Nüfusu yaşlanan Çin’de palyatif bakım açığı aileleri zorluyor

13 dakikalık okuma
Nüfusu yaşlanan Çin’de palyatif bakım açığı aileleri zorluyor

Milyonlarca kişi bakıma ihtiyaç duyuyor, çok azı bu hizmeti alabiliyor

Sektör tahminlerine göre, Çin’de palyatif bakıma ihtiyaç duyan hastaların yüzde 3’ünden azı bu hizmeti alıyor. Öte yandan 60 yaş ve üzerindekiler nüfusun yaklaşık yüzde 23’ünü oluşturuyor. Bu yaş grubunun 2035’e kadar 400 milyonu, yani nüfusun yüzde 30’unu aşacağı öngörülüyor. Ağrıyı hafifleten ve ölümcül hastalığı olan kişileri destekleyen hizmetler, bu artışa yetişmekte zorlanıyor.

İçindekiler
  1. Milyonlarca kişi bakıma ihtiyaç duyuyor, çok azı bu hizmeti alabiliyor
  2. Yaşlanan nüfus bakım talebini yeniden şekillendiriyor
  3. İlaç tedavisinin ötesinde bakım
  4. Eğitimdeki eksikler ağrı kesiciye erişimi sınırlıyor
  5. Aileler ölümü konuşmakta neden zorlanıyor?
  6. Sanat, ölüm üzerine konuşmanın kapısını aralıyor
  7. Pilot programlar Çin genelinde yaygınlaşıyor
  8. Shenzhen hastalara yasal söz hakkı tanıyor
  9. Çocuklara özel destek sağlanıyor
  10. Singapur ortaklığı mesleki becerileri geliştiriyor
  11. Emeklilik baskısı bakım tartışmasını şekillendiriyor
  12. Yatırım ilgisi artan sağlık ihtiyaçlarıyla buluşuyor
  13. Öne çıkanlar

Çin’de yaklaşık 1 milyon kayıtlı sağlık kuruluşu bulunuyor, ancak bunların 5 bininden azında özel palyatif bakım bölümü var. Yalnızca yaklaşık 36 bin kuruluşun ağrı kesici reçete etme yetkisi bulunuyor; 18 bininden azında ise doğrudan damar yoluyla verilen ağrı kesici ilaçlar mevcut. Pekin Tsinghua Changgung Hastanesi’nin palyatif bakım servisinde yalnızca sekiz yatak bulunuyor.

Emekli 67 yaşındaki babasına böbreküstü bezlerini etkileyen nadir ve saldırgan bir kanser türü olan adrenokortikal karsinom teşhisi konduğunda Zhou Jiayi bu yetersizlikle karşılaştı. Babasının başlıca bakımını üstlenen Zhou, durumu kötüleştikçe tek başına karşılayamayacağı taleplerle yüz yüze geldi.

Arayışı onu, Hebei eyaletindeki bir tesiste 24 saat tıbbi gözetim ve psikolojik destek sağlayan Sereniturn Palyatif Bakım Merkezi’ne yöneltti. Sosyal hizmet uzmanları aileyle erkenden görüşerek babasının geçmişini ve ailenin ihtiyaçlarını öğrendi. Zhou, bu desteğin babasıyla iletişim kurmasına nasıl yardımcı olduğunu şöyle anlattı:

İletişim kurmanın yolları gibi süreçlerde yardımcı oldular," diye hatırladı. "Sosyal hizmet uzmanlarının desteği olmasaydı bunu başarabileceğimi sanmıyorum.

Zhou’nun yaşadıkları, dünyanın nüfus bakımından en kalabalık ikinci ülkesinin karşı karşıya olduğu iki baskıyı bir araya getiriyor: yaşlı nüfusun hızla artması ve ölüme yaklaşan kişilere bakım için gereken personeli, tesisleri ve becerileri hâlâ geliştirmekte olan bir sağlık sistemi.

Reklam

Yaşlanan nüfus bakım talebini yeniden şekillendiriyor

Yaşam süresi uzayıp doğum oranları keskin biçimde düşerken Çin’in demografik değişimi hızlanıyor. Nüfus, 2024’te üst üste üçüncü yıl gerileyerek 1,39 milyon azaldı ve 1,408 milyara düştü. Yeni doğan sayısındaki sınırlı artışa rağmen ölümler doğumları aşmayı sürdürdü.

Yaşlı bağımlılık oranı 2024’te yüzde 21’in biraz üzerinde gerçekleşti. Bu ölçüt, yaşlı nüfusun çalışma çağındaki yetişkinlere oranını karşılaştırıyor. Uluslararası Para Fonu (IMF) ekonomistleri, oranın 2040’ların başına kadar ikiye katlanacağını ve emeklilik maaşları ile diğer sosyal harcamalar üzerindeki baskıyı artıracağını öngörüyor.

Çin’de çalışma çağındaki nüfusun 2050’ye kadar 200 milyondan fazla azalması bekleniyor. Ulusal İstatistik Bürosu’na atfedilen bir tahmine göre, 65 yaş ve üzerindeki nüfus 2050’de 220 milyona, yani toplam nüfusun yüzde 15,6’sına ulaşacak. 2035’e kadar 400 milyonu aşacağı öngörülen nüfus ise daha geniş olan 60 yaş ve üzeri grubunu kapsıyor.

Kanser ve kalp-damar hastalıkları önde gelen ölüm nedenleri arasında yer alıyor ve yaşlanmanın yarattığı bakım ihtiyacını artırıyor. Çin’de 2022’de 4,8 milyon yeni kanser vakası kaydedildi; bu, dünyadaki en yüksek sayıydı. İleri evre kanser hastalarının yüzde 60 ila 80’i ciddi ağrı yaşıyor.

Çin’de her yıl 10 milyondan fazla kişi hayatını kaybediyor ve bunların yaklaşık üçte ikisinin palyatif bakıma ihtiyaç duyabileceği tahmin ediliyor. Bu nedenle ailelerin hastalığın tedavisi için hastane hizmetlerinden fazlasına ihtiyacı var. Birçoğunun ayrıca belirtileri kontrol altına almak, zor kararlar vermek ve yakınlarını yaşamlarının son döneminde desteklemek için yardıma ihtiyacı oluyor.

İlaç tedavisinin ötesinde bakım

Palyatif bakım, fiziksel acıların yanı sıra psikolojik ihtiyaçları ve ailenin gereksinimlerini de ele alıyor. Çinli uzmanların anlattığı çalışma; ağrının hafifletilmesini, tedavi seçenekleri hakkında görüşmeleri, bakım verenlere desteği ve hastaların kalan zamanlarında ne istediklerinin dikkate alınmasını kapsıyor.

Fuzhou Birinci Hastanesi Palyatif Bakım Bölümü’nde görev yapan hekim Chen Yan, bu yaklaşımı şöyle anlattı:

Palyatif bakım hastalardan vazgeçmek demek değildir," diye açıkladı Chen Yan. "Yaşam süresini ve yaşam kalitesini dengelemek demektir. Hastayı merkeze almak, isteklerini göz önünde bulundurmak ve ihtiyaçlarını karşılamak demektir.

Reklam

Pekin Tsinghua Changgung Hastanesi’nde ağrı tedavisi bölümünün başındaki Lu Guijun, 27 yıldır palyatif bakım alanında çalışıyor. Servisinde 2019’dan bu yana 300’den fazla hastaya bakım verildi. Personel, hastaların fotoğraf sergileri ve veda partileri düzenlemelerine, sevdikleri bir içecekten son kez yudum almalarına yardımcı oldu.

Lu, bu kişisel isteklerin tıbbi tedavinin yanında neden yer alması gerektiğini şöyle anlattı:

Yaşamlarının sonuna gelen insanların yalnızca ilaca değil, daha fazlasına ihtiyacı var," diye vurguladı Lu. "Sakin, sahici ve sevgiyle dolu bir yaşama ihtiyaçları var.

Zhou’nun Sereniturn’de yaşadıkları da bu çalışmanın başka bir yönünü gösteriyor. Sosyal hizmet uzmanları, babasının bakımını sağlık personeli gözetirken Zhou’nun aile içi iletişim ve ihtiyaçlarla baş etmesine yardımcı oldu. Hizmet, hem hastayı hem de evdeki sorumluluğun büyük bölümünü üstlenen kişiyi destekledi.

Eğitimdeki eksikler ağrı kesiciye erişimi sınırlıyor

Çin anakarasında palyatif bakım henüz tam anlamıyla yerleşik bir tıp uzmanlık alanı olarak tanınmıyor. Bazı hastaneler ve meslek kuruluşları kendi programlarını geliştiriyor olsa da bu durum, alan için sistemli bir yerel eğitim yolunun bulunmamasına yol açıyor.

Pekin Haidian Hastanesi Palyatif Bakım Bölümü Direktörü Qin Yuan, alanın gelişimini izliyor ve uzmanların artan sorumluluklarını şöyle anlatıyor:

"Zaman içinde daha profesyonel olma ve hastalara gerçekten yardımcı olabilecek kapasiteye ulaşma ihtiyacını derinden hissettik," diye açıkladı.

Qin, uzmanlık alanı resmen tanınmadığı sürece bu disiplini geliştirmenin zor olduğunu söyledi. Tıp eğitimi geleneksel olarak fiziksel hastalıkları iyileştirme amacıyla tedavi etmeye odaklandı; bu nedenle ölümcül hastalıkların yönetimi ve ölüme yaklaşan kişilerin bakımı hakkında konuşma konularında daha az hazırlık sunuldu.

2015’te 201 doktorla yapılan bir ankette, katılımcıların yüzde 66’sının morfin doz protokollerini tam olarak bilmediği görüldü. Morfin, ağrıyı hafifletmek için kullanılan bir opioid analjeziktir; opioid analjezikler dünya çapında palyatif bakımda en yaygın kullanılan ağrı kesicilerdir. Bilgi eksiklikleri, Çin’de bu ilaçların son derece düşük düzeyde kullanılmasına katkıda bulunuyor.

Kuruluşlara ilişkin veriler, erişimin her aşamada nasıl daraldığını gösteriyor. Çin’deki 1 milyon kayıtlı sağlık kuruluşunun yaklaşık yüzde 3,6’sı, bildirilen yaklaşık 36 bin kuruluş, ağrı kesici reçete etme yetkisine sahip. Yüzde 1,8’inden azında damardan verilen ağrı kesici ilaçlar bulunurken, yüzde 0,5’inden azının özel palyatif bakım bölümü var.

Reklam

Aileler ölümü konuşmakta neden zorlanıyor?

Çin’de birçok aile ölümü açıkça konuşmakta zorlanıyor. Darülaceze hizmetleri umut etmekten vazgeçmekle ilişkilendirilebiliyor; geleneksel beklentiler ise akrabalara mümkün olan her tedaviyi deneme sorumluluğu yüklüyor. "İyi bir ölüm yaşamaktansa sefil bir hayat sürmek daha iyidir" sözü bu baskıyı yansıtıyor.

Bu nedenle ölümcül hastalığı olan kişiler, yaşamı uzatma çabaları kapsamında tüpler ve makineler kullanılan yoğun bakım ünitelerine (YBÜ) nakledilmek gibi agresif müdahaleler görebiliyor. Yakınları hem tedavi kararlarıyla uğraşıyor hem de duygusal sıkıntı ve ailevi sorumluluk duygusunu taşıyor.

Pekin Tsinghua Changgung Hastanesi’nde ağrı tedavisi bölümünü yöneten Lu Guijun, insanların bu kararlara yaklaşımını değiştirmeye çalışıyor. Görüşünü şöyle ifade etti:

"Hayatın ne zaman başlayacağını kontrol edemeyiz ama ölüm hakkında nasıl düşüneceğimizi seçebiliriz," dedi.

Uzmanlara göre hastanın istekleri hakkındaki görüşmeler bakımın kendisinin bir parçası. Bu çalışma, özellikle aile devam eden müdahaleler ile hastanın rahatını ve tercihlerini tartarken, tıbbi bilginin yanı sıra iletişim becerileri de gerektiriyor.

Sanat, ölüm üzerine konuşmanın kapısını aralıyor

Pekin’deki MACA Sanat Merkezi, ölüm tartışmalarını halka açık bir kültür ortamına taşıdı. Merkezin ölüm ve yaşamın son dönemindeki bakıma odaklanan yerleştirmeler, resimler ve etkileşimli eserlerden oluşan "Ölümü Yeniden Hayata Döndürmek" sergisi binlerce ziyaretçi çekti.

Bir eserde, hayatını kaybeden kişilerin giysilerinden yapılan "Anı Ayıları" sergilendi. Başka bir eserde ise yoğun bakım solunum cihazlarının sesleri yeniden oluşturularak modern tıbbi tedavinin, ölmekte olan hastaları insanlarla kurdukları bağlardan nasıl uzaklaştırabildiği gösterildi.

Tsinghua Üniversitesi sosyoloji profesörü Jing Jun, onurlu bir ölümün neden zor olduğuna ilişkin sorunu daha geniş bir eğitim ihtiyacıyla ilişkilendirdi:

Her aile yaşlı bakımı ve yaşam sonu düzenlemeleri ikilemiyle karşılaştığında, onurlu bir veda lükse dönüşüyor; bu iyiye işaret değil. Bu durum, ölüm konusunda eğitim eksikliğimizi yansıtıyor.

Sergi ve hastanelerin çalışmaları birbiriyle bağlantılı sorunlara değiniyor. Hastalık ağırlaştığında ailelerin hizmetlere ihtiyacı oluyor; ancak kriz iletişimi zorlaştırmadan önce ölüm üzerine konuşabilecekleri bir alana da ihtiyaç duyuyorlar. Kültürel girişimler, bu görüşmelerin kamusal yaşama taşınmasına yardımcı oluyor.

Reklam

Pilot programlar Çin genelinde yaygınlaşıyor

Ulusal Sağlık Komisyonu, 2017’de darülaceze merkezleri için temel standartları, yönetim kurallarını ve uygulama kılavuzlarını yayımladı. Bu belgeler, hizmetleri yaygınlaştırma ve başka yerlerde de uygulanabilecek modeller geliştirme yönündeki hükümet çalışmalarının temelini oluşturdu.

Pekin’in Haidian ilçesi ve Şanghay’ın Putuo ilçesinin de aralarında bulunduğu beş yer, aynı yıl ulusal pilot merkez olarak belirlendi. Girişim 2023’e kadar birden fazla eyaletteki 185 şehir ve ilçeyi kapsayacak şekilde genişledi; hastanelerde, toplum içinde ve evlerde bakım hizmetlerini teşvik etti.

Pekin, 2025’e kadar her ilçede en az 50 yataklı bir darülaceze merkezi bulunmasını hedefledi ve kent genelinde 1.800 yatak hedefi koydu. Bu rakamlar belediye hedeflerini gösteriyor; hedeflerin ne ölçüde tamamlandığına ilişkin veri paylaşılmadı.

Yaygınlaştırma sürecinin başlıca adımları şöyle:

  • 2017: Ulusal Sağlık Komisyonu darülaceze standartlarını ve kılavuzlarını yayımladı; beş yerde ulusal pilot çalışmalar başladı.
  • 2017: Pekin Çocuk Hastanesi, Daisy Home adlı çocuk darülaceze girişimini başlattı.
  • 2022: Shenzhen, ölüme yaklaşan hastaların yaşam vasiyetlerini tanıyan bir yasa çıkardı.
  • 2023: Ulusal darülaceze pilotları 185 şehir ve ilçeye ulaştı.
  • 2025: Pekin’in ilçe darülaceze merkezleri için son tarihi ve kent genelinde 1.800 yatak hedefi.
  • Şubat 2026: Pekin Haidian Hastanesi, Singapur’daki Tan Tock Seng Hastanesi ve Lien Vakfı’nın yer aldığı ortaklık, üç yılda 1.000’den fazla sağlık çalışanını eğitmek üzere bir program başlattı.

Bu genişleme, farklı bakım yöntemlerini aynı politika çalışması içinde bir araya getiriyor. Hastane servisleri seçeneklerden birini sunarken, toplum temelli hizmetler ve evde bakım hastalara ve ailelerine ulaşmanın başka yollarını sağlıyor.

Shenzhen hastalara yasal söz hakkı tanıyor

Shenzhen, 2022’de ölümcül hastaların aşırı yaşam kurtarıcı tedavileri reddetmesine imkân tanıyan bir yasayı kabul eden ilk Çin kenti oldu. Yönetmelik, onurlu bir ölüm hakkını açıkça tanıdı.

Sağlık kuruluşları, hastaların yeniden canlandırma, yaşamı sürdüren cihazlar ve ölüm yaklaşırken temel hastalığın tedavisi konularındaki yaşam vasiyetlerine uymak zorunda. Yaşam vasiyeti, kişinin tıbbi bakımla ilgili isteklerini kayda geçirerek bu tercihlerin kararlara yön vermesini sağlar.

Reklam

Shenzhen’in kuralları, ailelerin tıbbi kararlarda geleneksel olarak merkezi bir rol oynadığı bir ortamda, hasta haklarına doğru bir yön değişikliğini gösteriyor. Hastalık son evrelerine ulaşırken hastalara hangi müdahaleleri istediklerini resmen belirtme olanağı tanıyor.

Yasal değişikliğe sosyal hizmet uzmanlarının ve palyatif bakım ekiplerinin çalışmaları eşlik ediyor. Zhou’nun yaşadıkları profesyonel desteğin ailelerin iletişim kurmasına nasıl yardımcı olabileceğini gösterirken, Shenzhen’in düzenlemesi tedavi tercihlerini tıbbi karar sürecine dahil ediyor.

Çocuklara özel destek sağlanıyor

2017’de Pekin Çocuk Hastanesi’nde başlatılan Daisy Home girişimi, aile ortamına dayalı ilk pediatrik darülaceze servisini kurdu. Girişim, birden fazla eyaletteki sağlık kuruluşlarıyla birlikte çalışıyor.

Program, 900 çocuğa yaşamlarının son anlarında eşlik etti. Ekipleri sağlık çalışanlarını, sosyal hizmet uzmanlarını, psikologları, müzik terapistlerini ve gönüllüleri bir araya getiriyor.

Daisy Home, gelişmekte olan darülaceze sistemine çocukları ve ailelerini de dahil ediyor. Tıbbi, duygusal ve sosyal destek bileşenleri yetişkin palyatif bakımında görülen geniş kapsamlı yaklaşımı yansıtıyor; bununla birlikte çocuklara göre düzenlenmiş bir ortam sunuyor.

Singapur ortaklığı mesleki becerileri geliştiriyor

Pekin Haidian Hastanesi, Şubat 2026’nın başlarında Singapur’daki Tan Tock Seng Hastanesi (TTSH) ve hayırsever Lien Vakfı ile işbirliğine başladı. Lien Palyatif Bakım İşbirliği kapsamında en az 18 sağlık kuruluşunda çalışan 1.000’den fazla Çinli sağlık çalışanı üç yıl boyunca eğitim alacak.

Eğitim programı belirti yönetimini, tedavi yöntemlerini ve iletişimi kapsıyor; yüz yüze değişim programları ve çevrimiçi atölyeler düzenleniyor. Tedavi yöntemleri, hastalık ve belirtileri yönetmek için kullanılan uygulamaları ifade ediyor.

TTSH Palyatif Tıp Bölümü Başkanı Neo Han Yee, Çinli katılımcıların öğrendiklerini nasıl uyarlayacaklarını şöyle anlattı:

Paylaştıklarımızı, bölgesel standartları ve Singapur’da palyatif bakımı nasıl uyguladığımızı öğrenebilecekleri bir platform olarak görüyorlar. Ardından öğrendiklerinden kendi kültürel bağlamlarına, yasalarına, etik kurallarına ve finansman yapılarına uyum sağlayanları benimseyecekler.

Diğer uluslararası eğitim programları da Çinli sağlık çalışanlarına ulaştı. Pekin İleri Bakım Planlaması Derneği, Birleşik Krallık’taki St. Christopher’s Darülacezesi tarafından geliştirilen Herkes İçin Yaşam Sonu Bakımının Niteliği programını uygulamaya koydu. Program ülke genelinde on kez düzenlendi.

Reklam

Project HOPE ve Hubei Eyaleti Hemşirelik Kalite Kontrol Merkezi, 2017’den bu yana eğiticilerin eğitimi yaklaşımıyla 181 eğitici yetiştirdi. Bu katılımcılar, meslektaşları tarafından verilen eğitimler aracılığıyla 18 binden fazla sağlık çalışanına ulaştı. Eğitmenlerin daha sonra meslektaşlarına eğitim vermesi, programın ilk grubun ötesine ulaşmasını sağlıyor.

Hemşirelik alanındaki yerel eğitim de değişiyor. Darülaceze bakımı artık lisans hemşirelik programlarının ulusal ders kitaplarında yer alıyor ve üç üniversitede darülaceze ve palyatif bakım alanında uzmanlaşan yüksek lisans öğrencileri eğitim görüyor. Çin Hemşireler Birliği, dört haftalık derslerle dört haftalık klinik uygulamayı birleştiren bir program kapsamında 1.443 hemşireye sertifika verdi.

Emeklilik baskısı bakım tartışmasını şekillendiriyor

IMF, mevcut emeklilik kurallarının değişmemesi hâlinde kamu emeklilik harcamalarının 2024’te gayrisafi yurt içi hasılanın (GSYH) yaklaşık yüzde 5’inden 2050’de yüzde 15’in üzerine çıkabileceğini öngörüyor. GSYH, bir ekonomide üretilen mal ve hizmetlerin değerini ölçüyor; dolayısıyla bu oran, emeklilik harcamalarının ekonomik üretimin ne kadarını oluşturduğunu gösteriyor.

İş gücünün daralması, yıllık ekonomik büyümeyi yaklaşık 2 puan yavaşlatabilir. Emeklilerin birikimlerini kullanmasıyla ulusal tasarruf oranları da düşebilir. Bu değişimlere, tıbbi hizmetlere ve yaşlılara yönelik desteğe artan talep eşlik edecek.

Çin’in 2024’te kabul ettiği emeklilik yaşı reformu, erkeklerde emeklilik yaşını kademeli olarak 63’e çıkaracak ve kadınların emeklilik yaşlarını yükseltecek. IMF, reformun yıllık GSYH büyümesine 0,2 puan ekleyeceğini ve 2050’de emeklilik harcamalarını, reform yapılmaması hâlindeki yüzde 15,3’e kıyasla GSYH’nin yüzde 11,9’una indireceğini tahmin ediyor.

Bu iki harcama tahmini arasındaki fark, GSYH’nin 3,4 puanına karşılık geliyor. Yetkililer, kalıcı mali istikrar için emeklilik yaşının daha da yükseltilmesi ve uzun yaşam süresini yansıtacak biçimde aylık hesaplama formüllerinin değiştirilmesi gibi ek adımların gerekli olacağını kabul ediyor.

Yatırım ilgisi artan sağlık ihtiyaçlarıyla buluşuyor

Çin’de kişi başına sağlık harcaması 2024’te yaklaşık 2.500 yuana, yani 365 ABD dolarına ulaştı. Bu rakam, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ülkelerindeki yaklaşık 6.000 ABD doları düzeyinin oldukça altında. Aradaki fark, sağlık hizmetlerinin, yaşlılara yönelik tesislerin ve uzmanlık gerektiren bakımın büyüme alanına işaret ediyor.

Çinli yetkililer, özellikle yaşlı bakımı, rehabilitasyon ve uzmanlık gerektiren sağlık hizmetlerinde yabancı yatırıma açık oldukları yönünde mesaj verdi. Politika yapıcılar, demografik talebi "patlayıcı büyüme" gösteren bir alan olarak nitelendirdi.

Reklam

Pekin’deki Uluslararası İşletme ve Ekonomi Üniversitesi Uluslararası İş Etiği Merkezi Direktörü Liu Baocheng, yatırım potansiyelinin genişliğini şöyle anlattı:

Yaşlı bakım evlerinden mezarlara kadar daha fazla değerlendirilmesi gereken büyük bir potansiyel var.

Yaşlılara yönelik mal ve hizmetleri kapsayan büyüyen gümüş ekonomi, yaşlanmanın yol açtığı mali baskıyla birlikte ilerliyor. Delegeler yıllık İki Oturum siyasi toplantıları için bir araya gelirken, sağlık hizmetlerinin geliştirilmesi telekomünikasyon ve eğitim reformlarının yanı sıra politika öncelikleri arasında yer alıyor.

Çin’in önündeki zorluk, politika hedeflerini, eğitim çalışmalarını ve yatırımları ailelerin ihtiyaç duyduklarında ulaşabileceği bakıma dönüştürmek. Pekin Tsinghua Changgung Hastanesi’ndeki sekiz yatak ve özel bölümlerin genelindeki yetersizlik, bu görevin boyutunu gösteriyor. Shenzhen’in yasal düzenlemeleri, ulusal pilotlar, hemşirelik programları ve uluslararası ortaklıklar, talep artmayı sürdürürken daha kapsamlı bir sistemin parçalarını oluşturuyor.

Öne çıkanlar

  • 60 yaş ve üzerindekiler Çin nüfusunun yaklaşık yüzde 23’ünü oluşturuyor; bu grubun 2035’e kadar 400 milyonu, yani nüfusun yüzde 30’unu aşacağı öngörülüyor.
  • Sektör tahminlerine göre palyatif bakıma ihtiyaç duyan hastaların yüzde 3’ünden azı bu hizmeti alıyor.
  • Çin’deki yaklaşık 1 milyon kayıtlı sağlık kuruluşunun 5 bininden azında özel palyatif bakım bölümü bulunuyor.
  • Çin anakarasında palyatif bakım henüz tam anlamıyla yerleşik bir tıp uzmanlık alanı olarak tanınmıyor; bu durum sistemli eğitimde eksiklere yol açıyor.
  • Ulusal darülaceze pilotları 2017’deki beş noktadan 2023’e kadar 185 şehir ve ilçeye yayıldı.
  • Shenzhen’in 2022’de çıkardığı yasa, sağlık kuruluşlarının ölüm yaklaşırken uygulanacak tedaviler hakkındaki yaşam vasiyetlerine uymasını zorunlu kılıyor.
  • Daisy Home, 2017’deki kuruluşundan bu yana 900 çocuğa yaşamlarının son anlarında destek oldu.
  • Şubat 2026’da Singapur’la kurulan ortaklık, üç yılda 1.000’den fazla Çinli sağlık çalışanını eğitmeyi hedefliyor.
  • IMF, emeklilik reformuyla 2050’de emeklilik harcamalarının GSYH’nin yüzde 11,9’una ulaşacağını; reform olmazsa bu oranın yüzde 15,3 olacağını öngörüyor.
  • Hastaneler, sosyal hizmet uzmanları ve kültürel girişimler ölümün ve hasta tercihlerinin daha erişilebilir biçimde konuşulmasını sağlamaya çalışıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir