Sincan'dan Kaçmalarının Üzerinden 12 Yıl Geçti, Üç Uygur Kardeş Hindistan'da Hâlâ Tutuklu

12 dakikalık okuma
Sincan'dan Kaçmalarının Üzerinden 12 Yıl Geçti, Üç Uygur Kardeş Hindistan'da Hâlâ Tutuklu

18 aylık hapis cezası, on yılı aşkın tutukluluğa dönüştü

Adil, Abdul Khaliq ve Salamu Tursun, uzak dağlarda yaklaşık iki hafta yürüdükten sonra Haziran 2013'te Ladakh'a geçti. Çin'in Sincan bölgesinden üç Uygur kardeş, zulümden kaçıp güvenliğe kavuşmaya çalışıyordu. 6 Aralık 2025 itibarıyla, tutuklanmalarının üzerinden 12 yılı aşkın süre geçmesine rağmen Hindistan'da hâlâ parmaklıklar ardındaydılar.

İçindekiler
  1. 18 aylık hapis cezası, on yılı aşkın tutukluluğa dönüştü
  2. Kaşgar'dan ihtilaflı sınıra uzanan yolculuk
  3. Kamu Güvenliği Yasası tutukluluklarını nasıl uzattı?
  4. Cezaevinde öğrenilen diller, namaz ve kötüleşen sağlık
  5. Kardeşler Sincan'a dönmekten neden korkuyor?
  6. İnsanları tehlikeye geri göndermeme ilkesi
  7. Hindistan'ın mülteci mevzuatındaki boşluk ve eşit muamele tartışması
  8. Hindistan-Çin ilişkilerinde hassas bir dava
  9. Başka bir ülkeye yerleştirme serbest bırakılmalarının önünü açabilir mi?
  10. Geri gönderilmek ne anlama gelebilir, hangi seçenekler var?
  11. Bilinmesi Gerekenler

Hindistan askerleri onları Ladakh'taki ücra bir çöl bölgesi olan Sultan Chusku yakınlarında gözaltına alıp yerel yetkililere teslim etti. Mahkeme daha sonra onları yasadışı giriş ve bıçak ile harita bulundurmaktan mahkûm ederek 18 ay hapis cezasına çarptırdı. Cezalarını tamamladıktan sonra yetkililer, önleyici gözaltı yasası kapsamında onları tutmaya devam etti.

Kardeşler o tarihten bu yana Jammu ve Keşmir'deki cezaevleri arasında, son olarak da kuzeydeki Haryana eyaletinin Karnal kentine nakledildi. Birbirlerinden ayrı tutuluyorlar. Avukatları Muhammad Shafi Lassu, yıllardır serbest bırakılmaları için çaba gösteriyor ve Çin'e sınır dışı edilmelerinin onları ağır tehlikeye maruz bırakacağı konusunda uyarıda bulunuyor.

Bu dava, çözüme kavuşmamış üç meseleyi bir araya getiriyor: Hapis cezaları bittikten sonra neden alıkonulmaya devam edildikleri, zulümden kaçtıklarını söyleyen kişilerin Hindistan tarafından nasıl korunması gerektiği ve başka bir ülkenin onları kabul edip edemeyeceği. Kardeşler, Uygur Müslümanlar olarak korkmadan ve açıkça yaşayabilecekleri bir yer aradıklarını söylüyor.

Hindistan 1951 Mülteci Sözleşmesi'ne taraf değil ve ulusal bir mülteci yasası bulunmuyor. Bu nedenle sığınma arayanlar, idari kararlar, mahkeme süreçleri ve bazı yerlerde Birleşmiş Milletler mülteci kurumunun yaptığı değerlendirmelerden oluşan parçalı bir sisteme bağlı. Hassas bir sınırda tutuklanan kişilerin bu sürece erişmesi zor olabiliyor.

Reklam

Kaşgar'dan ihtilaflı sınıra uzanan yolculuk

Tursun kardeşler, eski İpek Yolu üzerindeki tarihi bir şehir olan Sincan'ın Kaşgar kenti yakınlarında büyüdü. 2010'ların başına gelindiğinde Uygur toplulukları üzerindeki gözetim artmış, polis kontrol noktaları çoğalmış, seyahat ve dini pratikler giderek daha fazla şüpheyle karşılanır olmuştu.

Aileler, yakınlarının çok az açıklama yapılarak ya da hiç açıklama yapılmadan gözaltı merkezlerinde kaybolduğunu anlatıyordu. Kardeşler, yakınlarının gözaltına alınmasının ve kendi günlük yaşamlarına yönelik baskının artmasının ardından bölgeden ayrıldıklarını söylüyor. Yolculukları, bu koşullardan kaçma girişimiydi.

Üç erkek, kurak ve yüksek rakımlı arazide yaklaşık iki hafta yürüdü. Yönlerini bulmak zordu ve hava koşulları acımasızdı. Yanlarında haritalar ve temel hayatta kalma araçlarından fazlası yoktu. Ladakh'ın bazı bölgelerinde sınır çizgileri belirgin değil; çevredeki bölge ise Hindistan ile Çin arasındaki uzun süreli ihtilaflardan etkileniyor.

Hindistan güçleri gelişlerini yasadışı sınır geçişi olarak değerlendirdi. Kardeşler yerel dilleri konuşamıyor ve sonrasında başlayan hukuki süreci anlamakta güçlük çekiyordu. Sonunda aldıkları mahkûmiyet kararı sınır geçişi ile bıçak ve harita bulundurmaya ilişkindi; cezalarını çektikten sonra tutulmaya devam edilmeleri ise ayrı bir hukuk mücadelesine dönüştü.

Davalarının on yılı aşkın süreye yayılan başlıca aşamaları şöyle:

  • Haziran 2013: Kardeşler Ladakh'a geçti ve Sultan Chusku yakınlarında tutuklandı.
  • Tutuklanmalarının ardından: Mahkeme onları yasadışı giriş ve bıçak ile harita bulundurmaktan mahkûm ederek 18 ay hapis cezasına çarptırdı.
  • Cezalarını tamamladıktan sonra: Yetkililer, Kamu Güvenliği Yasası kapsamında onları gözaltında tutarak tutukluluk kararlarını defalarca yeniledi.
  • Sonraki yıllarda: Jammu ve Keşmir'deki cezaevleri arasında, daha sonra da Haryana eyaletinin Karnal kentine nakledildiler.
  • 6 Aralık 2025: Avukatları sınır dışı edilmelerine karşı koruma ve serbest bırakılmaları için bir yol aramayı sürdürürken gözaltında kalmaya devam ettiler.

Kamu Güvenliği Yasası tutukluluklarını nasıl uzattı?

Eski Jammu ve Keşmir eyaletindeki Kamu Güvenliği Yasası, önleyici gözaltına izin veriyor. Bu, yetkililerin bir kişiyi yeni bir suçtan mahkûmiyet almasının ardından hapse atmak yerine, güvenlik ya da kamu düzeni gerekçesiyle yargılama olmaksızın alıkoyabileceği anlamına geliyor.

Yasa, aylar süren gözaltına ve bazı durumlarda iki yıla kadar alıkoymaya izin veriyor. Kararların tekrar tekrar yenilenmesi, tutukluluğu çok daha uzun süre uzatabiliyor. Avukata ve aileye erişim kısıtlanabiliyor, tutuklular da gözaltına alındıkları yerden uzaktaki cezaevlerine nakledilebiliyor.

Reklam

Kardeşler, 18 aylık cezaları bittiğinde cezaevinden çıkmayı bekliyordu. Bunun yerine yetkililer Kamu Güvenliği Yasası'nı uyguladı ve kararları defalarca yeniledi. Tutuklulukları, Jammu ve Keşmir içinde yapılan nakillerin ardından yüzlerce kilometre uzaktaki Haryana'ya gönderilmeleriyle de sürdü.

Lassu, kamu düzeni yasasının, herhangi bir tehdit oluşturmayan ve Çin'e gönderilmeleri hâlinde tehlikeyle karşılaşacak mültecileri süresiz olarak cezaevinde tutmak için kullanılmaması gerektiğini savunarak mahkemelere başvurdu. Başvurusu hem tutukluluklarının sürdürülme gerekçelerini hem de sınır dışı edilmelerinin sonuçlarını konu alıyor.

Hapis cezasının süresi belliydi. Art arda çıkarılan önleyici gözaltı kararları ise kardeşleri ne zaman sona ereceği belli olmayan bir tutuklulukla karşı karşıya bıraktı. Dava, aylarla ölçülen bir cezanın başka bir hukuki yetki kapsamında yıllarca süren hapisle nasıl devam edebileceğini gösteriyor.

Cezaevinde öğrenilen diller, namaz ve kötüleşen sağlık

Kardeşler ilk cezalarını çekerken zamanla Keşmirce ve Hintçe kelimeler öğrendi, daha sonra İngilizce de öğrendiler. Uzun tutuklulukları boyunca Keşmirce, Hintçe, Urduca ve İngilizce öğrendiler ve günlük namazlarını sürdürdüler.

Karnal'da birbirlerinden ayrı tutulan kardeşler, ağır suçlardan hüküm giymiş kişilerle dar hücreleri paylaşıyor. Aile üyeleri ve eski mahkûmlar, yemeklerin kötü ve tıbbi bakımın yetersiz olduğunu anlatıyor. Ovalardaki sıcak yazlar, yüksek platoda büyümüş bu erkekler için eziyet verici oldu.

Kardeşlerden ikisinin sağlık sorunları zamanla ağırlaştı. Lassu, uzman tedavisi taleplerinin gecikme ve retlerle karşılaştığını söylüyor. Hukuki anlaşmazlığın yanı sıra destekçileri, yıllarca tutuklu kalmanın fiziksel etkilerine ilişkin kaygılarını dile getiriyor.

Kardeşleri yıllardır temsil eden avukat Muhammad Shafi Lassu, davalarını hukuki olduğu kadar ahlaki bir sınav olarak da nitelendiriyor. Zulümden kaçan kişilerin, şiddet suçluları için tasarlanmış bir kamu düzeni tedbiri kapsamında gözaltına alınmak yerine korunması gerektiğini savunuyor.

Onlar suçlu değil, zulmün mağduru. Tek yaptıkları güvenlik aramak oldu. Hindistan onları sınır dışı etmek yerine koruma ve sığınma şansı sunmalı

Destekçileri, Hindistan'ın Tibet'teki baskıdan kaçan on binlerce kişiye ev sahipliği yapmış geçmişine de dikkat çekiyor. Bu topluluklar Dharamshala gibi yerlerde yaşayıp çalışabildi. Savunucular, geri döndüklerinde tehlikeyle karşılaşacak Uygurların da aynı koruma yaklaşımından yararlanması gerektiğini savunuyor.

Reklam

Kardeşler Sincan'a dönmekten neden korkuyor?

Sincan, dili Türk dilleri ailesine mensup ve çoğunluğu Müslüman olan 11 milyondan fazla Uygura ev sahipliği yapıyor. Bölgede kitlesel gözaltılar, kapsamlı dijital ve fiziki gözetim, dini pratiklere yönelik kısıtlamalar, ailelerin ayrılması ve zorla çalıştırma iddiaları yaşandı.

Araştırmacılar, çok sayıda kişinin tutulduğu ya da hâlâ tutulmaya devam ettiği geniş bir tesis ağı tespit etti. Eski tutuklular, sıkı bir telkin sürecinden, sıradan dini ifadeler nedeniyle cezalandırılmaktan, fiziksel ve cinsel istismardan söz ediyor.

ABD'nin de aralarında bulunduğu hükümetler, yürütülen kampanyanın soykırım anlamına geldiğini açıkladı. Birleşmiş Milletler değerlendirmesinde, Sincan'daki insan hakları ihlallerinin insanlığa karşı suç teşkil edebileceği sonucuna varıldı. Bu nitelemeler, Uygurlara yönelik muameleyi en ciddi uluslararası insan hakları kaygıları arasına yerleştiriyor.

Pekin iddiaları reddediyor. Çinli yetkililer, önlemlerin terör ve aşırılıkla mücadele amacı taşıdığını ve programların istikrar ile kalkınma sağladığını söylüyor. Bölgeye erişimin sıkı biçimde denetlenmesi nedeniyle bağımsız doğrulama yapmak zor.

Ülkeden ayrılan Uygurlar için geri gönderilme korkusu; derhâl gözaltına alınma, devlet güvenliği suçlamalarıyla yargılanma ve uzun hapis cezaları riskini içeriyor. Yabancı gruplarla bağlantısı olduğundan şüphelenilen veya yurt dışında dini eğitim görenler özellikle tehlikeyle karşı karşıya. Çin'den izinsiz ayrılan ve daha sonra ayrılıkçı ya da yabancı gruplarla bağlantılı olmakla suçlanan kişilerin cezalandırılma olasılığı yüksek.

Kardeşlerin avukatı davayı bu istismarlar çerçevesinde ele alıyor. Savunduğu görüş, sınır dışı edilmelerinin zulümden kaçan erkekleri kurtulmaya çalıştıkları yetkililerin eline teslim edeceği yönünde. Çin dışında geçirdikleri yıllar ve yabancı bağlantıları hakkındaki olası sorgulamalar da karşılaşacakları riskin bir parçası olabilir.

İnsanları tehlikeye geri göndermeme ilkesi

Geri göndermeme ilkesi, bir kişinin işkence, zalimane ya da insanlık dışı muamele veya başka telafisi mümkün olmayan zararlarla karşılaşacağı gerçek bir tehlikenin bulunduğu yere gönderilmemesi gerektiğini ifade eder. Basitçe söylemek gerekirse, bir hükümet birini ülkeden göndermeden önce onu bekleyen tehlikeyi dikkate almalıdır.

Hindistan'ın 1951 Mülteci Sözleşmesi'ne taraf olmaması, sığınma arayanların sözleşmenin yerel hukuk çerçevesinden yararlanamaması anlamına geliyor. İnsanları ciddi zarara uğrayacakları yerlere geri göndermeme yasağı, teamül niteliğindeki uluslararası hukukta ve diğer insan hakları yükümlülüklerinde de yer alıyor.

Reklam

Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi, Hindistan'ın taraf olduğu Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerin bir parçası olarak bu güvenceyi tanıdı. Kardeşlerin başvurularında, Çin'e gönderilmelerinin Hindistan'ın uluslararası insan hakları taahhütlerini ihlal edeceği savunuluyor.

Hindistan mahkemeleri zaman zaman, yaşam ve kişi özgürlüğü hakkı da dahil olmak üzere anayasal korumaların Hindistan topraklarındaki herkesi, vatandaş olmayanlar da dahil, kapsadığını kabul etti. Özellikle sınır güvenliği ya da kimlik ihtilaflarının söz konusu olduğu davalarda sonuçlar farklılık gösterdi.

Lassu'nun hukuki savı, bu korumaları kardeşlerin koşullarıyla ilişkilendiriyor. Zulümden kaçan erkeklerin şiddet içermeyen bir sınır geçişinin ardından önleyici gözaltına alınmasına itiraz ediyor ve ağır istismara uğrayabilecekleri bir yere geri gönderilmelerine karşı koruma talep ediyor.

Sincan'daki baskıların kaydı bu savın merkezinde yer alıyor. Sınır dışı edilmeye ilişkin bir karar, kardeşlerin nerede yaşayacağından çok daha fazlasını belirleyecek: Kitlesel gözaltı ve diğer ciddi ihlallerle suçlanan yetkililerin erişiminden uzakta kalıp kalamayacaklarına karar verecek.

Hindistan'ın mülteci mevzuatındaki boşluk ve eşit muamele tartışması

Hindistan'da koruma arayan kişiler için tek bir süreç belirleyen ulusal bir mülteci yasası yok. Sığınma arayanlar, bunun yerine her olay özelinde verilen idari kararlara ve bazı şehirlerde Birleşmiş Milletler mülteci kurumunun yaptığı mülteci değerlendirmelerine başvuruyor.

Ladakh ile Jammu ve Keşmir dahil hassas sınırlarda yakalanan kişiler çoğu zaman bu değerlendirmelere erişemiyor. Eleştirmenler, ortaya çıkan kararların kişinin koruma ihtiyacından çok siyasi ve güvenlik kaygılarına bağlı olabileceğini söylüyor.

Hindistan'ın Tibetlilere yönelik muamelesi sık sık karşılaştırma konusu oluyor. Büyük Tibetli topluluklar ülkede onlarca yıldır yaşıyor ve kültürel ve dini kurumlar kurmalarına izin veriliyor. Uygurlar ise sayıca az ve çoğu zaman tutuklanıyor.

Hak savunucuları, bu farklılığı Çin'in uygulayabileceği baskıya duyulan kaygılara ve Müslüman azınlıklara yönelik düşmanlığın arttığı iç siyasete bağlıyor. Belirli zulüm gören grupların vatandaşlığa geçişini hızlandırırken Müslümanları kapsam dışında bırakan vatandaşlık yasasının kabul edilmesiyle tartışma yoğunlaştı.

Yetkililer ayrımcı niyet iddialarını reddediyor ve güvenliğin öncelikli olması gerektiğini söylüyor. Kardeşlerin destekçileri ise ihtilaflı bir sınırdan izinsiz giriş yapmış olsalar bile koruma kararlarında kişinin güvenlik ihtiyacının belirleyici olması gerektiğini savunuyor.

Birleşmiş Milletler mülteci kurumu, mülteci olarak tanınabilecek Uygurların korunması gerektiğini belirtti. Kardeşlerin mülteci değerlendirmesine erişmesi, taleplerinin ele alınması için bir süreç sunabilir ve başka bir yere yerleştirilmeleri ihtimaliyle bağlantı kurmalarını sağlayabilir.

Reklam

Hindistan-Çin ilişkilerinde hassas bir dava

Ladakh, kardeşlerin davasını Hindistan ile Çin arasındaki zorlu ilişkinin bir parçası hâline getiriyor. Sınır geçişleri, tekrarlanan askeri gerilimlerin yaşandığı bir bölgede gerçekleşti ve iki hükümet 2013'ten bu yana ihtilaflı sınırlarını geçmekle ilgili karşılıklı suçlamalarda bulundu.

2020'de Galwan Vadisi'nde yaşanan ölümcül çatışma, ilişkileri tarihî ölçekte bir gerilim noktasına taşıdı. Her iki ülkenin ordusu, ihtilaflı sınır boyunca askeri kontrol alanlarını birbirinden ayıran Fiilî Kontrol Hattı boyunca mevzilerini güçlendirdi.

Yeni Delhi, güçlü bir komşusuyla karmaşık ilişkisini yönetirken kendi konumunu güçlendirmeye çalışıyor. Uygur sığınma başvurularına ilişkin kararlar ulusal güvenlik, diplomasi ve kamuoyunun yanı sıra koruma arayan kişilerin hayatlarını da ilgilendiriyor.

Yetkililer, Uygur sığınmacıları kabul etmenin Pekin'le gerilime yol açabileceğinden kaygı duyuyor. Ancak tutukluluğun sürmesi insan hakları gruplarının eleştirilerine ve yurt içinde ve yurt dışında hukuki baskıya yol açıyor.

Kardeşlerin davası bu kaygıların kesiştiği noktada yer alıyor. Savunucuları geri dönmeleri hâlinde karşılaşacakları tehlikeye dayalı bir koruma kararı talep ederken yetkililer hassas bir sınırdan gelen kişiyi güvenlik ve kamu düzeni yetkileri çerçevesinde değerlendiriyor. Erkekleri korurken diplomatik gerilimi azaltmanın bir yolu olarak güvenli bir üçüncü ülkeye nakil önerildi.

Başka bir ülkeye yerleştirme serbest bırakılmalarının önünü açabilir mi?

Kardeşler başka bir ülkeye gitme ihtimalini araştırdı. Lassu, güvenli bir ülkenin onları kabul etmeye istekli olması hâlinde Hindistan Yüksek Mahkemesi aracılığıyla serbest bırakılmaları için başvuracağını söyledi.

Kanada, önemli sayıda Uygur ve diğer Türkî halklardan mülteciyi yeniden yerleştirme kapsamında kabul etme planı açıkladı. Aktivistler ve topluluk grupları, kardeşleri bu kanalla buluşturmaya çalıştı. Daha önce çeşitli hükümetlere yapılan başvurulardan çok az sonuç alındı.

6 Aralık 2025 itibarıyla kardeşler için onları kabul edecek bir ülke ya da nakil tarihi kesinleşmemişti. Avukatları, Hindistanlı yetkililerin ayrılmalarına izin vermesi şartıyla yurt dışından gelecek somut bir teklifin özgürlüğe hukuki bir yol açabileceğini söylüyor.

Yeniden yerleştirme, kardeşleri koruma altında yaşayabilmeleri için başka bir ülkenin kabul etmesi anlamına geliyor. Bunun için yalnızca destek açıklaması yeterli değil: Erkeklerin ilgili değerlendirme sürecine erişmesi ve Hindistan'dan nakledilmelerine izin verilmesi gerekiyor.

Hindistan'ın uygulamaları, Tibetliler gibi ülkede yerleşik topluluklarla hassas sınırlarda tutuklanan kişiler arasında çoğu zaman ayrım yapıyor. Savunucular, kardeşlerin mülteci statüsü değerlendirmesine ve olası yeniden yerleştirmeye erişmesine izin verilmesinin, onlara yönelik muameleyi insanları tehlikeye geri göndermeme ilkesiyle uyumlu hâle getireceğini savunuyor.

Reklam

Geri gönderilmek ne anlama gelebilir, hangi seçenekler var?

Çin'e geri gönderilen Uygurlar sık sık gözaltında kayboluyor. Bazıları yıllar sonra devlet güvenliği suçlamalarıyla yargılanmalarının ardından mahkeme kayıtlarında ya da ailelerine iletilen bildirimlerde yeniden ortaya çıkıyor. Asya genelinde Uygurlar, insan hakları grupları ve Birleşmiş Milletler kurumlarının uyarılarına rağmen gözaltına alınarak ülkelerine gönderildi.

Tursun kardeşlerin zorla geri gönderilmesi muhtemelen derhâl gözaltına alınmaları, yabancı bağlantıları hakkında sorgulanmaları ve uzun hapis cezaları almaları anlamına gelecek. Avukatlarının sınır dışı edilmelerine karşı çıkmasının başlıca nedeni bu ihtimal.

Böyle bir sonuç, Hindistan'ın insan hakları sicilinin daha fazla incelenmesine yol açar ve ülkenin sorumlu bir bölgesel lider olarak kendini gösterme çabasını zorlaştırır. Hindistan sınırlarında güvenlik arayan zulüm mağdurları içinse korumaya giden güvenli bir yol olmadan ülkeye ulaşmanın risklerini gösterir.

Hukuk uzmanları bir alternatif üzerinde duruyor: Erkekleri mülteci olarak tanımak ya da en azından başka bir ülke yeniden yerleştirme başvurularını değerlendirirken geri gönderilmelerini önlemek. Savunucular, çözüm için Hindistan'ın harekete geçmeden önce yeni bir antlaşmaya taraf olmasının gerekmediğini söylüyor.

Yetkililerin önleyici gözaltıyı sona erdirme, mülteci değerlendirmesine erişim izni verme ve üçüncü bir ülke davalarını incelerken gözetim altında serbest bırakılmayı değerlendirme yetkisi zaten var. Mahkemeler, kardeşlerin herhangi bir şiddet eylemiyle ilişkilendirilmemiş güvenlik kaygılarını yaşam hakkı ve tehlikeye geri gönderilmeme yasağı karşısında değerlendirebilir.

Aradan 12 yılı aşkın süre geçmesine rağmen kardeşlerin talebi, yolculuklarının başındakiyle aynı: Korkmadan açık ve yasal biçimde yaşayabilme şansı. Hindistan'da koruma ya da güvenli bir ülkeye üzerinde anlaşılmış nakil, süregelen tutukluluk ve sınır dışı edilmeye bir alternatif sunabilir.

Bilinmesi Gerekenler

  • Adil, Abdul Khaliq ve Salamu Tursun, Sincan'dan kaçtı ve Haziran 2013'te Ladakh'taki Sultan Chusku yakınlarında tutuklandı.
  • Yasadışı giriş ve bıçak ile harita bulundurmaktan aldıkları 18 aylık cezayı tamamladılar, ancak Kamu Güvenliği Yasası kapsamında tutukluluk kararlarının tekrar tekrar yenilenmesiyle gözaltında kalmaya devam ettiler.
  • 6 Aralık 2025 itibarıyla hâlâ gözaltındaydılar; son olarak Haryana eyaletinin Karnal kentinde tutuluyor ve birbirlerinden ayrı bulunuyorlardı.
  • Kardeşlerden ikisinin sağlık sorunları ağırlaştı. Avukatları, uzman tedavisi taleplerinin gecikme ve retlerle karşılaştığını söylüyor.
  • Birleşmiş Milletler değerlendirmesinde, Sincan'daki hak ihlallerinin insanlığa karşı suç teşkil edebileceği sonucuna varıldı. Pekin istismar iddialarını reddediyor.
  • Hindistan 1951 Mülteci Sözleşmesi'ne taraf değil ve ulusal bir mülteci yasası bulunmuyor; ancak diğer insan hakları yükümlülükleri arasında ciddi zarara uğrama riski bulunan kişilerin geri gönderilmesine karşı koruma da var.
  • Avukatları serbest bırakılmalarını ve sınır dışı edilmelerine karşı korunmalarını talep ediyor. Yeniden yerleştirme için onları kabul etmeye istekli bir ülke ve Hindistan'ın nakil izni gerekiyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir