Bir Okul Yılı Tek Bir Çocukla Başlıyor
Güney Kore'de okul yılı 3 Mart 2026'da başladığında, yedi yaşındaki Kang sırasına tek başına oturdu. Gangwon eyaletinin kırsal bir ilçesi olan Pyeongchang'daki ilkokuluna yeni başlayan tek birinci sınıf öğrencisiydi. Normalde heyecanlı çocuklar ve gururlu ebeveynlerle dolup taşan kayıt töreninde, bu kez koca bir sınıfı temsil eden tek bir çocuk vardı.
İçindekiler
- Bir Okul Yılı Tek Bir Çocukla Başlıyor
- Boş Sıraların Ardındaki Sayılar
- Kırsal Okullar Ayakta Kalmaya Çalışıyor
- Seul Gerilemeye Karşı Korumasını Yitiriyor
- Kapanan Kampüs Yeniden Okula Dönüşüyor
- Toplulukların Elindeki Binalara Yeni İşlevler
- Yüzlerce Okul Neden Atıl Durumda?
- Daejeon'daki Kampüs Gecikmenin Bedelini Gösteriyor
- Tayvan da Benzer Bir Sıkışmayla Karşı Karşıya
- Londra'daki Boş Yerler Daha Geniş Bir Tabloyu Gösteriyor
- Öğretmen Kadrolarındaki Kesintiler ve Hükümet Üzerindeki Baskı
- Öne Çıkanlar
Okulda yalnızca 18 öğrenci var. İki sınıf aynı derslikte eğitim görüyor; şehirlerden aileleri çekmek için kamp gezileri, su sporları, kayak gezileri ve okuma maratonları düzenleniyor. Gangwon eyaletinin kırsalda eğitim programı kapsamında bu yıl yedi öğrenci okula geldi ve böylece okul beş ayrı sınıfı açık tutabildi. Bir okul yetkilisi, aksi hâlde okulun hizmet alanında hiç ilkokul öğrencisi kalmayabileceğini söyledi.
Gangwon genelinde bu yıl 20 ilkokula hiç birinci sınıf öğrencisi kaydolmadı; 21 okulda ise kayıt töreni tek bir çocuk için düzenlendi. Eyaletteki ilkokul sınıflarının sayısı bir önceki yıla göre 121 azaldı.
Ülke genelinde 2026'da 210 ilkokula yeni öğrenci kaydolmadı. Bu sayı, beş yıl önceki 116'ya kıyasla yüzde 81 artış anlamına geliyor. Kang'ın okulundaki boş sınıf, çiftçi köylerinden Seul'e uzanan çok daha geniş çaplı bir daralmanın parçası.
Güney Kore'de eğitime büyük önem veriliyor; ancak çocuk kuşaklarının küçülmesi, hangi okulların açık kalabileceği, kaç öğretmen çalıştırılacağı ve toplulukların artık dolduramadığı binalara ne yapılacağı konusunda kararlar alınmasını zorunlu kılıyor. Eğitim Bakanlığı verilerine göre ülke genelinde 4.000'den fazla ilkokul, ortaokul ve lise kalıcı olarak kapandı.
Boş Sıraların Ardındaki Sayılar
Ülke genelinde kapanan okul sayısı 4.008'e ulaştı. Bunların 3.674'ü ilkokul, 264'ü ortaokul ve 70'i lise. Dolayısıyla kapanan okulların yaklaşık yüzde 92'sini ilkokullar oluşturuyor; bu da daralmanın örgün eğitimin ilk kademesini ne ölçüde etkilediğini gösteriyor.
Son beş yılda 158 okul kapandı. Önümüzdeki beş yıl içinde 107 okulun daha kapanacağı öngörülüyor. Eyaletlerdeki daralmanın başkent bölgesine kıyasla daha hızlı olması bekleniyor; ancak Seul'de de okul sayısı azalıyor.
Kapanması öngörülen okul sayısının en yüksek olduğu eyalet, 16 okulla Kuzey Jeolla. Onu 15 okulla Güney Jeolla, 12 okulla Gyeonggi ve 11 okulla Güney Chungcheong izliyor.
Bu sayıların ardında doğum oranlarındaki uzun süreli düşüş yatıyor. Güney Kore'de toplam doğurganlık hızı 2023'te rekor düşük olan 0,72'ye geriledi; 2024'te 0,75'e, 2025'te ise 0,8'e hafifçe yükseldi. Bu oran, ilgili yılda ölçülen doğum eğilimlerinin sürmesi hâlinde bir kadının yaşamı boyunca sahip olacağı ortalama çocuk sayısını ifade ediyor.
Nüfusun istikrarlı kalması için kadın başına yaklaşık 2,1 çocuk gerekiyor. Güney Kore yıllardır bu seviyenin çok altında ve dünyadaki en düşük doğurganlık hızına sahip. Son artışa rağmen ülke, bir kuşağın yerini yenisinin almasını sağlayacak düzeyin oldukça gerisinde.
Kırsal Okullar Ayakta Kalmaya Çalışıyor
Gangwon'un sorunu okul kapılarının ötesine uzanıyor. Kırsaldaki çiftçilerin çoğu artık yaşlı; birçok köyde ise çok az çocuk var ya da hiç çocuk yok. Bu hanelerde genç aileler kalmadığında okulların yakın çevreden öğrenci bulması kolay olmuyor.
Eyalet yetkilileri, okul çağındaki nüfusu artırmanın fiilen gerçekçi olmadığını kabul ediyor. Çözüm olarak, yetkililerin sosyal ihtiyaçlara uygun olarak nitelediği daha küçük sınıflara yöneliyorlar; amaç, kalan çocuklara sunulan eğitimi iyileştirmek.
Öğrenci sayısının azalması, öğretmen kadrolarının ve işe alım bütçelerinin de küçülmesine yol açıyor. Derslikler ve okul binaları hazır olsa bile bu durum, küçük sınıfları kalıcı bir çözüm olarak kullanmayı zorlaştırıyor.
Pyeongchang'daki okulun açık hava etkinlikleri ve kırsalda eğitim programındaki kontenjanlar, okulların yakın çevrelerinin dışından da çocuk çekmeye çalıştığını gösteriyor. Bu yıl gelen yedi öğrenci, okulun beş sınıfını sürdürmesine katkı sağladı; sınıfların birleştirilmesi ise yalnızca 18 öğrenciyle eğitimin devam etmesini mümkün kıldı.
Seul Gerilemeye Karşı Korumasını Yitiriyor
Geçmişte ailelerin kırsal kesimden başkentteki fırsatlara yönelmesi Seul'e avantaj sağlıyordu. Bu göç, kentteki okulları kırsal ilçeleri etkileyen öğrenci kıtlığından korumaya yardımcı oluyordu. Ancak bu koruma zayıflıyor.
Gangseo ilçesinde normal faaliyetlerini sürdüren bir okul, bu yıl hiç birinci sınıf öğrencisi kaydetmedi. Bu, yeniden inşa nedeniyle kapanan kampüsler dışında Seul'de bir ilk. Gwangju'daki Jungang İlkokulu ve Samdo İlkokulu da her biri bir asırdan uzun geçmişe sahip olmasına rağmen yeni öğrenci alamadı.
Seul'de 2015'ten bu yana dokuz okul, öğrenci yetersizliği nedeniyle kapandı. Gangseo ilçesindeki Gongjin Ortaokulu, 2020'de kapandığında yalnızca 47 öğrencisi vardı. Kapanışlara ilişkin ayrıntılı verilerin kapsadığı sekiz okulun tamamında, kapanma sırasında öğrenci sayısı 100'ün altındaydı.
Seul Büyükşehir Eğitim Ofisi, başkentteki küçük okul sayısının bu yılki 80'den 2029'da 127'ye çıkacağını, yani yaklaşık 1,6 katına ulaşacağını öngörüyor. Bu tanım, 100'den az öğrencisi ve en fazla beş sınıfı olan okulları kapsıyor.
Gwangjin ilçesindeki Hwayang İlkokulu, kapanmadan önce bir okulun yıllar içinde nasıl küçülebileceğini gösteriyor. 1983'te 18 sınıfla açılan okulun öğrenci sayısı zamanla 100'ün altına düştü.
- 1983: Hwayang İlkokulu 18 sınıfla açıldı.
- 2008: Okulda 420 öğrenci vardı.
- 2013: Öğrenci sayısı 183'e geriledi.
- 2018: Öğrenci sayısı 151'e düştü.
- 2023: Yedisi yeni birinci sınıf öğrencisi olmak üzere yalnızca 84 öğrenci kaldı.
- Şubat 2024: Okul kapandı.
Hwayang'ın arazisi artık farklı bir kesime hizmet ediyor. Bastonla yürüyenlerin de aralarında bulunduğu yaşlı sakinler, öğleden sonraları egzersiz yapmak için eski okulu kullanıyor. Çocuk seslerinin yerini ağaçlar ve ara sıra duyulan kuş cıvıltıları aldı; salıncakları ve kaydırakları olan eski oyun alanı ise mahalle otoparkına dönüştü.
73 yaşındaki Ryu Myung-jin, beş dakika uzaklıkta yaşıyor ve okul arazisini düzenli olarak ziyaret ediyor. Eski okulun çevredeki sakinler için neden hâlâ kullanışlı olduğunu şöyle anlattı:
Burası okul olduğu için çok sayıda ağaç var. Genellikle öğle yemeğinden sonra egzersiz yapmak için burada yürüyüşe geliyorum," diye anlattı. "Banklar ve geniş merdivenler oturacak bir yer bulmayı kolaylaştırıyor.
Kapanan Kampüs Yeniden Okula Dönüşüyor
Mart 2020'de kapanan Yeomgang İlkokulu, boş bir kampüsün gelecekte nasıl değerlendirilebileceğine dair başka bir örnek sunuyor. Bir süre atıl kaldıktan sonra, Kuzey Kore'den kaçanlar için devlet akreditasyonuna sahip ilk okul olan Yeomyung Okulu buraya taşındı.
Kiliseler ve savunuculuk grupları, Kuzey Kore'den kaçarak Güney'e yerleşen gençlere eğitim vermek amacıyla Yeomyung'u 2004'te kurdu. Bugün 16 öğretmen, eski ilkokul binasında 14 ila 33 yaşları arasındaki 84 öğrenciye eğitim veriyor.
Seul'de kapanan bir okulun başka bir eğitim kurumuna dönüştürüldüğü bilinen tek örnek bu. Okul müdürü Cho Myung-sook, oyun alanı ve açık hava koşu parkurunun okulun önceki yerleşkesinde bulunmayan imkânlar sunduğunu söyledi.
Cho, öğrencilerin okula gelmeden önce çoğu zaman eğitimden ve yetişkin desteğinden yoksun kaldığını anlattı.
"Buradaki öğrenciler Kuzey'de okula gitme fırsatı bulamamış; birçoğu anne babasının ya da başka yetişkinlerin yeterli ilgisi olmadan büyümüş. Onlar için okul yalnızca öğrenim gördükleri bir yer değil. Kendilerini desteklenmiş hissettikleri güvenli bir ortam; bu da Kore toplumuna uyum sağlamalarına yardımcı oluyor," diye anlattı.
Cho, öğrencilerin birlikte oyun oynayabilecekleri bir alana kavuşmasından bu yana gözlemlediği değişiklikleri de anlattı.
Eski binada çocukların koşup oynayabilecekleri ya da birlikte spor yapabilecekleri pek bir alan yoktu. Burada dışarıda oyun oynayabilmeleri bile büyük fark yarattı. Aralarındaki çatışmaların azaldığını gördüm; duygusal açıdan da daha dengeli görünüyorlar. Oyun alanı onlara gerçek bir aidiyet duygusu veriyor ve bu da öğrenmeye isteklerini artırıyor.
Toplulukların Elindeki Binalara Yeni İşlevler
Cho, kapanan okulların engelli öğrencilere ya da çok kültürlü ailelerden gelen öğrencilere de hizmet verebileceğini savunuyor. Önerisi, binaların eğitim işlevini korurken ihtiyaçları başka yerlerde karşılanamayabilecek gruplara da açılmasını sağlayabilir.
Müdür, bu işlevi insanların birlikte yaşamasına yardımcı olmak üzerinden tarif etti.
Yaşadığımız dünya her türden insandan oluşuyor ve kiminle yan yana yaşayacağımızı seçemiyoruz. Eğitim, insanlara birbirleriyle bağ kurmayı ve birbirlerini anlamayı öğretmekle ilgili. Atıl kalmış okulları geride bırakılmış öğrencilere yönelik mekânlara dönüştürebilirsek, eğitim işte o zaman gerçekten fark yaratır.
Kırsaldaki bazı kampüsler kültür ya da ziyaret noktalarına dönüştü. Güney Chungcheong eyaletinin Dangjin ilçesindeki Ami Sanat Müzesi, eski Yudong İlkokulu binasında yer alıyor. Müze 2011'de açıldı ve yerel sanatçı adaylarıyla iş birliği içinde resim ve enstalasyonlardan oluşan mevsimlik sergiler düzenliyor.
Gangwon eyaletinin Chuncheon ilçesindeki bir dağ köyünde bulunan Cafe Owal School, bir zamanlar 1982'de kapanan Gadeok Şube Okulu'ydu. Bugün kafe, restoran ve konukevi olarak işletilen mekân, sağlıklı yaşam deneyimi arayan ziyaretçilerin uğrak noktalarından biri hâline geldi.
Bu dönüşümler, eski bir kampüsün asıl öğrencileri ortadan kalktıktan sonra insanlara hizmet etmeyi sürdürebileceğini gösteren birkaç örnek sunuyor. Okulların hâlihazırda binaları, açık alanları ve yerel yaşamda bir yeri var. Ancak yeni bir kullanım alanı bulmak; mülkiyete, planlama kısıtlamalarına ve mülk için önerilen amaca bağlı olabiliyor.
Yüzlerce Okul Neden Atıl Durumda?
Güney Kore'de kapanan 4.008 okuldan 376'sı hâlâ kullanılmıyor. Bunların 266'sı on yılı aşkın süredir, 82'si ise 30 yıldan uzun süredir atıl durumda.
Kamu mülklerine ilişkin kurallar, binaların gelecekte nasıl kullanılabileceğini kısıtlıyor. Devlete ya da yerel yönetimlere ait okullar, yalnızca kamu yararına yönelik faaliyetler için kamu veya özel kurumlara satılabiliyor ya da kiralanabiliyor. İzin verilen kullanım alanları arasında eğitim, sosyal refah, kültür, kamuya açık spor faaliyetleri ve kırsala dönen çiftçilere ya da kırsal bölgelere yerleşen yabancı uyruklulara destek yer alıyor.
Kafe ya da konaklama tesisi gibi kâr amaçlı sıradan işletmeler bu kamuya ait alanları doğrudan kiralayamıyor. Bu nedenle mevcut kafe dönüşümleri, kamuya ait okul mülklerinin ticari amaçla yeniden kullanılmasını kısıtlayan daha geniş bir yasal çerçevenin istisnaları arasında yer alıyor.
Chung-Ang Üniversitesi'nde şehir planlama ve emlak profesörü olan Ma Kang-rae, Seul'de başka engellerin de bulunduğunu belirtti. Kat alanı oranı, bir arazideki toplam bina alanını; taban alanı oranı ise binaların zeminde kaplayabileceği alanı sınırlıyor.
Ma, bu kısıtlamaların yanı sıra kamu projelerine yönelik değerlendirmelerin de yeniden geliştirme çalışmalarını geciktirebildiğini söyledi.
Örneğin Seul'de eski okul arazilerine, kapanmalarından sonraki 10 yıl boyunca kat alanı ve taban alanı oranı kısıtlamaları uygulanıyor. Bir projenin ekonomik açıdan uygulanabilirliğini ve kamu yararını değerlendiren, devlet öncülüğündeki ön fizibilite çalışmasının tamamlanması da en az iki yıl sürebiliyor," dedi Chung-Ang Üniversitesi'nde şehir planlama ve emlak profesörü olan Ma Kang-rae. "Mevcut düzenlemeleri gözden geçirmeye ve terk edilmiş okul tesislerini değerlendirmek için daha uygulanabilir yöntemler geliştirmeye giderek daha fazla ihtiyaç duyuluyor.
Daejeon'daki Kampüs Gecikmenin Bedelini Gösteriyor
Daejeon'un Yuseong ilçesindeki Chungil Kız Lisesi 2005'te kapandı ve yaklaşık 20 yıldır atıl durumda. Bir konut projesi geliştirmek isteyen bir grup araziyi satın aldı; ancak yakınlarında, yaklaşık 200 metre mesafede Daejeon Cezaevi bulunduğu için potansiyel ev alıcılarına cazip gelmeyen proje askıya alındı.
Eski okulun kırık camları, sarmaşıklarla kaplı duvarları ve çökmüş kiremitleri var. Bakımsız durumdaki sınıflar, korku içerikleri çeken yerel YouTuber'lar için çekim mekânı hâline geldi.
Yetkililer, bu tür alanların çevredeki mahallelerin gerilemesine katkıda bulunabileceğinden kaygı duyuyor. Yuseong İlçe Ofisi'nden bir yetkili, okul binalarının uzun süre kullanılmadan bırakılmasının doğurabileceği riskleri anlattı.
"Uzun süre kullanılmadan bırakılan atıl okullar, çoğu zaman sorun çıkaran gençlerin ya da evsizlerin barınağına, hatta suçluların uğrak yerine dönüşüyor," diye açıkladı Yuseong İlçe Ofisi'nden bir yetkili.
Tayvan da Benzer Bir Sıkışmayla Karşı Karşıya
Tayvan'da doğurganlık hızı 2023'te 0,865 oldu; bu oran da nüfusun kendini yenileme düzeyi olan 2,1'in oldukça altında. 2011 ile 2021 arasında ilkokul ve ortaokullardaki çocuk sayısı 2,3 milyondan 1,8 milyonun altına indi; 500 binden fazla öğrenci kaybedildi.
Yetkililer, büyüyen yaşlı nüfusun daha küçük bir çalışan vergi mükellefi kitlesine dayanması nedeniyle ekonomik güçlüklerden kaygı duyuyor. Eğitime baskı şimdiden yansımaya başladı; en erken etkilenenler arasında özel okullar bulunuyor.
Onlarca özel okul kapanma riskiyle karşı karşıya ve 2014'ten bu yana 15 yüksekokul ve üniversite kapandı. Tayvan'daki 103 özel üniversiteden dördüne kapanma talimatı verildi. Eğitimciler, 2028'e kadar 40 ila 50 kurumun daha kapanmasını bekliyor.
Tayvan, Güney Kore, Çin ve Japonya doğumları teşvik etmek için mali teşvikler ve düzenleme değişiklikleri denedi. İnsanlar bu girişimlere karşı çıkma nedenleri arasında geleneksel cinsiyet rollerini, artan yaşam maliyetlerini ve kariyerle aile yaşamını dengelemenin zorluğunu saymaya devam ediyor.
Londra'daki Boş Yerler Daha Geniş Bir Tabloyu Gösteriyor
Londra'daki ilkokullarda da öğrenci sayısı azalıyor; sınıflar, İngiltere'nin diğer bölgelerindekinden neredeyse iki kat daha hızlı boşalıyor. Başkentte ilkokul öğrenci sayısı 2018'den bu yana yüzde 8,1 azaldı; bu, 2.060 sınıfa denk geliyor.
İngiltere genelinde ilkokullarda geçen yıl 611 binden fazla boş kontenjan vardı; bu sayı 23 bin sınıfı doldurmaya yetiyordu. Boş yer oranı, kayıtların tutulmaya başlanmasından bu yana en yüksek seviyeye çıktı.
Güney Kore, Tayvan ve Londra'daki deneyimler, okul planlamasının daha geniş demografik değişimlerle bağlantısını ortaya koyuyor. Kentleşme, artan yaşam maliyetleri ve değişen aile yapıları, gelişmiş ülkelerde nüfusun korunması için gereken düzeyin altında kalan doğum oranlarına katkıda bulunuyor.
Eğitim yetkililerinin önündeki acil görev, daha kalabalık kuşaklar için inşa edilen okulları yönetirken daha küçük kuşaklara uygun eğitim sunmayı sürdürmek. Güney Kore'de kapanmalar, sınıfların küçülmesi ve binaların yeniden kullanılması, hâlihazırda devreye alınan farklı çözümleri gösteriyor.
Öğretmen Kadrolarındaki Kesintiler ve Hükümet Üzerindeki Baskı
Güney Kore Eğitim Bakanlığı, 2025 eğitim-öğretim yılı için ülke genelinde öğretmen kadrolarının 2.232 kişi azaltılacağını duyurdu. Bakanlığın verilerinde ilkokullardaki 1.289, ortaokullardaki ise 1.700 öğretmen kadrosunda kesinti yapılması da yer aldı.
Eyalet ve büyükşehir eğitim müdürlükleri, kapasite fazlasını dengelemek için geçici önlemler aldı. Bazıları sınıf mevcutlarını yaklaşık 10 ila 15 öğrenciye düşürürken sınıf sayısını artırdı.
Eski Cumhurbaşkanı Yoon Suk-yeol'ün azledilmesinin ardından yapılan erken seçimi kazanarak göreve gelen Cumhurbaşkanı Lee Jae-myung; boş sınıflar, çok sayıda öğretmenin istifa etmesi ve ülkenin son derece düşük doğurganlık hızı nedeniyle baskı altında.
Lee, büyümeyi desteklemeyi ve artan yaşam maliyetlerini hafifletmeyi amaçlayan bir mali teşvik paketi sözü verdi. Paketin amacının "halkın geçim koşullarının daha da kötüleşmesini önlemek" olduğunu söyledi.
Okul kapanışlarına ilişkin istatistikleri açıklayan milletvekili Jin Sun-mee, kullanılmayan tesislerin yük hâline gelmesine izin vermek yerine onları toplulukların ortak varlıklarına dönüştürecek kalıcı bir plan çağrısında bulundu.
Kararlar birbiriyle yarışan ihtiyaçları dengelemeyi gerektiriyor: kalan çocuklar için eğitime erişimi korumak, öğrenci sayısı çok az olan binalara harcama yapmaktan kaçınmak ve nüfus kaybeden topluluklarda kullanılabilir alanları yaşatmak. Kapanması öngörülen okullar önümüzdeki beş yıla yayılırken, Seul'deki küçük okul tahmini 2029'a kadar daralmanın süreceğine işaret ediyor.
Kang'ın okulu, özel etkinlikler ve eyaletler arası öğrenci değişimleriyle yeni öğrenciler bulmayı sürdürüyor. Okulun yakın geleceği belirsizliğini koruyor. 3 Mart'ta birinci sınıfa tek başına başlayan çocuk için ulusal tartışma basit bir gerçeklikle başlıyor: Bir okulun sınıflarını işler durumda tutabilmesi için yeterli sayıda öğrenciye ve öğretmene ihtiyacı var.
Öne Çıkanlar
- 2026'da Güney Kore'de 210 ilkokula yeni öğrenci kaydolmadı; bu sayı beş yıl önce 116'ydı.
- Gangwon'da 20 ilkokulda hiç birinci sınıf öğrencisi, 21 okulda ise yalnızca bir öğrenci vardı. Pyeongchang'daki Kang'ın okulunda toplam 18 öğrenci bulunuyor.
- Güney Kore'de 3.674'ü ilkokul olmak üzere toplam 4.008 okul kapandı. Önümüzdeki beş yıl içinde 107 okulun daha kapanması öngörülüyor.
- Doğurganlık hızı 2023'te 0,72'den 2025'te 0,8'e yükseldi; ancak nüfusun kendini yenilemesi için gereken yaklaşık 2,1 düzeyinin çok altında kaldı.
- Seul'de 2015'ten bu yana öğrenci yetersizliği nedeniyle dokuz okul kapandı. Küçük okul sayısının bu yılki 80'den 2029'da 127'ye çıkması bekleniyor.
- Ülke genelinde kullanılmayan 376 eski okuldan 266'sı on yılı aşkın süredir, 82'si ise 30 yıldan uzun süredir atıl durumda.
- Bazı kampüsler artık Kuzey Kore'den kaçanlara yönelik eğitim, sanat sergileri ya da ziyaretçilere hizmet veren işletmeler için kullanılıyor; kamu mülkiyetine ilişkin kurallar başka dönüşümleri kısıtlıyor.
- Tayvan ve Londra da azalan öğrenci nüfusuyla karşı karşıya; bu durum okullar ve eğitim bütçeleri üzerindeki baskıyı artırıyor.






