Genç yaşta saldırıya uğrayan kadın sonunda aklandı
Choi Mal-ja, bir saldırıdan kurtulmak için kullandığı güç nedeniyle 61 yıl boyunca mahkûmiyet kararıyla yaşadı. Busan Bölge Mahkemesi, Eylül 2025’te 79 yaşındaki kadını akladı. Mahkeme, 1964’te saldırganın dilinden yaklaşık 1,5 santimetre ısırarak koparmasının meşru müdafaa olduğuna hükmetti.
İçindekiler
- Genç yaşta saldırıya uğrayan kadın sonunda aklandı
- 1964’te Gimhae’de yaşananlar
- Yargılamayı şekillendiren kadın düşmanı önyargılar
- Dava mahkemeye nasıl geri döndü?
- Hâkimler neden meşru müdafaayı kabul etti?
- İlk suçlamayı zayıflatan yaralanma tespiti
- Savcılar verdikleri zararı kabul etti
- Kampanyanın ardındaki toplumsal değişim
- Kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı nasıl yeniden açılabilir?
- Kişisel bedel ve olası tazminat talebi
- Karar neyi değiştiriyor?
- Özet
Mahkeme ayrıca, erkeğin yaralanma nedeniyle kalıcı bir engellilik yaşadığına dair yeterli kanıt bulunmadığı sonucuna vardı. Bu tespit, özellikle ağır yaralanmayı konu alan ağır bedensel zarar suçundan verilen ilk mahkûmiyetin temel unsurlarından birini tartışmalı hâle getirdi. Karar, nadir görülen bir yeniden yargılama sürecini sona erdirerek cinsel şiddet mağduru bir kadını hayatının büyük bölümünde suçlu sayan hükmü düzeltti.
Choi 10 ay ertelenmiş hapis cezasına çarptırılmıştı. Savcıların erkeğe yöneltilen tecavüze teşebbüs suçlamasını düşürmesinin ardından saldırgan, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından daha hafif, ertelenmiş bir ceza aldı. Ertelenmiş hapis cezasında mahkeme hapis cezası verir ancak kişi belirli koşullara uyduğu takdirde cezaevine girmeyebilir.
Choi, destekçilerinin tezahüratları ve kendisine buketler vermesi üzerine adliye önünde yumruğunu havaya kaldırdı. Eylemciler, “Choi Mal-ja başardı” yazılı bir pankart taşıdı. Yıllar süren dilekçelerin, mitinglerin ve hukuki mücadelenin ardından Choi, toplananlara “Kazandık” dedi.
Beraat kararı, savcıların devletin Choi’yi korumakta başarısız olduğunu ve bunun yerine ona onlarca yıl acı çektirdiğini kabul ederek alışılmadık bir özür dilemesinin ardından geldi. Choi’nin zaferi, ders kitaplarında uzun süre tartışılan bir eylemin hukuki anlamını da değiştirdi: Bir zamanlar onu sanık yapan ısırık, artık kurtulmak için başvurmak zorunda kaldığı güç olarak tanındı.
1964’te Gimhae’de yaşananlar
Saldırı, Busan yakınlarında güneydeki Gimhae kentinde gerçekleştiğinde Choi henüz ergenlik çağının sonlarındaydı. Mahkeme kayıtlarına göre bir erkek onu yere yatırıp dilini ağzına zorla soktu. Bir noktada burnunu kapatarak nefes almasını engelledi.
Hareketsiz bırakılan ve nefes almakta zorlanan Choi, adamın dilini ısırdı. Dilin yaklaşık 1,5 santimetrelik kısmı koptu ve Choi kaçtı. O anın koşulları, aralarında altmış yıl bulunan, birbirinden çok farklı iki kararın merkezinde yer alacaktı.
Choi saldırıyı ihbar etti. Adam ona karşı yaralama şikâyetinde bulundu; Choi ise ona tecavüze teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlamalarıyla şikâyetçi oldu. Choi yalnızca mağdur olarak korunmak yerine, kaçarken verdiği yaralanma nedeniyle kovuşturmayla karşı karşıya kaldı.
İlk mahkeme, Choi’nin tepkisinin meşru müdafaanın makul sınırlarını aştığına hükmetti. Savcılar adama yöneltilen tecavüze teşebbüs suçlamasını düşürdü. Böylece adam konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından mahkûm edilirken Choi’den daha hafif, ertelenmiş bir ceza aldı.
Choi açısından sonuç, hukuki kayıtlarda karşılaştığı tehlikeden çok saldırganın uğradığı zararın öne çıkması anlamına geliyordu. Yeniden yargılama, aynı fiziksel koşulları yeniden ele aldı: yere yatırılan bir genç kadın, nefes alması engelleniyor ve saldırıyı sona erdirmek için dişlerini kullanıyordu.
Yargılamayı şekillendiren kadın düşmanı önyargılar
1960’ların ortasında Güney Kore, savaşın ve sömürge işgalinin ardından yeniden ayağa kalkmaya çalışıyordu. Şiddete maruz kalan kadınların korunma imkânları ve kamuoyunda seslerini duyurma fırsatları sınırlıydı. Aile içi şiddet o kadar yaygındı ki kamusal konuşmada bunu tanımlamak için yaygın biçimde kullanılan bir terim bile yoktu. Cinsel saldırı davalarında ise saldırının kendisi yerine mağdurun namusu üzerinde durulabiliyordu.
Choi, kelepçelendiğini ve bakire olup olmadığını belirlemeyi amaçlayan bir teste girmeye zorlandığını anlattı. Test sonucunun kamuoyuna açıklandığını söyledi. Bu süreç, karakteri sorgulanırken mahrem bilgilerini de açığa çıkardı.
Savcılar ve hâkimler, davayı çözmek için adamla evlenip evlenmeyeceğini de sordu. Choi’nin adama tecavüze teşebbüs suçlaması yöneltmiş olmasına rağmen bu öneri, saldırganla evliliği onun yaralanmasını telafi etmenin olası bir yolu gibi sundu.
Koreli Kadın Avukatlar Birliği Başkanı Wang Mi-yang, ilk kararın toplumsal önyargıları ve cinsel şiddet mağdurlarına yönelik çarpık tutumları yansıttığını savundu. Ona göre bu tutumlar, bir mağdurun kaçma çabasını suça dönüştürdü ve yanlış kişiyi cezalandırdı.
Choi’nin davası daha sonra, mahkemelerin cinsel şiddet sırasında kişinin kendini koruma çabasını yanlış anlamasına örnek olarak hukuk ders kitaplarına ve eğitime girdi. Davanın önemi Choi’nin sicilinin ötesine geçti: Öğrenci kuşakları, meşru müdafaanın sınırlarını mağdurun karşı karşıya olduğu anlık tehlikeden çok saldırganın yaralanmasına göre çizen bir kararı inceledi.
Dava mahkemeye nasıl geri döndü?
Choi, mahkûmiyet kararını taşırken hayatını kurdu ve onlarca yıl sonra davanın yeniden açılması için başvurdu. Japon ordusunun cinsel köleliğe zorladığı kadınlara yönelik hareketler ve 2018’de Güney Kore’de başlayan #MeToo hareketi de dâhil olmak üzere kadın hakları kampanyaları bu kararı almasına katkıda bulundu.
2020’de yeniden yargılama başvurusunda bulundu. Alt mahkemeler ilk başta talebini reddetti. Choi ve destekçileri hukuki mücadele, açık hava mitingleri ve yeni bir duruşma yapılmasını sağlamak için tekrar tekrar yürüttükleri girişimlerle kampanyalarını sürdürdü.
Güney Kore Yüksek Mahkemesi, 2024’te davanın Busan’da yeniden görülebileceğine hükmetti. Yargılama başladığında savcılar mahkemede özür diledi ve mahkûmiyet kararının bozulmasını istedi.
Başlıca gelişmeler altmış yılı aşkın bir döneme yayıldı:
- 1964: Choi, Gimhae’de uğradığı saldırıdan kaçarken saldırganın dilinden yaklaşık 1,5 santimetre ısırarak kopardı. Ardından ağır bedensel zarar suçundan mahkûm edildi.
- 1990’lar: II. Dünya Savaşı sırasında Japon ordusunun cinsel köleliğe zorladığı kadınlar için yürütülen kampanyalar, mağdurların haklarını ve onurunu kamuoyu tartışmalarında gündeme taşıdı.
- 2018: Güney Kore’deki #MeToo hareketi, cinsel şiddet mağdurlarına daha iyi davranılması yönündeki taleplere ivme kazandırdı.
- 2020: Choi yeniden yargılama başvurusu yaptı ancak alt mahkemeler dilekçesini ilk aşamada reddetti.
- 2024: Yüksek Mahkeme Busan’da yeniden yargılamaya izin verdi.
- Eylül 2025: Busan Bölge Mahkemesi, meşru müdafaa kapsamında hareket ettiğine hükmederek Choi’yi akladı.
Yeniden yargılama sürecinde Choi, mahkûmiyetin yükünü anlattı ve gelecek kuşakların cinsel şiddet olmadan mutlu bir hayat sürmesini umduğunu söyledi. Anlattıkları, yaşanan haksızlığın ne kadar uzun sürdüğünü açıkça ortaya koydu.
Devlet beni 61 yıl boyunca suçlu gibi yaşattı.
Hâkimler neden meşru müdafaayı kabul etti?
Busan Bölge Mahkemesi, Choi’nin hukuka aykırı bir saldırıdan kurtulmak için gerekli gücü kullandığı sonucuna vardı. Saldırı hem beden bütünlüğünü hem de cinsel özerkliğini, yani kişinin kendi bedeni hakkında karar verme ve cinsel faaliyete katılıp katılmama hakkını tehdit ediyordu.
Güney Kore Ceza Kanunu, anlık ve hukuka aykırı bir saldırıya karşı gerekli ve orantılı olması koşuluyla meşru müdafaaya izin veriyor. Basitçe ifade etmek gerekirse mahkeme, kişinin hangi tehlikeyle karşı karşıya kaldığını ve kullandığı gücün o koşullarda makul olup olmadığını değerlendiriyor.
Hâkimler tehdidin niteliğini, kaçmanın mümkün olup olmadığını ve tehlikeyi durdurmak için ne gerektiğini inceliyor. Choi’nin yere yatırılması ve nefes almasının engellenmesi, içinde bulunduğu koşullar arasındaydı. Yeniden yargılama, ısırmayı kurtulmak için makul bir yol olarak değerlendirdi.
İlk kararda ısırmanın aşırı güç kullanımı olduğu belirtilmişti. Yeni karar, olayı saldırıya uğrayan genç kadının konumundan değerlendirdi. Mahkeme, anlık ve haksız bir saldırı bulunduğunu ve bunu püskürtmek için gerekli bir tepki verildiğini tespit etti.
İlk suçlamayı zayıflatan yaralanma tespiti
Beraat kararında tıbbi kayıtlar ve tanıklıklar da etkili oldu. Mahkeme, ısırık nedeniyle erkeğin kalıcı bir engellilik yaşadığını yeterince gösteren kanıt bulunmadığına hükmetti.
İlk ağır bedensel zarar suçlaması, yaralanmanın ciddiyetine dayanıyordu. Kalıcı engellilik konusunda yeterli kanıt bulunmaması, Choi’nin meşru müdafaa kapsamında hareket ettiği yönündeki tespitle birlikte, söz konusu suçlamanın temel unsurlarından birini zayıflattı.
Bu iki tespit davanın farklı yönleriyle ilgiliydi. Biri, Choi’nin davranışının saldırı karşısında haklı olup olmadığına ilişkindi. Diğeri, mahkûm edildiği ağır yaralanma iddiasını kanıtların destekleyip desteklemediğiyle ilgiliydi.
Bu tespitler birlikte, onlarca yıldır Choi’nin hukuki durumunu belirleyen gerekçeleri tersine çevirdi. Mahkeme, Choi’nin karşılaştığı anlık tehlikeyi kabul etti ve kaçışını ağır bir suç olarak değerlendirmek için kullanılan tıbbi dayanağı yeniden ele aldı.
Savcılar verdikleri zararı kabul etti
Busan Başsavcısı Jeong Myeong-won, geçmiş uygulamadan farklı olarak Choi’ye sanık diye hitap etmek yerine adıyla seslendi. İlk kovuşturmanın yol açtığı acılardaki sorumluluğunu kabul etti.
İçtenlikle özür diliyoruz. Korunması gerekirken cinsel suç mağduru olan Choi Mal-ja’ya tarif edilemez bir acı ve ıstırap yaşattık.
Savcıların kamuoyu önünde özür dilemesi nadir görülüyor. Bu davada özre beraat talebi de eşlik etti; böylece değişiklik mahkemedeki hitap biçiminin ötesine geçti. Savcılık, yetkililerin bir mağduru korumakta başarısız olduğunu ve yanlış suçlamayla onun acılarını uzattığını kabul etti.
Choi, daha önceki bir duruşmanın ardından bu kabulün sonunda geldiğine inanmakta zorlandığını söyledi. Hatanın kabul edilmesini, adalet sistemine yeniden duyduğu güvenle ilişkilendirdi.
Hâlâ inanamıyorum,” dedi Choi. “Ama savcılık şimdi bile hatasını kabul ediyorsa bu ülkede adaletin hâlâ yaşadığına inanıyorum.
Dilekçeler ve protestolar boyunca Choi’yi destekleyen savunuculuk grupları, beraat kararını şiddeti ihbar etmelerinin kendilerini sanık durumuna düşüreceğinden korkan mağdurlara verilmiş bir mesaj olarak değerlendirdi. Savcılığın tavrı, cinsel şiddet davalarının ele alınış biçimine yönelik yıllardır süren kamuoyu eleştirilerini de yansıtıyordu.
Kampanyanın ardındaki toplumsal değişim
Kadın hakları aktivizmi, Choi’nin davasının yeniden değerlendirilmesine zemin hazırladı. 1990’larda tabandan yükselen kampanyalar, II. Dünya Savaşı sırasında Japon ordusunun cinsel köleliğe zorladığı kadınlar için adalet talep etti. Bu kampanyalar, mağdurların onurunu ve haklarını kamuoyu tartışmalarının odağına daha fazla taşıdı.
Güney Kore’de #MeToo hareketi 2018’de güç kazandı. Güçlü konumdaki erkeklere yöneltilen suçlamalar mahkemelere taşınırken sokak protestolarında daha iyi polislik hizmeti ve cinsel suçlara daha ağır cezalar talep edildi.
Milletvekilleri gizli kamerayla çekim yapmaya yönelik suçların cezalarını artırdı. Mahkemeler ve yasa koyucular, mağdurların istismarı ihbar etmesini engelleyen uygulamaları ve beklentileri de yeniden değerlendirdi. Anayasa Mahkemesinin kürtajı suç sayan yasağı kaldırma kararı, bedensel özerkliğe, yani kişinin kendi bedeni üzerindeki denetimine saygı gösterilmesine yönelik daha geniş kapsamlı çabayı yansıtıyordu.
Choi’nin kampanyası, değişen bu kamuoyu tartışmaları içinde gelişti. Bir zamanlar meşru müdafaanın sözde sınırlarına örnek olarak öğretilen dava, yargı hatasının ve bu hatanın düzeltilmesinin örneği olarak yeniden ele alınabildi.
Yeni karar, hukuk eğitiminde ilk kararın yanına konabilecek ikinci bir hüküm sunuyor. Öğrenciler aynı eylemin, dikkat erkeğin yaralanmasına odaklandığında ve hâkimler kadının kısıtlanma, boğulma tehlikesi ve kaçma deneyimine gereken ağırlığı verdiğinde nasıl farklı değerlendirildiğini karşılaştırabilir.
Kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı nasıl yeniden açılabilir?
Choi, haksız olduğuna inandığı mahkûmiyete karşı çıkmak için yeniden yargılama talebinde kendisi bulundu. Bu süreç, mahkemenin dosyayı yeniden açmasına, davayı tekrar görmesine ve mahkûmiyet kararını beraatle değiştirmesine olanak tanıdı.
Pek çok hukuk sisteminde, kesin hükümden sonra aynı suç nedeniyle yeniden yargılanmaya karşı kişileri koruyan ve yaygın olarak “çifte yargılama yasağı” diye anılan bir kural bulunur. Bu sistemlerde adli hataları düzeltmenin yolları da vardır. Mahkûm olan kişinin yeniden yargılama talebi, bu düzeltme amacına hizmet eder.
Güney Kore, yeni deliller veya ilk yargılamadaki ciddi usul kusurlarıyla ilgili prosedürler kapsamında sanıkların yeniden yargılama talebinde bulunmasına izin veriyor. Sonucu değiştirebilecek hukuki değerlendirmeler de yeniden inceleme konusu olabiliyor. Choi’nin önceki başvuruları sonuçsuz kaldıktan sonra Yüksek Mahkeme yeni yargılamaya izin verdi.
Busan Bölge Mahkemesi daha sonra suçlamayı yeniden değerlendirerek beraat kararı verdi. Bu kararla mahkûmiyet ortadan kalktı ve Choi’nin hukuki durumu düzeltildi; böylece ilk davadan beri onu suçlu sayan hüküm sona erdi.
Süreç, aradan uzun yıllar geçtikten sonra bile yeni bir duruşmanın neden önemli olabileceğini gösteriyor. Haksız bir mahkûmiyete itiraz edildiğinde tıbbi kanıtlar, saldırının koşulları ve sanığa yapılan muamele yakından incelenebilir.
Kişisel bedel ve olası tazminat talebi
Choi, onlarca yıl boyunca öfke ve haksızlığa uğramışlık duygusuyla yaşadığını anlattı. Yüksek Mahkemeye yazdığı mektupta, ülkenin insan haklarını ihlal ettiği için bu durumu telafi etmesi gerektiğini yazdı.
Sabıka kaydı istihdamı, toplumsal konumu ve başkalarının güvenini etkileyebilir. İtibarın hayatın önemli kararlarını şekillendirdiği bir kuşakta bu baskılar özellikle ağır olabilir. Beraat hukuki hükmü ortadan kaldırır ancak o hükmü taşıyarak geçirilen yılları geri getiremez.
İlk yargılamadaki onur kırıcı muameleler de Choi’nin yaşadıklarının parçası olarak kaldı: kelepçelenmesi, zorunlu bekâret testi, test sonucunun açıklanması ve saldırganıyla evlenmesinin önerilmesi. Destekçileri, bu ayrıntıların o dönemde birçok mağdurun neden sessiz kaldığını ve bazılarının bugün hâlâ şiddeti ihbar etmekte neden tereddüt ettiğini anlamaya yardımcı olduğunu söylüyor.
Choi’nin avukatları devletten tazminat talep etmeyi planladıklarını açıkladı. Talep edilecek tutar veya takvim hakkında bilgi verilmedi. Güney Kore hukuku, haksız mahkûmiyet nedeniyle gözaltında geçirilen süre ve hatalı bir hükmün yol açtığı zararlar için tazminata izin veriyor. Mahkemeler ayrıca beraatin kamuoyuna duyurulması yoluyla kişinin itibarının iadesi için tedbirler kararlaştırabiliyor.
Bir tazminat talebinin ayrıntıları, gözaltında tutulup tutulmadığına, mahkemenin kabul ettiği zarara ve hayatında kalıcı etkiler olduğuna dair kanıtlara bağlı olacak. Tazminat, ceza davasının ardından başka bir telafi yolu sunarken itibarın iadesine yönelik tedbirler de mahkûmiyetin kamuoyundaki sonuçlarını ele alacak.
Karar neyi değiştiriyor?
Choi’nin beraati üç somut gelişmeyi bir araya getiriyor: mahkûmiyet kararının bozulması, eylemin meşru müdafaa sayılması ve savcıların devletin koruması gerekirken bir kişiye zarar verdiğini kabul etmesi. Choi açısından en önemli sonuç, artık hakkında geçerli bir suç hükmünün bulunmaması.
Dava, polislerin, savcıların ve hâkimlerin saldırı sırasında bir mağdurun verdiği tepkiyi nasıl değerlendirdiklerini yeniden gözden geçirmeleri için de bir neden sunuyor. Başarılı bir tazminat talebi, saldırıların nasıl gerçekleştiğini ve insanların hayatta kalmaya çalışırken nasıl tepki verdiğini daha iyi dikkate alan eğitimlere yönelik baskıyı artırabilir.
Hukuk fakülteleri artık ilk kararı yeniden yargılama kararıyla birlikte öğretebilir. Aradaki fark, gücü saldırının koşulları içinde değerlendirmenin, yalnızca saldırganın uğradığı yaralanmaya odaklanmaktan nasıl farklı bir sonuca yol açabileceğini gösteriyor.
Beraat kararına verilen kamuoyu tepkisi, Güney Kore’de mağdurlara geçmişte nasıl davranıldığının yeniden değerlendirildiğini gösteriyor. Özür, meşru müdafaa tespiti ve savunuculuk gruplarının uzun soluklu çalışmaları, mağdurların deneyimlerine gereken ağırlık verildiğinde kurumların eski bir kararı düzeltebileceğini ortaya koyuyor.
Her meşru müdafaa iddiası kendi koşullarına bağlıdır; mahkûmiyet kararının yeniden açılması da hukuki bir süreç gerektirir. Choi’nin davası, bu değerlendirmede anlık tehlikeyi ve saldırıya uğrayan kişinin önündeki seçenekleri merkeze alıyor. Karşılık verdiği için suçlanmaktan korkan mağdurlar açısından kararın somut önemi budur.
Özet
- Busan Bölge Mahkemesi, Eylül 2025’te 79 yaşındaki Choi Mal-ja’yı aklayarak 1964’teki bir saldırıdan kaynaklanan mahkûmiyet kararını ortadan kaldırdı.
- Choi, Gimhae’de yere yatırılıp nefes alması engellenirken kurtulmak için saldırganın dilinden yaklaşık 1,5 santimetre ısırarak kopardı.
- Mahkeme meşru müdafaayı kabul etti ve saldırganın kalıcı bir engellilik yaşadığına dair yeterli kanıt bulunmadığına hükmetti.
- Choi’ye verilen ilk ceza 10 ay ertelenmiş hapis cezasıydı. Tecavüze teşebbüs suçlamasının düşürülmesinin ardından saldırgan, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından daha hafif, ertelenmiş bir ceza aldı.
- Choi 2020’de yeniden yargılama talebinde bulundu. İlk ret kararlarının ardından Yüksek Mahkeme 2024’te yeni yargılamaya izin verdi.
- Savcılar, Choi’ye verdikleri zarar nedeniyle özür diledi ve beraat kararı verilmesini istedi.
- Kadın hakları aktivizmi, hukuk eğitiminde uzun süre tartışılan davanın sonucunu değiştiren kampanyanın sürdürülmesine yardımcı oldu.
- Avukatları devletten tazminat talep etmeyi planlıyor; talep edilecek tutar ve takvim henüz açıklanmadı.






