Genç çalışanlar, yaşıtlarının pandemi öncesinde kazandığından daha az kazanıyor
Malezya İstatistik Dairesi'ne (DOSM) göre, 25-29 yaşlarındaki Malezyalı çalışanların 2024'teki aylık medyan maaşı 2.095 RM oldu. Bu tutar, 2019'da aynı yaş grubunun kazandığı 2.206 RM'nin altında kaldı. Yaklaşık yüzde 5'lik düşüş, medyan ücreti pandemi öncesi düzeyine henüz dönmeyen tek yaş grubunun bu grup olduğu anlamına geliyor.
İçindekiler
- Genç çalışanlar, yaşıtlarının pandemi öncesinde kazandığından daha az kazanıyor
- Nitelikler neden ücretlerde büyük bir avantaj sağlamıyor?
- Daha eğitimli çalışanlar, uygun iş sayısı ise yetersiz
- Düşük bir ilk maaş konut ve birikim planlarını nasıl geciktiriyor?
- Genç çalışanlar neden iş değiştiriyor?
- Kendi hesabına çalışmak başka bir yol sunuyor, ancak riskleri farklı
- İşverenler ve eğitim politikaları neleri değiştirebilir?
- Yapay zekâ eğitimi insana yakışır işlerle bağlantılı olmalı
- Daha iyi ücretler, daha güçlü işletmelere de bağlı
- Öne Çıkan Noktalar
Medyan ücret, ücret dağılımının orta noktasıdır: Çalışanların yarısı bu tutarın altında, yarısı ise üstünde kazanır. Düşüş nominal olarak gerçekleşti; yani fiyat değişikliklerine göre herhangi bir düzeltme yapılmadan maaş rakamlarının kendisi geriledi. Kariyerlerinin başındaki gençler için bu durum; eğitim masraflarını geri ödemeye, aile üyelerini desteklemeye, birikim yapmaya ve ev almayı düşünmeye daha az gelir kalması demek.
Kira, ulaşım, gıda ve kredi ödemeleri hane gelirinin büyük bir bölümünü almaya devam ediyor. Bu nedenle bir işte çalışmak, genç bir çalışanın mali güvence oluşturmasına yetecek kadar para kazandığı anlamına gelmiyor. Düşük başlangıç maaşı, işverenler zamları çoğunlukla mevcut ücretin yüzdesi üzerinden hesapladığı için ilerideki kazançları da etkileyebiliyor.
Malezya Merkez Bankası'nın (BNM) verileri, bu baskının COVID-19'dan önce başladığını gösteriyor. Enflasyona göre düzeltildiğinde, diploma mezunlarının başlangıç maaşı 2010'da 1.458 RM iken 2018'de 1.376 RM'ye geriledi. Enflasyon düzeltmesi, maaş bordrosunda yazan rakama değil, parayla nelerin satın alınabildiğine bakar. Bu veriler, başlangıç ücretinin satın alma gücünün zaten zayıflamakta olduğunu ortaya koyuyor.
Dolayısıyla Malezya'nın karşı karşıya olduğu sorun, pandemi sonrası ücretleri eski seviyesine çıkarmaktan daha büyük. Daha fazla kişi nitelik kazanıyor, ancak birçoğu eğitimini tam anlamıyla kullanabileceği bir iş bulamıyor. Düşük başlangıç ücreti, beceri düzeyinin altında işler ve artan yaşam maliyetleri bir araya gelerek birikim, konut ve daha güvenli bir çalışma hayatına doğru ilerlemelerini yavaşlatabiliyor.
Nitelikler neden ücretlerde büyük bir avantaj sağlamıyor?
BNM Başkan Yardımcısı Datuk Marzunisham Omar, kısa süre önce durumu ücret sıkışması olarak nitelendirdi. Bu ifade, tanınmış niteliklere sahip olsalar bile yeni çalışanların ücretleri ile asgari ücret arasındaki farkın alışılmadık ölçüde daraldığı anlamına geliyor.
Malezya, 2025'te asgari ücreti 1.700 RM'ye çıkardı ve 2024'te Aşamalı Ücret Politikası'nı yürürlüğe koydu. Asgari ücret, kazançlar için bir taban oluştururken aşamalı politika, işverenleri ücret artışlarını beceri ve verimlilikle ilişkilendirmeye teşvik ediyor. Mezunların niteliklerinin daha yüksek kazanca dönüşebilmesi için yine de uygun işlere erişmesi gerekiyor.
Marzunisham, BNM Sasana Sempozyumu 2026'da yaptığı konuşmada Malezya'da ileri düzey beceriler gerektiren yeterli sayıda iş bulunmadığını söyledi. Ayrıca çalışanların yaklaşık yüzde 35 ila 36'sının sahip olduklarından daha düşük nitelik gerektiren görevlerde çalıştığını belirtti.
Beceri düzeyiyle ilgili eksik istihdam, bu uyumsuzluğu anlatıyor. Kişi çalışıyor, ancak işi edindiği bilgi ve eğitimin tamamını kullanmıyor. Çok daha düşük bir nitelik düzeyine sahip biri için tasarlanmış bir görevde çalışan mezun daha az ücret alabilir, işle ilgili daha az beceri geliştirebilir ve kariyerinde daha yavaş ilerleyebilir.
Dünya Bankası araştırmasına göre, 25-29 yaşlarındaki yükseköğretim mezunu Malezyalıların yüzde 44'ünden fazlası beceri düzeylerinin altında işlerde çalışıyordu. Yükseköğretim mezunları arasında daha az beceri gerektiren işlerde çalışanlar, işleri nitelikleriyle örtüşen çalışanlara kıyasla yaklaşık yüzde 49,3 ücret kaybıyla karşı karşıyaydı. Yükseköğretim, diploma ve lisans gibi ortaöğretim sonrasında alınan nitelikleri kapsıyor.
Bu veriler farklı grupları anlatıyor: Marzunisham'ın tahmini çalışanları genel olarak kapsarken Dünya Bankası bulgusu, yükseköğretim niteliklerine sahip gençlere odaklanıyor. Birlikte değerlendirildiklerinde, eğitimlerinin kazanç güçlerini artırmasını bekleyen mezunlar için sorunun neden özellikle acil olduğunu gösteriyorlar.
Daha eğitimli çalışanlar, uygun iş sayısı ise yetersiz
Malezya'daki iş gücünün nitelik düzeyi yükseldi. Yükseköğretim niteliğine sahip çalışanların oranı 2015'te yüzde 30,2'den 2024'te yaklaşık yüzde 36,1'e çıktı. Ancak yüksek üretkenlik sağlayan işlerin yaratılması, eğitimli çalışan arzındaki bu artışa yetişemedi.
Yüksek üretkenlik sağlayan işler genellikle ileri teknoloji, uzmanlık bilgisi, araştırma, yönetim veya karmaşık hizmetler aracılığıyla daha fazla değer üretir. Bu işler şirket gelirlerine daha fazla katkı sağladığı için genellikle daha iyi ücret sunar. Büyüme bunun yerine çok sayıda düşük üretkenlikli pozisyon yarattığında mezunlar, sınırlı mesleki gelişim imkânları bulsalar bile hemen gelir elde etmek için bu işleri kabul edebilir.
Eğitim ve öğretimdeki eksiklikler de rol oynuyor. Bazı mezunlar, işverenlerin ihtiyaç duyduğu teknik, dijital veya iletişim becerilerine sahip olmadan eğitim kurumlarından ayrılıyor. İşverenler aradıkları nitelikleri doğru biçimde açıklamakta zorlanabilir ya da yeni çalışanların eğitimine yeterince yatırım yapmayabilir. Eğitim alanlarıyla açık pozisyonlar arasındaki uyumsuzluk, kişinin kâğıt üzerinde iyi nitelikli olsa da mevcut işlere uygun düşmemesine yol açabilir.
Kelantan, konumun fırsatları nasıl etkilediğini gösteriyor. Dünya Bankası araştırmasına göre, bu eyaletteki yükseköğretim mezunu çalışanların yarısından fazlası niteliklerinin altında işlerde çalışıyordu. Terengganu, Pahang ve Perlis'te bu oran yaklaşık yüzde 40'tı. Daha sanayileşmiş ve Kuala Lumpur ile Penang gibi uzmanlık bilgisi gerektiren işlerin yoğunlaştığı bölgelerde oranlar genellikle daha düşüktü.
Malezya ayrıca bazı nitelikli çalışanlarını yurt dışındaki iş piyasalarına kaptırıyor. Yurt dışında yaşayan 1,86 milyon Malezyalının yarısından fazlası, özellikle Singapur, Avustralya, Birleşik Krallık ve ABD'de nitelikli ya da yarı nitelikli işlerde çalışıyor. Malezya yetkin çalışanlar yetiştiriyor, ancak ülke içindeki şirketler onları bünyelerinde tutmaya veya becerilerinin karşılığını gerektiği gibi vermeye yetecek sayıda pozisyon yaratamıyor.
Dolayısıyla mezunlar hem beceri arzını hem de bu becerilere yönelik talebi ilgilendiren bir sorunla karşı karşıya. Daha iyi eğitim, insanların açık pozisyonları doldurmasına yardımcı olabilir; bunun yanında ekonominin, ileri nitelikler gerektiren işler sunan daha fazla işverene de ihtiyacı var.
Düşük bir ilk maaş konut ve birikim planlarını nasıl geciktiriyor?
Malezya Yaşlanma Araştırmaları Enstitüsü Sosyal Gerontoloji Laboratuvarı Başkanı Dr. Wan Arnidawati Wan Abdullah, mezunların başlangıç maaşlarının genellikle 2.000 ila 3.000 RM arasında olduğunu söyledi. En önemli kaygısının bu maaşların reel değerindeki, yani gerçekte satın alabildiklerinde yaşanan düşüş olduğunu belirtti.
Wan Arnidawati, daha düşük ücretle işe başlayan çalışanların arayı kapatmakta zorlanabileceği uyarısında bulundu; çünkü sonraki zamlar çoğunlukla mevcut maaş üzerinden hesaplanıyor. Yüzde 5 zam, 2.200 RM kazanan çalışana, 3.000 RM kazanan bir çalışana kıyasla daha az ek gelir sağlar. Tekrarlanan yüzdesel artışlar, terfi ve iş değişiklikleriyle bu farkın büyümesine yol açabilir.
Konut giderleri baskıyı daha da artırıyor. Malezya'da konut fiyatının gelire oranı yaklaşık 4,7; bu, 3,0 olan erişilebilirlik ölçütünün üzerinde. 4,7'lik oran, tipik bir konutun yıllık hane gelirinin yaklaşık 4,7 katına mal olduğu anlamına geliyor. Faiz, vergi, bakım ve diğer masraflar satın alma bedeline ekleniyor.
Wan Arnidawati, bugün 35-44 yaşlarında olan birçok çalışanın en sert fiyat artışlarından önce ev aldığını söyledi. Daha genç çalışanlar, ileride kendilerine destek olabilecek bir varlık edinmeden yıllarca kira ödemek zorunda kalabilir. Kuşaklar arasındaki fırsat farkını anlatırken şunları söyledi:
Bugün iş gücüne katılan gençler aynı fırsata sahip olmayabilir.
Birikim yapmanın gecikmesi yalnızca konut peşinatını etkilemiyor. Emeklilik katkı payları, acil durum fonları, evlilik, akrabalara destek ve iş kurma planları aynı kısıtlı gelir için yarışıyor. Aylık kazancının neredeyse tamamını temel ihtiyaçlara harcayan birinin sağlık masrafı, işsizlik veya ani bir kira artışı karşısında çok az hareket alanı kalıyor.
Dolayısıyla ücretlerdeki sıkışma, yaşamın birkaç aşamasını etkileyerek ilerleyebilir. Kısa vadede sorun masrafları karşılamak; uzun vadede ise kazançlar düşük kalırken birikim ve varlık oluşturabilmektir.
Genç çalışanlar neden iş değiştiriyor?
Genç Malezyalıların sık iş değiştirmesi çoğu zaman bağlılık eksikliği ya da sabırsızlık olarak sunuluyor. PNB Araştırma Enstitüsü'nün çalışması ise çalışanların ayrılmasındaki başlıca nedenler olarak düşük ücreti, belirsiz kariyer ilerlemesini ve niteliklerle uyuşmayan işleri gösteriyor.
2025'in üçüncü çeyreğinde, 15-24 yaşlarındaki çalışanların yüzde 74,3'ü niteliklerinin altında işlerde çalışıyordu; ulusal ortalama ise yüzde 35,5'ti. 25-34 yaş grubundaki çalışanlarda oran hâlâ yaklaşık yüzde 41'di. İnsanlar deneyim kazandıkça eksik istihdam oranı düşme eğiliminde, ancak uygun olmayan bir işte geçirilen yıllar edinilen deneyimin güncelliğini sınırlayabilir.
Enstitü ayrıca 1997-2022 arasında lisans mezunlarının reel başlangıç ücretlerinin yüzde 10, yüksek lisans mezunlarınınkilerin ise yüzde 28 düştüğünü bildirdi. Lisans mezunlarının yüzde 66,3'ünün, diploma mezunlarının ise yüzde 93,1'inin 3.000 RM'den az kazandığını tespit etti. 2.000 RM eşiğinin altında kazananların oranı lisans mezunlarında yüzde 30,6, diploma mezunlarında yüzde 66,3'tü.
Kuala Lumpur'da tek bir kişinin tahmini aylık yaşam maliyeti yaklaşık 2.400 RM. Bazı devlet bağlantılı şirketler, geçim ücreti ölçütü olarak 3.100 RM'yi kullanıyor. Geçim ücreti, işverenin yasal olarak ödemesi gereken asgari tutardan ziyade yaşam masraflarını karşılamak için gereken geliri yansıtmayı amaçlıyor.
Mezunların kazancı temel masrafların altında kaldığında başka bir işverene geçmek, güvence arayışının pratik bir yolu olabilir. Çalışan, temel ihtiyaçlarını karşılayacak gelir, daha açık bir terfi yapısı veya aldığı eğitimi kullanabileceği bir pozisyon arıyor olabilir.
Dijital işe alım platformları ve profesyonel ağlar bu geçişleri kolaylaştırıyor. Ayrıca çalışanların maaş karşılaştırmalarına erişimini artırarak daha iyi ücret veya daha belirgin kariyer ilerleme yolları sunan şirketleri bulmalarına yardımcı oluyor. Dolayısıyla genç çalışanları elde tutmak, kısmen kendilerinden kalmaları istenen işin niteliğine bağlı.
Kendi hesabına çalışmak başka bir yol sunuyor, ancak riskleri farklı
HELP Üniversitesi ekonomisti Prof. Dr. Chung Tin Fah, genç çalışanların geleneksel istihdam dışında gelir elde etmek için girişimcilik becerilerinden yararlanabileceğini söyledi. Uygun maaşlı bir iş bulmak zor olduğunda girişimcilik ve serbest çalışma, daha yüksek kazanca giden başka bir yol sunabilir.
Chung, yaşam döngüsü kazançları kuramına da değindi. Bu kuram, ücretlerin genellikle yaş ve deneyimle yükseldiğini, 40-45 yaş civarında zirveye ulaştığını anlatıyor. Kıdemin daha büyük rol oynadığı kamu sektöründe kazançlar daha geç zirveye çıkabilir. Kuram, başlangıç dönemindeki kazançların neden genellikle daha düşük olduğunu açıklarken ilk işlerin niteliğinin sonraki gelişim için önemini de ortaya koyuyor.
DOSM'nin MyLabourHub portalı, gençler arasındaki kendi hesabına çalışmada keskin bir artış olduğunu gösteriyor. 20'li yaşlarının başındaki bağımsız çalışanların sayısı 2013'te 128.000 iken 2025'te 286.000'e çıktı. 20-24 yaş grubundaki artış yüzde 123 oldu. 25-29 yaş grubundaki sayı ise yüzde 34 arttı.
Kendi hesabına çalışanlar, ücretli personel istihdam etmeden kendi işini yürüten kişilerdir. Bu gruba serbest çalışanlar, uygulamalar üzerinden yolcu taşıyan sürücüler, kurye çalışanları ve küçük işletme sahipleri dahildir. Dijital platformlar kodlama, yazarlık, tasarım, çocuk bakımı ve çevrimiçi hizmetler alanlarında da fırsatlar yarattı.
Kendi hesabına çalışmak esneklik sağlasa da iş risklerini şirketlerden bireylere aktarabilir. Gelir aydan aya büyük değişiklik gösterebilir. Çalışanlar ücretli izin, işverenin emeklilik katkısı, sağlık güvencesi ve iş kazalarına karşı korumadan da yoksun kalabilir.
Khazanah Araştırma Enstitüsü Müdür Yardımcısı Dr. Rachel Gong, birçok mezunun sonunda standart istihdama geçtiğini; çünkü istikrarlı gelir ve daha güçlü iş güvencesinin hâlâ cazip olduğunu söyledi. Düzenli masraflar öngörülebilir kazanç gerektirirken esneklik tek başına çalışanın ihtiyaçlarını karşılamayabilir.
Bağımsız çalışanların sayısı artmayı sürdürürse bu çalışanlara yönelik koruma daha önemli hâle gelecek. Olası önlemler arasında Çalışanlar İhtiyat Sandığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu katkılarına daha geniş erişim, çalışma statüsünün daha net belirlenmesi, uygun fiyatlı sigorta ve dijital platformlarla görüşmelerde daha güçlü temsil yer alıyor.
İşverenler ve eğitim politikaları neleri değiştirebilir?
Wan Arnidawati, işverenlerin yalnızca kıdeme dayalı terfilerin ötesine geçmesi gerektiğini söyledi. Becerilere bağlı ücret artışları, çalışanların işletmeye katkı sağlayan yetkinlikler edindikçe daha fazla kazanmasına imkân tanıyabilir. Yapılandırılmış eğitim, mentorluk ve alternatif kariyer yolları, anlamlı bir zam alabilmek için işveren değiştirme ihtiyacını azaltabilir.
Universiti Malaya ekonomisti Prof. Dr. Mohd Nazari Ismail, şirketlerin daha fazla ücret ödeyebilmesi için gelirlerini daha güçlü biçimde artırması gerektiğini söyledi. Özellikle ihracatın uzmanlık gerektiren ürün ve hizmetleri kapsadığı durumlarda, yurt dışı pazarlara açılmak ücret artışları için daha geniş bir alan yaratabilir. Gıda, konut ve diğer fiyatlar ücretlerden daha hızlı yükselirse tek başına yüksek maaşlar mali baskıyı hafifletmeye yetmez.
Devlet politikaları, şirketlerin daha fazla değer yaratan faaliyetlere yönelmesini destekleyebilir, iş eşleştirmesini iyileştirebilir ve iş başında öğrenme imkânlarını genişletebilir. Teknik ve mesleki eğitim, işverenlerin eğitimi mevcut açık pozisyonlara göre şekillendirmesine imkân tanırken gençlere pratik beceriler kazandırabilir.
İnsan Kaynakları Bakanlığı, değişen sektör ihtiyaçlarına uygun eğitim sağlamak için MyMahir ekosistemini güçlendirdiğini açıkladı. Ekosistemin bileşenleri arasında Geleceğin Becerileri Yetenek Konseyi, Kritik Meslekler Listesi ve Yapay Zekâya Hazırlık Endeksi yer alıyor. Daha iyi iş gücü piyasası bilgileri, öğrencilerin talebin daha güçlü olduğu alanları seçmesine ve şirketlerin uygun adayları bulmasına yardımcı olabilir.
Malezya'nın ücret ve istihdam verileri farklı dönemleri kapsıyor. Bu kronoloji, başlangıç ücretleri üzerindeki baskının pandemiden önce başladığını; son dönemdeki politikaların ise kazançları ve becerilerle işler arasındaki bağlantıyı iyileştirmeyi hedeflediğini gösteriyor:
- 1997-2022: PNB Araştırma Enstitüsü bulgularına göre reel başlangıç ücretleri lisans mezunlarında yüzde 10, yüksek lisans mezunlarında yüzde 28 düştü.
- 2010-2018: BNM verilerine göre diploma mezunlarının reel başlangıç ücreti 1.458 RM'den 1.376 RM'ye geriledi.
- 2019-2024: 25-29 yaşlarındaki çalışanların aylık medyan ücreti 2.206 RM'den 2.095 RM'ye düştü.
- 2024: Malezya, Aşamalı Ücret Politikası'nı yürürlüğe koydu.
- 2025: Malezya asgari ücreti 1.700 RM'ye çıkardı.
- 2026: Marzunisham, BNM Sasana Sempozyumu'nda ücret sıkışmasını ve ileri düzey beceriler gerektiren işlerin yetersizliğini ele aldı.
Yapay zekâ eğitimi insana yakışır işlerle bağlantılı olmalı
Yapay zekâ, genç çalışanlar için yeni bir zorluk oluşturuyor. PwC'nin 48 ekonomide yaklaşık 50.000 çalışanla yaptığı 2025 tarihli ankete göre, katılımcıların yüzde 54'ü önceki yıl işlerinde yapay zekâ kullanırken yalnızca yüzde 14'ü üretken yapay zekâyı her gün kullandı.
Üretken yapay zekâ, talimatlara yanıt olarak metin veya görsel gibi içerikler üretebilen bir teknolojidir. Yapay zekânın kariyerleri üzerindeki etkisinden en çok endişe duyanlar arasında kariyerinin başındaki çalışanlar da vardı. Eğitim ve şeffaf bilgi sağlayan işverenler, genç çalışanların bu teknolojiyi destekten yoksun biçimde değişimle karşı karşıya kalmak yerine üretkenliği artırmak için kullanmasına yardımcı olabilir.
Birleşmiş Milletler; teknik, dijital, yapay zekâ, çevre, sosyal ve yurttaşlık becerilerinin dengeli bir bileşimine ihtiyaç olduğunu belirtti. Eğitim; insana yakışır işlere, tanınan niteliklere ve gerçek ilerleme fırsatlarına bağlanmalı. İş niteliğini iyileştirmeden yalnızca sertifika veren programların değeri sınırlı kalır.
Malezya'daki mevcut uyumsuzluk, bu bağlantıyı özellikle önemli kılıyor. Çalışanların işverenlerin aradığı becerilere, işverenlerin ise bu becerilerin kullanıldığı ve karşılığının verildiği pozisyonlara ihtiyacı var. Bir eğitim programı, kişinin uygun bir iş bulmasına, görevinde gelişmesine veya daha yüksek ücret almaya hak kazanmasına yardımcı olduğunda pratik değeri artıyor.
MyMahir ekosistemini güçlendirmeye yönelik sonraki adımlar için bir takvim açıklanmadı. Belirtilen yön, eğitimi değişen sektör ihtiyaçlarına yaklaştırmak ve bunun yanı sıra iş eşleştirmesini iyileştirmeye ve daha yüksek üretkenlik sağlayan işler yaratmaya yönelik çalışmaları genişletmek.
Daha iyi ücretler, daha güçlü işletmelere de bağlı
Ücret artışlarının kalıcı olması için şirketlerin artan bordro maliyetlerini karşılayabilecek kapasiteye sahip olması gerekiyor. Bu nedenle üretkenlik, pazarlara erişim ve işletme yatırımları mezun ücretleriyle aynı tartışmanın parçası. Düşük kâr marjlı faaliyetlerde yoğunlaşan şirketler rekabet etmek için düşük ücretlere dayanabilir.
Yeni ürünler geliştiren, teknolojiyi etkili kullanan ve yurt dışındaki müşterilere ulaşan işletmeler çoğunlukla daha iyi ücret ödeyebilir. Bu durum, Mohd Nazari'nin gelir artışına ilişkin savıyla uygun mezun işlerinin yetersizliğini birbirine bağlıyor: Daha güçlü işletmeler, hem nitelikli çalışanları işe almak hem de onlara hak ettikleri ücreti vermek için daha geniş imkânlara sahip olabilir.
Dünya Bankası'nın Güney Asya üzerine yaptığı araştırma, ticaret engellerinin daha düşük olduğu sektörlerin istihdam artışının büyük bir bölümünü oluşturduğunu ve ortalamanın üzerinde ücret verme eğiliminde olduğunu ortaya koydu. Malezya'nın ekonomik yapısı farklı olsa da bu bulgu, uluslararası pazarların ve uygun fiyatlı girdilerin şirketlerin büyümesine, genç çalışanları işe almasına ve daha nitelikli pozisyonlar yaratmasına nasıl yardımcı olabileceğine dair önemli bir ders sunuyor.
Sektörler değişirken çalışanların da desteğe ihtiyacı var. Yeniden eğitim, kariyer danışmanlığı ve sektörler arasında daha kolay geçiş, insanların düşük ücretli işlerde sıkışıp kaldığı süreyi azaltabilir. Daha iyi fırsatlara hem yeni mezunların hem de ilk işleri kendilerine sınırlı ölçüde geçerli deneyim kazandırmış kişilerin erişebilmesi gerekiyor.
Malezya'daki genç çalışanlar birbiriyle bağlantılı çeşitli baskılarla karşı karşıya: Zayıflayan başlangıç ücretleri, eğitimleriyle örtüşen işlerin yetersizliği ve birikim yapmaya çok az alan bırakan masraflar. Asgari ücretler, eğitim ve girişimcilik sorunun birer parçasına çözüm getiriyor. Kalıcı ilerleme için daha güçlü işletmeler, daha iyi iş eşleştirmesi ve çalışanların gerçekten geliştirdiği becerileri ödüllendiren ücret artışları gerekiyor.
Öne Çıkan Noktalar
- 25-29 yaşlarındaki çalışanların aylık medyan ücreti 2024'te 2.095 RM oldu; bu, 2019'daki 2.206 RM'den yaklaşık yüzde 5 daha düşük.
- Çalışanların yaklaşık yüzde 35 ila 36'sı, sahip olduklarından daha düşük nitelik gerektiren işlerde çalışıyordu.
- Dünya Bankası araştırmasına göre, 25-29 yaşlarındaki yükseköğretim mezunu çalışanların yüzde 44'ünden fazlası beceri düzeylerinin altında işlerde çalışıyordu.
- Daha az beceri gerektiren işlerdeki yükseköğretim mezunları, nitelikleriyle örtüşen işlerde çalışanlara kıyasla yaklaşık yüzde 49,3 ücret kaybıyla karşı karşıyaydı.
- Malezya'da konut fiyatının gelire oranı yaklaşık 4,7; bu, 3,0 olan erişilebilirlik ölçütünün üzerinde.
- 20'li yaşlarının başındaki kendi hesabına çalışanların sayısı 2013'te 128.000'den 2025'te 286.000'e çıktı.
- Genç çalışanların beklentilerini iyileştirmek için daha iyi iş eşleştirmesi, bağımsız çalışanlara koruma, daha yüksek üretkenlik ve becerilere bağlı ücret artışları belirleyici önem taşıyor.






