Siyasi çekişme ve ödeme anlaşmazlıkları Tayland’ın 6,8 milyar dolarlık havaalanı demir yolu projesini durma noktasına getirdi

12 dakikalık okuma
Siyasi çekişme ve ödeme anlaşmazlıkları Tayland’ın 6,8 milyar dolarlık havaalanı demir yolu projesini durma noktasına getirdi

Anlaşmanın Üzerinden Altı Yıl Geçti, İnşaat Hâlâ Başlamadı

Don Mueang, Suvarnabhumi ve U-Tapao havaalanlarını birbirine bağlayacak, 224,5 milyar bahtlık (6,8 milyar dolar) Tayland demir yolu projesinde sözleşmenin imzalanmasının üzerinden yaklaşık altı yıl geçmesine rağmen inşaat başlamadı. 8 Ocak 2026 itibarıyla 220 kilometrelik proje; yeni ödeme koşulları isteyen özel bir konsorsiyum, ilk anlaşmayı savunan bir ulaştırma bakanı ve bu ölçekte taahhütleri onaylama yetkisi bulunmayan bir geçici hükümet arasında sıkışmış durumda.

İçindekiler
  1. Anlaşmanın Üzerinden Altı Yıl Geçti, İnşaat Hâlâ Başlamadı
  2. Üç Havaalanı Demir Yolunun Sağlaması Beklenen Faydalar
  3. Pandemi Finansman Dengesini Nasıl Bozdu?
  4. Devletin Ne Zaman Ödeme Yapacağı Konusundaki Anlaşmazlık
  5. Geçici Bakanlar Kurulu Sözleşme Anlaşmazlığını Çözemiyor
  6. Demir Yolu İdaresi de Baskı Altında
  7. Hukuki Garantiler ve Anlaşmayı Feshetmenin Bedeli
  8. U-Tapao Gecikmeye Şimdiden Uyum Sağlıyor
  9. İlk Aşama İnşa Edilmeden Uzatma Hattı Görüşülüyor
  10. Öne Çıkanlar

Üç Havaalanını Bağlayan Yüksek Hızlı Tren Projesi’nin başlangıçta 2024’te hizmete açılması planlanıyordu. Revize edilmiş anlaşmanın imzalanıp inşaatın hemen başlaması hâlinde bile hattın en erken 2030’da hizmete girmesi bekleniyor. Böylece açılış, ilk hedefin en az altı yıl gerisine düşecek; sözleşmenin imzalanmasından açılışa kadar geçen süre de yaklaşık on yıla yaklaşacak.

Planlanan trenler saatte 250 kilometreye varan hızlarda çalışacak ve yolcuları Bangkok merkezinden doğu kıyısına bir saatten kısa sürede ulaştıracak. Hattın turizmi ve sanayi yatırımlarını desteklemesi, ayrıca Tayland’ın bölgesel bir lojistik merkezi olma hedefini güçlendirmesi amaçlanıyor.

Tayland Devlet Demir Yolları (SRT) ile Charoen Pokphand (CP) Group konsorsiyumunun liderlik ettiği proje şirketi Asia Era One, müzakerelerin ötesine geçebilmiş değil. Taraflar arasındaki temel anlaşmazlık, devletin kendi payını ne zaman ödemesi gerektiği konusunda: İlk sözleşmenin öngördüğü gibi demir yolu tamamlandıktan sonra mı, yoksa konsorsiyumun şimdi talep ettiği üzere inşaat sürerken mi?

Başbakan Yardımcısı ve Ulaştırma Bakanı Phiphat Ratchakitprakarn’a göre proje hâlâ yürürlükte. Ancak projenin geleceği, tam yetkili bir hükümetin vereceği kararlara bağlı. Bu arada gecikme, U-Tapao havaalanı ve daha geniş kapsamlı Doğu Ekonomik Koridoru (EEC) planlarını da etkiliyor.

Reklam

Üç Havaalanı Demir Yolunun Sağlaması Beklenen Faydalar

Demir yolu, doğudaki Chonburi, Rayong ve Chanthaburi eyaletlerinde teknoloji endüstrileri ve turizm merkezi oluşturmayı amaçlayan EEC kalkınma politikasının temel taşlarından biri. Hattın amacı havaalanları arasında ulaşım sağlamanın ötesine geçiyor: Bangkok’u sanayi bölgelerine, sahil destinasyonlarına ve büyük havacılık yatırımlarına bağlaması öngörülüyor.

İlk aşamada dokuz istasyon bulunuyor. Hat, U-Tapao Uluslararası Havaalanı’na ulaşmadan önce Chachoengsao, Chonburi ve Pattaya gibi yerlerden geçecek. Bangkok’ta mevcut Havaalanı Demir Yolu (ARL) hatları kullanılacak, ardından güzergâh doğuya doğru devam edecek. Mevcut ulaşım ağlarıyla bağlantıların, yeni demir yolunu tek başına işleyen bir hizmet yerine daha geniş bir sistemin parçası hâline getirmesi amaçlanıyordu.

Tayland’ın havacılık kapasitesini artırmaya yönelik büyük bir yatırım olan U-Tapao Havacılık Şehri’nin demir yolu bağlantısından yararlanması bekleniyordu. Havaalanları, sanayi bölgeleri ve turistik yerler arasındaki yolculukların kolaylaşmasının yabancı yatırımları çekmeye de yardımcı olacağı düşünülüyordu.

Projenin önceki beklentilerini açıklarken EEC Ofisi genel sekreteri olarak tanıtılan Kanit Sangsubhan, yolcu talebinde keskin bir artış öngörmüştü:

"Önümüzdeki beş yılda 15 milyon, 15 yılda 30 milyon, 20 yılda ise 60 milyon yolcuya hizmet verecek," dedi Kanit.

Bu tahminlerde yolcu sayısının önce 15 milyondan 30 milyona, ardından 60 milyona çıkacağı öngörülüyordu. Projenin mali görünümü o zamandan bu yana zayıfladı. Yatırım getirisinin beklenenden düşük olması, yolcu sayısının ilk tahminlerin altında kalması, EEC’ye yatırımcı ilgisinin azalması ve kredi faizlerinin yükselmesi, 2019 anlaşmasının dayandığı varsayımları sarstı.

Konsorsiyum açısından daha az yolcu, daha düşük gelir beklentisi anlamına gelirken yüksek faiz oranları borçlanmayı pahalılaştırıyor. Bu değişiklikler bir araya gelerek ilk finansman düzenlemesinin sürdürülmesini zorlaştırdı ve tarafları sözleşmeyi yeniden değerlendirmeye itti.

Pandemi Finansman Dengesini Nasıl Bozdu?

Finansal çıkmazın arkasındaki doğrudan şok COVID-19 oldu. Pandemi, özel konsorsiyumun yükümlülüklerini yerine getirmesini engelleyen olağanüstü bir aksaklık, yani mücbir sebep olarak değerlendirildi. Asia Era One, mevcut Havaalanı Demir Yolu için 10,67 milyar bahtlık imtiyaz bedelini ödeyemedi ve inşaat için yeterli finansmanı sağlayamadı.

Havaalanı Demir Yolu imtiyaz anlaşmasının bir parçasıydı; dolayısıyla bu hattan elde edilen gelir daha geniş kapsamlı proje açısından önem taşıyordu. Pandemi sırasında yolcu sayısı keskin biçimde düştü ve yeni demir yolunu desteklemesi beklenen işletmenin mali durumu zayıfladı.

Ekim 2021’de dönemin Başbakanı Prayut Chan-o-cha liderliğindeki Bakanlar Kurulu, yolcu kayıplarını telafi etmeye yönelik önlemleri onayladı. Bu karar, Srettha Thavisin ve Paetongtarn Shinawatra hükümetleri boyunca süren uzun müzakereler zincirini başlattı.

Reklam

Asia Era One, ilk finansman modelinin artık işlemediğini savundu. Bankalar, getirisi belirsiz büyük altyapı projelerine kredi verme konusunda daha temkinli davranmaya başladı ve kredi limitleri daraldı. Konsorsiyum, özel yatırımcıların mali yükünü azaltacak bir yeniden yapılandırma talep ederek değişiklik yapılmazsa borç geri ödemelerinin projeyi ezebileceği uyarısında bulundu.

Dolayısıyla demir yolu hattının birbiriyle bağlantılı iki sorunu var. İnşaatın başlamasına izin verecek bir anlaşmaya ve bu anlaşmayı uygulanabilir kılacak finansmana ihtiyaç duyuyor. Siyasi onay tek başına yeterli olmayacak; konsorsiyumun yine de finansman bulması ve gerekli garantileri sağlaması gerekecek.

Devletin Ne Zaman Ödeme Yapacağı Konusundaki Anlaşmazlık

2019 tarihli sözleşme, hükümet ödemelerinin demir yolu tamamlandığında yapılmasını öngörüyor. Asia Era One ise devletin inşaatın ilerlemesine bağlı taksitler ödeyeceği, "kullandıkça öde" ya da "inşa ettikçe öde" düzenlemesini önerdi.

İnşaat sırasında yapılacak ödemeler, işler sürerken konsorsiyona nakit sağlayarak devlet katkısını almadan önce karşılaması gereken finansman miktarını düşürecek. Devlet ise kamu parasının önceden ödenmesinin ardından inşaatta yeni sorunlar çıkması hâlinde yarım kalmış bir projeyle karşı karşıya kalmaktan endişe ediyor.

Doğu Ekonomik Koridoru Politika Komitesi (EECPC), projeyi sürdürmeyi amaçlayan beş sözleşme değişikliği önerisini onayladı. Temel değişiklik, özel konsorsiyumun 160 milyar baht ek garanti vermesi koşuluyla, devletin ortak yatırım payının taksitler hâlinde ödenmesine izin verecekti.

Phiphat, ilk anlaşmayla bağdaşmadığını düşündüğü için bu ödeme düzenlemesine karşı çıkıyor. Ona göre sözleşme, kamu ödemelerinin ne zaman başlayacağını zaten belirtiyor: proje tamamlandığında. Bu tutum, önceki müzakerecilerin hazırladığı beş değişiklik çerçevesini fiilen engelledi.

Ulaştırma Bakanlığı, taraflara ilk sözleşme çerçevesinde ilerlemeleri talimatını verdi. Ancak Asia Era One, tam da ilk sözleşmenin mali koşullarını yerine getiremediği için değişiklik arayışında. Sonuç olarak bakanlığın uygulanmasını istediği sözleşme ile konsorsiyumun gerekli gördüğü revize düzenleme arasında bir çıkmaz oluştu.

Anlaşmazlık, demir yolu inşa edilirken mali yükü kimin taşıyacağıyla ilgili. İlk düzenlemede özel taraf, devletin ödemelerini almadan önce inşaatı finanse etmek zorunda. Önerilen değişiklikte ise kamu parasını korumaya yönelik garantiler karşılığında hükümet katkısını daha erken sağlayacak.

Reklam

Geçici Bakanlar Kurulu Sözleşme Anlaşmazlığını Çözemiyor

Temsilciler Meclisi’nin 12 Aralık’ta feshedilmesiyle Bakanlar Kurulu geçici statüye geçti. Bu dönem için belirtilen yasal kısıtlamalar uyarınca hükümet, uzun vadeli bağlayıcı yükümlülük doğuran kararlar alamıyor veya büyük yatırım planlarını onaylayamıyor. Bu nedenle önerilen demir yolu değişikliklerinin yeni hükümeti beklemesi gerekiyor.

Ardışık hükümetler farklı yaklaşımlar benimsedi. Prayut hükümeti ilk anlaşmayı imzaladı ve daha sonra pandemi tazminatını onayladı. Srettha ve Paetongtarn hükümetleri, sözleşmenin feshedilmesini önlemeye yönelik değişiklikler için çalıştı. Mevcut ulaştırma yönetimi ise ilk sözleşme koşullarının daha katı bir yorumuna geri döndü.

Bu nedenle özel ortaklardan para taahhüdünde bulunmaları beklenirken hükümetin tutumu siyasi liderlikle birlikte değişebiliyor. SRT içinde de yönetim kurulu kararları görevdeki ulaştırma bakanının tercihleriyle çatıştı ve demir yolu idaresinin müzakerelerdeki rolünü karmaşık hâle getirdi.

Başbakan yardımcısı ve ulaştırma bakanı sıfatıyla konuşan Phiphat, sözleşmenin iptal edildiği iddialarını reddetti:

"Bazı yayın organlarının öne sürdüğü gibi yüksek hızlı tren projesinin iptal edilmediğini kamuoyuna ve ilgili tüm taraflara açıklamak istiyorum," dedi Phiphat.

Anlaşma yürürlükte, ancak ödeme anlaşmazlığı ve onay süreci çözüme kavuşmadığı için inşaat ilerleyemiyor. Yeni bir Bakanlar Kurulu kararının alınacağı ya da çalışmaların başlayacağı tarihe ilişkin açıklama yapılmadı.

Önemli gelişmeler, bir altyapı anlaşmasının nasıl bir dizi mali ve siyasi kararla iç içe geçtiğini gösteriyor:

  • 2019: Devlet ödemelerinin projenin tamamlanmasına bağlandığı ilk sözleşme imzalandı.
  • Ekim 2021: Prayut hükümeti, pandemi nedeniyle Havaalanı Demir Yolu’nda yaşanan kayıplar için tazminat önlemlerini onayladı.
  • 2024: Demir yolunun inşaat başlamadan ilk açılış hedefi geçti.
  • Ekim 2025: SRT Başkanı Weerit Amrapal, demir yolu müzakereleri ve bir devlet arazisi anlaşmazlığı etrafındaki baskılar sürerken istifa etti.
  • 12 Aralık 2025: Temsilciler Meclisi feshedildi ve Bakanlar Kurulu geçici statüye geçti.
  • 8 Ocak 2026: Projede inşaat hâlâ başlamadı. Anlaşma sağlanıp çalışmaların hemen ilerlemesi hâlinde hizmetin en erken 2030’da başlaması bekleniyor.

Demir Yolu İdaresi de Baskı Altında

Weerit Amrapal, göreve geldikten henüz bir yıl bile geçmeden Ekim 2025’te SRT başkanlığından istifa etti. İstifası, idarenin havaalanı demir yolu müzakerelerini ve Buriram’da devlet arazisiyle ilgili siyasi açıdan hassas bir anlaşmazlığı yürüttüğü dönemde geldi.

Weerit istifasından önce araziyi geri almak için Chidchob ailesine karşı yasal süreç başlatmıştı. Aile, Ulaştırma Bakanlığını kontrol eden Bhumjaithai Partisi içinde etkili bir konumda. Dava, demir yolu idaresi için zaten zorlu olan bir döneme siyasi boyut ekledi.

Reklam

Aynı dönemde yeni yönetim, revize edilmiş demir yolu anlaşmasının kabul edilmesine yönelik talimatları geri çevirmişti. İlgili süreleri çoktan dolmuş olan ilk koşullarda ısrar ederken sözleşmenin hâlâ yürürlükte olduğunu savunuyordu.

Weerit’in tutumu iki yönde de hukuki risk taşıyordu. Hükümetin karşı çıktığı revize anlaşmayı imzalaması kendisini hukuki sorumlulukla karşı karşıya bırakabilirdi. Özel tarafın istediği anlaşmaya varamaması ise projeyi fesih riskiyle baş başa bırakabilirdi.

Buriram arazi davası ile demir yolu müzakerelerinin bir araya gelmesi, başkanlık makamı üzerinde ciddi baskı yarattı. İstifası, demir yolu anlaşmasının son incelemeye hazır göründüğü sırada bir yönetim boşluğu yaratarak CP Group konsorsiyumuyla yürütülen müzakerelerde sürekliliği zayıflattı.

SRT’nin yaşadığı zorluklar, değişen talimatların pratikteki maliyetini gösteriyor. Kurumun yönetimi, teknik ve mali bir sözleşmeyi yürütürken siyasi karar değişikliklerine de yanıt vermek zorunda. Bu durum hem kamu görevlilerini hem de yatırımcıları hangi taahhütlerin yerine getirilebileceği konusunda belirsizlikte bırakıyor.

Hukuki Garantiler ve Anlaşmayı Feshetmenin Bedeli

Başsavcılık Ofisi (OAG), özellikle değişikliklerin Devletin Mali Disiplini Yasası’na uygunluğu konusunda kaygılarını dile getirdi. Bu yasa, kamu maliyesini israfa karşı korumayı ve devlet harcamalarında hesap verebilirliği sağlamayı amaçlıyor.

OAG, demir yolunun fiziksel inşaatını kapsayan yapım işleri için güçlü garantiler de talep etti. İlk sözleşme uyarınca işe başlanmasına resmen izin veren İşe Başlama Bildirimi’nin (NTP) düzenlenmesi için 4,5 milyar bahtlık performans garantisi ve 140 milyar bahtlık hissedar garantisi gerekiyor.

140 milyar bahtlık tutar, devletin faiz dâhil ortak yatırım payına karşılık geliyor. OAG, hükümetin çıkarlarını korumak için garantilerin projenin tamamını kapsaması gerektiğini belirtiyor. Nakit sıkıntısı yaşayan bir konsorsiyum için bu teminatı sağlamak da ağır bir yük.

İlk sözleşmedeki garantiler ile değişikliklerle birlikte önerilen 160 milyar bahtlık ek garanti farklı düzenlemelere ait. İkisi de devleti korumayı amaçlarken önerilen değişiklik, kamu parasının ne zaman ödeneceğini de değiştiriyor.

SRT yönetim kurulu, önceki Bakanlar Kurulu kararının yeniden incelenmesini talep etme kararı aldı. Havaalanı Demir Yolu imtiyaz ödemelerini ve inşaat sırasında yapılacak ödemeleri kapsayan kamu-özel iş birliği (PPP) sözleşmesinde değişiklik onayı istemeyi planlıyor.

PPP, bir projenin hayata geçirilmesinde kamu ve özel sektörün birlikte yer almasını ifade ediyor. Burada ödeme düzenlemesindeki değişiklikler, geçici hükümetin görev süresini aşan yükümlülükler doğuracağından tam karar yetkisine sahip bir Bakanlar Kurulunun onayını gerektiriyor. Değişiklikler yalnızca yürütme talimatıyla uygulamaya konulamıyor.

Mevcut sözleşme koşulları altında fesih olasılığı giderek artıyor, ancak bunun da bir bedeli olacak. Feshi başlatan taraf, muhtemel zarar tazminatıyla karşı karşıya kalacak; bu da büyük olasılıkla uzun süren davalara ve yüksek tazminat taleplerine yol açacak. İnşaat durma noktasında kalsa da bu risk hem hükümete hem de konsorsiyuma müzakereleri sürdürmek için gerekçe sağlıyor.

Reklam

U-Tapao Gecikmeye Şimdiden Uyum Sağlıyor

U-Tapao Uluslararası Havaalanı ve Doğu Havacılık Şehri, planlanan bağlantılarının önemli bir bölümü için önerilen demir yoluna bel bağlıyor. Demir yolu hattının geleceğine ilişkin belirsizlik, bu yatırımların zamanlamasını ve ölçeğini etkiledi.

Havaalanı projesinde İşe Başlama Bildirimi’nin yayımlanması zaten gecikti. İlk geliştirme aşamasının ölçeğini küçültmek için imtiyaz sahibi U-Tapao International Aviation Co. ile müzakereler sürüyor.

Önceki plan, yılda 6 ila 8 milyon yolcu kapasitesi öngörüyordu. Demir yolu olmadan mevcut talebi yansıtması için önerilen başlangıç kapasitesi yaklaşık 3 milyona indirildi. Üç milyon, önceki aralığın alt sınırının yarısına, üst sınırının ise yarısından daha azına denk geliyor.

Bu küçültme, geciken demir yolunun diğer projelerin varsayımlarını, her iki yatırım da amaçlanan faydaları sağlamaya başlamadan değiştirdiğini gösteriyor. Daha fazla yolcu için inşa edilen bir havaalanı güvenilir ulaşım bağlantılarına ihtiyaç duyar; bu bağlantılara dair belirsizlik, ilk aşamada ne kadar kapasite inşa etmenin makul olduğunu da etkiler.

Doğu eyaletlerindeki işletmeler de bekledikleri ziyaretçileri ve kolay ulaşımı beklemek zorunda kalıyor. Havaalanları ile sanayi bölgeleri arasındaki yavaş kara ulaşımı, EEC’nin lojistik merkezi olma hedefini zayıflatıyor ve bölgenin Güneydoğu Asya’daki diğer merkezlerle rekabet gücünü düşürüyor.

Dolayısıyla demir yolundaki gecikme, trenleri kullanacak yolcuların ötesine uzanıyor. Havaalanı yatırımlarının zamanlamasını, çevredeki yatırımlara duyulan güveni ve turizm ile sanayinin koordineli bir ulaşım ağıyla birbirine bağlanma kapasitesini etkiliyor.

İlk Aşama İnşa Edilmeden Uzatma Hattı Görüşülüyor

Tayland, U-Tapao havaalanını Rayong ve Chanthaburi üzerinden Trat eyaletine bağlayacak ikinci aşamayı da görüşüyor. Uluslararası yolcuların erişimini kolaylaştırması ve doğu bölgesindeki turizmi desteklemesi amaçlanan bu uzatma hattı için Asia Era One ile müzakereler sürüyor.

SRT’nin önerdiği Rayong-Chanthaburi-Trat uzatma hattı yaklaşık 190 kilometre uzunluğunda olacak ve tahminen 101,7 milyar bahta mal olacak. Uzunluğu, inşaatı başlamamış 220 kilometrelik ilk aşamaya yakın. Tahmini maliyeti ise ilk aşamanın 224,5 milyar bahtlık bütçesinin yaklaşık yüzde 45’i.

Ön çalışmalar, ekonomik iç kârlılık oranının düşük, net bugünkü değerin ise negatif olduğunu gösteriyor. İlk ölçüt, bir yatırımdan beklenen ekonomik faydaları maliyetleriyle karşılaştırıyor. Negatif net bugünkü değer, bugünkü değere göre düzeltilmiş tahmini faydaların tahmini maliyetlerin altında kaldığı anlamına geliyor.

İlk güzergâhta inşaat henüz başlamamışken bu bulgular, uzatma hattının mali gerekçesini zayıflatıyor. Hükümet ile konsorsiyum ilk bölümü uygulanabilir kılmakta zorlanırken yetkililer daha geniş bir ağı değerlendirmeyi sürdürüyor.

Reklam

Öncelik hâlâ üç havaalanını birbirine bağlayacak hatta verilmiş durumda. Yeni hükümetin, tartışmalı değişiklikleri onaylamak, sözleşmeyi sona erdirip projeyi baştan başlatmak ya da devletin mali güvencelerini ve konsorsiyumun finansman ihtiyaçlarını karşılayacak başka bir düzenleme için müzakere etmek arasında karar vermesi gerekecek.

Her seçeneğin farklı bir bedeli var: Kamu ödemelerinin erkene alınması güvence gerektiriyor, ilk sözleşmenin uygulanması finansman sorununu çözümsüz bırakıyor, fesih ise tazminat ve uzun süren dava riski taşıyor. Bu tercihler netleşene kadar demir yolu ve ona bağlı projeler beklemede kalacak.

Öne Çıkanlar

  • 224,5 milyar bahtlık (6,8 milyar dolar) demir yolu, Don Mueang, Suvarnabhumi ve U-Tapao havaalanlarını 220 kilometrelik bir hatla birbirine bağlayacak.
  • 2019’da sözleşmenin imzalanmasının üzerinden yaklaşık altı yıl geçmesine rağmen inşaat başlamadı.
  • Asia Era One, devlet ödemelerinin inşaat sürerken yapılmasını istiyor; Ulaştırma Bakanı Phiphat Ratchakitprakarn ise ödemelerin proje tamamlandıktan sonra yapılmasını öngören ilk koşulu savunuyor.
  • Meclis’in 12 Aralık’ta feshedilmesi, geçici Bakanlar Kurulunun önerilen bağlayıcı taahhütleri onaylamasını engelledi.
  • SRT Başkanı Weerit Amrapal, demir yolu müzakereleri ve Chidchob ailesini ilgilendiren Buriram’daki devlet arazisi anlaşmazlığı sürerken Ekim 2025’te istifa etti.
  • Başsavcılık Ofisi, mali mevzuata uyulmasını ve projenin tamamını kapsayan garantiler verilmesini istedi.
  • U-Tapao için önerilen başlangıç yıllık kapasitesi 6 ila 8 milyon yolcudan yaklaşık 3 milyona düşürülüyor.
  • İlk açılış hedefi olan 2024 tarihi geride kaldı; hizmetin en erken 2030’da başlaması bekleniyor. Sözleşmenin feshi tazminata ve uzun sürecek davalara yol açabilir.
  • Trat yönünde önerilen uzatma hattı, ilk ekonomik sonuçların zayıf olmasına rağmen yaklaşık 190 kilometrelik yeni bir güzergâh ve tahminen 101,7 milyar bahtlık maliyet öngörüyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir