1.000’den fazla kişiyi işe alma hedefi karşısında üç onay
Güney Kore’nin üst düzey vizesi, küresel teknoloji şirketlerinden 1.000’den fazla kıdemli mühendisi ülkeye çekme hedefine rağmen, 18 Ekim 2025’e kadar yalnızca üç kişiye verildi. Nisan ayında başlatılan program, deneyimli yabancı uzmanlara ve ailelerine uzun süreli ikamet olanağı sunuyor; taşınmayı kolaylaştırmayı amaçlayan avantajlar sağlıyor.
İçindekiler
- 1.000’den fazla kişiyi işe alma hedefi karşısında üç onay
- Uzmanlara ve ailelerine sunulanlar
- Maaş koşulunu karşılamak neden zor?
- Eğitim koşulları ve alışılmadık bir başvuru yolu
- Uzmanları elde tutmak için günlük yaşamı kolaylaştırmak gerekiyor
- Tayvan ve Birleşik Krallık farklı başvuru yolları sunuyor
- Hız, esneklik ve uzaktan çalışma rekabeti şekillendiriyor
- Yetkililer uygunluk koşullarını genişletmeyi ve kapsamlı reformları değerlendiriyor
- Giriş koşulları ve başvuru işlemleri nasıl değişebilir?
- Konut, bankacılık ve aile desteği işe alımın parçası
- Elde tutma ve işe alım için daha geniş bir erişim gerekiyor
- Üniversiteler nitelikli işlere başka bir geçiş yolu sunuyor
- İşverenler şimdi neleri değiştirebilir?
- Bilinmesi gerekenler
Hükümet verilerine göre vizenin sahipleri arasında Tayvan’dan bir kişi, yarı iletken sektöründe çalışan ABD’li bir uzman ve ikincil bataryalar alanında çalışan Japon bir uzman bulunuyor. Sayının azlığı temel bir sorunu gündeme getirdi: Programın koşullarını, bu çalışanları işe alması beklenen Koreli şirketlerin ücret yapıları içinde karşılamak zor olabiliyor.
Başvuru sahiplerinin küresel ölçekte ilk 100’de yer alan bir üniversiteden yüksek lisans veya doktora derecesine, dünyanın en büyük 500 şirketinden birinde ya da benzer nitelikte bir araştırma enstitüsünde iş deneyimine ve yıllık en az 150 milyon won, yani yaklaşık 106.000 dolar taban maaşa sahip olması gerekiyor. Hükümet bu gelirin, kişi başına düşen gayrisafi millî gelirin yaklaşık üç katına karşılık geldiğini belirtiyor.
Güney Kore; yapay zekâ, ileri çipler, bataryalar ve biyoteknoloji alanlarında araştırmacı ve mühendisleri çekmek için Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya’daki ülkelerle rekabet ediyor. Ülkenin sunduğu olanaklar, seçici giriş koşullarını kapsamlı ikamet avantajlarıyla birleştiriyor. İlk sonuçlar, vizeyi cazip kılmakla erişilebilir kılmanın farklı işler olduğunu gösteriyor.
2023’te yürürlüğe giren ayrı bir ileri sanayi vizesi de zorluklarla karşı karşıya. Bu vizenin aktif sahiplerinin sayısı ilk yılındaki 55’ten Ağustos 2025’te 18’e geriledi. Böylece yabancı uzmanları elde tutma sorunu, onları işe alma tartışmalarının da parçası hâline geldi.
Uzmanlara ve ailelerine sunulanlar
Üst düzey program, uygun bulunan uzmanlara F-2 ikamet statüsü sağlıyor. Bu statü, farklı işverenlerde çalışmada geniş esneklik, aileleri için daha fazla istikrar ve kalıcı ikamete geçiş olanağı sunuyor. Eşler çalışabiliyor; okul yerleştirme desteği de uluslararası taşınmanın yaratacağı aksaklıkları azaltmayı amaçlıyor.
Çevrimiçi başvuru ve yenileme işlemleri, öncelikli göçmenlik kartları ile vergi, konut ve okul konularında destek de paketin parçası. Daha hızlı ve öngörülebilir göçmenlik işlemleri sayesinde işe alınan kişilerin idari işler yerine araştırma veya ürün geliştirmeye odaklanması hedefleniyor.
Program başlangıçta yarı iletkenler, ekranlar, biyoteknoloji ve batarya sektörlerini kapsıyor. Yetkililer kapsamı yapay zekâ, geleceğin ulaşım sistemleri, robotik, savunma ve profesörler ile araştırmacılar dâhil akademik işlere genişlemeyi planlıyor. Genişlemenin ne zaman yapılacağı açıklanmadı.
Politika, uzmanın taşınıp taşınmamaya karar verdiği anda avantajlar sunmayı amaçlıyor. Gidecekleri yerleri karşılaştıran aileler için eşin çalışma izni ve uygulanabilir bir okul düzenlemesi, asıl başvuru sahibine sunulan iş teklifi kadar önemli olabiliyor.
Maaş koşulunu karşılamak neden zor?
Yıllık 150 milyon won taban maaş koşulu, en sık dile getirilen engel. Deneyimli mühendislere ve bilim insanlarına başka ödemeler üzerinden yüksek ücretler verilse bile Koreli şirketler bu düzeydeki taban maaşları çoğunlukla yöneticilere ayırıyor.
Taban maaş, ücretin sabit bölümünü oluşturuyor. Performans ikramiyeleri, konut ödenekleri ve eğitim desteği, ücret paketinin toplam değerini artırabiliyor; ancak program yalnızca taban maaşı dikkate alıyor. Bu nedenle bir aday cazip bir teklif almasına rağmen vize koşulunu karşılayamayabiliyor.
Koreli şirketlerde ücret sistemleri genellikle unvan ve maaşı kıdeme bağlıyor; çalışanlar belirli basamaklarda ilerliyor. Yurt dışından gelen bir uzmana çok daha yüksek taban maaş vermek, mevcut çalışanlarla yapılan kurum içi karşılaştırmaları bozabiliyor. Şirketler bu tür farkları kapatmak için çoğu zaman işe başlama ikramiyesi veya birkaç yıla yayılan teşvikler sunuyor; ancak bu düzenlemeler taban maaş koşulunu karşılamıyor.
Bu nedenle işe alım yöneticileri, pozisyonun sınıflandırmasını değiştirmek, maaş aralıklarını ayarlamak veya adaydan vazgeçmek arasında seçim yapmak zorunda kalıyor. Sektör liderleri nitelikli uzmanları işe alma hedefini desteklerken, vize eşiği ile teknik mesleklerdeki olağan kariyer yapıları arasındaki uyumsuzluğa dikkat çekiyor.
Eğitim koşulları ve alışılmadık bir başvuru yolu
Üniversite ve işveren koşulları da başvuru havuzunu daraltıyor. Küresel ilk 100’de yer almayan bir üniversitenin mikroelektronik, malzeme bilimi veya uygulamalı yapay zekâ alanlarında olağanüstü bir bölümü olabilir. Ayrıca sıralamalar her yıl değişiyor ve uzmanlaşmış kurumlara daha az ağırlık verebiliyor.
Dünyanın en büyük 500 şirketinden birinde çalışmış olmak, kolayca doğrulanabilen bir nitelik sağlıyor. Ancak bu koşul, başarılı girişimlerde çalışan yetenekli adayları ana başvuru yolunun dışında bırakabiliyor. Önde gelen ulusal laboratuvarlar güçlü araştırma sonuçları elde etseler de işveren listesinde yer alan şirketlerin büyüklüğüne veya kurumsal kimliğine sahip olmayabiliyor.
Benzer nitelikteki araştırma enstitülerinde çalışmış olanlar başvurabiliyor; ancak denkliğin nasıl değerlendirileceğine ilişkin belirsizlik planlamayı zorlaştırabiliyor. Başvuru sahipleri ülkeleri karşılaştırırken belge koşullarını ve inceleme takviminin ne kadar açık olduğunu da değerlendiriyor. Başarılı örneklerin az olduğu bir başvuru yolu hem adaylara hem de işverenlere yabancı gelebiliyor.
Program yeni mezunlardan ziyade deneyimli mucitleri, kıdemli çalışanları ve önemli katkılar sunması beklenen diğer adayları belirlemeyi amaçlıyor. Zorluk, kurumsal adlara ve taban maaşa o kadar fazla dayanmadan bu yetkinlikleri tanımak ve uygun uzmanların dışarıda kalmasını önlemek.
Uzmanları elde tutmak için günlük yaşamı kolaylaştırmak gerekiyor
Yabancı uzmanlar, büyük projelere katkı sunduktan sonra iki ya da üç yıl içinde Güney Kore’den ayrılabiliyor. ABD ve diğer pazarlardaki daha yüksek nakit ödemeler veya hisse paketleri onları cezbedebiliyor. Çalışma koşulları ve aile yaşamı da bu kararları etkiliyor.
Yabancı ülke sakinleri, kiralık konut kredisi ve kredi kartı edinmekte; ayrıca Kore kimlik kayıtlarına ve yerel dil becerilerine göre tasarlanmış çevrimiçi kamu hizmetlerini kullanmakta zorluk yaşadıklarını bildiriyor. Kurum kültürü, uzun çalışma saatleri ve İngilizce desteğinin sınırlı olması da ilk taşınma döneminden sonra baskıyı artırabiliyor.
Ayrı ileri sanayi vizesi bu endişeyi ortaya koyuyor. Aktif sahiplerinin sayısının 2023’te 55’ten Ağustos 2025’te 18’e düşmesi, 37 kişilik, yaklaşık yüzde 67’lik bir azalma anlamına geliyor. Bu rakamlar, işe alım ve elde tutmanın birbiriyle bağlantılı sorumluluklar olarak ele alınması yönündeki çağrıları güçlendirdi.
Başlıca gelişmeler birkaç döneme yayılıyor:
- 2023: Güney Kore, ilk yılında 55 aktif sahibi bulunan ayrı ileri sanayi vizesini yürürlüğe koydu.
- Nisan 2025: Üst düzey vize, seçili stratejik sektörlerde başvuruya açıldı.
- Ağustos 2025: Ayrı ileri sanayi vizesinin aktif sahiplerinin sayısı 18’e geriledi.
- 18 Ekim 2025: Hükümet verileri, nisan ayındaki başlangıçtan bu yana üst düzey vizeyi alanların sayısının üç olduğunu gösterdi.
Tayvan ve Birleşik Krallık farklı başvuru yolları sunuyor
Tayvan, yarı iletken şirketlerinin işe alım yapabileceği üniversitelerin kapsamını genişletti. Küresel ilk 500’de yer alan kurumlardan mezun olanlar, yerel bir çip şirketinde işe girdiklerinde çok az ek incelemeyle çalışma vizesi alabiliyor.
Bu yaklaşım, Güney Kore’nin ilk 100 koşulundan daha geniş bir üniversite grubunu kapsıyor. Tayvan ayrıca teknoloji dâhil çeşitli alanlarda başarılı uzmanlara ikamet ve çalışma esnekliği sağlayan, çalışma izni niteliğindeki Gold Card’ı uyguluyor. Her iki başvuru yolu da çip ve elektronik sektörlerini odağına alan bir sanayi stratejisine uyuyor.
Birleşik Krallık’ın Yüksek Potansiyelli Birey vizesi, küresel ilk 50’deki üniversitelerden mezun olanları hedefliyor. Bu kişilerin ileri teknoloji sektörlerinde iş ararken sınırlı bir süre ülkede yaşamasına izin veriyor; ülkeye gelmeden önce iş bulmalarını şart koşmuyor.
İş bulan mezunlar daha sonra Nitelikli Çalışan vizesi gibi daha uzun süreli başvuru yollarına geçebiliyor. Uygulamadaki fark, iş arayışının ne zaman başladığı: Birleşik Krallık’taki başvuru yolu, uygun mezunların ülkeye giriş yaptıktan sonra fırsatları değerlendirmesine olanak tanıyor. Güney Kore’nin üst düzey vizesi ise meslek deneyimi ve maaş koşullarını karşılayan, kariyerinde ilerlemiş uzmanlara odaklanıyor.
Hız, esneklik ve uzaktan çalışma rekabeti şekillendiriyor
Singapur’un Tech Pass programı, güçlü liderlik veya yenilikçilik geçmişine sahip kişileri hedefliyor ve geniş çalışma esnekliği sağlıyor. Kanada’nın Küresel Yetenek Akışı ise hıza odaklanıyor; belirlenen pozisyonlar ve ücret ile iş gücü koşullarını karşılayan işverenler için çalışma izinleri yaklaşık iki haftada işleme alınıyor.
İşlemlerin öngörülebilir olması, şirketlerin işe alım ve proje takvimlerini düzenlemesine yardımcı oluyor. ABD’nin H-1B nitelikli çalışan kategorisi için aldığı ücretleri artırmasıyla uluslararası uzmanlar için rekabet de sürüyor; bu durum kısa vadede yurt dışındaki alternatifleri daha cazip kılıyor.
Uzaktan çalışma programları da başka bir karşılaştırma ölçütü oluşturuyor. Japonya seçili ülkelerden uzaktan çalışanlar için vize uygulamasını başlattı; Çekya ise bilgi teknolojileri profesyonellerine odaklanan dijital göçebe vizesi oluşturdu. Bu programlar uzaktan çalışanları ve onların ülkede yapacağı harcamaları çekmeyi amaçlıyor.
Güney Kore’nin Workcation vizesi, yabancı şirketlerde çalışan uzaktan çalışanlara yönelik. Vizenin gelir koşulları katı, sigorta zorunlu ve Kore kaynaklarından gelir elde etmek yasak. Bu vize, yerel uzmanları işe almaktan farklı bir amaca hizmet ediyor; ancak hareket hâlindeki profesyonellerin Kore’ye taşınma ve orada yaşama kolaylığını nasıl değerlendirdiğini etkiliyor.
Yetkililer uygunluk koşullarını genişletmeyi ve kapsamlı reformları değerlendiriyor
Hükümet yetkilileri, üst düzey vize uygulamasının az sayıda stratejik sektöre odaklanan ilk aşamada olduğunu belirtiyor. Katı giriş koşullarını korurken uygunluk kapsamını genişletmeyi, tanıtım çalışmalarını artırmayı ve daha geniş bir aday havuzu oluşturmayı amaçlıyorlar.
Seul Belediye Başkanı, iş gücü daralırken daha kapsayıcı bir göç yaklaşımı çağrısında bulundu. Öneriler arasında yerel yönetimlere, yaşlılara yönelik bakım ve hizmetler dâhil, vizeleri yerel ihtiyaçlara göre uyarlama konusunda daha fazla hareket alanı tanımak bulunuyor. Bu tartışmalar, üst düzey programın kapsadığı uzmanlık sektörlerinin ötesine geçiyor.
Politika uzmanları ayrıca Avrupa Birliği Mavi Kartı’nın Kore’ye uyarlanmış bir modelini önerdi. Bu model, AB dışından gelen yüksek nitelikli profesyonellere, istihdam teklifleriyle bağlantılı ve sektöre göre belirlenip zaman içinde güncellenen maaş eşiklerine dayanan bir ikamet yolu sunuyor.
Yabancı ülke sakinleriyle çalışan araştırmacılar ve eğitimciler, idarenin daha eşgüdümlü yürütülmesini destekliyor. İş gücü göçü ve yerleşim hizmetleri bakanlıklar ile kurumlar arasında bölünmüş durumda. ABD ve Avustralya’daki düzenlemelere benzer biçimde önerilen tek bir göçmenlik kurumu; uyum çalışmalarını, çalışanların işlerle eşleştirilmesini ve kalıcı yerleşim desteğini aynı çatı altında toplayabilir.
Giriş koşulları ve başvuru işlemleri nasıl değişebilir?
Maaş ölçütü için önerilen değişiklikler arasında sektöre ve kıdeme göre farklı eşikler belirlemek veya taban maaşla garanti edilmiş ödenekleri birlikte hesaba katan bir ücret ölçütü kullanmak yer alıyor. Kore piyasasından alınan verilerle belirlenen ve her yıl güncellenen sektörel taban maaşların yayımlanması, işverenlerin koşullara göre plan yapmasını kolaylaştırabilir.
Önerilen başka bir yaklaşım da puan sistemi. Bu sistem; ileri dereceleri, patentleri, uzman değerlendirmesinden geçmiş araştırma yayınlarını, açık kaynak yazılıma katkıları, liderlik deneyimini ve yerel ortalama maaşlara kıyasla ücret düzeyini dikkate alabilir.
Girişimler ve araştırma laboratuvarları yalnızca kurumsal büyüklüklerine göre değil, araştırma çıktıları veya finansman ölçütleri üzerinden de uygun bulunabilir. Kurum geçmişi uluslararası düzeyde tanınan adaylar için hızlandırılmış bir başvuru yolu korunurken, başarılarını daha küçük kuruluşlarda elde etmiş uzmanlara da eşdeğer başvuru yolları sunulabilir.
İşlem süresine ilişkin öneriler arasında, eksiksiz başvurunun ardından 30 gün içinde karar verilmesi gibi açık bir hizmet standardı ve öncelikli sektörler için özel dosya sorumluları bulunuyor. Elektronik imza ve belge yükleme olanaklarının artırılması ile karar gerekçelerinin yayımlanması, başvuru sahiplerinin sonuçları anlamasına ve işverenlerin işe başlama tarihlerini düzenlemesine yardımcı olabilir. Bunlar duyurulmuş garantiler değil, değişiklik önerileridir.
Konut, bankacılık ve aile desteği işe alımın parçası
Yerleşime yönelik öneriler, eşlere asıl başvuru sahibinin onayıyla aynı takvimde çalışma izni verilmesiyle başlıyor. Uygulanabilir bir karşılama paketi; banka hesabı açma, kira depozitosu, sağlık hizmetlerine kaydolma, ehliyet ve okula yerleştirme konularını kapsayabilir.
İlk üç ay boyunca İngilizce ve yaygın olarak kullanılan diğer dillerde hizmet veren yerel destek merkezleri, ailelerin temel işleri halletmesine yardımcı olabilir. Bu tür destekler, ikamet statüsü almış olmakla gündelik yaşamı düzenleyebilmek arasındaki boşluğu kapatıyor.
Bankacılığa ilişkin öneriler, Kore’de finans geçmişi bulunmayan yeni gelenlerin kredi değerlendirmesine tabi tutulmasını da kapsıyor. Vatandaşlara sunulanlara benzer koşullarda daha geniş kira depozitosu garantileri ve konut kredileri, yerleşme maliyetini azaltabilir. Güvenli dijital kimlik araçları da bir kişinin ülkede uzun bir geçmiş edinmesini beklemeden kamu hizmetlerine erişmesini sağlayabilir.
Önerilen mali tedbirler arasında belirlenmiş bilim ve mühendislik pozisyonları için geçici vergi indirimleri, daha geniş konut finansmanı ve stratejik araştırma merkezlerinin yakınında işverenlerle eşleştirilen sübvansiyonlar yer alıyor. Bu araçlar taşınmanın mali risklerini azaltabilir ve şirketlerin ücret farklarını kapatmasına yardımcı olabilir.
Elde tutma ve işe alım için daha geniş bir erişim gerekiyor
Ailelere yönelik dil eğitimi, yabancı yöneticilere yönelik liderlik programları ve ileri beceri eğitimine ortak yatırımlar, uzmanları daha uzun süre elde tutmaya yönelik öneriler arasında. Amaç, işe alınan kişilerin atamalarını kısa süreli projeler olarak görmek yerine Güney Kore’de ilerleyebilecekleri bir alan sunmak.
Diğer öneriler arasında birkaç yıl süren projeleri tamamlayan uzmanlar için geri dönüş ikramiyeleri veya daha hızlı vize yenileme işlemleri bulunuyor. Kariyer gelişimi, aile desteği ve öngörülebilir göç düzenlemeleri, ücret teşviklerini tamamlayabilir.
İşe alım çalışmaları, yazılım, yarı iletkenler ve robotik alanlarında uzmanların bulunduğu Hindistan’a ve Doğu Avrupa’nın bazı bölgelerine de genişletilebilir. Özel kampanyalar, arayışı mevcut koşullar altında öne çıkan ve hâlihazırda bilinen şirket ve kurumların ötesine taşıyabilir.
Üniversiteler ve araştırma merkezleriyle ortaklıklar, yükselişteki uzmanları daha erken belirlemeye yardımcı olabilir. Araştırma veya ürün hedeflerine bağlı, birkaç yıla yayılan ortak finansmanlı taşınma hibeleri de işe alım harcamalarını Kore’de sürdürülen çalışmalarla ilişkilendirmenin önerilen yollarından biri.
Üniversiteler nitelikli işlere başka bir geçiş yolu sunuyor
Study Korea 300K planı, 2027’ye kadar 300.000 uluslararası öğrenciyi ülkeye çekmeyi amaçlıyor. Yabancı öğrenci sayısı şimdiden 200.000’i aştı. Bu da üniversiteleri, Kore’de eğitim görmüş ve yaşamış olası çalışanlar için önemli bir kaynak hâline getiriyor.
Yetkililer iş arayanlar için vize sürelerini uzattı, başarılı mezunlar için daha hızlı ikamet yolları açtı ve yabancı mezunların başvurabileceği işlerin kapsamını genişletti. Daha geniş bir iş arama yolu, yüksek eğitimli adayların iş ararken iki yıla kadar ülkede kalmasına olanak tanıyor.
Önde gelen üniversitelerle yürütülen K STAR pilot uygulaması, üniversite rektörlerinin bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik alanlarında başarılı mezunları F-2 statüsü için önermesine olanak tanıyor. Bu uygulama, sürdürülebilir başarı gösterenlere F-5 kalıcı ikamet statüsüne geçiş yolu sunuyor. Yetkililer modeli önümüzdeki birkaç yıl içinde ülke çapında yaygınlaştırmayı hedefliyor.
Üniversite ve iş dünyasının ortak çalışma programları, öğrencilerin öğrenimlerini tamamlarken sektör liderliğindeki projelere katılması ve yeni vize kategorileriyle uyumlu stajlar, işe geçişi kolaylaştırabilir. Stajlarla ilgilenen genç ziyaretçilere yönelik kültür ve dil programları da deneniyor.
Üniversite yolu, yurt dışındaki deneyimli uzmanları işe almayı tamamlıyor. Güney Kore’de hâlihazırda eğitim gören öğrenciler, küresel şirketlerde çalışan kıdemli mühendislerden farklı bir aday havuzu oluşturuyor. Politika açısından zorluk, bu öğrencilerin niteliklerini uygun işler ve ikamet seçenekleriyle buluşturmak.
İşverenler şimdi neleri değiştirebilir?
Koreli şirketler, vize hesabında daha fazla ödemenin taban maaş sayılmasını sağlayacak şekilde ücret paketlerini gözden geçirebilir. Taşınma hibeleri, eğitim desteği ve hisse payları da bir teklifi cazip kılmaya yardımcı olabilir. Maaş aralıklarını, ikramiye takvimlerini ve terfi ölçütlerini yayımlamak, uluslararası adayların teklifi kabul etmeden önce daha net bir tablo görmesini sağlar.
İlk 90 gün boyunca sağlanacak pratik destek; iki dilli bir danışmanı, kira depozitosu garantisini, kredi kartı ve mobil hizmet edinme yardımını kapsayabilir. Gerektiğinde uluslararası okullar da dâhil olmak üzere çocuk bakımı ve okul yerleştirme konularında rehberlik, ailelerin yerleşmesine yardımcı olabilir.
Yurt dışında çalışma deneyimi olan mentorlar, iş yeri uygulamalarını açıklayabilir ve işe alınanların yabancı oldukları süreçlerde yolunu bulmasına yardımcı olabilir. İşverenler ayrıca iş birliği araçlarını ve belgeleri İngilizce sunabilir, gerçekçi çalışma saatleri belirleyebilir ve araştırma veya yazılım işlerinin elverdiği ölçüde esnek çalışma düzenlemeleri yapabilir.
Katılım yerine sonuçları ölçmek, terfi olanaklarını açıklamak ve laboratuvarlar ya da ürün ekipleri arasında geçiş imkânı sunmak, uzmanlara şirket içindeki geleceklerini daha net gösterebilir. Üst düzey vize ikamet avantajları sunuyor; ancak işe alınanların kalıp kalmayacağını belirleyen günlük çalışma ortamını ve kariyer olanaklarını işverenler şekillendiriyor.
Bilinmesi gerekenler
- Güney Kore, nisan ayındaki başlangıç ile 18 Ekim 2025 arasında, 1.000’den fazla kıdemli çalışanı işe alma hedefine karşın üç üst düzey vize verdi.
- Başvuru sahiplerinin küresel ilk 100’deki bir üniversiteden ileri dereceye, uygun mesleki deneyime ve yıllık en az 150 milyon won taban maaşa sahip olması gerekiyor.
- Avantajlar arasında F-2 ikamet statüsü, eşlere çalışma izni, öncelikli göçmenlik hizmetleri ve yerleşim desteği bulunuyor.
- Yetkililer başlangıçtaki sektör kapsamına yapay zekâ, ulaşım, robotik, savunma ve akademik pozisyonları eklemeyi planlıyor.
- Ayrı ileri sanayi vizesinin aktif sahiplerinin sayısı 2023’te 55’ten Ağustos 2025’te 18’e düştü.
- Rakip ülkeler daha geniş üniversite uygunluğu, iş bulmadan ülkeye giriş, esnek çalışma veya daha hızlı işlem olanağı sunuyor.
- Önerilen reformlar maaş eşiklerini, başarıların tanınmasını, başvuru hızını, konut ve bankacılığı, aile desteğini ele alıyor.
- Study Korea 300K planı 2027’ye kadar 300.000 uluslararası öğrenciyi hedefliyor; K STAR ise başarılı mezunları ikamet olanaklarıyla buluşturuyor.
- İşverenler daha açık ücret politikaları, pratik yerleşim desteği ve inandırıcı kariyer gelişimi olanaklarıyla işe alım ve çalışanları elde tutma performansını iyileştirebilir.






