Netflix, Kore’deki 10. yılında üyelerinin yüzde 80’inin Kore içeriklerini izlediğini söylüyor

10 dakikalık okuma
Netflix Says 80% of Members Have Watched Korean Content as Its Korea Business Turns 10

On yıllık Kore yapımcılığıyla oluşan küresel izleyici kitlesi

Şirketin açıklamasına göre dünya genelindeki Netflix üyelerinin yaklaşık yüzde 80’i Kore içeriklerini izledi. Netflix, küresel Top 10 listelerinde 200’den fazla yapıma yer veren sektörle iş birliğinin 10. yılını kutluyor. Bu izleyici kitlesinin arkasında, 100’den fazla şehir ve köyde çekim yapan 80’den fazla Koreli şirketin yer aldığı bir yapım ağı bulunuyor.

İçindekiler
  1. On yıllık Kore yapımcılığıyla oluşan küresel izleyici kitlesi
  2. Kore, Netflix’in merkezlerinden biri haline nasıl geldi?
  3. Yeni yönetmenlere ilk büyük projelerinde destek
  4. Yayımdan önce daha fazla zaman olması ekrana yansıyanları değiştiriyor
  5. Görsel efektler yalnızca son aşamada değil, planlamada da yer alıyor
  6. Eğitim binlerce kişiye ulaşıyor, deneyim yeni işlere taşınıyor
  7. Çeviri ve erişilebilirlik hikâyeleri daha geniş kitlelere ulaştırıyor
  8. Küçük filmler izleyici buluyor, popüler diziler gündelik hayatı etkiliyor
  9. Artan maliyetler ve hak sahipliği, kazancın kimlere gideceğini belirliyor
  10. Öne Çıkanlar

Netflix, bu rakamları 23 Ekim 2026’da tanıttığı yıl dönümü internet sitesi Netflix ve Kore: 10 Yıl aracılığıyla paylaştı. Yapım toplamları, şirketin 200’den fazla Kore yapımını ürettiği ya da ortaklaşa ürettiği 2016-2025 dönemini kapsıyor. Yapımlarda 25 binden fazla oyuncu ve ekip üyesinin yanı sıra 70 binden fazla figüran ve yevmiyeyle çalışan kişi yer aldı.

Yıl dönümü paylaşımında bu yapımların nasıl çekilip dağıtıldığına da değiniliyor: 2021-2025 arasında 6 bin 500’den fazla kişi eğitim fırsatlarından yararlanırken dublaj ve altyazı çalışmalarında 122 iş ortağı görev aldı. Son üç yılda yayımlanan Kore yapımı Netflix orijinallerinin üçte birinden fazlasında kariyerinin başındaki yönetmenler ya da senaristler yer aldı.

Koreli yapımcılar artık kendi pazarlarının çok ötesindeki izleyicilere ulaşabiliyor; bu izleyiciler, büyük dizilerin yanı sıra daha küçük filmleri de keşfediyor. Öte yandan artan yapım maliyetleri ve hak sahipliği düzenlemeleri, bu başarının ne kadarının yapımları ortaya koyan şirketlere döndüğü konusunda soru işaretleri yaratıyor.

Netflix’in rakamları hem izleyici erişimini hem yapım faaliyetlerini anlatıyor. Yüzde 80’lik oran, hayatlarının bir döneminde Kore içeriği izlemiş üyeleri ifade ediyor. Top 10 verileri, popülerlik listelerine giren yapımları kapsarken yapım toplamları Netflix’in üretimine katkıda bulunduğu işleri sayıyor.

Reklam

Kore, Netflix’in merkezlerinden biri haline nasıl geldi?

Netflix, Güney Kore’de Ocak 2016’da faaliyet göstermeye başladı. İlk Kore yapımı orijinal dizisi Kingdom, 2019’da yayımlandı ve tarihî bir dönemi zombi salgınıyla birleştirdi. Squid Game ise 2021’de yayımlandı ve şirketin İngilizce dışındaki dillerdeki en büyük dizisi oldu.

Şirketin yıl dönümü verilerine göre, listeleme sistemi 2021’de başladığından bu yana 200’den fazla Kore yapımı küresel Top 10’a girdi. Haziran 2021’den 2025’e kadar olan dönemi kapsayan sayı 210 olarak açıklandı.

Netflix’in Tudum listelerinde, İngilizce dışındaki dillerde en popüler diziler sıralamasında ilk sırada Squid Game’in birinci sezonu yer alıyor; onu ikinci ve üçüncü sezonlar izliyor. True Education da listede onuncu sırada bulunuyor.

Bu kilometre taşları, ilişkinin hizmetin Güney Kore’de kullanıma açılmasından kapsamlı bir yapım taahhüdüne nasıl dönüştüğünü gösteriyor:

  • Ocak 2016: Netflix, Kore’de hizmet vermeye başladı.
  • 2019: Kingdom, Netflix’in ilk Kore yapımı orijinal dizisi oldu.
  • 2021: Squid Game küresel çapta başarı kazandı ve Netflix küresel Top 10 listelerini yayımlamaya başladı.
  • 2023: Netflix, dört yılda Kore içeriklerine 2,5 milyar dolar yatırım yapmayı planladığını açıkladı.
  • 2021-2025: 6 bin 500’den fazla kişi yapım alanında eğitim fırsatlarından yararlandı.
  • 23 Ekim 2026: Netflix; içerik, yapım, yerelleştirme ve daha geniş etkileri ele alan yıl dönümü internet sitesini tanıttı.

Yeni yönetmenlere ilk büyük projelerinde destek

Şirketin açıklamasına göre son üç yılda yayımlanan Kore yapımı Netflix orijinallerinin üçte birinden fazlasında kariyerinin başındaki bir yönetmen ya da senarist yer aldı. Bu fırsatlar, bir film ya da dizi çekme izni almaktan ibaret değil: yeni yaratıcıların senaryoları tamamlanmış yapımlara dönüştürmek için deneyimli çalışma arkadaşlarına da ihtiyacı var.

Park Yoon-seo, Girigo ile yönetmenlik çıkışını yapmadan önce Kingdom’ın ikinci sezonunda yönetmen yardımcısı olarak çalıştı. Park, bir fırsat yakalamanın yeni oyunculara rol vermeyi de mümkün kıldığını anlattı.

Girigo’nun yönetmeni Park, ilk projesinin arkasındaki düşünceyi şöyle anlattı:

Netflix’in tanıdık isimlere bel bağlamak yerine yeni denemelere aktif biçimde inanması sayesinde mümkün olan bir meydan okumaydı.

My Name Is Loh Kiwan ile ilk uzun metrajlı filmini yöneten Kim Hee-jin, deneyimli ekip üyelerinden aldığı desteği ve yapım sonrası çalışmaların koordinasyonuna yönelik yardımı anlattı. Bu aşama, çekimler tamamlandıktan sonra yapılan kurgu, ses, görsel efektler ve diğer çalışmaları kapsıyor.

Senaristler ve yapımcılar da konu seçiminde daha geniş bir yelpazeden söz etti. Eun-jung ve Sang-yeon hakkındaki dizinin planlama yapımcısı Choi Kyung-sook, öykü çeşitliliğinin mümkün olan en geniş izleyici kitlesini çekmek üzere tasarlanan hikâyelerin ötesine geçtiğini söyledi. Juvenile Justice’in senaristi Kim Min-seok ise uluslararası başarı kaygılarıyla işe başlamak yerine hikâyeyi anlatmaya teşvik edildiğini belirtti.

Reklam

Yayımdan önce daha fazla zaman olması ekrana yansıyanları değiştiriyor

Netflix’in yapımları yayımlamadan önce tamamlaması, Kore televizyonunda alışıldık bir baskıyı değiştirdi: dizi yayımlanırken çekim yapma ve senaryoyu yeniden yazma zorunluluğunu. Yapımı önceden tamamlamak, ekiplere efektleri planlamak, bölümleri kurgulamak ve ses ile görüntü kalitesini denetlemek için daha fazla zaman veriyor.

Korea National Open University Medya Sanatları ve Bilimleri Bölümü’nde doçent olan Lee Seong-min, önceden tamamlanan yapımların yaygınlaşmasının senaryoları son dakikada teslim etme uygulamasını azalttığını söyledi. Netflix dışındaki projelerde de yapım sonrası çalışmalar için daha fazla zaman ayrıldığını belirtti.

Dizi formatları daha esnek hale geldi. Yaklaşık 16 bölümden oluşan geleneksel dizilerin yanı sıra Koreli yaratıcılar altı, sekiz ya da on bölümlük yapımların yanı sıra sezonlar boyunca devam eden hikâyeler de üretti.

Eğlence programı yapımcıları başka bir faydaya daha dikkat çekti: bir programın nerede biteceğine karar verebilmek. Single’s Inferno’yu yapan Sijak Company’nin Üst Yöneticisi Kim Su-ah, üzerinde uzlaşılan bir finalin yapımcıların başarılı bir programı sürekli uzatmak yerine tamamlanmış bir anlatı kurmasına olanak tanıdığını söyledi.

Culinary Class Wars’ı yapan Studio Slam’in Üst Yöneticisi Yoon Hyeon-jun, eğlence programı formatlarını geliştirmenin temelinde fikirlere uzun vadeli yatırımın yattığını belirtti. Physical: 100, İngilizce dışındaki dillerdeki yapımlar arasında Netflix’in küresel televizyon sıralamasında birinci olan ilk Kore eğlence programı oldu. Culinary Class Wars’ın ilk sezonu da zirveye çıktı.

Görsel efektler yalnızca son aşamada değil, planlamada da yer alıyor

Koreli teknik ekipler, yapımlara katıldıkları aşamada bir değişim yaşandığını söylüyor. Görsel efekt uzmanları çekimler başlamadan sahnelerin tasarlanmasına giderek daha fazla katkıda bulunuyor; yönetmenlerle birlikte hangi unsurların gerçek ortamda çekileceğine, hangilerinin dijital olarak oluşturulacağına karar veriyor.

Kingdom ve Mask Girl’de çalışan Madman Post yöneticilerinden Ahn Jae-gon, bu rolün, yapımın tüm takvimi boyunca görsel görünümünü planlayacak şekilde genişlediğini söyledi. Baş yapım stüdyoları kalite ve teslim süreçlerini yönetmek için Kore’deki ve yurt dışındaki uzman şirketlerle koordinasyon sağlıyor.

Sweet Home, hazırlık süresinin neleri değiştirebileceğine somut bir örnek sunuyor. Görsel efekt şirketi Westworld’ün Üst Yöneticisi Son Seung-hyun, yapım ekibine sekiz aylık hazırlık süresi verildiğini, böylece çekimler başlamadan başlıca yaratıkların oluşturulabildiğini söyledi.

Renk uzmanı Park Jin-young, yüksek dinamik aralığın (HDR) görüntüyü şekillendirmek için kullanılan araçları genişlettiğini anlattı. HDR, daha geniş bir parlaklık ve renk aralığı sunarak sanatçılara karanlık alanlarda ve parlak kısımlarda ayrıntıları korumak için daha fazla olanak sağlıyor.

Ses süpervizörü Kim Seok-won, daha yüksek teknik standartları karşılamanın Koreli ekiplerin uluslararası yapım beklentilerini anlamasına ve özgüven kazanmasına yardımcı olduğunu söyledi. Squid Game’in kurgucusu Nam Na-young ise dizi dünya çapında başarı kazandıkça, kurgu dalında Emmy adaylığı da dahil olmak üzere daha fazla takdir gördüğünü anlattı.

Reklam

Eğitim binlerce kişiye ulaşıyor, deneyim yeni işlere taşınıyor

Netflix, 2021-2025 arasında Kore’deki yapım eğitimi ve mesleki beceri programları aracılığıyla 6 bin 500’den fazla kişiye eğitim fırsatı sunduğunu söylüyor. Yıl dönümü internet sitesi, bu programları daha fazla sorumluluk gerektiren görevlere geçen çalışan örnekleriyle ilişkilendiriyor.

Baek Seung-min, ikinci sezonunun çekimleri sürerken All of Us Are Dead’in ikinci çekim biriminde ışıklandırma sorumluluğunu üstlenmeden önce Kingdom’ın ışık ekibinde çalıştı. Baek, büyük ölçekli yapımların çalışanlara daha önce daha az karşılaşma fırsatı buldukları ekipmanları ve çekim tekniklerini kullanma olanağı sunduğunu anlattı.

Gu Sang-mo, yapım stajyerliğinden uygulayıcı yapımcılığa geçti. Bu görev, çekimlerin uygulamadaki organizasyonuyla ilgileniyor. Meslek profesyonelleriyle çalışarak yapım sürecini öğrenen Gu, Can This Love Be Translated? için Kore ve İtalya’daki çekimlere katıldı.

Gu, kariyerinin bu aşamasında yurt dışında çekim deneyimi edinmenin alışılmadık olduğunu ve çalışma perspektifini genişletmesine yardımcı olduğunu söyledi. Bu deneyim, eğitim rakamlarının pratikte ne anlama geldiğini gösteriyor: çalışanlar mekânları, takvimleri ve ekipleri koordine etmeyi öğreniyor, ardından bu bilgileri sonraki yapımlara taşıyor.

Çeviri ve erişilebilirlik hikâyeleri daha geniş kitlelere ulaştırıyor

Netflix, 119 dublaj stüdyosu ve altyazı alanında uzmanlaşmış üç iş ortağıyla, toplam 122 yerelleştirme ortağıyla çalışıyor. Yerelleştirme, başka yerlerdeki izleyicilerin hem hikâyeyi hem de kültürel anlamını takip edebilmesi için dilin ve sunumun uyarlanması demek. Kore yapımları 36 dile kadar dublaj, 33 dile kadar altyazı alabiliyor.

Culinary Class Wars, bir yapımın neden kelimesi kelimesine çeviriden fazlasına ihtiyaç duyabileceğini gösteriyor. Korece adı siyah ve beyaz aşçılık sınıflarına gönderme yapıyor. Uluslararası adı ise olası bir ırksal çağrışımdan kaçınırken rekabeti ve hiyerarşiyi yansıtıyor.

Yıl dönümü internet sitesi, When Life Gives You Tangerines gibi yapımların adlarındaki duygusal anlamın çevrilmesini ve Physical: Asia’da takımları birbirinden ayırmak için altyazılarda renk kullanılmasını da anlatıyor. Bu tercihler, izleyicilerin tek tek kelimelerin yanı sıra ilişkileri ve konuşmacıları anlamasına yardımcı oluyor.

Erişilebilirlik çalışmaları, bilgiyi farklı biçimlerde almaya ihtiyaç duyan izleyicilere hizmet ediyor. Sesli betimleme, kör ya da az gören kişiler için görsel eylemleri anlatıyor. Sağır ve işitme kaybı yaşayan izleyicilere yönelik altyazılar, konuşmaların yanı sıra konuşmacıları ve anlamlı sesleri de belirtebiliyor.

Sesli betimleme yazarı Kang Nae-young, Kingdom’ın diziyle aynı anda sesli betimlemeyle yayımlandığını hatırlattı. İşaret dili eğitmeni ve erişilebilirlik izleme sorumlusu Choi Ha-neul ise popüler dizileri ve gündemdeki ortak sohbet konularını arkadaşlarıyla paylaşmanın değerini anlattı.

Reklam

Küçük filmler izleyici buluyor, popüler diziler gündelik hayatı etkiliyor

Daha küçük Kore filmlerinin yönetmenleri, uluslararası dağıtımın birçok ülkeye dağılmış olabilecek bir izleyici kitlesini bir araya getirdiğini söyledi. The History of Confession’ın yönetmeni Nam Gung-sun, hayranların sınırlar ötesinde internette tepkilerini paylaşmasını bir festivale benzetti.

Honey Part-time Job’un yönetmeni Kim Da-min, yapımın eş zamanlı olarak uluslararası izleyiciye sunulmasının önemini şöyle anlattı:

Yapıtımızı dünyanın dört bir yanındaki insanlara gerçek zamanlı olarak gösterebilmemiz bile başlı başına çok anlamlı.

Aunt Sun-hee’nin yönetmenleri Wi Eun-kyung ve Son Gwang-min, filmlerinin önceki çalışmalarına kıyasla binlerce kat daha fazla geri bildirim aldığını ve yurt dışındaki festivallerde gösterim fırsatları yakaladığını söyledi. Vietnam Bodhisattva’nın yönetmeni Kim Geun-ho ise bir Netflix dizisi ya da uzun metrajlı film çekme arzusu geliştirdiğini anlattı.

Synthesio’nun araştırması, izleme hizmetinin dışındaki faaliyetleri de takip etti. D.P.’nin ilk sezonunun yayımlanmasının ardından, Güney Kore’de travma sonrası stres bozukluğuna (TSSB) yönelik arama ilgisi Google’da önceki sekiz haftalık ortalamanın 1,8 katına, Naver’da ise 4,1 katına çıktı. TSSB, kişinin travmatik bir olay yaşaması ya da buna tanık olmasının ardından gelişebilen bir rahatsızlık.

Aynı araştırmaya göre Culinary Class Wars’ın ikinci sezonunda yer alan işletmeler için yayımdan sonraki beş haftada restoran rezervasyonları ve bekleme listesi kayıtları yaklaşık yüzde 303 arttı. Choi Kang-rok’un yemek defterinin satışları ise ilk sezonun ardından önceki ayın yaklaşık 14 katına yükseldi.

Artan maliyetler ve hak sahipliği, kazancın kimlere gideceğini belirliyor

Projelerin ölçeği büyüdükçe Koreli yapım şirketlerinin önündeki mali hesap daha da zorlaşıyor. Sektördeki bir tahmine göre dizi yapım maliyetleri önceki dönemde bölüm başına yaklaşık 500 milyon won iken daha yakın dönemde yaklaşık 2,5-3 milyar wona ulaştı. Bu rakamlar, maliyetlerin yaklaşık beş ila altı kat arttığını gösteriyor.

Squid Game’in ilk sezonunun yapım maliyetinin yaklaşık 25 milyar won olduğu bildirildi. İkinci ve üçüncü sezonların toplam bütçesinin ise 100 milyar wonu aştığı belirtildi. Bu bütçeler, başarılı bir ilk sezonun ardından büyük yapımların ne kadar büyüyebildiğini gösteriyor.

Hanyang Üniversitesi ERICA Kampüsü Kültürel İçerik Bölümü Profesörü Park Ki-soo, artan maliyetlerin ve sınırlı dağıtım seçeneklerinin yapımcıları küresel platformlara daha bağımlı hale getirebileceği uyarısında bulundu. Bir şirket başarılı bir yapım ortaya koyma deneyimi kazanırken sonraki projesini finanse etmekte yine de zorluk çekebilir.

Bu kaygının merkezinde hak sahipliği bulunuyor. Fikri mülkiyetin (IP) kapsamına bir hikâyenin ya da karakterlerinin devam filmleri, oyunlar, ürünler ve başka kullanımlarından gelir sağlayabilecek haklar giriyor. Bir platform yapımı finanse edip bu hakları elinde tuttuğunda, yapım şirketinin sonraki geliri yalnızca yapımın ne kadar popüler olduğuna değil, sözleşmesine de bağlı oluyor.

Netflix’in yıl dönümü verileri, yapım faaliyetleri ve izleyici erişimine dair bir ölçü sunuyor. Şirket, 200’den fazla yapım için yapımcıların kazançlarını ya da hak sahipliği koşullarını gösteren bir döküm paylaşmadı. Dolayısıyla Koreli şirketlerin küresel başarıdan elde edeceği maddi kazanç hem yapım ücretine hem de çekimler başlamadan önce üzerinde uzlaşılan haklara bağlı.

Reklam

Öne Çıkanlar

  • Netflix, dünya genelindeki üyelerinin yaklaşık yüzde 80’inin Kore içeriklerini izlediğini söylüyor.
  • 2016-2025 döneminde 80’den fazla Koreli yapım şirketiyle 200’den fazla işte çalıştı.
  • Yapımlarda 25 binden fazla oyuncu ve ekip üyesinin yanı sıra 70 binden fazla figüran ve yevmiyeyle çalışan kişi yer aldı.
  • Son üç yılda yayımlanan Kore yapımı orijinallerin üçte birinden fazlasında kariyerinin başındaki yönetmenler ya da senaristler yer aldı.
  • 2021-2025 arasında 6 bin 500’den fazla kişi eğitim fırsatlarından yararlandı.
  • 122 yerelleştirme ortağından oluşan bir ağ, erişilebilirlik hizmetlerinin yanı sıra dublaj ve altyazı sunulmasına yardımcı oluyor.
  • Uluslararası başarıdan kalıcı gelir elde etmek isteyen Koreli yapımcılar için artan bütçeler ve hak sahipliği temel kaygılar olmaya devam ediyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir