595 GB’lık Model, Onu Çalıştırmak İsteyen Geliştiricilerle Buluşuyor
Moonshot AI’ın Kimi K2.5 modeli, yaklaşık 595 gigabaytlık bir indirme boyutu ve iddialı bir vaatle geldi: model ağırlıkları herkesin edinebileceği ve özelleştirebileceği gelişmiş bir yapay zekâ. Piyasaya çıkışından iki gün sonra Pekin merkezli girişimin üç üyesi, Reddit’teki r/LocalLLaMA topluluğuna katıldı. Burada onları daha pratik bir soru bekliyordu: Bilgisayarları modeli çalıştıramayan geliştiriciler için bu erişimin ne anlamı vardı?
İçindekiler
- 595 GB’lık Model, Onu Çalıştırmak İsteyen Geliştiricilerle Buluşuyor
- Ne Kadar Küçük Olmalı?
- Daha Fazla Eğitim Verisi Neden Daha Az Kazanç Sağlayabilir?
- 100 Alt Ajan Her Ayrıntıyı Paylaşmadan Nasıl Çalışıyor?
- Ajan Davranışını Öğrenmeye Daha Fazla İşlem Gücü
- Kimi Bazen Neden Claude Adını Veriyor?
- Bir Modelin Kişiliğini Korumanın Zorluğu
- Atılımlardan Önce Hata Ayıklama Geliyor
- Moonshot K3 ve Daha Uzun Süren Görevler Hakkında Ne Söyledi?
- Açık Ağırlıklar İçin de Kullanılabilir Sistemler Gerekiyor
- Özetle
Yaklaşık üç saat süren Bana Her Şeyi Sor (AMA) oturumunda 187 civarında yorum yapıldı. ComfortableAsk4494, zxytim ve ppwwyyxx adlarını kullanan Moonshot temsilcileri; daha küçük modelleri, eğitimde yaşanan başarısızlıkları, değişen kişilikleri ve 100’e kadar yapay zekâ alt ajanını koordine edebilen bir sistemi tartıştı. Yanıtlarında Kimi K3’e ilişkin temkinli planlara da yer verdiler ve bazı teknik ayrıntıların yayımlanması beklenen bir rapora bırakılacağını kabul ettiler.
Sektör analistleri K2.5’i şimdiye kadar geliştirilen en güçlü açık kaynaklı yapay zekâ modeli olarak nitelendirmişti. Modelin piyasaya çıkışı, Amerikan yapay zekâ şirketleriyle arasındaki yetenek farkını daraltması ve ABD’nin çip ihracat kontrollerinin sınırlarını sınaması nedeniyle dikkat çekti. Ancak r/LocalLLaMA’daki, modelleri tek bir tüketici grafik işlemcisinde veya birkaç güçlü donanımdan oluşan sistemlerde çalıştırmaya alışkın mühendisler, gerçekten kullanabilecekleri bir şey istiyordu.
Model ağırlıkları, eğitim sırasında öğrenilen sayısal ayarlardır. Bunların yayımlanması, geliştiricilerin yalnızca bir şirketin çevrimiçi hizmetine bağlı kalmak yerine modeli indirip özelleştirmesine imkân verir. K2.5’in yaklaşık 595 GB’lık boyutu, bu ağırlıkları kullanmak için gereken donanımı başlıca kaygılardan biri hâline getirdi. Tartışma, sınırları zorlayan bir modeli piyasaya çıkarmakla onun denemeye en hevesli kişiler için pratik olmasını sağlamak arasındaki gerilimi gözler önüne serdi.
Ne Kadar Küçük Olmalı?
Geliştiriciler, Moonshot’tan amiral gemisi modelinin yanında daha küçük modeller de geliştirmesini tekrar tekrar istedi. Katılımcılardan biri, 8 milyar, 32 milyar ve 70 milyar parametreli modelleri yararlı hedefler olarak belirtti:
8B, 32B, 70B gibi küçük boyutlar, zekâ yoğunluğu açısından çok uygun.
Parametreler, bir modelin içindeki ayarlanabilir sayısal değerlerdir. Daha yüksek zekâ yoğunluğu isteyen geliştiriciler, donanımlarının kaldırabileceği boyutta yararlı beceriler arıyor. Diğer katılımcılar devasa modellerin artık heyecanla karşılanmasının zorlaştığını söylerken, bir başkası Amerikan rakiplerini boyut ölçütü alarak mütevazı grafik işlemcilerde çalışabilecek, kodlamaya odaklı modeller istedi.
Moonshot’ın eş sunucularından biri talepleri kabul etti:
Taleplerinizi aldık!
Bir başka ekip üyesi, Moonshot’ın Hugging Face koleksiyonunda hâlihazırda bulunan daha küçük karma uzmanlı modelleri işaret etti. Bu modeller, işi uzmanlaşmış bileşenler arasında paylaştırıyor. Ekip, küçük ve büyük modellerin çoğu zaman farklı mühendislik yatırımları gerektirdiği uyarısında bulundu.
Bir geliştirici yerel kullanım için yaklaşık 100 milyar parametreli bir model önerince Moonshot farklı bir uzlaşma seçeneği sundu: Belki birçok görevde “kullanılabilirlik eşiğinin” üzerinde kalmaya yetecek 200 milyar ya da 300 milyar parametre. Oturum sırasında daha küçük bir model duyurulmadı.
200 ila 300 milyar parametreli bir model, bir trilyon parametreli sistemden küçük olurdu ancak yine de birkaç grafik işlemcisi veya yoğun kuantizasyon gerektirirdi. Kuantizasyon, bellekte yer açmak için modeli temsil ederken kullanılan sayısal hassasiyeti düşürür. Geliştiriciler, hâlihazırda sahip oldukları donanıma uygun boyutta modeller istiyordu; bu nedenle yerel kullanım, temel bir tasarım gereksinimiydi.
Daha Fazla Eğitim Verisi Neden Daha Az Kazanç Sağlayabilir?
Moonshot daha kapsamlı bir araştırma sorusuyla da karşılaştı: Yapay zekânın ölçekleme yasaları “bir duvara mı toslamıştı”? Ölçekleme yasaları, model boyutu, eğitim verisi, işlem gücü ve performans arasındaki ilişkiyi tanımlar ve yıllardır süren geliştirme çalışmalarına yön verir.
Kimi temsilcisi, yararlı veri arzının kısıt hâline geldiğini savundu:
Yüksek kaliteli veri miktarı, kullanılabilir işlem gücü kadar hızlı artmıyor.
Temsilci bunun beklenen sonucunu şöyle açıkladı:
Bu nedenle, internet verileriyle geleneksel sonraki belirteci tahmin etme yöntemiyle ölçekleme daha az gelişme sağlayacak.
Geleneksel dil modeli eğitimi, sisteme metnin bir sonraki parçasını tahmin etmeyi öğretir. Ekibin açıklamasına göre, yararlı internet metinleri sınırlı ve yapay zekâ şirketleri bunların büyük bölümünü eğitimde zaten kullandı. Bu nedenle, uygun veride buna denk bir artış olmadan işlem gücünü artırmak daha küçük kazanımlar getirebilir.
Moonshot bunun yerine, bir model bir isteği yanıtlarken daha fazla işlem yapmanın yolu olarak Agent Swarm’a işaret etti. “Çıkarım zamanı ölçeklemesi” (test-time scaling) adı verilen bu yaklaşım, çabanın bir bölümünü ilk eğitim aşamasından kullanım sırasında yapılan işe kaydırıyor. Sistem bir görevi planlamak, devretmek ve kontrol etmek için daha fazla zaman harcayabiliyor.
Moonshot eş sunucularından biri başka yaklaşımların da mümkün olabileceğini söyledi:
Yeni ölçekleme yöntemleri ortaya çıkabilir.
Eş sunucu ayrıca gelecekteki modellerin insanlar tarafından sağlanan varsayımlara daha az dayanabileceğini öne sürdü:
İleriye baktığımızda, daha az, hatta hiç insan ön kabulü olmadan öğrenen bir modelin ortaya çıkması muhtemel.
Moonshot’ın önerdiği yön, kullanım sırasında daha yapılandırılmış çalışmayı eğitim sırasındaki pekiştirmeli öğrenmeyle birleştiriyor. Pekiştirmeli öğrenme, arzu edilen sonuçları veya davranışları ödüllendirir. Bu yaklaşımda ilerleme, temel modelin boyutunun yanı sıra sistemin nasıl plan yaptığına, araçları nasıl kullandığına ve sonuçları nasıl denetlediğine giderek daha fazla bağlı hâle geliyor.
100 Alt Ajan Her Ayrıntıyı Paylaşmadan Nasıl Çalışıyor?
Agent Swarm, aynı anda çalışan 100’e kadar alt ajanı koordine edebiliyor. AMA oturumunda bu düzenlemeye ilişkin pratik bir ayrıntı paylaşıldı: Her çalışan kendi çalışma belleğini korurken, sonuçlar koordinatör ajana iletiliyor.
Bir geliştirici, koordinatörün darboğaz hâline gelip sistemi yavaşlatıp yavaşlatmayacağını ve “bağlam aşınması” yaşayıp yaşamayacağını sordu. Bu terim, modelin konuşma geçmişi iç mesajlar ve araç kayıtlarıyla doldukça performansının düşmesini ve asıl görevi takip etmesinin zorlaşmasını anlatıyor.
Kimi eş sunucularından biri bellek düzenini şöyle açıkladı:
Alt ajanlar kendi çalışma belleklerinde çalışıyor ve her şeyi ortak bir bağlama aktarmak yerine sonuçları orkestratöre gönderiyor. Bu, toplam bağlam uzunluğunu yeni bir boyutta ölçeklememizi sağlıyor!
Orkestratör, koordinatör ajandır. Her çalışana ayrı bir çalışma alanı vermek, koordinatörün her ara adım yerine tamamlanmış bulguları alması anlamına gelir. Benzer sistemler kuran işletmeler için pratik ders, koordinasyonu yönetilebilir tutmak ve çalışanların çıktılarından koordinatöre ulaşan miktarı sınırlamaktır.
Moonshot, Agent Swarm’ın uygun iş akışlarında yaklaşık 4,5 kat hız sağladığını belirtti. Katılımcılar bunun bir görevin eş zamanlı işlere ne kadar kolay bölünebildiğine bağlı olup olmadığını sordu; ekip de öyle olduğunu doğruladı. Bazı görevler paralel ajanlardan yarar görmüyor ve sistem bunları kullanmamaya karar verebiliyor.
Koordinatör ayrıca belirteç bütçelerini yönetiyor; her çalışana uygun boyutta bir görev ve işleyebileceği ya da üretebileceği metin miktarı için bir sınır veriyor. Ortaya çıkan tasarım, dağıtık bir bilgisayar sistemini andırıyor: Ayrı çalışanlar sınırları belirlenmiş işleri yaparken koordinatör sonuçları bir araya getiriyor.
Ajan Davranışını Öğrenmeye Daha Fazla İşlem Gücü
Bir katılımcı, Moonshot’ın kaynakları “Sistem 1” ön eğitiminden “Sistem 2” pekiştirmeli öğrenmeye kaydırıp kaydırmadığını sordu. Bu terimler, psikolog Daniel Kahneman’ın hızlı ve sezgisel düşünmeyle daha yavaş ve bilinçli akıl yürütme arasındaki ayrımından geliyor.
Bu tartışmada yapay zekâya uygulandığında söz konusu karşılaştırma, kapsamlı örüntü öğrenimini, birkaç adımdan oluşan görevlerde akıl yürütme ve yararlı davranışları ödüllendiren eğitimden ayırıyor. Kimi temsilcisi, pekiştirmeli öğrenmeye ayrılan işlem kaynaklarının artmayı sürdüreceğini, özellikle de “ajan alanında” yeni amaç fonksiyonlarının olası olduğunu söyledi. Amaç fonksiyonu, eğitimin neyi ödüllendirmeye çalıştığını tanımlar.
Bu modelleri kullanan kuruluşlar için ödüllerdeki değişiklikler önem taşıyor. Bir model daha kararlı hâle gelebilir, araçları daha kolay kullanabilir veya ödüllendirilen ancak şirketin beklentileriyle tam uyuşmayan davranışlar sergileyebilir. Dolayısıyla etkili bir ajan eğitmek, doğru yanıtların yanı sıra davranışla ilgili tercihleri de içeriyor.
Moonshot’a, çok daha büyük grafik işlemcisi filoları işleten Amerikan laboratuvarlarıyla karşılaştırıldığında işlem kaynaklarının durumu da soruldu. Bir eş sunucu açık sözlü bir değerlendirme yaptı:
Aradaki farkın kapandığını söyleyemem.
Aynı yanıt, yapay genel zekâya (AGI) ulaşmak için ne kadar işlem gücü gerekeceği sorusunu açıkta bıraktı:
Peki AGI’ye ulaşmak için ne kadar işlem gücü gerekiyor? Göreceğiz.
Moonshot’ın bir başka katılımcısı, kısıtlı kaynaklarla yenilik yapma baskısını şöyle anlattı:
Kullanılabilir işlem gücünü etkileyen çok fazla unsur var. Ama ne olursa olsun, yenilik kısıtları sever.
Kimi Bazen Neden Claude Adını Veriyor?
Bir geliştirici özellikle hassas bir şikâyeti gündeme getirdi: K2.5 bazen kendisini Anthropic’in amiral gemisi modelinin adı olan “Claude” olarak tanıtıyor. Bu tür davranışlar, bir yapay zekânın başka bir yapay zekânın ürettiği çıktılardan öğrendiği bir yöntem olan damıtma konusunda şüphelere yol açtı.
Moonshot, modelin kimliğine ilişkin bu davranışı kabul etti ve istemlerin etkisini açıkladı. Ekip, uygun bir sistem istemiyle K2.5’in özellikle düşünme modunda “Kimi” yanıtını verme olasılığının yüksek olduğunu söyledi. Sistem istemi, kullanıcının isteğinden önce asistanın davranışını şekillendiren talimatları içerir.
Boş bir sistem istemi, modeli ekibin “tanımsız alan” olarak nitelendirdiği bir durumda bırakıyor. Bu durumda yanıtlar, kimliğe ilişkin bilinçli tercihlerden ziyade ön eğitim verisindeki örüntüleri yansıtıyor. Moonshot, daha yeni internet kodlama verilerini eğitimde daha fazla kullandığını, yani bu materyallerin eğitim sırasında daha sık yer aldığını söyledi. Bu veriler “Claude” belirteciyle daha yakından ilişkili görünüyordu; bunun muhtemel nedeni, kodlama asistanlarını tartışan geliştiricilerin Anthropic’in modelinden sıkça söz etmesi.
Kimi temsilcisi, kıyaslama sonuçlarını öne sürerek damıtma suçlamasına da karşı çıktı:
Aslında K2.5, HLE, BrowseComp, MMMU Pro ve MathVision gibi pek çok kıyaslamada Claude’dan daha iyi görünüyor.
K2.5’i kullanıma alan kuruluşlar için acil operasyonel sorun, modelin kendisini tutarsız biçimde tanıtması. Moonshot’ın açıklamasına göre sistem istemleri, bu davranışı azaltmak için kullanılabilecek kontroller arasında. Bu talimatları boş bırakmak, modelin eğitimden gelen çağrışımları yeniden üretmesine daha fazla alan tanıyor.
Bir Modelin Kişiliğini Korumanın Zorluğu
Bazı katılımcılar K2.5’in yazım tarzının önceki Kimi sürümlerine kıyasla daha sıradan hâle geldiğini düşündü. Modellerin ilk öğrenme aşamasından sonra kapsamlı eğitimden geçmesiyle ilişkilendirilen, alışıldık “yardımsever asistan” tonundan söz ettiler. Bir kullanıcı Kimi K2’nin kişiliğini çok sevdiğini belirterek neyin değiştiğini sordu.
Kimi eş sunucularından biri, sürümler arasında kişiliğin değiştiğini kabul etti ve bunu değerlendirmenin öznel olduğunu söyledi:
Bu oldukça zor bir sorun.
Moonshot, sorunu iyileştirmek ve kişiliğin kullanıcılar tarafından daha fazla özelleştirilebilmesini sağlamak istediğini belirtti. Başka bir soruda, daha güçlü kodlama becerilerinin yaratıcı yazarlık ve duygusal zekâdan ödün verilmesine yol açıp açmadığı soruldu. Temsilci, model yeterince büyük olduğunda bu iki özellik arasında özünde bir çelişki bulunmadığını söyledi.
Ekip, sürümler arasında “yazım zevkini” korumanın yine de zor olduğunu belirtti; çünkü ödül modeli sürekli değişiyordu. Ödül modeli, eğitimin hangi çıktıları tercih etmesi gerektiğini değerlendirmeye yardımcı olur. Bu değerlendiricinin değişmesi, ortaya çıkan asistanın yanıtlarının üslubunu da değiştirebilir.
Moonshot, yaratıcı yazarlığı takip etmek ve ödül modellerini ayarlamak için meta değerlendirme biçimlerinden biri olan kurum içi kıyaslamalar kullandığını anlattı. Başka bir yanıtta ödül modelinin “ruhundan” söz edildi ve kullanıcının zevkini yansıtan bir “durum” saklayıp modelin çıktısını şekillendirmek için kullanma fikri ortaya atıldı.
İşletmelerin bu değişiklikleri önemsemek için estetik kaygıların ötesinde nedenleri var. Farklı bir yazım tarzı, asistanın kararları nasıl açıkladığını, belirsizliği nasıl ifade ettiğini, muğlak durumları nasıl ele aldığını ve müşterilerle ya da çalışanlarla nasıl konuştuğunu değiştirebilir. Dolayısıyla yetenekleri korurken tanınabilir bir sesi sürdürmek, ürün ve güvenilirlik açısından bir zorluk.
Atılımlardan Önce Hata Ayıklama Geliyor
Eğitim ve pekiştirmeli öğrenme sırasında kendilerini neyin şaşırttığı sorulduğunda Moonshot eş sunucularından biri tek kelimeyle yanıt verdi: hata ayıklama. Katılımcı daha sonra bunun çalışmalardaki yerini açıkladı:
İster ön eğitim ister sonradan eğitim olsun, bir konu sürekli en öncelikli mesele olarak karşımıza çıkıyor: hata ayıklama.
zxytim’in anlatımı bu yanıtı somutlaştırdı. Moonshot, daha büyük ölçekli dağıtımlara karar vermeden önce fikirleri farklı model boyutlarında sınamak için bir “ölçekleme merdiveni” kullanıyor. Ekip, deneysel bir doğrusal dikkat mimarisi olan Kimi Linear’ı önceki model nesline aceleyle eklemiş ancak belirli bir ölçekte başarısız olmuştu.
Doğrusal dikkat araştırmaları, uzun bağlamları geleneksel dikkat mekanizmalarından daha verimli işlemeyi amaçlıyor. Dikkat, modelin girdisinin farklı bölümlerini ilişkilendirme sürecidir. Küçük bir deneyde umut vadeden bir yaklaşım büyütüldüğünde sorunlarla karşılaşabilir.
zxytim’e göre ekip “zorlu bir hata ayıklama süreci” için geri adım attı ve yaklaşımı çalışır hâle getirmeden önce aylar harcadı. Katılımcı, umut vadeden görünen fikirlerin ne sıklıkta başarısız olduğunu şöyle anlattı:
İstatistiksel olarak, küçük ölçekte işe yarayan fikirlerin çoğu ölçekleme merdivenini geçemiyor.
Zxytim araştırma sürecini daha genel olarak da şöyle tanımladı:
Ölçeği geçenler genellikle basit, etkili ve matematiksel temellere dayanıyor. Araştırma, başarıyı kutlamaktan çok başarısızlığı yönetmekle ilgili.
Bu örnek, yapay zekâ tedarikçilerini değerlendiren teknik liderlere bir modelin piyasaya çıkmasının ardındaki çalışmaları somut biçimde gösteriyor. Yeni yetenekler; kusurları bulmaya, farklı ölçeklerde test yapmaya ve başarıya ulaşıp ulaşmayacağı belirsiz yaklaşımlara aylar harcamaya bağlı.
Moonshot K3 ve Daha Uzun Süren Görevler Hakkında Ne Söyledi?
Geliştiriciler, Kimi K3’ün Moonshot’ın doğrusal dikkat araştırmasını içerip içermeyeceğini sordu. Ekip üyeleri bunu ciddi bir seçenek olarak nitelendirdi; biri temkinli bir beklentisini şöyle dile getirdi:
Kimi Linear’ın K3’ün bir parçası olması muhtemel.
Katılımcı şunu da ekledi:
Başka iyileştirmeler de ekleyeceğiz.
Bir başka eş sunucu, K3’ün “K2.5’ten çok daha iyi, hatta belki 10 kat daha iyi olacağını” öngördü. Oturumda etkin biçimde araştırılan alanlardan biri olarak sürekli öğrenme de belirtildi. Sürekli öğrenme, bir sistemin zaman içinde öğrenmeye devam edebilmesini ifade ediyor. Ekip bu yönelimi, daha uzun projeler üzerinde çalışan ajanlarla ilişkilendirdi.
Moonshot eş sunucularından biri hedeflenen yararı şöyle anlattı:
Sürekli öğrenmenin ajanların yeteneklerini geliştireceğine ve çok daha uzun süreler boyunca etkili biçimde çalışmalarını sağlayacağına inanıyoruz.
Moonshot, çalışanları koordine eden destekleyici yapı olan Agent Swarm orkestrasyon iskeletini daha kararlı hâle geldiğinde yayımlamayı planladığını da söyledi. Çıkış tarihi sorulduğunda ekip, herhangi bir tarih vermeden “Umarız çok yakında” yanıtını verdi.
Oturumda anlatılan sıra basitti:
- Moonshot, toplamda yaklaşık 595 GB’a ulaşan model ağırlıklarını yayımlayarak Kimi K2.5’i piyasaya çıkardı.
- İki gün sonra ComfortableAsk4494, zxytim ve ppwwyyxx, yaklaşık 187 yorum alan ve üç saate yakın süren Reddit AMA oturumuna katıldı.
- Gelecek planları arasında teknik bir rapor, geliştiriciler için daha kararlı bir orkestrasyon iskeleti ve Kimi Linear’ın K3’e olası entegrasyonu yer alıyordu.
Açık Ağırlıklar İçin de Kullanılabilir Sistemler Gerekiyor
Moonshot; çok modlu eğitim yöntemleri, ödül istismarına karşı savunmalar ve veri yönetişimi hakkındaki bazı ayrıntılı soruları yayımlanması beklenen teknik rapora bıraktı. Çok modlu eğitim, farklı türlerdeki girdilerle öğrenmeyi kapsıyor. Ödül istismarıysa amaçlanan sonucu vermeden eğitim ödülünü elde etmeye çalışan davranışları tanımlıyor.
Buna rağmen AMA, sınırları zorlayan yapay zekâ yeteneklerinin pratik mühendisliğe ne kadar bağlı olduğunu gösterdi. Geliştiriciler daha küçük indirmeler ve gerçekçi donanım gereksinimleri istiyordu. Ajan geliştirenler denetimli bellek, disiplinli araç kullanımı ve öngörülebilir koordinasyon arıyordu. Kullanıcılar ise sürümler arasında kimliğini ve yazım karakterini koruyan bir model istiyordu.
Moonshot’ın yanıtları bu talepler arasında bağlantı kurdu. Önerilen kazanımlar; daha yapılandırılmış işlem gücüne, pekiştirmeli öğrenmeye, görevleri bölüp yönetilebilir sonuçlar sunan ajanlara dayanıyordu. Ağırlıkların yayımlanması geliştiricilere modele erişim sağlıyor; bu erişimin ne kadar yararlı olacağını ise donanım, orkestrasyon ve hata ayıklama belirliyor.
2 Şubat 2026 itibarıyla oturum, sektörün yalnızca parametre sayılarının ötesine geçtiğini gösteriyordu. K2.5’in piyasaya çıkışı, yetenek iddiaları ve jeopolitik rekabet üzerinden dikkat çekti. Modeli geliştirenlere sorularını yönelten geliştiriciler ise sistemin kendi donanımlarında çalışıp çalışmayacağına, tutarlı davranıp davranmayacağına ve yararlı işler tamamlayıp tamamlayamayacağına odaklandı.
Özetle
- Kimi K2.5’in yayımlanan ağırlıkları yaklaşık 595 GB tutuyor; bu nedenle Moonshot’ın Reddit AMA oturumunda yerel kullanım başlıca kaygılardan biri oldu.
- Geliştiriciler 8 milyar ila 70 milyar parametreli modeller istedi; Moonshot olası bir uzlaşma olarak 200 milyar ila 300 milyar parametreyi gündeme getirdi.
- Agent Swarm, ayrı çalışma belleklerine sahip 100’e kadar alt ajanı koordine edebiliyor. İddia edilen yaklaşık 4,5 katlık hız artışı göreve bağlı.
- Moonshot, pekiştirmeli öğrenmeye ayrılan işlem gücünün artmasını bekliyor ve yararlı eğitim verilerindeki sınırlı büyümeyi bir kısıt olarak görüyor.
- Ekip, modelin Claude’a yönelen kimlik kaymasını eğitim verilerindeki çağrışımlara bağladı ve bunu azaltmanın bir yolu olarak sistem istemlerini gösterdi.
- Kişilik değişiklikleri, ödül modelleri ve aylar süren hata ayıklama, sürümler arasında çözülmesi gereken pratik zorluklar olmaya devam ediyor.
- Kimi Linear, K3’ün olası bir bileşeni. Sürekli öğrenme ve herkese açık bir orkestrasyon iskeleti de geliştirme aşamasındaki yönler arasında.






