Avrupa'nın FCAS Programı Belirsizliğe Sürüklenirken Japonya'nın GCAP Savaş Uçağı Projesi Öne Çıkıyor

12 dakikalık okuma
Avrupa'nın FCAS Programı Belirsizliğe Sürüklenirken Japonya'nın GCAP Savaş Uçağı Projesi Öne Çıkıyor

İki Savaş Uçağı Projesi Farklı Yönlere İlerliyor

Japonya, Birleşik Krallık ve İtalya, 2035'te hizmete girmesi planlanan bir savaş uçağı projesini ilerletirken Fransa, Almanya ve İspanya, maliyetinin 100 milyar avro olduğu tahmin edilen rakip programları konusunda çözüme kavuşmamış bir anlaşmazlıkla karşı karşıya. 18 Ocak 2026 itibarıyla bu tablo, Japonya'nın GCAP olarak bilinen Küresel Muharip Hava Programı için fırsat yaratırken Avrupalı ortakların birlikte hâlâ neler geliştirebileceklerine karar verme baskısını artırıyor.

İçindekiler
  1. İki Savaş Uçağı Projesi Farklı Yönlere İlerliyor
  2. Avrupa Programında Neler Yaşandı?
  3. Uçağı ve Teknolojisini Kim Kontrol Ediyor?
  4. Almanya Tek Bir Savaş Uçağının Ötesini Düşünüyor
  5. İspanya'nın Seçenekleri Kısıtlı
  6. Fransa Tek Başına Savaş Uçağı Geliştirebilir mi?
  7. GCAP İçin Neden Fırsat Doğuyor?
  8. Yeni Ortaklar Finansman ve Yeni Kararlar Getirebilir
  9. Avrupa Neleri Kaybetme Riskiyle Karşı Karşıya?
  10. Sıradaki Sınav Teslimat
  11. Öne Çıkanlar

Avrupa Geleceğin Muharip Hava Sistemi (FCAS), Berlin'in devam edilip edilmeyeceğine ilişkin karar için belirlediği son tarihi kaçırdı. Almanya ve Fransa, kararı 2025 sonuna erteleme konusunda anlaşmıştı. Son tarih herhangi bir karara varılmadan geride kalırken projenin geleceği belirsiz süreyle ertelendi ve bazı katılımcıların sonunda GCAP'e katılmaya çalışabileceği yönünde spekülasyonlar başladı.

Her iki program da yaygın olarak altıncı nesil savaş uçağı diye adlandırılan bir platform geliştirmeyi hedefliyor: insansız sistemler, sensörler ve bilgi paylaşan ağlarla birlikte çalışacak gelişmiş bir uçak. Hedef, daha iyi bir jet üretmenin ötesine geçiyor. Uçakları ve diğer donanımları birbirine bağlayarak tehditleri tespit etmelerini, bilgi alışverişinde bulunmalarını ve birlikte hareket etmelerini sağlamayı içeriyor.

GCAP'in sanayi çalışmalarını düzenleyen bir ortak girişimi ve ortak hizmete giriş hedefi bulunuyor. FCAS ise uçak tasarımını kimin kontrol edeceği, işlerin nasıl bölüşüleceği ve her ortağın ne kadar teknik bilgi edineceği konusundaki tartışmaların içinde sıkışmış durumda. Bu anlaşmazlıklar, Avrupa'nın askerî teknolojiyi ABD'den bağımsız geliştirme kabiliyetinin önemli bir göstergesi olarak tasarlanan projeyi tehdit ediyor.

Avrupa Programında Neler Yaşandı?

Fransa ve Almanya, FCAS'i 2018'de resmen başlattı; İspanya 2019'da programa katıldı. Program, Yeni Nesil Savaş Uçağı'nı, insansız hava araçlarını ve muharebe bulutu adı verilen bir veri ağını bir araya getiriyor. Bu bulut, sensörleri ve uçakları birbirine bağlayarak bir yerde toplanan bilgilerin başka bölgelerde görev yapan kuvvetlere yardımcı olmasını sağlayacak.

FCAS'in 2040'a kadar Fransa'nın Rafale ve Almanya'nın Eurofighter Typhoon uçaklarının yerini alması planlanıyordu. İlk planlar ayrıca bir gösterim uçağının 2027'de uçmasını öngörüyordu. Gösterim uçağı, operasyonel sürüm hazır olmadan önce tasarımın ve teknolojilerin sınanmasında kullanılan uçaktır.

Reklam

Takvim 2045'e ve sonrasına sarktı; gösterim uçağının yapımına ise henüz başlanmadı. Bu nedenle planlanan hizmete giriş tarihi, ilk hedef olan 2040'ın en az beş yıl ötesine taşındı. Rusya'nın Ukrayna'yı işgali ve Avrupa genelinde artan güvenlik kaygıları, gelecekteki hava kabiliyetlerini planlayan hükümetler için bu gecikmeleri daha da acil hâle getirdi.

Alman savunma yayını Hartpunkt, 30 Aralık'ta FCAS'in Berlin'in nihai karar için belirlediği tarihi kaçırdığını bildirdi. Almanya Şansölyesi Friedrich Merz, ilerleme kaydedilememesinden duyduğu rahatsızlığı dile getirdi:

Bu projede hiçbir ilerleme kaydedemiyoruz. İşler böyle devam edemez.

Başlıca kilometre taşları, iki programın nasıl farklı aşamalara ulaştığını gösteriyor:

  • 2018: Fransa ve Almanya FCAS'i resmen başlattı.
  • 2019: İspanya Avrupa programına katıldı.
  • Haziran 2025: GCAP, ortak girişimi Edgewing'i kurdu.
  • 30 Aralık 2025: Hartpunkt, FCAS'in Berlin'in karar için belirlediği son tarihi kaçırdığını bildirdi.
  • 2027: FCAS gösterim uçağının ilk uçuşu için belirlenen ilk hedef ve GCAP prototipi için öngörülen tarih.
  • 2035: GCAP'in planlanan hizmete giriş tarihi.
  • 2040: FCAS'in ilk operasyonel hedef tarihi; daha sonra 2045'e ve sonrasına ertelendi.

Uçağı ve Teknolojisini Kim Kontrol Ediyor?

FCAS'in Yeni Nesil Savaş Uçağı'nın geliştirilmesine Fransa'nın Dassault Aviation şirketi liderlik ediyor. Almanya'nın Airbus şirketi ise muharebe bulutunu ve savaş uçağıyla birlikte çalışması planlanan insansız hava araçları olan uzaktan kumandalı taşıyıcıları yönetiyor. İspanya'nın Indra Systems şirketi sensör geliştirme çalışmalarında destek rolü üstleniyor.

Fransa, uçak bileşeninin açık bir lideri olmasını istiyor. Dassault, savaş uçağını teslim etmekten sorumlu şirketin tasarım kararları ve alt yüklenicilerin seçimi üzerinde tam kontrole sahip olması gerektiğini savunuyor. Böyle bir yapı, şirketlerin geliştirdiği ve sahip olduğu teknik tasarımlar ve bilgiler anlamına gelen fikrî mülkiyetin paylaşımını sınırlandırır.

Almanya, projenin savaş uçağı üretiminde daha fazla uzmanlık kazanmasına yardımcı olmasını istiyor. Alman savunma yetkilileri, Almanya'nın uçak üretme kabiliyeti olmadığı yönündeki Fransız iddialarını reddediyor. Paris ise Berlin'in taleplerini Fransız teknik bilgisini edinme girişimi olarak görüyor.

Dassault Aviation Üst Yöneticisi Eric Trappier, tutumunu açıkça ortaya koydu:

Almanlar şikâyet ederse etsin, umurumda değil. Biz burada ne yaptığımızı biliyoruz. Kendileri yapmak istiyorlarsa, kendileri yapsınlar.

Reklam

Dassault'un, geliştirmeyi hızlandırmak ve takvime uymak amacıyla belirli bileşenlerde işlerin yüzde 80'ini üstlenmeyi önerdiği bildirildi. Bu talep programın belirli parçalarını ilgilendirirken daha geniş kapsamlı tartışma, savaş uçağı üzerindeki yetki ve sanayi kazanımlarının dağılımıyla ilgili.

Sosyal Demokrat Parti'den Alman milletvekili Christoph Schmid, Fransız talebinin kabul edilerek ilerlenmesinin FCAS'in "tabutuna çakılacak son çivi" olabileceği uyarısında bulundu. İlgili hükümetler açısından iş paylaşımı, hangi şirketlerin sözleşme alacağını, hangi ülkelerin uzmanlık gerektiren işleri elinde tutacağını ve hangi sanayilerin geleceğin uçakları için gereken deneyimi kazanacağını belirliyor.

Almanya Tek Bir Savaş Uçağının Ötesini Düşünüyor

Almanya'nın kısa süre önce göreve atanan Hava Kuvvetleri Komutanı Korgeneral Holger Neumann, FCAS gecikmeye devam ederse Berlin'in alternatifleri değerlendirmeye hazır olduğunun sinyalini verdi. Der Spiegel'e verdiği röportajda, insansız sistemleri ve sensörleri bir muharebe bulutu üzerinden birbirine bağlamanın önemini vurguladı.

Neumann'ın tutumu, programın bölümlere ayrılabileceğine işaret ediyor. Pilotlu uçağın iptal edilmesi hâlinde bile Almanya ağ ve insansız sistemleri geliştirmeyi sürdürebilir. FCAS birbiriyle bağlantılı birçok projeden oluşuyor; savaş uçağı bileşeninin başarısız olması, diğer teknolojilerle ilgili kararları gündeme getirecek.

Almanya, tek başına bir uçağın yerini alacak yeni bir platform geliştirmeye çalışırsa teknik kısıtlarla karşılaşacak. Fransa'nın aksine, bağımsız olarak savaş uçağı tasarlama konusunda yakın dönem deneyimi bulunmuyor. MTU Aero Engines, onlarca yıldır eksiksiz bir savaş uçağı motorunun ana yüklenicisi olarak görev yapmadı. Ana yüklenici, tek tek parçalar sağlamak yerine sistemin tamamını teslim etme sorumluluğunu üstlenir.

Berlin'in F-35 uçakları satın alma kararı, katılımcı müttefiklerin ittifakın nükleer düzenlemelerinde rol aldığı NATO nükleer paylaşım görevleri için bir kabiliyet sağlıyor. Almanya'nın yine de Avrupa'nın altıncı nesil uçağına ilişkin uzun vadeli planlarını netleştirmesi gerekiyor.

GCAP'e katılmak olası seçeneklerden biri, ancak katılım programın başlıca sanayi yapısı kurulduktan sonra gerçekleşmiş olacak. Belçika Kraliyet Savunma Yüksek Enstitüsü'nde havacılık ve uzay uzmanı olan Alain De Neve, kapının hâlâ açık olduğunu ancak GCAP'in "çekirdeğinin" şimdiden oluşturulduğunu söyledi. Bu nedenle geç katılan bir ülkeye muhtemelen ana yüklenici konumu yerine ikincil sistemler üzerinde çalışma verilecek.

Almanya, İsveç'i de içerebilecek farklı ortaklarla FCAS'i yeniden başlatmayı deneyebilir. Daha işlevsel bir sorumluluk dağılımı sağlasa bile yeni bir ortaklık kurmak gecikmeleri daha da artırır. Berlin yeni bir proje için görüşme yürüttüğünü reddederken savunma analistleri, Almanya'nın kaynaklarını ve motivasyonunu, FCAS'in çökmesi hâlinde bu seçeneği değerlendirebileceğinin işareti olarak görüyor.

Reklam

İspanya'nın Seçenekleri Kısıtlı

İspanya, Amerikan F-35 uçaklarını satın almamayı tercih ederek planlarını Eurofighter Typhoon'lara ya da gelecekteki bir FCAS savaş uçağına odakladı. Bu karar, Avrupa programının sonucunu Madrid'in planları açısından özellikle önemli kılıyor.

İspanya Başbakanı Pedro Sánchez, sanayi işlerinin paylaşımı konusundaki anlaşmazlıkta Almanya'nın tutumunu destekledi. Ortakların daha önce üzerinde anlaştığı koşulların korunması çağrısında bulunarak Madrid'i mevcut düzenlemede değişiklik yapılmasına karşı Berlin'in yanına yerleştirdi.

İspanya, altıncı nesil bir savaş uçağını bağımsız olarak geliştirmek için gereken sanayi altyapısından yoksun. Programın kurucu ortakları temel iş paylaşımını zaten düzenlediğinden, bu aşamada GCAP'e katılmak da sınırlı etki ve sanayi getirisi sağlayacaktır.

Geliştirme aşamasındaki Türkiye'nin KAAN savaş uçağı, İspanya için başka bir olası seçenek olarak gündeme geldi. Bu ihtimal henüz spekülasyondan ibaret ve Madrid'in savunma ortaklıklarında önemli bir değişiklik anlamına gelir. İspanya'nın önündeki acil mesele, desteklediği program ilerleyemezse gelecekteki uçak planlarını nasıl koruyacağını seçmek.

Fransa Tek Başına Savaş Uçağı Geliştirebilir mi?

Fransa, çok uluslu savaş uçağı projelerinden ayrılıp kendi uçağını geliştirme konusunda FCAS ortaklarından daha fazla deneyime sahip. 1960'larda tasarım anlaşmazlıkları nedeniyle bir NATO savaş uçağı projesinden çekildi ve sonunda Mirage 2000'i geliştirdi. 1980'lerde Eurofighter Typhoon'u ortaya çıkaran Avrupa Savaş Uçağı Programı'ndan ayrılarak bunun yerine Rafale'i geliştirdi.

Rafale, Fransa'nın başlıca askerî ihracat ürünü hâline geldi. Uçağın başarısı, Paris'e başka bir bağımsız programı değerlendirmek için sanayi altyapısı sağlıyor; ancak yeni nesil bir uçak için yeni bir geliştirme çalışması gerekiyor.

Trappier'e Fransa'nın yeni nesil bir savaş uçağını tek başına üretip üretemeyeceği soruldu. Dassault Üst Yöneticisi şu yanıtı verdi:

Yanıt evet.

Birleşik Arap Emirlikleri 2021'de 80 Rafale sipariş etti. Fransa'nın silah ihracatı 2022'de 27 milyar avroya ulaştı; bunun üçte ikisini, yaklaşık 18 milyar avroyu, Rafale satışları oluşturdu. Bu satışlar, gelecekteki geliştirme çalışmalarına destek verebilecek gelir ve potansiyel ortaklarla ilişkiler sağlıyor.

Reklam

Fransa'nın Avrupa çerçevesinin ötesinde iş birliği olanakları da bulunuyor. Motor üreticisi Safran, Hindistan'ın Gelişmiş Orta Sınıf Savaş Uçağı için ortaklaşa motor geliştirme konusunda anlaşmaya vardı. Bu anlaşma, mevcut FCAS ortaklığı dağılırsa bile başka ülkelerle çalışmanın mümkün olduğunu gösteriyor.

Fransa'nın nükleer caydırıcılığı, uçak planları için belirli bir gereklilik doğuruyor. Hâlihazırda havadan nükleer saldırı görevini Rafale uçakları yerine getiriyor; gelecekte bu sorumluluğun FCAS savaş uçağına devredilmesi planlanıyor. Bu nedenle uçakların halefi, Fransa'nın havadan nükleer silah kullanma kabiliyetini koruyacak şekilde tasarlanmalı.

Eurofighter uçakları nükleer silah taşıma görevi üstlenmediğinden Almanya ve İspanya'nın ihtiyaçları farklı. Bu ihtiyaçları Fransa'nın nükleer rolüyle ortak bir uçak tasarımında uzlaştırmak, süreci daha da karmaşık hâle getiriyor.

GCAP İçin Neden Fırsat Doğuyor?

Japonya, Birleşik Krallık ve İtalya, 2035'e kadar GCAP'in Japonya'nın F-2 uçaklarıyla Britanya ve İtalya'nın kullandığı Eurofighter Typhoon'ların yerini almasını amaçlıyor. Bu hedef, FCAS'in ilk 2040 tarihinden beş yıl; Avrupa uçağının 2045'te hizmete girmesi durumundaysa en az 10 yıl daha erken.

Edgewing'in Haziran 2025'te kurulması, üç ülkenin iş paylaşımı yapabileceği bir ortak girişimi GCAP'e kazandırdı. Yönetişim yapısı, ortakların rollerini FCAS'te çatışma kaynağına dönüşen düzenden daha açık biçimde tanımlıyor.

Japonya teknoloji uzmanlığı ve finansman sağlarken Birleşik Krallık ve İtalya köklü havacılık deneyimlerini ve askerî ihtiyaçlarını ortaya koyuyor. Stratejik çıkarlarının ve yenileme takvimlerinin daha uyumlu olması, ortakların geliştirme çalışmalarını ortak bir takvime göre düzenlemesini kolaylaştırıyor.

Daito Bunka Üniversitesi'nde uluslararası ilişkiler profesörü olan Garren Mulloy, farklı uçak yenileme takvimlerinin Avrupa projesini nasıl zorlaştırdığını şöyle açıkladı:

FCAS, kısmen siyasi nedenlerle, kısmen de üç ülkenin mevcut savaş uçaklarını farklı zamanlarda takviye etmek ve değiştirmek istemesi yüzünden yıllardır sorun yaşıyor.

GCAP ortaklarının operasyonel takvimleri birbirine daha yakın. 2027'de bir prototip ve 2035'te hizmete giriş hedefi doğrultusunda çalışıyorlar. Bu tarihlerin korunması, FCAS'in yol açtığı uzun gecikmeleri göze almadan gelişmiş uçak arayan ülkeler için programı cazip bir seçenek hâline getirebilir.

Yeni Ortaklar Finansman ve Yeni Kararlar Getirebilir

Suudi Arabistan, GCAP'e katılmaya ilgi duyduğunu belirtti. Katılımı ek finansman, daha geniş bir sanayi altyapısı ve ortaya çıkacak uçağın satılması için fırsatlar sağlayabilir. Bu ilgi, FCAS'in mevcut üyelerini bir arada tutmakta yaşadığı zorluklarla tezat oluşturuyor.

Reklam

Almanya ya da İspanya, başlıca sorumlulukların zaten düzenlendiği bir programa katılmış olacak. De Neve'nin değerlendirmesi muhtemel ödünleşimi ortaya koyuyor: ilerleyen bir uçak projesine erişim, tasarımı üzerinde daha az söz sahibi olma ve sanayide öncü işler için daha az fırsat anlamına gelebilir.

Japonya'nın tutumu da değişiyor. Ülke geçmişte savunma ihracatını kısıtlamış olsa da savaş uçağı üzerinde uluslararası iş birliğini desteklemek için bu politikaları gevşetti. Başarılı bir GCAP programı, Japonya'nın gelişmiş havacılık teknolojisindeki rolünü güçlendirebilir, küresel silah pazarındaki yerini genişletebilir ve Hint-Pasifik bölgesindeki güvenlik ortaklıklarını derinleştirebilir.

18 Ocak itibarıyla Almanya'nın, İspanya'nın ya da Suudi Arabistan'ın GCAP'e alınmasına ilişkin herhangi bir kararın kesinleştiği belirtilmiyor. Olası katılımları iki program çevresinde gündeme gelen seçenekler arasında yer alırken Japonya, Birleşik Krallık ve İtalya GCAP'in yerleşik ortakları olmaya devam ediyor.

Avrupa Neleri Kaybetme Riskiyle Karşı Karşıya?

FCAS, Avrupa'nın savunma özerkliğini, yani önemli askerî teknolojileri ABD'ye bağımlı olmadan geliştirme ve kullanma kabiliyetini desteklemek üzere tasarlandı. Programın kısmen ya da tamamen başarısız olması, bu hedefin öne çıkan örneklerinden birini zayıflatacak ve hükümetleri uçak sanayilerini nasıl ayakta tutacaklarını yeniden düşünmeye zorlayacak.

Anlaşmazlığa ilişkin bir analiz, ortak Avrupa hedefi ile ulusal sanayi çıkarları arasındaki gerilimi şöyle tanımladı:

Sanayi ve ekonomik çıkarları gözeten teşvik yapıları ulusal düzeyde kaldığı ve uzlaşmayı fazla maliyetli hâle getirdiği sürece gerçek anlamda Avrupa çapında bir savunma sanayisi ortaya çıkamaz.

Fransa, Almanya ve İspanya iş birliği yoluyla geliştirme maliyetlerini ve risklerini paylaşabilir. Öte yandan her hükümet, kendi şirketlerinin değerli işleri, bilgiyi ve karar alma yetkisini elinde tutmasını istiyor. Teknoloji transferi, fikrî mülkiyetin korunması ve ihracat kontrolleri konusundaki anlaşmazlıklar bu hedefleri uzlaştırmayı güçleştirebilir.

FCAS'in yaşadığı zorluklar, ortak bir projeye verilen siyasi desteğin projeyi nasıl hayata geçirecekleri konusunda anlaşma sağlanmasının önüne geçebileceğini gösteriyor. Liderler aynı uçak programını desteklerken tasarımı kimin seçeceği, teknolojiye kimin sahip olacağı ve gelecekteki satışlardan kimin yararlanacağı konusunda anlaşamayabilir.

FCAS başarısız olursa Avrupa'nın önünde birkaç seçenek olacak: ulusal ölçekte geliştirme, yeni ortaklıklar ya da yabancı sistemler satın alma. Her seçeneğin istihdam, askerî bağımsızlık, kamu harcamaları ve Avrupa şirketlerinin gelişmiş muharip uçaklar tasarlamayı sürdürme kabiliyeti üzerinde etkisi olacak.

Sıradaki Sınav Teslimat

Almanya ve Fransa, FCAS hakkında karar vermek için 2025 sonuna kadar süre tanımıştı; ancak son tarihin kaçırılması, temel sanayi anlaşmazlığını çözümsüz bıraktı. Programın devam edebilmesi için yönetişim ve üç ortağın da kabul edebileceği bir iş dağılımı üzerinde anlaşma gerekiyor.

Reklam

Fransa kendi uçağını geliştirebilir ya da farklı uluslararası ortaklar arayabilir. Almanya ve İspanya'nın ise FCAS'in bazı bileşenlerini sürdürmek, başka bir ortaklık kurmak veya mevcut bir programa erişim aramak arasında karar vermesi gerekecek. Bu tercihler, ülkelerin savunma kabiliyetlerini ve havacılık sanayilerini onlarca yıl boyunca şekillendirecek.

Bir analist, Almanya'nın aciliyetini değişen güvenlik ortamına bağladı:

Doğu Avrupa'da ve dünyada güvenlik sorunları ağırlaşırken, özellikle Almanya gökyüzüne hâkim olma potansiyeli taşıyan bir uçağın hizmete alınmasını geciktirmek istemiyordu.

GCAP'in şu anki avantajı, daha açık bir örgütlenme yapısı ve daha erken hedef tarihi. 2027'de bir prototip, ardından 2035'te hizmete giriş bekleniyor. Japonya ve ortaklarının bu yapıyı bir uçağa dönüştürmesi gerekirken FCAS katılımcılarının önce ortak projelerinin devam edip edemeyeceği ve nasıl sürdürüleceği konusunda uzlaşması gerekiyor.

Önümüzdeki aylar, Avrupa'nın siyasi hedeflerinin sanayi alanında bir anlaşmayla desteklenip desteklenemeyeceğini gösterecek. Japonya için fırsat, GCAP'in ilerlemesini sürdürmek ve ortaklığın üyelerinin ihtiyaç duyduğu gelişmiş uçağı teslim edebileceğini kanıtlamak.

Öne Çıkanlar

  • 18 Ocak 2026 itibarıyla FCAS, Berlin'in programın geleceğine ilişkin karar için belirlediği son tarihi kaçırmıştı.
  • Fransa, Almanya ve İspanya'nın yer aldığı 100 milyar avroluk Avrupa programının takvimi, 2040'tan 2045'e ve sonrasına ertelendi.
  • Dassault'un tasarım kontrolü talebi ve belirli bileşenlerde işlerin yüzde 80'ini üstlenme önerisi, sanayi anlaşmazlığının merkezinde yer alıyor.
  • Almanya muharebe bulutunu ve insansız sistemleri sürdürmeyi, yeni ortaklar aramayı ya da GCAP'e katılmayı değerlendirebilir.
  • İspanya, Almanya'nın tutumunu destekliyor ve uçak planlarını F-35 yerine Eurofighter'lar ile FCAS'e odaklıyor.
  • Fransa bağımsız savaş uçağı geliştirme deneyimine, Rafale ihracat gelirlerine ve nükleer caydırıcılığa ilişkin özel gerekliliklere sahip.
  • Japonya, Birleşik Krallık ve İtalya Haziran 2025'te Edgewing'i kurdu; 2027'de bir GCAP prototipi ve 2035'te hizmete giriş hedefliyor.
  • Suudi Arabistan GCAP'e ilgi duyduğunu belirtti; programa geç katılabilecek ülkelerin sanayi üzerindeki etkisinin sınırlı kalması bekleniyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir