Asya Üniversitelerinin Sıralamalardaki Yükselişi, Hindistan’ın Zirvedeki Açığını Ortaya Koyuyor

10 dakikalık okuma
Asya Üniversitelerinin Sıralamalardaki Yükselişi, Hindistan’ın Zirvedeki Açığını Ortaya Koyuyor

On Bir Alanda Hindistan’dan Tek Bir Üniversite

Bengaluru’daki Hindistan Bilim Enstitüsü (IISc), Times Higher Education 2026 Dünya Üniversite Sıralamaları’nın bilgisayar bilimi alanında 96’ncı sırada yer aldı. Ocak ayı sonlarında açıklanan sıralamalarda mühendislik, işletme, hukuk, psikoloji ve beşerî bilimlerin de aralarında bulunduğu on bir alanda Hindistan’dan küresel ilk 100’e giren tek kurum oldu.

İçindekiler
  1. On Bir Alanda Hindistan’dan Tek Bir Üniversite
  2. 2011’den Beri Görülen Fark
  3. Çin’in Yükselişi Mühendisliğin Ötesine Uzandı
  4. Daha Küçük Asya Sistemleri Derinlik Kazandı
  5. Sıralamalar Neyi Ödüllendiriyor?
  6. Hindistan Bazı Araştırma Ölçütlerinde Önde
  7. Önde Gelen Sistemler Kaynakları Nasıl Yoğunlaştırıyor?
  8. Genişleme, Yeterli Sayıda Öncü Kampüs Yaratmadı
  9. İlerleme Daha Geniş Değişim İçin Örnek Sunuyor
  10. Özet

Çin ana karası, bu alan sıralamalarında 120’den fazla kez yer aldı. Hong Kong’un 70’i aşkın, Japonya’nın yaklaşık 40, Güney Kore’nin 35 ve Singapur’un 30 sıralaması bulunuyordu. Üniversiteler birden fazla alanda sıralamaya girebildiği için bu toplamlar farklı kampüslerin sayısını değil, sıralamalardaki konumları gösteriyor. Çin ana karası dışındaki bu dört Asya sistemi toplamda 150’den fazla sıralama elde etti.

Hindistan’ın bu üst sıralamaların çoğunda yer almaması özellikle dikkat çekici. Ülkenin geniş bir yükseköğretim sistemi, takdir gören teknik yetenekleri ve dünyanın en kalabalık demokrasisinin nüfusu var. Üniversiteleri uluslararası sıralamalarda giderek daha görünür hâle gelse de bu görünürlük, en üst sıralardaki kurumlar arasına çok az üniversitenin girmesini sağladı.

Şanghay Sıralaması olarak da bilinen 2025 Dünya Üniversiteleri Akademik Sıralaması’nda bu karşıtlık daha da belirgindi. Hindistan’ın küresel ilk 500’de üniversitesi bulunmazken Çin’in 101, ABD’nin 111 üniversitesi yer aldı. Harvard Üniversitesi 23’üncü yıl üst üste ilk sırayı aldı. Hindistan’dan çok daha küçük olan İran da sıralamada yer buldu.

4 Şubat 2026 itibarıyla bu sonuçlar, Hindistan’ın üniversite sisteminin büyüklüğü ile araştırma gücünü, uluslararası bağlantıları ve kurumsal kaynakları ödüllendiren sıralamalardaki yeri arasındaki uçuruma işaret ediyor. Bunun yanında daha umut verici bir sonuç da var: Hint kurumları, araştırma üretimi ve öğretim üyelerinin nitelikleri bakımından bazı ölçütlerde Asya’nın önünde.

Reklam

2011’den Beri Görülen Fark

QS Asya Üniversite Sıralamaları, Çin ile Hindistan arasındaki büyük farkı daha 2011’de ortaya koymuştu. Çin’in üst kademede 40, Hindistan’ın ise 11 üniversitesi vardı. Hindistan’ın en yüksek sıradaki kurumu 36’ncıydı.

Aradan geçen 15 yılda fark kapanmak yerine açıldı. Sıralama sistemleri ve ölçütler farklı olsa da geçmişteki bölgesel sonuçlar ile en güncel küresel alan sıralamaları, Hindistan’ın Asyalı rakiplerinin üst düzeydeki gücüne yetişmekte zorlandığını gösteriyor.

Hindistan’ın siyasi hedefleri arasında giderek daha fazla “Vishwaguru”, yani dünyaya öğretmenlik eden ülke olma iddiası yer alıyor. Üniversite sonuçları, büyük nüfusun, teknik yeteneklerin ve İngilizcenin yaygın biçimde kullanılmasının, dünyanın önde gelen kampüsleriyle rekabet edebilecek kurumları kendiliğinden ortaya çıkaracağı beklentisini sorgulatıyor.

Diğer Asya ülkeleri, benzer kalkınma kısıtlarıyla karşı karşıya olmalarına rağmen akademik alanda önemli ilerlemeler kaydetti. Temel mesele, ulusal kaynakların ve bireysel yeteneklerin ne ölçüde kalıcı kurumsal güce dönüştürülebildiği.

  • 2011: QS Asya Üniversite Sıralamaları’nda Çin’den 40, Hindistan’dan 11 kurum üst kademede yer aldı. Hindistan’ın en üst sıradaki kurumu 36’ncı oldu.
  • 2020: Hindistan’ın Ulusal Eğitim Politikası, araştırma çıktılarını etkilemiş görünen bir politika çerçevesi oluşturdu.
  • 2025: Şanghay Sıralaması’nın ilk 500’ünde Çin’den 101, ABD’den 111 üniversite yer alırken Hindistan’dan hiçbir kurum bulunmadı.
  • Ocak 2026 sonu: Times Higher Education alan sıralamalarında Hindistan, küresel ilk 100’de tek bir kurumla yer aldı: Bilgisayar bilimlerinde 96’ncı sıradaki Bengaluru IISc.

Çin’in Yükselişi Mühendisliğin Ötesine Uzandı

Çin, Times Higher Education 2026 Alan Sıralamaları’nda farklı disiplinlerde yedi üniversiteyi küresel ilk 10’a soktu. Pekin Üniversitesi ilk kez bilgisayar bilimlerinde ilk 10’a girerken Tsinghua Üniversitesi fizik bilimlerinde bu gruba ulaştı.

Mühendislik, Asya’nın özellikle güçlü olduğu alanlardan biri olmayı sürdürüyor. Bu alanda dünyanın en iyileri arasında 30’dan fazla Asya üniversitesi bulunuyor ve çoğunluğu Çin kurumları oluşturuyor. Bu sonuçlar, son yirmi yılda küresel yükseköğretimde yaşanan daha geniş çaplı değişimi yansıtıyor.

İşletme ve ekonomi alanlarında da Çin’den iki üniversite küresel ilk 10’da yer aldı. Eğitim araştırmaları, hukuk ve sosyal bilimlerde Hong Kong ile Çin ana karasındaki kurumlar güçlü performans sergiledi. Bu alanlardaki başarı, Asya üniversitelerinin yalnızca dar bir bilim alanı yelpazesinde öne çıktığı varsayımına meydan okuyor.

Reklam

Daha Küçük Asya Sistemleri Derinlik Kazandı

Singapur Ulusal Üniversitesi ile Nanyang Teknoloji Üniversitesi, küçük bir şehir devletinde faaliyet göstermelerine rağmen yüzyıllar önce kurulmuş Batılı kurumlarla rekabet ediyor. Singapur’un küresel ilk 100’de yaklaşık 30 alan sıralaması bulunması, üniversitelerinin coğrafi büyüklüğüne kıyasla ne kadar güçlü olduğunu ortaya koyuyor.

Japonya ve Güney Kore, çeşitli disiplinlerde hem genişlik hem de istikrar sergiledi. Hong Kong’un 70’i aşkın sıralamasının yanı sıra bu ülkelerin sırasıyla yaklaşık 40 ve 35 sıralama elde etmesi, bölgenin güçlü performansının Çin ana karasının çok ötesine uzandığını gösteriyor.

Asya üniversiteleri bilim, teknoloji, işletme ve diğer alanlarda bilgi üretiminin merkezleri olarak giderek daha fazla öne çıkıyor. Üniversiteler araştırmacı yetiştirdiği, keşiflere öncülük ettiği ve akademik çalışmaları sanayiyle buluşturduğu için bu değişim inovasyon ve ekonomik rekabet gücü açısından önem taşıyor. Ülkeler uluslararası yetenekleri çeken ve araştırma gündemini şekillendiren kurumlar inşa ettikçe jeopolitik nüfuz üzerinde de etkili oluyor.

Sıralamalar Neyi Ödüllendiriyor?

Times Higher Education, öğretim, araştırma, bilgi aktarımı ve uluslararası görünüm başlıklarında toplanan 18 performans göstergesi kullanıyor. Bilgi aktarımı, akademik çalışmaların üniversite dışındaki kullanım alanlarına taşınmasını; uluslararası görünüm ise kurumun sınır ötesi bağlantılarını ifade ediyor.

Şanghay Sıralaması araştırma başarılarına çok daha fazla ağırlık veriyor. Ölçütleri arasında Nobel Ödülleri, Fields Madalyaları, yüksek atıf alan araştırmacılar ve önde gelen bilimsel dergilerde yayımlanan makaleler bulunuyor. Fields Madalyası matematik alanında verilen bir ödül; yüksek atıf alan araştırmacıların çalışmalarıysa başka araştırmacılar tarafından sıkça kaynak gösteriliyor.

Her iki yaklaşım da ilgi gören ve tek bir kampüsün ötesinde katkı sağlayan, süreklilik taşıyan araştırmaları ödüllendiriyor. Öğrenci sayısının yüksek olması ve çok sayıda mezun verilmesi, üniversite sisteminin faaliyetlerini gösteren ölçütler; bu tablolardaki konumları belirlemek için kullanılan ölçütler ise farklı.

Bu nedenle Hindistan’ın sonuçlarını, her sıralamanın neyi ölçtüğünü dikkate alarak değerlendirmek gerekiyor. Bir sistem çok sayıda kişiye eğitim verebilir ve çok sayıda makale üretebilir; ancak yine de üst sıralarda yer almak için gereken araştırma itibarı, kaynaklar ve küresel işbirliklerine sahip kurumları az olabilir.

Times Higher Education 2026 Dünya Üniversite Sıralamaları’nın genel tablosu da en üst düzeyde aynı soruna işaret ediyor. İlk 100’de hiçbir Hint kurumu yer almıyor. Bilgisayar bilimi bölümü alan sıralamalarında ilk 100’e girse de Hindistan kurumları arasında IISc, genel sıralamada 201-250 bandında ilk sırada.

Reklam

Hindistan Bazı Araştırma Ölçütlerinde Önde

QS 2026 Asya Üniversite Sıralamaları’nda öğretim üyesi başına yayımlanan makale sayısında kıtanın lideri Hint kurumları. Bu ölçütte ilk 30’da 16 Hint kurumu yer alıyor; yani sıralamaların yarısından fazlasını oluşturuyorlar.

Doktora sahibi akademik personelin oranında da Hindistan önde. Bu ölçütte Asya’nın ilk 100’ünde 39 Hint üniversitesi bulunuyor. Doktora bir araştırma yeterliliği olduğundan bu sonuç, Hint kurumlarında önemli bir eğitimli araştırmacı tabanına işaret ediyor.

Bu güçlü yönler, Hindistan’ın konumunun üretken veya nitelikli akademisyen eksikliğine indirgenemeyeceğini açıklamaya yardımcı oluyor. Yayın sayısı, öğretim üyesi sayısına oranla ne kadar araştırma üretildiğini ölçüyor. Atıf etkisi, diğer araştırmacıların bu çalışmalardan ne ölçüde yararlandığıyla ilgili. Kurumsal sıralamalar bu ve diğer ölçütleri farklı biçimlerde bir araya getiriyor.

Hindistan’ın karşı karşıya olduğu sorunlar kısmen kurumların ölçeği, finansmanın yoğunlaşması ve araştırma hacmini küresel görünürlük ile etkiye dönüştürme kapasitesiyle ilgili. 2020 Ulusal Eğitim Politikası’nın araştırma çıktılarını etkilediği ve öğretim üyesi başına yayın hacminde ülkenin öne geçmesine katkı sağladığı anlaşılıyor; ancak bu katkının kesin ölçüsü belirtilmedi.

Önde Gelen Sistemler Kaynakları Nasıl Yoğunlaştırıyor?

Çin, Tsinghua, Pekin Üniversitesi, Zhejiang ve Fudan’ın da aralarında bulunduğu seçkin bir üniversite grubuna düzenli kaynak aktarıyor. Bu yaklaşım, sınırlı kaynakları yüzlerce kampüse dağıtmak yerine küresel ölçekte rekabet edebilecek kurumlarda yatırımı yoğunlaştırıyor.

Singapur da Ulusal Üniversite ve Nanyang Teknoloji Üniversitesi üzerinden benzer bir strateji izliyor. Yoğunlaştırılmış destek, öncü çalışmaları sürdürecek personele, tesislere ve ağlara sahip araştırma ortamlarının kurulmasına yardımcı oluyor.

Asya’nın önde gelen üniversiteleri, dünya çapındaki seçkin kurumlardan doktora derecesi almış akademisyenleri de işe alıyor. Uluslararası ortak atamalar ve ülkeler arasındaki hareketlilik, araştırma programlarını daha geniş akademik ağlarla bağlantılı tutuyor. Araştırmacılar bilgi ve becerilerinin yanı sıra mesleki ilişkilerini de beraberlerinde getiriyor.

Hint üniversiteleri katı maaş tavanları, yavaş işe alım süreçleri, vize sorunları ve yoğun idari denetimle karşı karşıya. Bu kısıtlamalar, uluslararası işe alımı zorlaştırıyor ve kurumların başka yerlerde çalışma olanağı bulunan akademisyenlerle rekabet etme kapasitesini sınırlayabiliyor.

Sanayi bağlantıları da Güney Kore’deki KAIST ve POSTECH, Singapur’daki NTU ve Çin’deki Tsinghua gibi kurumlara avantaj sağlıyor. Şirket ortaklıkları laboratuvarlara kaynak aktarıyor, bağışlarla akademik kadroları destekliyor ve keşiflerin patentlere ve ticari uygulamalara dönüşmesine yardımcı oluyor. Hindistan’da sanayiyle ilişkiler çoğu zaman konuk dersler ve mutabakat zabıtlarıyla sınırlı kalıyor; sonrasında kayda değer bir faaliyet yürütülmüyor.

Reklam

Genişleme, Yeterli Sayıda Öncü Kampüs Yaratmadı

Hindistan, uluslararası sıralamalarda yer alan üniversitelerin toplam sayısı bakımından bugün yalnızca ABD’nin ardından dünyada ikinci sırada. Bu geniş görünürlük, daha fazla kişinin yükseköğretime erişmesini sağlayan, erişim ve ölçeğe öncelik vermiş bir sistemi yansıtıyor.

En üst düzeydeki fark ise hâlâ çarpıcı. Şanghay Sıralaması’nın ilk 500’ünde Çin’in 100’den fazla üniversitesi bulunurken Hindistan’ın hiç üniversitesi yok. Sıralamaya giren kurumların sayısındaki artış, henüz en üst sıradaki kampüslerde benzer bir derinlik sağlamadı.

Hindistan akademik yeteneklerini yurt dışındaki kurumlara da kaptırıyor. Hintli öğrenciler uluslararası olimpiyatlarda başarı kazanıyor, Hintli araştırmacılar yurt dışında ekipleri yönetiyor ve Hint yetenekleri Silikon Vadisi’nde öne çıkıyor. Bu başarılar, kendi ülkelerinin üniversitelerinin önde gelen sıralama gruplarında sınırlı biçimde temsil edilmesiyle tezat oluşturuyor.

Çin ve Singapur, yurt dışında çalışan akademisyenleri aktif biçimde işe alıyor ve onları ülkelerine döndürecek kadar cazip kurumlar kuruyor. Hindistan’ın yetenek ihraç etmeyi sürdürmesi, üniversitelerin araştırmacıları tutabilecek ve geri dönmelerini sağlayabilecek koşulları oluşturma görevini daha da önemli kılıyor.

Akademik araştırmaya yönelik farklı tutumları özetleyen çarpıcı bir değerlendirme şöyle:

Asya sistemlerinde araştırma itibarı belirler. Hindistan’da ise çoğu zaman isteğe bağlı görülür.

Bürokratik kısıtlamalar da sorunu büyütüyor. Asya hükümetleri sıralamaları teşhis aracı olarak kullanıyor; performans düştüğünde finansmanı yeniden yönlendiriyor ve yönetim yapısını değiştiriyor. Hindistan ise sıralamaları çoğu zaman taraflı diye reddediyor ya da daha derin sorunları ele almadan belirli başarıları kutluyor. Üniversite yöneticilerinin atanması da ideolojik uyumun bazen akademik mükemmelliğin önüne geçtiği yönünde eleştirilere konu oldu.

İlerleme Daha Geniş Değişim İçin Örnek Sunuyor

Chandigarh Üniversitesi, 109’uncu sıraya yükselerek Asya’daki en yüksek sıradaki özel Hint kurumu oldu. Panjab Üniversitesi atıf etkisi, uluslararası araştırma ağları ve akademik kadronun nitelikleri bakımından önemli ilerleme kaydetti. IIT Hyderabad ve IIT Gandhinagar’ın da aralarında bulunduğu yeni Hindistan Teknoloji Enstitüleri de bölgesel sıralamalarda yükseldi.

Bu ilerlemeler, uluslararası itibarı etkileyen çeşitli alanlarda gelişme olduğunu gösteriyor. Atıf etkisi, araştırmayı diğer akademisyenlerin çalışmalarıyla buluşturuyor. Uluslararası araştırma ağları kurumları yurt dışındaki ortaklara bağlıyor; akademik kadronun nitelikleri ise bir üniversitede sunulan eğitimin düzeyine işaret ediyor.

IISc’nin bilgisayar bilimlerinde 96’ncı sırada yer alması, Hint kurumlarının küresel ilk 100’e ulaşabildiğini daha doğrudan gösteriyor. Güçlü araştırma kültürü, istikrarlı finansman mekanizmaları, kapsamlı uluslararası işbirlikleri ve anlamlı kurumsal özerkliği, diğer kampüslerin de izleyebileceği bir örnek sunuyor.

Özerklik, bir kuruma akademik ve örgütsel kararlar alabileceği bir hareket alanı tanıyor. Güvenilir kaynaklar ve uluslararası ilişkilerle birleştiğinde üniversitenin tekil başarılarla yetinmek yerine araştırma programlarını sürdürmesine yardımcı olabiliyor.

Bir üniversite, bir ülkenin akademik itibarını tek başına taşıyamaz. Hindistan’ın temel meselesi, yükseköğretime geniş ölçekte erişim sağlamayı sürdürürken IISc’nin başarısını mümkün kılan koşulları sistemin daha büyük bölümüne yaymak. Son sıralamalar hem kat edilmesi gereken mesafeyi hem de Hint kurumlarının üzerine inşa edebileceği belirli güçlü yönleri ortaya koyuyor.

Reklam

Özet

  • Bengaluru IISc, bilgisayar bilimlerinde 96’ncı sırada yer aldı; Times Higher Education 2026 Alan Sıralamaları’nda on bir alanda Hindistan’dan küresel ilk 100’e giren tek kurum oldu.
  • Çin ana karasının alan sıralamalarında ilk 100’de 120’den fazla yeri bulunuyordu. Hong Kong, Japonya, Güney Kore ve Singapur’un toplamı 150’yi aştı.
  • 2025 Şanghay Sıralaması’nın ilk 500’ünde Çin’den 101, ABD’den 111 üniversite yer aldı; Hindistan’dan hiçbir üniversite bulunmadı.
  • Hindistan’ın 16 kurumu, öğretim üyesi başına yayınlanan makale sayısında Asya’nın ilk 30’unda; 39 kurumu ise doktora sahibi personelin oranında ilk 100’ünde yer aldı.
  • Asya’nın önde gelen sistemleri, yoğunlaştırılmış finansmanı, uluslararası işe alımı ve güçlü sanayi ortaklıklarını bir araya getiriyor.
  • Chandigarh Üniversitesi, Panjab Üniversitesi, IIT Hyderabad ve IIT Gandhinagar ilerleme kaydetti. IISc ise araştırma kültürü, finansman, işbirliği ve özerkliğe dayalı bir model sunuyor.
  • Hindistan’ın yükseköğretimi genişletme yönündeki kapsamlı hamlesi, dünyanın önde gelen üniversiteleri arasında henüz benzer bir güç yaratmadı.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir