Midnight Mimosa Kötü Amaçlı Yazılımı Android Telefonların Üretici Yazılımına Yerleştirilerek 150’den Fazla Ülkeye Ulaştı

11 dakikalık okuma
Midnight Mimosa Malware Ships Inside Android Phone Firmware, Reaching More Than 150 Countries

Telefon ilk kez açılmadan önce ele geçirilmiş

150’den fazla ülkede binlerce Android cihaz, alıcılar cihazlarını açmadan önce telefon üretici yazılımına kötü amaçlı yazılım yerleştiren Midnight Mimosa kampanyasından etkilendi. Bitdefender, operasyon kapsamında dağıtılan ve kendini gizleyen en az 32 uygulama ile aynı reklam dolandırıcılığı kodunu içeren ve kontrol altyapısıyla iletişim kuran 13 Google Play uygulaması tespit etti.

İçindekiler
  1. Telefon ilk kez açılmadan önce ele geçirilmiş
  2. Yüklemeleri kontrol eden gizli bileşen
  3. Uzaktan yüklenen kod telefonun davranışını nasıl değiştiriyor?
  4. Sıradan uygulama kılıfları sahte tıklamaları gelire dönüştürüyor
  5. Google Play hem kaçınma hedefi hem de dağıtım kanalı
  6. Proxy’ye kayıt gözlemlendi, etkin trafik yönlendirme gözlemlenmedi
  7. Bulgularda hangi cihazlar ve ülkeler öne çıktı?
  8. Üretici yazılımı sertifikaları sorumluluğu kanıtlamıyor
  9. Sahiplerin bildirimleri uygulamaları silmenin neden yetmediğini gösteriyor
  10. Önemli Noktalar

8 Ekim 2026’da yayımlanan ve 9 Ekim’de güncellenen bulgular, yaklaşık iki yıl boyunca gözlemlenen bir operasyonu anlatıyor. Etkilenen cihazlar arasında MediaTek platformlarını kullanan ucuz telefonlar, Apple ve Samsung model adlarını taklit eden sahte ürünler ve kendilerini Doogee S200 X ile Cubot KINGKONG X olarak tanıtan cihazlar bulunuyor.

Bitdefender’ın teknik raporundaki temel bulgu, bulaşmanın alıcının şüpheli bir uygulama indirmesine bağlı olmadığı. Kötü amaçlı bir sistem bileşeni cihazla birlikte geliyor, işletim sisteminde geniş yetkilere sahip oluyor ve sahibinden izin almadan ek yazılımlar yükleyebiliyor.

Bu durum tehdidi ortadan kaldırmayı olağan dışı ölçüde zorlaştırıyor. İstenmeyen bir hava durumu uygulamasını veya uygulama kilidini silmek, operasyonun görünen bir parçasını kaldırırken onu yükleyen bileşeni olduğu gibi bırakabilir. Araştırmacılar, aynı cihazlarda zararlı yazılımların tekrar tekrar görünüp kaybolduğunu tespit etti.

Soruşturmanın ortaya koyabildiklerinin sınırları da var. Kötü amaçlı yazılımı üretici yazılımına kimin yerleştirdiği belirlenemedi. Araştırmacılar, trafiği virüslü telefonlar üzerinden yönlendirebilecek kod buldu ancak test cihazlarına herhangi bir yönlendirme görevi atanmadı. Hassas izinler operatörlerin kullanımına açıktı; ancak araştırma sırasında bu izinlerin kullanıldığı gözlemlenmedi.

Yüklemeleri kontrol eden gizli bileşen

Soruşturma, Bitdefender’ın davranışsal tespit teknolojisinin com.android.system.lite bileşenini işaretlemesiyle başladı. Adı ve genel “System” etiketi sıradan bir Android bileşenini çağrıştırıyordu ancak yaptığı işler farklıydı: İlgisiz uygulamaları sessizce yüklüyor ve kaldırıyor, hassas erişimleri tekrar tekrar etkinleştiriyordu.

Reklam

Bileşenin görünür bir başlatıcı simgesi yoktu. Android platformu için imzalanmıştı, sistem kullanıcısı olarak çalışıyordu ve kalıcı olacak şekilde yapılandırılmıştı. İzinleri arasında paket yükleme ve silme, diğer uygulamalara izin verme ve güvenli ayarları değiştirme bulunuyordu. Bunlar, normalde telefon sahibinin indirdiği bir uygulamanın sahip olabileceğinden çok daha geniş yetkiler.

Araştırmacılar daha sonra aynı kötü amaçlı çekirdeği com.android.sys.prot, com.android.sys.gmsprot ve com.android.sys.bcprot gibi başka adlar altında da buldu. Telefon sahiplerinin bildirdiği com.android.non.szcz adlı başka bir paketin de aynı aileye ait olduğu belirlendi. Farklı sürümlerde farklı adlar, bazı durumlarda ise farklı imza sertifikaları kullanılmıştı.

Bu durum tespit ve temizleme açısından önemli: Tek bir paket adı tehdidin tamamını tanımlamaz. Telefonunda com.android.system.lite bulunmayan bir cihazda bile aynı mekanizmanın başka bir sürümü olabilir. Android’in uygulama listesinde görünen etiketten ziyade ortak davranışlar ve temel kod, tehdidi tanımlamak için daha güvenilir göstergelerdir.

Uzaktan yüklenen kod telefonun davranışını nasıl değiştiriyor?

Kötü amaçlı mantığın önemli bölümü, sistem uygulamasının sıradan kodunda görünmek yerine libeasy.so adlı yerel bir kütüphanede gizlenmişti. Kütüphane başlatılırken RC4 şifrelemesiyle yaklaşık 142 KB boyutundaki gömülü bir çerçeve gizleniyor, ardından geri açılıyordu.

Bu çerçeve, operatörlerin virüslü cihazları yönlendirdiği uzaktaki bir hizmet olan komuta ve kontrol sunucusundan yapılandırma alıyordu. Android ve Java kodlarını çalıştırılabilir biçimde paketlemek için kullanılan DEX ve JAR dosyalarını indirip yükleyebiliyordu. Böylece operatörler, cihaz satıldıktan sonra da davranışını değiştirebiliyordu.

Araştırmacılar üç eklenti ailesi belirledi. com.wz.sdk.DxFactory ile ilişkili eklenti, sahte reklam gösterimleri ve tıklamalarını yönetiyordu. com.earnsdk.lib.DxFactory ve com.gogo.third.lib.DxFactory ile ilişkili diğerleri ise başka uygulamaların sessizce yüklenip kaldırılmasını sağlıyordu; sonuncusu ayrıca WebView işlevi içeriyordu.

Dolayısıyla sistem bileşeni, reklam amaçlı kötü amaçlı yazılımın tek ve değişmez bir parçası olmaktan ziyade kalıcı bir denetleyici görevi görüyordu. Bugünkü zararlı yazılımı kaldırmak, yarın yenisini indirmesini engellemeyecekti. Uzaktan kod yükleme ve ayrıcalıklı izinler verme yeteneklerinin birleşimi, potansiyel faaliyet alanının soruşturma sırasında gözlemlenen davranışlardan daha geniş olduğu anlamına da geliyordu.

Reklam

Sıradan uygulama kılıfları sahte tıklamaları gelire dönüştürüyor

Operasyonun görünürdeki temel amacı para kazanmaktı. Araştırmacılar hava durumu araçları, uygulama kilitleri, dosya yöneticileri, simge araçları, metin tanıma araçları ve ses düzenleyicileri gibi görünen en az 32 farklı zararlı uygulama tespit etti. Bazıları işlev sunarken bazıları adlarının çağrıştırdığı işi kayda değer biçimde yapmıyordu.

Örneğin com.mobile.applock.wt, uygulama kilitleme aracı gibi görünüyordu ancak bu işlevi sunmak için gereken arayüz ve koddan yoksundu. Kullanıcıdan gizleniyor ve ek kötü amaçlı yazılımlar yükleyen başka bir zararlı yazılım dağıtıcısı gibi çalışıyordu. Tespit edilen diğer zararlı uygulamalar arasında com.dmstudio.weather, com.dl.guard.lock ve picturetranslate.extractor.text.lite vardı.

Kılıf uygulamalar, meşru reklam yazılım geliştirme kitleri (SDK) taşıyordu. Bunlar, bir uygulamanın reklam göstermesini ve reklam faaliyetlerinden ödeme almasını sağlayan araçlardır. Bu kitlerin varlığı, sahte trafiğin gelir yazılabileceği bir uygulama ve reklam kimliği edinmesini sağlıyordu.

Bitdefender güvenlik araştırmacıları Adrian Mihai Gozob ve Alex Baciu, kalıcı sistem bileşeni ile kılıf uygulamalar arasındaki iş bölümünü şöyle anlattı:

Sistem uygulamasının kendisi, sahte gösterimleri ve tıklamaları kaydetmiyor.

Denetleyici talimatları ve zamanlamayı sağlıyor, yapay etkileşimleri yönetiyordu; reklam kimlikleri ise kılıf uygulamalara aitti. Uygulamalar ortak hizmetler aracılığıyla iletişim kuruyor ve hava durumu API’si gibi görünen bir kontrol hizmetini de içeren altyapıya aynı cihaz kimliğini bildiriyordu. Böylece görünüşte birbirinden ayrı araçlar, koordineli tek bir reklam operasyonuna bağlanıyordu.

Teknik analizde kullanıcı dokunmadan gerçekleşen otomatik tıklamalar, rastgeleleştirilmiş reklam hedefleri, günlük sınırlar ve sahte etkileşimler arasındaki aralıklar tespit edildi. Ayrıca 60 saniyelik bir zamanlayıcının ardından otomatik dönüşüm bildirimi yapıldığı belirlendi. Bu kontroller, kesintisiz ve birbirinin aynısı olaylar üretmek yerine sahte faaliyetin hızını ayarlayabiliyordu.

Google Play hem kaçınma hedefi hem de dağıtım kanalı

Kötü amaçlı yazılım, bir zararlı yükü devreye sokmadan önce com.android.vending uygulamasını, yani Google Play Store’u geçici olarak devre dışı bırakıyordu. Ardından uygulamayı yeniden etkinleştiriyor ve kullanıcı cihaz başındayken geri yüklenmesini sağlayan bir önlem içeriyordu. Bitdefender, bunun her yüklemenin taramadan kaçtığının kanıtı olarak değil, Play Protect tarafından tespit edilmekten kaçınma girişimi olarak değerlendirilmesinin muhtemel olduğunu belirtti.

Reklam

Bazı sürümler, kötü amaçlı yazılımın yüklediği yazılımların Google Play’den gelmiş gibi görünmesi için Android’in yükleyici kayıtlarını da değiştiriyordu. Bu kılık, sahibinin uygulamanın kaynağını kontrol ettiğinde tanımadığı bir uygulamanın daha az şüpheli görünmesini sağlayabilirdi.

Reklam mekanizması, kullanıcı istemeden açılan etkinlikler ve diğer uygulamaların üzerine yerleştirilen katmanlar gibi yöntemlerden yararlanıyordu. Reklam yüzeylerinden biri güvenli olarak işaretlenmişti; bu nedenle ekran görüntülerinde veya ekran kayıtlarında görünmüyordu. Raporda hem gizli reklam faaliyetleri hem de rahatsız edici reklam gösterimleri anlatılıyor. Dolayısıyla operasyonun yalnızca görünmez olduğu düşünülmemeli.

Google Play ayrıca ayrı bir dağıtım kanalıydı. Araştırmacılar, aynı reklam dolandırıcılığı kodunu içeren ve Midnight Mimosa altyapısıyla iletişim kuran, yayımlanmış 13 uygulama tespit etti. Bu uygulamalarda 13 ayrı imza sertifikası ve fivedev ile CPS Developer adlı en az iki geliştirici hesabı kullanılmıştı.

Bu mağaza uygulamaları, önceden yüklenmiş sistem bileşenlerinin sahip olduğu yükseltilmiş ayrıcalıklara sahip değildi. Bu önemli bir fark: Bunlardan birini indirmek, uygulamaya ele geçirilmiş bir üretici yazılımı bileşeniyle aynı sessiz yükleme yetkilerini otomatik olarak vermiyordu. Ancak telefon sahibi cihazı etkin biçimde kullanmıyorken bile kendi arayüzleri dışında reklam gösterebiliyorlardı.

Bulgular haberleştirildiğinde ilişkili uygulamaların en azından bir bölümü mağazada hâlâ erişilebilir olarak bildirilmişti ve Google yorum talebine hemen yanıt vermemişti. Burada doğrulanmış bir kaldırılma takvimi sunulmuyor. Google Play bulguları, tehdide maruz kalmanın sahte donanımlarla veya üretim sırasında zaten ele geçirilmiş telefonlarla sınırlı olmadığını gösteriyor.

Proxy’ye kayıt gözlemlendi, etkin trafik yönlendirme gözlemlenmedi

com.mobile.applock.en adlı başka bir zararlı yük, TCP proxy bileşeni içeriyordu. Proxy, internet trafiğini başka biri adına yönlendirir. Bağlantı sıradan bir telefon sahibine ait olduğunda trafik, onu gerçekten yönlendiren tarafın değil, sahibinin internet adresinden geliyormuş gibi görünebilir.

Bileşen cihazları uzak bir sunucuya kaydediyor ve belirli hedeflere bağlanıp trafiği yönlendirme talimatları alabiliyordu. Bu yetenekler, uzaktan kontrol edilen cihazlardan oluşan bir ağı, yani botnet’i destekleyebilir ve bu bağlantılara erişimin satılması yoluyla ek gelir sağlayabilirdi.

Bitdefender, proxy altyapısının test cihazının kaydını kabul ettiğini doğruladı. Ancak test sırasında cihaza herhangi bir trafik aktarım hedefi atanmadı. Dolayısıyla soruşturma, bu testte etkin trafik yönlendirmeyi değil, kaydı ve yönlendirme kapasitesini ortaya koydu.

Reklam

Aynı temkin, çok sayıda cihazdan gelen trafikle hedefi aşırı yükleyen dağıtık hizmet engelleme (DDoS) saldırıları için de geçerli. Araştırmacılar, botnet’e katılımı ve bu tür saldırıları olası kullanım alanları olarak tanımladı. Bulgular, Midnight Mimosa bulaşmış telefonların belirli bir saldırı gerçekleştirdiğini ortaya koymuyor; bağlantılarına erişim satın alan müşterileri de belirlemiyor.

Bulgularda hangi cihazlar ve ülkeler öne çıktı?

Coğrafi dağılımda Meksika, Fransa ve İtalya ilk sıralarda yer aldı; onları ABD, Almanya, Brezilya ve İspanya izledi. Toplamlar, yaklaşık iki yıllık dönemdeki binlerce benzersiz cihazı kapsıyordu ancak kampanyanın kesin toplamı verilmedi. Bunlar tespit sayıları; satılan ve virüs bulaşan her telefonun sayımı değil.

Ele geçirilmiş cihazların yüzde 11’inden fazlası Cubot ile ilişkilendirilen KINGKONG X model adıyla, yüzde 4’ünden fazlası ise Doogee ile ilişkilendirilen S200 X adıyla kendini tanıttı. Bildirilen bu iki model grubu birlikte tespitlerin yüzde 15’inden fazlasını oluşturuyordu. Soruşturmayla ilgili haberlerde Cubot Kingkong 9 da belirtildi.

En çok görülen 15 telefon markası, virüslü cihazların yüzde 35,8’ini oluşturuyordu. Yaklaşık yüzde 64’lük bölüm, bildirilen ve yuvarlanmış bir oranla “diğerleri” kategorisinde toplandı. Dağılım, operasyonun tanınabilir tek bir markayla sınırlı olmadığını, parçalı bir etkilenen cihaz pazarına yayıldığını gösteriyor.

Sahte model adları arasında i17 Pro Max, i16_Pro_Max, 17_Pro_Max, S25 Ultra, S24 Ultra ve Note 18 Ultra vardı. iPadAirPro adlı bir tablet de görüldü. Ucuz Android donanımlarının bildirdiği bu adlar, gerçek Apple veya Samsung ürünlerinin kötü amaçlı yazılım taşıdığına kanıt olarak değerlendirilmemeli.

Yazılım bir cihazın kimliğini yanlış gösterebildiğinden, model tanımlayıcıları tek başına kusursuz kanıt değildir. Belirli modellerde tespit yapılması da bu adlarla satılan her cihazın virüslü olduğunu göstermez. Teknik bulgular, etkilenen cihazları ve üretici yazılımı sürümlerini kapsıyor; tüm MediaTek ürünlerini veya adı geçen markaların bütün telefonlarını değil.

Üretici yazılımı sertifikaları sorumluluğu kanıtlamıyor

Etkilenen bazı üretici yazılımları, Shenzhen Zediel adını taşıyan sertifikalarla imzalanmıştı. İmzalama bulgusu önemli; çünkü kötü amaçlı bileşeni cihazın güvendiği üretici yazılımına bağlıyor. Ancak tek başına, zararlı yazılımı kimin yerleştirdiğini veya sertifika sahibinin varlığından haberdar olup olmadığını ortaya koymuyor.

Gozob ve Baciu, soruşturmalarının sorumluluk konusunda ortaya koyabildiklerinin sınırını açıkça belirtti:

Yalnızca Shenzhen Zediel adını taşıyan sertifikaların etkilenen cihazlardaki üretici yazılımlarını imzalamak için kullanıldığını doğrulayabiliyoruz.

Haberlerde bu adın arkasındaki şirket farklı biçimlerde tanımlandı; Android cihaz üreticisi olduğu ve bir anakart geliştiricisiyle bağlantılı göründüğü de belirtildi. Bu tanımlar sorumluluğu açıklığa kavuşturmuyor. Bitdefender, Zediel adını taşıyan üretici yazılımı sertifikaları bulunmayan etkilenen telefonlar da tespit etti. Dolayısıyla bu imza kimliği ne tam bir açıklama sunuyor ne de evrensel bir gösterge niteliği taşıyor.

Reklam

Kötü amaçlı yazılımın üretici yazılımına yerleştirildiği olası noktalar arasında özgün tasarım üreticisi, üretici yazılımı entegratörü, lojistik ortağı veya dağıtım zincirindeki başka bir aktör bulunuyordu. Raporda bunlardan biri seçilmedi. Doğrulanan bulgu, kötü amaçlı yazılımın etkilenen telefonlar satılmadan önce üretici yazılımına yerleştirildiği oldu.

Sahiplerin bildirimleri uygulamaları silmenin neden yetmediğini gösteriyor

Cubot ve Doogee telefon sahipleri, şüpheli uygulamaların kaldırıldıktan sonra yeniden yüklendiğini anlattı. Bir Doogee Fire 3 Max sahibi, resmi bir üretici yazılımı güncellemesinin bulaşmaya yol açtığını, eski sürüme dönünce sorunun ortadan kalktığını ve güncellemeyi yeniden yükleyince geri geldiğini bildirdi. Bunlar kullanıcı bildirimleri; etkilenen tüm üretici yazılımı sürümlerinin geçmişini bağımsız biçimde doğrulayan bulgular değil.

Bazı sahipler, sonraki üretici güncellemelerinin bulaşmayı giderdiğini söyledi. Üreticiler, kötü amaçlı kodun etkilenen üretici yazılımlarına nasıl girdiğini kamuoyuna açıklamamıştı. Bu anlatımlar birlikte değerlendirildiğinde, indirilen bir uygulamayı silmenin sorunu çözdüğünü varsaymak yerine üretici yazılımı sürümlerini soruşturma ve onarımın temel bir parçası olarak ele almak gerekiyor.

Soruşturmanın ve sonrasında yayımlanan haberlerin ortaya koyduğu temel zaman çizelgesi şöyle:

  • Bitdefender, yaklaşık iki yıl boyunca 150’den fazla ülkede etkilenen binlerce cihaz gözlemledi.
  • 8 Ekim 2026’da Bitdefender, Midnight Mimosa soruşturmasını yayımladı.
  • 9 Ekim 2026’da teknik rapor güncellendi.
  • 12 Ekim’de yayımlanan haberlere göre, ilişkili Google Play uygulamaları ve etkilenen üretici yazılımının sorumluluğu henüz çözüme kavuşmamış konulardı.

Bitdefender’a göre temizlik için üretici yazılımındaki sorunun giderilmesi veya Android Debug Bridge, genellikle ADB olarak adlandırılan araç aracılığıyla kötü amaçlı bileşenin devre dışı bırakılması gerekiyor. ADB, bir bilgisayarın hata ayıklama ve yönetim görevleri için Android cihazla iletişim kurmasını sağlayan bir araç. Bir bileşeni devre dışı bırakmak, ele geçirilmiş üretici yazılımını doğrulanmış temiz bir sürümle değiştirmekle aynı şey değil.

Evrensel bir temizleme komutu veya doğrulanmış temiz üretici yazılımı listesi belirlenmiş değil. Durumu hâlâ netleşmemişken sahiplerin, sırf resmi etiketi taşıyor diye bir güncellemenin güvenli olduğunu varsaymak yerine satıcıdan veya üreticiden doğrulanmış bir çözüm ya da cihaz değişimi talep etmesi gerekiyor. Bilinen şekilde etkilenmiş bir cihazın durumu açıklığa kavuşana kadar bankacılık işlemlerinden, hassas hesap doğrulamalarından ve önemli bilgileri cihazda saklamaktan kaçınmak ihtiyatlı bir önlem.

Araştırmacıların kullanıldığını gözlemlemediği hassas erişimler de kaygı yaratıyor. Erişilebilirlik ve Bildirim Erişimi izinleri tekrar tekrar verilip geri alındı; SMS izinleri de mevcuttu. Uzaktan gönderilen kod bu erişimleri etkinleştirirse ekran içeriği, bildirimler veya doğrulama mesajları açığa çıkabilir. Bu, kanıtlanmış bir risk; Midnight Mimosa’nın analiz sırasında bu bilgileri çaldığının kanıtı değil.

Önemli Noktalar

  • Midnight Mimosa, etkilenen cihazlar alıcılara ulaşmadan önce Android üretici yazılımına yerleştirilmiş olarak bulundu.
  • Bitdefender, yaklaşık iki yılda 150’den fazla ülkede etkilenen binlerce cihaz gözlemledi.
  • Operasyon, kılıf olarak kullanılan en az 32 zararlı uygulama dağıttı; Google Play’deki 13 uygulama aynı reklam dolandırıcılığı kodunu ve altyapısını paylaşıyordu.
  • Sistem düzeyindeki ayrıcalıklar sessiz uygulama yüklemeye, izin vermeye ve uzaktan kod yüklemeye imkân tanıyordu.
  • Proxy’ye kayıt doğrulandı ancak test cihazında etkin trafik yönlendirme gözlemlenmedi.
  • Üretici yazılımı imza sertifikaları, kötü amaçlı yazılımı kimin yerleştirdiğini veya sertifika sahiplerinin işin içinde olup olmadığını ortaya koymadı.
  • Kılıf uygulamaları tek başına kaldırmak kalıcı bileşeni ortadan kaldırmıyor. Temizlik için üretici yazılımında işlem yapılması veya bu bileşenin devre dışı bırakılması gerekiyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir