Tayland’ın Çin’e Yönelmesi, ABD ile Uzun Süredir Devam Eden İttifakını Zorluyor

12 dakikalık okuma
Tayland’ın Çin’e Yönelmesi, ABD ile Uzun Süredir Devam Eden İttifakını Zorluyor

Eski İttifak Yeni Bir Stratejik Ayrışmayla Karşı Karşıya

2016 ile 2022 arasında Çin’den yaklaşık 400 milyon dolarlık silah alımı, 2023’te Amerikan F-35 savaş uçakları için yapılan başvurunun reddedilmesi ve Tayland’daki kritik bir hava üssüne erişim konusunda duyulan şüpheler, Tayland’ın ABD ile ilişkilerinin ne ölçüde değiştiğini ortaya koyuyor. 6 Ocak 2026 itibarıyla iki ülke müttefik olmayı sürdürse de Çin’e giderek farklı açılardan bakmaları, bir zamanlar onları bir arada tutan stratejik amacı zayıflatıyor.

İçindekiler
  1. Eski İttifak Yeni Bir Stratejik Ayrışmayla Karşı Karşıya
  2. İlişkiler Bu Noktaya Nasıl Geldi?
  3. Pekin’in Teklifi Tayland Ordusuna Neden Cazip Geldi?
  4. Tayland Çin’i Neden Washington Gibi Görmüyor?
  5. Silah Alımları Değişimi Gösteriyor
  6. U-Tapao ve Amerikan Erişiminin Sınırları
  7. Washington’ın Odağı Birinci Ada Zinciri’ne Kayıyor
  8. Bangkok Birden Fazla Ortak İstiyor
  9. Çin Rolünü Silah ve Ticaretin Ötesine Taşıyor
  10. Özet

ABD ve Tayland, Tayland’ın Siyam olarak bilindiği 1833 yılında Dostluk ve Ticaret Antlaşması’yla diplomatik ilişkiler kurdu. Güvenlik ilişkileri, Soğuk Savaş döneminde 1954 tarihli Manila Paktı’yla şekillendi. Vietnam Savaşı sırasında ön saflardaki ortaklardan biri ve Amerikan operasyonlarının harekât merkezi hâline gelen Tayland, 2003’te NATO üyesi olmayan başlıca müttefik statüsü kazandı.

Bu statü, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü dışında yakın bir savunma ortaklığını tanıyor. Ancak resmî statü, temel bir anlaşmazlığı çözemiyor: Washington, Çin’i başlıca stratejik rakibi olarak görürken Bangkok, Pekin’i giderek daha fazla ticaret, yatırım ve askerî teçhizat kaynağı olarak değerlendiriyor.

Washington’daki Asia Society Policy Institute’ta siyasi ve güvenlik işleri direktörü olan Emma Chanlett-Avery, Tayland’ın ağırlık merkezinin bir süredir Çin Halk Cumhuriyeti’ne doğru kaydığını belirtti. Bu değerlendirme, kısa süreli bir diplomatik anlaşmazlıktan ziyade kalıcı bir değişime işaret ediyor.

Her yıl düzenlenen Cobra Gold askerî tatbikatları, Tayland ile ABD arasındaki kurumsal bağları hâlâ gösteriyor. Ancak bu faaliyetlerin ötesinde karşılıklı güven ve ortak hedefler zayıfladı. Analistler, bir zamanlar ABD’nin Asya politikasının merkezinde yer alan ortaklığın, resmî görünümü pratik stratejik değerinden daha güçlü olan bir ittifak, başka bir deyişle “kâğıttan kaplan”, hâline geldiği uyarısında bulunuyor.

Reklam

İlişkiler Bu Noktaya Nasıl Geldi?

Tayland’ın Çin’e yönelmesi onlarca yılda gelişti, ancak 2014’teki askerî darbe önemli bir dönüm noktası oldu. General Prayut Chan-o-cha, demokratik yollarla seçilmiş hükümeti devirdi. Bunun üzerine Washington yaptırımlar uyguladı ve askerî ilişkileri azalttı.

ABD, tepkisiyle askerî hükümeti cezalandırmayı ve demokrasiye dönüşü teşvik etmeyi amaçladı. Pekin ise siyasi reform ya da insan hakları koşulları öne sürmeden silah ve ekonomik teşvikler sunarak farklı bir ilişki önerdi. Bu yaklaşım, hükümetin güvenliğini ve iç istikrarı korumaya odaklanan Taylandlı askerî liderlere cazip geldi.

Başlıca dönüm noktaları, eski bir diplomatik ilişkinin nasıl askerî ittifaka dönüştüğünü ve ardından artan gerilimlerle karşılaştığını gösteriyor:

  • 1833: ABD ve Siyam, Dostluk ve Ticaret Antlaşması’yla diplomatik ilişkiler kurdu.
  • 1954: Manila Paktı, Soğuk Savaş sırasında güvenlik ilişkilerini güçlendirdi.
  • 2003: Tayland, NATO üyesi olmayan başlıca müttefik statüsü kazandı.
  • 2011: Obama yönetimi, Güneydoğu Asya’yı stratejinin merkezine koyan Asya’ya Yöneliş politikasını duyurdu.
  • 2014: Askerî darbenin ardından Washington yaptırımlar uyguladı ve askerî ilişkileri azalttı.
  • 2016-2022: Lowy Enstitüsü’ne göre Çin, Tayland’a yaklaşık 400 milyon dolarlık silah sattı.
  • 2023: ABD, Tayland’ın sekize kadar F-35 Lightning II savaş uçağı satın alma talebini reddetti.
  • 2024: Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü’nün raporunda, Tayland’ın Çin ve Kuzey Kore’ye karşı kullanılmak üzere Amerikan füzelerinin konuşlandırılmasını kabul etmesinin son derece düşük bir ihtimal olduğu değerlendirildi.

American Enterprise Institute kıdemli araştırmacısı Zach Cooper, darbe sonrası dönemin Washington ile Bangkok arasında “ayrışma” riskinin yüksek olduğu bir dönem olduğunu belirtti. Bu bağlamda ayrışma, iki ülkenin eğitim, silah alımları ve askerî tesislere erişim üzerinden birbirine daha az bağlı hâle gelmesi anlamına geliyor.

Pekin’in Teklifi Tayland Ordusuna Neden Cazip Geldi?

Çin’in askerî yakınlaşma çabaları, Amerikan geri çekilmesinin bıraktığı boşluğu doldurdu. Lowy Enstitüsü’ne göre Çin’in 2016 ile 2022 arasında Tayland’a yaptığı yaklaşık 400 milyon dolarlık silah satışı, aynı dönemdeki Amerikan satışlarının yaklaşık iki katına ulaştı. Teçhizat arasında karadan havaya füzeler, radarlar ve tanklar vardı.

Washington ve Pekin farklı hedefler güdüyordu. ABD, ilişkiyi demokrasinin yeniden tesis edilmesini teşvik etmek için kullanmaya çalıştı. Çin ise daha güçlü bir stratejik konum edinmeyi hedefledi ve Amerikan ilişkilerine eşlik eden siyasi koşulları öne sürmeden iş birliği önerdi.

Reklam

Tayland’ın askerî eliti, rejimin varlığını sürdürmesine, yani hükümetin iktidarını ve güvenliğini korumasına, dış düşmana karşı hazırlık yapmaktan daha fazla önem verdi. Bu nedenle Çin’in desteği, Amerika’nın siyasi reform taleplerinin baskı altına alabileceği önceliklere karşılık geliyordu.

Ordu ve monarşiyle uyumlu elitler de Washington’ın demokrasi ve insan haklarına odaklanmasına kuşkuyla yaklaşıyor, siyasi hâkimiyetlerinin sorgulanmasından çekiniyor. Pekin ise rejimin güvenliğine saygı duyan ve iç denetimi destekleyebilecek gözetleme teknolojileri gibi araçlar sunan bir ortak olarak görülüyor.

Dolayısıyla darbe sonrası Amerikan geri çekilmesinin, amaçlanan siyasi mesajın yanı sıra stratejik bir bedeli de oldu. Çin, Taylandlı liderlerle ilişkiler kurma fırsatı elde ederken Washington daha az ortak tatbikat, daha az silah anlaşması ve üslere daha kısıtlı erişim olasılığıyla karşı karşıya kaldı. Bu geri çekilmeyi stratejik bir hata olarak nitelendirenler, demokrasiyi yeniden tesis etmeyi amaçlayan baskının yerleşik bir müttefiki ABD’nin başlıca rakibine yaklaştırdığını savunuyor.

Tayland Çin’i Neden Washington Gibi Görmüyor?

ABD, Ulusal Güvenlik Stratejisi’nde Çin’i kurallara dayalı uluslararası düzeni zayıflatmaya çalışan bir rakip olarak tanımlıyor. Basitçe söylemek gerekirse Washington, Pekin’i ülkelerin güvenlik ve uluslararası meseleleri yönetmek için kullandığı kural ve düzenlemelere meydan okuyan, ayrıca uzun vadede Hint-Pasifik’teki Amerikan çıkarlarına yönelik başlıca tehdit olarak görüyor.

Tayland’ın bakış açısı farklı. Filipinler ve Vietnam’ın aksine, Güney Çin Denizi’nde Çin’le toprak anlaşmazlığı yok. Bu nedenle Bangkok, Çin’in yayılmacılığını egemenliğine yönelik yakın bir tehdit olarak görmüyor. Çin’i en büyük ticaret ortağı ve ekonomik kalkınmayı destekleyebilecek baskın bir bölgesel güç olarak değerlendiriyor.

İttifak tarihsel olarak ortak güvenlik kaygıları üzerine kuruldu. Günümüzde Çin’e ilişkin ortak bir bakış açısının bulunmaması, Pekin’i çevrelemeye ya da etkisini sınırlamaya yönelik Amerikan planlarında iş birliğini çok daha zorlaştırıyor. Tayland’ın Çin’le ekonomik ilişkilerini korumaya yönelik bir kararı, Amerikan askerî hedefiyle doğrudan çatışabilir.

Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü, 2024 tarihli füze üsleri seçenekleri raporunda bu sorunu ele aldı. Enstitü, Çin ve Kuzey Kore’nin balistik ve seyir füzelerinden kaynaklanan büyüyen tehdide karşı Amerikan füzelerinin konuşlandırılmasını Tayland’ın onaylamasının “son derece düşük bir ihtimal” olduğu sonucuna vardı. Balistik füzeler yüksek ve kavisli bir yörüngede ilerlerken seyir füzeleri hedeflerine doğru motor gücüyle uçar.

Bangkok’un isteksizliği, Çin’i kışkırtmaktan kaçınma arzusuna ve Pekin’le iyi ilişkileri sürdürmenin Tayland’ın güvenliğine daha fazla katkı sağladığı inancına dayanıyor. Bu durum, askerî iş birliğine katılan ancak Amerikan bölgesel planlamasının merkezindeki bazı konuşlandırmaları desteklemesi beklenmeyen bir müttefik bırakıyor.

Reklam

Silah Alımları Değişimi Gösteriyor

Tarihsel olarak Tayland’ın askerî teçhizatının büyük bölümünü ABD sağladı. Bunlar arasında F-16 savaş uçakları ve M-41 tankları da vardı. 2014 darbesinden bu yana Çin, VT-4 ana muharebe tankları, VN-1 zırhlı personel taşıyıcıları ve tartışmalı Yuan sınıfı denizaltı alımıyla Tayland’ın başlıca silah tedarikçisi hâline geldi.

Değeri 1 milyar doları aşan denizaltı anlaşması, Tayland’ın denizaltı savaşına ilk adımını oluşturdu. Anlaşma kapsamında mürettebat eğitimi, 10 yıla yayılan bir ödeme planı ve Sattahip deniz üssünde denizaltı tesislerinin inşası yer aldı.

Sattahip, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Donanması’ndan gemilerin ziyaretlerine de ev sahipliği yaptı. Çin’in varlığı, Pekin’e daha önce ABD Donanması tarafından uğrak limanı olarak kullanılan bu noktada istihbarat toplama ve gözetleme fırsatları sağlıyor. Büyük bir alıma bağlı tesis ve eğitim unsurları da ilişkiyi basit bir para karşılığı teçhizat alışverişinin ötesine taşıyor.

Amerikan F-35 Lightning II savaş uçaklarının satın alınması önerisi, Washington’la güven ilişkisinin sınırlarını ortaya çıkardı. ABD, 2023’te Tayland’ın sekize kadar uçak satın alma talebini reddetti. F-35, radarların tespit etmesini zorlaştırmak üzere tasarlanmış gelişmiş bir hayalet uçak ve hassas Amerikan havacılık teknolojileri içeriyor.

Tayland Hava Kuvvetleri’nden bir yetkili, o dönemde Tayland’ın Çin’le ilişkisinin reddedilmede muhtemelen rol oynadığını kabul etti. Cooper, Amerikan istihbarat yetkililerinin çıkarlarının Pekin’le daha fazla örtüştüğünü düşünen Taylandlı liderlerle hassas teknik ayrıntıları paylaşmaktan kaygı duyacağını açıkladı.

Endişe, gelişmiş teknolojinin aktarım ya da tersine mühendislik yoluyla Çin’e ulaşabilmesi. Tersine mühendislik, nasıl çalıştığını anlamak ve yeniden üretmek amacıyla teçhizatın incelenmesi anlamına geliyor. Bu tür şüpheler, gelişmiş kabiliyetlerin satışını kısıtlıyor ve iki ordunun ne ölçüde iş birliği yapabileceğine sınır koyuyor. Dolayısıyla ret kararı hem tedarik açısından bir engel hem de güvenin azaldığının işareti olarak önem taşıdı.

U-Tapao ve Amerikan Erişiminin Sınırları

Tayland Körfezi kıyısındaki U-Tapao Kraliyet Tayland Donanması Hava Üssü, Amerikan ordusu için değerli bir lojistik noktası. Orta Doğu ile Pasifik arasındaki hareketliliği destekliyor ve Güneydoğu Asya’daki diğer bazı tesislere kıyasla daha kuzeyde bir konum sunuyor.

Tayland, Afganistan ve Irak savaşları sırasında ABD’nin lojistik destek için U-Tapao’yu kullanmasına izin verdi. Tayvan Boğazı’nda yaşanacak bir çatışma ise farklı bir siyasi tercih gerektirir; çünkü Amerikan kuvvetlerini Çin’le doğrudan karşı karşıya getirebilir.

Asia Society Policy Institute’ta siyasi ve güvenlik işleri direktörü olan Chanlett-Avery, Bangkok’un Pekin’le yakınlaşmasının, böyle bir çatışmada Tayland’ın benzer ölçekte erişim sağlamayacağı yönündeki Amerikan kanaatini güçlendirdiğini söyledi. Değişimi şu sözlerle anlattı:

“ABD ile Çin arasındaki stratejik rekabet yoğunlaştıkça Tayland, Pekin’e güçlü biçimde yaklaştı... Bu da ABD’nin artık kendi ordusu için bir zamanlar güvenebildiği erişime güvenemeyeceği anlamına geliyor,” dedi Chanlett-Avery.

Reklam

Cooper, bunun yaratacağı pratik güçlüğe dikkat çekti: ABD’nin Güneydoğu Asya’da faal konumlarının sayısı görece az. U-Tapao’ya erişim konusundaki güvenin azalması, Güney Çin Denizi ya da Tayvan Boğazı’yla bağlantılı operasyonlar da dâhil olmak üzere küresel askerî varlığı sürdürmek için gereken kuvvet ve malzeme sevkiyatını zorlaştırıyor.

Singapur, Washington’ın güvenebileceği diğer bir ortak olmayı sürdürüyor; ancak Tayland’ın daha kuzeydeki konumu farklı coğrafi avantajlar sağlıyor. Gelecekte Tayvan’da yaşanabilecek bir çatışma sırasında erişim konusu henüz karara bağlanmış değil; Tayland’ın izin vermeyeceği beklentisi analistlerin değerlendirmesi. Askerî planlamacılar açısından izin konusundaki belirsizlik, bir konumun yararını tek başına azaltabilir.

Washington’ın Odağı Birinci Ada Zinciri’ne Kayıyor

Obama yönetiminin 2011’de duyurduğu Asya’ya Yöneliş politikası, Güneydoğu Asya’yı Amerikan stratejisinin merkezine yaklaştırdı. Washington’ın odağı o zamandan bu yana Japonya’dan Tayvan üzerinden Filipinler’e uzanan ada hattı olan birinci ada zincirine doğru kaydı.

Bu konumlar önemli; çünkü Amerikan yetkililerinin Çin kaynaklı askerî tehdidi en ciddi gördüğü bölgelere yakınlar. Filipinler, Güney Çin Denizi’nde Pekin’le karşı karşıya geliyor. Bu da Manila ve Washington’a, ABD ile Tayland arasındakinden daha doğrudan ortak bir güvenlik kaygısı sağlıyor.

Cooper, Amerikan Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin son sürümünde daha sınırlı sayıda hedef belirlendiğini ve Güneydoğu Asya anakarasının daha küçük bir rol oynadığını gözlemledi. Washington, küçük ortak grupları arasındaki iş birliğine, kimi zaman minilateral düzenlemeler olarak anılan girişimlere ve üç ülkeyi kapsayan ortaklıklara daha fazla öncelik veriyor.

Avustralya, Japonya, Güney Kore ve Hindistan bu ağlarda öne çıkıyor. Quad ve AUKUS gibi düzenlemeler, Güneydoğu Asya anakarasını büyük ölçüde temel güvenlik yapılarının dışında bırakırken Filipinler, Çin’le yaşadığı gerilimler nedeniyle Washington’ın daha geniş bölgesel yaklaşımında öne çıkıyor.

Tayland’ın yönelimi ile Washington’ın değişen öncelikleri birbirini güçlendirebilir. Washington’ın deniz anlaşmazlıklarına daha fazla odaklanması, Bangkok’a Amerikan hedefleriyle uyumlu hareket etmek için daha az neden bırakıyor. Buna karşılık Tayland’ın Pekin’le yakınlaşması, stratejik desteği daha az güvenilir hâle gelen bir ittifaka Washington’ın büyük yatırım yapma isteğini azaltıyor.

Sonuç, resmî bir kopuştan ziyade durgunluk. İlişkiler askerî faaliyetleri ve yerleşik kurumları koruyor, ancak Soğuk Savaş sırasında ivme kazandıran ortak amaçtan yoksun.

Reklam

Bangkok Birden Fazla Ortak İstiyor

Tayland ABD’den vazgeçmiş değil. Ülkenin yaklaşımı sıklıkla “bambu diplomasisi” olarak adlandırılıyor: koşullar değiştikçe esneyen ama kendi tercihlerini yapma alanını koruyan bir politika. Bangkok, Amerikan güvenlik bağlarını sürdürürken Çin’le ekonomik ilişkilerin sağladığı faydalardan yararlanmayı amaçlıyor.

Carnegie Uluslararası Barış Vakfı, Tayland’ın Washington’la güvenlik bağlarının hâlâ güçlü ve Pekin’le olanlardan daha köklü olduğunu belirtiyor. İki ülke, bölgenin en büyük çok uluslu askerî tatbikatları olan Cobra Gold’u düzenlemeyi sürdürüyor. ABD ayrıca Tayland’ın en büyük ihracat pazarı olmayı koruyor.

Çin’in Tayland’ın en büyük ticaret ortağı, ABD’nin ise en büyük ihracat pazarı olması Bangkok’un neden her iki ilişkiyi de sürdürmek istediğini açıklamaya yardımcı oluyor. Toplam ticaret ve ihracat farklı ölçütlerdir: İlki iki yöndeki mal akışını, ikincisi ise Tayland’ın yurt dışına sattığı malları kapsar.

Bangkok, hareket özgürlüğünü kısıtlayabilecek tek bir güce bağımlı olmaktan kaçınarak iki güçle eşit mesafede durmayı hedefliyor. Analistlerin tespit ettiği artan Çin etkisi de bu hedefe eşlik ediyor. Amerikan eğitim ve ticaret bağlarını sürdürmek, stratejik tercihleri Pekin’e yaklaşırken bile Tayland’a ittifakı korumak için nedenler sunuyor.

Çin’in ekonomik varlığı bu dengeyi kurmayı zorlaştırıyor. Pekin, Kuşak ve Yol Girişimi üzerinden önemli bir yatırımcı. Bangkok’u Çin’e bağlayacak hızlı tren gibi projeler ve Huawei’nin 5G ağının devreye alınması, Tayland’ın ekonomik kalkınmasını Çin finansmanına ve teknolojisine daha sıkı bağlıyor.

Mekong Nehri’ndeki barajlar ve ticaret açığı konusundaki kaygılar Bangkok’un daha fazla bütünleşme arayışını durdurmadı. Ticaret açığı, bir ülkenin ticaret ortağından ona sattığından daha fazla mal alması demek. Bu gerilimler, Tayland’ın Çin’le iş birliğinin önemli ekonomik faydalar sağladığı yönündeki değerlendirmesiyle bir arada varlığını sürdürüyor.

Çin Rolünü Silah ve Ticaretin Ötesine Taşıyor

Pekin, Tayland ile Kamboçya arasında yakın zamanda yaşanan sınır çatışması da dâhil olmak üzere, bir güvenlik arabulucusu olarak öne çıkmaya çalıştı. Arabuluculuk teklif etmek, Çin’in kendisini sorumlu bir büyük güç olarak sunmasına ve geleneksel bölgesel güvenlik garantörü rolüyle ABD’ye rakip olmasına imkân veriyor.

Bu diplomatik rol, Çin’in silah satışlarına, yatırımlarına ve altyapı projelerine yeni bir boyut ekliyor. Pekin, Tayland için ekonomik kalkınma, askerî tedarik ve bölgesel güvenlik görüşmelerinde aynı anda rol alan bir ortak hâline geliyor.

Reklam

Ne Bangkok ne de Washington kamuoyu önünde sert bir kopuş istiyor gibi görünüyor. İttifakın sürmesi, Tayland’ın Çin’in saldırganlığına karşı koymaya yardım etme isteğine yönelik beklentilerin azalmasıyla daha olası. En zorlu askerî senaryolarda uzlaşma zayıflasa bile rutin iş birliği devam edebilir.

Tayland, Hindistan, Japonya ve Güney Kore gibi ülkelerle güvenlik ilişkilerini genişletmeye çalışabilir. Böyle bir çeşitlendirme, hareket özgürlüğünü koruma çabasıyla örtüşür. Bununla birlikte, Çin’in ekonomik çekim gücü ve bölgede Amerikan ekonomik ilişkilerinin sınırlı kalması, Bangkok’un Pekin’in etki alanından uzaklaşmasını zorlaştırıyor.

Washington’ın önünde, afet yardımı ve terörle mücadele gibi faaliyetlerde yararlı olacak daha dar kapsamlı bir ortaklığı kabul etmek ya da stratejik uyumu yeniden kurmak için diplomatik ve ekonomik kaynaklarını önemli ölçüde artırmak seçenekleri bulunuyor. Washington’ın birinci ada zincirine odaklanması ve Çin’le rekabetin getirdiği baskılar, daha sınırlı bir ilişki ihtimalini güçlendiriyor.

Dolayısıyla temel değişim, ittifakın ne sağlayabileceği konusunda yaşanıyor. Amerikan ve Taylandlı kuvvetler birlikte eğitim yapmayı, ticari ilişkiler de önemli ölçekte sürmeyi sürdürebilir; ancak Washington’ın, Pekin’e karşı yürütülecek operasyonlarda Bangkok’ın destek vereceğine dair güveni azalıyor. Bunun sonucunda ittifakın, ABD’nin Güneydoğu Asya anakarasındaki gücünü güvenilir biçimde destekleyen eski rolü zayıfladı.

Özet

  • ABD’nin Tayland’la diplomatik ilişkileri 1833’e uzanıyor; 1954 Manila Paktı güvenlik ilişkilerini güçlendirdi.
  • 2014 darbesi Amerikan yaptırımlarına ve askerî ilişkilerin azalmasına yol açarak Çin’le iş birliği için daha fazla alan açtı.
  • Lowy Enstitüsü’ne göre Çin, 2016 ile 2022 arasında Tayland’a yaklaşık 400 milyon dolarlık silah sattı; bu, Amerikan satışlarının yaklaşık iki katıydı.
  • Çin’den alınanlar arasında tanklar, zırhlı araçlar ve değeri 1 milyar doları aşan bir denizaltı anlaşması bulunuyor.
  • Washington, güven ve hassas teknolojiye ilişkin kaygılar nedeniyle Tayland’ın 2023’te sekize kadar F-35 savaş uçağı satın alma talebini reddetti.
  • Analistler, Tayland’ın Tayvan’daki bir çatışma sırasında Amerikan üslerine erişime izin vermeyeceğini öngörüyor. 2024 tarihli bir araştırmada da Amerikan füzelerinin konuşlandırılmasının son derece düşük bir ihtimal olduğu değerlendirildi.
  • Cobra Gold tatbikatları ve Tayland’ın ihracatına yönelik Amerikan talebi ilişkileri sürdürürken Çin’le ticaret, yatırım ve altyapı projeleri Bangkok’ın Pekin’le bağlarını güçlendiriyor.
  • Tayland birden fazla ortaklık kurmayı sürdürüyor, ancak Washington’la ittifak Çin’e karşı koyma açısından daha az güvenilir hâle geldi.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir