Güney Kore'nin Öğrenci Çekme Hedefi Vize Kriziyle Karşı Karşıya: İzinsiz Kalanların Sayısı 34.267'ye Ulaştı

10 dakikalık okuma
Güney Kore'nin Öğrenci Çekme Hedefi Vize Kriziyle Karşı Karşıya: İzinsiz Kalanların Sayısı 34.267'ye Ulaştı

Daha Fazla Öğrenci Geliyor, Ancak Yasal Olarak Kalmak Hâlâ Zor

Gangneung-Wonju Ulusal Üniversitesinde doçent olan Kim Gyu-chan'ın araştırmasına göre, Güney Kore'de 2024 yılında üniversitelerde veya dil enstitülerinde eğitim almak üzere ülkeye giriş yapmış 34.267 kişi izinsiz olarak kalıyordu. Bu sayı, 2014'te kaydedilen 6.782 kişinin beş katından fazlaydı ve ülkenin uluslararası öğrenci çekme çabalarına eşlik eden büyüyen bir sorunu gözler önüne serdi.

İçindekiler
  1. Daha Fazla Öğrenci Geliyor, Ancak Yasal Olarak Kalmak Hâlâ Zor
  2. On Yılda Sayılar Nasıl Değişti?
  3. En Büyük Grubu Dil Eğitimi Alanlar Oluşturuyor
  4. Kaydedilen Vakaların Çoğunluğunu Vietnamlı Öğrenciler Oluşturuyor
  5. Mezuniyet ile İstihdam Arasındaki Boşluk
  6. Küçük İşletmeler ve Bazı Mezunlar Neden Zorlanıyor?
  7. Üniversiteler Göçmenlik Statüsünü İzleme Baskısıyla Karşı Karşıya
  8. Öğrenci Çekme Hedefleri ile Kalıcılık Kuralları Birbirine Bağlanmalı
  9. Kariyerleri İzlemek ve Yerel İstihdamı Desteklemek
  10. Öne Çıkan Noktalar

Adalet Bakanlığının Bilgi Edinme Özgürlüğü başvurusu yoluyla elde edilen verilerine dayanan Kim'in araştırması, vize ihlali oranının 2024'te yüzde 11,6 olduğunu, yani her dokuz kişiden birinden fazlasına karşılık geldiğini ortaya koydu. Vakalar, vize süresini aşan veya izinsiz çalışan kişileri kapsıyordu. Vize süresini aşmak, yasal ikamet süresi sona erdikten sonra ülkede kalmayı; izinsiz çalışma ise göç kurallarının tanıdığı iznin dışında çalışmayı ifade ediyor.

Bulgular, Güney Kore'nin uluslararası eğitimi nitelikli iş gücü ve geleceğin sakinleri için bir kaynağa dönüştürme hedefini sorgulatıyor. Eğitim Bakanlığının 2023'te duyurduğu Study Korea 300K girişimi, 2027 sonuna kadar 300.000 uluslararası öğrenci çekmeyi amaçlıyor. Ancak araştırma, öğrenci çekme, uygun iş bulmalarına yardımcı olma ve ülkede yasal olarak kalmalarını sağlama arasında zayıf bir bağ bulunduğuna işaret ediyor.

Güney Kore, popüler kültürünün dünya çapındaki etkisi ve akademik programlarını genişletmesi sayesinde kendisini önde gelen bir eğitim merkezi olarak tanıttı. Yirmi yıl önce ülke daha çok ABD ve Avrupa'ya öğrenci göndermesiyle biliniyordu. Uluslararası öğrenci sayısı 2004'te yaklaşık 17.000'den 2023'te yaklaşık 226.000'e yükseldi ve yükseköğretim öğrencilerinin yüzde 7,5'ini oluşturdu.

Üniversiteler ve göç düzenlemeleri bu genişlemeye ayak uydurmakta zorlandı. Kim'e göre yabancı öğrencileri potansiyel sakinler olarak görmek yerine geçici iş gücü kaynağı olarak değerlendirmek, eğitimleri bittikten sonra çok sayıda öğrenciyi sınırlı yasal seçenekle baş başa bırakıyor.

Reklam

On Yılda Sayılar Nasıl Değişti?

Eğitim yoluyla ülkeye giren izinsiz kişilerin sayısı, yalnızca öğrenci çekme faaliyetlerindeki genişlemeyle açıklanamayacak kadar hızlı arttı. Vize ihlali oranı 2014'te yüzde 7,8'ken 2022'de yüzde 15,7 ile zirveye çıktı; 2023 ve 2024'te ise yüzde 11,6'ya geriledi.

2022'deki zirveye kıyasla düşüş 4,1 yüzde puan oldu. Bu iyileşmeye rağmen 2024 oranı, 2014 düzeyinin 3,8 yüzde puan üzerinde kaldı. Güney Kore daha fazla öğrenci çekerken, on yıl öncesine kıyasla daha yüksek oranda ihlalle karşı karşıya olmayı sürdürdü.

Araştırması öğrenci çekme ile yasal ikamet arasındaki ilişkiyi inceleyen Kim, değişimi şöyle değerlendirdi:

Bu, yabancı öğrenci sayısı genel olarak artarken ülkede kalışlarının istikrarının ve yasallığının gerilediğini gösteriyor.

Rakamlar ve politika adımları, sorunun gelişimini ortaya koyuyor:

  • 2004: Güney Kore'de yaklaşık 17.000 uluslararası öğrenci vardı.
  • 2014: Araştırmada öğrenci programları aracılığıyla ülkeye gelen 6.782 izinsiz kişi ve yüzde 7,8 vize ihlali oranı kaydedildi.
  • 2022: İhlal oranı yüzde 15,7 ile zirveye ulaştı.
  • 2023: Uluslararası öğrenci sayısı yaklaşık 226.000'e ulaştı, ihlal oranı yüzde 11,6'ya düştü ve hükümet Study Korea 300K girişimini duyurdu.
  • 2024: Öğrenci programları aracılığıyla ülkeye gelen izinsiz kişilerin sayısı 34.267 oldu; ihlal oranı yüzde 11,6 seviyesinde kaldı.
  • 2027 sonu: Hükümet 300.000 uluslararası öğrenci çekmeyi hedefliyor.

En Büyük Grubu Dil Eğitimi Alanlar Oluşturuyor

2024'te tespit edilen 34.267 izinsiz kişinin 9.580'i daha önce lisans programları için verilen D-2 vizelerine sahipti. Diğer 24.687 kişi ise dil eğitimi için verilen D-4 vizelerini taşımıştı. Dil eğitimi alanların sayısı lisans programındakilerin iki katından fazlaydı ve toplamın yaklaşık yüzde 72'sini oluşturuyordu.

D-2 ve D-4 farklı eğitim programlarını ifade ediyor. D-2 vizeleri akademik derece programlarındaki öğrencileri kapsarken, araştırmada ele alınan D-4 programı dil eğitimine yönelik. Dil eğitimi alanlar, ağırlıklı olarak Korece öğrenmek için akademik kredi kazandırmayan kurslara katılıyor.

Uluslararası öğrencilerin yüzde 33'ünü oluşturan dil eğitimi alanlar, kayıtların en büyük bölümünü meydana getiriyor. Bu grubun ağırlığı, karşılaştıkları güçlükleri üniversite sisteminin kenarında kalan küçük bir sorun olmaktan çıkarıp ülkenin öğrenci çekme politikasının merkezine taşıyor.

Reklam

Araştırmada, dil eğitimi alanların yasal statülerini istemeden veya bilerek kaybetme bakımından lisans öğrencilerine kıyasla daha savunmasız olduğu belirtiliyor. Öğrenci kabul uygulamalarındaki ve öğrenci desteğindeki sorunlar ele alınmadan dil programlarının genişletilmesi, bu nedenle göçle ilgili güçlükler yaşayan kişilerin sayısını artırabilir.

Araştırmada belirtilen olası etkenlerden biri mali baskı. Dil eğitimi alanlar çoğu zaman lisans öğrencileri kadar saat çalışamıyor ve bazıları burs desteği olmadan daha yüksek öğrenim ücretleriyle karşı karşıya kalıyor. Eğitim ve günlük masraflarını karşılamak için kazanca ihtiyaç duyan öğrenciler, bu giderlerle vize koşullarının getirdiği sınırlamalar arasında sıkışabiliyor.

Kaydedilen Vakaların Çoğunluğunu Vietnamlı Öğrenciler Oluşturuyor

2024'te akademik eğitim için D-2 vizesi almış izinsiz kişilerin yüzde 69,7'sini Vietnam vatandaşları oluşturdu. Onları yüzde 13 ile Özbekistan, yüzde 6,9 ile Moğolistan ve yüzde 3,4 ile Çin izledi.

D-4 dil eğitimi programından ayrılanlar arasında Vietnamlıların oranı daha da yüksekti: yüzde 88,9. Bu yoğunlaşma, araştırmanın kapsadığı on yılda büyük bir değişime işaret ediyor.

2014'te D-2 programından gelen izinsiz kişiler arasında Vietnam vatandaşlarının oranı yüzde 1,51'di. 2024'e gelindiğinde bu oran yüzde 69,7'ye yükseldi. D-4 grubunda ise Vietnamlıların payı aynı dönemde yüzde 13,4'ten yüzde 88,9'a çıktı.

Bu yüzdeler, izinsiz grupların uyruklara göre dağılımını gösteriyor. Kaydedilen vakaların Vietnam vatandaşları arasında ne kadar yoğunlaştığını ortaya koyarken, araştırmada anlatılan mali ve yasal güçlükler Vietnam'dan gelen öğrencilere yönelik desteğin neden önem taşıdığını açıklamaya yardımcı oluyor.

Güney Kore, uluslararası öğrenci sayısını artırmak için Vietnamlı öğrencileri aktif biçimde ülkeye çekiyor. Kim'in analizi, bu çabalarla sonrasında sunulan destek ve yasal ikamet yolları arasında bir boşluk bulunduğuna işaret ediyor. Özellikle dil eğitimi alanlar için çalışma olanaklarının kısıtlı olması ve eğitim masrafları yasal statüyü korumayı zorlaştırabilir.

Mezuniyet ile İstihdam Arasındaki Boşluk

Güney Kore'de kalmak isteyen mezunların eğitim izninden çalışma iznine geçmesi gerekiyor. Kim, bu geçişin her iki aşamasında da güçlükler bulunduğunu belirtiyor: iş ararken geçimini sağlamak ve bir iş bulunduğunda vize koşullarını karşılamak.

D-10 vizesi mezunların iş ararken ülkede kalmasına izin veriyor ve bu amaçla vize süresi uzatılabiliyor. Ancak bu dönemde ekonomik faaliyete getirilen katı sınırlamalar, geçim masraflarını karşılamalarını zorlaştırabiliyor.

Reklam

Dolayısıyla bir mezunun uygun bir pozisyon aramak için zamanı olsa da bu süreçte para kazanma izni sınırlı olabilir. Araştırmaya göre bu mali baskı, kişileri izinsiz çalışmaya yöneltebilir.

Sonraki aşamada nitelikli çalışan vizesi almak gerekiyor. Kim, kalıcı olarak yerleşmenin genellikle E-1 ile E-7 arasındaki kategorilerden bir vize almayı gerektirdiğini; bunun için adayın eğitim alanıyla bağlantılı bir iş, belirli bir maaş ve özel koşulları karşılayan bir işveren gerektiğini açıklıyor.

Süreci bilmeyen okurlar açısından pratik sorun açık: Bir programı tamamlamak, bulunan herhangi bir işte çalışmaya otomatik olarak izin vermiyor. Mezunların hem göç koşullarını karşılayan hem de kendi ihtiyaçlarına uygun bir iş bulması gerekiyor.

Küçük İşletmeler ve Bazı Mezunlar Neden Zorlanıyor?

E-7 profesyonel çalışan vizesi, asgari maaş koşulları küçük ve orta ölçekli işletmelerdeki ortalama ücretleri çoğu zaman aştığı için özel bir güçlük yaratıyor. Bir şirket mezuna uygun bir açık pozisyona sahip olsa bile vize sponsorluğu için gereken maaşı sunamayabiliyor.

Beşerî bilimler ve sosyal bilimler mezunları, koşulları karşılayan pozisyonları bulmakta ek güçlüklerle karşılaşıyor. Küçük şirketlerde iş olanakları bulunabilse de maaş standartları, işin eğitim alanıyla bağlantısı ve işverenin nitelikleri bir araya geldiğinde yasal seçenekler daralabiliyor.

Araştırmayı yürüten Gangneung-Wonju Ulusal Üniversitesi doçenti Kim, bu koşulların nitelikli iş vizesi arayan mezunları nasıl etkilediğini şöyle açıkladı:

Gerçekçi olmak gerekirse, bu koşullar beşerî bilimler veya sosyal bilimler mezunlarının vize almasını zorlaştırıyor; küçük ve orta ölçekli işletmelerde çalışmak isteyenlerin önünde de engel oluşturuyor.

Araştırmaya göre bu engeller, öğrencileri geçimlerini sağlamak için uygun vize olmadan çalışmaya itebilir. Ülkede kalıp ekonomiye katkıda bulunma istekleri, kendilerine sunulan iş ve maaşları yeterince yansıtmayan kurallara takılıyor.

Kim'in kaygısı D-10 ve E-7 aşamalarını birbiriyle ilişkilendiriyor. İş ararken kazanç imkânlarının kısıtlı olması acil mali baskı yaratırken profesyonel vizesi koşulları uygun ve yasal bir iş bulmayı zorlaştırabiliyor. Öğrenci çekme hedefleri ülkeye gelişleri ele alıyor; bu kurallar ise öğrenciler çalışma hayatı kurmaya çalıştığında karşılarına ne çıkacağını belirliyor.

Reklam

Üniversiteler Göçmenlik Statüsünü İzleme Baskısıyla Karşı Karşıya

Uluslararası Eğitim Kalite Güvence Sistemi, üniversite akreditasyonunda temel ölçütlerden biri olarak izinsiz kalma oranlarını kullanıyor. Kim, bu yaklaşımın göç denetimi sorumluluğunu eğitim kurumlarına yüklemesini eleştiriyor.

Akreditasyon, bir kurumun gerekli standartları karşılayıp karşılamadığının değerlendirilmesi anlamına geliyor. Öğrencilerin göç kurallarına uyumu temel ölçüt hâline geldiğinde üniversitelerin izinsiz kalış ve çalışmayı önlemeye odaklanmak için güçlü bir nedeni oluyor.

Araştırmaya göre bu baskı, personel ve kaynakların eğitim ve kariyer desteği sunmak yerine öğrencileri denetlemeye yönelmesine yol açabilir. Üniversitelerin kapı bekçisi gibi hareket etmesi, öğrencilerin eğitim, çalışma ve ikamet koşullarında desteğe ihtiyaç duyması nedeniyle karşıtlık içeren bir ilişki de yaratabilir.

Kim, sistemin kurumları vize koşullarını ihlal etme olasılığı daha yüksek görülen gruplardan öğrenci kabulünü kısıtlamaya veya öğrencileri denetlemek için kaynak ayırmaya teşvik ettiğini belirtiyor. Her iki yaklaşım da öğrencilerin eğitimlerini tamamlamasına ve uygun iş bulmasına yardımcı olmayı geri plana itebilir.

Kim'e göre yabancı öğrenciler geleceğin sakinleri ve değerli insan kaynakları olarak görülmeli. Onları idari bir yük ya da okul çağındaki nüfusun azalmasının geçici telafisi olarak değerlendirmek, eğitim ile başarılı bir yerleşim arasındaki bağı zayıflatıyor.

Öğrenci Çekme Hedefleri ile Kalıcılık Kuralları Birbirine Bağlanmalı

Eğitim Bakanlığının Study Korea 300K girişimi ile Adalet Bakanlığının 4. Temel Göç Politikası Planı, birbiriyle bağlantılı hedefler ortaya koyuyor. İlk girişim 2027 sonuna kadar 300.000 uluslararası öğrenci çekmeyi amaçlıyor; ikincisi ise uluslararası öğrencileri iş gücü piyasasında tutulabilecek potansiyel nitelikli çalışanlar olarak tanımlıyor.

Araştırmaya göre öğrencilerin sonraki adımlarını düzenleyen kurallar bu hedefleri sekteye uğratıyor. İstihdama geçiş zor olmaya devam ederse yalnızca kayıtları artırmak, ülkede yasal olarak kalıp nitelikli işlerde çalışabilecek mezunların sayısını yükseltmeye yetmeyecek.

Kim, Güney Kore'ye uluslararası öğrenci politikasının ülkenin daha geniş yetenek ve göç stratejileriyle bütünleştirildiği Almanya ve Japonya'yı örnek almasını öneriyor. Önerisi; eğitimi, istihdamı ve ikamet politikasını birbirine bağlayarak mezuniyet sonrasındaki işleyen yollarla öğrenci çekme çabalarını desteklemek.

Önerilen değişiklikler üniversitelerin rolünü de ele alıyor. Kurumlar göçmenlik denetimine odaklanmak yerine öğrencilerin sınıftan yasal koşulları karşılayan işlere geçişine yardımcı olmak için daha fazla destek alacak.

Reklam

Kariyerleri İzlemek ve Yerel İstihdamı Desteklemek

Kim, Adalet Bakanlığı, Eğitim Bakanlığı ve üniversitelerin bilgilerini gerçek zamanlı olarak birbirine bağlayan ortak bir dijital platform öneriyor. Sistem, mezunların kariyer yollarını takip ederek öğrenci eğitimini tamamladıktan sonra neler olduğuna dair politika yapıcılara daha net bir tablo sunacak.

Bu sonuçların izlenmesi, hükümetin düzenlemeleri iş ve ikamet alanındaki gerçek sonuçlara göre güncellemesine ve politikaların etkililiğini değerlendirmesine olanak tanıyacak. Odak noktası, yalnızca kaç öğrencinin geldiğinden çıkıp bu öğrencilerin iş bulup bulmadığına ve yasal statülerini koruyup korumadığına genişleyecek.

Uluslararası öğrencilere yönelik özel kariyer destek merkezleri de öneriler arasında. Bu merkezler, özellikle mezunların hem niteliklerine hem de göç koşullarına uygun bir iş bulma ihtiyacına odaklanarak araştırmada belirtilen istihdam güçlüklerini ele alacak.

Kim ayrıca mezunları işe almak üzere yerel işletmelerle başarılı ortaklıklar kuran üniversitelere teşvik verilmesini öneriyor. Bu ortaklıklar eğitimi mevcut iş olanaklarına daha doğrudan bağlayabilir ve mezuniyet sonrası yerleşimin istikrar kazanmasına yardımcı olabilir.

Bu önerilerin hayata geçirilmesi için herhangi bir tarih açıklanmadı. Öğrenci çekme hedefi için belirtilen son tarih 2027 sonu. 22 Ocak 2026 itibarıyla araştırmanın temel kaygısı, Güney Kore'nin öğrenci çekme çabasını onların eğitim almalarına, çalışmalarına ve ülkede yasal olarak kalmalarına yardımcı olacak aynı ölçüde uygulanabilir bir yaklaşımla desteklemesi gerektiği.

Öne Çıkan Noktalar

  • Araştırmada öğrenci programları aracılığıyla ülkeye gelen 34.267 izinsiz kişi kaydedildi; bu sayı 2014'te 6.782'ydi.
  • 2024'te vize ihlali oranı yüzde 11,6 oldu. Bu oran 2022'deki yüzde 15,7'lik zirvenin altında, 2014'teki yüzde 7,8'lik oranın üzerindeydi.
  • D-4 dil eğitimi programlarından ayrılanlar 24.687 vakayı, D-2 lisans programlarından ayrılanlar ise 9.580 vakayı oluşturdu.
  • Vietnam vatandaşları, izinsiz D-2 grubunun yüzde 69,7'sini, D-4 grubunun ise yüzde 88,9'unu oluşturdu.
  • Kim, iş arama döneminde kazanç imkânlarının kısıtlı olmasını ve nitelikli iş vizesi koşullarını yasal olarak yerleşmenin önündeki engeller olarak gösteriyor.
  • Araştırma, üniversiteleri göçmenlik denetimine öncelik vermeye zorlayan akreditasyon kurallarını eleştiriyor.
  • Güney Kore 2027 sonuna kadar 300.000 uluslararası öğrenci çekmeyi hedefliyor.
  • Önerilen değişiklikler arasında mezunlara ilişkin ortak veri sistemi, özel kariyer desteği ve üniversitelerin yerel işverenlerle ortaklıkları yer alıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir