bir uçak için de iş birliği olasılığını değerlendiriyor. Bu konsept, Amerikan bir uçak platformunu Tayvan sistemleri ve teknolojisiyle birleştirerek mevcut iş bölümünü genişletecek.

Önerilen Valkyrie projesi, insanlı ve insansız uçaklar arasında olası bir iş birliğini kapsıyor. Başka bir deyişle, pilotlu uçaklar pilotsuz uçaklarla birlikte çalışacak; görevleri ve sistemleri eş güdüm içinde yürütülecek.

Mighty Hornet IV programının yakın vadeli görevi daha belirgin: güney Tayvan’daki uçuş sonuçlarını, ortakların hedeflediği yüksek adetli teslimatı mümkün kılacak bir üretim düzenine taşımak. Programın ilerleyişinde uçuş kontrolü, Tayvan yapımı görev ekipmanları, esnek fırlatma imkânı ve tekrarlanan saldırıların maliyeti bir araya geliyor. Planın ne ölçüde genişleyebileceğini üretim kapasitesi ve teknoloji transferi için gerekli onaylar belirleyecek.

Öne çıkanlar

  • Mighty Hornet IV, güney Tayvan’daki uçuş değerlendirmelerini tamamladı. Fendley, şiddetli rüzgâra rağmen tüm hedeflerin karşılandığını söyledi.
  • Kratos’un 5 Şubat 2026 tarihli duyurusu, daha önceki faydalı yük ve görev sistemi entegrasyon testinin tamamlandığını ve uçuş testlerinin ardından yapılmasının planlandığını belgeliyordu.
  • Uçak, değiştirilmiş bir MQM-178 Firejet’i Tayvan yapımı sensörler, görev ekipmanları ve bir harp başlığıyla birleştiriyor.
  • Fendley, hızın Mach 0,7 ila Mach 0,85, havada kalış süresinin yaklaşık iki saat ve birim fiyatın 500.000 ABD dolarının altında olduğunu belirtiyor.
  • Pist gerektirmeyen fırlatma ve dağıtık konuşlanma imkânlarıyla kıyı savunması, önerilen temel görev.
  • Üç aşamalı üretim planı, teknoloji transferinin ABD onayına bağlı olması koşuluyla Tayvan’da üretime geçişi öngörüyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir