Singapur’dan bir hikâye, animasyonun küresel sahnesinde zirveye ulaşıyor
Singapurlu yönetmen Ervin Han’ın uzun metrajlı animasyon filmi The Violinist, Haziran 2026’da düzenlenen Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali’nde Uzun Metraj Film Kristal Ödülü’nü ve En İyi Özgün Film Müziği SACEM Ödülü’nü kazandı. Singapur’un Bilgi ve İletişim Medya Geliştirme Kurumu’na (IMDA) göre festivalin kategorilerine 4.000’den fazla yapım başvurdu. Bu çifte ödül, Annecy’de Singapur yapımı bir uzun metrajlı animasyon filminin kazandığı ilk ödüller oldu.
İçindekiler
- Singapur’dan bir hikâye, animasyonun küresel sahnesinde zirveye ulaşıyor
- Film hangi hikâyeyi anlatıyor?
- Kısa film, uzun metrajlı bir filme nasıl dönüştü?
- Müzik filmde neden bu kadar önemli?
- Film sınırları aşan bir yapımla nasıl çekildi?
- Ödüller Singapur için ne anlama geliyor?
- Ödül yolculuğunda sırada ne var?
- Kısa bir zaman çizelgesi
- Öne Çıkanlar
Film, müzikle kurulan bağları savaşla kopan çocukluk arkadaşları Fei ve Kai’nin hikâyesini anlatıyor. Hikâye, 1930’ların Singapur’undan Japon işgaline ve sonraki on yıllara uzanırken, tamamlanmamış bir müzik eseri aracılığıyla kişisel anıları değişen bir ülkenin tarihine bağlıyor.
Filmin gördüğü takdir, bir sonraki ödül sezonunda da sürüyor. The Violinist, 22 Kasım’da Taipei’de düzenlenecek 63. Altın At Ödülleri’nde En İyi Animasyon Filmi, En İyi Uyarlama Senaryo ve En İyi Özgün Film Müziği dallarında aday gösterildi. Film ayrıca Asya Pasifik Ekran Ödülleri’nde En İyi Animasyon Filmi ödülünü kazandı.
Han, The Violinist’i Singapur’dan ve Güneydoğu Asya’dan daha fazla hikâyenin dünyanın dört bir yanındaki izleyicilere ulaşmasını teşvik etmesi amaçlanan bir proje olarak tanımladı. Filmin başarısı, yerel kökleri olan bir hikâyenin birden fazla ülkeye yayılan bir yapım ağıyla hayata geçirilmesine çarpıcı bir örnek sunuyor.
Film hangi hikâyeyi anlatıyor?
Hikâye, 1930’ların Singapur’unda varlıklı bir Peranakan ailesinin evinde başlıyor. Çin ve Malay kültürlerinin etkileri de dâhil olmak üzere kuşaklar boyunca süren kültürel etkileşimle şekillenen Peranakan toplulukları, filmde Fei’nin ailesi ve evi aracılığıyla kişisel dramın merkezine yerleşiyor.
Fei ve Kai, birlikte bir sonat çalma sözüyle dostlukları pekişen genç kemancılar. Japonya Güneydoğu Asya’yı işgal ettiğinde hayatları birbirinden keskin biçimde ayrılan yollara savruluyor. Kai müziği bırakıp bugün Malezya sınırları içinde bulunan Perak’ta direnişe katılıyor. Fei ise işgal altındaki Singapur’da kalıyor ve savaştan sağ çıkıyor. Ayrılık, anılar ve yeniden kavuşma ihtimali hikâyeyi ileri taşıyor.
Tarihsel arka plan, yalnızca bir dekor işlevi görmüyor. Fei çocukken müzik ve ailesinin ayrıcalıklı yaşamı içinde büyüyor; savaş, bir zamanlar hayatını şekillendiren düzeni ve ilişkileri paramparça ediyor. Film, bu değişimlerin insanları zaman içinde nasıl etkilediğini izleyerek ulusal tarihi iki kişinin deneyimleri üzerinden anlaşılır kılıyor.
Yapım ekibi, restore edilmiş bir Peranakan dükkân ev olan NUS Baba House’u Fei’nin çocukluk evini tasarlarken görsel ve kültürel bir kaynak olarak kullandı. Filmin sanatçıları, Victoria Konser Salonu da dâhil olmak üzere Singapur’un değişen sokaklarını ve gösteri mekânlarını da inceledi. Bu ayrıntılar, animasyonla yaratılan ortamın geçmişi tek ve değişmez bir an gibi ele almak yerine kuşaklar boyunca değişen bir yeri yansıtmasına yardımcı oluyor.
Kısa film, uzun metrajlı bir filme nasıl dönüştü?
The Violinist, Han’ın 2015’te Singapur’un bağımsızlığının 50. yılını kutlayan Singapur Hafıza Projesi için çektiği, diyalogsuz animasyon kısa filmi The Violin’den doğdu. Kısa filmde bir kemanın Singapur’un geçmişindeki farklı dönemler arasındaki yolculuğu, sözlü anlatıma başvurmadan anıları aktarıyordu. Film daha sonra 2017 Asya Televizyon Ödülleri’nde En İyi 2D Animasyon Yapım ödülünü kazandı.
Han bu fikirden yola çıkarak uzun metrajlı filmi geliştirmeye başladı ve projeyi 2017’de Güneydoğu Asya Film Finansman Forumu’nda sundu. Film, yapım ekiplerinin potansiyel fon sağlayıcılarına ve ortaklarına projelerini tanıttığı sektör etkinlikleri olan 2019 Annecy MIFA Proje Sunumları’na ve 2023 Tokyo Finansman Açığı Piyasası’na seçildi. Bu geliştirme süreci, yaratıcı ekibe hikâyeyi kurması ve uluslararası bir yapım ekibi oluşturması için zaman kazandırdı.
Robot Playground Media, uzun metrajlı filmin yapımına onay verildiğini 8 Aralık 2023’te duyurdu. Valencia merkezli TV ON Producciones ortak yapımcı olarak yer aldı. Filmin ilk olarak 2025’in sonlarında gösterime girmesi planlanıyordu. Yapım çalışmaları 2026’ya kadar sürdü ve tamamlanan film haziranda Annecy’de ilk gösterimini yaptı.
Han, filmin Singapur’un geçmişini bir tarih dersi olarak değil, insan hikâyesi olarak anlatmasını istediğini söyledi. Yapım duyurusu sırasında hikâyenin Singapur’un geçmişindeki 80 yılı kapsadığını belirten Han’ın, tamamlanan filmle ilgili sonraki açıklamalarında Fei’nin yaşamı 1930’lardan günümüze doğru yaklaşık dokuz on yıla yayılıyor.
Film yapımcılarının aktardığına göre geliştirme ve yapım süreci yaklaşık on yıl sürdü ve 400’den fazla kişi projede yer aldı. Çalışmalar Singapur, İspanya, Malezya ve diğer ülkelerdeki ekipler arasında paylaştırıldı. Projenin yapım başlangıcı duyurusunda Singapur’dan Robot Playground Media ile İspanya’dan TV ON Producciones’in ilk resmî Singapur-İspanya ortak yapımı animasyon filmi için bir araya geldiği belirtildi.
Müzik filmde neden bu kadar önemli?
Keman, karakterlerin çaldığı bir enstrüman olmanın yanı sıra, ayrılığa rağmen aralarındaki bağı canlı tutan bir iplik işlevi görüyor. Birlikte çalmayı umdukları sonat, verdikleri sözü hatırlatan bir müzik motifi olarak tekrar karşımıza çıkıyor. Hikâyede notalar olay örgüsünün de bir parçası: Karakterler, hayatları birbirinden uzaklaşırken bu notaları yazıyor ve akıllarında tutuyor.
Singapurlu besteci Ricky Ho, müzikleri İspanyol besteci Isabel Latorre ile birlikte besteledi. Baş keman partilerini Singapurlu kemancı Joy Yong seslendirdi. Annecy’de filmin müziklerine verilen ödül, müziğin yalnızca görüntülere eşlik eden bir unsur değil, hikâye anlatımının temel bir parçası olduğunu takdir etti.
Ho, sonatın açılış bölümü üzerinde gösterilen özeni anlattı. Besteci, filmin imza eseri Sunset Sonata’nın ilk dört notasını gözden geçirmek için iki ay harcadığını söyledi.
Çok özel olması gerekiyor, özellikle de ilk birkaç notanın. Belki ilk iki ay boyunca yazdım, bir kenara koydum, geri aldım, bazı notaları değiştirdim. Sonunda bu dört notanın film için mükemmel notalar olduğunu buldum.
Animasyon ekibi keman çalma sahneleri üzerinde çalışmak için de 18 ay harcadı. Animatörler, çekilmiş görüntüleri referans olarak kullandı ve bazı planlarda, bir icracının hareketlerini kaydederek animasyon karakterine rehberlik eden hareket yakalama tekniğinden yararlandı. Bu çalışma önemliydi; çünkü izleyiciler bir müzisyenin elleri, yayı ya da duruşu inandırıcı görünmediğinde bunu fark edebilir.
Film sınırları aşan bir yapımla nasıl çekildi?
Han, İspanyol animasyon ustalarından Raúl García ile birlikte filmi yönetti ve senaryosunu yazdı. Resmî yapım ortaklığı Singapur’dan Robot Playground Media’yı, İspanya’dan TV ON Producciones’i ve İtalya’dan Altri Occhi’yi bir araya getirdi. Dünya çapındaki satışları France tv distribution üstleniyor. Animasyon çalışmaları Singapur, İspanya ve Malezya’daki ekipler arasında paylaştırılırken diğer ülkelerden ekipler ve katkıda bulunanlar da projede yer aldı.
Uluslararası yapım yapısı, farklı becerilerin bir araya getirilmesine yardımcı oldu ve geniş bir coğrafya ile zaman dilimini kapsayan bir hikâyenin yaratılmasını mümkün kıldı. García’nın deneyimleri arasında Güzel ve Çirkin, Aladdin ve Aslan Kral gibi filmlerde Disney’in animasyon bölümünde yaptığı çalışmalar da bulunuyor. Film, elle çizilmiş 2D animasyon tekniğini kullanıyor; karmaşık kamera hareketlerini, derinliği ve geniş mekânları planlamak için bazı 3D araçlardan da yararlanıyor.
García, hikâyenin İkinci Dünya Savaşı’nı birçok Batılı izleyicinin aşina olmadığı bir bakış açısından göstermenin yolunu sunduğunu söyledi. Singapur’un işgal deneyimi ve sonrasında yaşananlar, uzakta geçen tali bir hikâye olarak değil, filmin merkezinde yer alıyor.
Film, Singapur’un 15 yılı aşkın süredir çekilen ilk uzun metrajlı animasyonu olarak da nitelendirildi. Bu tanım, bir bütün olarak animasyona değil, uzun metrajlı yapımlara atıfta bulunuyor: Singapur’da Eric Khoo’nun 2011’de Annecy’de gösterilen animasyon filmi Tatsumi de dâhil olmak üzere kısa animasyon filmleri ve başka ekran yapımları çekildi.
Ödüller Singapur için ne anlama geliyor?
Kristal, Annecy’nin uzun metrajlı filmler için verdiği en büyük ödül. Festivalin 2026 yarışmasına kategoriler genelinde 4.000’den fazla yapım katıldı; bu da ödülün yerel bir sektör başarısının ötesinde bir öneme sahip olduğunu gösteriyor. Filmin özgün müziklerini ayrıca öne çıkaran SACEM ödülü de sonatın hikâyedeki rolüyle örtüşüyor.
IMDA filmi destekledi ve başarısını Singapur’un yaratıcı yetenekler geliştirme ve uluslararası izleyicilere yönelik hikâyeler üretme çabalarının takdiri olarak nitelendirdi. Kurumun Üst Yöneticisi Ng Cher Pong, Annecy’deki zaferin ardından Han’ı ve ekibini tebrik etti.
Annecy’de kazanılan bu tarihi ödül, IMDA’nın dünya çapında yetenekler geliştirme ve küresel izleyicilerde karşılık bulan hikâyeler yaratma konusundaki kararlılığını doğruluyor.
Han, bu takdirin Singapur ve Güneydoğu Asya’dan diğer hikâye anlatıcılarının da eserlerinin yurt dışındaki izleyicilere ulaşabileceğini hayal etmesine yardımcı olması gerektiğini söyledi. IMDA açıklamasında filme hayat veren Singapur, İspanya, İtalya ve başka ülkelerden sanatçılara, animatörlere, müzisyenlere ve film yapımcılarına teşekkür etti.
Bu takdirin yalnızca The Violinist’i kutlamakla kalmayıp Singapur’dan ve Güneydoğu Asya’dan daha fazla hikâyenin dünyanın dört bir yanındaki izleyicilere ulaşmasını teşvik etmesini umuyoruz.
Filme gösterilen ilgi Annecy’nin ötesine uzandı. Film eylülde Singapur’da, 13 Kasım’da ise İspanya’da gösterime girdi ve Altın At Ödülleri’nde üç dalda aday gösterildi. Taipei’deki törenin sonuçları 22 Kasım 2026’da açıklanacak.
Ödül yolculuğunda sırada ne var?
Altın At adaylıkları, filmin üç farklı yönünü kapsıyor: animasyon, senaryo ve müzik. En İyi Animasyon Filmi, filmi kendi kategorisinde bir bütün olarak değerlendiriyor. En İyi Uyarlama Senaryo, hikâyenin yazılı biçimine odaklanırken En İyi Özgün Film Müziği, film için bestelenen müziği ödüllendiriyor.
Ekip filmi Kuzey Amerika’daki gösterimler de dâhil olmak üzere Singapur dışındaki izleyicilerle de buluşturdu. Los Angeles’ta Oscar değerlendirmesine uygun bir sinema gösterimi yapıldığı bildirildi. Bu tür bir gösterim, filmin Akademi kurallarına göre değerlendirmeye alınmaya uygun hâle gelmesini amaçlayan bir sinema gösterimidir; filmin Oscar’a aday gösterildiği anlamına gelmez.
Han, Oscar ihtimalleri hakkında temkinli konuşurken Singapur’daki izleyicilerin filme verdiği karşılığın kendisi için çok önemli olduğunu söyledi. Anılar üzerine sessiz bir kısa film olarak başlayan yapımın ödül yolculuğu, savaş, ayrılık ve müzik hakkındaki hikâyeyi artık çok daha geniş bir izleyici kitlesiyle buluşturuyor.
Kısa bir zaman çizelgesi
2015: Han’ın kısa filmi The Violin, Singapur Hafıza Projesi için çekildi.
2017: Uzun metrajlı film projesi Güneydoğu Asya Film Finansman Forumu’nda sunuldu; kısa film Asya Televizyon Ödülü kazandı.
2019 ve 2023: Proje, Annecy MIFA Proje Sunumları’na ve Tokyo Finansman Açığı Piyasası’na seçildi.
8 Aralık 2023: Robot Playground Media, uzun metrajlı filmin yapımına onay verildiğini duyurdu.
Haziran 2026: The Violinist, Annecy’de ilk gösterimini yaptı ve Uzun Metraj Film Kristal Ödülü ile SACEM müzik ödülünü kazandı.
Eylül ve 13 Kasım 2026: Film sırasıyla Singapur’da ve İspanya’da gösterime girdi.
22 Kasım 2026: 63. Altın At Ödülleri’nin Taipei’de düzenlenmesi planlanıyor; film üç dalda aday gösterildi.
Öne Çıkanlar
The Violinist, Annecy’nin 2026 Uzun Metraj Film Kristal Ödülü’nü ve En İyi Özgün Film Müziği SACEM Ödülü’nü kazandı.
Han ve García’nın filmi, kemancı Fei ile Kai’nin savaş sırasında yaşadığı ayrılığı ve Singapur ile Malaya’da onlarca yıl boyunca süren değişimi konu alıyor.
Uzun metrajlı film, Han’ın 2015 yapımı animasyon kısa filmi The Violin’den doğdu ve yapımı yaklaşık on yıl sürdü.
Filmin müziklerini Ricky Ho ve Isabel Latorre besteledi; baş keman partilerini Joy Yong seslendirdi.
Film, 22 Kasım 2026’da düzenlenmesi planlanan Altın At Ödülleri’nde üç dalda aday gösterildi.






