Tayvan’da Her 10 Çocuktan 4’ü Kendini Önemsiz Hissediyor; Yalnızlık ve Okul Baskısı Artıyor

12 dakikalık okuma
Tayvan’da Her 10 Çocuktan 4’ü Kendini Önemsiz Hissediyor; Yalnızlık ve Okul Baskısı Artıyor

Yaşam memnuniyeti artıyor, ancak aidiyet duygusu zayıflıyor

Tayvan Çocuk Refahı Birliği Vakfı’nın 2025 araştırmasına göre, Tayvan’daki çocuk ve ergenlerin yaklaşık onda dördü, kendileri olmasa dünyanın farklı olmayacağına inanıyor. Yüzde 39,1’lik oran, çocukların yaşam memnuniyeti artarken son üç yılın en yüksek psikolojik yabancılaşma düzeyine işaret ediyor.

İçindekiler
  1. Yaşam memnuniyeti artıyor, ancak aidiyet duygusu zayıflıyor
  2. Çocuklar sağlıkları ve görünümleri hakkında ne düşünüyor?
  3. Ergenliğe geçiş neden zor?
  4. Sınıflarda birçok çocuk kendini yalnız hissediyor
  5. Akademik baskı ortaokuldan önce başlıyor
  6. Ruh sağlığı izni var, ancak erişmek zor
  7. Egzersiz azalırken boş zamanları ekranlar dolduruyor
  8. Yapay zekâ kullanımı, güvenlik alışkanlıklarından daha hızlı yayılıyor
  9. Destek ağları ve politika yanıtları
  10. Aileler ve okullar şimdi neler yapabilir?
  11. Öne çıkanlar

Dünya Çocuk Günü dolaylarında sunulan ve 16 Aralık 2025 itibarıyla incelenen bulgular, duyguların iç içe geçtiği zorlu bir tablo ortaya koyuyor. Çocuklar yaşam memnuniyetlerini 100 üzerinden 72 olarak değerlendirdi; bu, geçen yıla göre daha yüksek olsa da Okul Çağındaki Çocuklarda Sağlık Davranışı araştırmasının uluslararası karşılaştırma ölçütlerinin altında kaldı. 13 yaşındaki kızların mutluluk puanı yalnızca 48,9 oldu; bu puan, diğer ülkelerdeki yaşıtlarının çok gerisinde.

Çocukların en memnun oldukları alanlar ev yaşamı ve arkadaşlıklarıydı. Görünüşleri en düşük sırada yer alırken bunu boş zamanları ve gündelik yaşamlarında seçim yapabilme becerileri izledi. Bu nedenle birçok çocuk, çevresinin istikrarlı olduğunu ancak kendine güveninin daha düşük olduğunu ve günlerinin nasıl geçeceğine karar vermekte zorlandığını belirtti.

Çocuk Refahı Birliği Vakfı (CWLF), hükümetin Sağlık ve Refah Bakanlığı bünyesinde Çocuklar ve Aileler İdaresi kurma planını memnuniyetle karşıladı. Vakıf, bu değişikliğin ruh sağlığı sorunlarının daha erken önlenmesini, okullarda ve topluluklarda desteğin güçlendirilmesini ve ailelerin birlikte egzersiz yapabileceği gündelik fırsatların artırılmasını istiyor.

Araştırmanın temel kaygısı, öngörülebilir bir düzene sahip olmakla o düzenin içinde değer gördüğünü hissetmek arasındaki fark. Bir çocuk evinde rahat hissedebilir ya da arkadaşları olabilir; buna rağmen sınıfta yalnız hissedebilir, görünüşünden memnun olmayabilir veya okul ödevlerinin altında ezilebilir. Bulgular, bu deneyimleri ekranların hâkim olduğu boş zaman, çevrimiçi güvenlik ve gençlerin yardım almak için üretken yapay zekâ kullanmasıyla ilgili artan kaygılarla birlikte ele alıyor.

Reklam

Çocuklar sağlıkları ve görünümleri hakkında ne düşünüyor?

Çocukların yalnızca yüzde 27’si kendisini çok sağlıklı olarak tanımladı. 13 yaşındaki kızlarda bu oran yaklaşık yüzde 15,8’e, yani kabaca her altı kızdan birine düştü. Birçok çocuk görünüşünü olumsuz değerlendiriyor ve fazla kilolu olduğunu düşünüyordu; bu kaygılar uluslararası ortalamaya kıyasla daha yaygındı.

13 yaşındaki kızlar birçok ölçütte öne çıktı. Düşük mutluluk puanlarına sağlıklarını daha olumsuz değerlendirmeleri, daha az egzersiz yapmaları ve okuldan çok az keyif almaları eşlik etti. Bu bulgular, belirli bir yaş grubunda ciddi zorluklar sürerken ortalama yaşam memnuniyetinin neden artabileceğini gösteriyor.

Uyku, uluslararası ortalamalara kıyasla görece yeterliydi; ancak fiziksel aktivite düşüktü. 13 yaşındaki kızların yalnızca yüzde 24,5’i düzenli egzersiz yapıyordu. CWLF’nin ayrı bir araştırması da çocuklar büyüdükçe egzersizin azaldığını ve erkeklerin kızlara kıyasla daha hareketli olduğunu ortaya koydu.

Görünüşle ilgili kaygılar önem taşıyor; çünkü hızlı değişim döneminde çocukların kendilerini nasıl gördüğünü etkiliyor. Araştırmada bu kaygılar, sınırlı boş zaman ve gündelik seçimler üzerinde zayıf kontrol hissiyle birlikte ele alınıyor. Birçok çocuk için bedenine duyduğu güven ve dünyadaki yerine ilişkin güven, evdeki istikrara rağmen kırılgan görünüyor.

Ergenliğe geçiş neden zor?

Tayvan’da ortaokula geçiş çoğu zaman daha ağır ders yükünü, daha uzun günleri ve sınıf arkadaşlarıyla daha fazla kıyaslanmayı beraberinde getiriyor. Bu yaşlarda beden algısıyla ilgili kaygılar artarken, iyi olma hâlindeki en büyük düşüş kızlarda görülüyor. 13 yaşındaki kızların kendilerini çok sağlıklı görme olasılığı erkeklerden çok daha düşük; düzenli egzersizi sürdürme olasılıkları da çok daha az. Oysa egzersiz, ruh hâlini ve özsaygıyı destekleyebiliyor.

Ev içi iletişim de kaygı konusu. 13 yaşındaki kızların yalnızca üçte biri kadarı babalarıyla konuşurken kendini rahat hissettiğini söyledi. Bu fark, stres yaşadıklarında ya da diğer çocuklarla çatışma yaşadıklarında güvenebilecekleri bir yetişkine başvurma fırsatlarını azaltabilir.

Reklam

PISA 2022 değerlendirmesinin Tayvan verilerini kullanan bir araştırma konuya ek bağlam sunuyor. Araştırma, 15 yaşındaki öğrencilerin duygu düzenleme becerilerinin cinsiyete ve öğrenim aşamasına göre değiştiğini ortaya koydu. Duygu düzenleme, kişinin üzgün, kaygılı veya öfkeli olduğunda verdiği tepkiler de dâhil olmak üzere duygularını yönetmesi anlamına geliyor. Sınıflar arasındaki geçiş, bu becerilerde gerileme riski taşıyan bir dönemdi.

Erkek öğrencilerin duygu düzenleme becerileri daha güçlü gruplarda yer alma olasılığı kız öğrencilerden daha yüksekti. Ailevi ve kültürel baskılar da öğrencilerin duygularını nasıl yönettiğini etkiledi. Destekleyici ilişkiler ve öğrenme ortamı, stresle başa çıkma biçimlerinde fark yaratabiliyordu.

BM Çocuk Hakları Komitesi’nin eski başkanı Profesör Jaap E. Doek, sosyal medya çağında gençlerin ruh sağlığı konulu yakın tarihli CWLF uluslararası konferansında bu konuya değindi. Doek, çocukların ruh sağlığını sağlık hakları kapsamında ele aldı:

Prof. Jaap E. Doek, ruh sağlığının BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme uyarınca her çocuğun sağlık hakkının bir parçası olduğunu söyledi. Hükümetlere ve sivil topluma, ergenlerin ruh sağlığını temel bir hak olarak görme çağrısı yaptı.

Sınıflarda birçok çocuk kendini yalnız hissediyor

Çocukların yalnızca yüzde 46,7’si sınıf arkadaşlarının arkadaş canlısı, yardımsever veya kabullenici olduğunu düşündü. Yaklaşık yarısı sık sık kendini yalnız hissettiğini ya da sınıfına uyum sağlamakta zorlandığını söyledi. Araştırmalar, bu deneyimlerin ruh hâlinde ve motivasyonda düşüşle bağlantılı olduğunu gösteriyor.

Arkadaşlıklar ve sınıfa aidiyet, çocuğun gününün farklı yönlerini anlatıyor. Çocuklar arkadaşlıklarını en sevdikleri alanlar arasında saydı; buna karşın okulda karşılaştıkları daha geniş grupla uyum sağlamakta zorlanan birçok çocuk vardı. Arkadaşlarının olması, derslerde veya diğer sınıf etkinliklerinde dışlanmış hissetmeye engel olmayabiliyor.

Öğrencilerin okuldan aldığı keyif de düşüktü. Öğrencilerin yaklaşık yüzde 29,5’i, kabaca her 10 öğrenciden 3’ü, okulu gerçekten sevdiğini söyledi. 13 yaşındaki kızlarda bu oran yaklaşık yüzde 10’a, yani her 10 kızdan 1’ine düştü. Sonuçlar, birçok çocuğun okulu keyif aldığı değil, katlanmak zorunda olduğu bir yer olarak gördüğünü düşündürüyor.

Bu nedenle CWLF’nin okullardaki desteğin güçlendirilmesi çağrısı, akademik başarının ötesine uzanıyor. Daha sıcak sınıf ilişkileri, erişilebilir psikolojik danışmanlık ve çocukların kabul gördüğünü hissetmesine yardımcı olacak etkinlikler, okul deneyiminin sosyal yönüne olduğu kadar ödevleri tamamlama baskısına da yanıt veriyor.

Reklam

Akademik baskı ortaokuldan önce başlıyor

Tayvan’da akademik stres birçok ülkeye göre daha erken yaşlarda görülüyor. 11 yaşındaki erkeklerin yüzde 40,8’i okul çalışmalarından kaynaklanan baskı hissettiğini bildirdi. Kızlarda ise oran 11 yaşında yüzde 34,5’ten 13 yaşında yüzde 46’ya yükselerek 11,5 yüzde puan arttı.

Ebeveynlerin kaygıları, okul baskısının akşam saatlerine nasıl taşındığını açıklamaya yardımcı oluyor. Araştırmalar, ebeveynlerin yaklaşık yüzde 80’inin çocuklarının akademik açıdan geri kalmasından endişe ettiğini; yüzde 65’inin ise çocuklarını dershanelere veya ek derslere yazdırdığını ortaya koydu. Dershaneler, normal okul saatleri dışında ek eğitim veriyor.

Her beş öğrenciden biri eve saat 20.00’den sonra dönüyordu. Bu programlar dersleri gözden geçirmek, özgürce oyun oynamak ve uyumak için kalan saatleri daraltıyor. Öngörülebilir rutinler düzen sağlayabilir; ancak okul ve ek derslerle dolu bir gün, çocuklara kendi etkinliklerini seçmek için daha az alan bırakıyor.

CWLF’nin ayrı bir araştırmasında, ergenlerin beşte birinden fazlasının intihar düşüncesi yaşadığı görüldü. Çok sayıda öğrenci yeterince uyumadığını ve uyku düzeninin düzensiz olduğunu bildirdi. Önemli bir kesim de haftada iki ya da üç gün okula gitmek istemediğini söyledi.

Uyku bulguları farklı grupları ve deneyimleri anlatıyor: genel araştırmada uyku, uluslararası ortalamalara göre görece yeterli bulunurken ergenlerle yapılan ayrı araştırmada uyku yoksunluğu ve düzensiz rutinler saptandı. Bu sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde, programları ya da yaşadıkları sıkıntılar nedeniyle dinlenmekte zorlanan çocuklara dikkat çekiyor.

Ruh sağlığı izni var, ancak erişmek zor

Lise öğrencileri geçen yıldan bu yana ruh sağlığı izni kullanabiliyor. Bu uygulama, ruh sağlıkları gerektirdiğinde öğrencilere okuldan uzaklaşma olanağı sağlıyor. Ancak öğrencilerin çoğu uygulamanın nasıl işlediğini bilmediğini söyledi; izin almaya çalışan bazı öğrenciler ise okul personeli veya aile üyelerinden kaynaklanan engellerle karşılaştı.

Yardım arayan gençler, çoğu zaman resmî hizmetler yerine üretken yapay zekâ araçlarına yöneldi. Üretken yapay zekâ, kullanıcıların soru ve taleplerine yanıtlar oluşturuyor. Bu araçların duygusal destek için kullanılması, gençlerin kolayca ulaşabileceği ve yargılanma kaygısı duymadan yararlanabileceği yardıma ihtiyaç olduğunu gösteriyor.

Reklam

Çocuk Refahı Birliği Vakfı’ndan Li Hung wen, yapay zekâya başvurulmasını resmî desteğe erişimde yaşanan güçlükle ilişkilendirdi. Eğitim Bakanlığı’na ruh sağlığı iznine erişimi kolaylaştırma çağrısı yaptı:

Çocuk Refahı Birliği Vakfı’ndan Li Hung wen, yapay zekâya başvurulmasının resmî kaynaklara erişim eksikliğini gösterdiğini söyledi. Ruh sağlığı izni almak isteyen öğrencilerin önündeki engellerin kaldırılması için Eğitim Bakanlığı’na çağrıda bulundu.

Öğrencilerin ihtiyaç duyduklarında izni kullanabilmesi için okullar ve aileler birlikte çalışabilir. CWLF’nin daha kapsamlı önerileri arasında okullarda psikolojik danışmanlığın güçlendirilmesi ve topluluk hizmetlerinin daha erişilebilir hâle getirilmesi de var. Böylece sıkıntılar ağırlaşmadan yardım alınabilir.

Egzersiz azalırken boş zamanları ekranlar dolduruyor

Beşinci sınıftan dokuzuncu sınıfa kadar olan öğrencileri kapsayan CWLF araştırması, öğrencilerin büyük bölümünün sınırlı boş zamanlarını video izleyerek ve çevrimiçi oyun oynayarak geçirdiğini ortaya koydu. Yaş ilerledikçe egzersiz daha az yaygın hâle geldi; erkeklerin aktif olma olasılığı kızlardan daha yüksekti.

Düzenli fiziksel aktivite, daha yüksek yaşam memnuniyeti ve daha olumlu duygularla bağlantılıydı. Uzun süre oyun oynamak ve pasif biçimde kaydırma yapmak ise daha düşük memnuniyet ve daha fazla yorgunlukla ilişkiliydi. Pasif kaydırma, çevrimiçi içeriklerde fazla etkin katılım göstermeden gezinmek anlamına geliyor.

Özellikle ortaokul öğrencisi olan birçok öğrenci, sosyal medyayı kullanamadığında rahatsızlık hissettiğini bildirdi. Ergenlerin yüzde 84,6’sı her gün sosyal medya kullanırken yüzde 13,6’sında bağımlılık belirtileri görüldü. Bu bulgular, çocukların boş zamanlarından memnun olmaması ve 13 yaşındaki kızlarda egzersiz oranının düşük olmasıyla birlikte değerlendiriliyor.

Çevrimiçi güvenlikle ilgili kaygılar cinsel içerikli görüntüleri de kapsıyordu. Yaklaşık yüzde 8,7’si kendisinin veya sınıf arkadaşlarının bu tür görüntüleri paylaştığını ya da sızdırdığını söyledi. CWLF, çocukların iletişimini ve mahremiyetini koruyan yasaların güncellenmesi, çevrimiçi güvenlikten sorumlu özel bir kurum kurulması ve gençler arasında popüler platformların risk değerlendirmesi yapmasının zorunlu hâle getirilmesi için yetkililere çağrıda bulundu.

Öğretmenler önemli bir rehberlik kaynağı olmayı sürdürdü. Öğrenciler, öğretmenlerin basit hatırlatmalarının çevrimiçiyken dikkatli davranmalarına yardımcı olduğunu söyledi. Bu bulgu, CWLF’nin hükümetten ve dijital platformlardan istediği daha kapsamlı değişikliklerin yanı sıra okullara da somut bir rol veriyor.

Reklam

Yapay zekâ kullanımı, güvenlik alışkanlıklarından daha hızlı yayılıyor

Her beş öğrenciden biri yapay zekâyı sık kullanıyor; çoğu zaman verdiği yanıtların doğruluğunu kontrol etmeden veya kişisel bilgilerini korumadan. Öğrencilerin yalnızca yüzde 39,4’ü yapay zekâ içeriğini doğruladığını söylerken yüzde 40’ı kişisel bilgilerini yapay zekâ sistemlerine yüklememek için nadiren önlem aldığını belirtti.

Evde yapay zekâ güvenliğini konuşan ailelerin sayısı az; birçok okulda da derslerde uygulamalı yapay zekâ okuryazarlığı hâlâ bulunmuyor. Yapay zekâ okuryazarlığı; bir yanıtı sorgulamayı, kaynağını kontrol etmeyi ve hangi bilgilerin paylaşılmasının güvenli olduğuna karar vermeyi kapsıyor. Çocuklar aynı araçları hem okul çalışmaları hem de kişisel kaygıları için yardım almak üzere kullandığında bu beceriler önem kazanıyor.

CWLF, duygusal desteği, başkalarıyla iletişimi ve dijital tedbiri bir araya getiren 5C yaklaşımını önerdi:

  • Ruh sağlığını gözetmek.
  • Gerçek dünyada etkileşim kurmak.
  • İçeriği ve kaynakları kontrol etmek.
  • Gizlilik ayarlarını yönetmek.
  • Yapay zekâ çıktılarının doğruluğunu eleştirel düşünmeyle sorgulamak.

Ebeveynler ve öğretmenler bu yaklaşımı, çocukların belirsiz yanıtları sorgulamasına ve mahremiyetlerini korumasına yardımcı olmak için kullanabilir. İçeriği kontrol etmek, kişisel bilgileri korumak ve yapay zekâ yanıtlarını sorgulamak, yoğun ders dönemlerinde yaşanan kafa karışıklığını veya paniği azaltabilir.

Destek ağları ve politika yanıtları

Sağlık ve Refah Bakanlığı bünyesinde kurulması planlanan Çocuklar ve Aileler İdaresi, önleyici çalışmaları gündelik destekle birleştirmek için fırsat sunuyor. CWLF ruh sağlığı sorunlarına daha erken müdahale edilmesini, okullarda psikolojik danışmanlığın güçlendirilmesini ve çocukların yaşadıkları topluluklarda ulaşabilecekleri hizmetleri istiyor. Plan memnuniyetle karşılandı, ancak kuruluş tarihi açıklanmadı.

CWLF ayrıca hafta sonu spor günleri düzenlenmesi, okullarda beden eğitiminin artırılması ve eğlenceli, kapsayıcı spor yarışmaları yapılması çağrısında bulundu. Bu öneriler, araştırmada saptanan düşük egzersiz oranlarına yanıt veriyor ve fiziksel aktiviteyi aile ve okul rutinlerinin bir parçası hâline getirmeyi amaçlıyor.

Vakıf, idari değişikliği çocukların karşı karşıya olduğu baskılara daha doğrudan yanıt verme fırsatı olarak nitelendirdi:

CWLF, toplumun çocukların üzerindeki baskıyı görmesi ve Çocuk ve Aile İşleri İdaresi’nin kurulmasını, önleyici çalışmaların erkene çekilmesi ve çocukların ruh sağlığına yönelik desteğin güçlendirilmesi için bir fırsat olarak değerlendirmesi gerektiğini söyledi.

CWLF ücretsiz yardım hatları, topluluk temelli Youth+ merkezleri ve duygusal sıkıntı veya travma yaşayan çocuklara yönelik programlar yürütüyor. Tayvan’daki diğer kuruluşlar da kısa mesaj yoluyla danışmanlık hizmeti vererek gençlere destek aramak için başka bir yol sunuyor.

Reklam

Bölgesel programlar farklı yaklaşımlara örnek oluşturuyor. Japonya, sıkıntı belirtilerini fark edip kişiyi yardıma yönlendirebilecek kişileri eğiten programları yaygınlaştırıyor ve çevrimiçi akran desteği geliştiriyor. Singapur hükümetinin desteklediği kampanyalar ise erişim çalışmalarını intihar riski altındaki gençlere yönelik yoğun destekle birleştiriyor.

ABD’deki araştırmacılar, ergenlerin duygularını yönetmelerine ve sosyal medyayla bağlantılı kaygıyı azaltmalarına yardımcı olmak için uyarlanmış farkındalık uygulamalarını test ediyor. Farkındalık, kişinin mevcut duygu ve deneyimlerine dikkat etmesini içeriyor. Bu çalışmalar, Tayvan’da çocuklara okullarda, ailelerde ve çevrimiçi ortamlarda ulaşacak desteğe duyulan ihtiyaçla birlikte ele alınıyor.

Tayvan’da intihar, 15-24 yaş grubundaki kişiler arasında en yaygın ikinci ölüm nedeni ve gençlerin intihar oranı son on yılda arttı. Bu tablo, yalnızlık, akademik stres ve dijital risklerin birlikte ele alınmasına aciliyet kazandırıyor.

Aileler ve okullar şimdi neler yapabilir?

Aileler hafta sonları düzenli açık hava etkinliklerine zaman ayırabilir. Kısa yürüyüşler, bisiklet gezileri ve mahallede yapılan sporlar, yoğun bir program gerektirmeden ruh hâlini destekleyebilir. Ebeveynler ayrıca yemeklerde ve akşam saatlerinde telefon kullanımına net sınırlar koyarak dinlenme ve sohbet için zaman ayırabilir.

Ebeveynler okul sonrasındaki gereksiz kıyaslamaları ve beklentileri yeniden değerlendirebilir. Her akşamı dershaneyle doldurmak gerekmiyor. Çocukların eve daha erken dönmesi uyumaya, hobileriyle ilgilenmeye ve aileleriyle vakit geçirmeye daha fazla zaman bırakabilir.

Okullar, sınıf içi değerlendirmelerin ağırlığını azaltabilir ve özgüven geliştirmek için etkileşimli öğrenmeye, grup sunumlarına ve akran desteği etkinliklerine daha çok yer verebilir. 13 yaşında fiziksel aktivite düzeyi zaten düşük olan kızlar için egzersizi teşvik etmek özellikle önemli. Düzenli fiziksel aktivite, özsaygıyı ve uyku kalitesini destekleyebilir.

Bir çocuk arkadaşlarından sürekli uzaklaşıyorsa, uykusunda büyük değişiklikler oluyorsa, kendine zarar veriyorsa veya başkalarına yük olduğundan söz ediyorsa yetişkinler yardım aramalı. 1925 ve 1995 gibi ulusal yardım hatları, okul psikolojik danışma birimleri ve topluluk gençlik merkezleri destek sunuyor. İhtiyaç duyduklarında lise öğrencileri için ruh sağlığı izni de bir seçenek.

Araştırmalar, birbiriyle örtüşen ihtiyaçları ortaya koyuyor: çocuklar kabul görmek, dinlenmek, seçim yapabilmek ve konuşabilecekleri güvenilir kişilere sahip olmak istiyor. Gündelik yaşamın bu unsurlarını çocuklar için daha erişilebilir kılmada ailelerin, okulların ve topluluk hizmetlerinin her birinin rolü var.

Öne çıkanlar

  • Yaşam memnuniyeti 100 üzerinden 72’ye yükseldi; ancak çocukların yüzde 39,1’i kendileri olmasa dünyanın farklı olmayacağını hissetti. Bu, son üç yılın en yüksek oranı.
  • 13 yaşındaki kızların mutluluk puanı 48,9 oldu; yaklaşık yüzde 15,8’i kendini çok sağlıklı hissetti ve yüzde 24,5’i düzenli egzersiz yaptı.
  • Çocukların yalnızca yüzde 46,7’si sınıf arkadaşlarının arkadaş canlısı, yardımsever veya kabullenici olduğunu düşündü; yaklaşık yarısı yalnızlık ya da sınıfa uyum sağlama güçlüğü yaşadığını bildirdi.
  • 11 yaşındaki erkeklerin yüzde 40,8’i akademik baskı yaşadı. Kızlarda bu oran 11 yaşında yüzde 34,5’ten 13 yaşında yüzde 46’ya yükseldi.
  • Öğrencilerin yaklaşık yüzde 29,5’i okulu gerçekten sevdiğini söyledi; bu oran 13 yaşındaki kızlarda yaklaşık yüzde 10’a düştü.
  • Ergenlerin yüzde 84,6’sı her gün sosyal medya kullandı; yapay zekâ yanıtlarını kontrol etme ve kişisel bilgileri koruma alışkanlıkları ise zayıf kaldı.
  • CWLF, Çocuklar ve Aileler İdaresi kurma planını memnuniyetle karşıladı; önleyici çalışmaların erkene çekilmesi, psikolojik danışmanlığın güçlendirilmesi ve daha fazla egzersiz çağrısı yaptı.
  • 1925 ve 1995 numaralı yardım hatlarından, okul psikolojik danışmanlığından, topluluk gençlik hizmetlerinden ve lise öğrencilerine yönelik ruh sağlığı izninden destek alınabiliyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir