Hallasan'a sığınan bir aile
Ha Myung mi'nin yönettiği yeni uzun metrajlı film Hallan, Japonya'daki Aichi Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'ndeki galasının ardından 26 Kasım 2025'te Güney Kore sinemalarında gösterime giriyor. Kim Hyang gi, Jeju'da yaşayan genç anne Ajin'i canlandırıyor. Jeju 4.3 Olayı sırasında şiddet köylerine ulaştığında Ajin, kızından ayrı düşüyor.
İçindekiler
- Hallasan'a sığınan bir aile
- Huzursuzluk nasıl yıllarca süren şiddete dönüştü?
- Sessizlikten resmî tanınmaya
- Baskı altında kararlar veren bir anne
- Filmin adına ilham veren kış çiçeği
- Jeju dili, topluluğun belleğini taşıyor
- Hikâyenin merkezindeki iki performans
- Hem sığınak olan hem de tehdit oluşturan bir manzara
- Japonya'daki festivalden Kore sinemalarına
- Jeju tarihini anlatmanın başka bir yolu
- Öne çıkanlar
Yeni oyuncu Kim Min chae, Ajin'in bulup korumaya çalıştığı çocuk Hae saeng'i canlandırıyor. Yolculukları onları Hallasan'ın yamaçlarına ve ormanlarına götürüyor. Açlık, soğuk ve yakalanma korkusu, gündelik ihtiyaçları acil kararlar gerektiren meselelere dönüştürüyor. Yiyecek ya da dinlenecek bir yer bulmak, çocuğun hayatta kalmasını sağlamanın bir parçası oluyor.
Hikâyenin arka planındaki tarih 1947'den 1954'e uzanıyor. Jeju'da yıllarca süren huzursuzluk, baskı, çatışma ve misillemeler sırasında tahminen 25.000 ila 30.000 kişi hayatını kaybetti. Otoriter yönetim altında onlarca yıl boyunca cinayetler hakkında kamuoyu önünde konuşmak cezalandırılmaya yol açabiliyordu. Soruşturmalar, anma törenleri ve kültürel eserler, o zamandan bu yana trajedinin kamuoyunda tartışılmasına katkıda bulundu.
Ha, bu tarihi geniş bir siyasi olaylar anlatısı yerine tek bir aile üzerinden ele alıyor. Ajin ve Hae saeng, şiddetin evleri, yakınları ve hayatta kalma mücadelesi gündemlerinin merkezinde olan insanlar için ne anlama geldiğini izleyicilere gösteriyor. Filmin onların yüzlerine, ellerine ve hareketlerine yakından odaklanması, bu kaygıları anlatının merkezinde tutuyor.
Yapım, Jeju'nun kimliğini de hikâyenin bir parçası hâline getiriyor. Diyaloglarda adanın dili kullanılıyor, karakterlerin konuşmalarında yerel farklılıklar duyuluyor; manzaralar ise hem gezginlerin aşina olduğu güzelliği hem de bir zamanlar tehlikeden kaçan sivillere sığınak olan sarp araziyi gösteriyor.
Huzursuzluk nasıl yıllarca süren şiddete dönüştü?
Japonya'nın 1945'te teslim olması, Kore üzerindeki sömürge yönetimini sona erdirdi. Ardından ABD'li askeri yöneticiler Güney Kore'nin kontrolünü devraldı. 1948'de güneyde ayrı seçimlere yönelik hazırlıklar ilerlerken birçok Koreli, oylamanın yarımadanın bölünmesini geri çevirmeyi zorlaştırmasından endişe ediyordu.
Jeju'da 3 Nisan 1948'deki ayaklanmadan önce protestolar ve çatışmalar yaşandı. Jeju 4.3 Olayı yaygın adını bu tarihten alıyor, ancak olayla bağlantılı şiddet çok daha uzun bir döneme yayıldı.
Polis, güvenlik birlikleri ve onlarla hareket eden sağcı gençlik grupları, isyancılara ya da destekçilerine barınak sağladığından şüphelenilen köyleri taradı. Evler yakıldı, erkekler sorgulanmak üzere ailelerinden ayrıldı. Aralarında kadınlar ve çocukların da bulunduğu çok sayıda sivil, solcu oldukları şüphesiyle öldürüldü.
Çatışmalar ve misillemeler, Kore Savaşı yıllarında farklı yoğunluklarda devam etti. 1950'lerin ortalarına doğru sükûnet sağlandı, ancak aileler yaslarını ve kamuoyu önünde konuşulması zor anılarını taşımayı sürdürdü. Tahminen 25.000 ila 30.000 kişinin hayatını kaybettiği bu olayın büyüklüğünü Hallan az sayıda insanın hikâyesi üzerinden ele alıyor.
Sessizlikten resmî tanınmaya
On yıllar sonra yürütülen hükümet soruşturmaları, devlet güçlerinin ağır ihlallerini kabul etti ve özür dilenmesiyle tazminat ödenmesini tavsiye etti. Bu adımlar, kamuoyunda tartışmanın tehlikeli olduğu uzun bir dönemin ardından sorumluluğu ve mağdurlarla ailelerinin uğradığı kayıpları ele aldı.
2000 tarihli Jeju 3 Nisan Özel Yasası, resmî soruşturmaların önünü açtı. 2003'te kapsamlı bir rapor yayımlandı; sonraki yıllarda cumhurbaşkanları yıllık anma törenlerine katıldı. Önemli tarihler, hem şiddetin yaşandığı dönemi hem de daha sonra bu olaylarla yüzleşme çabasını gösteriyor:
- 1945: Japonya'nın teslim olması sömürge yönetimini sona erdirdi; ardından Güney Kore'de ABD askeri yönetimi başladı.
- 1947-1954: Jeju'da 4.3 trajedisiyle bağlantılı huzursuzluk ve baskı dönemi yaşandı.
- 3 Nisan 1948: Güneyde ayrı seçimlere ilişkin gerilimin ortasında bir ayaklanma yaşandı.
- 2000: Jeju 3 Nisan Özel Yasası, resmî soruşturmaların önünü açtı.
- 2003: Yasayı kapsamlı bir hükümet raporu izledi.
- 26 Kasım 2025: Hallan'ın Güney Kore sinemalarında gösterime girmesi planlanıyor.
Resmî tanınma, trajediyi kamusal yaşamın bir parçası hâline getirdi. Sinema ve edebiyat da ailelerin içindeki yasın ve sessizliğin aktarılmasına yardımcı olarak, adanın tarihini pek bilmeyen izleyicilere bireysel deneyimleri ulaştırdı.
Baskı altında kararlar veren bir anne
Birlikler köye girdiğinde Ajin'in eşi dağlardaki gerillalara katılmıştır. Kargaşada Ajin komşularıyla birlikte kaçar; Hae saeng ile çocuğun büyükannesi, Ajin'in kayınvalidesi, geride kalır.
İlk sahnelerde panik, toz ve ani ayrılık öne çıkar. Ajin sonunda Hae saeng'e kavuşur ve hikâye, Jeju'nun sarp iç kesimlerinde saklanma mücadelelerine odaklanır. Yiyecek azdır, keskin bir rüzgâr eser ve atılan her adım risk taşır. Birbirlerine bağlılıkları, yollarına devam etmelerini sağlar.
Hallan'ın kamerası ikilinin yüzlerine ve ellerine yakın duruyor. Şiddet korkutucu olmaya devam ediyor; ancak anneyle kızın yaşadığı dehşetin büyük bölümü onlara ulaşan sesler ve duydukları korku üzerinden aktarılıyor. İzleyici, belirsizliklerini ve bu durumun onları zorladığı seçimleri takip ediyor.
Sıcaklık, su ve güvenlik, hayatta kalmanın somut karşılığına dönüşüyor. Film, bir ebeveynin çocuğunu bir gün daha korumak için aldığı kararlar üzerinden sivillerin deneyimini anlatıyor ve on binlerce kişinin ölümüne yol açan tarihî bir olaya kişisel bir boyut kazandırıyor.
Filmin adına ilham veren kış çiçeği
Hallan adını, Hallasan'la ilişkilendirilen ve soğuk aylarda açan bir Jeju orkidesinden alıyor. Kış çiçeği, Ajin'in yolculuğu boyunca hissedilen direnç ve vakar duygusunu simgeliyor.
Film, başlığıyla aileyi adanın toprağına ve mevsimlerine bağlıyor. Sert hava koşullarında çiçek açmaya devam eden bir bitki, kontrol edemedikleri koşullara dayanmaya çalışan anneyle çocuğu arasında sessiz bir paralellik kuruyor. Bu bağ, filmin yerel dile, çalışma hayatına ve manzaraya gösterdiği özenle bir arada yer alıyor.
Jeju dili, topluluğun belleğini taşıyor
Hallan'ın diyalogları standart Korece yerine Jeju dilinde. Çoğunlukla Jeju lehçesi olarak tanımlanan bu yerel dili, Kore ana karasındaki birçok kişi anlamakta zorlanabiliyor. UNESCO, dili kritik tehlike altındaki diller arasında sınıflandırıyor.
Yapım ekibi oyuncuları hazırlamak için dil koçlarıyla çalıştı. Eğitimde Jeju'ya özgü sözcüklerin yanı sıra ritim, tonlama ve adanın farklı bölgelerindeki konuşma farklılıkları da ele alındı. Böylece karakterler tek tip bir aksanla değil, yerel farklılıkları yansıtan biçimde konuşuyor.
Jeju dili, bir topluluğun hayatını gerçekçi kılan konuşmaları taşıyor: şakalar, azarlamalar, dualar ve birbirine hitap etmenin tanıdık yolları. Şiddetle karşı karşıya kalan aileleri anlatan bir hikâyede, bu gündelik kullanımlar dile de tehlike altındaki insanlar ve evler kadar önemli bir yer veriyor.
Bu tercih, kaybedilen yaşamları konu alan film anlatısını, sesini yitirme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir kültürle de ilişkilendiriyor. Hallan, karakterlerin kendi yerel dillerinde konuşmasına olanak tanıyarak adanın kimliğini hem duyulur hem de görünür kılıyor.
Hikâyenin merkezindeki iki performans
Birçok izleyicinin Along With the Gods filminden tanıdığı Kim Hyang gi, denizden yiyecek toplamak için solunum ekipmanı kullanmadan dalan bir haenyeo olan Ajin'i canlandırıyor. Bu meslek, karakterin hareketlerini, nefes alışını ve tehlikeye verdiği tepkiyi şekillendiriyor.
Kim Min chae'nin canlandırdığı Hae saeng, yolculuğa bir çocuğun korkusunu ve inatçı kararlılığını katıyor. Çevreleri tehditkâr hâle gelirken anneyle kız, oyun ve teselli için küçük fırsatlar buluyor. Bu anlar, ilişkilerini sıradan aile yaşamına bağlı tutuyor.
Hwang Jung nam, Kim Won joon, Choi Seung joon, Kim Da white, Kang Chae young ve Kang Myung joo; komşuları, askerleri ve akrabaları canlandıran oyuncu kadrosunda yer alıyor. Baskı altında karakterleri bazen nezaket, bazen kuşku sergiliyor.
Farklı yaşlardan ve yüzlerden oluşan oyuncu kadrosu, hikâyeye baskı altındaki bir topluluğun havasını veriyor. Ajin ile Hae saeng filmin duygusal merkezinde kalırken çevrelerindeki insanlar, tehlikenin tek bir hanenin ötesindeki ilişkileri nasıl değiştirdiğini gösteriyor.
Hem sığınak olan hem de tehdit oluşturan bir manzara
Ha Myung mi on yılı aşkın süredir Jeju'da yaşıyor. Filmi, adaya hem çarpıcı bir doğal güzelliğe sahip bir yer hem de sivillerin bir zamanlar korku içinde geçtiği bir toprak olarak bakıyor. Yönetmen projeyi, hayatta kalanların acısını anlamayı ve tanıdık insan hikâyeleri aracılığıyla paylaşmayı amaçlayan bir tanıklık eylemi olarak tanımlıyor.
Taş duvarlar, mandalina bahçeleri, oreum adı verilen volkanik koniler ve hiç dinmeyen rüzgâr, filme yer duygusu veriyor. Siyah lav kayaları sığınak sunarken ilerlemeyi de zorlaştırabiliyor. Bugün doğa yürüyüşçülerinin ilgisini çeken mağaralar ve derin yarıntılar, bir zamanlar devriyelerden kaçmaya çalışan aileleri saklıyordu.
Hallasan'ın arazi yapısı yolculuğun temposunu, bulunabilecek erzakı ve Ajin'in izlemeye cesaret ettiği güzergâhları belirliyor. Dolayısıyla manzara da mücadelenin bir parçası. Güzel bir ortam bile anneyle çocuğu açlığa, soğuğa ve yakalanma tehlikesine açık bırakabiliyor.
Dokuya, nefes alışverişine ve sessizliğe yapılan vurgu; su ya da yakacak odun bulmak gibi küçük kazanımlara ağırlık kazandırıyor. Ayrıca Hallan'ı, 4.3 tarihini anlatmak için adanın fiziksel mekânlarından yararlanan ve daha önce Jeju'da geçen yapımlarla ilişkilendiriyor; bu film ise hareket hâlindeki bir aileye odaklanarak kendine özgü bir anlatı kuruyor.
Japonya'daki festivalden Kore sinemalarına
Hallan, Aichi Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'nde ilk kez gösterildi. Kore dışındaki izleyicilerin travma, kaçış ve ebeveyn sevgisi temalarına gösterdiği ilgi, Jeju tarihini bilmeyen izleyicilere Ajin ile Hae saeng'in ilişkisi üzerinden ulaşabilecek bir hikâyeye işaret ediyor.
Güney Kore'deki gösterimin 26 Kasım'da başlaması planlanıyor. Tanıtım afişleri ve fragman, anneyle kızı merkeze alarak onların Hallasan'a uzanan yolculuğunu, köyde yapılan anonsları ve ayrılıklarının çevresindeki kargaşayı tanıtıyor.
Film, Jeju 4.3 ile bağlantılı haksız mahkûmiyetlerin mahkeme kararlarıyla iptal edildiği bir dönemde gösterime giriyor. Yerel okullar ve müzeler de trajediye ilişkin eğitim çalışmalarını genişletti. Hallan, hayatta kalmaya çalışan insanların özel deneyimlerine odaklanarak daha geniş çaplı anma sürecine katılıyor.
Jeju tarihini anlatmanın başka bir yolu
Hallan, Jeju 4.3'ü daha geniş kitlelere ulaştıran film ve edebiyat eserleri arasına katılıyor. Sundance'de büyük ödül kazanan Jiseul, mağarada saklanan köylüleri konu almıştı. Soup and Ideology ise şiddetle bağlantılı bir aile tarihinin izini belgesel yöntemlerle sürmüştü.
Han Kang'ın romanı We Do Not Part, bellek ve kayıp temalarını kurmaca üzerinden ele aldı. Her eser farklı bir biçim ve bakış açısı seçerek uzun süre sessizlikle çevrili deneyimlerin dile getirilmesini sağladı.
Hallan'ın kendine özgü odağı, geçimini dalış yaparak sağlayan bir anne ile sessizce hareket etmeyi öğrenmek zorunda kalan bir çocuk. Günlük işleri, yerel konuşmaları ve fiziksel çabaları hikâyeyi şekillendiriyor. Temel dram, bir ebeveynin kendisine bağımlı birine bakarken tehlikeyi nasıl değerlendirdiğinde yatıyor.
Ha, bu kararları yakından izleyerek büyük bir trajediyi sıradan bir ailenin ihtiyaçlarıyla ilişkilendiriyor. Ortaya, ilgi ve özen etrafında kurulu bir hayatta kalma hikâyesi çıkıyor: çocuğu bulmak, onu sıcak tutmak, yiyecek sağlamak ve sonra nereye gideceklerine karar vermek.
Öne çıkanlar
- Hallan, Japonya'daki Aichi Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'ndeki galasının ardından 26 Kasım 2025'te Güney Kore sinemalarında gösterime giriyor.
- Yönetmen Ha Myung mi, Jeju 4.3 sırasında şiddetten kaçan Ajin ile kızı Hae saeng'in hikâyesini anlatıyor. Ajin'i Kim Hyang gi, Hae saeng'i ise ilk kez bu filmde rol alan Kim Min chae canlandırıyor.
- Trajedi, 1947'den 1954'e uzanan huzursuzluk ve baskı dönemini kapsıyor; tahminen 25.000 ila 30.000 kişi öldürüldü.
- Jeju 3 Nisan Özel Yasası 2000'de yürürlüğe girdi, 2003'te ise kapsamlı bir hükümet raporu yayımlandı.
- Oyuncular, yerel farklılıkları da içeren Jeju diliyle konuşmak üzere eğitim aldı. UNESCO, dili kritik tehlike altındaki diller arasında sınıflandırıyor.
- Filmin adı, Hallasan'la ilişkilendirilen ve soğuk aylarda açan bir Jeju orkidesine gönderme yapıyor.
- Film, bir ailenin hayatta kalma mücadelesini adanın haksız mahkûmiyetleri ele alma, belleği koruma ve tarihini öğretme yönündeki devam eden çabalarıyla birlikte ele alıyor.






