Geçit Yolu’ndaki Yaya Yasağı Binlerce Kişiyi Güvenlik ile İşe Zamanında Ulaşma Arasında Bırakıyor

10 dakikalık okuma
Geçit Yolu’ndaki Yaya Yasağı Binlerce Kişiyi Güvenlik ile İşe Zamanında Ulaşma Arasında Bırakıyor

Yeni Tabelalar, Yolcuların Hâlâ İhlal Etme Riskini Göze Aldığı Yasağı Yeniden Gündeme Taşıdı

Johor’daki Bangunan Sultan Iskandar kontrol noktası yakınlarına yerleştirilen yeni tabelalar, Aralık 2008’den beri yürürlükte olan bir yasağı yeniden gündeme taşıdı: Malezya kurallarına göre yayaların Johor-Singapur Geçit Yolu boyunca yürümesine izin verilmiyor. Trafik işaretlerini dikkate almayanlara 300 ila 2.000 RM arasında para cezası verilebiliyor. Buna rağmen binlerce işçi, kalabalık otobüsler ve trafik sıkışıklığı işe zamanında ulaşmalarını çok geciktirebildiği için geçişi yürüyerek yapmayı sürdürüyor.

İçindekiler
  1. Yeni Tabelalar, Yolcuların Hâlâ İhlal Etme Riskini Göze Aldığı Yasağı Yeniden Gündeme Taşıdı
  2. Köprüde Kuralların Değiştiği Nokta
  3. İşçiler Neden Otobüs Kuyruğundan Ayrılıyor?
  4. Kesintisiz Güvenlikten Yoksun Bir Yürüyüş
  5. Yaralanmalar Tehlikeyi Gözler Önüne Seriyor
  6. Otobüs ve Trenler Daha Ucuz, Ancak Seçenekler Sınırlı
  7. Lisanslı Taksiler Daha Pahalı, Yasa Dışı İşletmeler Denetimle Karşılaşıyor
  8. Üzeri Kapalı Yaya Yolu Siyasi Talep Olmayı Sürdürüyor
  9. 2027’deki Demir Yolu Bağlantısının Bugün Çözemediği Sorunlar
  10. Bilinmesi Gerekenler

18 Nisan 2026 itibarıyla Malezya Karayolları İdaresi, yolculara Geçit Yolu’nun tamamı boyunca her iki yönde de yürümenin yasak olduğunu hatırlatıyor. Singapur Göçmenlik ve Kontrol Noktaları İdaresi ise köprünün Singapur tarafında insanların yürümesini engelleyen belirli bir kural bulunmadığını söylüyor. Dolayısıyla yürüyüş yasağının uygulanmadığı bir kaldırımda başlayan yolculuk, yayaların ceza riskiyle karşı karşıya olduğu bir bölgeye uzanıyor.

Bu görüş ayrılığının dünyanın en işlek kara sınırlarından birinde somut sonuçları var. Her gün 300.000’den fazla Malezyalı iş veya okul için Singapur’a gidiyor. Çoğu kiralık ya da halk otobüslerini kullanıyor, ancak yoğun saatlerde kuyruklar 30 dakikayı aşabiliyor, hatta bir saate kadar uzayabiliyor. Bağlı oldukları ulaşım araçları trafikte kaldığında yürümek, ilerlemeye devam etmenin bir yolu hâline geliyor.

Sabit mesai başlangıç saatleri olan ve başka ulaşım seçeneklerine ayıracak parası kısıtlı işçiler bu baskıyı özellikle yoğun hissediyor. Yalnızca Bay He olarak tanımlanan 24 yaşındaki Malezyalı bir işçi, Woodlands’daki sabah 8 mesaisine yetişmek için her gün yürüyor. Kararı, uyarıların yeniden yapılmasına yol açan temel sorunu ortaya koyuyor: İnsanları korumayı amaçlayan bir kural, mevcut yasal seçeneklerin işe zamanında ulaşmak için fazla yavaş veya pahalı olabildiği bir işe gidiş geliş düzeniyle karşı karşıya.

Reklam

Köprüde Kuralların Değiştiği Nokta

Geçit Yolu’nun kendisi 1,05 kilometre uzunluğunda, ancak iki kontrol noktası arasındaki mesafe yaklaşık 2,4 kilometre. Bu nedenle yayaların yalnızca köprüyü değil, göçmenlik tesislerine giden bağlantı yollarını da geçmesi gerekiyor.

Singapur, Woodlands Kontrol Noktası’ndan Malezya’ya uzanan otoyol rampasının eteğine kadar kaldırım döşeli bir yaya yolu sunuyor. Bu tarafta yayaların hareket etmesini yasaklayan yürürlükte bir kural bulunmuyor. Uluslararası sınırda sarı işaretli alanlar ve yol çizgilerinin İngilizceden Malaycaya geçmesi, iki ülke arasındaki geçişi gösteriyor.

Malezya makamları, Bangunan Sultan Iskandar Gümrük, Göçmenlik ve Karantina Kompleksi’nin Aralık 2008’de açılmasıyla güvenlik gerekçeleriyle yürüme yasağını yürürlüğe koydu. Yeni tabelalar yeni bir yasak getirmek yerine mevcut kısıtlamayı yeniden vurguluyor.

İki ülkenin farklı tutumları, yürüyerek gitmenin kabul edilen bir ulaşım seçeneği mi yoksa cezalandırılabilir bir ihlal mi olduğu konusunda yolcuları belirsizlikte bırakıyor. Her ülke kendi topraklarında kendi kurallarını uyguluyor. Singapur’un tutumu yayaların kendi tarafını kullanmasına izin verirken Malezya’daki yasak, yaya geçişinin tamamlanmasını Malezya tarafında yaptırım uygulanabilecek bir ihlal hâline getiriyor.

İşçiler Neden Otobüs Kuyruğundan Ayrılıyor?

Yoğun yolculuk saatlerinde iki sorun bir araya geliyor: Mevcut otobüslerin taşıyabileceğinden fazla yolcu olması ve trafik sıkışıklığının otobüsleri de yavaşlatması. Uygun fiyatlı bir hizmet bile yolcular hızla binemediğinde ya da araç trafikte ilerleyemediğinde kullanışsız hâle gelebiliyor.

Johorlu yolcu Loo Yong Tat, bu koşulların yolcuları kontrol noktasında nasıl mahsur bırakabildiğini şöyle anlattı:

Yoğun saatlerde mevcut otobüs kapasitesi, insanların ezici yoğunluğunu karşılamaya kesinlikle yetmiyor. Ciddi trafik sıkışıklığı da eklenince birçok yolcu kontrol noktasında mahsur kalıyor; ne ilerleyebiliyor ne de geri dönebiliyor.

Woodlands’da sabah 8’deki mesaisine giden Malezyalı işçi Bay He, tehlikeye rağmen neden yürümeyi sürdürdüğünü şöyle açıkladı:

Otobüs sayısı artırılabilseydi bu riski almayı seçmezdim ama gerçekten başka yol yok.

Bu yolcular için karar, işe zamanında varma zorunluluğuyla şekilleniyor. Beklemek Malezya’daki yürüme yasağına uymalarını sağlıyor, ancak uzun bir gecikme işlerini riske atabiliyor. Yürümek, trafik sıkışıklığında ilerlemeyi sağlarken onları araç trafiğine ve olası para cezalarına maruz bırakıyor.

Reklam

Kesintisiz Güvenlikten Yoksun Bir Yürüyüş

Yolculuğu tamamlayan kişilerin anlatımlarına göre yürüyüş 26 dakika sürüyor. Güzergâhta güneşten ya da yağmurdan korunacak bir yer yok; yayalar hava koşullarına karşı şemsiye ve taşınabilir vantilatör taşıyor. Şiddetli tropikal sağanaklar, zaten açıkta yapılan yolculuğu daha da zorlaştırıyor.

Yayalar, Singapur tarafındaki ilk kaldırımın ardından hızla ilerleyen motosikletlerin ve otobüslerin yanındaki dar banketleri kullanıyor. Yaya geçidi çizgisi bulunmayan motosiklet şeritlerinden geçmeleri gerekiyor; bu noktalarda geçiş önceliği motosikletlerde. Başka yerlerde yayalar, araçların saatte 50 kilometre hızla gittiği otobüs şeritlerinde beton bariyerlere sıkışıyor.

Yayalara ayrılmış bir güzergâh olmadığından yayalar ve motorlu araçlar kısıtlı alanı paylaşmak zorunda kalıyor. Görüşün zayıf olması tehlikeyi artırıyor. Trafik darboğazları da araçların hareketsiz otomobillerin etrafından dolaşmaya çalışmasıyla öngörülemeyen hareketlere yol açıyor ve yayalara tepki verecek çok az alan bırakıyor.

Malezya kontrol noktası yakınındaki bir tabelada Woodlands yönündeki güzergâhın yayalara kapalı bir alan olduğu belirtiliyor ve “herhangi bir kaza kendi sorumluluğunuzdadır” uyarısı yer alıyor. Malezya Karayolları İdaresi, Geçit Yolu boyunca yürümenin tehlikeli olduğunu, yürürlükteki düzenlemeleri ihlal ettiğini ve mevcut toplu taşıma seçeneklerinin kullanılmasının gerektiğini söylüyor.

Deneyimli yolcular yürüyüşü “çocuk oyuncağı” diye nitelendirebiliyor; yani alışkın olanlar için kolay olduğunu söylüyor. Ancak güzergâha aşinalık, her gün aşmaları gereken dar banketleri, korumasız geçişleri ve hareket hâlindeki araçları ortadan kaldırmıyor.

Yaralanmalar Tehlikeyi Gözler Önüne Seriyor

İki olay, Geçit Yolu’nu motosikletlerle paylaşan yayalara ilişkin kaygıları artırdı. Nisan ortasındaki sosyal medya paylaşımlarında bir kadına motosikletin çarptığı ve kadının baygın kaldığı belirtildi. Motosiklet sürücüsü de kanamalı yaralanmalar yaşadı.

Ocak ayında 54 yaşındaki Malezyalı bir kadın, motosiklet çarpması olduğu öne sürülen bir olayın ardından ağır kafa travması geçirdi ve beyninde kan pıhtıları oluştu. Kan kaybı ve beynine yeterli oksijen gitmemesi sonucunda komaya girdi. Ailesi, trafik sıkışıklığının otobüs kuyruklarını uzatması nedeniyle yürümeyi tercih ettiklerini söyledi.

Öne çıkan gelişmelerin tarihleri şöyle:

  • Aralık 2008: Bangunan Sultan Iskandar Gümrük, Göçmenlik ve Karantina Kompleksi’nin açılmasıyla yaya yasağı yürürlüğe girdi.
  • Ocak: 54 yaşındaki Malezyalı bir kadın, motosiklet çarpması olduğu öne sürülen bir olayda ağır yaralandı ve ardından komaya girdi.
  • 13 Nisan: Stulang milletvekili Andrew Chen Kah Eng, üzeri kapalı bir yaya yolu yapılması çağrısını yineledi.
  • Nisan ortası: Sosyal medya paylaşımlarında bir kadını baygın bırakan ve motosiklet sürücüsünün kanamasına yol açan başka bir çarpışma anlatıldı.
  • 18 Nisan 2026: Sınırı yürüyerek geçme tartışmalarında yenilenen uyarılar ve yeni tabelalar gündemdeki yerini koruyor.
  • 2027: Johor Bahru-Singapur Hızlı Transit Sistemi bağlantısının faaliyete geçmesi bekleniyor.

Ocak ayında yaralanan kadının ailesinin açıklaması, yaralanmaları diğer yolcuların anlattığı ulaşım baskısıyla doğrudan ilişkilendiriyor. Uzun kuyruklar aileyi yürümeye yöneltti; güzergâhta ise korumalı bir geçiş olmadan motosikletlere yakın yürümek zorunda kaldılar.

Reklam

Otobüs ve Trenler Daha Ucuz, Ancak Seçenekler Sınırlı

160, 170, 170X ve 950 numaralı halk otobüsü seferleri, 1,81 ile 2,41 Singapur doları arasında değişen ücretlerle sınır geçişi sağlıyor. Bu fiyatlar otobüsleri işçiler için uygun maliyetli bir seçenek hâline getiriyor, ancak yolcuların anlattığına göre sabah ve akşam saatlerindeki talep kapasiteyi aşıyor.

Keretapi Tanah Melayu’nun Shuttle Tebrau treni, JB Sentral ile Woodlands’ı sefer başına 5 RM veya 5 Singapur doları karşılığında birbirine bağlıyor. Sefer sayısının sınırlı olması, bu seçeneği kara yolu geçişine alternatif olarak kullanabilecek kişi sayısını kısıtlıyor.

Johor Bahru-Singapur Hızlı Transit Sistemi bağlantısının 2027’de açılmasıyla tren seferlerinin tamamen sona ermesi planlanıyor. Dolayısıyla bu geçiş, mevcut hizmetlere yenisini eklemekten ziyade kullanılabilir ulaşım seçeneklerini değiştirecek.

Singapur’da asgari ücretle çalışanlar bu seçenekler arasında karar verirken hem maddi hem de pratik kısıtlarla karşılaşıyor. Daha ucuz bir ücret ancak yolcu, kendisini işe zamanında ulaştıracak bir araca binebildiğinde işe yarıyor. Otobüsler ve trenler yasal güzergâhlar sunuyor, ancak kuyruklar, trafik gecikmeleri ve sınırlı tren seferleri bunların bazı yolcular için günlük ulaşım aracı olarak kullanışlılığını azaltıyor.

Lisanslı Taksiler Daha Pahalı, Yasa Dışı İşletmeler Denetimle Karşılaşıyor

Sınır ötesinde çalışan lisanslı taksiler yolcuları kapıdan kapıya götürüyor, ancak sefer başına 60 ila 80 Singapur doları alıyor. Havalimanına yolculuk 120 Singapur dolarına mal oluyor. Bu fiyatlar, aksi hâlde 1,81 ila 2,41 Singapur doları otobüs ücreti ödeyecek birçok işçinin günlük bütçesini aşıyor.

Politikadaki son değişikliklerle her iki ülkeden lisanslı taksiler, yolcularını varış ülkesinde istedikleri yere bırakabiliyor. Önceden yolcu indirme noktaları Larkin Sentral veya Ban San Street’teki belirlenmiş terminallerle sınırlıydı. Daha fazla noktada indirme olanağı, özellikle varış noktası bu terminallerden uzakta olan yolcular için lisanslı taksileri daha kullanışlı kılıyor.

Taksi ücretleri yoğun saatlerdeki trafik sıkışıklığına rağmen sabit kalıyor. Sürücüler, talebin azlığı ve yasa dışı işletmecilerle yoğun rekabet nedeniyle seferler arasında saatlerce beklediklerini söylüyor. Varış noktalarındaki esneklik artarken lisanslı sürücüler zorlu çalışma koşullarıyla karşı karşıya kalıyor.

Katı yasaklara rağmen yasa dışı yolcu taşıma hizmetleri yaygınlaştı. Singapur Kara Ulaşım İdaresi, araçlara el koymak da dâhil olmak üzere denetimleri artırdı. Lisanssız işletmeciler 3.000 Singapur dolarına kadar para cezası ve altı aya kadar hapis cezasıyla karşı karşıya.

Ağustos ayında yapılan devriyelerden birinde görevliler turistik noktalarda 19 yasa dışı sürücüyü yakaladı. Bu hizmetleri kullanan yolcuların uygun sigorta güvencesi yok; bu da kaza durumunda onları korumasız bırakıyor.

Singapur Ulaştırma Kıdemli Devlet Bakanı Sun Xueling, yasa dışı faaliyetlerin yasalara uyan lisanslı sürücülerin geçim kaynaklarına zarar verdiğini ve müşterileri tehlikeye attığını söyledi. Denetimler bu riski ele alıyor, ancak lisanslı taksilerin fiyatları bu araçları günlük yolcuların kullandığı otobüslerin yerine geçmesi zor bir seçenek hâline getiriyor.

Reklam

Üzeri Kapalı Yaya Yolu Siyasi Talep Olmayı Sürdürüyor

Johor’un Stulang seçim bölgesinin milletvekili Andrew Chen Kah Eng, yayalar için daha güvenli altyapı yapılması çağrısını defalarca dile getirdi. 13 Nisan’da Facebook’ta yaptığı paylaşımda Malezya ve Singapur’u ek bir sınır geçiş seçeneği olarak üzeri kapalı bir yaya yolunu değerlendirmeye çağırdı:

Johor Geçit Yolu’nda üzeri kapalı bir yaya yolu yapılmasını defalarca önerdim ama sonuç alamadım. Yine de Malezya ve Singapur hükümetlerinin bu öneriyi ciddiyetle değerlendirmesini umuyorum; böylece insanlar gelecekte RTS ve otobüslere ek olarak sınırı geçmek için güvenli bir seçeneğe daha sahip olur.

Chen’in önerisi hem trafik tehlikesine hem de barınak eksikliğine çözüm getirmeyi amaçlıyor. Ayrıca yayaların dar yol banketlerine mahkûm kalması yerine yürümeyi otobüslerin ve yakında hizmete girecek demir yolu bağlantısının yanında bir seçenek olarak korumayı hedefliyor.

Sosyal medyadaki tepkiler, birbiriyle yarışan kaygıları yansıtıyor. Bazı kullanıcılar otoyol kurallarını ihlal eden yayaları eleştiriyor. Diğerleri ise kesin saatlerde işe yetişmek zorunda olan ve ulaşım gecikmeleri yaşayan işçilere anlayış gösteriyor. Tartışmanın odağında, insanların yürümesine yol açan nedenler sürerken uyarı tabelalarının davranışları değiştirip değiştiremeyeceği var.

Geçit Yolu 1923’te, yaklaşık bir yüzyıl sonra ortaya çıkacak yoğun yaya trafiği pek hesaba katılmadan, öncelikle motorlu araçlar için inşa edildi. Günümüzdeki kullanım, altyapıyla yolcuların ihtiyaçları arasındaki uyumsuzluğu ortaya koyuyor: Belirlenmiş bir yaya yolu olmadığı gibi, yoğun saatlerde yolcuların anlattığı talebi karşılayacak kadar toplu taşıma kapasitesi de bulunmuyor.

2027’deki Demir Yolu Bağlantısının Bugün Çözemediği Sorunlar

Johor Bahru-Singapur Hızlı Transit Sistemi bağlantısının 2027’de faaliyete geçmesi bekleniyor. Bu proje sınırı geçenler için rahatlama umudu sunuyor. Ancak 18 Nisan 2026 itibarıyla ücret tarifesi açıklanmamış durumda; bu nedenle yolcular bunu günlük ulaşım seçenekleri olarak değerlendirmenin maliyetini hesaplayamıyor.

Yeni hizmet gelecekte bir alternatif sunuyor, ancak işçilerin yolculuklarını bugün yapmaları gerekiyor. Shuttle Tebrau seferlerinin planlanan sona erişi de demir yolu bağlantısının etkisinin, bugün trenleri, otobüsleri ve yaya güzergâhlarını kullanan yolculara nasıl hizmet vereceğine bağlı olacağı anlamına geliyor.

Geliri kısıtlı işçiler için yürüme yasağı, gerekli gördükleri bir yolculuğu cezalandırılabilir bir eyleme dönüştürebiliyor. Kural gerçek yol tehlikelerine karşılık veriyor; buna karşın her gün yürümeyi tercih etmelerinin nedeni kalabalık otobüsler, trafik sıkışıklığı, pahalı taksiler ve işe geç kalmaktan kaçınma baskısı.

Dolayısıyla acil mesele hem güvenlik hem de güvenilir ulaşıma erişim. Yeni tabelalar Malezya’nın tutumunu daha görünür kılıyor. Yolcuların anlattıkları ise pratik bir alternatif sunulana kadar uyarıların binlerce kişiyi aynı riskli tercihi yapmaktan vazgeçiremeyebileceğini ortaya koyuyor.

Reklam

Bilinmesi Gerekenler

  • Malezya, Geçit Yolu boyunca her iki yönde yürümeyi yasaklıyor. Trafik işaretlerini dikkate almayanlara 300 ila 2.000 RM arasında para cezası veriliyor.
  • Singapur Göçmenlik ve Kontrol Noktaları İdaresi, Singapur tarafında yürümeyi engelleyen belirli bir kural bulunmadığını söylüyor.
  • Köprü 1,05 kilometre uzunluğunda; kontrol noktaları arasındaki mesafe ise yaklaşık 2,4 kilometre.
  • Her gün 300.000’den fazla Malezyalı iş veya okul için Singapur’a gidiyor. Yoğun saatlerde otobüs kuyrukları 30 dakikayı aşarak bir saate kadar uzayabiliyor.
  • Yayaların kesintisiz ve kendilerine ayrılmış bir güzergâhı yok; dar banketleri, motosiklet şeritlerini ve otobüs trafiğini aşmaları gerekiyor.
  • Ocak ve nisan ortasındaki olaylarda motosiklet çarpması bildirilen ya da öne sürülen vakaların ardından yayalar ağır yaralandı.
  • Yasal seçenekler arasında otobüsler, Shuttle Tebrau trenleri ve lisanslı taksiler bulunuyor; ancak kapasite, sefer saatleri veya ücretler seçenekleri kısıtlıyor.
  • Andrew Chen Kah Eng, iki ülkenin desteğiyle üzeri kapalı bir yaya yolu yapılması çağrısını yineledi.
  • RTS bağlantısının 2027’de açılması bekleniyor. Ücretler henüz açıklanmadı ve Shuttle Tebrau seferlerinin hat açıldığında sona ermesi planlanıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir