Tokyo'da kira baskısı artıyor: Konut harcamaları hane gelirinin yüzde 30'unu aşıyor

13 dakikalık okuma
Tokyo'da kira baskısı artıyor: Konut harcamaları hane gelirinin yüzde 30'unu aşıyor

Artan kiralar, kent yaşamı bütçesini zorluyor

Tokyo'nun 23 ilçesinde özel sektör kiraları Mart 2025'te bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 1,1 arttı. Bu, Ekim 1994'ten bu yana kaydedilen en hızlı artış oldu. Görece düşük görünen bu oranın ardında hane bütçeleri üzerindeki giderek artan baskı yatıyor: Tokyo'da ve Japonya'nın diğer büyük kentlerinde kiracıların daha fazlası gelirlerinin yüzde 30'undan fazlasını konut için harcıyor.

İçindekiler
  1. Artan kiralar, kent yaşamı bütçesini zorluyor
  2. Aile dairelerinde artış en yüksek seviyede
  3. Haneler neden merkezi mahallelere dönüyor?
  4. Artan maliyetler yeni konut yapımını zorlaştırıyor
  5. Turistlere yönelik konaklama bazı konutlarla rekabet ediyor
  6. Baskı zaman içinde nasıl gelişti?
  7. Kira payının yüzde 30'u aşması ne anlama geliyor?
  8. Kira sınırları, koruma ve arz arasında tercihleri gündeme getiriyor
  9. Talebin en güçlü olduğu yerlere konut eklemek
  10. Kiracılar bir sonraki sözleşme yenileme dönemine nasıl hazırlanabilir?
  11. Hane bütçeleri üzerindeki baskıyı ne hafifletebilir?
  12. Öne Çıkanlar

Yüzde 30 eşiği, araştırmacıların ve konut kuruluşlarının kullandığı yaygın bir erişilebilirlik ölçütü. Bu oranın aşılması, gıda, eğitim, sağlık hizmetleri ve tasarruf için elde daha az para kalması anlamına geliyor. Ev almayı uman haneler için yüksek aylık kira, peşinat biriktirmeyi de daha güç hale getirebilir.

Aileler pandemi sonrasında kent merkezlerine dönüyor ve elverişli mahallelerdeki az sayıdaki daire için rekabet ediyor. İşverenler ofiste çalışmayı yeniden teşvik etti, turist sayısı rekor seviyelere yaklaştı ve haneler işe kısa sürede ulaşmayı, daha iyi okulları ve demir yolu ağlarına kolay erişimi tercih ediyor.

En belirgin baskı Tokyo'nun 23 ilçesinde görülse de Osaka, Nagoya ve Fukuoka'da da benzer eğilimler var. İnşaat, finansman ve mülk işletme maliyetleri arttı. Rekor seviyedeki daire fiyatları da ev almak isteyenleri daha uzun süre kiralık konutlarda tutuyor.

Baskının birbiriyle bağlantılı birkaç nedeni var. Arzın sınırlı olması, tercihlerin değişmesi ve dairelerin ortalama büyüklüğünün küçülmesi, kiracıların bulabildiği ve karşılayabildiği konutları etkiliyor. Aile konutlarında artışlar özellikle keskin. Hanelerin önündeki seçenekler somut: aynı alan için daha fazla ödemek, daha küçük bir evi kabul etmek ya da her gün ulaşmaları gereken yerlere daha uzak bir yere taşınmak.

Aile dairelerinde artış en yüksek seviyede

Tokyo'nun 23 ilçesinde daha küçük dairelerin istenen kiraları beş yılda yaklaşık yüzde 7,6 artarken aile konutlarının kiraları yaklaşık yüzde 26,1 yükseldi. Aile konutlarındaki artış, küçük dairelerdeki artışın üç katından fazla oldu; aradaki fark 18,5 yüzde puana ulaştı.

Okullara veya çocuk bakım hizmetlerine yakın bir yerde daha geniş konut arayan aileler çoğu zaman aynı mahallelere yöneliyor. Uygun konut sayısı az olduğunda rekabet, piyasanın dar bir bölümünde yoğunlaşıyor. Osaka'nın merkezi mahalleleri ve diğer büyük metropol alanları da ulaşım bağlantılarının ve olanakların güçlü olduğu bölgelerde giderek daha yüksek kira talep ediyor.

Yerel piyasa takipçilerine göre Tokyo Üniversitesi'nin Hongo kampüsü çevresinde stüdyo dairelerin tipik istenen kirası aylık 140.000 yen civarında. Bu, beş yıl öncesine göre 10.000 ila 20.000 yen daha fazla. Bu rakamlar, önemli bir noktaya yakın küçük bir dairenin bile ciddi bir aylık ödeme gerektirebildiğini gösteriyor.

Resmî kira endeksi ile ilanlardaki kiralar piyasanın farklı bölümlerini ölçüyor. Endeks, kapsadığı konutlardaki kira fiyatlarını izliyor; istenen kiralar ise ev arayanlardan mülk sahiplerinin talep ettiği tutarları gösteriyor. Kira ayrıca hanelerin aydan aya kolayca azaltamayacağı büyük bir gider. Ekonomistler, gıda, enerji ve hizmet fiyatları yüksek seyrini korurken kira artışlarının diğer harcamaları zayıflatabileceği uyarısında bulunuyor. Kira ve daire fiyatlarına ilişkin veriler, hem aylık bütçe baskısını hem de ev satın almanın zorluğunu ortaya koyuyor.

Reklam

Haneler neden merkezi mahallelere dönüyor?

Tokyo'nun yoğun demir yolu ağı, işe ulaşım kolaylığını bir konutun fiyatını belirleyen önemli bir unsur haline getiriyor. Merkezi ilçeler daha kısa yolculuk süreleri ve daha fazla işe erişim olanağı sunuyor. Ofiste çalışma yeniden yaygınlaşırken düzenli olarak işe gidip gelmek zorunda olanlar için bu avantajlar daha da önem kazandı.

Tokyo'nun kiralık konut piyasasına ilişkin bir araştırma, istasyonlara yakınlığın ve tren ve metro istasyonlarının kümelenmesinin kiralar üzerinde ölçülebilir etkisi olduğunu ortaya koydu. Bir evin cazibesi yalnızca en yakın istasyonuna olan mesafeye bağlı değil. Yakındaki istasyonların önem sırası da etkili. Farklı hatlara ve sefer düzenlerine sahip birden fazla istasyona erişim, bir mülkün daha yüksek kira getirmesini sağlayabiliyor.

İstasyon kümelenmesine ilişkin araştırma, talebin geri dönmesiyle birden fazla hattın kesiştiği mahallelerde fiyat baskısının neden artabildiğini açıklamaya yardımcı oluyor. Birkaç kullanışlı ulaşım seçeneği, çalışma haftası boyunca zamandan tasarruf sağlayarak bu bölgelerdeki konutlara rekabeti artırabiliyor.

Kent merkezlerinde çocuk bakım hizmetleri, okul sonrası programlar, sağlık hizmetleri ve kültürel olanaklar da yoğunlaşıyor. İş ve okul programlarını dengelemeye çalışan ebeveynler, günlük yolculukları kolaylaştırmak için daha küçük bir daireyi kabul edebiliyor. Turizmin canlanması, merkezi ilçelerde hizmet sektöründeki işlerin sayısını artırarak merkeğe yakın yaşamak için bir başka neden oluşturuyor.

Bu nedenle haneler, yaşam alanı ile zamandan tasarruf arasında tercih yapıyor. Daha uzaktaki bir daire daha ucuz olabilirken merkezi bir adres işe gidiş geliş süresini kısaltabilir ve günlük işleri kolaylaştırabilir. Çok sayıda kişi aynı tercihi yaptığında talep, bu pratik avantajları sunan mahallelerde en fazla artıyor.

Artan maliyetler yeni konut yapımını zorlaştırıyor

İnşaat şirketleri daha pahalı malzeme ve iş gücüyle karşı karşıya. Faiz oranlarının tarihî düşük seviyelerden yükselmesiyle finansman koşulları da daha elverişsiz hale geldi. Bu maliyetler, popüler kent bölgelerinde talebi karşılayacak kadar hızlı konut eklemeyi zorlaştırıyor.

Ev sahiplerinin yenileme ve fatura giderleri de arttı. Getirilerini korumak isteyen mülk sahipleri, kira sözleşmeleri yenilendiğinde daha yüksek kira talep ediyor. Büyük emlak şirketleri kiracılara yaklaşan artışlar hakkında bildirimde bulunmaya başladı. Sektör anketleri, daha geniş maliyet baskıları karşısında sunulan artışların çoğu hane tarafından kabul edildiğine işaret ediyor.

Daire fiyatları da kiralık konutlar için rekabeti artırıyor. Tokyo metropol bölgesinde yeni yapılan dairelerin ortalama fiyatı yakın zamanda yaklaşık 81,35 milyon yene, 23 ilçedekilerin fiyatıysa yaklaşık 116,32 milyon yene ulaştı. Aradaki fark yaklaşık 34,97 milyon yen. İlçelerdeki ortalama fiyat, metropol bölgesinin ortalamasından yaklaşık yüzde 43 daha yüksek.

Satın alma bütçeleri yetmeyen haneler kiralık konut piyasasında kalıyor. Bu durum, mevcut daire havuzuna talebi artırıyor; yeni kiralık binaların yapım hızıysa bu kaymayı dengelemeye yetmedi. Böylece satın alma fiyatlarının ve kiraların yükselmesi, konut bulmaya çalışanlar üzerindeki baskıyı birbirini besleyerek artırıyor.

Reklam

Turistlere yönelik konaklama bazı konutlarla rekabet ediyor

Kısa süreli kiralama, özellikle turistlerin rağbet ettiği bölgelerde konut piyasasının bazı kesimlerini değiştirdi. Tokyo ve Osaka'yı inceleyen hakemli bir araştırmaya göre turist konaklaması, mülk sahiplerini konutları uzun süreli kiracılara kiralamaktan vazgeçirebilecek bir kira farkı yaratabiliyor.

Kira farkı, bir mülkün mevcut kullanımında sağladığı gelirle başka bir amaçla kullanıldığında sağlayabileceği gelir arasındaki farktır. Ziyaretçilere kiralama mali açıdan daha cazip hale gelirse mülk sahibi, konutu bir sakine kiralamak yerine bu işi tercih edebilir.

Turistlere yönelik kiralamalar üzerine araştırma, boş veya düşük kiralı daireleri turist konaklamasına dönüştüren ev sahiplerinin daha fazla olduğu Osaka'da kısa vadeli etkinin daha belirgin olduğunu ortaya koydu. Tokyo'da risk daha çok gelecekteki dönüşümlere yönelikti. Özellikle bazı ilçelerde konut kiralarından elde edilen gelir düşerse ya da turizm, düzenlemelerin uyarlanmasından daha hızlı büyürse bu risk artabilir.

Araştırmacılar baskıyı açıklamak için iki kavram kullandı. Kapalı kira farkı, turistlere kiralamanın konut arzı üzerindeki mevcut etkisini ölçüyor. Açık kira farkıysa mülklerin kullanım amacını değiştirmenin cazip hale gelebileceği yerlerdeki geleceğe dönük riski ifade ediyor. Tokyo'da açık kira farkının, turistler için cazibesi yüksek ve boş konut sayısı sınırlı bölgelerde daha büyük olduğu görüldü.

Japonya'nın Özel Konaklama İşletmeleri Yasası 2018'de yürürlüğe girerek işletme günlerine sınır getirdi ve yönetim denetimi şartı koydu. Birçok belediye, mahallelerdeki sorunları azaltmak için ek yönetmelikler çıkardı. Bazı ilçelerin kuralları ulusal düzenlemeden daha sıkı olsa da turizm, belirli bölgelerde bu düzenlemeleri zorlamayı sürdürüyor.

Baskı zaman içinde nasıl gelişti?

Tokyo'daki güncel kira baskısı, farklı dönemlerde ortaya çıkan değişimleri bir araya getiriyor. Mart ayındaki kira endeksi son dönemdeki hızlanmayı gösterirken ilanlardaki daire fiyatları beş yıldır süren artışların birikimli etkisini ortaya koyuyor.

  • Ekim 1994: Mart 2025'te Tokyo'nun 23 ilçesinde kaydedilen özel sektör kira artış hızının karşılaştırıldığı tarihî dönüm noktası.
  • 2018: Japonya'nın Özel Konaklama İşletmeleri Yasası yürürlüğe girdi; turist konaklamasına işletme günü sınırları ve yönetim şartları getirildi.
  • Beş yılda: 23 ilçede istenen kiralar küçük dairelerde yaklaşık yüzde 7,6, aile konutlarında ise yaklaşık yüzde 26,1 arttı.
  • Mart 2025: Tokyo'nun 23 ilçesinde özel sektör kiraları bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 1,1 arttı. Bu, Ekim 1994'ten bu yana görülen en hızlı artış oldu.

Ulusal kira bileşenleri de art arda birçok ay boyunca yükseldi. 5 Eylül 2025 itibarıyla burada anlatılan baskı unsurları arasında merkezi bölgelere geri dönen talep, yüksek inşaat ve işletme maliyetleri ve daha fazla haneyi kiralık konutlarda tutan pahalı daireler yer alıyordu.

Reklam

Kira payının yüzde 30'u aşması ne anlama geliyor?

Yüzde 30 ölçütü, hane bütçesinin tamamını gösteren bir ölçü değil, yaklaşık bir göstergedir. Baskıyı hızlıca belirlemeye yardımcı olur; ancak kiradan sonra kalan paranın hâlâ her ailenin kendine özgü ihtiyaçlarını karşılaması gerekir. Bu eşiği aşan kiracıların oranı belirtilmiyor.

Kiraya gelirlerinin daha büyük bölümünü ayırmak zorunda kalan haneler, restoran, seyahat, giyim ve bazı sağlık harcamalarını azaltma eğiliminde. Ev için para biriktirmek de daha uzun sürüyor. Birden fazla masrafın aynı döneme denk gelmesi, ebeveynleri kreş, dershane ve çocukların etkinlikleri arasında zor tercihler yapmaya itiyor.

Yaşlı kiracılar bakım masraflarını kısabilir veya doktor ziyaretlerini erteleyebilir. Bütçelerinde sağlık ve uzun süreli bakım programlarıyla bağlantılı primler ve katkı payları da bulunabilir; bu da konut giderlerindeki artışı karşılamak için daha az alan bırakır.

Japonya'da zaman zaman güçlü mevsimlik ikramiyelerin de desteğiyle ücretlerin arttığı dönemler yaşandı ve tüketici harcamalarında kısa süreli canlanmalar görüldü. Enflasyon, satın alma gücündeki iyileşmeyi sınırlıyor. Bu nedenle günlük fiyatlar yükseldikten sonra daha yüksek bir maaş, hanenin beklediğinden daha az şey satın alabilir.

Hedefli desteklerden yararlanamayan orta gelirli haneler bu baskıyı özellikle yoğun hissedebilir. Vergilerden sonra bütçenin en büyük kalemi kira olduğunda, küçük bir oran artışı bile yıl boyunca geriye ne kadar para kalacağını değiştiriyor. İkramiye geçici bir rahatlama sağlayabilir; kira ise her ay yeniden ödenmesi gereken bir gider.

Kira sınırları, koruma ve arz arasında tercihleri gündeme getiriyor

California'nın 33 numaralı önerisi, 1990'ların ortalarından kalma eyalet kısıtlamalarını kaldırarak yerel yönetimlerin kira artışlarına üst sınır koyma yetkisini genişletmeyi amaçladı. Öneri, Japonya'nın hukuk sistemi farklı olsa da konutların erişilebilirliğinin baskı altında olduğu yerlerde önem taşıyan bir politika tartışmasına örnek oluşturuyor.

Daha sıkı sınırları savunanlar, kira tavanlarının mevcut kiracıların konut maliyetlerini istikrara kavuşturabileceğini söylüyor. Karşı çıkanlar ise katı sınırların yatırımları azaltabileceği, mülk sahiplerini kiralık konutları satılık dairelere dönüştürmeye teşvik edebileceği ve kiralık konut arzını daraltabileceği uyarısında bulunuyor.

33 numaralı öneriye ilişkin açıklama, bu iki yaklaşımın dayandığı mantığı ortaya koyuyor. Kiracılar daha öngörülebilir ödemelerden yararlanırken ev sahipleri de kısmen bekledikleri getirilere göre inşaat ve iyileştirme kararları alıyor.

Japonya açısından anlatılan politika tercihi, mevcut sakinleri korurken kiralık konut inşasını ve bakımını teşvik eden unsurları korumak. Genel kira tavanları mevcut kiracılara yardımcı olabilir; ancak mülk sahipleri getiri sağlayamazsa inşaatın yavaşlaması ve iyileştirmelerin azalması riski doğar. Sınırları tartışırken hem hanelerin güvencesini hem de konut arzını hesaba katmak gerekir.

Reklam

Talebin en güçlü olduğu yerlere konut eklemek

Massachusetts eyaletinin Cambridge kentinde yakın zamanda, yalnızca müstakil evlere izin veren imar düzenlemesi ve kent genelindeki asgari otopark şartları kaldırıldı. Karar, birim sayısını sınırlayan kuralları azaltarak yerleşik mahallelerde aynı arazi üzerinde daha fazla konut yapılmasına olanak sağlamayı amaçlıyor.

Cambridge'deki konut reformları, arz tartışmasına karşılaştırmalı bir örnek sunuyor. Japonya'nın imar sistemi Amerikan modelinden farklı olsa da insanların yaşamak istediği yerlere konut eklemek aynı temel baskıyı ele alıyor: çok fazla hane, uygun konut sayısının çok az olması nedeniyle rekabet ediyor.

Japonya kentlerinde anlatılan seçenekler arasında büyük istasyonların yakınında orta yükseklikte apartmanların teşvik edilmesi, uygun yerlerde dairelerin ortalama büyüklüğünün küçültülmesine izin verilmesi ve kullanılmayan ofislerin kiralık konutlara dönüştürülmesinin kolaylaştırılması yer alıyor. Yerel yönetimler, talebin şimdiden belirgin olduğu okul bölgelerinde öğrenci konaklama yerleri ve ailelere uygun kiralık konutlar için onay süreçlerini hızlandırabilir.

Farklı hanelerin farklı türde konut arzına ihtiyacı var. Küçük evler öğrencilere veya yalnız yaşayanlara uygun olabilirken aile kiralarındaki daha keskin artış, büyük konutlarda baskı olduğunu gösteriyor. Hedefli inşaat, her daireyi birbirinin yerine geçebilir kabul etmek yerine bu ihtiyaçlara yanıt verebilir.

Turistlere yönelik kiralamaların düzenlenmesi de kullanılabilecek araçlardan biri. Şeffaf bildirim şartları, açık işletme günü kuralları ve turistlerin yoğun olduğu bölgelerde hedefli denetimler, konutlar üzerindeki baskıyı azaltabilir. Yerel koşullara uyarlanmış kurallar ve verilerin daha iyi paylaşılması, planlamacıların dönüşümlerin nerelerde cazip hale gelebileceğini öngörmesine yardımcı olabilir. Kent ve ilçe sınırları arasında eş güdüm sağlanması da baskının bir mahalleden diğerine kaymasına yol açacak parçalı bir düzenlemeyi önleyebilir.

Kiracılar bir sonraki sözleşme yenileme dönemine nasıl hazırlanabilir?

Kira sözleşmesi yenileme zamanı geldiğinde hanelerin hareket alanı sınırlı. Yine de giderleri önceden kontrol etmek, daha yüksek ödeme aylık bütçenin bir parçası haline gelmeden kiracıların pazarlık yapıp yapmamaya, kalmaya veya başka yerde ev aramaya karar vermesine yardımcı olabilir.

Yararlı bir karşılaştırma; kirayı, taşınma giderlerini ve devam eden faturaları hesaba katar. Daha ucuz bir daire işe daha uzun süre yolculuk gerektirebilir; öte yandan daha iyi yalıtım veya verimli cihazlar elektrik ve gaz giderlerini azaltabilir. Bir konutun değeri, ulaşım kolaylığına, yaşam alanına ve işletme maliyetlerine bağlıdır.

  • Kiranın gelire oranını hesaplayın ve yüzde 30 civarında tutmaya çalışın. Oran yükselirse temel ihtiyaçlara yönelik harcamaları kısmadan önce diğer sabit giderleri gözden geçirin.
  • Daha küçük bir artış için pazarlık yaparken ya da mevcut kira üzerinden bir ay daha kalmayı talep ederken yakın çevredeki benzer kiraları veya binadaki boş daireleri karşılaştırın.
  • İşe gidiş geliş süresini makul düzeyde tutarken kirayı düşürmek için büyük bir ulaşım merkezinden bir veya iki durak daha uzakta oturmayı değerlendirin.
  • Elektrik ve gaz faturalarını azaltabilecek iyi yalıtım ve verimli cihazları araştırın.
  • Fiyatların yükseldiği ilkbahar dönemindeki yoğunluk yerine yaz sonunda veya kışın ev aramayı değerlendirin.
  • Key money adı verilen ve bazı kiralık konutlarda taşınırken ödenen giriş ücretinin düşürülüp düşürülemeyeceğini veya taksitlere bölünüp bölünemeyeceğini sorun. Yeni binalardaki masrafsız kampanyaları da kontrol edin.
  • Kısa süreli konaklamalarda, ücretleri hesaba kattıktan sonra mobilyalı ve esnek koşullu öğrenci veya şirket konutlarını standart kiralık dairelerle karşılaştırın.

Okul veya çocuk bakım düzenlemeleri taşınabilecekleri yerleri sınırlayan aileler için sözleşme yenileme planı özellikle değerli. Daha geniş piyasa koşulları ucuz seçenekleri azaltsa bile pazarlık ve dikkatli karşılaştırmalar artışın etkisini hafifletebilir.

Reklam

Hane bütçeleri üzerindeki baskıyı ne hafifletebilir?

Tokyo'nun merkezi mahalleleri, demir yolu bağlantıları, okulları ve hizmetleri sayesinde hanelerin ilgisini çekmeyi sürdürüyor. Yüksek inşaat ve işletme maliyetleri piyasanın talebe yanıt vermesini sınırlarken pahalı daireler, ev almak isteyenleri daha uzun süre kiracı olarak tutuyor. Ulusal ve yerel düzenlemeler sıkılaşsa da bazı ilçelerde turist konaklaması baskı kaynağı olmayı sürdürüyor.

Reel ücretlerdeki artış, hanelerin satın alma güçlerinin daha küçük bir bölümünü kiraya ayırmasına yardımcı olur. Süregelen enflasyon, aynı zamanda diğer temel ihtiyaçların maliyetini artırarak bu rahatlamayı sınırlıyor. Bu nedenle kiranın karşılanabilirliği hem konut fiyatlarına hem de gelirin neler satın alabildiğine bağlı.

Kiracıların önündeki seçenekleri, yeni konutların piyasaya ulaşma hızı belirleyecek. İstasyon yakınlarında hedefli konut arzı, aile daireleri için daha basit onay süreçleri ve turistlere yönelik kiralamalarda açık kurallar, kiracıları korurken yatırımları da gözeterek rekabeti azaltmak için önerilen önlemler arasında.

Ev sahipleri, kiraları desteklemek ve doluluk oranını zaman içinde korumak için enerji verimliliğine ve mülk bakımına yatırım yapabilir. Kiracılar yenileme dönemlerini önceden planlayıp yaşam alanının maliyetini ulaşım kolaylığının değeriyle karşılaştırabilir. Temel amaç, hanelerin kent yaşamından yararlanırken geri kalan ihtiyaçları için gereken parayı da koruyabilmesini sağlayan konutlara ulaşmak.

Öne Çıkanlar

  • Tokyo'nun 23 ilçesinde özel sektör kiraları Mart 2025'te yüzde 1,1 arttı. Bu, Ekim 1994'ten bu yana görülen en hızlı artış oldu.
  • Giderek daha fazla kiracı gelirlerinin yüzde 30'undan fazlasını konuta harcıyor; bu durum diğer harcamaları ve tasarrufları zorluyor.
  • İstenen kiralar beş yılda aile konutlarında yaklaşık yüzde 26,1, küçük dairelerdeyse yüzde 7,6 arttı.
  • Tokyo Üniversitesi'nin Hongo kampüsü yakınındaki stüdyo daireler için genellikle aylık yaklaşık 140.000 yen isteniyor.
  • Yeni dairelerin ortalama fiyatı Tokyo metropol bölgesinde yaklaşık 81,35 milyon yen, 23 ilçedeyse 116,32 milyon yen oldu.
  • İstasyonlara erişim, merkezi bölgelere dönen talep ve mülk maliyetlerinin artması kira baskısına katkıda bulunuyor.
  • Turistlere yönelik kiralamalar konut arzını etkiliyor. Kısa vadeli etkinin Osaka'da daha belirgin, Tokyo'da ise gelecekteki dönüşüm risklerinin daha yüksek olduğu belirtiliyor.
  • Politika seçenekleri arasında kiracıların korunması, hedefli konut inşaatı ve turistlere yönelik kiralamalarda daha açık kurallar bulunuyor. Haneler de pazarlık yapabilir; konumu, ücretleri ve işletme giderlerini karşılaştırabilir.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir