Yaklaşık 5.000 İşe Alım, Ancak Çok Daha Büyük Bir Mezun Havuzu
Güney Kore Eğitim Bakanlığının verilerine göre, 2024'te yaklaşık 5.000 uluslararası mezun ülkede iş buldu; bu sayı 2018'de 1.700'dü. Ancak uluslararası mezunların toplam sayısı iki katına çıkarken istihdam oranı yalnızca yüzde 9,6'dan yaklaşık yüzde 13,8'e yükseldi. Seul Ulusal Üniversitesinde (SNU), Yonsei Üniversitesinde ve diğer önde gelen kurumlarda eğitim alan öğrenciler için akademik başarı, çoğu zaman Kore iş gücünde yer edinmeye yetmedi.
İçindekiler
- Yaklaşık 5.000 İşe Alım, Ancak Çok Daha Büyük Bir Mezun Havuzu
- İşverenler İlk Uluslararası Çalışanlarını Alırken Zorlanıyor
- Korece Sınavları Eleme Aracına Dönüşüyor
- İşe Alınmak, Her Zaman Diplomanın Kullanıldığı Anlamına Gelmiyor
- Üç Aşamalı Vize Süreci ve Ağır Evrak Yükü
- Hiyerarşi ve Günlük Alışkanlıklar İş Yaşamını Şekillendiriyor
- Şirket Kurmak Farklı Kısıtlamaları Beraberinde Getiriyor
- Üniversite ve Yerel Yönetimlerden Aradaki Boşlukları Kapatmaları İsteniyor
- Bekleyen Vize Önerisi ve Öğrencilerin Değişim Talepleri
- Özet
Bu fark, 2027'ye kadar Study Korea 300K projesiyle 300.000 uluslararası öğrenciyi ülkeye çekmeye çalışan hükümet açısından önem taşıyor. Güney Kore'de doğurganlık oranı 0,75 ve 2040'a kadar 7,4 milyon çalışan açığı öngörülüyor. Öğrenci alımı, giderek küçülen iş gücüne yönelik çözümlerden biri; ancak bu öğrencileri ülkede tutmak, üniversiteden istihdama uzanan işler bir yol oluşturmayı gerektiriyor.
Anketler, uluslararası öğrencilerin yüzde 60 ila yüzde 90'ının çalışmak için Güney Kore'de kalmayı umduğunu gösteriyor. Bu hedefler; yerli adaylara göre şekillenmiş bir işe alım sistemi, karmaşık vize koşulları ve Korece becerilerinin hem işe alımda hem de günlük sorumluluklarda belirleyici olabildiği iş yerleriyle karşı karşıya geliyor.
8 Ocak 2026 itibarıyla hükümetin yanıtı; dil desteğini, bölgesel üniversite finansmanını, çok dilli bir istihdam platformunu ve öğrenci girişimcilere destek planlarını kapsıyor. Mezunların deneyimleri, bu önlemlerin birbiriyle bağlantılı çeşitli sorunları ele alması gerektiğini gösteriyor: açık pozisyon bulmak, işe alım sınavlarını geçmek, çalışma izni almak ve eğitimlerine uygun görevler üstlenmek.
Prestijli bir diploma değerini koruyor; ancak bir işverenin vize evraklarını hazırlayamıyor ya da henüz dili öğrenmekte olan birinin Korece işe alım sınavına erişmesini sağlayamıyor. Bu pratik engeller, uluslararası işe alımlardaki artışın istihdam oranında neden yalnızca sınırlı bir iyileşme sağladığını açıklamaya yardımcı oluyor.
İşverenler İlk Uluslararası Çalışanlarını Alırken Zorlanıyor
SNU'dan bilgisayar bilimi mezunu Vietnamlı Do Ngoc Minh Luong, iki büyük şirkette staj yaparken idari gecikmelerle karşılaştı. Deneyimi, bir işverenin uluslararası bir adayı kabul edebileceğini ancak o kişinin işe başlayabilmesi için gereken belgeleri işleme koymaya hazır olmayabileceğini gösterdi.
Luong, yabancı çalışanları işe alma yöntemini henüz öğrenmekte olan bir şirkete katılmanın zorluğunu şöyle anlattı:
Şirketlerden birinde işler biraz zordu; sanırım ilk yabancı çalışan grubundaydım,
Bu yüzden kabul edildikten sonra tüm belgeleri hazırlamaları biraz zaman aldı.
Luong, işverenlerin göçmenlik prosedürlerine ilişkin bilgisindeki daha geniş bir soruna dikkat çekti:
Koreli şirketlerin vize süreci hakkında pek bilgi sahibi olmadığını düşünüyorum,
Yonsei Üniversitesi mezunu olan ve Kore İleri Bilim ve Teknoloji Enstitüsünde (KAIST) yüksek lisans yapan Bangladeşli Rosa Haque ise daha erken bir aşamada, uygun açık pozisyonları bulmakta zorlandı. Google ve Naver'da yaptığı aramalarda uluslararası öğrencilere yönelik iş ilanlarına nadiren rastladı.
Haque çoğu zaman insan kaynakları departmanlarına doğrudan e-posta gönderdi. Şirketler onu, yerli adaylarla aynı koşullarda yarıştığı olağan açık işe alım dönemlerine yönlendirdi. Nitelikleri yarışmaya katılmasını sağladı; ancak işe alım sürecinde farklı dil geçmişlerine ya da göçmenlik gereksinimlerine sahip adaylar için pek esneklik yoktu.
Büyük Güney Koreli şirketlerle çalışan işe alım uzmanı Park, yabancı adayların giriş seviyesi pozisyonlardaki fırsatlarında keskin bir düşüş olduğunu belirtti. Park'a göre, yabancıların işe alımının büyük bölümü artık yeni mezunların genellikle kariyerlerine başladığı düzeyde değil, yönetici düzeyinde gerçekleşiyor. Şirketlerin başka birimlerinde uluslararası çalışanlar istihdam etmesi, ilk tam zamanlı pozisyonunu arayan öğrencilere daha az seçenek bırakıyor.
Korece Sınavları Eleme Aracına Dönüşüyor
Samsung, SK ve diğer büyük şirketler GSAT benzeri sınavlar da dahil olmak üzere standartlaştırılmış işe alım testleri kullanıyor. Bu sınavlar genellikle Korece yapılıyor. Yerli adaylar çoğu zaman aylarca özel olarak bu sınavlara hazırlanıyor. Bu da teknik bilgisi Korece yeterliliğinden daha ileri düzeyde olabilen uluslararası mezunların karşısına ek bir engel çıkarıyor.
Rosa Haque, bir şirket adayla ilgilense bile işe alım dilinin erişimi nasıl kısıtlayabildiğini şöyle anlattı:
Samsung, SK ve diğer şirketlerin Korece yapılan kendi standartlaştırılmış sınavları var,
İngilizce sunmuyorlar.
Haque, Koreli adayların bu sınavlara hazırlanmak için ciddi zaman ayırdığını söyledi. Korece yeterliliği sınırlı olan yabancı adaylar hem sınav içeriğiyle hem de sınavın yapıldığı dille baş etmek zorunda. Teknik bir alanda alınan diploma, işe alım sürecindeki bu iki gerekliliği de ortadan kaldırmıyor.
Samsung Biologics kısa süre önce Haque'yi işe aldı; ancak işe alım süreci de Korecede yüksek yeterlilik gerektiriyordu. Haque'nin Korece Yeterlilik Sınavı'ndan (TOPIK) 5. seviye puan alması gerekiyordu ve mülakatları Korece yapıldı. TOPIK, adayların Korece düzeyini resmî olarak ölçüyor.
Haque, özellikle çalışanlardan yerleşik iş yeri alışkanlıklarına uymaları beklendiğinde, dilin işe alım sonrasında da pratik bir sorun olmaya devam ettiğini söyledi:
Korece öğrenmeden işe alınsalar bile dil engelleri nedeniyle çalışma kültürüne uyum sağlamaları zor,
Çalışma kültürü açısından, Kore'deki normlara daha fazla uyum sağlamamızı istiyorlar.
Haque'nin deneyimi, işe alım sürecini sonrasında yaşananlarla ilişkilendiriyor. Korece yeterliliği, bir adayın mülakatı geçmesini, iş arkadaşlarını anlamasını ve ekibe uyum sağlamasını etkileyebiliyor. Dolayısıyla dil desteğinin öğrencilerin diplomalarını tamamlamalarına yardımcı olmanın ötesinde bir rolü var.
İşe Alınmak, Her Zaman Diplomanın Kullanıldığı Anlamına Gelmiyor
Yazılım mühendisliği stajına alınan Vietnamlı bir mezun, teknik işlerden uzaklaştırılarak kendi ülkesiyle bağlantılı görevlere yönlendirildiğini anlattı. Deneyimi, uluslararası yeteneklerin karşılaştığı başka bir sorunu ortaya koyuyor: Bir pozisyona girmek, ardından da işin akademik eğitimden çok milliyetten ya da dil becerilerinden yararlandığını görmek.
Mezun, başka bir göreve alınmasını şöyle anlattı:
Yazılım mühendisliği stajyeri olarak işe alındım ama kısa süre içinde Vietnam'la ilgili işlerin yürütüldüğü küresel iş birimine aktarıldım,
Şirket, uzmanlık alanımı uygulamam için bana fırsat vermedi ve benden yalnızca çevirmenlik yapmamı bekliyor gibiydi.
Çin Bilimler Akademisinde ekoloji alanında yüksek lisans yapan Myanmar vatandaşı bir mezun da bir ormancılık araştırma enstitüsünde benzer bir uyumsuzluk yaşadığını anlattı. Mezun, uzmanlık alanında araştırma yapmak yerine idari sorumluluklar üstlendi.
Araştırmacı, alanıyla daha ilgili işler üstlenme çabalarının sonuç vermediğini söyledi:
Yalnızca çeviri yapıyor ve toplantı tutanakları yazıyorum,
Danışmanımdan çalışma alanımla ilgili sorumluluklar istedim ama hiçbir şey değişmedi.
Her iki deneyim de eksik istihdama işaret ediyor: Kişinin bir işi var, ancak görevler niteliklerinden sınırlı ölçüde yararlanıyor. Yazılım mühendisliği ya da ekoloji alanında eğitim alan mezunların çeviri ve idari görevlerde çalışması, uzmanlık becerilerinin kullanılmamasına yol açabiliyor.
Bu nedenle Güney Kore'nin mezunları ülkede tutma sorunu, iş tekliflerinin sayısını artırmanın ötesine geçiyor. Belirli bir alanda kariyer yapmak isteyen mezunun, eğitimini geliştirmesine olanak tanıyan sorumluluklar da üstlenmesi gerekiyor. Birini ağırlıklı olarak kendi ülkesiyle ilgili işler için işe almak, şirketin acil bir ihtiyacını karşılayabilir; ancak mezunun mesleki hedeflerini karşılamayabilir.
Üç Aşamalı Vize Süreci ve Ağır Evrak Yükü
Uluslararası mezunlar genellikle D-2 öğrenci vizesinden iş arama amaçlı D-10 vizesine, ardından özel olarak belirlenmiş faaliyetler için E-7 vizesine geçiyor. Her vize farklı bir amaca hizmet ettiğinden, diplomayı tamamlamak ve iş teklifi almak göçmenlik işlemlerinin de bittiği anlamına gelmiyor.
SNU'da öğrenim gören ve üniversitenin uluslararası öğrenci derneğinde başkan yardımcılığı yapan Fransız öğrenci Hugo Adam, D-10 vizesinin yarattığı belirsizliğin işverenleri taahhütte bulunmaktan caydırabildiğini söyledi:
D-10 vizesindeyken durum gerçekten zor; vize istikrarlı değil ve şirketler kalacağınızı ya da vizenizi kaybetmeyeceğinizi bilmedikleri için risk almak istemiyor,
Yabancılar için oldukça stresli.
E-7 aşaması ayrıntılı koşullar içeriyor. Yalnızca Korece olarak yayımlanan 450 sayfalık bir hükümet belgesindeki yönergeler 105 sayfa tutuyor. Adayların yaklaşık 90 iş kodundan biri kapsamındaki koşulları karşılaması gerekiyor. Bu koşullar arasında şirket büyüklüğü ve hükümet bakanlıklarından tavsiye mektubu alma gibi gereklilikler bulunuyor. İş kodları ve tanımları da sık sık değişiyor.
İş kodu, bir pozisyonun vize koşullarını karşılamasını sağlayan kategoridir. Dolayısıyla mezunu işe almaya istekli bir işveren bulmak sürecin yalnızca bir parçasıdır: Önerilen işin ve şirketin de ilgili göçmenlik koşullarına uyması gerekir.
Adam, işverenlerin neden mezunları sıradan giriş seviyesi pozisyonlar için vize sponsorluğuyla işe almaktan çekinebileceğini şöyle anlattı:
Şirket açısından sponsorluk çoğu zaman pahalı, idari açıdan oldukça karmaşık ve zaman alıcı,
Birçok işveren, yüksek nitelik gerektiren pozisyonlar ya da belirli beceriler için işe alım yapmıyorsa sponsorluktan kaçınmayı tercih ediyor; staj sonrasındaki giriş seviyesi ya da genel işlerde bu yola başvurmuyorlar.
Rosa Haque'nin ikiz kardeşi ve Kore'de bir girişimin kurucusu Andrua Haque, karmaşık evrak işleri ve katı kotalar nedeniyle uluslararası öğrencileri işe almayı düşünmeyeceğini söyledi. Düzenlemeler çoğu zaman Koreli ve yabancı çalışanlar arasında belirli bir oran bulunmasını şart koşuyor; bu da bazı şirketleri her uluslararası çalışana karşılık bir yerli çalışan almaya fiilen zorluyor.
Kore Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler Federasyonunun (KBIZ) 805 uluslararası öğrenciyle yaptığı ankette, katılımcıların yüzde 66,7'si E-7 vizesi alırken zorluk yaşadığını belirtti. Başlıca engeller, sponsorluk sunan şirketlerin azlığı ve hangi işverenlerin bu imkânı sağlayacağına ilişkin bilgi eksikliğiydi. Küçük şirketler için bu sorunlar, adayın uygun becerilere sahip olması halinde bile uluslararası işe alımı maliyetli ve riskli gösterebiliyor.
Hiyerarşi ve Günlük Alışkanlıklar İş Yaşamını Şekillendiriyor
Yonsei Üniversitesinden 27 yaşındaki Çinli mezun Yang Lin, Çinli müşterilere hizmet veren küçük bir şirkette çalışıyor. Bazı sınıf arkadaşlarının iş bulmakta yaşadığı güçlüğü doğrudan dil yeterliliğine bağladı.
Yang, arkadaşlarının deneyimini şöyle anlattı:
Üniversiteden, dili konuşmadıkları için iş bulmakta zorlanan bazı arkadaşlarım var,
Yang, Kore'deki bir iş yerine başladıktan sonra hiyerarşi ve günlük rutinlerde gördüğü farklılıkları da anlattı:
Kore'nin çalışma kültürü daha hiyerarşik,
Memleketimde öğle yemeği sırasında uyumak için belirlenmiş saatlerimiz var. Başta bütün gün uyanık kalmaya alışmak zor oldu.
Kore'ye gelmeden önce müzik ve film sektöründe kariyer yapan Hindistanlı mezun Siddhi Konduskar, önceki deneyiminin Kore'deki istihdam sisteminde farklı değerlendirildiğini gördü. Daha önce yaptığı işlere yaklaşımı ve kıdeme ilişkin beklentileri şöyle anlattı:
En zorlayıcı şey, Hindistan'da yaptığım işin burada nasıl algılandığıyla memleketimde nasıl algılandığı arasındaki fark oldu,
Ancak Kore'de, özellikle Koreli şirketler, hiyerarşi sistemleri nedeniyle çok katı olma eğiliminde. Geçmişiniz ne olursa olsun, en alttan başlamanızı ve basamakları tırmanmanızı bekliyorlar.
Konduskar, kariyer basamaklarındaki farklılıkları da şöyle anlattı:
Yerli mezunlar genellikle daha hızlı terfi ediyor çünkü Kore çalışma kültürünü sezgisel olarak anlıyorlar. Uluslararası çalışanlar ise değerlerini sürekli kanıtlamadıkları sürece yerlerinde sayabiliyor,
IES Abroad Seoul'un merkez direktörü Kyuseok Kim, işverenlerin özellikle çalışan açığı bulunan sektörlerde yabancıları işe almaya istekli olduklarını söyleyebildiğini, ancak insan kaynakları çalışanları iletişim sorunları beklediğinde tereddüt edebildiğini belirtti. Küçük şirketler vize kurallarını yeterince bilmeyebiliyor ve mevzuata uyum risklerinden çekinerek yerli adayları tercih edebiliyor.
Kim, uluslararası mezunların ekipler içinde karşılaşabildiği kuşkuları şöyle anlattı:
Uluslararası mezunlar, mikro saldırganlıklarla ve bir 'yabancının' ekibe tam olarak uyum sağlayıp sağlayamayacağına dair dile getirilmeyen kuşkularla sık sık karşılaştıklarını anlatıyor,
Mikro saldırganlıklar, kişinin geçmişi nedeniyle kendisini istenmeyen biri gibi hissetmesine yol açabilen ince yorum ya da davranışlardır. Resmî hiyerarşi ve dil taleplerinin yanı sıra bu tür tutumlar, işe alım ve vize süreçlerini çoktan tamamlamış mezunların iş yerine uyum sağlamasını zorlaştırabiliyor.
Şirket Kurmak Farklı Kısıtlamaları Beraberinde Getiriyor
Andrua Haque, mezunlara yönelik olağan işe alım yolunu izlemek yerine Koreli bir arkadaşıyla girişim kurmayı seçti. Girişimciliğin iş bulmaktan bile daha zor olduğunu düşündüğünü ve kendi başına girişim kurmuş yabancı lisans öğrencilerinin sayısının az olduğunu bildiğini söyledi.
Haque, yerel bir ortağın önemini şöyle anlattı:
Uluslararası öğrencilerin iş bulması kesinlikle daha kolay,
Ben bir Koreli arkadaşım olduğu için şanslıydım.
Haque için D-2 öğrenci vizesi, girişim kurmakla bu girişimden kişisel gelir elde etmek arasında sorun yarattı. Koreli bir kurucu ortak olmadan ücret alma, hisse sahibi olma ve kendi adına şirket kurma kısıtlamalarını şöyle anlattı:
D-2 vizesiyle Kore'de bir girişim kurabilirsiniz ama bundan hiçbir zaman kişisel gelir elde edemezsiniz,
Bu yüzden girişimim üzerinde çalışırken ve bugün hâlâ yasal olarak ücret alamıyor, hisse sahibi olamıyor ya da Koreli bir kurucu ortağım olmadan kendi adıma bir şirket kuramıyorum.
Deneyimi, şirket kurmanın istihdamın kolay bir alternatifi olmadığını gösteriyor. Bir öğrenci iş fikri üzerinde çalışırken bundan geçimini sağlaması hâlâ kısıtlamalara takılabiliyor. Aynı girişimci, uluslararası çalışanları işe almayı düşündüğünde ek evrak işleri ve personel koşullarıyla da karşılaşabiliyor.
Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler ve Girişimler Bakanlığı, küresel girişimcilik ekosistemindeki çalışanların uzun vadede Kore'ye yerleşmesine yardımcı olacak stratejiler izliyor. 2016'da başlatılan K-Startup Grand Challenge, vize desteği, şirket kaydı ve ofis alanı gibi imkânlarla yurt dışındaki girişimleri ülkeye çekiyor.
Bakanlık, akademik çalışmaları girişim faaliyetleriyle dengelemenin getirdiği zorlukları ele almak için bu programa öğrencilere yönelik özel bir bölüm eklemeyi planlıyor. Önerilen destek; dil, kültür ve idari süreçlerden kaynaklanan zorlukları ele alırken Kore'nin teknolojik kapasitesinden ve pazarlara erişiminden yararlanarak keşif, yerleşme ve büyüme aşamalarını kapsayacak.
Üniversite ve Yerel Yönetimlerden Aradaki Boşlukları Kapatmaları İsteniyor
Eğitim Bakanlığı, uluslararası öğrencileri ülkeye çekmekle mezuniyet sonrasında ülkede tutmak arasındaki farkın bilincinde. Bakanlık, Korece desteğini genişlettiğini ve yerel yönetimlere sağlanan hükümet desteğini, bu yönetimlerin yabancı yetenekleri çekip topluma kazandırmadaki başarısına bağladığını söylüyor.
Bölgesel Yenilik Sistemi ve Eğitim girişimi (RISE), bu yaklaşımın temel unsurlarından biri. Üniversitelere yönelik finansman desteğinde yetkiyi yerel yönetimlere devrederek yerel yeniliği teşvik ediyor. Uygulamada bu, yerel yönetimlerin üniversiteleri çevrelerindeki toplumların ve işverenlerin ihtiyaçlarıyla buluşturmada daha büyük rol üstlenmesi anlamına geliyor.
Bakanlık, "bilgi eksikliğini" istihdamın önündeki başlıca engellerden biri olarak belirledi. Hükümet anketlerine göre, uluslararası öğrenciler iş bulmadaki en büyük güçlüklerinin iş ilanlarına erişememek olduğunu düşünüyor; şirketler de potansiyel uluslararası adaylara ilişkin bilgiye ulaşmakta zorlanıyor.
Bakanlıklar, uluslararası mezunları Koreli şirketlerdeki açık pozisyonlarla çevrim içi ve birden fazla dilde buluşturmak için K-Work platformunda iş birliği yaptı. Platform, her iki tarafı da etkileyen bir soruna çözüm getiriyor: Öğrenciler uygun işverenleri kolayca belirleyemiyor, işverenler de işe alabilecekleri öğrencilere kolayca ulaşamıyor.
Kore'de yükseköğretim uzmanı ve ETS'de akademik ilişkiler direktörü olan Jeesuk Kang, üniversitelerin öğrencileri şirketlerle buluşturmada daha etkin rol almasını önerdi. Önerisi, iş arayan uluslararası öğrencilerin en başarılı yüzde 10 ila yüzde 20'sini tanıtan bir "yetenek rehberi" hazırlanması.
Kang'ın önerdiği yayında not ortalamaları, ders dışı etkinlikler ve dil sertifikaları yer alacak. Bu bilgiler, işverenlere eğitim ve dil becerileri açık pozisyonun gerekliliklerine uygun adayları belirlemek için özlü bir kaynak sunacak.
Dil dersleri, iş eşleştirme ve aday profilleri aynı yolculuğun farklı aşamalarına hitap ediyor. Öğrencilerin hazırlanmasına ve işverenlerin dikkatini çekmesine yardımcı olabilirler; ancak vize evrakları, işe alım sınavları ve işe girdikten sonra verilen görevler ayrıca ele alınması gereken konular olmaya devam ediyor.
Bekleyen Vize Önerisi ve Öğrencilerin Değişim Talepleri
Yabancı İşçilerin İstihdamına İlişkin Kanun'da yapılması önerilen değişiklik, 2024'ün sonlarından bu yana bekliyor. Değişiklik, uluslararası öğrencilerin genellikle düşük ve orta düzeyde beceri gerektiren işlerde çalışanlar için kullanılan E-9 vizesine başvurmasına izin verecek. Öneri, özel olarak belirlenmiş faaliyetler için kullanılan E-7 kategorilerinden farklı bir olası yol sunuyor.
KBIZ Küçük İşletmeler İşgücü Politikası Bölümü Başkanı Lee Myung-ro, E-9 yolunun açılmasının küçük ve orta ölçekli işletmelerin iş gücü açığını kapatmasına yardımcı olabileceğini savundu. Öğrencilerin Korece yeterliliğini üretkenlik ve iş yeri güvenliğiyle ilişkilendirdi:
Koreceyi akıcı konuşan yabancı öğrenciler KOBİ'lerde çalıştırılarak iletişim sayesinde üretkenliği artırabilir ve iş kazaları önlenebilir,
Öneri, 8 Ocak 2026 itibarıyla hâlâ beklemede. Değişiklikle ilgili kararın ya da K-Startup Grand Challenge bünyesinde planlanan öğrenci programının ne zaman açıklanacağı belirtilmiyor.
Hugo Adam, SNU Uluslararası Öğrenci Derneğinin 2025'in başlarında bakanlık yetkilileriyle vize sorunlarını ve yüksek düzeyde Korece yeterliliği gerektiren işe alım sınavlarını görüştüğünü söyledi. Yetkililerin yanıtını ve ilerlemeye ilişkin değerlendirmesini şöyle aktardı:
'Evet, bunun farkındayız ve üzerinde çalışmaya çalışacağız' dediler ama şimdilik en azından herhangi bir iyileşme göremiyorum,
Temel tarihler, öğrenci çekme çabaları sürerken istihdam sorunlarının da çözümsüz kaldığını gösteriyor:
- 2016: Yurt dışındaki girişimleri çekmek için K-Startup Grand Challenge başlatıldı.
- 2018: İstihdam oranı yüzde 9,6 olan yaklaşık 1.700 uluslararası mezun Kore'de iş buldu.
- 2024: Uluslararası mezunların istihdam sayısı yaklaşık 5.000'e ulaşırken oran yaklaşık yüzde 13,8 oldu.
- 2024 sonları: Uluslararası öğrencilerin E-9 vizesine başvurmasına izin verecek değişiklik önerisi beklemeye alındı.
- 2025 başları: SNU öğrenci temsilcileri vize sorunlarını ve Korece işe alım sınavlarını bakanlık yetkilileriyle görüştü.
- 8 Ocak 2026: Mezunlar işe alım, göçmenlik ve iş yaşamındaki engelleri anlatmayı sürdürdü.
- 2027: Study Korea 300K projesi 300.000 uluslararası öğrenciyi çekmeyi hedefliyor.
- 2040: Güney Kore'de 7,4 milyon çalışan açığı öngörülüyor.
Güney Kore, üniversitelerinin itibarı ve kültürünün dünya çapındaki popülerliği sayesinde şimdiye kadarki en yüksek sayıda uluslararası öğrenciyi ülkeye çekti. Luong, Rosa Haque ve diğer mezunların deneyimleri, bu öğrencileri ülkede tutmak için eğitimle gerçek kariyer fırsatları arasında bağ kurulması gerektiğini gösteriyor. İş arama süreci; işe almaya hazır bir işverene, işleyen bir vize yoluna ve mezunun becerilerinden yararlanan sorumluluklara ulaşmalı.
Özet
- Uluslararası mezunların istihdamı 2018'de 1.700'den 2024'te yaklaşık 5.000'e çıktı; ancak istihdam oranı yalnızca yüzde 9,6'dan yaklaşık yüzde 13,8'e yükseldi.
- Güney Kore 2027'ye kadar 300.000 uluslararası öğrenciyi çekmeyi hedefliyor; anketlere göre bu öğrencilerin yüzde 60 ila yüzde 90'ı çalışmak için ülkede kalmak istiyor.
- Korece işe alım sınavları, dil gereklilikleri ve yabancı adaylara yönelik sınırlı sayıdaki giriş seviyesi pozisyon, istihdama erişimi kısıtlıyor.
- E-7 vizesi kuralları, yalnızca Korece yayımlanan 450 sayfalık bir belgenin 105 sayfasını kaplayan yönergeler ve yaklaşık 90 iş kodu içeriyor.
- KBIZ'in 805 uluslararası öğrenciyle yaptığı ankette, katılımcıların yüzde 66,7'si E-7 vizesi almakta zorlandığını belirtti.
- Bazı mezunlar diplomalarıyla ilgisi olmayan görevleri, iş yerindeki hiyerarşiyle ilgili zorlukları ve ekiplere katılma becerilerine yönelik kuşkuları anlatıyor.
- Hükümetin yanıtları arasında Korece desteği, RISE, K-Work ve öğrencilere yönelik planlanan bir girişim programı bölümü bulunuyor.
- Önerilen E-9 vizesi değişikliği hâlâ beklemede; öğrenci girişimciler de gelir elde etme konusunda kısıtlamalarla karşılaşıyor.






