Çin’in teknoloji atılımı Güney Kore’yi rekabeti ve işbirliğini yeniden düşünmeye itiyor

13 dakikalık okuma
Çin’in teknoloji atılımı Güney Kore’yi rekabeti ve işbirliğini yeniden düşünmeye itiyor

Seul, arayı kapatmanın ötesine geçen bir rakiple karşı karşıya

Güney Kore, Çinli rakiplerin ülkenin ekonomik yükselişini sağlayan sektörlerde güç kazandığı bir dönemde, 2029’a kadar ileri teknoloji alanlarında en az 580 bin uzman açığı yaşayacağı öngörüsüyle karşı karşıya. Sektör tahminlerine göre Çin; çelik, genel makine, ikincil batarya, ekran, otomobil ve otomobil parçalarında önde. Kore Sanayicileri Federasyonu, Güney Kore’nin hâlâ az farkla önde olduğu yarı iletkenler ve elektronikte bile 2030’a kadar Çinli rakiplerinin gerisine düşebileceğini öngörüyor.

İçindekiler
  1. Seul, arayı kapatmanın ötesine geçen bir rakiple karşı karşıya
  2. Çin’in sanayi stratejisi ilişkileri nasıl değiştirdi?
  3. Standartları belirlemek neden önemli?
  4. Güney Kore’nin en güçlü konumu hâlâ bellek çipleri
  5. Samsung, TSMC’nin baskısıyla da karşı karşıya
  6. Fabrika rekabetinin ardındaki iş gücü açığı
  7. Isınan ilişkiler zorlu bir güvenlik dengesiyle karşı karşıya
  8. Koreli şirketler yeni müşterileri nerede bulabilir?
  9. Daha karmaşık tedarik zincirleri için bir ticaret anlaşması
  10. Lee-Xi zirvesinde neler ele alınabilir?
  11. Bilinmesi gerekenler

On yıllar boyunca Kore yarı iletkenleri, akıllı telefonları, otomobilleri ve ekranları kalite ve güvenilirlik ölçütlerini belirledi; Berlin’den Bangkok’a müşterilerin tercihi oldu. Seul’ün bugün karşı karşıya olduğu değişim, daha ucuz rakip ürünlerin ötesine geçiyor. Çinli şirketler, geleceğin sektörlerinin nasıl işleyeceğini belirlemeye yardımcı olacak teknolojiye, üretim ölçeğine ve hırsa giderek daha fazla sahip oluyor.

Renmin Üniversitesi ile Güney Kore Büyükelçiliğinin ortaklaşa düzenlediği yakın tarihli bir Pekin forumunda konuşmacılar, Çin’in teknolojik kazanımlarının ve agresif fiyatlarının iki ekonomi arasındaki kârlı sanayi ortaklıklarını zayıflattığı uyarısında bulundu. Koreli şirketler bir zamanlar Çinli üreticilerin ihtiyaç duyduğu ileri teknoloji bileşenleri sağlıyordu. Bu müşteriler giderek daha yetkin rakiplere dönüşüyor.

Samsung Global Research China Başkanı Seo Bong kyo, her iki ülkedeki sektörleri en güçlü yetkinliklerini değerlendirmeye ve işbirliğine dayalı, karşılıklı bağımlı bir küresel tedarik zinciri kurmaya çağırdı. Çinli düzenleyicinin etkinlik özetinde yayımlanan açıklamaları, Koreli iş dünyası liderleri arasında giderek artan aciliyeti yansıtıyordu. Karşılıklı bağımlılık, her iki taraftaki şirketlerin ortaklarının ihtiyaç duyduğu faydalı yetkinlikleri koruması ve böylece iki tarafın da işbirliğini sürdürmek için neden bulması anlamına geliyor.

10 Mayıs 2026 itibarıyla Seul’ün önündeki zorluk, Çin’de gelir elde etmenin yeni yollarını bulurken kalan teknolojik üstünlüklerini korumak. Devlet Başkanı Lee Jae Myung yönetimi yarı iletkenler, bataryalar, biyoteknoloji ve yapay zekâya milyarlarca dolar yatırım yapma planlarını açıkladı. Bu harcamaları kalıcı bir sanayi gücüne dönüştürmek için nitelikli çalışanlara, müşterilere erişime ve ABD ile Çin’in birbiriyle yarışan öncelikleri arasında faaliyet alanına da ihtiyaç var.

Reklam

Çin’in sanayi stratejisi ilişkileri nasıl değiştirdi?

Çin, üretim ekonomisini ucuz montajın ötesine taşımak ve teknolojik açığı kapatmak amacıyla 2015’te Made in China 2025 programını başlattı. 2020’den sonra Washington’la artan ticari gerilimler, teknolojik bağımsızlık hamlesini hızlandırdı. Pekin, sübvansiyonları, vergi indirimlerini ve yatırımları yerli kapasiteyi geliştirmeye yönlendirdi.

1,4 milyarlık nüfusu, Çinli üreticilere ürünleri denemek, geliştirmek ve üretimi artırmak için devasa bir pazar sağladı. Büyük miktarda sermaye ve geniş bir nitelikli mühendis havuzu bu süreci destekledi. Büyük ölçekte satış yapabilen şirketler, fiyat rekabeti yürütürken ürünlerini hızla geliştirebildi.

Değişim birçok sektörde görülüyor. BYD, satış bakımından dünyanın en büyük elektrikli araç üreticisi olarak Tesla’yı geride bıraktı. CATL, küresel batarya pazarında lider paya sahip ve dünyanın dört bir yanındaki büyük otomobil üreticilerine tedarik sağlıyor. DJI, küresel drone pazarının yaklaşık yüzde 70’ini kontrol ediyor. Huawei, yıllarca süren ABD yaptırımlarına rağmen 5G şebeke ekipmanlarında liderliğini sürdürüyor.

Sanayi rekabetinin ve siyasi ilişkilerin bugünkü noktaya nasıl geldiğini anlamaya yardımcı olan bazı tarihler şöyle:

  • 2015: Pekin, üretimi geliştirmek ve teknoloji açığını kapatmak için Made in China 2025 programını başlattı.
  • 2017: Güney Kore’nin THAAD olarak bilinen Yüksek İrtifa Bölge Savunma sistemi bataryasını konuşlandırması, Çin’le ilişkilerde gerilemeye yol açtı.
  • 2020’den sonra: Washington’la ticari gerilimler, Çin’in teknolojik bağımsızlık hamlesini hızlandırdı.
  • 2019-2024: Kore Uluslararası Ticaret Birliği, Çin’in makine, kimya, otomobil ve çelikte Güney Kore ile Japonya’yı geride bıraktığını belirledi.
  • Ocak 2026: İlişkiler ısınmaya başlarken Devlet Başkanı Lee Jae Myung Pekin’i ziyaret etti.
  • 2029 ve 2030: Kore’nin öngörüleri, ileri teknoloji alanlarında büyük bir iş gücü açığına ve sanayi rekabet gücünde daha fazla kayba işaret ediyor.

Bu gelişmeler, Koreli üreticilerin ticari hesaplarını değiştirdi. Çinli bir müşteri hâlâ Kore bileşenleri satın alabilir; ancak yerli bir alternatif geliştirebilir ya da aynı yabancı alıcı için doğrudan rekabet edebilir. Eski iş bölümünü sürdürmek giderek zorlaşıyor.

Standartları belirlemek neden önemli?

Çin’in hedefleri artık kendi teknolojisini üretmenin ötesine geçerek başkalarının kullanacağı teknik kuralları şekillendirmeye uzanıyor. China Standards 2035 olarak anılan girişimler kapsamında Çinli şirketler, cihazların bilgi alışverişi yapabilmesini sağlayan bağlantılı ağlar olan 5G, yapay zekâ ve Nesnelerin İnterneti alanlarındaki çerçeveleri belirlemek için rekabet ediyor.

Ajou Üniversitesi ABD ve Çin Politikaları Enstitüsü Direktörü Kim Heung kyu, teknolojik açığı kapatma hedefinden gelecekteki rekabetin koşullarını belirleme çabasına geçişi şöyle anlattı:

Temel yaklaşım artık değişti; mesele artık Çin’in arayı kapatıp kapatamayacağı değil. Çin, geleceğin sektörlerinde küresel standartları belirlemeye çalışıyor.

Teknik standartlar, ürünlerin nasıl bağlanacağını ve birlikte nasıl çalışacağını belirler. Bu standartlar üzerinde etkisi olan bir şirket, tedarik zincirleri, lisanslama ve uyumluluk üzerinde de söz sahibi olabilir. Dolayısıyla Güney Kore’nin pazar payını koruması, daha iyi bir cihaz üretmekten fazlasını gerektiriyor. Üreticilerin ve müşterilerin uyduğu kurallarda söz sahibi olmayı da gerektiriyor.

Çin’in ölçeği, mühendislik yeteneği ve başarılı teknoloji şirketlerini bir araya getirmesi bu hedefe ticari ağırlık kazandırıyor. Koreli şirketler, daha düşük fiyatlarla satış yapabilen ve yeni ürünlerin etrafında şekillendiği sistemler üzerinde giderek daha fazla etkili olan bir rakiple karşı karşıya.

Reklam

Güney Kore’nin en güçlü konumu hâlâ bellek çipleri

Yarı iletkenler, Güney Kore’nin teknolojik alandaki en önemli kalesi olmayı sürdürüyor. Özellikle yüksek bant genişlikli bellek olmak üzere bellek çipleri, Seul’ün Pekin’le ticaret fazlasının büyük bölümünü oluşturuyor. Yüksek bant genişlikli bellek, büyük miktarda verinin hızla aktarılmasını sağlayarak Koreli şirketlerin üstünlüğünü koruduğu ileri bellek sektörünün değerli bir parçası hâline geliyor.

Çinli üreticiler, eski nesil çip ürünlerinde ve genel amaçlı segmentlerde daha hızlı arayı kapatıyor. Sektör verilerine göre SMIC ve Hua Hong’un da aralarında bulunduğu Çinli dökümhaneler 7 nanometre üretim düğümüne ulaştı. Bu düzey, Taiwan Semiconductor Manufacturing Company’nin 2019 civarında sunduğu kapasiteyle kabaca karşılaştırılabilir. Dökümhane çip üreten tesistir; üretim düğümü ise bir üretim teknolojisi neslini ifade eder.

Bu aşama, Huawei’nin 2025’te Çin’in 5G akıllı telefon pazarında liderliği yeniden kazanmasını sağladı. Performans farkı, başlıca dezavantajın artık yerli alıcıları caydıracak ölçüde hız veya verimlilik eksikliği değil, cihaz başına daha fazla silikon kullanımı olduğu kadar daraldı. Başka bir deyişle, benzer işlevlere ulaşmak için daha fazla çip malzemesi gerekebiliyor.

Güney Kore’nin ileri bellek alanındaki üstünlüğü değerini koruyor, ancak yarı iletken sektörünün farklı bölümlerinde baskı farklılaşıyor. Çin rekabeti yerleşik ürünlerde ilerlerken en ileri sözleşmeli üretim pazarı Tayvanlı bir rakibin hâkimiyetinde. Koreli şirketlerin iki yönden rekabet ederken güçlü yanlarını da koruması gerekiyor.

Samsung, TSMC’nin baskısıyla da karşı karşıya

Yole Group, küresel yarı iletken dökümhane sektörünün 2026’da 402 milyar dolara ulaştığını tahmin ediyor. Bu pazarda TSMC, en ileri 3 nanometre segmentinin yaklaşık yüzde 95’ini elinde tutuyor. Samsung ise dış müşterilerine ağırlıklı olarak 7 ve 5 nanometre teknolojisiyle üretilen plakalar sağlıyor.

Samsung’un kendi akıllı telefon birimi için 2 nanometre teknolojisini erkenden kullanmaya başlaması, ileri üretimde rekabetçi kalmayı sürdürdüğünü gösteriyor. Teknolojiyi kendi bünyesinde kullanması, TSMC’nin dış müşterilere yönelik kazançlı ileri teknoloji pazarındaki hâkimiyetiyle yan yana duruyor. Bu ayrım önemli; çünkü bir üretim süreci geliştirmekle müşterilerden büyük sipariş payı kazanmak farklı ticari hedefler.

Koreli dökümhaneler için sonuç, rekabet alanının giderek kalabalıklaşması. TSMC en ileri ticari segmente hâkimken Çinli üreticiler sektörün diğer bölümlerinde ilerliyor ve fiyat baskısını artırıyor. Kore Sanayicileri Federasyonunun 2030 öngörüsü, bugün elde kalan üstünlüklerin bile daralabileceğine ilişkin kaygıyı yansıtıyor.

Bu nedenle Güney Kore’nin yanıtı, fabrikalara yatırılan para miktarından fazlasını ele almalı. Şirketlerin üretim süreçlerini geliştiren, ürünleri iyileştiren ve teknik kapasiteyi satışa dönüştüren insanlara da ihtiyacı var. Böylece yarı iletken rekabeti, ülkenin giderek büyüyen bilim ve mühendislik yeteneği açığıyla doğrudan bağlantı kazanıyor.

Reklam

Fabrika rekabetinin ardındaki iş gücü açığı

Çin her yıl bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik alanlarında 3,5 milyon ile 4 milyon arasında mezun verirken Güney Kore’de bu sayı yaklaşık 140 bin. Bu veriler, Çin’in yıllık mezun sayısının Kore’nin yaklaşık 25 ila 29 katı olduğunu gösteriyor. Ölçek farkı, Çin sanayisine araştırmacı ve mühendis bulabileceği çok daha geniş bir havuz sağlıyor.

Pekin ayrıca yurt dışındaki araştırmacıları Çin’e geri çekmek için devlet teşviklerinden yararlandı. Bu çalışmalar, yerli mezunlarla birleşerek ülkenin teknoloji geliştirme ve üretimi büyütme kapasitesini artırıyor. Kore ise OECD ülkeleri arasındaki en düşük doğurganlık oranına ve hızla yaşlanan bir iş gücüne sahip; demografik açıdan ters yönde ilerliyor.

Koreli teknoloji işverenleri bir başka sorunla da karşı karşıya: Ülkenin en başarılı öğrencileri, daha yüksek gelir güvencesi ve toplumsal statü nedeniyle bilim ve mühendislik yerine giderek daha fazla tıp alanını tercih ediyor. Genç nüfusun azalması ve kariyer tercihlerinin değişmesi, ileri teknoloji sektörlerinde çalışabilecek kişilerin sayısını daraltıyor.

Kore Ticaret ve Sanayi Odasının aralıkta yayımladığı bir rapor, yapay zekâ ve büyük veri dâhil alanlarda 2029’a kadar en az 580 bin nitelikli uzman açığı oluşacağını öngördü. Büyük veri, kuruluşların örüntüleri belirlemek ve kararları desteklemek için analiz ettiği geniş bilgi kümelerini ifade ediyor.

Oda, açığın düşük doğum oranları nedeniyle okul çağındaki çocuk nüfusunun azalmasından ve yüksek nitelikli bilim ve mühendislik uzmanlarının ülkeye girişindeki keskin düşüşten kaynaklandığını belirtti. Tıp fakültelerine yönelen öğrenci yoğunluğunu azaltacak adımlar atılması, STEM mezunlarının sayısının artırılması ve yurt dışından daha fazla uzman çekilmesi çağrısında bulundu.

Lee’nin çipler, bataryalar, biyoteknoloji ve yapay zekâya yönelik yatırım planı bu nedenle pratik bir engelle karşılaşıyor. Fabrikaları ve araştırma programlarını nitelikli çalışanlar olmadan işletmek mümkün değil. Devlet finansmanı rekabet yanıtının zaten bir parçası; bu finansmanı verimli kılacak iş gücünü yetiştirmek ve ülkeye çekmek ise daha zor görev.

Isınan ilişkiler zorlu bir güvenlik dengesiyle karşı karşıya

Güney Kore’nin sanayi tercihleri, Washington ile Pekin arasındaki siyasi konumuyla yakından bağlantılı. Askerî ittifakında ABD’ye dayanırken Çin’le derin ekonomik bağlarını koruyor. Pekin’le ilişkiler, 2017’deki THAAD konuşlandırmasının ardından yaşanan gerilemeden bu yana kademeli olarak toparlandı.

Lee’nin ocak ayında Pekin’e yaptığı ziyaret, ilişkilerde ısınmaya işaret etti. Çin, 2026’nın ilk çeyreğinde Güney Korelilerin yurt dışı seyahatlerinde ilk sıradaki destinasyon oldu. Bu durum, resmî temasların yanı sıra halklar arasındaki ilişkilerde de yeniden yakınlaşmaya işaret ediyor.

Reklam

Donald Trump’ın Beyaz Saray’a dönüşü, Seul’ün güvenlik hesaplarına belirsizlik kattı. İttifaklara yaklaşımının işlemsel niteliği, ittifakların mali yükünü paylaşma tartışmalarını yeniden gündeme getirdi ve ABD’nin genişletilmiş nükleer caydırıcılığının güvenilirliğine ilişkin kaygıları artırdı. Bu terim, bir müttefikin ABD’nin nükleer taahhüdünden beklediği korumayı ifade ediyor.

Trump ayrıca ABD’nin Kore Yarımadası’ndan asker çekmesinin kendi çıkarına olabileceğini öne sürdü. Seul açısından böyle bir ihtimal, güvenlik düzenlemelerinin temelini ilgilendiriyor. Washington aynı zamanda Güney Kore’ye, Pekin’i hedef alan daha iddialı bir Pasifik stratejisine katılması için baskı yapıyor.

Seul temkinli davranıyor; çünkü şirketleri köklü bir Çin sanayi ekosisteminde faaliyet gösteriyor. Çin’in rekabetçi üretim maliyetleri, kapsamlı tedarik ağları ve devasa iç pazarının yerini doldurmak zor. Koreli çip ve batarya üreticileri, Çin’deki işlerini kısıtlayan ABD ihracat kontrollerine uyarken gelir elde etmek için Çinli müşterilere bağımlı kalmayı sürdürüyor.

Ortaya çıkan denge hem ticari hem diplomatik nitelikte. Güney Kore, ileri yarı iletkenlerde ABD öncülüğündeki tedarik zincirlerinde yer almak istiyor; ancak sanayi gelişimini finanse etmeye yardımcı olması için Çin’deki talebe de erişmesi gerekiyor.

Koreli şirketler yeni müşterileri nerede bulabilir?

Seo Bong kyo, Çin’in iç talebi büyütme çabasının, daha yüksek katma değerli ürün ve hizmet pazarlarında Koreli işletmelere fırsat sunduğunu belirtti. Bu fırsatı değerlendirmek için, Koreli şirketlerin teknolojisine daha az ihtiyaç duyan ancak Koreli şirketlerin tüketicilerine hâlâ ihtiyaç duyduğu bir ülkeye uyum sağlamak gerekiyor.

Incheon Ulusal Üniversitesi profesörü ve Çin ekonomisi uzmanı Jin Furong, Çin pazarına erişimin Koreli şirketler için önemini koruduğunu savundu. Teknolojik rekabet hızlanırken daha derin ticari etkileşim çağrısı yaptı.

Çin’le işbirliği vazgeçilmezliğini koruyor. Koreli şirketlerin Çin iç pazarına daha derinlemesine girmesi gerekiyor. Çin teknolojide hızla arayı kapatsa da Kore için Çin’le işbirliği hâlâ elzem.

Jin, işbirliğinin büyüyebileceği alanlar olarak tüketim malları, hizmetler, turizm ve sağlık sektörlerini sıraladı. Bu alanlarda siyasi hassasiyetler daha düşük ve iki ekonomi birbirini tamamlayabilecek güçlü yönlere sahip. Ayrıca hiçbir alternatif üretim üssünün veya pazarın Çin’in sanayi ekosisteminin ve devasa iç talebinin yerini alamayacağını söyledi.

Önerdiği strateji, Çin’in önünde kalmaya çalışmaktan çok, pazarı içinde rekabet edip yerel ortaklarla işbirliği yapabilecek kadar iyi anlamaya odaklanıyor. Koreli şirketlerin son derece rekabetçi bir ortamda müşterileri belirlemek, ürünleri uyarlamak ve ilişkileri yönetmek için daha derin ticari bilgiye ve kültürel yetkinliğe ihtiyacı olacak.

Seyahatlerdeki toparlanma, ülkeler arasında yeniden kurulan temasın bir örneğini sunuyor. Daha büyük ticari fırsat ise bu ısınan ilişkileri, önceki sanayi ortaklığını destekleyen bileşen ihracatına bel bağlamak yerine Kore ürün ve hizmetlerine erişime dönüştürmeye bağlı.

Reklam

Daha karmaşık tedarik zincirleri için bir ticaret anlaşması

Pekin forumunda, batarya ve yapay zekâ gibi büyüyen sektörlerde karşılıklı bağımlı sanayi ekosistemleri kurulması önerildi. Amaç, her ilişkinin birbirinin yerine geçebilen tedarikçiler arasındaki bir rekabete dönüşmesi yerine, her iki ülkedeki işletmelere ortak ağlar içinde faydalı roller vermek.

Bu öneri, eski iş bölümünün zayıflamasını yansıtıyor. Koreli şirketler bir zamanlar Çinli üreticilere üst segment bileşenler sağlıyordu. Çinli şirketler artık çoğu zaman Kore ürünlerinin kalitesini daha düşük fiyatlarla yakalayabiliyor, hatta aşabiliyor; bu da geleneksel bileşen ihracatına ayrılan alanı daraltıyor.

Delegeler; menşe kurallarını netleştirecek, hizmet sektöründeki engelleri azaltacak ve yeni teknolojilere yönelik yatırımları koruyacak, güncellenmiş bir ticaret anlaşmasına ilişkin müzakerelerin ilerletilmesi çağrısında bulundu. Menşe kuralları, ticari düzenlemeler uygulanırken bir ürünün hangi ülkeden geldiğinin kabul edileceğini belirliyor. Ürünün parçaları ve montajı birkaç ülkeden geçtiğinde bu kurallar daha karmaşık hâle geliyor.

Çin bileşenleri ASEAN montaj tesisleri üzerinden Kore fabrikalarına ulaşabilir; Kore girdileri de diğer yönde benzer ağlardan geçebilir. Ticaret kurallarının Çin ile Güney Kore arasındaki doğrudan alışverişin yanı sıra bu güzergâhları da hesaba katması gerekiyor.

Kore Uluslararası Ticaret Birliğinin, Çin’in 2019-2024 arasında makine, kimya, otomobil ve çelikte hem Kore’yi hem Japonya’yı geride bıraktığı yönündeki tespiti, rekabet dengesinin ne kadar hızlı değiştiğini gösteriyor. Ticari kuralların güncellenmesi, şirketlere bu değişen denge içinde çalışmak için daha net bir çerçeve sunabilir.

Seo’nun işbirliği çağrısı ile Jin’in Çinli müşterileri anlamaya yönelik vurgusu aynı sonuca varıyor: Kore, kendi ticari çıkarlarına zarar vermeden Çin’le ekonomik bağlarını koparamaz; şirketleri de önümüzdeki on yılda ayakta kalmak için dünkü üstünlüklerine güvenemez.

Lee-Xi zirvesinde neler ele alınabilir?

Lee Jae Myung ile Çin Devlet Başkanı Xi Jinping arasında yapılması beklenen zirveye yönelik ilgi artıyor. Seul, Çin’in sanayi atılımıyla birlikte daha yüksek katma değer yaratan sektörleri geliştirmek için alan ararken ekonomik işbirliğinin gündemde önemli yer tutması bekleniyor. Görüşme için tarih açıklanmadı.

Kim Heung kyu, zirvenin Güney Kore’ye ve komşu ülkelere, ABD’nin teknoloji kısıtlamaları ile Çin’in pazar hâkimiyeti arasında sıkışmadan ileri teknoloji sektörlerini geliştirme alanı sağlayacak işbirliğine odaklanması gerektiğini savunuyor.

Önerilen gündemde, Çin’in büyüyen iç talebine hizmet veren Koreli şirketler için güvenceler, batarya ve yapay zekâ alanlarında ortak araştırma çerçeveleri ve ticari bağları jeopolitik çalkantılardan koruyacak düzenlemeler bulunuyor. Bu tür adımlar, forumda dile getirilen karşılıklı bağımlılık fikrini şirketler için daha kalıcı bir çerçeveye dönüştürebilir.

Böyle bir çerçeve oluşturulamaması, iki ekonomi için de maliyet doğurarak ilişkileri doğrudan rekabete daha fazla itebilir. Seul’ün acil görevi, Çinli müşterilere erişimi korumak, ABD’nin teknoloji tedarik zincirlerindeki yerini sürdürmek ve yeni yatırımları destekleyecek kadar nitelikli çalışan bulmak.

Güney Kore bu görevlerin hepsiyle aynı anda karşı karşıya. Çin rekabeti ilerliyor, öngörülen iş gücü açığı 2029’da kapıya dayanıyor ve tahminler 2030’a kadar sanayide daha fazla kayba işaret ediyor. Güney Kore’nin yanıtı, yatırımları yetenekli çalışanlarla eşleştirmesine ve Çin’in bugün sahip olduğu kapasiteyi yansıtan ortaklıklar müzakere etmesine bağlı.

Reklam

Bilinmesi gerekenler

  • Sektör tahminlerine göre Çin; çelik, genel makine, ikincil batarya, ekran, otomobil ve otomobil parçalarında Güney Kore’nin önünde.
  • Kore Sanayicileri Federasyonu, Kore’nin 2030’a kadar yarı iletkenler ve elektronikte bile Çinli rakiplerinin gerisine düşebileceğini öngörüyor.
  • Çin, 5G, yapay zekâ ve Nesnelerin İnterneti alanlarında teknik standartlar üzerindeki etkisini artırmaya çalışıyor.
  • Kore ileri bellek alanındaki üstünlüğünü koruyor; Çinli çip üreticileri ilerleme kaydederken TSMC, en ileri 3 nanometre pazarının yaklaşık yüzde 95’ini elinde tutuyor.
  • Çin her yıl 3,5 milyon ile 4 milyon arasında STEM mezunu verirken Kore’de bu sayı yaklaşık 140 bin.
  • Kore Ticaret ve Sanayi Odası, 2029’a kadar ileri teknoloji alanlarında en az 580 bin uzman açığı öngörüyor.
  • Forum konuşmacıları batarya ve yapay zekâ alanlarında işbirliği, Çinli tüketicilere daha derin erişim ve güncellenmiş bir ticaret anlaşması çağrısında bulundu.
  • Beklenen Lee-Xi zirvesinde, Seul’ün Çin’le ticari bağlarını ABD’yle güvenlik ittifakıyla dengelemesi çerçevesinde ekonomik işbirliğinin ele alınması bekleniyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir