Ayrımcılık Korkusu Artarken Yabancı İşçiler Hak ve Onur İçin Tokyo'da Yürüdü

10 dakikalık okuma
Ayrımcılık Korkusu Artarken Yabancı İşçiler Hak ve Onur İçin Tokyo'da Yürüdü

350 Gösterici Taleplerini Ueno'ya Taşıdı

Yaklaşık 350 gösterici, yabancı işçiler için onur, saygı ve yasal koruma talebiyle 15 Mart 2026'da Tokyo'nun Taito semtindeki Ueno Parkı çevresinde yürüdü. Alayına bir samba grubu öncülük etti; davul sesleri, Japonya'nın başkentinde yemek hazırlayan, giysileri temizleyen ve gündelik hizmetlerin sürmesini sağlayan insanlara dair mesajlara eşlik etti.

İçindekiler
  1. 350 Gösterici Taleplerini Ueno'ya Taşıdı
  2. Sendika Başkanı Büyüyen Kriz Hissini Anlatıyor
  3. Temmuz Seçimleri Yürüyüşçüler İçin Neden Önemli?
  4. Kökleri 1993'e Uzanan Bir İşçi Kampanyası
  5. İşçiler Katkılarını Görünür Kılıyor
  6. 11 Mart Gösterisi Askeri Politikaya Odaklandı
  7. Kadınlar Yürüyüşü Dayanışma Çağrısı Yaptı
  8. İran Mitingleri Tokyo'daki Farklı Görüşleri Ortaya Koydu
  9. Protestolarla Geçen Ayın Önemli Tarihleri
  10. Organizatörler Yıllık Yürüyüşün Ötesinde Destek Arıyor
  11. Öne Çıkanlar

March in March 2026 protestosu, önceki yılki buluşmadan daha fazla katılımcıyı bir araya getirdi. Organizatörler, yabancı sendika üyelerinin işyerlerinde ayrımcılığa ve toplu taşımayla yolculuk ederken rahatsız edici karşılaşmalara maruz kaldıklarını bildirdiği, giderek daha düşmanca bir toplumsal iklimden söz etti. Temmuz 2025'teki Meclis Üyeleri seçimleri sırasında kullanılan söylemleri bir dönüm noktası olarak değerlendirdiler.

Güzergâh, yolcuların renkli korteji izlemek için durakladığı Ueno İstasyonu yakınından geçti. Dövizler, yürüyüşçülerin gündelik hayatla bağını doğrudan ortaya koydu: Birinde, "Marketinizin hazır bento yemeklerini ben hazırlıyorum" yazıyordu. Bir diğerinde ise "Kuru temizlemede giysileri ütüleyen benim" deniyordu. Bento, kutuda sunulan hazır bir öğünü ifade ediyor.

Mesajlar, gösterinin temel kaygısını öne çıkardı: Dünyanın en büyük metropol alanında yaşamın sürmesine katkı sağlayan işçiler, siyasi açıdan dışlanmış ve toplumsal olarak korunmasız kalabiliyor. Organizatörler yürüyüşü hem koruma talebi hem de yabancıların yaşayıp çalıştıkları toplulukların bir parçası olduklarını ilan etme fırsatı olarak sundu.

Buluşma, 1993'te başlayan bir işçi kampanyasını sürdürdü. Bu yılki etkinlik, Tokyo'da anayasal pasifizm, toplumsal cinsiyet eşitliği ve uluslararası çatışmalar konusunda halkın sokaklara çıktığı, gösteriler açısından alışılmadık ölçüde hareketli bir aya da denk geldi. Yabancı işçilerin yürüyüşüne binler değil yüzler katılmış olsa da katılımcılar ve gözlemciler, bunu siyasi gerilim ve toplumsal bölünmenin yaşandığı bir dönemde göçmen işçilerin deneyimlerini görünür kılan önemli bir ifade olarak değerlendirdi.

Reklam

Sendika Başkanı Büyüyen Kriz Hissini Anlatıyor

Ulusal Genel İşçiler Sendikası Tokyo Nambu'nun başkanı Yumiko Nakajima, 30 yıldır yurt dışından gelen işçileri etkileyen konular üzerinde çalışıyor. Örgütünün, Temmuz 2025'teki üst meclis seçimlerinin ardından ayrımcı olaylara ilişkin daha fazla bildirim almaya başladığını söyledi.

Nakajima, işe gidip gelirken yaşanan düşmanca karşılaşmalara ve daha önce yabancı işçilerin katkılarını memnuniyetle karşılayan işyerlerindeki ayrımcı muameleye ilişkin şikâyetleri anlattı. Ona göre değişim, tek tek yaşanan tatsız deneyimlerden ibaret değildi. Üyelerin Japon toplumundaki yerlerine ilişkin hislerini etkileyen kötüleşen bir örüntü görüyordu.

Nakajima kaygılarını şu sözlerle dile getirdi:

Yabancı işçilerle ilgili konularda 30 yıldır çalışıyorum ancak nefretin yayılması konusunda giderek büyüyen bir kriz hissediyorum. Sendika üyeleri trende soğuk bakışlarla karşılaştıklarını ve işyerinde ayrımcı muamele gördüklerini anlatıyor. Bunlar münferit olaylar değil, bir örüntünün parçası.

Sendikanın aktardıkları, kamusal söylemi tren vagonlarından işyerlerine kadar gündelik ortamlardaki deneyimlerle ilişkilendirdi. Organizatörler, daha önce yönetilebilir olan gerilimlerin toplumsal uyum krizine dönüştüğünü söyledi. Toplumsal uyum, farklı geçmişlerden gelen insanların güven ve karşılıklı saygı içinde birlikte yaşayabilmesi anlamına geliyor.

Temmuz Seçimleri Yürüyüşçüler İçin Neden Önemli?

Temmuz 2025'teki Meclis Üyeleri seçimleri, Japonya'nın ciddi iş gücü açığını kapatmak için yabancı işçilere bağımlılığı üzerine yoğun tartışmaların yaşandığı bir dönemde yapıldı. Yaşlı bakımı ve inşaat, bu açığın hissedildiği sektörler arasındaydı. Nakajima'nın değişen kamusal atmosfere ilişkin anlatımına göre adaylar ve medya yorumcuları, Japon olmayan sakinleri hedef alan söylemler kullandı.

Meclis Üyeleri, ülkenin parlamentosu olan Japonya Ulusal Meclisi'nin üst kanadıdır. Göç ve çalışma politikalarını etkileyen yasalar üzerinde önemli bir nüfuza sahiptir. Bu nedenle seçim dönemindeki tartışmalar, ikametleri ve işleri söz konusu kurallara bağlı olan işçiler açısından önem taşıyordu.

Reklam

Sivil toplum kuruluşları, seçim kampanyası tartışmalarının bütünleşme ve hakların korunması konularından uzaklaşıp ulusal kimlik ve güvenlik başlıklarına yöneldiğini belirtti. Bunun yabancı düşmanlığı içeren ifadeler için daha elverişli bir ortam yarattığını söylediler. Yabancı düşmanlığı, yabancı olarak algılanan kişilere yönelik düşmanlık anlamına geliyor.

Yıllardır Japonya'da yaşayan, vergi ödeyen ve sosyal sigorta programlarına katkıda bulunan yabancı sakinler, kendilerini birdenbire istenmeyen kişiler gibi hissetmeye başlayanlar arasındaydı. Görünür biçimde eylemlere katılmanın, vize durumları belirsiz olan kişiler için risk taşıyabilmesi kaygılarını daha da artırıyordu. Buna rağmen yürüyüşe 2025'tekinden daha fazla kişi katıldı; önceki etkinliğin katılım sayısı açıklanmadı.

Organizatörlerin savı, aynı durumun iki yönünü bir araya getiriyordu: Japonya yurt dışından gelen işçilere giderek daha fazla ihtiyaç duyarken bu işçilerin bir kısmı kabul görme hissinin azaldığını söylüyordu. Gösteri; çalışma, katkı ve ayrımcılık deneyimlerini anlatarak bu gerilimi kamuoyunun gündemine taşımayı amaçladı.

Kökleri 1993'e Uzanan Bir İşçi Kampanyası

İşçi sendikaları ve yurttaş grupları, ilk March in March yürüyüşünü 1993'te "yabancı işçilerin bahar işçi mücadelesi" adıyla başlattı. Etkinliğin tarihi, buluşmayı Japonya'nın geleneksel bahar ücret görüşmeleri olan shunto ile ilişkilendiriyordu.

Bu bağ, yabancı işçilerin taleplerini daha geniş işçi hareketinin içine yerleştirdi. Organizatörler onları ayrı bir geçici iş gücü kategorisi olarak görmek yerine hak sahibi işçiler olarak sunuyordu. Yıllık etkinlik, otuz yılı aşkın sürede sendikaların ağırlıkta olduğu bir buluşmadan, organizatörlerin "karşılıklı birlikte yaşam" diye adlandırdığı hedefi savunan daha geniş bir toplumsal harekete dönüştü.

2026 yürüyüşünün örgütlenmesinde sendika üyeleri temel rolünü korudu. Ayrımcılık karşıtı ağlar, göçmenlik hukuku avukatları ve toplum örgütleyicileri de koalisyona katılarak yabancı işçilerin karşılaştığı farklı kırılganlıklara dikkat çekti.

Bu gruplar arasında, emeğin sömürülmesine imkân verdiği gerekçesiyle sık sık eleştirilen bir program kapsamındaki teknik stajyerler de vardı. Ayrıca nüfus azalmasına yanıt vermek üzere 2019'da oluşturulan vize kategorileriyle kabul edilen belirli becerili işçiler de katıldı. Farklı kategoriler farklı ikamet koşulları anlamına gelebilse de yürüyüş, onur ve işyerinde koruma talepleri etrafında bu grupları bir araya getirdi.

Reklam

İşçiler Katkılarını Görünür Kılıyor

"Buradayız!" bildirisi, gösterinin ayrımcılığa yalnızca tepki vermenin ötesine geçip aidiyetlerini açıkça ifade etme çabasını özetliyordu. Dövizler, bu iddianın merkezine herkesin tanıdığı hizmetleri koyarak genellikle tezgâhların arkasında veya arka odalarda yapılan işleri görünür kıldı.

Katılımcılardan bir erkek, iş yaşamında misillemeye uğramaktan korktuğu için adını vermedi. Yürüyüşçülerin taleplerinin temelini çalışma, vergi ödeme ve topluma katılım üzerinden anlattı:

Bu ülkede çalışıyor, vergi ödüyor ve topluma katkı sağlıyoruz," dedi. "Göç suç değil, yaşamak da suç değil.

Sözleri, giderek daha fazla Japon işçinin yapmak istemediği temel işleri üstlenirken karmaşık vize koşullarıyla uğraşan sakinlerin güvencesiz konumunu yansıtıyordu. İş yaşamında misilleme korkusu, temel bir saygı talep eden kişiler için bile kamusal bir gösteriye katılmanın neden zor bir karar olabileceğini ortaya koyuyordu.

Organizatörler, göçmenleri tehdit veya yük olarak gösteren tasvirlere karşı market yemekleri ve kuru temizleme örneklerini kullandı. Japon tüketicilerin hemen tanıyabileceği bu hizmetler, yürüyüşün taleplerini kendi gündelik rutinleriyle ilişkilendirdi.

Samba grubu, bu ciddi mesaja coşkulu bir hava kattı. Çalışma hayatını konu alan dövizlerin yanı sıra grubun varlığı, farklı toplulukların kent yaşamına yaptığı kültürel katkıları da ifade ediyordu.

11 Mart Gösterisi Askeri Politikaya Odaklandı

Yabancı işçilerin yürüyüşünden dört gün önce, Başbakan Sanae Takaichi hükümetinin askeri politikalarını protesto eden çok daha büyük bir gösteri Ulusal Meclis Binası önünde düzenlendi. 11 Mart protestosunu muhalefet partileri ve barış grupları organize etti.

Gösteriye yaklaşık 10 bin kişinin katıldığı bildirildi. Katılım dağılımına göre yaklaşık 8 bin kişi gösteriye bizzat katılırken 1.000 kişi de çevrim içi katılım gösterdi.

Protestocular, Kumamoto eyaletinde yakın zamanda uzun menzilli füzelere yönelik fırlatıcıların konuşlandırılmasına ve ölümcül silah ihracatına ilişkin anayasal kısıtlamalarda önerilen değişikliklere odaklandı. "Savaşa hayır!" ve "Anayasa'yı çiğnemeyi durdurun!" yazılı dövizler taşıdılar.

Reklam

Kalabalık, savaş ve askeri güç bulundurmaktan vazgeçen Japonya Anayasası'nın 9. maddesini hep birlikte sesli okudu. Parlamento önündeki bu toplu okuma, hükümetin askeri genişleme gündemine karşı düzenlenen gösterinin merkezine anayasal pasifizmi yerleştirdi.

Japonya Komünist Partisi politika sorumlusu Taku Yamazoe kalabalığa hitap etti. Bölgedeki ABD hegemonyacı politikalarıyla Japonya'nın uyum içinde hareket etmesini, yani baskın konumu korumaya yönelik politikalara katılmasını tehlikeli bulduğunu söyledi. Yamazoe, diyaloga dayalı diplomasi çağrısı yaptı:

"Anayasa'nın ruhu gerçekten gözetilseydi Japonya, savaş hazırlıklarına dayalı bir diplomasi izlemek yerine sorunları diyalog yoluyla çözmeyi amaçlayan bir diplomasiyi teşvik etmeliydi," dedi Yamazoe.

Gösterinin büyüklüğü, anayasa değişikliği konusundaki görece sessizliğin ardından Japonya'daki pasifist sivil toplumun yeniden hareketlendiğine işaret etti. Gözlemciler ayrıca askeri genişlemeye karşı önceki mitinglere kıyasla çok daha fazla gencin katıldığına dikkat çekti. Bu durum, gençlerin Japonya'nın askeri yönelimi ve anayasal kimliği konusunda kaygı duyduğunu gösteriyordu.

Kadınlar Yürüyüşü Dayanışma Çağrısı Yaptı

8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nde Tokyo Kadınlar Yürüyüşü'ne yaklaşık 800 kişi katıldı. Kortej, cinsel şiddeti ve toplumsal cinsiyete dayalı ayrımcılığı protesto eden dövizlerle, ünlü yaya geçidinin çevresinde Shibuya semtinde ilerledi.

Etkinlik, 2017'de başlayan yürüyüşün dokuzuncusuydu. Organizatörler, mevcut siyasi iklimde "ırk ve toplumsal cinsiyet etrafında kasten körüklenen ayrışma" olarak adlandırdıkları duruma dikkat çekti.

Organizasyon komitesinden bir temsilci, anlamlı bir toplumsal cinsiyet eşitliği için "dışlama değil dayanışma gerekli" dedi. Komitenin mesajı, kadın düşmanı siyasi söylemi yabancı düşmanı milliyetçi söylemle açıkça ilişkilendirerek her ikisinin de toplumu bölme aracı olduğunu belirtti.

Bu bağlantı, mart ayındaki gösterilerin daha geniş örüntüsü açısından önem taşıyordu. Kadınların yürüyüşüyle yabancı işçilerin protestosu farklı acil taleplere odaklansa da her ikisi de dışlanmaya karşı çıktı ve ayrımcılığa uğrayanları birbirlerini desteklemeye çağırdı. Eylemlerin yoğunlaştığı bu dönem, uzun süredir bastırılmış şikâyetleri olan gruplara seslerini duyurabilecekleri kamusal bir alan sağladı.

Reklam

İran Mitingleri Tokyo'daki Farklı Görüşleri Ortaya Koydu

İranlı sakinler 2 Mart'ta Tokyo'nun Minato semtindeki ülkelerinin büyükelçiliği önünde toplandı. Göstericiler, İran'a yönelik son askeri saldırıları köklü bir siyasi değişimin olası tetikleyicileri olarak karşıladı.

Katılımcılar, İran'da 1979 devriminden önce hüküm süren monarşiyle ilişkilendirilen bayrakları salladı ve din adamlarının yönetimine son verilmesini isteyen sloganlar attı. Miting, Dini Lider Ali Hamaney'in ölümüne ilişkin haberlerin yayılmasından kısa süre sonra düzenlendi.

Büyükelçilik önündeki protesto, anavatanlarını ve yaşadıkları ülkeyi ilgilendiren siyasi kaygılar taşıyabilen diaspora topluluklarının, yani doğdukları ülkenin dışında yaşayan insanların karmaşık konumunu yansıtıyordu.

Aynı gün başka eylemciler, söz konusu askeri müdahaleleri protesto etmek üzere Shinjuku İstasyonu'nda toplandı. "İran'dan elinizi çekin" yazılı dövizler taşıyan göstericiler, Orta Doğu'da tırmanabilecek daha geniş bir çatışmanın Japonya'yı da içine çekebileceği uyarısında bulundu.

Dolayısıyla Tokyo, aynı uluslararası gelişmelere yönelik birbirinden keskin biçimde farklı tepkilere sahne oldu. Büyükelçilik önündeki göstericiler İran'da siyasi değişim isterken Shinjuku'daki protestocular askeri müdahaleye karşı çıkmaya ve daha geniş bir savaşı önlemeye odaklandı.

Protestolarla Geçen Ayın Önemli Tarihleri

Gösteriler iki haftaya yayıldı; yabancı işçilerin yürüyüşünden önce İran, toplumsal cinsiyet eşitliği ve Japonya'nın askeri politikaları konulu mitingler düzenlendi. Bu sıralama, aynı dönemde başkentte birbirinden farklı kampanyaların nasıl görünür hale geldiğini ortaya koyuyor.

  • 1993: Sendikalar ve yurttaş grupları, March in March'ın başlangıcı olan yabancı işçilerin bahar işçi mücadelesini başlattı.
  • 2017: Tokyo Kadınlar Yürüyüşü başladı.
  • 2019: Japonya, nüfus azalmasına yanıt vermek üzere belirli becerili işçilere yönelik vize kategorilerini uygulamaya koydu.
  • Temmuz 2025: Meclis Üyeleri seçimleri, Nakajima'nın sendikasının daha fazla ayrımcılık bildirimi almaya başladığını söylediği dönüm noktası oldu.
  • 2 Mart 2026: İranlı sakinler İran Büyükelçiliği önünde miting düzenlerken başka eylemciler Shinjuku İstasyonu'nda askeri saldırıları protesto etti.
  • 8 Mart 2026: Tokyo Kadınlar Yürüyüşü'ne Shibuya'da yaklaşık 800 kişi katıldı.
  • 11 Mart 2026: Protestocular, Takaichi hükümetinin askeri politikalarına karşı Ulusal Meclis Binası önünde toplandı.
  • 15 Mart 2026: March in March'a Ueno Parkı çevresinde yaklaşık 350 kişi katıldı.

Grupların talepleri aynı değildi. Ancak gösterileri birlikte, ulusal kimlik, güvenlik politikası ve toplumsal kapsayıcılık konularını Tokyo'nun dört bir yanındaki kamusal alanlara taşıdı.

Reklam

Organizatörler Yıllık Yürüyüşün Ötesinde Destek Arıyor

March in March organizasyon komitesi, ülke çapındaki "Nefrete hayır!" kampanyasıyla mesajını yaygınlaştırmayı planlıyor. Kampanyanın amacı, yıllık gösterinin enerjisini uyruk gözetmeksizin sakinleri koruyan çok etnili ve çok kültürlü bir toplum için sürekli savunuculuğa dönüştürmek.

Organizatörler, ayrımcı olaylara hızla yanıt verebilecek bölgesel şubeler kurmayı umuyor. Ayrıca göç ve çalışma politikalarına ilişkin tartışmaları etkileyebilecek siyasi gücü oluşturmak istiyorlar.

Kampanyanın önünde, geçici stajyerlerden yerel topluluklarla güçlü bağlar kurmuş daimi sakinlere kadar farklı ulusal kökenlere ve vize kategorilerine sahip kişilerin iş birliğini sürdürme görevi var. Katılımcılar onur ve adil muamele talebinde ortaklaşsa da bu farklılıklar kişilerin koşullarını etkiliyor.

Organizatörlere göre 2025 seçim dönemindeki düşmanca söylemler zarara yol açarken bir süredir etkin olmayan dayanışma ağlarını da harekete geçirdi. 2026'da katılımın artması, farkındalığın doğrudan etkilenen göçmen topluluklarının ötesine yayıldığını gösterdi.

Yürüyüşün temel mesajı, ekonomik katkı ile toplumsal aidiyeti bir araya getirdi. Yabancı işçiler sundukları hizmetlerin tanınmasını, ayrımcılığa karşı korunmayı ve yaşamlarını etkileyen kararlarda söz sahibi olmayı istiyor. Planlanan kampanya, bu talepleri Ueno'nun ve yıllık bahar buluşmasının ötesine taşıyacak.

Öne Çıkanlar

  • 15 Mart'ta Ueno Parkı çevresinde düzenlenen March in March 2026'ya yaklaşık 350 kişi katıldı; katılım önceki yılki etkinliğin üzerindeydi.
  • Sendika başkanı Yumiko Nakajima, ayrımcılık bildirimlerindeki artışı Temmuz 2025'teki Meclis Üyeleri seçimlerinin sonrasına bağladı.
  • Yıllık yürüyüş, 1993'te Japonya'nın bahar ücret görüşmeleriyle bağlantılı yabancı işçilerin bahar işçi mücadelesi olarak başladı.
  • Katılımcılar market yemekleri hazırlama, giysileri temizleme ve gündelik hizmetlerin sürmesine katkıda bulunma çalışmalarına dikkat çekti.
  • Mart ayındaki diğer gösteriler askeri politikaları, toplumsal cinsiyet ayrımcılığını ve İran'a yönelik askeri saldırılara verilen farklı tepkileri ele aldı.
  • Organizatörler, ülke çapındaki "Nefrete hayır!" kampanyasıyla savunuculuk çalışmalarını genişletmeyi ve bölgesel şubeler kurmayı umuyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir