Ulusal hedefler sınıflardaki gerçeklerle karşı karşıya
Vietnam, 2024 EF İngilizce Yeterlilik Endeksi'nde 116 ülke arasında 63. sırada yer alarak, İngilizce eğitimine onlarca yıldır yatırım yapmasına rağmen düşük yeterlilik düzeyindeki ülkeler arasında kaldı. Milyonlarca öğrenci ilk sınıflardan itibaren haftada birkaç İngilizce dersi alıyor, birçok aile de ek dersler için para ödüyor. Buna karşın uzun yıllar eğitim aldıktan sonra bile çok sayıda öğrenci konuşmaya çekiniyor, hızlı konuşulanları anlamakta zorlanıyor ve yaygın sözcükleri yanlış telaffuz ediyor.
İçindekiler
- Ulusal hedefler sınıflardaki gerçeklerle karşı karşıya
- Sınıfta geçirilen süre neden her zaman kullanılabilir İngilizceye dönüşmüyor?
- Sınavlar öğrencilerin neye çalışacağını belirliyor
- Dilbilgisi ve telaffuz uygulamaya dönük biçimde ele alınmalı
- Hata yapma korkusu, öğrencilerin ihtiyaç duyduğu pratiği azaltıyor
- İngilizce eğitimine erken başlamak, öğretmenlerin görevde kalmasına ve gelişmesine bağlı
- Üniversite derslerini İngilizce vermek ek bir zorluk getiriyor
- Öğrenciler ve ebeveynler İngilizceyi günlük bir alışkanlığa dönüştürebilir
- Okullar kusursuz koşulları beklemeden daha fazla konuşma pratiği düzenleyebilir
- 2030 ve 2035 hedefleri gerçekçi bir aşamalandırma gerektiriyor
- Öne Çıkanlar
Hükümet, İngilizcenin 2035'e kadar okullarda ikinci dil olmasını, 2030'a kadar da birinci sınıftan itibaren zorunlu tutulmasını istiyor. 26 Kasım 2025 itibarıyla bu hedeflerin önünde öğretmen açığı, eşitsiz eğitim olanakları ve kendinden emin iletişim kurmaktan çok sınav taktiklerini daha düzenli biçimde ödüllendiren bir sınav kültürü bulunuyor.
Hanoi ve Ho Chi Minh City'de İngilizce kurs merkezleri hızla çoğaldı. Kurs ücretleri bir çalışanın aylık gelirinin büyük bölümünü alabiliyor; bu da dil eğitimini aileler için ciddi bir fedakârlığa dönüştürüyor. Öğrenciler sık sık, orta düzey yeterlilik için uluslararası kılavuzların önerdiğinden daha fazla saati derslerde geçiriyor, ancak okul dışında İngilizce kullanırken rahat edemiyor.
Vietnamcayı anadil düzeyine yakın akıcılıkla öğrenmiş bir İngiliz eğitmen, yararlı bir karşılaştırma sunuyor. Vietnamca yabancılar için göz korkutucu olabilir; ancak eğitmenin ilerlemesini günlük pratik, dile yoğun biçimde maruz kalma ve kültüre gösterdiği özen sağladı. Bol bol dinledi, düzenli konuştu ve insanlarla bağ kurup onların yaşamlarını anlamak için Vietnamcayı kullandı. Başarısını yalnızca yeteneği açıklamıyordu.
Vietnam'ın karşı karşıya olduğu zorluk, kullanım, geri bildirim ve düzenli maruziyetin bu birleşimini günlük öğrenmenin parçası hâline getirmek. Sınıfta geçirilen süreyi artırmak yardımcı olabilir; ancak asıl mesele öğrencilerin bu saatlerde ne yaptığı ve sonrasında dili kullanma fırsatı bulup bulmadığı.
Sınıfta geçirilen süre neden her zaman kullanılabilir İngilizceye dönüşmüyor?
İngilizce, 1980'lerde Vietnam'ın devlet okullarında zorunlu ders oldu. Bugün ilkokul öğrencileri genellikle haftada dört kez 45 dakikalık ders alırken, ortaokul ve lise öğrencileri üç ders alıyor. Öğrencilerin büyük bir bölümü dili en az 10 yıl öğreniyor.
Birçok program, Vietnam'ın altı düzeyli çerçevesinde, Avrupa Dilleri Ortak Çerçeve Programı'ndaki (CEFR) B1 düzeyine denk gelen 3. düzeyi hedefliyor. B1, gündelik iletişimde İngilizceyi bağımsız olarak kullanabilen birini tanımlıyor.
Cambridge Assessment, B1 düzeyine ulaşmak için yaklaşık 350 ila 400 saatlik rehberli öğrenme gerektiğini tahmin ediyor. Bunlar, belirli öğrenme hedeflerine yönelik yapılandırılmış saatlerdir ve ders dışındaki hedefli çalışmaları da içerebilir. Vietnamlı öğrenciler sık sık okulda İngilizce derslerine çok daha fazla zaman ayırıyor, ancak sonuçları geride kalıyor.
Derse katılmakla rehberli pratik yapmak aynı şey değil. Anlamlı iletişim içermeyen alıştırmaları tekrarlamak, öğrencilerin sohbetin gerektirdiği hızlı yanıtları geliştirmesine daha az fırsat sunuyor. Bir öğrenci kâğıt üzerinde bir dilbilgisi kuralını tanıyabilir, ancak dinlerken ve ne söyleyeceğine karar verirken bu kuralı hatırlamakta zorlanabilir.
Dersler çoğu zaman art arda gelmeyen günlerde yapılıyor. Hanoi'de deneyimli bir öğretmen eğitmeni olan Doç. Dr. Le Van Canh, pratik çok seyrek yapıldığında dersler arasındaki boşlukların bilgilerin kalıcı olmasını zorlaştırdığı uyarısında bulundu.
Le Van Canh, derslerin arasında bir ya da iki gün olduğunda, öğrencilerin öğrendiklerinin yaklaşık yarısını kısa süreli bellekten uzun süreli belleğe geçmeden önce unuttuğunu söyledi.
Düzenli tekrar ve dilin yeniden kullanılması, bilgiler silinmeden önce onları yeniden gündeme getirerek bu sorunu çözüyor. Amaç, aradan zaman geçtikten sonra tekrar tekrar başa dönmek yerine, işe yarar sözcükleri ve cümle kalıplarını daha kolay hatırlanır hâle getirmek.
Sınavlar öğrencilerin neye çalışacağını belirliyor
Ulusal lise sınavlarına ilişkin sekiz yıllık veriler, adayların çoğunluğunun İngilizceden ortalamanın altında puan aldığını gösteriyor. Uluslararası sertifikalarla sınavdan muaf tutulanların oranı ise düşük kalıyor.
Üniversiteye giriş büyük ölçüde sınav puanlarına bağlı olduğundan, okulların ve özel kurs merkezlerinin sınav taktiklerine ağırlık vermek için güçlü bir nedeni var. Dilbilgisi-çeviri, boşluk doldurma alıştırmaları ve öngörülebilir dinleme soruları çoğu zaman öncelik kazanıyor. Konuşma ve hazırlıksız dinleme daha az ilgi görüyor; çünkü bunları hızlı biçimde değerlendirmek daha zor ve önemli sonuçlar doğuran sınavlarda daha az ödüllendiriliyorlar.
Sonuç olarak öğrenciler İngilizceyi geçilmesi gereken bir ders olarak görmeyi öğreniyor. Doğru bir yazılı yanıt anlık hedef hâline gelirken, başka birine karşılık verebilme becerisine daha az zaman ayrılıyor. Bu durum, yıllarca eğitim almış öğrencilerin basit bir sohbette bile neden kendilerinden emin olamadığını açıklamaya yardımcı oluyor.
Yurt dışından getirilen ders kitapları ve öğretim yöntemleri yararlı olabilir, ancak bunların çoğu yerel sınıf mevcuduna, öğrenci gereksinimlerine veya öğretmen eğitimine uyarlanmıyor. Farklı sınıf koşulları için hazırlanan materyaller, öğretmenlerden gerekli zaman, ekipman veya hazırlık olmaksızın etkinlikleri yürütmelerini isteyebilir.
Bu nedenle sınıflardaki öncelikleri değiştirmek, değerlendirme yöntemlerine de eğilmeyi gerektiriyor. Okullar, öğrencilerin ulaşmasını istedikleri iletişim becerileriyle uyumlu konuşma ve dinleme hedefleri belirlemeli; öğrencileri girmek zorunda oldukları sınavlara da hazırlamalı.
Dilbilgisi ve telaffuz uygulamaya dönük biçimde ele alınmalı
Vietnamca ile İngilizcenin dilbilgisi ve ses sistemleri arasında önemli farklar var. Öğretim bu farkları doğrudan ele almadığında, bunlardan kaynaklanan ve yıllarca sürebilen hatalar ortaya çıkıyor.
Vietnamcada tanımlık bulunmadığından öğrenciler a ve the sözcüklerini atlayabiliyor. İngilizcedeki to be fiili sıfatlardan önce sık sık kullanılmıyor ve He is hungry yerine He hungry denebiliyor. Vietnamca fiillerdeki değişikliklerden çok zaman bildiren sözcüklere dayandığı için İngilizcede zaman kullanımı da zorluk yaratıyor. Öğrenciler bir alıştırmada zaman yapısını kavrayabiliyor, ancak konuşurken kullanmaktan kaçınabiliyor.
Vietnamcada sözcük sonunda ünsüz kümeleri bulunmadığından İngilizce sözcük sonları özellikle zor geliyor. Öğrenciler s, z, t, v veya ks gibi son sesleri sık sık düşürüyor. Bu sesler anlam taşıyor: cats ile cat arasında fark var; rice ve ride sözcüklerinin son sesleri de birbirinden ayırt edilebilmeli.
Birçok öğrenci r ve l seslerinin yerine başka sesler kullanıyor, İngilizcedeki th sesi de çoğu zaman t veya d olarak telaffuz ediliyor. İngilizcede ayrıca vurgulu hecelere ve ünlü uzunluğu farklarına dayalı bir ritim var; bu ritim Vietnamcada aynı biçimde bulunmuyor.
Bu nedenle güçlü dilbilgisi bilgisi, başkalarının anlayabileceği konuşmaya dönüşmek için odaklı telaffuz çalışması gerektiriyor. Son sesler, ünsüz kümeleri, th sesi, ünlü uzunluğu, vurgu ve ritim olağan derslerde ele alınmalı; öğrencilerin yerleşik alışkanlıklar edinmesinden sonraya bırakılmamalı.
Hata yapma korkusu, öğrencilerin ihtiyaç duyduğu pratiği azaltıyor
Vietnamlı öğrenciler sık sık sözcük dağarcıklarının sınırlı olduğunu, bir metne bağlı kalmadan yeni cümleler kurmakta zorlandıklarını, telaffuz sorunu yaşadıklarını ve sınıf dışında konuşma fırsatlarının az olduğunu belirtiyor. Kalabalık sınıflar bireysel pratik olanağını daha da kısıtlıyor.
Sınıflarda çoğu zaman akıcılıktan önce doğruluğa önem veriliyor. Düzeltildiğinde itibar kaybetmekten endişe eden öğrenciler, ilgili kuralı bilseler bile sessiz kalabiliyor. Pratik anlamlı bir bağlamdan kopuk olduğunda utangaçlık, hata yapma korkusu ve motivasyon düşüklüğü daha da artıyor.
Vietnam'da öz düzenlemeli konuşma motivasyonunu ölçen bir ölçeği doğrulamaya yönelik yakın tarihli bir araştırma, duygularını yöneten ve akranlarıyla çalışan öğrencilerin daha yüksek konuşma puanları alma eğiliminde olduğunu ortaya koydu. Öz düzenleme burada motivasyonu korumak, kaygıyla başa çıkmak ve öğrenmeyi organize etmek için etkin rol üstlenmek anlamına geliyor.
Aynı araştırma, öğrenme ortamını yönetmenin daha az yaygın olduğunu da ortaya koydu. Bunun nedeni büyük olasılıkla birçok öğrencinin gerçekçi konuşma ortamlarına sınırlı erişimi olması. Öğrenciler ders biter bitmez çoğunlukla Vietnamcaya dönüyor. İngilizce kulüpleri sınırlı ya da düzensiz olabiliyor; kalabalık sınıflar da öğretmenle bire bir konuşma fırsatlarını azaltıyor.
Anadili İngilizce olan öğretmenler de eşit dağılmıyor. Kent merkezleri yetenekli öğretmenleri çekerken kırsal okullar personel bulmakta zorlanıyor. Anketler, topluluk grupları, çevrim içi sohbet saatleri ve kampüslerdeki İngilizce konuşma alanları dâhil, gündelik pratik ortamlarının yetersizliğine işaret ediyor.
Sınırlı etkileşim ile düşük özgüven birbirini besliyor. Seyrek konuşan öğrenciler kendilerini rahat hissetme fırsatını daha az bulurken, kaygılı öğrenciler de kendilerine yardımcı olabilecek pratikten kaçınıyor. Destekleyici akran etkinlikleri ve anlamlı sohbetler bu döngüyü kırmalarına yardımcı olabilir.
İngilizce eğitimine erken başlamak, öğretmenlerin görevde kalmasına ve gelişmesine bağlı
Vietnam, İngilizceyi ilkokulun birinci sınıfından itibaren zorunlu kılmaya hazırlanırken İngilizce öğretmeni açığıyla karşı karşıya. Yetkililer, 2030'a kadar okul öncesi ve ilkokul düzeylerinde binlerce ek öğretmene ihtiyaç duyulacağını tahmin ediyor. Mevcut öğretmenlerin birçoğunun da güncellenmiş standartlara ulaşmak için yeniden eğitim alması gerekiyor.
Devlet okulları çoğu zaman özel kurs merkezlerinin maaşlarıyla rekabet edemiyor; bu da öğretmen bulmayı ve görevde tutmayı zorlaştırıyor. Bazı öğretmenler haftada onlarca sınıfa giriyor ve planlama, bireysel geri bildirim ya da mesleki gelişim için çok az zaman bulabiliyor.
Hanoi'deki Thang Long İlkokulu'nun müdürü Nguyen Thi Binh Minh, okul yöneticilerinin karşı karşıya olduğu birbiriyle çelişen baskıları anlattı.
Minh, çocuklara daha erken yaşta İngilizceye erişim olanağı sunmaktan heyecan duyduğunu, ancak nitelikli öğretmen bulma konusunda endişeli olduğunu söyledi; zira birçok öğretmen özel kurs merkezlerindeki daha yüksek ücretli işlere geçiyor.
İngilizceyi iyi bilmek tek başına etkili bir öğretmen olmaya yetmiyor. Mevcut öğretmenlerin birçoğu okuma, yazma, imla ve dilbilgisine öncelik veren bir sistemde eğitim aldı. Akıcılığı, hazırlıksız dinlemeyi veya telaffuzu geliştiren etkinliklere liderlik etme konusunda kendilerini daha az güvende hissedebilirler.
Eğitim, büyük gruplar ve sınırlı öğretim araçları dâhil Vietnam sınıflarının gerçeklerine uygun olmalı. Daha küçük sınıflar, farklı öğrenci profilleri veya yerel bütçelerin ötesinde kaynaklar varsayan yurt dışından getirilmiş programlar uygulamada aksayabilir.
Öğretmenlerin grup etkinliklerini yönetmek ve hataları öğrenmenin kabul edilen bir parçası hâline getirmek için uygulamalı hazırlığa ihtiyacı var. Daha iyi ücret, daha net kariyer yolları ve kırsal bölgelerdeki kadrolara ek destek, devlet okullarının öğretmenlerini görevde tutmasına yardımcı olabilir.
Ulusal bir mentorluk ağı, yeni öğretmenleri deneyimli koçlarla eşleştirebilir. Öğretmenlere ders gözlemleme, yöntemleri uygulama ve çalışmaları üzerine düşünme zamanı tanınması, mesleki gelişimi yoğun programların arasına sıkıştırılan ek bir yük olmaktan çıkarıp çalışma haftasının parçası hâline getirebilir.
Üniversite derslerini İngilizce vermek ek bir zorluk getiriyor
Vietnam'daki üniversiteler İngilizce eğitimini yaygınlaştırıyor; bu uygulama, belirli derslerin veya bölümlerin kısmen ya da tamamen İngilizce verilmesi anlamına geliyor. Üniversiteler uluslararası ortaklar çekmeyi ve mezunların rekabet gücünü artırmayı umuyor. Bu eğilim, söz konusu programların dünya genelinde yaygınlaşmasını yansıtıyor.
Ancak öğrenciler ve öğretim görevlileri bu derslere yeterli hazırlık olmadan başlayabiliyor. Ho Chi Minh City'de yakın zamanda düzenlenen bir konferansta Monash Üniversitesi'nden Dr. Gary Bonar, çeşitli ülkelerde gözlemlediği riskleri anlattı.
Bonar, ilk ve en büyük zorluğun kontrolsüz yayılma olduğunu, kurumların bu programları destekleyecek altyapı veya personel gelişimi olmadan İngilizce eğitim programlarını benimsediğini söyledi.
Bonar, öğretim görevlilerinin sorumlulukları konusunda da kafa karışıklığı bulunduğunu anlattı. Bazı öğretim görevlileri kendilerini yalnızca kendi alanlarında uzman olarak görüyor ve öğrencilerin dil gelişimine destek olmuyor. Öğretim kalitesinden çok araştırma çıktılarını ödüllendiren terfi sistemleri de baskıyı artırıyor.
İngilizcesi güçlü olan öğretim görevlileri bile bu dille hiç ders vermedilerse hızlı sınıf içi etkileşimlerde doğaçlama yapmakta zorlanabilir. Bu derslere başlayanların birçoğu öğretim yöntemleri konusunda eğitim almamış oluyor ve alan bilgisi öğretimini dil desteğiyle birleştiren mesleki kimliklerini geliştirmek zorunda kalıyor.
Ohio Üniversitesi'nden Dr. Greg Kessler, dijital araçların etkileşimi artırabileceğini ve öğrencilerin bireysel gereksinimlerine göre uyarlanmış öğrenme olanakları sunabileceğini savundu.
Kessler, sanal gerçeklik, oyunlaştırma ve dijital hikâye anlatımı gibi araçların desteğiyle her öğrencinin bir yapay zekâ öğretmeni, her öğretmenin de bir yapay zekâ öğretim asistanı olabileceğini öngörebildiğini söyledi.
Sanal gerçeklik, oyun öğeleri içeren etkinlikler ve dijital medya aracılığıyla hikâye anlatımı pratik olanaklarını genişletebilir. Bu tür araçların işe yaraması için sağlam bir öğretim tasarımı, eğitimli öğretim görevlileri, yönetilebilir iş yükleri ve öğretim kalitesini koruyan net politikalar gerekiyor.
Öğrenciler ve ebeveynler İngilizceyi günlük bir alışkanlığa dönüştürebilir
Vietnamlı öğrencilerin günlük olarak İngilizceye maruz kalmaya, dili anlamlı biçimde kullanmaya ve hata yapmalarına izin verilmesine ihtiyacı var. Vietnamcayı çok iyi öğrenen İngiliz eğitmen, konuşmaya başlamadan önce dilbilgisini kusursuz hâle getirmeyi beklemedi. Vietnam'daki araştırmalar da net hedeflerin, duyguları düzenlemenin ve akranlarla çalışmanın daha iyi konuşma sonuçlarıyla ilişkili olduğunu gösteriyor.
Öğrenciler bu yaklaşımı, İngilizceyi gündelik yaşamın parçası hâline getiren küçük rutinlere dönüştürebilir.
- Her gün 20 ila 30 dakika dinlemeye, 5 ila 10 dakika konuşmaya ayırın.
- Vurguyu ve ritmi taklit ederek anlaşılır konuşan kişilerin kısa kayıtlarını tekrarlayın. Sesinizi kaydedip kayıtla karşılaştırın.
- Kelime dağarcığınızı hoşlandığınız konular ve take a break ya da make a decision gibi ifadeler üzerinden geliştirin. Bunları mesajlarda veya kısa ses kayıtlarında kullanın.
- Bir İngilizce kulübüne katılın ya da üç dört arkadaşınızla haftalık sohbet saati düzenleyip sırayla basit roller üstlenin.
- Konuşma pratiğini kişisel hedeflerle ilişkilendirin. Nefes egzersizleri veya kısa ısınma etkinlikleriyle kaygıyı yönetin ve eş olarak destekleyici sınıf arkadaşları seçin.
- Her derste İngilizce iki soru sormak veya gününüzü bir dakika boyunca anlatmak gibi küçük hedefler belirleyin.
- Kısa podcast'leri, sözleri görünen şarkıları ve altyazılı film sahnelerini dönüşümlü olarak kullanın; ardından duyduklarınızı yeniden anlatın.
- İmkân varsa başka ülkelerdeki akranlarla yapılandırılmış çevrim içi konuşma etkinliklerine katılın. Yapay zekâ destekli konuşma araçları ek pratik sunabilir; ardından bir öğretmenden veya arkadaştan geri bildirim alın.
Ebeveynler her sohbeti bir dilbilgisi sınavına dönüştürmeden iletişimi destekleyebilir. Çabanın ve cesaretin övülmesi, çocukların konuşmaya daha istekli olmasını sağlayabilir.
- İngilizce hikâye saati düzenleyin, çizgi filmleri altyazılı izleyin ve basit kelime oyunları oynayın.
- Vietnamcada sağlam bir temel oluşturun. Anadilindeki zengin kelime dağarcığı, düşünmeyi ve İngilizce dâhil diğer derslerde öğrenmeyi destekler.
- Bir programa başvurmadan önce her çocuğun derste kaç dakika konuşacağını ve telaffuzun nasıl öğretildiğini sorun.
- Yükselen sınav puanlarının yanı sıra dinleme ve konuşma becerilerine de bakın.
- Uzun ve düzensiz çalışmalar yerine kısa günlük rutinleri destekleyin.
Aileler zaten para ve zaman yatırıyor. Gerçek sohbetler sağlayan etkinlikleri seçmek, bu yatırımı öğrencilerin kullanabileceği bir beceriye yöneltmeye yardımcı olur.
Okullar kusursuz koşulları beklemeden daha fazla konuşma pratiği düzenleyebilir
Öğretmenler ikili etkinlikler ve dönüşümlü roller aracılığıyla her derse konuşma pratiği ekleyebilir. Kalabalık sınıflarda bu düzenlemeler, birkaç gönüllünün yanıtlarına odaklanan derslerden daha fazla konuşma fırsatı sunar.
Telaffuz, eğlenceli alıştırmalar ve grupça düzeltmelerle sınıfın ortak etkinliğine dönüştürülebilir; böylece hata yapma korkusu azalır. Dinleme çalışmalarına, öğrencilerin uygun ritimle sesli okumaya geçmeden önce bağlantılı konuşmayı fark etmelerini sağlayan metinler eklenebilir.
- Telaffuz çalışmalarında son seslere, ünsüz kümelerine, th sesine ve uzun ünlülerle kısa ünlüler arasındaki farklara odaklanın.
- Konuşma etkinliklerinde hatalara hoşgörü gösterin, ardından hedefe yönelik düzeltme yapın.
- Aralıklı hatırlama yöntemini kullanarak önemli dil yapılarını birkaç hafta boyunca kısa tekrarlarla yeniden gündeme getirin.
- Konuşma süresini takip edin ve kalabalık gruplar dâhil her öğrenci için asgari bir süre hedefleyin.
- Molalarda veya kulüplerde İngilizce konuşulan alanlar oluşturun; küçük grup sohbetlerine büyük öğrenciler liderlik etsin.
- Destek bulunan yerlerde İngilizce verilen küçük modülleri deneyin. Öğretim görevlilerine eğitim, daha hafif iş yükü ve öğrencilere dil desteği sağlayın.
- Telaffuz geri bildirimi ve ek dinleme pratiği için yapay zekâdan yararlanın; tekrarlanan hataların kalıcı alışkanlıklara dönüşmemesi için sonuçları birlikte değerlendirin.
Politika yapıcılar bu değişiklikleri daha iyi ücret ve kırsal bölge teşvikleri, çalışma haftası içinde mentorluk finansmanı ve CEFR ile uyumlu kademelendirilmiş dinleme ve okuma materyallerinden oluşan ulusal bir derlemeyle destekleyebilir. Üniversitelerdeki konuşma merkezleri, yakındaki okullara ücretsiz sohbet saatleri sunabilir.
Küçük çocuklar için daha büyük öğrencilerden farklı bir yaklaşım gerekiyor. Şarkılar, hikâyeler ve hareketli etkinlikler eğlenceli bir dil maruziyeti sağlayabilir; yoğun dilbilgisi alıştırmalarının yerini kullanım ve keyif almalı.
2030 ve 2035 hedefleri gerçekçi bir aşamalandırma gerektiriyor
Eğitim ve Öğretim Bakanlığı, İngilizceyi 2035'e kadar okullarda ikinci dil hâline getirmek, 2030'ların başında okul öncesinde İngilizceyi yaygınlaştırmak ve yükseköğretimde İngilizce eğitimini genişletmek için birkaç aşamadan oluşan bir plan açıkladı. Politbüro, daha güçlü yabancı dil öğrenimini de içeren kapsamlı eğitim reformuna destek verdi.
Öğretmen açığı ve altyapıdaki eşitsizlikler, 50 bin devlet okuluna yayılmayı önemli bir görev hâline getiriyor. Birçok uzman, bu sistemin tamamında İngilizcenin ikinci dil hâline getirilmesinin zaman, kaynak ve yerel koşullara uyarlanmış yaklaşımlar gerektireceği uyarısında bulunuyor.
Planlarda açıklanan başlıca kilometre taşları şöyle:
- 2030'a kadar: Binlerce yeni okul öncesi ve ilkokul öğretmenine duyulan ihtiyacı karşılarken birinci sınıftan itibaren zorunlu İngilizce eğitimine başlamak.
- 2030'ların başına kadar: Okul öncesinde İngilizce eğitimini yaygınlaştırmak.
- 2035'e kadar: İngilizceyi okullarda ikinci dil hâline getirmek.
Le Van Canh, ana dili İngilizce olan konuşmacıları örnek alan hedefler yerine etkili sosyal iletişime odaklanılması ve sabırlı olunması çağrısı yaptı.
İngilizcenin okullarda ikinci dil hâline gelmesinin, net bir yol haritası ve güçlü stratejilerle bile onlarca yıl alabileceğini; başarının, öğrencilerin anadili İngilizce olanlar gibi konuşmasını hedeflemek yerine İngilizceyi sosyal iletişimde etkili biçimde kullanmasına yardımcı olmaya bağlı olduğunu söyledi.
Dr. Ngo Tuyet Mai de çocukların ilk dilini güçlendirmeden İngilizce eğitimine başlanmaması uyarısında bulundu.
Dr. Ngo Tuyet Mai, Vietnamcayı önce güçlendirmeden çocuklara İngilizce öğretmenin zayıf temeller üzerine ev inşa etmeye benzediğini söyledi.
Vietnam'ın planları öğretmen gelişimini, değerlendirmeyi ve erişimi birbiriyle ilişkilendirmeli. Aşamalı eğitim, iletişim hedefleriyle uyumlu sınavlar, daha yoksul eyaletlere destek ve pratik olanaklarını artıran teknoloji, iddialı takvimleri sınıflardaki değişime dönüştürmeye yardımcı olabilir.
İlk sınıflarda eğlenceli bir dil maruziyeti gerekiyor. Ortaokullar ve üniversiteler, CEFR ile bağlantılı anlamlı konuşma ve dinleme hedefleri belirlemeli; derslerini İngilizce veren öğretim görevlileri de desteklenmeli. Günlük pratik ve daha iyi öğretim yöntemleri, öğrencilerin yıllar içinde yaptığı yatırımı kendinden emin iletişime dönüştürebilir.
Öne Çıkanlar
- Vietnam, 2024 EF endeksinde 116 ülke arasında 63. sırada yer alarak düşük yeterlilik düzeyindeki ülkeler arasında kaldı.
- Birçok öğrenci en az on yıl İngilizce öğreniyor, ancak sınav öncelikleri ve pratikteki boşluklar konuşma ile dinleme becerilerini sınırlıyor.
- Cambridge Assessment, gündelik iletişimde bağımsız kullanımı ifade eden B1 düzeyi için 350 ila 400 saatlik rehberli öğrenme gerektiğini tahmin ediyor.
- Dilbilgisi farkları, sözcük sonlarının zorluğu, konuşma kaygısı ve sınırlı pratik olanakları tekrarlayan sorunlara yol açıyor.
- 2030'a kadar okul öncesi ve ilkokul düzeylerinde binlerce ek İngilizce öğretmenine ihtiyaç duyulacak; mevcut personelin de yeniden eğitim alması gerekecek.
- İngilizce eğitimini genişleten üniversitelerde öğretim görevlilerinin hazırlanması ve öğrencilere dil desteği verilmesi gerekiyor.
- Günlük kullanım, destekleyici akran etkinlikleri, telaffuz çalışmaları ve düzenli tekrar öğrenmeyi daha uygulamalı hâle getirebilir.
- Vietnam, İngilizceyi 2030'a kadar birinci sınıftan itibaren zorunlu, 2035'e kadar da okullarda ikinci dil hâline getirmeyi hedefliyor.






